Kosningastefna Samfylkingarinnar í Hafnarfirði 2026 - 2030

2. Málefni barna og ungmenna í fyrsta sæti

4. Stórbættar samgöngur og skipulag á forsendum mannlífs

Samfylkingin birtir auglýsingar á samfélagsmiðlum og í gegnum auglýsingamiðlara til þess að koma skilaboðum sínum á framfæri til þeirra sem flokkurinn telur gagn hafa að. Er það gert með því að óska eftir því að þessir aðilar birti auglýsingarnar þeim notendum sínum sem uppfylla ákveðin skilyrði. Samfylkingin fær aldrei neinar persónuupplýsingar til sín um notendur. Breyturnar sem unnið er með eru aldur, kyn og búseta. Nánari upplýsingar um persónuverndarstefnu Samfylkingarinnar. 

Rannsóknir á hamingju hafa ítrekað sýnt að félagsleg tengsl hafa sterkustu fylgnina við lífsánægju fólks. Við sem viljum halda um stjórnartaumana á samfélaginu okkar, þurfum að axla okkar ábyrgð á því að skapa vettvanga þar sem fólk getur komið saman og ræktað tengsl. Sumt gerum við nú þegar vel, annað mætti betur fara.

Sundlaugarnar okkar eru sennilega besti staðurinn fyrir samveru, sama hvort það sé með fjölskyldu og vinum eða til þess að spjalla um allt milli himins og jarðar í heita pottinum eða saununni. Þar er síminn skilinn eftir og fólk getur komið saman og ræktað tengsl. Sveitarfélagið Ísafjarðarbær rekur fjórar sundlaugar, og það er ljóst að endurskoða þarf opnunartíma sundlauganna og bæta verulega í viðhaldið í öllum byggðarkjörnum. Ég held að enginn útsvarsgreiðandi óski þess að við sinnum viðhaldi á sundlaugunum okkar illa, að minnsta kosti viljum við jafnaðarmenn það ekki.

Um aldarmótin var rekið ungmennahús í Ísafjarðarbæ, slík er raunin ekki lengur, og úr því viljum við jafnaðarmenn bæta. Við getum ekki lengur haldið áfram að lesa fréttir og gögn um það að vanlíðan ungmenna aukist án þess að gera neitt í því. Ungt fólk á skilið að fá rými til þess að koma saman, og koma hugmyndum sínum í framkvæmd í samveru við aðra. Ekki má gleyma því að það eru ekki öll ungmenni sem fara í menntaskóla, þau þurfa líka á félagslífi að halda eins og allir aðrir bæjarbúar. Þess vegna viljum við jafnaðarmenn opna ungmennahús í bænum, til að gefa ungu fólki færi á að koma saman og rækta félagsleg tengsl. Það hefur sjaldan verið eins mikilvægt að búa til vettvanga fyrir ungt fólk en á tímum þar sem sími og tölva eru farin að koma í veg fyrir að fólk rækti félagsleg tengsl utan þeirra. Þetta á einnig við um félagsmiðstöðvar sveitarfélagins, en bragarbót mætti gera á starfsemi þeirra og endurskoða opnunartíma.

Allt sem ég hef talið upp hér að ofan eru vettvangar þar sem fólk getur komið saman og ræktað félagsleg tengsl. Í heimi þar sem sundrung og stéttaskipting er mikil, er einmanaleiki orðinn ein af okkar stærstu lýðheilsuógnum. Þess vegna hefur sjaldan verið eins mikilvægt fyrir sveitarfélög að búa til vettvanga fyrir fólk á öllum æviskeiðum, ekki síst ungmenni, foreldra og börn, til þess að koma saman. Sterk félagsleg tengsl hafa mestu fylgnina við hamingju í hamingjurannsóknum. Við, mannskepnan, erum félagsverur og við þurfum hvort annað. Góð geðheilsa er háð því að við upplifum að við tilheyrum og sveitarfélög geta búið til vettvanga til þess að styðja við þessa grunnþörf okkar allra.

Höfundur er lýðheilsufræðingur og situr í 11. sæti á lista Samfylkingarinnar í Ísafjarðarbæ. 

