Hér lærði ég að hjóla, á milli bragganna bak við Höfn, spilaði fyrsta fótboltaleikinn minn á gamla golfvellinum, byrjaði í fyrsta bekk eftir hádegi í Sandvíkurskóla, horfði á fótbolta á Pizza 67, keypti geisladiska í Kjarnanum og nammi í Dadda búð. Ég er heppinn að fá að ala upp börnin mín á sama stað og ég ólst upp sjálfur og þess vegna skiptir mig máli hvernig samfélagið okkar þróast á næstu árum.

Ég hef starfað undanfarin ár í gagnadrifinni hugbúnaðargerð og verkefnastýringu þar sem mikilvægt er að ná fólki saman, greina stöður og finna raunhæfar lausnir. Sú reynsla hefur kennt mér mikilvægi þess að hlusta á ólík sjónarmið, byggja upp traust og vinna að sameiginlegum markmiðum.

Það hefur lengi blundað í mér að taka þátt í pólitík og leggja mitt lóð á vogarskálarnar fyrir samfélagið sem stendur mér svo nærri. Ég er stoltur af velferðarsamfélaginu sem við höfum byggt upp saman hérna í Árborg, þar sem börn hafa jöfn tækifæri til menntunar, íþrótta og tómstunda.

Ég vil leggja mitt af mörkum til byggja hér enn sterkara velferðarsamfélag þar sem jöfnuður, samvinna og framsýn hugsun leiða okkur áfram. Samfélag þar sem við
nýtum nýjar hugmyndir og stafrænar lausnir til að bæta þjónustu, lækka álögur á íbúa og tryggja að bæjarfélagið okkar verði áfram góður búsetukostur.

Árni Magnússon
Skipar 5. sæti á lista Samfylkingar og óháðra

Samfélagsmiðlar

Kosningastefna Samfylkingarinnar á Akranesi 2026-2030

Kosningastjóri

Lilja Hrönn Önnudóttir Hrannarsdóttir

Mán-fös: kl. 15-18
Lau: kl. 12-15
Sun lokað

Kosningaskrifstofa - Stillholti 16 - 18

Formaður Samfylkingarfélagsins

Ásbjörn Þór Ásbjörnsson

Hafðu samband

Oddviti Samfylkingarinnar á Akranesi

Valgarður Lyngdal Jónsson

Bæjarfulltrúi Samfylkingarinnar á Akranesi

Jónína M. Sigmundsdóttir

Kristinn Hallur Sveinsson

Varabæjarfulltrúi Samfylkingarinnar á Akranesi

Anna Sólveig Smáradóttir

Björn Guðmundsson

Sigrún Ríkharðsdóttir

Bæjarfulltrúar

Í kjölfar fordæmalausrar fólksfjölgunar og uppbyggingu innviða á síðasta kjörtímabili, eftir vanrækslu fyrri meirihluta sjálfstæðisfmanna, og kostnaðarsamra aðgerða vegna Covid faraldursins þurfti sannarlega að grípa til ráðstafana í fjármálum Svf. Árborgar, þar til tekjur skiluðu sér að fullu. Bæjarfulltrúar meirihlutans 2018-2022 fengu í fangið innviðauppbyggingu af óþekktri stærðargráðu, ásamt heimsfaraldrinum og þeim afleiðingum sem honum fylgdu, samfélagslegum og fjárhagslegum sem enginn gat séð fyrir.

Ólíkt því sem formaður bæjarráðs Árborgar heldur fram, í afsökunarbréfi sínu um skattahækkanir meirihlutans á kjörtímabilinu í aðsendri grein á sunnlenska.is, hafði fyrri meirihluti vissulega gripið til viðeigandi ráðstafana. Ein af þeim var gerð samnings við KPMG um aðstoð við fjárhagslega endurskipulagningu sveitarfélagsins. Samning sem bæjarfulltrúar D-listans samþykktu ekki í atkvæðagreiðslu á bæjarstjórnarfundi undir lok kjörtímabilsins 2022 og vakti mikla furðu svo óábyrgt sem það var.

