Vorið 2018 þegar núverandi meirihluti tók við var sannarlega uppselt í Árborg. Það voru engar lóðir til, langir biðlistar á leikskóla, yfirfullir grunnskólar og stjórnsýsla sveitarfélagsins veikburða og úr takti við kröfur nútímans.
Þetta var veruleikinn sem blasti við.

Á ótrúlega skömmum tíma tókst að greiða að mestu úr og bjóða lóðir til úthlutunar í nýju hverfi í Björkurstykki. Auk þess var fallið frá hugmyndum um að byggja við leikskólann Álfheima 3 deildir og fara í staðinn í að byggja nýjan 6 deilda leikskóla sem hlaut nafnið Goðheimar enda mun hagkvæmari framkvæmd og hugsuð til framtíðar en ekki sem bráðabirgðalausn eins og viðbygging hefði verið.

Farið var á fullt í að hraða byggingu nýs grunnskóla í Björkurstykki sem hlaut nafnið Stekkjaskóli. Byrjað er að kenna í honum í færanlegum kennsluhúsnæði og stefnt er á að aðalbyggingin verði tekin í notkun haustið 2022.
Að endingu var hætt við að bjóða út knatthús og farið í að byggja fyrri áfanga á fjölnota íþróttahúsi sem myndi nýtast til langrar framtíðar flestum iðkendum íþrótta og eldri borgurum til hreyfingar og þjálfunar. Það hús er risið og kallast Selfosshöllinn.

Auk þessa hefur verið unnið ötullega að því allt kjörtímabilið að byggja upp alla innviði sveitarfélagsins. Vinnurými og starfsaðstaða starfsfólks hefur verið stórbætt, fjölgað hefur verið starfsfólki á flestum sviðum til að mæta aukinni íbúafjölgun og bæta þar með þjónustu við bæði íbúa og atvinnurekendur.

Síðast en ekki síst var farið í gagngerar endurbætur á stjórnsýslu sveitarfélagsins, starfsfólk virkjað og valdeflt, mörg kerfi sveitarfélagsins uppfærð m.v. nútímakröfur og þjónustan bæði innan stjórnsýslunnar og við íbúana tók stakkaskiptum varðandi úrlausn og afgreiðslu hinna ýmissa erinda.

Heita vatnið
Heita vatnið er ekki að klárast í Svf. Árborg og það er ábyrðarlaust tal og ómerkilegur áróður hjá oddvita d-listans að reyna að hræða fólk með því. Það þarf hins vegar að skoða hvort hægja þurfi á uppbyggingu nýrra hverfa tímabundið meðan unnið er að frekari orkuöflun (sem að sjálfsögðu hefur verið unnið ötullega að allt kjörtímabilið) og bættri nýtingu á því heita vatni sem við erum nú þegar að dæla upp úr jörðinni. Með þessu er verið að sýna varkárni og ábyrgð.

Það vekur furðu að oddvitanum, verandi einn æðsti embættismaður sveitarfélagsins, þyki það undarlegt að embættismenn þess sendi á milli minnisblöð til að upplýsa um stöðu mála. Það er akkúrat ekkert leyndarmál hvernig staða heitavatnsöflunar er á hverjum tíma. Kannski finnst oddvitanum það eðlilegra að pískra um svona mál á göngum ráðhússins og halda sannleikanum frá fólki.

Oddvitinn þarf heldur ekki að hafa áhyggjur af því að Árborg verði skaðabótaskylt gagnvart einhverjum landeigendum því allir samningar sem gerðir hafa verið við eigendur einkahverfa kveða á um að uppbygging þeirra sé háð ýmsum skilyrðum og þar á meðal getu Selfossveitna til að afhenda heitt vatn. Þetta á jafnt við um Árbakkahverfið, Austurbyggð og Jórvíkurhverfið.

Það kveður því við holan hljóm í málflutningi oddvita D-listans þegar hann talar um stefnuleysi núverandi meirihluta og reynir að halda fram á sama tíma að undir forystu D-listans væri allt upp á 10. Aðgerðarleysi meirihluta D-listans 2014-2018 dæmir sig sjálft og það er engin þörf á að gera Bragabót á stefnu núverandi meirihluta nema síður sé enda hefur hann allt kjörtímabilið unnið í þágu allra íbúa sveitarfélagsins en ekki bara sumra.

Í tilefni af kostulegum málflutningi oddvita D-lista og eins af æðstu embættismönnum sveitarfélagsins þar sem sett er í efsta gír hræðsluáróðurs og rangfærsla, þvert á eigin vitneskju skal sannleikanum haldið til haga. Hið rétta er að það var uppselt í Árborg en svo er ekki lengur.