Opinn fundur með Kristrúnu Frostadóttur, forsætisráðherra og formanni Samfylkingar, í kosningamiðstöð Jafnaðarmanna, húsnæði Einingar-Iðju við Eyrargötu 24b á Siglufirði, miðvikudaginn 6. maí kl. 20:00. Með á fundinum verða Logi Einarsson menningar-, nýsköpunar- og háskólaráðherra og 1. þingmaður Norðausturkjördæmis, Jóhann K. Jóhannsson oddviti Jafnaðarmanna og óháðra í Fjallabyggð og fleiri frambjóðendur.

Hvað brennur á þér fyrir sveitarstjórnarkosningar? Hvernig gerum við sveitarfélagið þitt betra? Og hvernig styrkjum við samvinnu ríkis og sveitarfélaga?

Opið samtal við ráðherra og frambjóðendur. Kosningamiðstöðin opnuð samhliða. Kaffi og kruðerí.

Fjallabyggð: Opinn fundur með Kristrúnu og frambjóðendum

Nú þegar eru mikið röskuð svæði eins jarðefnanámur og orkuvinnslusvæðin á og við Hellisheiðina. Ég er ekki á móti námavinnslu eða orkuvinnslu heldur tel ég kominn tími á að staldra við og skoða hvað og hvar við viljum vernda náttúruna. Orkufyrirtækin vilja eðlilega virkja, Orkuveitan er nú þegar með gríðarstórt svæði undir sem er Hengilssvæðið, Hellisheiðin / Hverahlíðin. Nú er framundan hjá OR að fara upp á Norðurhálsa sem er milli Hverahlíðar og Skálafells, þá er það nýjasta sem er að fara austur og suður með Meitlunum. Svo ætlar Reykjavík Geothermal ehf  fara í svokallaða „Bolaölduvirkjun“, sem er rangnefni og ætti frekar að kalla Bláfjallavirkjun þar sem fyrirhugað virkjunarsvæði er við Fjallið eina sem er beint norður af Geitafelli og því munu fylgja borteigar vítt og breytt á þessu ósnerta svæði. Svo er einnig virkjunaráhugi á Ölkelduhálssvæðinu og framan við dalina ofan við Hveragerði þ.e. Reykjadal og Grændal. Bendi á að það fyrir liggur að moka í burtu Litla Sandfelli sem er lítið fjall í fjallasal Ölfuss en sá gjörningur er stórt inngrip í náttúruna.

Jú af hverju nefni ég þetta. Við erum með Skipulags- og umhverfisnefnd en varla er hægt tala um umhverfisnefnd því skipulagsnefnd er eðli málsins framkvæmdadrifin og umhverfismálin detta út af borðinu. Skýrt dæmi um þetta er landfyllingin sem eyðilagði eitt besta brimbrettasvæði Íslands. Það er ekki fjallað sérstaklega um umhverfið sem náttúru sem ber að vernda.

Ég er áheyrnarfulltrú Íbúalistans á fundum Skipulags- og umhverfisnefndar og á fundi nr. 110 bókaði ég við mál nr. 2, þann 23. mars 2026, eftirfarandi:

Engin heildarsýn liggur fyrir á Hellisheiðarsvæðinu í því hversu langt á að ganga í að vaða yfir náttúru svæðisins. Er kominn tími á málstofu um hverju eigi að fórna, hvort eigi að skilgreina Hellisheiðarsvæðið í heild sinni sem orkuvinnslusvæði, frá Bláfjöllum í vestri, Skálafell með Norður- og Suðurhálsum, Stóra- og Litla Meitli og Henglinum, eða ekki? Ég velti fyrir mér hvort að baráttan fyrir náttúrunni á þessu svæði sé töpuð.

Já það er full þörf á að skoða heildstætt hvaða náttúrusvæði við viljum alls ekki raska og hvar verði gefið eftir, vil sjá að umhverfismálin verði tekin fyrir í Umhverfisnefnd sem verði aðskilin frá Skipulagsnefndinni. Í umhverfisnefnd rúmast einnig efnistökin hvaða áhrif skipulag hafi á lífsgæði íbúa þ.e. birta, áhrif svifryks, umferðar og umferðaröryggi, vindmyllur, afsetning iðnaðarúrgangs og lyktarmengun svo eitthvað sé talið upp. Skipulagsmálin og þar með talin náttúran eru á ábyrgð sveitarfélagsins.

