Þingmenn Sjálfstæðisflokks og Miðflokks mótmæltu því einnig harðlega að Alþingi yrði ekki að störfum í aðdraganda þjóðaratkvæðagreiðslunnar. Þingmenn ættu að eiga frumkvæðið í umræðunni og takast á um málið á Alþingi.

Nú þegar styttist í þjóðaratkvæðagreiðsluna 29. ágúst tel ég enn skýrar að það hafi verið hárrétt að treysta þjóðinni fyrir þessari ákvörðun. Það var einnig rétt að gefa almenningi og frjálsum félagasamtökum svigrúm til að leiða umræðuna.

Fólkið í landinu hefur stigið fram. Fundir hafa verið haldnir um allt land, ný félagasamtök hafa orðið til, mikið efni hefur verið gefið út og lífleg umræða átt sér stað á samfélagsmiðlum, vinnustöðum og heimilum.

Þetta sýnir styrk íslensks lýðræðissamfélags. Stjórnmálamenn þurfa ekki alltaf að eiga sviðið. Stundum er hlutverk okkar að skapa umgjörðina, treysta fólkinu og hlusta.

Ég hef fylgst vel með umræðunni í sumar. Í mínum huga hefur hún að verulegu leyti snúist um að ólíkar fylkingar sjá fyrir sér mjög ólíka niðurstöðu úr samningaviðræðum við Evrópusambandið.

Sumir telja að hægt verði að ná góðum samningi sem verji íslenska hagsmuni og skapi ný tækifæri. Aðrir telja nær útilokað að niðurstaðan verði ásættanleg. Báðir hópar færa rök fyrir máli sínu út frá þeirri niðurstöðu sem þeir telja líklegasta.

En enginn veit fyrir víst hver niðurstaðan verður.

Við vitum mikið um Evrópusambandið, regluverk þess og hvernig fyrri aðildarsamningar hafa verið gerðir. Við vitum að aðild myndi opna raunhæfa leið að lægri vöxtum með upptöku evru og færa Íslandi sæti við borðið þegar evrópskar reglur eru mótaðar og ákvarðanir teknar. Við vitum hins vegar ekki hvernig fullfrágenginn samningur Íslands liti út. Til þess þarf að ljúka viðræðunum.

Það er því athyglisvert hversu hart þeir sem telja að niðurstaðan verði Íslandi afleit berjast gegn því að þjóðin fái að sjá samninginn.

Ef niðurstaðan verður jafn slæm og þeir spá ætti fullfrágenginn samningur að styrkja málflutning þeirra. Íslenskur almenningur gæti þá séð svart á hvítu að aðild þjónaði ekki hagsmunum þjóðarinnar og fellt samninginn í þjóðaratkvæðagreiðslu. Málið væri útkljáð á grundvelli staðreynda í stað þess að við héldum áfram að deila um hvað hugsanlegur samningur gæti falið í sér.

En nei-hliðin virðist ekki vilja láta reyna á eigin fullyrðingar. Hún vill að þjóðin geri einfaldlega eins og henni er sagt og loki á þennan valkost án þess að sjá samninginn.

Auðvitað eru aðildarviðræður ekki einföld eða kostnaðarlaus upplýsingaöflun. Þær krefjast tíma og vinnu. En þegar svo stór og langvarandi ágreiningur er uppi um framtíðarstöðu og hagsmuni þjóðarinnar tel ég það verðugt verkefni að fá úr því skorið hvaða tækifæri og áskoranir samningur felur í sér og treysta svo þjóðinni til að taka afstöðu til hans.

Fyrir mér er þetta kjarni málsins. Ríkisstjórnin treysti þjóðinni fyrir ákvörðuninni um hvort halda ætti aðildarviðræðunum áfram. Ég treysti þjóðinni einnig til að meta samninginn og taka afstöðu til hans að loknum viðræðum.

Þess vegna mun ég segja já 29. ágúst. Ég vil sjá samninginn, hvort sem hann reynist góður eða slæmur. Ég vil að við metum raunverulega niðurstöðu út frá íslenskum hagsmunum í stað þess að taka ákvörðun út frá ólíkum spám um hvernig samningurinn gæti litið út.

Ég tel líka skynsamlegt að halda valkostum opnum í þeirri óvissu sem ríkir í heiminum. Við vitum ekki hvernig næstu ár munu þróast í heimsmálum. Mun spennustigið halda áfram að hækka og átök aukast? Munu stórveldi halda áfram að sækjast eftir landsvæðum og auðlindum annarra ríkja? Mun tollastríðum og öðrum efnahagslegum þvingunum fjölga?

Ég vona auðvitað að spennan minnki, samstarf aukist og meiri stöðugleiki skapist í heimsmálum. Öryggi og farsæld Íslands byggjast á samstarfi þjóða, alþjóðaviðskiptum og virðingu fyrir alþjóðalögum. En ég tel það þjóna íslenskum hagsmunum best að búa okkur undir fleiri en eina mögulega sviðmynd og tryggja að þjóðin eigi raunverulegan valkost ef hún telur aðild síðar þjóna hagsmunum Íslands.

Höfum sjálfstraust til að sjá samninginn og treystum þjóðinni til að taka upplýsta afstöðu til hans. Fjölgum valkostum Íslands. Segjum já til að sjá 29. ágúst.

Greinin birtist á visi.is 17. ágúst 2026. 