Þangað er boðið öllum frambjóðendum á lista Samfylkingarinnar í Kópavogi fyrir bæjarstjórnarkosningarnar auk velunnara og stuðningsmanna. Allir sem fá þetta fundarboð eru hvattir til að taka með sér fjölskyldumeðlimi og gesti.

Við ætlum að stilla saman strengi fyrir lokasprettinn sem framundan er í kosningabaráttunni.

Frambjóðendur munu halda stuttar ræður og fara yfir stefnuáherslur og þau málefni sem við stöndum fyrir í Kópavogi.  Sýnt verður áður óbirt efni sem haldið verður á lofti í kynningarstarfinu.  Greint verður frá viðburðum og fundum sem eru í farvatninu og fleira. 

Rannveig Guðmundsdóttir ætlar að halda brýningarræðu og margt fleira verður á dagskrá.  Sumt af því mun koma á óvart. 

Fundurinn hefst klukkan 16.30 og stendur til klukkan 18 og veitingar verða á staðnum

Mætum öll og stillum saman strengina.   Við ætum að nútímavæða Kópavog.

XS í Kópavogi 2022  - Að sjálfsögðu!

Miðvikudaginn 27. apríl 2022 ætlum við að halda fund  í Bókasafni Kópavogs – 1. Hæð klukkan 16.30 – 18.00

Samfylkingin vill halda áfram að efla skíðasvæðið í Hlíðarfjalli sem íþrótta- og útivistarsvæði fyrir bæjarbúa. Einnig vill Samfylkingin fara í markvisst markaðsátak á Hlíðarfjallssvæðinu sem heilsársáfangastaður. Til að það náist vill Samfylkingin veita styrki til aðila sem eru tilbúnir að koma upp ferðaþjónustu utan háannatíma. Styrkirnir gætu verið í formi aðstöðu eða markaðssetningar. Takist vel til við að efla Hlíðarfjallssvæðið sem heilsársáfangastað gætu skapast skilyrði fyrir hóteluppbyggingu á svæðinu. Þangað viljum við stefna.

Á líðandi kjörtímabili var samþykkt, samhljóða í bæjarstjórn, skýrslan Forgangsröðun í uppbyggingu íþróttamannvirkja og er þjónustuhús í Hlíðarfjalli á þeim lista. Slíkt hús myndi nýtast Skíðafélagi Akureyrar og auka möguleikana í ferðaþjónustu. Gangi áætlanir eftir ættu framkvæmdir að geta hafist á komandi kjörtímabili.

Mikilvægi skíðasvæðisins í Hlíðarfjalli fyrir vetrarferðamennsku er óumdeilt. Árlega dregur svæðið til sín þúsundir gesta hvaðanæva af landinu. Einnig hafa hópar færeyskra ferðamanna komið hingað í skíðaferðir undanfarin ár. Þetta er gott dæmi um vel heppnaða nýsköpun í ferðaþjónustu. Með tilkomu Niceair mun fjöldi erlendra ferðamanna aukast talsvert á næstu árum og er því mikilvægt að bjóða upp á fjölbreytta afþreyingu allt árið um kring. Þar gæti Hlíðarfjall gegnt lykilhlutverki.

Verkefni næsta kjörtímabils verður að styrkja Hlíðarfjall sem heilsársáfangastað og er bygging þjónustuhúss mikilvægur þáttur í þeirri vegferð. Tækifærin fyrir svæðið eru mörg á tímum þar sem heilsubætandi útivist nýtur sífellt meiri vinsælda. Þau tækifæri ætlum við að grípa.

Hlynur Örn Ásgeirsson skipar 6. sæti á lista Samfylkingarinnar á Akureyri fyrir sveitarstjórnarkosningar 14. maí

Samfylkingi og Viðreisn bjóða fram saman

Því er það eitt af grundvallar stefnumálum Samfylkingarinnar að leggja áherslu á málefni barna, einkum og sér í lagi þeirra sem þurfa á stuðningi að halda.

Akureyrarbær hefur nú þegar hlotið viðurkenningu sem barnvænt samfélag með því að innleiða barnasáttmála Sameinuðu þjóðanna í stjórnsýslu og starfsemi bæjarins, með hagsmuni allra barna og ungmenna sveitarfélagsins að leiðarljósi. Þeirri vinnu er þó engan vegin lokið og margt sem þarf að bæta. Eitt af því er að stuðla að bættri þjónustu við börn og ungmenni sem glíma við geðræn vandamál og aðra andlega vanlíðan. Þar þarf að gera betur. Biðlistar í sálfræðilegar og námslegar greiningar á vegum bæjarins eru langir og aðgengi að meðferð takmarkað.