Núverandi meirihluti Sjálfstæðisflokksins hafði það sem sitt helsta kosningamál fyrir kjörtímabilið sem nú er að líða að „bjarga“ fjármálum sveitarfélagsins. Í stað þess að „björgunin“ fæli í sér samning með aðlögun yfir langan tíma, t.d. 5-10 ár líkt og til stóð, og stæði þannig vörð um hagsmuni íbúanna, var samþykkt áætlun sem átti að leysa þennan vanda á 2-3 árum. Það var augljóst að það yrði aldrei gert öðru vísi en með miklum skattahækkunum og þjónustuskerðingu við íbúanna.

Það raungerðist svo um munaði í óþarfa skattlagningu sem á sér enga hliðstæðu hjá íslenskum sveitarfélögum fyrr og síðar.

1.500 milljónir voru sóttar í vasa allra útsvarsgreiðenda, frá 18 ára aldri.

Fasteignagjöld hækkuðu um 78% að meðaltali frá 2021.

Miklar almennar gjaldskrárhækkanir og skert þjónusta.

"Að tala um það núna rétt fyrir kosningar að íbúar séu að „njóta“ einhvers árangurs í viðsnúningi á rekstri sveitarfélagsins á kjörtímabilinu og vísa til þess að fasteignagjöld séu að lækka í krónum talið er í besta falli dapurleg brella og blekkingar eins og sjá má hér fyrir neðan."

Í mínum huga er sannleikurinn er einfaldlega sá að Sjálfstæðisflokkurinn hækkaði skatta og gjöld óhóflega af því það leit vel út í Excel-skjali. Veruleikinn er annar og íbúar sveitarfélagsins áttu sannarlega skilið að gengið væri fram af meiri hófsemi og skynsemi í álagningum skatta í stað þess fljótfærinslega óhófs sem raun varð á. Þær staðreyndir þarf formaður bæjarráðs að horfast í augu við án þess að beita brellum og blekkingum.

Sigurjón Vídalín Guðmundsson
Oddviti Samfylkingarinnar og óháðra í Árborg

Ertu góð/ur í spilum? 
Komdu og taktu þátt í skemmtilegu Olsen Olsen móti og góðri stemningu!

Þátttökugjald: 2.000 kr.
Gjaldið fer í verðlaunafé og Eignarbikar
Ískaldur drykkur fylgir skráningu

Dubliner, Hafnargata 30,  2. maí kl. 15:00

Skráning í tenglinum hér fyrir neðan 
https://forms.gle/bPHz3ShiTBHHnUiBA

Allir velkomnir sem hafa náð 18 ára aldurstakmarki

Þegar maður flytur í efri byggðir þarf maður að vera viðbúinn því að sækja sér vinnu og ýmsa þjónustu annars staðar. Það eru nefnilega ýmis lífsgæði sem fylgja því að búa í efri byggðum Kópavogs, svo sem nálægð við náttúru, rólegra umhverfi og gott aðgengi að útivistarsvæðum. Jafnframt eru tækifæri til að byggja upp þjónustu í takt við þessa þróun fjölmörg.

Eitt þessara sóknarfæra er uppbygging menningarhúss eða bókasafns, sem efri byggðum hefur margoft verið lofað, nú síðast í 100 loforða lista í málefnasáttmála núverandi bæjarstjórnar. Þar stendur í loforði númer 87 að finna þurfti hentugri staðsetningu fyrir menningarmiðstöð í efri byggðum. Þetta loforð telur meirihlutinn sig hafa efnt. Raunin er þó önnur.

Þetta var efnt þannig að almenningsbókasafni í Lindum verður lokað og það fært í Smáralind sem er enn fjær efri byggðum. Í staðinn fá íbúar efri byggðar Kópavogs menningarmiðstöð í 160 fermetra húsnæði inni í Kór, sem verður að teljast lítið rými miðað við þann fjölda íbúa sem þjónustan á að ná til og óviss hvort slíkt húsnæði muni nægja þeim fjölda íbúa sem býr í efri byggðum. Efri byggðir eiga einnig að vera án bókasafns til 2029 sem er sá tími sem bæjaryfirvöld ætla að gefa sér til að gera þessa 160 fermetra menningarmiðstöð tilbúna.