Það voru ekki allir ánægðir með þá ákvörðun ríkisstjórnarinnar að treysta þjóðinni fyrir því hvort Ísland ætti að halda áfram aðildarviðræðum við Evrópusambandið. 

Við ræðum um hvernig við skuldum þjóðinni fleiri hjúkrunarrými. Við erum að laga það með fordæmalausri uppbyggingu hjúkrunarrýma um allt land.

Við tölum um það hvernig við skuldum þjóðinni styttri biðtíma og greiðari aðgang að heilbrigðisþjónustu, meðferðarúrræðum og endurhæfingu.

Við erum að laga það. Loksins hafa verið gerðir langtímasamningar við samfélagslega mikilvæg félög sem við getum ekki verið án, félög eins og SÁÁ, Hlaðgerðarkot, Ljósið og Frú Ragnheiði og Krýsuvík, svo dæmi séu nefnd.

Við tölum um innviðaskuldina sem er hvergi meiri en í einni stærstu eign íslensku þjóðarinnar, vegakerfi landsins. Við erum líka að laga hana með því að stórauka fjármagn í viðhald og rjúfa þennan vítahring viðhaldsskuldar.

Svo erum við að klára samgönguáætlun í fyrsta skipti síðan 2020 og við ætlum að rjúfa stóra stoppið í jarðgangagerð og byrja að bora aftur göng á næsta ári. En þá er liðinn heill áratugur frá því síðast var byrjað að bora ný göng á Íslandi.

Ég fór í fyrsta sinn til Færeyja fyrr á þessu ári og keyrði þar um ótrúleg samgöngumannvirki sem fyrir fáeinum áratugum hefðu verið óhugsandi. Í mörg ár höfum við horft yfir til frændfólks okkar í Færeyjum og spurt okkur:

Hvernig stendur á því að Færeyingar geta bara byggt hver göngin á eftir öðrum? Og hvernig stendur á því að á sama tíma hér á Íslandi verður listinn bara lengri og lengri yfir mikilvægar framkvæmdir sem við þurfum að fara í?

Við vitum svarið við þessu, frú forseti. Fyrir nokkrum árum síðan stofnuðu frændur okkar í Færeyjum innviðafélag sem fjármagnar og flýtir stórframkvæmdum og Danir hafa gert það sama með undraverðum árangri.

Þeir sem hafa stýrt Íslandi í gegnum tíðina hafa lengi vitað af þessu, en skort hefur pólitískan vilja eða getu til að fylgja því eftir.

Nú á næstu dögum ætlum við að samþykkja ný lög um umgjörð innviðafélags sem verður í 100% eigu íslensku þjóðarinnar og hefur það hlutverk að fjármagna, flýta og framkvæma stórar úrbætur í vegakerfi landsins.

Á sama tíma getur myndast svigrúm innan samgönguáætlunar sem gerir Vegagerðinni það kleift að framkvæma meira og hraðar um allt land.

Ég veit að þegar fram líða stundir og við horfum til baka þá verður þetta augnablikið þar sem við segjum: Þarna breyttist saga samgangna á Íslandi. Við erum að skrifa nýjan kafla fyrir framtíðina.

Við tölum oft um skuldir í krónum og aurum. Þegar stærstu skuldirnar sem við skiljum eftir eru gjarnan dýrmæt tækifæri sem við skoðuðum ekki til fulls, sem við létum renna úr greipum okkar.

Öll mín fullorðinsár hefur umræðan um Evrópusambandið hangið yfir og hún hefur, satt að segja, verið frekar leiðinleg.

Þó að ég sé búin að vera þingkona í 19 mánuði þá hef ég ekki öll svörin og mér dettur ekki í hug að reyna að sannfæra einn né neinn um það hvort við eigum að ganga inn í Evrópusambandið á þessum tímapunkti.

En mig langar að vera mjög sannfærandi þegar ég biðla til þjóðarinnar að vera opin fyrir því að sjá hvað samningur getur falið í sér.

Ég vil að þið fáið tækifæri til að sjá það með eigin augum hverju samningaviðræður geta skilað okkur, í stað þess að fólkinu hér í þessum sal sé látið það eftir að telja ykkur trú um hvað í þessu geti falist.

Segjum já við upplýsingum og segjum já við framtíðar valmöguleikum.

Mig langar líka að nota tækifærið og hvetja þau sem hlusta til að hugsa aðeins með ykkur hvað við öll, hvert og eitt, getum lagt af mörkum til þess að halda í þau góðu gildi sem Íslendingar hafa unnið að síðustu áratugi.

Ég hef áhyggjur af upplýsingaóreiðu og því hvaða hagsmunir búa að baki sumra fjölmiðla og hlaðvarpa þarna úti. Og ég hvet Íslendinga til að vera á varðbergi og vera óhrædd við að spyrja ykkur: Hver er að segja mér frá og af hverju er verið að segja mér frá með þessum hætti?

Hugsum okkur tvisvar um áður en við þjótum út á ritvöllinn og skrifum andstyggilegar athugasemdir. Það gæti verið gott að spyrja sig: myndi ég vilja að barnið mitt eða afabarnið mitt, myndi tala með þeim hætti sem ég er um það bil að fara að skrifa?

Hittumst meira, tökum þátt í sjálfboðaliðastarfi, bjóðum hvert öðru góðan daginn og eigum gæðastundir með börnunum okkar og fólkinu í samfélaginu, allskonar fólki.