Sálfræðiþjónusta hjá sjálfstætt starfandi sálfræðingum er dýr og því ekki allir sem hafa kost á að nýta sér þá þjónustu. HSN hefur þó að einhverju leiti brúað bilið en þörfin er samt sem áður mun meiri en sú sem í boði er.

Geðheilsa grunnur að almennu heilbrigði. Ef sá grunnur stendur höllum fæti er erfitt að byggja ofan á hann. Barninu fer að ganga ver námslega, félagslega og á endanum líkamlega. Þess vegna er það svo mikilvægt að við tryggjum úrræði fyrir þau börn sem líður ekki vel.

Samfylkingin vill tryggja stöðugildi námsráðgjafa í hlutfalli við nemendafjölda sem og að efla aðra  stoðþjónustu við skólana. Álag á kennara er mikið og þeir hafa oft á tíðum ekki bolmagn til að sinna þeim sem þurfa aukinn stuðning nema á kostnað hinna nemendanna. Þar þurfum við aukinn mannskap inn í skólann. Þá viljum við einnig vinna að fullum þunga í að fyrirbyggja einelti og viðbragðsáætlanir.

Með þessum aðgerðum erum við ekki bara að bæta líðan nemenda heldur einnig að móta sterkari samfélagsþegna sem skilar sér margfalt til baka. 

Rannveig Elíasdóttir er hjúkrunarfræðingur og í 7. sæti Samfylkingarinnar á Akureyri

Börnin okkar eru það dýrmætasta sem við eigum. Mikilvægt er að þeim líði vel og geti blómstrað í lífi og starfi.

Það er kominn tími á breytinga - Kjósum betri Mosfellsbæ! 

Kosningamiðstöðin er opin alla virka daga 16:00 -19:00. 

Helgin 7. -8. maí er opið 11:00 - 17:00. 

Kæru Mosfellingar! Við opnum kosningarmiðstöðina okkar þann 1. maí kl. 15:00 í Þverholti 3. 

Lögin um sölu á eignarhlutum ríkisins í bönkunum sem samþykkt voru í desember 2012 áttu að skapa trausta umgjörð ef ætti að selja hlutina. Leiðarstef laganna eru gagnsæi, hlutlægni, jafnræði og hagkvæmni. Draga átti dýran lærdóm af bankahruninu. 

Salan í höndum fjármála- og efnahagsráðherrans hefur hins vegar orðið til þess að almenn óánægja ríkir og traust til ráðherrans og ríkisstjórnarinnar hefur beðið hnekki. Ásakanir um spillingu og vanrækslu eru háværar og um að lögin um söluna hafi verið brotin. 

Aðferðin sem fjármála- og efnahagsráðherra samþykkti að nota var lokað útboð ætlað hæfum fjárfestum, fagfjárfestum. Á Íslandi er ekki til neinn opinber listi yfir fagfjárfesta líkt og víða erlendis (institutional investors). Hér þarf hver miðlari að flokka viðskiptavini sem almenna fjárfesta eða fagfjárfesta eftir forskrift í lögum. Einstaklingar sem skilgreina ætti sem almenna fjárfesta fengu að taka þátt í lokaða útboðinu líkt og þeir sem skilgreindir eru sem fagfjárfestar. Fjármálaeftirlitið hefur nú kallað eftir upplýsingum um þessa flokkun á þeim sem tóku þátt í útboðinu og það er vel.

Niðurstaðan virðist vera sú að miðlararnir gátu bætt í hóp þeirra sem fengu að kaupa á afslætti fram á síðustu stundu. Við höfum séð listann yfir þá sem keyptu. Þar eru margir smáir fjárfestar sem fengu afslátt á þeim forsendum að þeir væru eftirsóttir eigendur bankans. Spurningin um hvort þetta hafi verið einhvers konar brask og brall eða allt gert í samráði við bankasýsluna og ráðherra er áleitin og við verðum að fá svör við henni.

Þingmenn stjórnarflokkanna sem og stjórnarandstöðu hafa lýst vonbrigðum sínum með niðurstöðuna. Formaður fjárlaganefndar sagði í ræðu á Alþingi að hún hefði staðið í þeirri trú að um langtímafjárfesta væri að ræða og því hafi niðurstaðan komið á óvart.