Uppbygging slökkvistöðvar í efri byggðum hefur tafist um árabil vegna deilna um lóðir. Hver mínúta getur skipt sköpum þegar um alvarleg veikindi er að ræða og því geta þessar tafir á uppbyggingu verið dýrkeyptar fyrir fólk í efri byggðum.

Sem betur fer hefur bærinn samþykkt að ný slökkvistöð rísi í Tónahvarfi. Þessar deilur um lóðamál og greiðslur fyrir þær hafa tafið fyrir uppbyggingu í þessu stóra hverfi. Það er fagnaðarefni að meirihlutinn hafi hlustað á gagnrýni okkar í Samfylkingunni og drifið í að samþykkja þessa beiðni frá slökkviliðinu.

Uppbygging leikskólalóða í efri byggðum hefur setið á hakanum. Í verkefninu Skemmtilegri leikskólalóðir voru Baugur og Rjúpnahæð teknir fyrir síðastir í fyrsta fasa. Staðan er þung á leikskólalóðum Austurkórs, Aðalþings og Sólhvörfum varðandi uppbyggingu en samt sem áður hafa þær ekki hlotið náð fyrir augum bæjarins um uppbyggingu og verið færðar aftar í röðina vegna forgangs neðri byggða. Í skýrslu frá Umhverfissviði bæjarins má sjá að lóðir í efri byggðum eru litlar, leiktækin fá og leiktækifæri almennt minni en á lóðum í neðri byggðum. Þá er staðan sérstaklega slæm á einkareknu leikskólunum tveim, Aðalþingi og Kór, þar sem aðbúnaður og leiksvæði hafa ekki fengið nauðsynlega uppbyggingu.

Efri byggðir Kópavogs eru góður staður til að búa á. Við þurfum hins vegar ekki að sætta okkur við að þjónusta sé verri en í öðrum hverfum og að neðri byggðir njóti ítrekað forgangs fram yfir okkur þegar kemur að uppbyggingarverkefnum.

Samfylkingin í Kópavogi er óhrædd við að forgangsraða í þágu þjónustu; þar með talið uppbyggingu þjónustu í efri byggðum. Það er nefnilega ekki feimnismál að veita þjónustu og bæjarstjórn Samfylkingar mun kappkosta við að veita þjónustu í nærumhverfi íbúa. Samfylkingin boðar breytta forgangsröðun í rekstri bæjarins, ekki bara í þágu verkefna heldur líka að þjónusta sé veitt með sanngjarnari hætti fyrir alla Kópavogsbúa.

Höfundur er kennari, íbúi í efri byggð Kópavogs og skipar 7. sæti á lista Samfylkingar í Kópavogi.

Lífið í efri byggð Kópavogs er almennt gott. 

Sann­gjörn þjónusta fyrir alla Kópa­vogs­búa - líka í efri byggðum

Sveiflur í árgangastærðum eru náttúrulegar við verðum að hætta að nota þær sem pólitíska sigra

Þegar við ræðum leikskólapláss í Hafnarfirði, og víðar, er kominn tími til að tala hreinskilið við foreldra og íbúa. Að þykjast vera að leysa vandann þegar tölurnar líta vel út, án þess að gera grein fyrir ástæðunni, er ekki merki um stjórnmál sem byggja á trausti.

Sveiflur í innritun eru náttúrulegar og börnum á leikskólaldri fækkar

Fjöldi barna á leikskólaaldri sveiflast á milli ára. Árgangar eru misstórir, sum ár útskrifast fleiri börn úr leikskóla en innritast. Töflur frá Hagstofu Íslands sýna þessa mynd glögglega: í Hafnarfirði ár bætast við um 40 pláss í ár þar sem innritunarárgangurinn telur 353 börn á meðan útskriftarárgangurinn er 394 börn. Á sama tíma hefur börnum á leikskólaaldri jafnframt farið fækkandi í Hafnarfiði síðasta áratuginn. Frá árinu 2012 þegar fjöldinn náði hámarki hefur börnum á leikskólaaldri fækkað um 11,9%. Þetta er einfaldlega lýðfræði.

