Hér er ég fædd og uppalin, menntaði mig erlendis og hef búið víða, en þegar ég flutti aftur heim kom aldrei annað til greina en að búa á Akranesi. Þar er fólkið mitt, góðir skólar og leikskólar, náttúruperlur til útivistar, stutt í allt, fjölbreytt íþróttalíf og kjöraðstæður til að ala upp börn. Hér er allt sem ég þarf.

Akranes er íþróttabær. Hér er fjölbreytt íþróttalíf fyrir flest sem áhuga hafa á að stunda eða æfa íþróttir eða fylgjast með sem áhorfendur og stuðningsmenn. Yngri hóparnir eiga kost á sundþjálfun, íþróttaskóla, fótbolta á leikskólatíma og þannig mætti áfram telja. Þau sem eldri eru eiga einnig fjölbreytta möguleika m.a. með niðurgreiddum hreyfiúrræðum hjá ÍA í „Sprækum Skagamönnum“ og FEBAN, ásamt því sem í boði er varðandi líkamsrækt hjá einkaaðilum.

En ég segi „flest“ því það er alltaf hægt að gera betur. Mig langar sérstaklega að hrósa þeim sem hafa lagt áherslu á að bjóða upp á íþróttir fyrir öll, en þar má til dæmis nefna FIMA, Sundfélag Akraness, Badmintonfélag Akraness o.fl. Við höfum einnig séð vísi að samvinnu milli aðildarfélaga (fótbolti og fimleikar) og er það vel. Þetta þarf að styðja við. Þarna gætu einnig verið tækifæri fyrir einkaaðila til að bjóða upp á hreyfingu og þjálfun fyrir fullorðið fólk með fötlun og/eða skerta hreyfigetu, í einhvers konar samvinnu við Akraneskaupstað. Einnig þarf að huga betur að þjálfun þeirra sem eldri eru og passa ekki inn í þau hreyfiúrræði sem í boði eru, til dæmis fyrir eldra fólk sem býr heima en er jafnvel á biðlista eftir annars konar búsetuúrræði. Eins þá sem eru í dagstarfi á einum stað og þurfa að sækja t.a.m sjúkraþjálfun annað. Þarna gætu legið möguleikar til samþættingar þjónustu við þennan hóp á einum stað.

Stöðug uppbygging á aðstöðu til fjölbreyttrar íþróttaiðkunar

Á Akranesi er fjölbreytt íþróttaflóra. Hér eru 20 aðildarfélög undir merkjum Íþróttabandalagsins sem öll þurfa sína aðstöðu til að þrífast og dafna.

Nýtt og stórglæsilegt íþróttahús var tekið í notkun á Jaðarsbökkum í fyrra. En þá er ekki öll sagan sögð því einnig hefur verið ráðist í miklar endurbætur á íþróttahúsinu við Vesturgötu á síðastliðnum árum. Nú er frábært að sjá t.a.m. Klifurfélagið vera komið með fastan samastað og eins verður spennandi að fylgjast með Kraftlyftingafélaginu sem er að undirbúa flutning aftur í kjallarann á Vesturgötu í stærra rými en áður,  sem mun væntanlega bjóða upp á skemmtilega möguleika í starfi þeirra, en  starf félagsins var útvíkkað fyrir stuttu með stofnun Lyftingafélags innan þess.

Næst á dagskrá er að byggja nýja innisundlaug ásamt því að ráðast í frekari uppbyggingu á Jaðarsbakkasvæðinu. Ný innisundlaug er ekki bara hagsmunamál fyrir sundfélagið, heldur einnig skólasamfélagið og bygging hennar er stórt lýðheilsu- og forvarnarmál fyrir almenning!

Íþróttastarf er líka forvarnarstarf. Hreyfing og þjálfun í hópi styrkir allt í senn; líkamlega, andlega og félagslega heilsu. Þetta er því mikilvægur grunnur og öll börn ættu að geta stundað fjölbreytta hreyfingu. Við þurfum að hækka frístundastyrk í samvinnu við ÍA þannig að það komi ekki til mikilla hækkana á æfingagjöldum á móti. Vinna við þetta er þegar farin af stað með það að markmiði að börn geti prófað og stundað fleiri íþróttir áður en þau velja sér ákveðnar íþróttagreinar til að stunda og æfa. Það skiptir  máli fyrir góða almenna hreyfifærni og hreyfigrunn. Ein leið væri að festa frístundastyrkinn við fleiri en eina íþrótt. Aðrar leiðir þarf að skoða, mögulega í samvinnu aðildarfélaga í gegnum ÍA, að það verði ákveðinn samþættur og fjölbreyttur grunnur í þjálfun allra aðildarfélaganna.