Við erum alin upp við að bjóða fólki gistingu sem þarf á að halda, að opna ólæstar dyrnar hjá vinum okkar og hrópa HALLÓ, EINHVER HEIMA? - eða að banka upp á hjá nágrannanum og fá lánuð egg, að leggja okkar til samfélagsins.

Við skuldum komandi kynslóðum meira en að standa vörð um stöðuna á Íslandi eins og hún er í dag.

Okkur ber skylda til að skilja eftir betra Ísland en það sem var þegar við tókum við.

Við skuldum komandi kynslóðum að byggja betri innviði og hraðar.

Við skuldum þeim upplýsingar og alvöru valkosti fyrir framtíð Íslands.

Og við skuldum komandi kynslóðum samfélag sem heldur áfram að byggja á virðingu, umburðarlyndi og samstöðu.

Það er framtíðin sem ég vil taka þátt í að búa til.

Virðulegi forseti, góðir landsmenn. Það er eitt orð sem hefur ítrekað komið upp í umræðunni á þessu þingi. Skuld. 

Ég vakti athygli á því í máli mínu á fundinum hvernig húsnæðismálin birtast í þessum samningi og á stöðu þeirra íbúa Kópavogs sem að sem vinna, greiða skatta og leggja sitt af mörkum til samfélagsins en hafa ekki tök á að eignast eða tryggja sér öruggt húsnæði.

Í ný afstaðinni kosningabaráttu fór mikið fyrir því sem að þessum tveimur flokkum sem nú hefja aftur saman meirihlutasamstarf tókst að framkvæma á síðastliðnu kjörtímabili en minna fyrir þeim málefnum sem að aldrei komu til framkvæmdar. Í 4. kafla málefnasamnings Sjálfstæðisflokksins og Framsóknarflokksins 2022-2026, sem bar heitið Bær nýrra tækifæra í skipulagi, samgöngum og umhverfismálum, var punktur um að endurskoða húsnæðisstefnu Kópavogs, og til að vitna í “þar sem horft verður til þess að skapa svigrúm fyrir óhagnaðardrifin byggingarfélög, hlutdeildarlánshæfar íbúðir og byggingu námsmannaíbúða.”

Það er öllum ljóst að þetta kom aldrei til framkvæmda á síðastliðnu kjörtímabili og í raun hefur orðið vending í viðhorfi Sjálfstæðisflokks og Framsóknarflokks og nýr meirihlutasamningur inniheldur ekkert um óhagnaðardrifin leiguhúsnæði, en þó eru enn og aftur áform um að standa loksins við gefin loforð um að byggja upp fyrstu námsmannaíbúðirnar í Kópavogi.

En á síðastliðnu kjörtímabili hefur meirihlutinn ítrekað hafnað bæði óhagnaðardrifnum leigufélögum og byggingaraðilum námsmannaíbúða um lóðir. Kópavogur er eina sveitarfélagið á höfuðborgarsvæðinu sem hefur engar almennar leiguíbúðir fyrir fólk á vinnumarkaði.

Meirihlutinn segist ætla að standa vörð um séreignastefnuna og tryggja fjölbreytt húsnæði sem mætir þörfum ólíkra heimila. Jafnframt segjast þau ætla að styðja við tekjulágar fjölskyldur í félagslegu húsnæði til að kaupa eigið húsnæði þegar aðstæður leyfa. Þetta er gott og vel en þarna gleymist stór hópur launafólks sem að tilheyrir ekki lægstu tekjuhópum samfélagsins, hefur ekki rétt eða þörf á félagslegu húsnæði en heldur ekki nægar ráðstöfunartekjur til að leggja fyrir og eignast sitt eigið. Þetta fólk leigir annað hvort af hagnaðardrifnum leigufélögum og ráðstöfunartekjur þessara einstaklinga hverfa upp í arðsemiskröfur þessara félaga eða það leigir af einstaklingum á mjög óöruggum markaði, þar sem aðstæður og verð breytast hratt. Þetta geta verið erfiðar aðstæður fyrir fólk, að eiga ekki öruggt heimili og leiðir oft til þess að fjölskyldur með börn þurfi að flytjast á milli skólahverfa með tilheyrandi raski. Það verður jafnframt stöðugt erfiðara fyrir ungt fólk að flytja úr foreldrahúsum. Þegar stefna sveitarfélagsins er jafnframt á þá leið að einu úrræðin er séreignarstefnan eða félagslegt úrræði þá breikkar jafnt og þétt bilið á milli tekjuhópa. Þetta leiðir af sér að við munum sjá fleiri og fleiri sækjast eftir félagslegri aðstoð í Kópavogi.

Ef vel er hlustað í þessari umræðu heyrast sömu talpunktarnir frá andstæðingum almenna íbúðakerfisins, sömu réttlætingarnar fyrir aðgerðarleysi í málaflokknum. Þessar afsakanir duga hins vegar skammt þegar farið er yfir málin.

1. Það heyrist oft að ekki eigi að niðurgreiða lóðir fyrir óhagnaðardrifin leigufélög vegna þess að þau byggja upp sterkt eigið fé þegar fasteignaverð hækkar. Það er vissulega þannig að það myndast bókhaldslegur hagnaður vegna hækkun á verðmætum þess húsnæðis sem félögin eiga en allar tekjur fara í að sinna viðhaldi á íbúðum og byggja nýjar. Mikilvægt er jafnframt að benda á það að stofnframlög eru lán sem eru að fullu endurgreidd og verðtryggð miðað við þróun íbúðaverðs. Ef að óhagnaðardrifið leigufélag er lagt niður renna allar þess eignir í ríkissjóð, eftir að stofnframlög og aðrar skuldbindingar hafa verið endurgreiddar. Áhætta sveitarfélagsins er engin og raunveruleg arðsemi óhagnaðardrifna leigufélaga ekki heldur.