Þegar fjöldi barna sem innritast í leikskóla lítur vel út á ákveðnu ári er það ekki vegna bættrar þjónustu eða fjölgun plássa. Heldur vegna þess að viðkomandi árgangur er einfaldlega minni en sá árgangur sem útskrifaðist og að börnum á leikskólaaldri fer fækkandi. Að nota slíkar sveiflur og breytingar til að lýsa yfir pólitískum árangri er villandi og gengur gegn því trausti sem við eigum að byggja á milli stjórnmálamanna og íbúa.

Við innritum ekki 14 mánaða börn í raun

Önnur villa í umræðunni er þegar sagt er: „Við bjóðum upp á leikskólapláss frá 14 mánaða aldri." Þetta er formlega rétt, en í raun og veru fer stærsti hluti innritunar fram á vor- og hausttímabili. Bæjarstjóri Hafnarfjarðar lýsti yfir stolti haustið 2025 þegar öll 15 mánaða börn höfðu fengið leikskólapláss en í raun var meðalaldur barna sem hófu leikskóladvöl haustið 2025 17,7 mánuðir.

Ég veit að það eru bara ungbarnaforeldrar sem tala um aldur í mánuðum svo við skulum taka dæmi: barn sem fætt er í september árið 2025 og er 1 árs við innritunartímabil leikskólana um haustið, það barn kemst ekki inn á leikskóla fyrr en ári síðar í september 2026 þá 2 ára gamalt. Foreldrar sem eiga barn sem fæðist á „röngum" tíma ársins bíða lengur, hvort sem við viðurkennum það eða ekki. Í Hafnarfirði greiða þessir foreldrar síðan tvisvar eða þrisvar sinnum meira fyrir pláss hjá dagforeldri en foreldrar barna sem fædd eru á „réttum" tíma ársins.

Framtíðin krefst heiðarlegrar umræðu

Við verðum að horfast í augu við það: leikskólamálin eru flókin og lausnirnar taka tíma. Þess vegna er svo mikilvægt að lögfesta leikskólastigið sem fyrsta skólastig. Í dag er rekstur leikskóla ekki lögbundinn á sama hátt og grunnskólar. Það þýðir að sveitarfélög gætu í þrengingum dregið úr eða jafnvel hætt rekstri. Sveitafélög geta þröngvað tekjulægra fólki til að stytta dagvistunartíma eða þróunin orðið einkavæðing, þar sem stór fyrirtæki reka leikskóla og atvinna foreldra ræður því hvort barn fær pláss.

Íslenskir leikskólar eru framúrskarandi

Ég hef sjálf reynslu af leikskólum í Danmörku og get sagt af fullri sannfæringu: íslenskir leikskólar eru framúrskarandi. Fagfólkið sem starfar þar er ótrúlegt. Við eigum að vera stolt af þeirra starfi og verðum að hlúa vel að mannauðnum. Það er helsta ástæðan fyrir því að við verðum við að tryggja leikskólana með lögum og fjármagni. Við þurfum líka markvisst að leita leiða til að fjölga leikskólakennurum sem starfa með börnunum okkar.

Við eigum ekki að nota leikskólamálin í pólitísku áróðursskyni þar sem við hreykjum okkur af því þegar tölurnar líta vel út og þegjum þegar þær líta illa út. Við eigum að horfa fram á veginn, lögfesta leikskólann eins og Samfylkingin hefur lagt til. Því ber að fagna að ríkisvaldið sé loksins tilbúið til að eiga samtal við sveitarfélögin um þetta skref. Samtalið snýst um hvernig við útfærum það, þar eru margar leiðir sem hægt er að fara og mikilvægt að viðeigandi aðilar komi að borðinu. En þangað til við finnum leiðina og þetta verður að veruleika, þá þurfum við að aðstoða þær fjölskyldur sem bíða. Þá verðum við líka að tala heiðarlega og af raunsæi um málefnið því hér er um alvöru málefni að ræða.

Höfundur er sálfræðingur og frambjóðandi Samfylkingarinnar í Hafnarfirði.