En Bankasýslan segir að hvert skref í söluferlinu hafi verið tekið í nánu samstarfi við stjórnvöld sem hafi verið ítarlega upplýst um öll skref sem stigin voru. Enda gera lögin um söluna ráð fyrir því.

Í fyrstu grein laganna um bankasölu er tilgreint hvað ráðherra er heimilt að selja af eignarhlutum í bönkunum. Þegar lögin voru samþykkt í desember 2012 áttum við 5% í Íslandsbanka, 13% í Arion banka og 81%  í Landsbanka. Samkvæmt lögunum á að halda eftir í eigu ríkisins 70% af Landsbanka. Það var svo á árinu 2015 sem ríkið sat með nánast allt bankakerfið í fanginu og umræða hófst um sölu á stærri hlutum. En lögin um söluna eru þau sömu og enn í fullu gildi.

Önnur grein laganna fjallar um ákvörðun um sölumeðferð. Bankasýslan gerir tillögu um sölumeðferðina og þegar ráðherra hefur fallist á tillöguna leggur hann greinargerð um hana fyrir fjárlaganefnd og efnahags- og viðskiptanefnd Alþingis. Ráðherra leitar einnig umsagnar Seðlabankans m.a. um gjaldeyrisforða og laust fé í umferð. Í greinargerð ráðherrans eiga að koma fram upplýsingar um helstu markmið með sölu eignarhlutarins, hvaða söluaðferð verði beitt og hvernig sölumeðferð verði háttað. Þegar umsagnir hafa borist ráðherra tekur hann ákvörðun um hvort sölumeðferð verði hafin í samræmi við efni greinargerðarinnar eða hvort hann geri breytingar á fyrirhugaðri sölumeðferð eftir að hafa tekið tillit til umsagna. Ljóst er af lestri greinarinnar að ráðherra hefur heimildir til að gera breytingar á tillögum Bankasýslunnar, honum er því ætlað að hafa virkt hlutverk í ákvarðanatöku um sölumeðferðina.

Fjallað er um meginreglur við sölumeðferð í þriðju grein laganna. Áherslan er á opið söluferli, gagnsæi, hlutlægni og hagkvæmni. Skilyrðin sem sett eru eiga að vera sanngjörn og tilboðsgjafar eiga að njóta jafnræðis. Þá skal við söluna kappkosta að efla virka og eðlilega samkeppni á fjármálamarkaði.

Í frumvarpinu um söluna segir um 3. gr.: „Mikilvægt er að jafnræðis sé gætt milli þeirra sem koma til greina sem mögulegir kaupendur að eignarhlut svo að allir líklegir kaupendur hafi jafna möguleika á því að gera tilboð. Jafnræði verður best tryggt með því að skilyrði við sölu séu fá, skýr og öllum ljós.“ 

Um sölumeðferðina er fjallað í fjórðu grein laganna. Þar er farið yfir hvað Bankasýslunni er ætlað að gera, þ.e. undirbúa söluna, leita tilboða, meta tilboð, hafa umsjón með samingaviðræðum við utanaðkomandi ráðgjafa og væntanlega kaupendur og annast samningagerð. Seinni málsgrein greinarinnar er svona: „Þegar tilboð í eignarhluti liggja fyrir skal Bankasýsla ríkisins skila ráðherra rökstuddu mati á þeim. Ráðherra tekur ákvörðun um hvort tilboð skuli samþykkt eða þeim hafnað og undirritar samninga fyrir hönd ríkisins um sölu eignarhlutans.“ Hér er alveg skýrt að það er ráðherra sem tekur ákvörðun um tilboðin, samþykkir þau eða hafnar. Ráðherrann getur ekki falið sig á bak við Bankasýsluna eða miðlara úti í bæ. Ráðherra ber alla ábyrgð.

Stjórnarandstaðan á Alþingi hefur kallað eftir því að strax verði sett á laggirnar rannsóknarnefnd Alþingis til að rannsaka bankasöluna. Við teljum það nauðsynlegt enda er niðurstaðan í svo hróplegu ósamræmi við markmið laganna um trausta umgjörð, gagnsæi, hlutlægni, jafnræði og hagkvæmni.

Forsætisráðherra hefur sagt að umgjörðin um bankasöluna hafi ekki haldið og því þurfi að breyta henni og byrja á að leggja niður Bankasýsluna.

Mér finnst hins vegar augljóst að fjármála- og efnahagsráðherra hafi ekki haldið sér innan umgjarðarinnar sem lögbundin er og að á því þurfi hann að axla ábyrgð.

Greinin birtist í Kjarnanum 26. apríl 2022. 