Guðmundur Oddgeirsson
14. sæti á lista Samfylkingarinnar og félaga í Ölfusi

Ölfus er gríðarlega stórt með miklum náttúrugæðum, enn þá, og hér erum við að tala um  landslag,  kaldavatnsauðlindir, jarðhita, ströndina og útivistarmöguleika.

Þegar barn slasast eða veikist fær það yfirleitt viðeigandi þjónustu. En hvað grípur barn sem glímir við kvíða, depurð eða hegðunarvanda?

Ég hef starfað sem sálfræðingur í áratug og þekki ekkert annað en biðlista, hvort sem það er vegna sálfræðimeðferðar eða greininga.

Fyrsta skrefið til að draga úr vandanum er að auka forvarnir og aðgengi að lágþröskuldaúrræðum. Þetta fallega íslenska orð lágþröskuldaúrræði þýðir einfaldlega það að börn geti fengið hjálp fljótt og auðveldlega, án langs biðtíma eða flókinna ferla.

Geðheilbrigðisvandi er eitt algengasta heilbrigðisvandamál barna og unglinga og um helmingur allra geðraskana koma fram fyrir 18 ára aldur. En vandinn er ekki sjáanlegur miðað við algengi. Ekki eru til beinar rannsóknir eða upplýsingar um stöðu geðheilbrigði barna og unglinga í Hafnarfirði.

En þegar tekin eru saman ýmis gögn eru merki um vandann nokkuð augljós.

Aðeins 63% stelpna í 10. bekk telja sig hafa góða andlega heilsu, samanborið við 82% á höfuðborgarsvæðinu og 25% segjast hafa skaðað sig viljandi á síðasta ári.

Þunglyndislyfjanotkun barna er hærri en annarsstaðar á höfuðborgarsvæðinu.

Heilsugæsluheimsóknir vegna geð- og atferlisraskana eru fleiri í Hafnarfirði en annars staðar á höfuðborgarsvæðinu

Biðlistar hjá sálfræðingum við skóla- og heilsugæslu í greiningu og meðferð barna skipta mánuði og jafnvel ár.

Ríkisendurskoðun hefur bent á að meirihluti barna og unglinga á Íslandi sem þurfa sérhæfða geðheilbrigðisþjónustu fá hana ekki.

Geðheilbrigðisvandi hefur áhrif á nám, vináttu og framtíð barna. Börn með góða andlega heilsu eru líklegri til að ljúka framhaldsnámi og verða virkir þátttakendur í samfélaginu. Að veita barni viðeigandi þjónustu snemma dregur úr kostnaði vegna dýrari meðferðar og inngripa síðar.

Góðu fréttirnar eru þær að lausnin er til staðar

Sálfræðimeðferð er samkvæmt klínískum leiðbeiningum fyrsta meðferð við flestum geðrænum vanda barna og hún virkar. Meira en helmingur barna sem fær meðferð nær bata. Rannsóknir hafa sýnt árangur af því þegar börn fá hjálp snemma, líkurnar á bata eru mun meiri og það kemur í veg fyrir alvarlegri vanda síðar. Það sem er enn betra er að flestir foreldrar myndu velja sálfræðimeðferð sem fyrstu meðferð stæði það til boða. Einnig virðast ungmennin sjálf kalla eftir þessu þar sem Ungmennaráð Hafnarfjarðar hefur óskað eftir aukinni fræðslu um geðheilbrigði í skólum.

Bjóðum börnum og fjölskyldum þeirra upp á lausnir

Börn sem fá hjálp snemma fá möguleika á betra lífi. Það er hagkvæmara fyrir okkur að grípa börnin fyrr, það skilar heilsteyptari einstaklingum auk þess að draga úr kostnaði og álagi á mennta- og félagslegakerfið. Samfylkingin í Hafnarfirði ætlar að auka aðgengi að lágþröskuldaúrræðum og forvörnum. Það er mikilvægt að tryggja að öll börn fái þjónustu óháð efnahag og félagslegri stöðu.

Við viljum fleiri sálfræðinga í skóla, aukið aðgengi í lágþröskuldaúrræði, meiri áherslu á forvarnir og að við hættum að láta börnin bíða.

Setjum börn og unglinga í forgang í kosningunum þann 16.maí í Hafnarfirði og kjósum Samfylkinguna.