Þannig verður hagur barna hafður að leiðarljósi.

Höfundur er sjúkraþjálfari, fyrirtækjaeigandi og skipar 4.s æti á lista Samfylkingarinnar á Akranesi

„Það er gott að búa í Kópavogi,“ sagði Gunnar Birgisson eftirminnilega og það er sjálfsagt rétt. Mér finnst hins vegar best að búa á Akranesi.

Sterkari saman – Heilsueflandi Akranes og íþróttabær (fyrri hluti)

Velkomin í spjallkaffi 60+ með Samfylkingunni.

Miðvikudaginn 13. maí
Kl. 10:00–12:00
Hallveigarstígur 1, 101 Reykjavík

Gestir fundarins verða Steinunn Gyðu- og Guðjónsdóttir og Birkir Ingibjartsson frambjóðendur okkar til borgarstjórnar.

Heitt á könnunni og eitthvað gott með því

Í því samhengi langar mig að ræða þessi mikilvægu atriði; kraftinn í nýju fólki og þekkingu þeirra sem hafa reynsluna. Þetta er blandan hjá okkur í Samylkingunni í Garðabæ.

Í efri hluta listans okkar má finna marga reynslumikla frambjóðendur. Í sjötta sætinu er þingmaður til margra ára í Katrínu Júlíusdóttur, sem var bæði fjármála- og efnahagsráðherra og iðnaðar- og nýsköpunarráðherra. Sem fjármálaráðherra hóf Katrín vegferðina að gera ríkisbókhaldið aðgengilegt almenningi. Reynsla Katrínar í þessum efnum mun vega þungt þegar kemur að stefnumáli okkar um að opna bókhald Garðabæjar og veita bæjarbúum tækifæri á að sjá í hvað skattgreiðslur þeirra fara.

Á listanum má einnig finna Ragnheiði Hergeirsdóttur, fyrrum bæjarstjóra Árborgar. Hún beitti sér fyrir innleiðingu á ýmsum nýjungum í þjónustu við eldri borgara sem bæjarstjóri, sem er í takti við stefnumál okkar í Samfylkingunni. Ragnheiður var einnig framkvæmdastjóri Svæðisskrifstofu Suðurlands í málefnum fatlaðra og hefur undanfarin ár byggt upp og leitt nýja námsleið við HÍ í farsæld barna. Reynsla hennar í þessum málaflokkum er okkur ómetanleg.

Við getum einnig nefnt Guðfinnu Guðmundsdóttur, sem var í bæjarstjórn Hafnarfjarðar um árabil og hefur gengt hinum ýmsu trúnaðarstörfum. Hún þekkir verkefni bæjarstjórna út og inn. Vilmar Pétursson er í fjórða sætinu. Hann var lengi vel mannauðsstjóri Vinnumálastofunnar og var einnig ráðgjáfi hjá Capacent. Þar fer maður með góða reynslu sem mun nýtast bæjarbúum vel.

Á lista okkar í Samfylkingunni má að sama skapi finna nýliða í sveitarstjórnmálum, sem koma með annars konar reynslu að borðinu. Annað sætið skipar Vilborg Anna Strange Garðarsdóttir, en hún er fjármálastjóri stórfyrirtækis og hefur mikla reynslu í heimi fjármála. Rakel Viggósdóttir, deildarstjóri hjá Álftanesskóla, er í þriðja sæti og hefur mótað hugmyndir Samfylkingarinnar í málefnum skóla Garðabæjar ásamt Rósönnu Andrésdóttur, kennara í Garðaskóla. Ástríða þeirra fyrir skólamálum er bráðsmitandi, auðvelt er að hrífast með! Talandi um eldmóð, hann er heldur betur að finna í Ögmundi Árna Sveinssyni. Þessi 23 ára uppaldi Garðbæingur og viðskiptafræðinemi hefur gert frábæra hluti sem yngri flokka þjálfari í körfubolta hjá Stjörnunni. Öddi þráir ekkert heitar en að geta búið áfram í Garðabæ þegar hann flytur að heiman og smitar okkur af eldmóði sínum í uppbyggingu á húsnæði fyrir ungt fólk í bænum.