2. Önnur mynd sem oft er dregin upp af óhagnaðardrifnum leigufélögum er að þau séu einungis fyrir fáa útvalda félaga í ákveðnum stéttarfélögum. Stærsta óhagnaðardrifna leigufélag landsins Bjarg, er í eigu ASÍ og BSRB. Til að eiga rétt á að sækja um húsnæði þarf vissulega að vera meðlimur í einhverju stéttarfélagi sem tilheyrir þessum aðildarfélögum, en bara aðildarfélög ASÍ ein og sér telja um tvo þriðju alls launafólks á Íslandi, og um 90% þeirra sem á annað borð eru innan þess tekjubils sem óhagnaðardrifin leigufélög eru til fyrir. Til að nefna dæmi um stéttarfélög sem eiga aðgang að Bjargi er t.d. Sjúkraliðafélag Íslands og Starfsmannafélag Kópavogs sem er m.a. verkalýðsfélag ófaglærðs starfsfólks í leikskólum bæjarins. Þetta eru þau svokölluðu „fáu útvöldu“ sem hefðu aðgang að íbúðum á vegum Bjargs ef að þau fengju að byggja í Kópavogi. Samkvæmt tölum frá Bjargi bíða á hverjum tíma milli 400-600 Kópavogsbúar eftir íbúð hjá félaginu.

3. Að lokum er oft nefnt að það sé ekki hagur verktaka að byggja óhagnaðardrifið leiguhúsnæði en það er ljóst að ef við byggjum fyrir ólíka tekjuhópa, fjölbreytt form húsnæðis og að við byggjum upp leiguhúsnæði er í hag verktaka. Því er jafnframt stöðugt haldið fram að markaðurinn leysi vandamálin ef hann bara fær nægt framboð af lóðum. En það hefur aldrei verið byggt jafn mikið á höfuðborgarsvæðinu og undanfarin ár. Þrátt fyrir það hefur markaðurinn ekki enn leyst þessar áskoranir. Við sjáum það í dag að húsnæðismarkaðurinn fer kólnandi, verktakar eru ekki að fara af stað í skipulögð verkefni, og nú standa dýrar og stórar íbúðir auðar hér í Kópavogi. Í þau skipti sem markaðurinn þó hefur reynt að leysa málið, t.d. með beiðni um að fá að byggja minni íbúðir en gert var ráð fyrir í upphaflegu skipulagi, íbúðir sem falla myndi að hlutdeildarlánakerfinu, þá hefur bærinn, undir forystu Sjálfstæðisflokks og Framsóknar, sagt nei.

Við þurfum fjölbreyttar lausnir fyrir fjölbreytt samfélag og fólk á ólíkum aldri og á ólíkum stað í lífinu. Óhagnaðardrifin leigufélög grípa ákveðin hóp á markaðnum, þau tempra leiguverð sem heldur aftur af leiguverði á almennum markaði og dregur einnig úr þrýstingi á kaupendamarkaði sem að aftur kemur til með að draga úr verðhækkunum á húsnæði.

Kópavogur er næst stærsta sveitarfélag landsins og spurningin er hvort við ætlum að byggja fyrir alla Kópavogsbúa eða ekki. Við í Samfylkingunni teljum að svarið sé skýrt - auðvitað á Kópavogur ekki að skila auðu í húsnæðismálum.

Greinin birtist á visi.is 11. júní 2026. Eydís Inga valsdóttir á sæti í Umhverfis- og skipulagsráði Kópavogs.

Á fyrsta fundi bæjarstjórnar Kópavogs var málefnasamningur Sjálfstæðisflokks og Framsóknarflokks fyrir kjörtímabilið 2026-2030 til umræðu.

Ó­upp­fyllt lof­orð í hús­næðis­málum í Kópa­vogi

Málefnahópur Samfylkingarinnar um stjórnarfar og mannréttindi boðar til opins félagsfundar um nýsamþykkt lög um brottfararstöð og afstöðu Samfylkingarinnar til þeirra.

Fundurinn verður haldinn í húsnæði Samfylkingarinnar í Hafnarfirði, Strandgötu 43, miðvikudaginn 24. júní kl. 20:00.

Víðir Reynisson þingmaður mun fara yfir efni frumvarpsins og meðferð þess á Alþingi.

Markmið fundarins er að skapa vettvang fyrir upplýsingar, samtal og skoðanaskipti meðal félagsfólks.

Unnið er að því að kanna möguleika á þátttöku í gegnum fjarfundabúnað. Nánari upplýsingar um það verða sendar um leið og þær liggja fyrir.

Félagsfundur málefnanefndar um stjórnarfar og mannréttindi

Lög Samfylkingarinnar - jafnaðarflokks Íslands 

1.1          Samfylkingin - jafnaðarflokkur Íslands er stjórnmálaflokkur. Hlutverk hennar er að vinna að mótun íslensks samfélags í anda jafnaðarstefnunnar. Samfylkingin - jafnaðarflokkur Íslands er opin öllum sem þetta styðja. Flokkurinn er með heimili og varnarþing í Reykjavík. Heimilisfang og aðalstarfsstöð Samfylkingarinnar - jafnaðarflokks Íslands er Hallveigarstígur 1, 101 Reykjavík.