Höfundur, Elín Anna Baldursdóttir, er sálfræðingur og frambjóðandi Samfylkingarinnar í Hafnarfirði

Framboðin sem bjóða fram í kosningum til bæjarstjórnar á Akranesi boða til sameiginlegs framboðsfundar þar sem oddvitar mæta, kynna sig og sín stefnumál og svara spurningum gesta úr sal.

Fundurinn mun fara fram í Tónbergi, sal Tónlistarskólans á Akranesi fimmtudagskvöldið 7.maí klukkan 20:00 og er öllum opinn.

Fundarstjóri verður Magnús Guðmundsson.

Framboðsfundur fyrir bæjarstjórnarkosningar á Akranesi

Annars vegar þeir sem bjóða fram til að leiða framfarir á höfuðborgarsvæðinu og þeir sem hafna þeim. Þessi gjá milli flokka hverfist ekki síst um afstöðu þeirra til samgöngusáttmála höfuðborgarsvæðisins.

Ég las um helgina grein frá pólitískum keppinaut sem talaði um skort á getu og staðfestu. Í mínum hug er eltingaleikur við stefnu Miðflokksins í samgöngumálum einmitt birtingarmynd á fullkomnu getuleysi Sjálfstæðisflokksins í Reykjavík. Getuleysi til að standa með ákvörðunum sem samflokksfólk þeirra - í nágrannasveitarfélögunum og í ríkisstjórn - tók þátt í að samþykkja ekki einu sinni heldur tvisvar. Í fyrra skiptið árið 2019 þegar Samgöngusáttmálinn var samþykktur fyrst og svo aftur árið 2024 þegar endurskoðun sáttmálans hlaut náð og samþykki af sömu þverpólitísku flóru. 

Við í Samfylkingunni erum skýr í afstöðu okkar - samgöngusáttmálinn er lykilverkfæri í að koma nauðsynlegum samgönguframkvæmdum af stað hér í Reykjavík. Við höfum stutt hann frá upphafi og munum gera það áfram. Borgarlínan hefur fengið það hlutverk í umræðunni að vera brynvörn sáttmálans. Það er í mínum huga alls ekki slæmt. Við þurfum að tryggja metnaðarfulla uppbyggingu almenningssamgangna svo þær verði áreiðanlegur valkostur fyrir borgarbúa. Við í Samfylkingunni munum aldrei styðja eitthvað hálfkák eða málamiðlanir í þeim efnum á kostnað gæða. Borgarlínan hefur fyrir vikið orðið umdeild sem ég reyndar skil ekki alveg. Allir flokkar segjast styðja uppbyggingu öflugs hraðvagnakerfis með forgangsakreinum - sem er nákvæmlega það sem Borgarlínan er. Í mínum huga er það til vitnis um skort á kjark að geta ekki að notað orðið Borgarlína hreint út þegar þessi mál eru rædd.

Við þurfum að bjóða upp á samgöngukerfi sem stenst nútímakröfur svo fleiri geti valið almenningssamgöngur og virka ferðamáta. Það er óumdeilt og um það snýst hin þverpólitíska sátt sem í samgöngusáttmálanum felst. En við þurfum líka að gera endurbætur á mikilvægum köflum gatnakerfisins til að bílaumferðin gangi betur. Það er óumdeilt og um það snýst samgöngusáttmálinn líka. Það þarf nefnilega að gera bæði - án annars mun hitt ekki virka. Án Borgarlínu og án fyrirhugaðra vegaumbóta verður samgöngukerfið áfram hálfklárað og ófullnægjandi. Með Borgarlínu greiðum við fyrir bílaumferð.

Þess vegna skil ég ekki þá flokka sem tala um að endurskoða þurfi sáttmálann. Það myndi fela í sér miklar tafir og á meðan heldur umferðin áfram að þyngjast. Framkvæmdir við Borgarlínu og ýmsa vegkafla eru þegar hafnar og frekari framkvæmdir hafa verið boðnar út og á leið í framkvæmd nú í sumar. Á virkilega að setja þessa vinnu í algjört uppnám og frysta allt vegna þess að einhverjum er illa við orðið Borgarlína?