Stefnumál Samfylkingarinnar í Garðabæ eru raunsæ og vel framkvæmanleg. Við bjóðum fram úrvalslið frambjóðenda sem hefur beina reynslu af því að innleiða margt af því sem við viljum gera í Garðabæ. Traust fjármálastjórn og opið bókhald, forgangsröðun í þágu barnafjölskyldna og eldri Garðbæinga, breytingar málefnum fatlaðra til hins betra og bætt umgjörð í skólamálum er meðal þess sem við tölum fyrir. Við höfum getuna til að ná fram raunverulegum framförum og erum tilbúin að ganga í verkin.

Kjartan Atli Kjartannsson, oddviti Samfylkingarinnar í Garðabæ

Reynsla og eldmóður, þetta eru mikilvæg hráefni í góðan framboðslista. Kjósendur hafa nefnilega að mörgu að hyggja þegar kjörseðilinn er kominn í hendurnar. 

Eldmóður í bland við reynslu – Sterk liðsheild Samfylkingarinnar

Í opinberri umræðu, þar á meðal á Alþingi, birtast reglulega deilur sem snerta grunnþætti mannréttinda, svo sem jafnrétti, menntun og stöðu minnihlutahópa.

Í umræðum um jafnréttismál hefur til dæmis komið fram gagnrýni á aukna áherslu á jafnréttisfræðslu í skólum, þar sem hún er sögð fela í sér eins konar „innrætingu“. Slík sjónarmið endurspegla togstreitu milli þeirra sem líta á fræðslu sem nauðsynlegt tæki til að stuðla að jöfnum réttindum og annarra sem óttast of mikla stýringu eða einsleitni í hugsun. Á sama tíma hafa aðrir lagt áherslu á að einmitt slík fræðsla sé lykilatriði til að draga úr fordómum og skapa samfélag þar sem fjölbreytileiki er viðurkenndur.

Í þessu samhengi hefur Samfylkingin lagt áherslu á aukið félagslegt réttlæti og vernd mannréttinda. Stefnur á borð við eflingu velferðarkerfisins, aukna áherslu á jafnrétti í menntun og atvinnulífi, sem og stuðning við réttindi hinsegin fólks og innflytjenda, hafa verið settar fram sem leið til að tryggja að mannréttindi séu ekki aðeins í orði heldur einnig á borði og raunveruleg í daglegu lífi fólks.

Þessi andstæða milli gagnrýni og framfara sýnir að mannréttindi eru ekki endanlegt ástand heldur stöðugt ferli. Annars vegar eru til staðar hugmyndir og aðgerðir sem miða að því að styrkja réttindi og jafna stöðu fólks, en hins vegar gagnrýni og efasemdir um hvernig best sé að ná þeim markmiðum. Þetta undirstrikar að jafnrétti og réttlæti krefjast stöðugrar umræðu, pólitískrar stefnumótunar og virkrar þátttöku samfélagsins alls.

Tökum mannréttindum ekki sem gefnum og höldum merki þeirra á lofti.

Höfundur skipar þriðja sætið á lista Samfylkingarinnar á Akureyri.

Þrátt fyrir að miklar framfarir hafi orðið í mannréttindamálum á Íslandi á síðustu áratugum má enn sjá merki um að sú framtíðarsýn um jafnrétti og virðingu fyrir öllum hafi ekki að fullu ræst. 

Loftslagsbreytingar eru ekki lengur eitthvað sem gerist einhvern tímann í framtíðinni. Við sjáum áhrif þeirra nú þegar í aukinni úrkomu, meiri úrkomuákefð, hækkandi sjávarstöðu og auknu álagi á innviði sem voru ekki hannaðir fyrir þær aðstæður sem nú blasa við.

Á Seltjarnarnesi er þessi staða sérstaklega viðkvæm vegna láglendis og nálægðar við sjó. Seltjarnarnesi stafar því aukin hætta af sjávarflóðum, ofsaveðri og fráveituvanda sem getur valdið miklu tjóni á heimilum, mannvirkjum og umhverfi.

Það er ekki ábyrg stjórnsýsla að bíða eftir næsta flóði eða bilun og vona að allt fari vel. Slík nálgun kostar meira þegar upp er staðið og bitnar fyrst og fremst á íbúunum sjálfum. Sveitarfélag sem sýnir raunverulega forystu undirbýr sig áður en skaðinn verður.

Við viljum nýja nálgun þar sem forvarnir, framsýni og fagleg áhættustýring eru í forgrunni. Markmiðið er skýrt: að tryggja að samfélagið okkar verði betur í stakk búið til þess að mæta þeim breytingum sem þegar eru hafnar.