Hittumst í Hlíðarsmáranum og ræðum sveitarstjórnarkosningarnar framundan

Hvernig get ég orðið að liði? Hvað er á döfinni? Hverjar eru áherslur Samfylkingarinnar í Kópavogi í komandi sveitarstjórnarkosningum?

Öllum þessum spurningum og fleiru verður svarað í Hlíðarsmáranum á miðvikudagskvöld.

Bæjarmálafundur í Kópavogi með frambjóðendum

Laugardaginn 2. maí kl. 20:00 býður Samfylkingin á Akranesi í pílu og keilu hjá Keilufélagi Akraness sem er til húsa í íþróttahúsinu við Vesturgötu).

En kosningar draga líka fram það versta í stjórnmálamönnum: örvæntingafull loforð eru gefin og ráðist er í vanhugsaðar framkvæmdir í þágu þess að tryggja atkvæðin sem réttlæta tilveru stjórnmálamannsins. Það segir sig sjálft að slíkt er ekki skynsamlegt til langs tíma og ekki til þess fallið að tryggja að vel sé farið með okkar sameiginlegu sjóði.

Í Kópavogi hafa ákvarðanir um íþróttamannvirki oft verið þessu marki brenndar. Það virðist sem að ákvörðunartaka um framtíðaruppbyggingu fari helst fram í aðdraganda kosninga, án samhengis eða samráðs og án þess að ákvarðanir séu grundvallaðar í fjárfestingagetu bæjarins eða eðlilegri forgangsröðun á uppbyggingu íþróttamannvirkja. Þetta hefur átt þátt í því að oft eru fjárfestingar bæjarins í íþróttamannvirkjum hálfkláraðar. Nefna má mörg dæmi.

Ljósin á Kópavogsvelli voru endurnýjuð 2018, í aðdraganda kosninga. Dæmið var ekki klárað til fulls og ljósastyrkur því ekki fullnægjandi fyrir alþjóðlegar keppnir. Á það var ítrekað bent að það væri skammsýni að klára dæmið ekki til fulls. Nú þegar Breiðablik á reglulega leiki í Evrópu, bæði í karla- og kvennadeild, er augljós þörf á að ljósin séu endurnýjuð í fullnægjandi styrk. Ætli við fáum ekki loforð um að farið verði í þessar framkvæmdir núna í kosningunum?

Ný stúka HK, sem veitt voru vilyrði fyrir á mánuðunum í aðdraganda kosninga, er annað dæmi. HK-ingar þurfa stúku og það er fyrirsjáanleg stækkun á félaginu vegna uppbyggingar á nýjum hverfum í Vatnsenda. Og stúku munu þeir fá, en ekki í þeirri mynd sem lagt var upp með. Hún verður ekki tengd við aðalbygginguna, og raunar þannig að þáverandi framkvæmdastjóri HK skrifaði bæjarstjóra bréf og hvatti til stillingar frekar en að ráðist væri í framkvæmdirnar án þess að dæmið væri hugsað til enda. Ætli við fáum ekki skóflustungu að þessum framkvæmdum nokkrum dögum fyrir kjördag?

Eins má nefna aðstöðu GKG. Nú þegar er fyrirsjáanlegt að Vetrarmýrin er orðin að byggingarlandi er ljóst að félagið vantar fleiri holur. Biðlistinn fyrir GKG felur í sér nokkurra ára bið eftir inngöngu og börn í Kópavogi sem æfa golf þurfa að gera sér ferð í Garðabæ til að mæta á æfingar. Skyldi það nú vera að okkur verði lofað golfvelli í aðdraganda kosninga? Ætlum við að taka það trúverðugt að hægt sé að gefa slíkt loforð án ígrundunar innan bæjarkerfisins?

Nefna má fleiri hálfkláruð dæmi og skort á langtímahugsun. Búninga- og lyftingaaðstaða Breiðabliks er löngu sprungin með fullkomlega fyrirsjáanlegum hætti og ekkert bólar á heildarskipulagi fyrir botni Kópavogsdals. Eins má nefna aðstöðu vegna frjálsíþrótta og inniíþrótta þar sem mjög reynir á útsjónarsemi til að koma öllum æfingum fyrir. Í dag er ekki hægt að bjóða börnum í efri byggðum Kópavogs að æfa körfubolta í sínu nærumhverfi, og raunar þannig að sum þessara barna sækja körfuboltaæfingar hjá ÍR í Breiðholti.