Næstum allir á Íslandi eru óánægðir með söluna á hlutum ríkisins í Íslandsbanka. Könnun Fréttablaðsins sýndi að 83% landsmanna segjast vera óánægðir með hvernig tekist hefur til.

Kristrún Frostadóttir Alþingismaður kemur og ræðir við okkur um húsnæðismál, stjórnmálin, nútímann og framtíðina.
Allir velkomnir!!

Það væri áhugavert að heyra hvað forsætisráðherra finnst um útskýringar hennar nánasta samstarfsmanns í ríkisstjórn á bankasölunni, úthvíldur eftir páskafrí. Ég vitna hér til viðtals við fjármálaráðherra í Sprengisandi í morgun. Þar var aðeins annað viðmót en heyrst hefur frá forsætisráðherra.

Mikið væri það nú gott ef fjármálaráðherra hefði áhuga á að mæta í viðtöl með öðrum, þar sem hann getur ekki bara keyrt yfir hlutina og talað um að allir séu alltaf á háa C-inu. Sé ekki betur en að fjármálaráðherra sé sjálfur á háa C-inu í þessu viðtali í morgun.

Hér eru 10 athugasemdir við viðtalið.

1) Fjármálaráðherra segir að ef Íslandsbankamálið væri skoðað af einhverri sanngirni – sanngirni – þá væri ljóst að um stórkostlegan árangur væri að ræða hjá ríkissjóði. Hann hafi heyrt fólk segja að verið sé að gefa eignir. En bankinn hafi hækkað mikið í verði.

Það er ekki hægt að klappa sér á bakið fyrir það eitt að ná að selja 50 milljarða króna eign. Það er hægt að selja svona eign fyrir gott verð án þess að skandalar fylgi. Það var augljóst í útboðinu að það var næg eftirspurn, meðal annars hjá risastórum stofnanafjárfestum sem hafa mikið traust hér á landi og erlendis. Athugasemdirnar snúa að því hvernig salan fór fram. Að benda á lokaverðmiðann er leið til að drepa málinu á dreif. Fjármálaráðherra getur ekki varið sig með því að segja að verðið hafi verið fínt og þá skipti engu máli þó möguleg spilling sé til staðar. Þegar byrjað er að færa línuna svona, hvað er í lagi og hvað ekki, út frá heildartölunni erum við komin á mjög hættulegan stað. Það að ráðherra í ríkisstjórn Íslands orði hlutina með þessum hætti er mjög alvarlegt.

2) Fjármálaráðherra segir dapurlegt að hlusta á margt sem sé sagt um söluna. Eins og þegar rokið sé til og talað um að margir hafi selt eftir útboðið. Segir að það sé bara „alrangt og hefur verið leiðrétt“.

Nei, það hefur ekki verið leiðrétt og alls ekki staðfest að sé alrangt. Það sem hefur gerst er að Bankasýslan ákvað að gefa út takmarkaðar upplýsingar um kaupendur eins og staðan var nokkrum vikum eftir útboð – nota bene, hér er ríkisstofnun að sjálfvelja ákveðnar upplýsingar eftir hentisemi.

34 fjárfestar hefðu minnkað við eignarhlut sinn. Hópur sem keypti 23% af útboðinu.

60 fjárfestar birtist ekki á hluthafa listanum – hópur sem keypti 22% af útboðinu. Ekki sé hægt að fullyrða að þeir aðilar hafi selt. Þetta gæti skýrst af því að viðkomandi varslar hluti á safnreikningi, fjármagnar hluti hjá fjármálastofnun, er eignastýringaðili eða vegna sölu viðkomandi aðila.

Þetta er m.a. leið til að fela eignarhald. Safnreikningar voru frægir fyrir hrun í þessum tilgangi. Finnst okkur eðlilegt að aðilar sem teljast hæfir fjárfestar og fá forgang miðað við almenna fjárfesta til að kaupa í lokuðu ferli, séu aðilar sem svo komi hlutnum fyrir á safnreikningi? Ef viðkomandi hefur ekki getu til að sjá um sínar eigin fjárfestingar og þarf að setja á safnreikning hjá fjármálastofnun af hverju fékk sá hinn sami forgang miðað við almennan fjárfesta sem bara kaupir í gegnum sjóði, eða jafnvel á eigin kennitölu? Er þessi aðili að koma með "þekkingu" inn í bankann? Það þarf að fá að sjá hvað er á bakvið þessa safnreikninga. Er þetta í samræmi við lög um sölu eignarhluta ríkisins í fjármálafyrirtækjum þar sem gegnsæi er stórt atriði?