Hættum að hugsa frá kjörtímabili til kjörtímabils

Einn stærsti veikleiki í opinberri stefnumótun er skortur á langtímahugsun. Loftslagsvá og öryggi innviða verða ekki leyst með því að horfa aðeins til næstu ára eða næstu fjárhagsáætlunar. Ákvarðanir sem teknar eru í dag munu hafa áhrif á samfélagið okkar áratugum saman. Þess vegna viljum við að skipulag, hönnun innviða og stjórnsýsla bæjarins taki mið af langtíma loftslagsspám og þeirri þróun sem fram undan er.

Við viljum vinna markvisst að forvörnum í samstarfi við sérfræðinga og stofnanir, þar á meðal Loftslagsþjónustu Veðurstofu Íslands og Vegagerðina. Mikilvægt er að ráðast í heildstætt áhættumat til að greina hvar innviðir bæjarins eru viðkvæmastir gagnvart áhrifum loftslagsbreytinga. Það á meðal annars við um hitaveitu, fráveitu, vegakerfi og aðra lykilinnviði sem þurfa að standast aukið álag og áföll. Jafnframt þarf að fara yfir aðal- og deiliskipulag bæjarins þannig að skipulagið taki raunverulega mið af hækkandi sjávarstöðu og þörf fyrir öflugri sjóvarnir.

Þar þarf að vera pólitískt þor til staðar. Það er hlutverk sveitarstjórnar að verja almannahagsmuni, ekki að loka augunum fyrir fyrirsjáanlegri þróun.

Alltof oft er talað um forvarnir eins og þær séu kostnaðarsamt aukaverkefni sem megi bíða. Raunin er þveröfug. Fjárfesting í forvörnum og framsýnu skipulagi er mun hagkvæmari en kostnaðurinn við endurtekið tjón, mengun, viðgerðir og röskun á daglegu lífi íbúa. Náttúruhamfaratjón er ekki eitthvað sem hverfur með því að fresta ákvörðunum. Það safnast upp, bæði fjárhagslega og samfélagslega.

Seltjarnarnes er viðkvæmt strandsvæði þar sem byggð og innviðir liggja víða lágt og nærri fjöruborði. Fráveitukerfi bæjarins eru víðast hvar einföld og þarfnast verulegra endurbóta. Þetta er ekki smávægilegt viðfangsefni. Þetta er einn af lykilþáttum í öryggi sveitarfélagsins á næstu áratugum. Þess vegna þarf pólitísk forgangsröðun að endurspegla alvöru málsins.

Fráveitan má ekki vera veikasti hlekkurinn

Eitt mikilvægasta verkefni næstu ára er að ráðast í endurbætur og bæta viðnámsþol fráveitukerfis bæjarins gagnvart auknu álagi vegna breytinga í veðurfari. Núverandi staða er ekki nægilega traust gagnvart þeirri þróun sem við sjáum í veðurfari. Aukin úrkoma og aukin úrkomuákefð munu setja kerfin undir meira álag sem eykur hættu á bakflæði, skólpmengun og tjóni á heimilum fólks.

Við viljum því hefja skipulagningu tvöfalds fráveitukerfis þar sem ofanvatn er aðskilið frá skólpi. Með því má draga verulega úr álagi á kerfið þegar aftakaúrkoma verður og minnka líkur á mengunarslysum og tjóni. Þetta er mikilvæg forvarnaraðgerð og grundvallarforsenda þess að bærinn ráði við áföll af þessu tagi.

Við viljum einnig fjárfesta í nútímatækni til vöktunar á sjávarhæð og álagi á fráveitukerfi í rauntíma. Slík gögn geta skipt miklu máli þegar taka þarf hraðar ákvarðanir við aukið álag á innviði. Með bættri vöktun má styrkja spár, stytta viðbragðstíma og gera sveitarfélaginu kleift að grípa fyrr til aðgerða þegar hætta skapast.

Nú þarf skýrar aðgerðir, ekki fleiri afsakanir

Við viljum styrkja öryggi sveitarfélagsins með markvissum aðgerðum sem byggja á framsýni. Fyrsta skrefið er að framkvæma heildstætt áhættumat og leggja fram raunhæfa áætlun um aðlögunaraðgerðir í samstarfi við íbúa, sérfræðinga og hagaðila. Samhliða því þarf að halda áfram að endurnýja og styrkja fráveitukerfi bæjarins, meðal annars með auknum aðskilnaði ofanvatns og skólps til að draga úr hættu á bakflæði, mengun og tjóni þegar mikil úrkoma fellur á skömmum tíma.