1.2         Samfylkingin - jafnaðarflokkur Íslands vill lýðræðislegt þjóðskipulag byggt á virkri þátttöku almennings, valddreifingu og virðingu fyrir mannréttindum.

1.3         Samfylkingin - jafnaðarflokkur Íslands berst fyrir því að kynferði, trú, kynhneigð, fötlun, efnahagur eða uppruni hindri ekki aðgang að áhrifum, menntun eða störfum.

1.4         Að þessu hlutverki starfar Samfylkingin - jafnaðarflokkur Íslands á grundvelli lýðræðis og þingræðis með því að bjóða fram við Alþingis- og sveitarstjórnarkosningar og með því að beita áhrifum sínum á Alþingi, í ríkisstjórnum og sveitarstjórnum í samræmi við stefnu sína á hverjum tíma.

2. kafli Stjórn, skipulag og meginreglur 

2.1          Samfylkingin - jafnaðarflokkur Íslands er lýðræðisleg fjöldahreyfing íslensks jafnaðarfólks. Stjórnmálastarf hennar krefst náins sambands við flokksmenn og kjósendur.Flokkurinn ber ábyrgð á:

a)     útbreiðslu hugsjóna jafnaðarstefnunnar út frá stefnuskrá flokksins,

b)     framþróun hugmynda jafnaðarfólks, stefnuskrár þeirra og vinnuaðferða,

c)      skipulagningu og samhæfingu kosningabaráttu,

d)     samhæfingu stjórnmálastarfs í sveitarstjórnum og í kjördæmum,

e)      skipulagi alþjóðastarfs sem flokkurinn tekur þátt í,

f)      stefnumótun um samstarf og samráð við verkalýðshreyfinguna,

g)     stuðningi við flokksstarf í sveitarfélögum,

h)     fræðslu og þjálfun flokksmanna,

i)       sameiginlegri skipan á félagaskrá flokksins og innheimtu flokksskatts.

2.2         Landsfundur Samfylkingarinnar - jafnaðarflokks Íslands er æðsta vald í þeim málefnum sem varða stjórn hennar á landsvísu, stefnumál og samræmt stjórnmálastarf. Landsfundur markar stefnu hennar og setur henni lög.

2.3         Flokksstjórn fer á milli landsfunda með það vald sem ella er í höndum landsfundar með þeim takmörkunum sem lög þessi geyma.

2.4         Stjórn Samfylkingarinnar - jafnaðarflokks Íslands skipa sjö menn: formaður flokksins, sem jafnframt er formaður stjórnar, varaformaður, ritari, gjaldkeri, formaður þingflokks, formaður sveitarstjórnarráðs og formaður framkvæmdastjórnar.

2.5         Stjórnin ber höfuðábyrgð á stjórnmálastarfi flokksins og stuðlar að stefnumótunar- og málefnavinnu sem fram fari á breiðum grundvelli í málefnanefndum, sjálfstæðum málefnahópum og ráðum á vegum flokksins. Stjórn skal upplýsa framkvæmdastjórn um efni og ákvarðanir stjórnarfunda. Stjórn flokksins á sjálfkrafa sæti í framkvæmdastjórn Samfylkingarinnar - jafnaðarflokks Íslands, á fundum þingflokks hennar og sveitarstjórnarráðs.

2.6         Framkvæmdastjórn Samfylkingarinnar - jafnaðarflokks Íslands skipa stjórn flokksins skv. gr. 2.4 og 6 aðalfulltrúar og 6 varafulltrúar sem kosnir eru sérstakri kosningu á landsfundi. Framkvæmdastjórnin stýrir starfsemi flokksins í umboði landsfundar og flokksstjórnar, sbr. 8. kafla.

2.7          Flokksstarf Samfylkingarinnar - jafnaðarflokks Íslands byggist á sjálfstæðum, staðbundnum aðildarfélögum, sem eru grunneiningar flokksins sbr. 3. kafla. Staðbundin aðildarfélög ungs jafnaðarfólks teljast til grunneininga. Grunneiningar mynda saman kjördæmis- og fulltrúaráð og kjósa fulltrúa á landsfund. Auk grunneininga starfa málfundarfélög og klúbbar að tilteknum málefnum og hugðarefnum en teljast ekki til grunneininga.

a)     Réttindi félagsmanna í aðildarfélögum eru að:

1.      greiða atkvæði á félagsfundum, við val fulltrúa á landsfund, á framboðslista, til kjördæmisráðs eða fulltrúaráðs og í almennri atkvæðagreiðslu í flokknum ásamt því að bera upp tillögur á félagsfundi,

2.      bjóða sig fram til trúnaðarstarfa innan félagsins og flokksins,

3.      taka þátt í stefnumótun flokksins og fræðslustarfi á vegum hans.

b)     Skyldur félagsmanna í aðildarfélögunum eru að:

1.      samþykkja grunnhugmyndir flokksins eins og þær koma fram í stefnu og lögum hans,

2.      vinna að stefnumálum flokksins af heilindum, vera reiðubúnir til þátttöku í starfi flokksins og valda flokknum eða starfsemi hans ekki skaða,

3.      greiða árgjald í þeim félögum þar sem það er skilyrði aðildar.