Fjármagnar hluti hjá fjármálastofnun:

Ein röksemdafærslan fyrir því að það megi fara fram hjá meginreglunni í lögum um sölu ríkisins á fjármálafyrirtækjum um opið útboð er að sérstakar ástæður séu fyrir því. Í minnisblaði frá Bankasýslunni frá 20. janúar sl., sem hún sjálf ítrekað vitnar til, er talað um að ein aðalástæðan fyrir því að víkja frá þessari meginreglu og halda lokað útboð í formi tilboðsleiðar sé að koma í veg fyrir kvikar hreyfingar á fjármálamarkaði í kringum sölu. Það er engin önnur leið til að skilja þetta en svo að þá eigi að selja til langtímafjárfesta því þeir selja sig ekki hratt út og valda því ekki „kvikum“ hreyfingum.

Fjármálaráðherra hjólar í stjórnarandstöðu fyrir að hafa ekki gert athugasemdir við tilboðsferlið – sem er reyndar ekki rétt ef skoðað er álit nefnda á málinu – en varðandi þennan sértæka hlut þarf að athuga: eiga einstaka þingmenn sem sagt að gefa sér að hér ætli ráðherra og Bankasýsla að brjóta lög með því að víkja frá meginástæðunni fyrir því að halda ekki opið útboð?

Fjárfestar sem fá fjármögnun fyrir bréfum eru undantekningarlaust að taka snúning – þetta eru skammtímastöður. Það er mjög dýrt fyrir fjármálastofnanir að fjármagna svona kaup og þess vegna er þetta nær undantekningarlaust skammtímafjárfesting.

Sala viðkomandi aðila skýrir sig svo sjálf.

Við þetta má bæta að fyrstu dagana eftir útboðið var met velta með hlutabréf í Íslandsbanka á markaði. Þar sem hátt í þriðjungur af fjölda hluta sem voru í útboðinu fór kaupum og sölum.

Athugasemdir fjármálaráðherra að það sé ekki hægt að selja strax eftir útboðið standast heldur ekki skoðun: það er hægt að gera framvirkan samning á fjármálamarkaði á þann veg að viðkomandi þarf í raun aldrei að fá bréfin í hendurnar áður en viðkomandi selur. Afhending bréfa er venjulega T+2 (2 dögum eftir kaup) og það að selja T+3 (þremur dögum eftir kaup) er líka ein leið til að segja að eitthvað hafi verið selt strax.

3) Fjármálaráðherra fer í klassíska taktík að spyrja þáttastjórnanda stöðugt á móti hvað hafi í raun farið úrskeiðis. Spyr hvort „þau hafi ekki mátt kaupa“, og er hér m.a. verið að vitna til söluráðgjafa og fólk þeim tengt. Hefur fjármálaráðherra í alvöru talað enga skoðun né þekkingu á fjármálamörkuðum? Er viðkomandi hæfur í starfi sem fjármálaráðherra eftir nær áratug í starfi ef hann þarf að fá Fjármálaeftirlitið til að segja sér að þetta séu ekki eðlilegir viðskiptahættir?

4) Þá talar fjármálaráðherra um að hann sé svo ánægður með að Fjármálaeftirlitið hafi sýnt frumkvæði í þessu máli að rannsaka það. Það sé traustvekjandi. Áttar fjármálaráðherra sig ekki á því að þegar farið er í svona stóra sölu, 50 milljarða króna, þá er í raun sjálfgefið að eftirlitið skoði söluna? Eftirlitið er til staðar til að fylgjast reglubundið með stórum viðskiptum. Þetta er ekkert til að hrópa húrra yfir. Það hefði verið stór áfellisdómur yfir eftirlitinu ef salan væri ekki í skoðun, óháð skandölum.

5) Fjármálaráðherra talar um að ríkissjóður hafi fengið Íslandsbanka frítt. Virðist hafa gleymt því að hér borgaði ríkið t.d. um 15% af vergri landsframleiðslu beint til Seðlabankans vegna falls bankanna á sínum tíma. Og þetta er bara hluti af kostnaðinum.