Jafnframt viljum við styrkja sjóvarnir og bæta vernd þeirra svæða þar sem byggð, innviðir og útivistarsvæði eru berskjölduð gagnvart sjávarflóðum og áhrifum öfgaveðurs. Sérstaka áherslu þarf að leggja á strandsvæði þar sem byggð liggur lágt og nærri fjöruborði. Einnig viljum við efla getu sveitarfélagsins til vöktunar og viðbragða með fjárfestingu í rauntímamælingum á sjávarhæð og álagi á fráveitukerfi. Með bættri yfirsýn og hraðari viðbrögðum má draga úr áhættu og styrkja viðnámsþol samfélagsins til framtíðar.

Öryggi Seltjarnarness verður ekki tryggt með því að bíða eftir næsta flóði. Það verður tryggt með framsýni, ábyrgð og pólitískum vilja til að grípa til aðgerða núna. Það er sú leið sem við viljum fara.

Höfundur, Garðar Gíslason, er gæðastjóri og skipar 8. sæti á lista Samfylkingar, Viðreisnar og óháðra á Seltjarnarnesi

Loftslagsbreytingar eru nú þegar farnar að hafa áhrif á Seltjarnarnes. Nú þarf sveitarstjórn sem þorir að horfast í augu við stöðuna, grípa til forvarna og verja íbúa, eignir og innviði með markvissum aðgerðum.

Fram­sýni er besta vörnin fyrir Sel­tjarnar­nes

Þetta er einhverra hluta vegna algengasta spurningin sem ég hef fengið í kosningabaráttunni hingað til. Svarið er frekar einfalt Þetta er bærinn minn. Hér hef ég alltaf búið og hér vil ég halda áfram að búa. Af hverju þá ekki að leggja sitt af mörkum og taka þátt. Suðurnesjabær er sveitarfélag fullt af tækifærum. Nú þurfum við að snúa bökum saman nýta tækifærin og gera samfélagið okkar að því besta sem þekkist.

Undanfarið hefur umræðan í samfélaginu oft verið neikvæð. Margt hefur verið gagnrýnt, jafnvel harkalega. Ég skil það vel, það er eðlilegt og heilbrigt að fólk hafi skoðanir. En á sama tíma þurfum við að spyrja okkur hvert viljum við að umræðan leiði okkur?

Við byggjum ekki sterkt samfélag með því að draga hvert annað niður. Við byggjum það á samvinnu trausti og jákvæðni. Þar viljum við á S-listanum vera.

Við þurfum að færa fókusinn frá fortíðinni og yfir í nútíðina og framtíðina. Hvernig samfélag viljum við að Suðurnesjabær verði eftir 10, 20 eða 30 ár? Og hvernig komumst við þangað saman?

Við á S listanum trúum á tækifærin í Suðurnesjabæ. Sameining sveitarfélagsins fyrir átta árum á ekki að skipta okkur í fylkingar heldur sameina okkur í að byggja upp öflugra samfélag fyrir okkur öll. Hér býr frábært fólk fullt af eldmóði. Ef okkur tekst að beisla þann kraft er framtíðin björt.

Það sem skiptir máli er að við búum í samfélagi þar sem fólk fær tækifæri, þar sem tekið er tillit til allra og þar sem þjónustan virkar fyrir fólkið sem treystir á hana. Þetta snýst ekki alltaf um stóru málin heldur líka um þessi mörgu litlu sem skipta sköpum í daglegu lífi.

Í stefnuskrá S listans kemur skýrt fram að við viljum sækja fram. Markmiðin eru skýr og raunhæf og við erum tilbúin að bretta upp ermar

við ætlum í markvissa vinnu við að lækka álögur á íbúa

við ætlum að tryggja barnafjölskyldum lægri leikskólagjöld

við ætlum að hlúa vel að eldri borgurunum okkar

við ætlum að fjárfesta í íþrótta og tómstundamálum barna og ungmenna

við ætlum að tryggja að Suðurnesjabær verði framúrskarandi velferðarsamfélag

við ætlum að halda áfram að byggja upp frábæran Suðurnesjabæ

Sterkt samfélag verður ekki til af tilviljun. Það verður til þegar fólk ákveður að vinna saman.

Svavar Grétarsson, 
oddviti Samfylkingarinnar og óháðra í Suðurnesjabæ

Vá hvernig nennirðu að standa í þessu?