Eðlilega eru uppi efasemdir um einstaka tæknilegar útfærslur og óöryggi gagnvart þeim breytingum sem í þeim felast. Það þarf að taka tillit til þeirra. En slíkt á ekki að vera grundvöllur til að fara í heildarendurskoðun á viðamiklum sáttmála um samgönguúrbætur fyrir allt höfuðborgarsvæðið – fjárfestingu fyrir allt að 300 milljarða næstu 15-20 árin. Þegar á reynir þarf nefnilega að sýna í senn bæði ábyrgð og staðfestu. Það er eina leiðin til framfara.

Ég legg því að lokum fram grundvallar spurningu sem í mínum huga kjarnar komandi borgarstjórnarkosningar 16. maí. Styður þú Samgöngusáttmála höfuðborgarsvæðisins? Vilt þú framkvæmdir strax eða frekari tafir á nauðsynlegum umbótum samgöngukerfisins?

Höfundur skipar 8. sæti á lista Samfylkingarinnar fyrir borgarstjórnarkosningarnar í vor

Nú í aðdraganda borgarstjórnarkosninganna hefur teiknast upp afgerandi munur á flokkunum sem bjóða fram. 

Við í Garðabæ getum verið stolt af fagfólkinu okkar sem starfar á gólfinu í skólum bæjarins. Við sem störfum í skólunum, foreldrar í samfélaginu og starfsfólkið á skólaskrifstofunni reynum öll að mæta börnunum okkar eins og vel og við getum. Þegar kemur að börnum sem af einhverjum ástæðum þurfa meiri þjónustu en almennt gerist, ríkir þó ákveðið úrræðaleysi sem bregðast þarf við.

Öll börnin líða fyrir það að við mætum ekki þeim hópum sem þurfa hvað mest á því að halda.

Í leikskólum Garðabæjar er gríðarlega faglegt og gott starf unnið. Við viljum sameiginlega skólanámskrá fyrir elstu nemendur leikskólana og gera þannig undirbúninginn fyrir fyrstu árin í grunnskóla enn skilvirkari.

Það er mikilvægt að við grípum þau börn sem þess þurfa, strax á fyrstu árum grunnskólans. Við viljum taka enn þéttar utan um þau, fækka nemendum á hvern umsjónarkennara og auka aðkomu sérkennara í fyrstu tveimur árgöngum grunnskólans. Við viljum leggja áherslu á bekkjarstjórnun svo að þeir kennarar sem sinna þessum mikilvæga hópi hafi öll þau verkfæri sem þarf til þess að ná sem best utan um þau. Þannig aðlaga þau nemendur inn í skólaumhverfið, grípa þau sem þess þurfa og skapa þannig menningu innan hópsins sem einkennist af vinnufriði, virðingu fyrir skólanum og þeim verkefnum sem þar eru lögð fyrir.

Þetta gerist ekki nema með því að horfast í augu við vandann, bregðast við raunverulegum þörfum og taka utan um starfsfólkið okkar og það viljum við gera.

Í Garðabæ höfum við ekki úrræði fyrir börn með fjölþættan vanda.

Einungis tveir sérskólar, sem sinna þessum hópi barna, eru á höfuðborgarsvæðinu og báðir sprungnir. Þau börn sem ekki komast inn í þá halda áfram í almenna skólakerfinu. Þar gerir starfsfólk skólanna sitt allra besta til þess að mæta þörfum þessara barna. Þessi börn eiga samt rétt á töluvert meiri þjónustu en þau fá í almennu skólunum. Þau eiga rétt á að vera í sérdeild þar sem eru færri nemendur og fleira fagfólk sem sérhæfir sig í málefnum sem að þeim snúa og þeirra þörfum.

Við heyrum stundum talað um að mögulega eigi að stofna sérdeild, en svo líður tíminn og ekkert gerist. Á meðan tíminn líður, þá sitja þessi börn inni í almenna skólakerfinu og þeim er ekki mætt með þeirri sérfræðiþekkingu sem þau eiga rétt á, þrátt fyrir að öll séu að gera sitt besta.

Með öflugri sérdeild í Garðabæ gætum við betur mætt þörfum þessa hóps og veitt þeim þá þjónustu sem þau eiga rétt á.