6) Fjármálaráðherra talar um þinglega meðferð sem hafi verið svo góð. Allt hafi verið útskýrt í hörgul. Og margir sem sátu þessa fundi komi nú af fjöllum. Segi núna „það sagði mér enginn að þetta yrði svona“. Já reyndar, það sagði mér enginn að Bankasýslan ætlaði að fara séríslenska tilboðsleið, sem er í raun nær því að vera almennt útboð þar sem alls konar litlum aðilum er hleypt að með ótrúlegum tilkostnaði. Sér í lagi þar sem Bankasýslan talaði um að þetta útboð yrði í takt við alþjóðlegar venjur – þar sem venjan er að miða við stóra stofnanafjárfesta. Það sagði mér heldur enginn að það ætti að kosta 700 milljónir króna að fara í þetta útboð, 1,4% af söluandvirði. Þrátt fyrir að ein stór ástæða fyrir lokuðu ferli væri lágmörkun á kostnaði. Sem er samt margfaldur á við meira að segja frumútboð.

Sem dæmi fór Síldarvinnslan á markað, frumútboð, fyrir skömmu og kostnaðurinn var 0,9% af söluandvirði. Ég átta mig ekki á því í hvaða heimi þingmenn hafi átt að sjá fyrir þennan snúning. Kannski ættum við bara að taka við fjármálaráðuneytinu fyrst við eigum að halda í höndina á fjármálaráðherra í ferli sem á að vera tiltölulega einfalt að framkvæma löglega og siðlega?

Því til viðbótar hafa þingnefndir eftirlitshlutverki að gegna. En Bankasýslan upplýsingaskyldu. Ef forsvarsmenn þessarar stofnunar ætluðu að víkja svona frá eðlilegu tilboðsferli bar stofnunni skylda til að flagga því.

Athugum að það er hér sem mögulegt lögbrot er m.a. til staðar:

Forsendan fyrir því að halda ekki opið útboð var að rík ástæða væri til. Sú ástæða féll þegar litlum aðilum var hleypt að og aðilum sem skuldsettu sig fyrir kaupunum. Allt minnisblaðið frá Bankasýslunni til ráðherra 20. janúar 2022 er uppfullt af setningum sem gefa sterklega til kynna að áherslan sé á stóra langtímafjárfesta. Fólk er ekki fætt í gær – ef allir halda að hlutirnir séu á einhvern veg, er það augljóst að það voru undirliggjandi skilaboð. Fjármálaráðherra ætti kannski að rifja upp sín eigin orð að morgni útboðs þar sem hann talaði um að meirihluti fjárfesta yrðu lífeyrissjóðir. Svo reyndist það vera þriðjungur.

7) Varðandi þessa litlu kaupendur fríar fjármálaráðherra sig algjörlega ábyrgð í viðtalinu. Segir söluráðgjafana bara bera ábyrgð á því hverjir eru skráðir. Ok, þannig að fjármálaráðherra kvittar bara upp á ferli hjá Bankasýslu í armslengd, sem kvittar sjálf upp á ferli í annarri armslengd um að leyfa söluráðgjöfum út í bæ að bjóða litlum kvikum fjárfestum sem skuldsetja sig fyrir ríkiskaupum inn í tilboðsferli sem var rökstutt út frá allt öðrum forsendum? Þrátt fyrir að það gæti verið lögbrot? Hver mætti í vinnuna í þessu ferli eiginlega?

8) Fjármálaráðherra segir að traust á fjármálakerfinu hafi ekki beðið hnekki. Vill að fólk skoði bara 50 milljarða króna tölu og sjái skóginn fyrir trjánum. Það að fjármálaráðherra hafi ekki áhyggjur af því að í útboði á ríkiseign hafi söluaðilar mögulega „tippað“ einhverja fjárfesta fyrir fram um söluna, innherjar hafi keypt og þeir sem sjálfir séu nálægt sölunni, og skammtímafjárfestar, er mjög alvarlegt. Þessi framsetning hjá nánasta samstarfsmanni forsætisráðherra, sem hún hefur ítrekað varið, dæmir sig sjálf.

9) Fjármálaráðherra finnst 700 milljónir króna hljóma reyndar svolítið há þóknun. En segir að hann hafi nú enga aðkomu að þessum samningi. Maðurinn sem er með alla ríkisstjórnina í þéttu aðhaldi á nær öllum vígstöðum. Sami maður og ber ábyrgð á því að í fjármálaáætlun ríkisstjórnarinnar eru nær engin kosningaloforð fjármögnuð. Sami maður og ákvað að skera niður framlög til húsnæðismála um 2 milljarða á þessu kjörtímabili þrátt fyrir loforð innviðaráðherra um stórsókn í húsnæðismálum. Sami maður og vill ekki fullfjármagna þjónustu við fatlað fólk. Vill ekki fjármagna grunnrekstur Landspítalans. Hann hefur enga aðkomu að samningi í tengslum við stóra sölu á ríkiseign. Hann opnar bara kassann í þetta skiptið. Einmitt.