2.9         Aðildarfélög Samfylkingarinnar - jafnaðarflokks Íslands í hverju kjördæmi landsins mynda kjördæmisráð sem fer með sameiginleg málefni aðildarfélaganna í kjördæminu, sbr. 9. kafla.

2.10       Aðildarfélög Samfylkingarinnar - jafnaðarflokks Íslands í hverju sveitarfélagi landsins mynda fulltrúaráð sem fer með sameiginleg málefni aðildarfélaganna í sveitarfélaginu, sbr. 10. kafla.

2.11        Kjördæmis- og fulltrúaráð aðildarfélaganna eru sjálfstæð um eigin málefni sé ekki á annan veg mælt fyrir um í lögum þessum.

2.12       Skrifstofa Samfylkingarinnar - jafnaðarflokks Íslands heldur rafræna félagaskrá fyrir flokkinn og öll aðildarfélög hans. Hún sér um að færa fólk milli aðildarfélaga í samræmi við búferlaflutninga og tilkynna stjórnum aðildarfélaga um það þegar þau þess óska. Óheimilt er að láta utanaðkomandi aðilum í té félagaskrár aðildarfélaga eða annast áritanir úr félagatali fyrir aðra.

a)     Í öllum stofnunum flokksins, sem kosið er til, skal þess gætt að konur skipi hið minnsta 40% aðalfulltrúa og 40% varafulltrúa, svo fremi að nægilega margir séu í framboði. Ef færri konur en 40% eru í framboði teljast þær sjálfkjörnar. Við skipan á framboðslista skal stefnt að því að ekki halli á konur. Hið sama á við, þegar skipað er í ráðherrastörf á vegum flokksins.

b)     a-liður þessarar greinar gildir ekki um þær stofnanir flokksins sem myndaðar eru af einstaklingum kjörnum í einstaklingskjöri, t.d. stjórn flokksins sbr. a-lið gr. 6.06.

2.13       Einfaldur meirihluti skal ráða úrslitum í sérhverju máli innan Samfylkingarinnar - jafnaðarflokks Íslands, nema annað sé ákveðið í lögum þessum. Kosningar skulu vera leynilegar ef þess er óskað.

2.14        Við val fulltrúa í ráð og nefndir utan Samfylkingarinnar - jafnaðarflokks Íslands,  hvort heldur á Alþingi eða í sveitarstjórnum, skal að því stefnt, að fulltrúar hennar gegni ekki sömu trúnaðarstörfum lengur en átta ár í röð.

3.1          Stjórnmálafélög sem hlíta vilja grundvallarstefnuskrá Samfylkingarinnar - jafnaðarflokks Íslands undirgangast lög hennar og hafa a.m.k. 10 fullgilda félaga er heimilt að sækja um aðild að Samfylkingunni - jafnaðarflokki Íslands.

3.2         Hlutverk aðildarfélags er meðal annars:

a)     að breiða út grunnhugmyndir   jafnaðarfólk og stefnu Samfylkingarinnar - jafnaðarflokks Íslands,

b)     að vinna að stefnumótun í sveitarstjórnarmálum fyrir starfssvæði félagsins,

c)      að standa fyrir umræðum um lands- og bæjarmál,

d)     að veita félögum fræðslu og þjálfun í hugmyndafræði jafnaðarfólks og starfsemi flokksins,

e)      að auka gildi flokksaðildarinnar með nánu samstarfi og samráði við flokksmenn,

f)      að bera ábyrgð á framboði til sveitarstjórnarkosninga, meirihlutamyndun og nánu samráði félagsmanna og kjörinna fulltrúa,

g)     að vera bakhjarl og samráðsvettvangur kjörinna fulltrúa í sveitarstjórnum, nefndum og ráðum,

h)     að kjósa fulltrúa frá starfssvæði sínu á landsfund Samfylkingarinnar - jafnaðarflokks Íslands, og í kjördæmis– eða fulltrúaráð,

i)       að taka til umræðu og láta í ljós álit sitt á framkomnum tillögum fyrir flokksstjórnar- og landsfundi.

3.3         Ef félag óskar eftir aðild, getur flokksstjórnin veitt því viðtöku til næsta landsfundar með sömu réttindum og aðildarfélög þau hafa, sem landsfundur hefur samþykkt en á næsta landsfundi skal lagður fullnaðarúrskurður á það mál. Umsókn félags um inngöngu skal fylgja afrit af lögum félagsins.

3.4         Félög sem fengið hafa aðild að Samfylkingunni - jafnaðarflokki Íslands skulu leitast við að kenna sig við Samfylkinguna - jafnaðarflokk Íslands, í heiti sínu.

3.5         Hvert aðildarfélag hefur fullt frelsi um sín innri mál, svo fremi að ekki brjóti í bága við lög þessi.

3.6         Rétt til inngöngu í aðildarfélag á hver einstaklingur, sem náð hefur 18 ára aldri og skuldbindur sig til að hlíta lögum félagsins. Aldursákvæði þetta tekur ekki til aðildarfélaga ungs fólks sem aðild á að Samfylkingunni - jafnaðarflokki Íslands. Réttur til inngöngu í aðildarfélag er háður því að umsækjandi sé ekki félagi í öðrum stjórnmálaflokkum.

3.7          Aðildarfélagi er heimilt að takmarka aðild að félaginu við búsetu innan þess sveitarfélags sem félagið starfar í.