Jafnvel þegar foreldrar reyna að fresta því er óttinn alltaf sá að börnin gætu fundið fyrir því að vera útundan eða jafnvel lögð í einelti ef þau hafa ekki það sem „allir aðrir“ hafa. Þetta setur fjölskyldur í erfiða stöðu, sérstaklega þegar rannsóknir sýna fram á að óhófleg notkun skjáa og snemmbúin notkun samfélagsmiðla getur haft neikvæð áhrif á þroska barna, þar á meðal aukið kvíða. Unglingar eru í sérstaklega viðkvæmri stöðu og geta auðveldlega orðið háð því umbunarkerfi sem felst í samfélagsmiðlum.

Kópavogsbær lætur öllum grunnskólabörnum í té spjaldtölvu til notkunar í námi þeirra sem er orðið að miklu leyti stafrænt. Spjaldtölvurnar fylgja börnunum heim frá miðstigi og skapa þar ákveðna áhættu hvað varðar aðgang að efni, samfélagsmiðlum og samskiptaforritum. Þetta getur gert foreldrum erfitt fyrir að setja mörk og setja ramma um skjánotkun og samfélagsmiðlanotkun. Okkur foreldra skortir skýran ramma sem hjálpar okkur að fræða, leiðbeina og hafa eftirlit með börnum okkar, í stað þess að finna fyrir þrýstingi til að leyfa eitthvað einfaldlega vegna þess að „allir aðrir“ hafa það. Þrátt fyrir það eru engar skýrar samræmdar leiðbeiningar eða viðmið til að styðja foreldra í Kópavogi. Fyrir vikið finnst mörgum að þeir standi einir frammi fyrir þessari áskorun.

Þessi skortur á sameiginlegum viðmiðum skapar það sem oft er kallað „race to the bottom“, þar sem aðgangsstigið er ákveðið af þeim sem hafa minnstu takmarkanirnar. Í þessu samhengi eru viðmiðin ekki mótuð af því sem er best fyrir börnin, heldur af markaðsöflum sem gagnast tæknirisunum. Samfélagsmiðlar eru hannaðir til að vera mjög aðlaðandi, jafnvel ávanabindandi, og það er lítill hvati fyrir þessi fyrirtæki að breyta því. Á sama tíma hafa önnur lönd byrjað að bregðast við. Til dæmis hefur Ástralía bannað samfélagsmiðla fyrir börn yngri en 16 ára. Portúgal og Frakkland eru einnig að innleiða aldursbundnar takmarkanir og lönd eins og Danmörk og Noregur eru að ræða svipaðar aðgerðir. Þessar aðgerðir endurspegla vaxandi viðurkenningu á því að þetta er ekki bara fjölskyldumál, heldur samfélagslegt vandamál.

Jákvæð skref hafa verið stigin í Kópavogi þar sem nýlega var samþykktur sáttmáli um símafrí í skóla- og frístundastarfi bæjarins. En þó þetta sé jákvætt skref eru áhrif þess takmörkuð þar sem sáttmálinn fjallar ekki um notkun samfélagsmiðla og notkun barna á þeim spjaldtölvum sem bærinn lætur nemendur í té og notuð eru heima við. Sáttmálinn gildir aðeins innan veggja skólans og tekur ekki heildstætt á vandamálinu.

Á Akureyri er nú verið að vinna að því að gera samfélagssáttmála um samfélagsmiðlanotkun og skjátíma barna. Hann á að fela í sér sameiginleg viðmið íbúa á Akureyri og verður hann unnin í samstarfi við heimilin í bænum. Þetta er betri og heildstæðari lausn heldur en í Kópavogi enda tekur slíkur samfélagssáttmáli ekki bara á skjánotkun í skólum heldur einnig samfélagsmiðlanotkun barna.

Nauðsynlegt er að Kópavogi verði unnið að heildstæðri nálgun á vandamálinu sem er ekki bara skjánotkun innan veggja skóla bæjarins heldur einnig samfélagsmiðlanotkun barna og notkun spjaldtölva í eigu bæjarins innan heimila bæjarins. Það væri hægt að gera með því að Kópavogsbær myndi hefja vinnu við gerð sáttmála um samfélagsmiðlanotkun og skjátíma barna, en nauðsynlegt er að slík viðmið yrðu unnin í nánu samstarfi við foreldra. Að mínu viti er þetta eitthvað sem ég tel að Kópavogsbær ætti að vinna að og væri til mikilla bóta í baráttu foreldra fyrir velferð barna sinna í bæjarfélaginu. Þetta kallar á samtal milli heimilis og skóla og mun aðstoða foreldra í Kópavogi við að takast á við vandamál sem að hluta til á rætur að rekja til stefnu sem hefur verið rekinn af núverandi meirihluta.