Aukum gæði kennslu og ánægju allra nemenda í skólunum

Í mörgum bekkjum eru örfáir nemendur sem hafa mikil áhrif á heildina. Því er ýmist skellt á hegðunarvanda, greiningarleysi, lyfjaleysi, foreldravandamál, kennarinn ræður ekki við verkefnið eða „þetta er bara svona og ekkert hægt að gera“. Nemandi sem ítrekað sprengir upp kennslustundir og truflar bekkjarfélaga er að senda okkur skilaboð. Hann er að segja okkur að hann ræður ekki við þessar aðstæður, að sitja kyrr við borð, hlusta, hlýða og gera allt sem honum er sagt að gera. Kerfið okkar býður ekki upp á annað en að fjarlægja viðkomandi nemanda úr stofunni í örstutta stund í besta falli. Við setjum hann svo aftur inn í sömu aðstæður stuttu síðar og vonum að núna muni hann haga sér. Það virkar sjaldnast.

Þessir einstaklingar einangrast hægt og rólega þar sem bekkjarfélagar verða þreyttir á endalausri truflun. Gæði kennslunnar verða töluvert minni og kennarinn verður þreyttur á þeim vinnuaðstæðum sem honum er boðið upp á dag eftir dag.

Oftast eru þessir nemendur stútfullir af hæfileikum sem aldrei fá að njóta sín inni í skólakerfinu vegna úrræðaleysis.

Ekkert barn vill verða útskúfað og ekkert foreldri vill að barnið sitt sé að skapa sér vont orðspor í skólastofunni. Það er okkar að bregðast við. Öll eiga rétt á kennslu án truflunar, bæði nemendur og kennarar og það verður þreytandi til lengdar að fá engan vinnufrið. Er það ekki hagur allra barnanna í bekknum að við grípum þessa einstaklinga miklu fyrr með úrræðum sem eru hvetjandi?

Við viljum að í skólum bæjarins séu færnirými sem er athvarf þessara nemenda. Kennari veit þá hvert nemandinn á að fara og nemandinn upplifir það ekki sem refsingu að vera tekinn út. Þar viljum við að hægt sé að efla félags- og sjálfsstjórnarfærni, smíða, teikna, skapa og líka læra. Færnirýmið gegndi þá þannig því hlutverki að hvíla nemandann, bekkinn, kennarann og ýta á nemandann að skila af sér einhvers konar vinnu.

Einnig viljum við að í öllum skólum séu námsver ætluð þeim nemendum sem þurfa aðstoð í náminu. Mikilvægt er að þessu tvö úrræði séu aðskilin, enda eðli þeirra ólíkt.

Íslenskt samfélag hefur breyst mikið á síðustu árum. Hingað hafa flutt einstaklingar víða að úr heiminum og er samfélagið orðið mun fjölbreyttara en áður. Skólarnir okkar eru ekki lengur eins einsleitir og þeir voru áður en breytingarnar urðu, mis hraðar og mis miklar eftir sveitarfélögum og skólum. Í Garðabæ er hópur nemenda með íslensku sem annað mál sem þurfa oft fjölþættan stuðning. Stuðningurinn sem þessi hópur þarf einskorðast ekki einungis við tungumálakennslu þó hún skipti vissulega sköpum þegar kemur að aðlögun í nýju samfélagi. Það þarf einnig að tryggja að börn og foreldrar séu meðvituð um íþrótta- og tómstundastarf í nærsamfélaginu, hvers lags þjónustu sveitarfélög bjóða upp á og að samfélagið taki vel á móti þeim. Við viljum að Garðabær sé í fremstu röð í inngildandi vinnubrögðum og að það verði komið á miðlægri móttökuáætlun fyrir nemendur sem eru með íslensku sem annað tungumál og fjölskyldur þeirra.

Í þau fjölmörgu ár sem við höfum starfað bæði í leik- og grunnskólum höfum við ekki hitt eina manneskju sem þar starfar, sem er ekki að gera sitt besta og með hagsmuni barnanna í fyrirrúmi. Við höfum heldur ekki hitt foreldra sem vilja ekki það allra besta fyrir barnið sitt.

Við erum öll í sama liðinu, við viljum að börnunum okkar farnist vel og að þeim sé mætt þar sem þau eru stödd. Það skiptir ekki máli hvaða litrófi þau tilheyra, hvort þau eru sterkir námsmenn, með frávik í þroska, með flóknar greiningar, félagslega sterk eða slök, með hegðunarvanda eða fyrirmyndarnemendur. Þau eru öll okkar.