3.8         Skriflegri umsókn um inngöngu má beina til aðalskrifstofu Samfylkingarinnar - jafnaðarflokks Íslands, sem þá skipar umsækjanda í félag eftir búsetu hans, komi ekki fram ósk um annað. Þó skulu einstaklingar undir 35 ára aldri vera skráðir í Ungt jafnaðarfólk eftir búsetu þeirra komi ekki fram ósk um annað.

3.9         Enginn getur verið fullgildur félagi nema í einu aðildarfélagi. Um réttindi og skyldur aukafélaga fer skv. lögum viðkomandi aðildarfélaga. Hvert aðildarfélag ber ábyrgð á að halda utan um skrá yfir sína aukafélaga og ber að hlíta reglum Samfylkingarinnar - jafnaðarflokks Íslands um félagsskrá við meðferð skrárinnar.

3.10       Hvert aðildarfélag skal tilgreina í lögum sínum hvenær skuli halda aðalfund svo og dagskrá hans. Í lögum skal tilgreint hvernig standa skuli að kjöri stjórnar, varastjórnar og skoðunarmanna. Á aðalfundi skulu og lagðir fram reikningar félagsins fyrir næstliðið ár og teknar ákvarðanir um önnur þau mál er fyrir fundinum liggja. Reikningsár aðildarfélags er almanaksárið. Í lögum aðildarfélags skal jafnframt tilgreina hvernig standa skuli að fundarboði svo fundur teljist löglegur og einnig hvernig fara skuli með félagsslit. 

3.11        Hvert aðildarfélag hefur rétt til að skjóta öllum ágreiningsmálum sem rísa kunna í félaginu og varða starfsemi þess og lög til framkvæmdastjórnar. Úrskurður framkvæmdastjórnar er bindandi fyrir báða eða alla aðila en vísa má þeim úrskurði til flokksstjórnar og er hann ekki bindandi fyrr en flokkstjórn hefur afgreitt hann. 

3.12       Þar sem Samfylkingin - jafnaðarflokkur Íslands á kjörna sveitarstjórnarfulltrúa ein og sér eða í samstarfi með öðrum flokkum skal starfa bæjar- eða borgarmálaráð, sem skal halda reglulega fundi um bæjar- eða borgarmál.

3.13       Kjörnir sveitarstjórnarfulltrúar og stjórn aðildarfélags eða eftir atvikum fulltrúaráð í viðkomandi sveitarfélagi skulu í sameiningu leggja fram tillögu til félagsfundar um meirihlutamyndun og verkaskiptingu við stjórn sveitarfélagsins.

3.14       Rísi ágreiningur milli tveggja eða fleiri aðildarfélaga, sem varðar starfsemi þeirra og samskipti innan Samfylkingarinnar - jafnaðarflokks Íslands og sem þeim tekst ekki að jafna skal honum áfrýjað til framkvæmdastjórnar sem sker úr deilunni eins fljótt og tök eru á eftir að leitað hefur verið sátta með aðilum. Úrskurður framkvæmdastjórnar er bindandi fyrir báða eða alla aðila, en vísa má þeim úrskurði til flokksstjórnar og er hann ekki bindandi fyrr en flokksstjórn hefur afgreitt hann.

3.15       Gætt skal jafnræðis með aðilum við meðferð deilumála og skal þeim gefinn kostur á því, að koma að sjónarmiðum sínum innan hæfilegra fresta áður en deila er tekin til úrskurðar.

3.16       Úrsögn úr flokknum eða einstökum aðildarfélögum skal vera skrifleg með vottaðri undirskrift eða með auðkennanlegum rafrænum hætti í gegnum vefsetur flokksins.

3.17       Tillögu um að aðildarfélag segi sig úr Samfylkingunni - jafnaðarflokki Íslands, eða hætti störfum innan hennar má einungis taka til afgreiðslu ef hún er skriflega fram borin við stjórn félagsins af eigi færri en 1/4 hluta fullgildra aðalfélaga. Hljóti tillagan samþykki tveggja löglega boðaðra félagsfunda sem haldnir hafa verið með tveggja vikna millibili skal um hana höfð allsherjaratkvæðagreiðsla. Tillagan telst samþykkt ef 2/3 hlutar greiddra atkvæða eru með henni.

3.18       Bækur, sjóðir og aðrar eignir félags, sem til ráðstöfunar eru eftir að skuldir hafa að fullu verið gerðar upp, skulu er félag segir sig úr Samfylkingunni - jafnaðarflokki Íslands, eða hættir störfum, falla til Samfylkingarinnar - jafnaðarflokks Íslands, og ber að afhenda þær skrifstofu hennar.

a)     Skrifstofa flokksins heldur skrá yfir aðalfundi aðildarfélaga, innsenda ársreikninga og ársskýrslur og er skráin framkvæmdastjórninni ávallt tiltæk. Sama á við landshreyfingar, sbr. gr. 11.4.

b)     Skili aðildarfélag eða landshreyfing ekki ársreikningi og ársskýrslu, sbr. a-lið, í tvö ár er stjórn flokksins heimilt að boða til aðalfundar.

4.1          Landsfund Samfylkingarinnar - jafnaðarflokks Íslands skal halda annað hvert ár. Framkvæmdastjórn boðar til landsfundar og ákveður fundarstað. Framkvæmdastjórn er heimilt að fresta landsfundi ef brýn nauðsyn þykir bera til, t.d. vegna þingrofs eða kosninga, og skal þá boða til landsfundar eins fljótt og auðið er.