Höfundur skipar 9. sæti á lista Samfylkingarinnar í Kópavogi fyrir komandi sveitarstjórnarkosningar.

Þegar börnin okkar vaxa úr grasi finna margir foreldrar fyrir miklum félagslegum þrýstingi til að láta þeim í té snjallsíma og aðgang að samfélagsmiðlum.

Skjá- og samfélagsmiðlanotkun barna í Kópa­vogi

Ekki er lengur í boði að horfa aðgerðarlaus á að Akureyri færist sífellt neðar á lista yfir stærstu bæi landsins. Láta síðan eins og sú óheillaþróun sé eitthvað náttúrulögmál sem ekkert sé hægt að gera við en gráta þess í stað döpur örlög. Auðvitað er þetta mikil áskorun og ekki annað í boði en að tefla nokkuð djarft hvort heldur er átt við ný atvinnutækifæri, sem geta borgað hæstu laun, nýjar fjárfestingar, skipulag, skóla- og menningarmálefni, að ekki sé talað um fegurð bæjarins og aðlaðandi umhverfi. Allt þetta er undir ef okkur bæjarbúum á að takast næstu ár og áratugi að snúa vörn í sókn og fjölga íbúum að einhverju marki og gera Akureyri að raunverulegri höfuðborg landsbyggðarinnar.

Sjálfur vænti ég þess að ný bæjarstjórn láti verða sitt fyrsta verk að koma þessari þróun í gang, móta framtíðarsýn með 50 til 100 þúsund manna byggð, draga upp það helsta sem þarf að gera næstu árin til þess að sýnin verði að veruleika og tryggja fjármagn til að hefjast handa af krafti og ákveðni. Þarna erum við að tala um tugi milljarða króna sem bærinn tæki að láni og gæti síðan nýtt til að byggja upp sjálfur eða lána öðrum til að láta verkin tala í samræmi við framtíðarskipulagið sem þá ætti að liggja fyrir. Sem betur fer er bærinn okkar í það góðu áliti að fjármagn ætti að fást á Evrukjörum og þá er ekkert því til fyrirstöðu að hefjast handa á hinum ýmsu sviðum.

Verkefnin eru fjölbreytt og krefjandi en jafnframt áhugaverð fyrir unga fólkið sem nú tekur við keflinu í bæjarstjórnini okkar. Skipulagsmálin þurfa ekki eingöngu að vera til umræðu eins og undanfarin ár heldur skiptir sköpum að fylgja þeim eftir og láta verkin tala. Miðbærinn er og verður hjarta bæjarins og þar horfir margt til bóta. Hvernig stendur til dæmis á því að Skátagilið í miðjum bænum er í átakanlegri niðurníðslu? Þar eru sjálfsprottnar njólatorfur, órækt í grasinu og svo hættulegur malarstígur með gömlu og snúnu vatnsröri sem á að gegna hlutverki handriðs. Þarna gæti verið sannkallaður yndisreitur með fallegum stígum og jafnvel tröppum, vel skipulagður garður sem liðast upp brekkuna vestur að Brekkugötu með blómum, vel hirtum trjám og listaverkum. Svo er hægur vandi að útbúa svæði neðst í brekkunni þar sem notalegt væri að setjast niður, spjalla saman og fylgjast með gangandi fólki á götunni fyrir neðan

eða stunda þar söng og hljóðfæraslátt af ýmsu tagi. Eftir stendur spurningin: Eftir hverju er beðið að gera eitthvað jákvætt þarna?

Þessu til viðbótar þarf á næstu árum að endurnýja gamla íþróttasvæðið fyrir norðan Hólabrautina. Það er ekkert smáverkefni að breyta því í góðri samvinnu við bæjarbúa. Þegar hönnun svæðisins liggur fyrir hefjast svo framkvæmdir og þá verður búið að tengja gamla miðbæinn og Glerártorgið. Úr verður ein glæsileg heild þar sem mannlíf, viðskipti og hverskonar atvinnustarfsemi blómstra í ört stækkandi bæ. Ef ekki verður farið strax í þetta verkefni er mikil hætta á að gamla íþróttasvæðið grotni niður og verði okkur til vansæmdar. Því verður auðvitað forðað með stefnufastri vinnu væntanlegrar bæjarstjórnar sem veit að hik er sama og tap í þessum efnum eins og svo mörgu sem horfir til framfara í samfélaginu okkar góða.