10) Að lokum stærir fjármálaráðherra sig af því að þessi sala muni gera ríkissjóði kleift að ráðast í innviðafjárfestingar og hjálpa ríkinu að vera aflögufært. Fyrir það fyrsta er hann ekki eini maðurinn sem getur selt ríkiseign. Að senda þau skilaboð að svona hliðarspilling eða vandamál sé hálfpartinn nauðsynleg til að fá pening inn í kassann er ekki í lagi. Í öðru lagi er hvergi hægt að finna þessi vilyrði hans í nýútkominni fjármálaáætlun. Og vek ég athygli á þessari yfirferð hér í því samhengi.

Fjármálaráðherra situr þarna og segir þetta í umboði forsætisráðherra. Munum það.

Fjármálaráðherra situr í nafni Katrínar Jakobsdóttur við stjórn landsins. 

10 athugasemdir við málflutning fjármálaráðherra

Áætlanir gera ráð fyrir svipaðri fjölgun íbúa næstu fjögur árin. Með hverjum 4.000 nýjum íbúum fylgja um 3.000 bílar. Þetta þýðir að á einu kjörtímabili hafa bæst við 12.000 bílar á höfuðborgarsvæðið. Margir íbúar nágrannasveitarfélaga Reykjavíkur sækja vinnu eða skóla til borgarinnar og hefur þessi bílaaukning því sín áhrif á umferðarþunga í borginni og loftgæði, sérstaklega íbúa í Grafarvogi og Árbæ.

Það er því algert lykilatriði fyrir íbúa Grafarvogs að áfangar og tenging Borgarlínu komi sem fyrst inn í hverfið áður en nýtt land er numið undir byggð eins og Keldur og Keldnaholt. Uppbygging Borgar­línunnar er langtímaverkefni en íbúar í Grafarvogi munu fá borgalínutengingu árið 2025. Samkvæmt nýju leiðaneti verður það í kjölfar fyrstu framkvæmdalotu Borgar­línunnar sem felst í að byggja sérrými – borgarlínubrautir – á um 14,5 km löngum kafla, frá Hamraborg í Kópa­vogi um miðborg Reykjavíkur að Ártúnshöfða. Viss sveigj­anleiki verður fyrir vagna sem geta keyrt inn og út úr sérrými, sem býður upp á að hægt verður að byggja upp innviði í lotum.

Borgar­línu­vagnar geta ekið á venjulegu gatnakerfi og mun borgar­línu­vagn, leið B, aka frá Ártúnshöfða, við Krossamýrartorg, í blandaðri umferð í gegnum Spöngina að endastöð við Egilshöll. Ástæðan fyrir þessari röð framkvæmda er einföld. Hvorki Ártúnsbrekka né Miklabraut þolir fleiri bíla í dag, hvað þá þann fjölda sem fylgir nýrri byggð á Keldum. Milli 3.000-4.000 viðbótar bílar færu daglega um Ártúnsbrekku ef farið væri strax í nýja byggð í Keldnalandi og myndu blandast umferð úr Grafarvogi og Árbæ. Hitt er svo annað mál að uppbygging á Keldnalandi er ráðgerð seinna enda gerir uppbygging Borgarlínu beinlínis ráð fyrir því árið 2034. 

Samfylkingin hefur sterka og skýra framtíðarsýn á þróun hverfa borgarinnar. Við viljum forgangsraða fjármagni í þau hverfi sem fyrir eru eins og nýta þá innviði sem búið er að fjárfesta í með áframhaldandi uppbyggingu og fjárfestingu í stað þess að þenja byggðina út strax með nýrri uppbyggingu. Með tilkomu Borgarlínu við Krossamýrartorg skapast raunhæfur valkostur fyrir íbúa Grafarvogs að skilja bílinn eftir heima, hoppa upp í leið B og ferðast í sérrými niður í miðborg.

Á liðnu kjörtímabili hefur íbúum á höfuðborgarsvæðinu fjölgað um 16.000. Þar af Reykvíkingum um 10.000. 

Borgarlína í Grafarvog 2025 – mikilvægur valkostur fyrir íbúa Grafarvogs

Leit um „��“

2899 niðurstöður fundust við leit að „��“

Póstlisti Samfylkingarinnar

Samfylkingin

Flokkurinn

Flýtileiðir

Um Samfylkinguna

Vertu í bandi:

Leit um „������������������������������������������������������������“

2899 niðurstöður fundust við leit að „������������������������������������������������������������“