HK er orðið gestur í eigin húsi þar sem Kórinn er undirlagður allri annarri starfsemi sem þarf að finna stað í flýti, en nú er tímabundin aðstaða Kóraskóla orðin varanleg og enn lofað bókasafni í eina skólastofu, sem áfram þrengir að starfsemi HK. Að því er undirritaður best veit var HK ekki haft með í ráðum um þessar ákvarðanir. Þá virðist ekkert hafa verið hugsað fyrir uppbyggingu íþróttamannvirkja í nýju hverfunum, Vatnsendahvarfi og Vatnsendahlíð, þar sem fyrirhugaðar eru 1600 íbúðir. Hvar eiga börnin sem flytja í hverfið að æfa íþróttir?

Gerpla fékk nýtt íþróttahús á Vatnsenda til notkunar en það er rétt svo of lítið til að það nýtist sem skyldi. Ljósin í aðalsal Gerplu í Versölum voru endurnýjuð en dæmið ekki klárað til fulls með LED-lýsingu og því þurfti að endurnýja þau strax aftur fáum árum seinna til að fullnægja alþjóðastöðlum. Sundlaugarnar í Kópavogslaug vantar 50 cm upp á dýptina í grunna endanum til að hægt sé að nota hana sem keppnislaug. Hér væri hægt að halda lengi áfram.

Auðvitað eigum við að gera áfram vel við íþróttafélögin okkar og ég er fylgjandi þeim framkvæmdum sem lýst er hér að ofan. En það eru ekki góð vinnubrögð að ákvarðanir um þau séu teknar af örvæntingafullum stjórnmálamönnum í aðdraganda kosninga, loforð sem eru sambærileg þeim sem gefin eru af athafnamanni á barmi gjaldþrots. Og slík losaraleg vinnubrögð leiða til þess að framkvæmdirnar duga skammt, þeim er forgangsraðað illa og oft er fjármagnið ekki nægjanlegt til að hlutirnir séu gerðir almennilega.

Það er engin fjárfestingaráætlun til langs tíma í Kópavogi. Hvorki fyrir almennar fjárfestingar né íþróttamannvirki. Þessu vill Samfylkingin breyta. Við viljum meta fjárfestingargetu bæjarins til lengri tíma og kalla öll íþróttafélögin að borðinu til samráðs, sameiginlega. Þannig getum við tryggt að farið sé í skynsamlegar fjárfestingar sem fullnægja þeirri þörf sem brugðist er við. Að ákvarðanir séu teknar í samhengi, bæði út frá því hvar þörfin er mest og brýnust en líka út frá rekstri bæjarfélagsins. Eina loforðið sem Samfylkingin mun gefa um þessi efni í kosningabaráttunni er að vanda til verka þegar við tökum við stjórnartaumunum og gera það í fullu samráði við íþróttafélögin. Það er einfaldlega of dýrt að selja íþróttamannvirki fyrir atkvæði, bæði fyrir bæinn og fyrir íþróttafélögin.

Höfundur er oddviti Samfylkingarinnar í Kópavogi.

Kosningar eru skemmtilegasti parturinn af stjórnmálum. Þá lifnar líf og skoðanaskipti eiga sér stað um samfélagið allt. 

Í­þrótta­mann­virki til sölu fyrir at­kvæði

Það er dýrmætt að fá hæfni til að eignast félaga fyrir lífstíð í heilbrigðu umhverfi, læra að tilheyra hópi en á sama tíma að uppskera meira sjálfstraust og bætta líðan í því sem maður er góður í - allt einstakt veganesti út í lífið. Þess vegna höfum við frístundakortið, til að hvetja börn og ungmenni til félagslegrar þátttöku, efla lífsgæði og ýta undir heilbrigði og bætta líðan samhliða að jafna aðgengi barna að þessu heilbrigða umhverfi og opna heim að fjölbreyttu íþrótta-, lista- og tómstundastarfi út um alla borg.