Þau hafa öll sama réttinn til þess að þeim sé mætt í skólakerfinu okkar. Við vitum að við erum með fólkið á gólfinu til þess að sinna því, því það gerir það nú þegar með tilheyrandi álagi. Það er kominn tími til þess að við grípum öll börnin okkar. Ekki flest heldur ÖLL.

Hvert ár sem líður og ekki er brugðist við getur haft mikil áhrif á líf barna. Við höfum ekki efni á að bíða og því eru skólamálin í forgangi hjá okkur í Samfylkingunni.

Höfundar, Rakel Viggósdóttir og Rósanna Andrésdóttir, skipa 3. og 7. sæti Samfylkingarinnar í Garðabæ í komandi sveitastjórnarkosningum og starfa í grunnskólum í bænum

Ég býð mig fram til setu í bæjarstjórn Reykjanesbæjar vegna þess að ég vil stuðla að raunverulegum lífsgæðum fyrir íbúa, þar sem fleiri fá tækifæri til að standa á eigin fótum og taka virkan þátt í samfélaginu.

Í dag starfa ég sem atvinnu- og virkniráðgjafi og það starf hefur mótað mig bæði faglega og persónulega. Ég hef unnið náið með fólki sem hefur verið lengi utan vinnumarkaðar og staðið frammi fyrir flóknum aðstæðum. Reynslan hefur sýnt mér hversu stórt skref það er að fara aftur til vinnu og hversu mikið hugrekki það krefst.

Það er mér sérstök gleði að fá að fylgja fólki þessa leið og sjá það ná aftur fótfestu, finna trú á eigin getu og öðlast sjálfstæði. Að sjá einstakling sem áður þurfti að reiða sig á fjárhagsaðstoð standa sjálfur á eigin fótum hreyfir við mér í hvert skipti. Slíkur árangur er ekki sjálfgefinn, en hann er mögulegur þegar stuðningur er markviss og samfelldur.

Reynsla mín af þessu starfi hefur kennt mér að velferðarmál snúast fyrst og fremst um fólk, ekki bara kerfi. Ég hef með eigin augum séð hversu miklu máli skiptir að fólk upplifi öryggi, skilning og virðingu þegar lífið er ekki einfalt. Þegar á reynir skipta samskipti, hlýja og traust öllu máli.

Þess vegna þarf velferðarþjónustan að vera aðgengileg og hafa það skýra markmið að stytta leiðina frá stuðningi til atvinnu og virkni. Það dugar ekki að bregðast aðeins við vanda, það þarf að skapa raunhæfar aðstæður sem gera fólki kleift að komast áfram.

Í Reykjanesbæ búum við í fjölbreyttu samfélagi þar sem mætast ólíkar sögur, þarfir og framtíðartækifæri. Það skiptir mig máli að þjónustan endurspegli þessa fjölbreytni og sé bæði aðgengileg og mannúðleg. Hvort sem fólk er alið upp hér eða hefur flutt hingað síðar á lífsleiðinni á það að finna að það eigi heima hér og skipti máli.

Fyrir mér snýst velferð ekki aðeins um að bregðast við vanda, heldur um að byggja upp til framtíðar. Það felur í sér að veita stuðning sem styrkir fólk til lengri tíma, eflir sjálfstæði og eykur raunverulega þátttöku í samfélaginu. Þess vegna legg ég áherslu á atvinnu, virkni og samheldni, því þar liggur lykillinn að sterkari heild.

Með þeirri reynslu og sýn sem ég hef öðlast vil ég leggja mitt af mörkum í þágu Reykjanesbæjar. Ég trúi því að með mannúð, jafnræði og raunhæfum lausnum sé hægt að byggja samfélag þar sem fleiri fá tækifæri til að blómstra í verki, ekki aðeins í orðum.

Aðalheiður Hilmarsdóttir, 
frambjóðandi Samfylkingarinnar í Reykjanesbæ.

Atvinna og velferð eru meðal þeirra málefna sem ég legg mesta áherslu á.