4.2         Reglulegan landsfund skal halda annað hvort að vori eða hausti. Framkvæmdastjórn hefur heimild til þess að boða landsfund á öðrum tíma ef nauðsyn þykir bera til, t.d. vegna þingrofs. Landsfundur er lögmætur ef hann er löglega boðaður.

4.3         Afl atkvæða ræður niðurstöðu mála á landsfundi. Í starfsnefndum á landsfundi, eins og í öðru starfi Samfylkingarinnar - jafnaðarflokki Íslands, skal þó leitast við að ná sameiginlegri niðurstöðu um helstu mál án atkvæðagreiðslu.

4.4         Allir félagar í Samfylkingunni - jafnaðarflokki Íslands og aðildarfélögum hennar eiga sæti á landsfundum með málfrelsi og tillögurétti. Kjörgengi á landsfundi miðast við 18 ára aldur. Þó skal kjörgengi í flokksstjórn miðast við 16 ára aldur. Um atkvæðisrétt fer samkvæmt 5. kafla.

4.5         Landsfund skal boða bréflega með minnst 12 vikna fyrirvara til allra aðildarfélaga flokksins og með a.m.k. einni almennri auglýsingu í útbreiddum fjölmiðli.

4.6         Tillögur málefnanefnda skulu berast stjórn minnst 10 vikum fyrir upphaf landsfundar. Þær skal senda aðildarfélögum til umræðu og umsagnar minnst 8 vikum fyrir upphaf landsfundar.

4.7          Tillögur að ályktunum frá aðildarfélögum og einstökum félagsmönnum skulu berast framkvæmdastjórn minnst 4 vikum fyrir upphaf landsfundar. Þær skulu birtar á vef flokksins þá þegar.

4.8         Samhliða útsendingu fundarboðs til landsfundar skal boðað til fundar formanna aðildarfélaga og landshreyfinga þar sem farið er yfir undirbúning og vinnulag í aðdraganda landsfundar í aðildarfélögum.

4.9         Heimilt er að boða til aukalandsfundar með skemmri fyrirvara, ef sérstakar og óvenjulegar aðstæður eru fyrir hendi að dómi flokks- eða framkvæmdastjórnar, eða ef meirihluti aðildarfélaga krefst þess skriflega. Sé boðað til aukalandsfundar með hinum skemmri fyrirvara er óheimilt að láta fara fram kosningar til stjórnar flokksins, framkvæmdastjórnar eða flokksstjórnar, eða afgreiða lagabreytingar.

4.10       Landsfundur samþykkir fundarsköp og skal fundum stjórnað samkvæmt þeim. Ritari flokksins og ritari framkvæmdastjórnar hafa umsjón með ritun fundargerðar landsfundar og bera ábyrgð á frágangi hennar.

4.11        Framkvæmdastjórn kýs fimm manna landsfundarnefnd sem undirbýr dagskrá landsfundar og gerir tillögur um embættismenn fundarins.

4.12       Landsfund skal halda í heyranda hljóði. Þó skal umræða um ákveðin mál fara fram fyrir luktum dyrum, ef tillaga þess efnis hlýtur meira en helming greiddra atkvæða.

4.13       Atkvæðisbærir fulltrúar á landsfundi skulu skipta með sér ferðakostnaði sínum til og frá landsfundi, þannig að allir greiði sem næst sömu fjárhæð í beinan ferðakostnað hvar sem þeir eru búsettir á landinu.

4.14       Fulltrúar á landsfundi eða félög sem þeir eru fulltrúar fyrir skulu greiða kostnað við landsfund. Framkvæmdastjórn ákveður upphæð greiðslu og skal hún innt af hendi í síðasta lagi við upphaf landsfundar.

5. kafli Fulltrúar á landsfundi og val þeirra 

5.1          Hverju aðildarfélagi er skylt að láta fram fara kosningu atkvæðisbærra fulltrúa á landsfund úr hópifélaga sinna. Tala fulltrúa miðast við tölu fullgildra aðalfélaga eins og hún var samkvæmt flokksskrá 31. desember næstliðins árs. Fyrir 10 félagsmenn sé kjörinn einn fulltrúi og síðan til viðbótar einn fulltrúi fyrir hverja 10 félagsmenn eða brot úr þeirri tölu sem þó sé eigi minna en einn þriðji. Kjósa skal jafn marga fulltrúa til vara.

5.2        Nýtt félag miði fulltrúatölu sína við tölu félaga eins og hún var þegar félagið sótti um inngöngu. Sé félag stofnað innan þriggja mánaða fyrir boðaðan landsfund öðlast það félag ekki rétt til fulltrúakjörs.

5.3         Félag sem ekki hefur haldið aðalfund undanfarin 2 ár fyrir boðaðan reglulegan landsfund og sent ársskýrslu sína ásamt ársreikningi til framkvæmdastjórnar eða vanrækt skattgreiðslur til

Samfylkingarinnar - jafnaðarflokks Íslands hefur ekki rétt til að senda atkvæðisbæra fulltrúa á

5.4         Enginn félagi getur neytt atkvæðisréttar við fulltrúakjör til landsfundar í nema einu aðildarfélagi og þá einungis þar sem hann er fullgildur félagi.

Leit um „��"

3400 niðurstöður fundust við leit að „��"

Póstlisti Samfylkingarinnar

Samfylkingin

Flokkurinn

Flýtileiðir

Um Samfylkinguna

Vertu í bandi:

Leit um „���������������������������������������������������"

3400 niðurstöður fundust við leit að „���������������������������������������������������"