Hækkun frístundastyrksins hefur fjölgað iðkendum í Reykjavík

Við að efna kosningaloforð Samfylkingarinnar á þessu kjörtímabili, hækka frístundastyrkinn úr 50 þúsund krónum í 75 þúsund krónur, hefur nýtingin aukist - fleiri börn eru að skila sér inn skipulagt íþrótta- og tómstundastarfi - sem er stórkostlegt. Það er mikilvægt að gleðjast yfir góðum árangri en það sem hefur setið í mér er að þau börn sem sitja eftir búa og lifa í veruleika sem fæst börn í Reykjavík lifa við. Þau búa við fátækt, við fötlun eða eru af erlendum uppruna - og fyrir vikið sitja eftir.

Undir forystu Samfylkingarinnar á þessu kjörtímabili hefur verið lagt út net farsældar til að finna þessi börn. Við viljum ná til þessara 18% barna í borginni sem ekki nýta frístundakortið, koma þeim í þátttöku og virkni. Á kjörtímabilinu höfum við stofnað teymi frístundatengla sem vinnur þvert á borgarhverfin en farteymið vinnur út frá faglegu mati og hefur að markmiði að skima fyrir börnum í viðkvæmri stöðu og styðja þau í að finna sér frístund eftir áhugasviði. Frístundatenglarnir þjónusta barnið og foreldra þess í nærumhverfinu, svo sem með viðveru í skóla þegar það eru foreldraviðtöl. Þannig fá foreldrar fræðslu og aðstoð við að skrá börn í íþróttir og tómstundir innan hverfisins.

Til að styðja við verkefnið var stofnaður styrktarsjóður en hann er hugsaður til að koma til móts við umfram kostnað sem fellur til við skipulagt tómstundastarf - fata- og búnaðarkaup, ferðakostnað og fleira. Það er þáttur sem er hamlandi fyrir þær fjölskyldur sem búa við fátækt.

Samfylkingin vill gjaldfrjálsa tómstund fyrir börn sem búa við fátækt

Það er verkefni jafnaðarmanna að jafna tækifæri barna. Núna er kominn tími á styðja við þau börn sem hafa setið eftir. Það er því engin tilviljun að eitt mikilvægasta kosningaloforð Samfylkingarinnar er að tryggja eina fría tómstund fyrir barn sem býr við efnislegan skort, barn sem elst upp við fátækt og hefur setið eftir.

Að stunda skipulagt tómstundastarf á Íslandi er dýrt. Það vita barnafjölskyldur. Enginn vill vera barnið sem situr eftir. Öll börn vilja finna sinn stað, ná að tilheyra hópi innan sinna félaga sem aftur eflir sjálfstæði og styrkleika til framtíðar í heilbrigðu og öruggu umhverfi. Það er stóra verkefnið, Grunnurinn hefur verið lagður, við erum með styrktarsjóð, við erum með öflugt teymi frístundatengla og núna viljum við tryggja að þau börn sem hafa setið eftir vegna fjárhagslegra aðstæðna geti hoppað um borð í skipulagt íþrótta- og tómstundastarf án þess að fjárhagslegar aðstæður fjölskyldu hamli það. Öll börn með - ekkert barn á sitja eftir.

Höfundur er borgarfulltrúi Samfylkingarinnar, fulltrúi í menningar- og íþróttaráði og skipar 10. sæti á lista flokksins í kosningunum 16. maí.

Við vitum að skipulagt íþrótta- og tómstundastarf er eitt af því sem verndar börn gegn áhættuhegðun, hefur mikið forvarnargildi og er ein besta leið til að tilheyra í nærsamfélaginu - því lengri ástundun því betra. 

Leit um „��"

3174 niðurstöður fundust við leit að „��"

Póstlisti Samfylkingarinnar

Samfylkingin

Flokkurinn

Flýtileiðir

Um Samfylkinguna

Vertu í bandi:

Leit um „������������������������������������������������������������"

3174 niðurstöður fundust við leit að „������������������������������������������������������������"