Þannig væri hægt að halda áfram að telja upp nauðsynlega uppbyggingu sem auðvitað kostar sitt en hér verður látið staðar numið. Aðalatriðið er að setja markið hátt, vinna markvisst og afla fjár til að koma hlutunum í framkvæmd. Annars gerist fátt og við gleymum okkur í sjálfumgleði og drögumst enn frekar aftur úr öðrum bæjum þessa lands. Enginn vill bera ábyrgð á slíkri niðurlægingu en þá dugar heldur ekki að sitja hér, horfa í gaupnir sér og láta nægja að dást að því sem vel hefur tekist í bænum sem er auðvitað margt og merkilegt.

Staðreyndin er sú að við erum að dragast aftur úr og þess vegna verðum við að rísa upp með nýrri bæjarstjórn og hefja öfluga framfarasókn sem leiðir til þess að bærinn stækkar umtalsvert næstu árin og allt mann- og menningarlíf verður með miklum blóma.

Höfundur skipar 22. Sæti S-listans á Akureyri.

Nú er runninn upp sá tími að við Akureyringar verðum að stíga á stokk og strengja þess heit að vinna næstu árin skipulega að því að efla bæinn okkar og stækka svo um munar. Þá duga engin vettlingatök, hik og ótti við breytingar.

Við bjóðum ykkur velkomin á skemmtilegt kvöld með kampavíni, kokteilum og karaókí

Kampavín og kokteilar
Léttar veitingar
Karaókí
Gítarinn klár! taktu lagið með okkur
Lofum miklu stuði
Pílukast og vinningar. Meðal vinninga er dögurður með frambjóðanda að eigin vali.

Hvar? Tónspil í Neskaupstað
Hvenær? Miðvikudaginn 13. maí kl. 20:00

Akranes er að mínu mati fyrsta flokks fjölskyldubær. En það gerist sannarlega ekki að sjálfu sér. Til að styðja vel við fjölskylduna í heild þurfa margir hlutir að fara saman. Það þarf að hlúa að skólunum okkar svo þeir verði áfram í fremstu röð. Leik- og grunnskólarnir á Akranesi eru fyrirmyndir annarra skóla hvað varðar faglegt starf og ekki síður mönnun á fagmenntuðu starfsfólki. En til að svo megi verða áfram þarf að styðja við starfsemina og starfsfólkið og halda áfram þeirri góðu uppbyggingu sem hefur verið í gangi síðustu misseri, t.d. með lagfæringu og uppbyggingu á skólalóðum skólanna okkar.

Brúum bilið milli fæðingarorlofs og leikskóla

Einnig þarf að brúa bilið milli fæðingarorlofs og leikskóla. Það verður ekki gert með einu pennastriki. Við í Samfylkingunni viljum vinna að því með ríkinu að lögfesta réttinn til leikskólavistar og brúa bilið milli fæðingarorlofs og leikskóla. Lögfesting leikskólastigsins felur í sér aukna aðkomu ríkisins að leikskólastiginu. Ekki er um að ræða skólaskyldu heldur lögfestan rétt í áföngum og með tryggari fjármögnun. Það er lengri tíma lausn sem er til þess fallin að brúa þennan vanda til framtíðar.

Tómstundir og kostnaður vegna þeirra er einnig stór hluti veruleika fjölskyldna með börn. Við í Samfylkingunni viljum í samstarfi við ÍA hækka frístundastyrki svo þeir nýtist raunverulega fjölskyldum bæjarins. Það er mikið jafnréttismál að öll börn og ungmenni hafi tök á að stunda tómstundir hvort sem það eru íþróttir, tónlistarstarf, skátar eða hvað annað sem hentar hverju og einu barni.

Samfylkingin á Akranesi vill setja fjölskylduna í forgang og styðja þannig við jöfn tækifæri allra.

Höf. er sviðsstjóri æskulýðsmála í Vesturlandsprófastsdæmi og skipar 6. sæti á lista Samfylkingarinnar á Akranesi

Akranes er að mínu mati fyrsta flokks fjölskyldubær. En það gerist sannarlega ekki að sjálfu sér. Til að styðja vel við fjölskylduna í heild þurfa margir hlutir að fara saman. 

Leit um „��"

3374 niðurstöður fundust við leit að „��"

Póstlisti Samfylkingarinnar

Samfylkingin

Flokkurinn

Flýtileiðir

Um Samfylkinguna

Vertu í bandi:

Leit um „���������������������������������������������������"

3374 niðurstöður fundust við leit að „���������������������������������������������������"