Öflugt íþróttastarf er lýðheilsu- og heilbrigðismál, mikilvæg forvörn fyrir börn og ungmenni, en íþróttastarfið er ekki síður drifkraftur fyrir efnhagslíf bæjarins. Nýliðin helgi hérna í bænum er til marks um þetta, en hér fóru fram þrjú stór íþróttamót - Öldungur í blakinu, Hængsmótið og IceCup, stórt alþjóðlegt mót í krullu. Þúsundir gesta heimsækja bæinn okkar allan ársins hring til að stunda hér íþróttir með tilheyrandi atvinnusköpun og tekjuöflun fyrir fyrirtæki bæjarins. Án þessa mótahalds getum við ekki verið.

Kröftug uppbygging íþróttamannvirkja, sem er forsenda alls þessa mikilvæga starfs, hefur staðið yfir hérna í bænum undanfarin ár. Við þessa uppbyggingu hefur Samfylkingin á Akureyri stutt með ráðum og dáðum úr sæti minnihlutans í bæjarstjórn. Atkvæðagreiðsla fulltrúa okkar í ráðum bæjarins og bæjarstjórn bera þessu vitni, en Samfylkingin hefur greitt atkvæði með ákvörðunum um áframhaldandi uppbyggingu hjá bæði KA og Þór á kjörtímabilinu. Í stefnu Samfylkingarinnar á Akureyri fyrir bæjarstjórnarkosningarnar 2026 erum við afar skýr. Við leggjum alla áherslu á að klára þá uppbyggingu sem hafin er. Að sjálfsögðu er átt við framkvæmdirnar hjá KA, en við lítum jafnframt svo á að með undirritun samkomulags milli Ásthildar Sturludóttur bæjarstjóra og Nóa Björnssonar, formanns íþróttafélagsins Þórs, þann 22. febrúar sl. sé það framkvæmdaferli hafið. Þá framkvæmd á að klára með sóma, og eins hratt og hægt er.

Við í Samfylkingunni erum raunsæ í okkar bæjarpólitík. Framkvæmdirnar sem hafnar eru hjá KA og þær sem framundan eru hjá Þór eru afar metnaðarfullar og munu taka upp mest af því framkvæmdafé sem skynsamlegt er að verja til uppbyggingar íþróttamannvirkja næstu árin. Þó að framkvæmdafé sé eyrnamerkt næsta kjörtímabil þýðir það ekki að ómögulegt sé að undirbúa næstu verkefni, sem koma svo í kjölfarið. Síðasta íþróttamannvirkið verður seint byggt á Akureyri. Þess vegna höfum við sett á okkar stefnuskrá að hefja undirbúning við byggingu 50 metra innisundlaugar á kjörtímabilinu, verkefni sem hefur verið boðað ítrekað en jafnoft frestað af meirihluta bæjarstjórnar á kjörtímabilinu. Þetta er uppbygging sem réttilega hefur verið kallað eftir í u.þ.b. 30 ár og ekki nema sanngjarnt að leggjast í þá undirbúningsvinnu sem nauðsynlegt er.

Málefni íþróttanna í bænum eru eru sérstakt áherslumál Samfylkingarinnar á Akureyri fyrir bæjarstjórnarkosningarnar 2026. Við munum halda áfram að styðja við þá uppbyggingu sem hafin er og sjá til þess að framkvæmdirnar hjá KA og Þór verði kláraðar með sóma og í öruggum skrefum. En við getum leyft okkur að hugsa lengra en komandi kjörtímabil. Með framsýni og góðum undirbúningi getum við samtímis framkvæmt það sem þegar hefur verið ákveðið ásamt því að skipuleggja næstu stórverkefni. Akureyringar verðskulda framsýna og ábyrga stjórnun íþróttamála í bænum. Það er nálgunin sem Samfylkingin á Akureyri býður upp á.

Höfundur er oddviti Samfylkingarinnar á Akureyri.

Engum dylst mikilvægi íþrótta fyrir samfélagið. 

Upp­bygging í­þrótta­mann­virkja á Akur­eyri - hugsum lengra

Leit um „��"

3374 niðurstöður fundust við leit að „��"

Póstlisti Samfylkingarinnar

Samfylkingin

Flokkurinn

Flýtileiðir

Um Samfylkinguna

Vertu í bandi:

Leit um „���������������������������������������������������"

3374 niðurstöður fundust við leit að „���������������������������������������������������"