Samfylkingin í Hafnarfirði stendur fyrir páskabingói fyrir alla fjölskylduna miðvikudaginn 5. apríl á Strandsgötu 43. 

Húsið opnar kl. 16.30 og spilun hefst stundvíslega kl. 17:00. 

Hámark 2 spjöld á hvern þátttakanda, frítt inn en minnum á kaffisjóðsbaukinn. 

Á meðal gesta verða Kristrún Frostadóttir formaður Samfylkingarinnar og Þórunn Sveinbjarnardóttir þingmaður Suðvesturkjördæmis. Fulltrúi úr stýrihópi flokksins um heilbrigðismál og öldrunarþjónustu verður Anna Sigrún Baldursdóttir.

Ert þú með sérþekkingu í heilbrigðismálum eða reynslu af gólfinu? Eða ertu almennur borgari sem vill sjá breytingar til hins betra í heilbrigðismálum á Íslandi? Þá viljum við fá þig með í samtalið 

Samfylkingin stendur nú fyrir samræðum um heilbrigðismálum um land allt. Málefnastarf flokksins er með nýju sniði og heilbrigðismálin verða í forgrunni frá mars og fram á haust 2023. Vinnan hefst með hátt í fjörutíu opnum fundum með fólkinu í landinu. Á hverjum fundi verða fulltrúar úr stýrihópi Samfylkingarinnar um heilbrigðismál og öldrunarþjónustu auk forystufólks flokksins, bæði á Alþingi og í sveitarstjórnum.

Kristrún Frostadóttir formaður Samfylkingarinnar leggur þunga áherslu á málefnastarfið og bindur miklar vonir við vinnuna sem nú er að hefjast: „Útkoman á að vera verklýsing fyrir næstu ríkisstjórn; forgangsröðun og skýr pólitík; verkefnalisti frá fyrstu 100 dögunum og upp í fyrstu tvö kjörtímabilin í ríkisstjórn undir forystu Samfylkingarinnar,“ sagði Kristrún í ræðu sinni á flokksstjórnarfundi í vor.

Opinn fundur um heilbrigðismál á kaffihúsinu Dæinn í Garðabæ! Fundurinn verður 1. apríl kl. 11:00. Öllum er velkomið að koma með og taka þátt.

Garðabær: Opinn fundur um heilbrigðismál

Á meðal gesta verða Kristrún Frostadóttir formaður Samfylkingarinnar og Anna Sigrún Baldursdóttir fulltrúi úr stýrihópi flokksins um heilbrigðismál og öldrunarþjónustu.

Opinn fundur um heilbrigðismál í bakaríinu Nesbrauði í Stykkishólmi! Fundurinn verður 11. apríl kl. 17:00. Öllum er velkomið að koma með og taka þátt.

Stykkishólmur: Opinn fundur um heilbrigðismál

Opinn fundur um heilbrigðismál í Samfylkingarsalnum í Stillholti 16-18 á Akranesi! Fundurinn verður 3. apríl kl. 20:00. Öllum er velkomið að koma með og taka þátt.

Akranes: Opinn fundur um heilbrigðismál

Á meðal gesta verða Logi Einarsson þingflokksformaður Samfylkingarinnar og þingmaður Norðausturkjördæmis og Sindri Kristjánsson fulltrúi úr stýrihópi flokksins um heilbrigðismál og öldrunarþjónustu.

Ert þú með sérþekkingu í heilbrigðismálum eða reynslu af gólfinu? Eða ertu almennur borgari sem vill sjá breytingar til hins betra í heilbrigðismálum á Íslandi? Þá viljum við fá þig með í samtalið.

Opinn fundur um heilbrigðismál í sal Einingar-Iðju á Siglufirði! Fundurinn verður 12. apríl kl. 20:00. Öllum er velkomið að koma með og taka þátt.

Siglufjörður: Opinn fundur um heilbrigðismál

Opinn fundur um heilbrigðismál í Sal Verkalýðsfélags Snæfellinga (Ólafsbraut 19) í Ólafsvík! Fundurinn verður 11. apríl kl. 20:00. Öllum er velkomið að koma með og taka þátt.

Ólafsvík: Opinn fundur um heilbrigðismál

Undanfarna mánuði hef ég, fyrir hönd Samfylkingarinnar, setið í stóru nefndinni hennar Svandísar Svavarsdóttur matvælaráðherra um fiskveiðiauðlindina. Á síðasta fundi var rætt um stóru ágreiningsmálin, þ.e. um arðinn af auðlindinni og hvert hann eigi að renna og um samþjöppun í greininni.

Indriði H. Þorláksson hefur rannsakað og skrifað um auðlindarentuna og velt upp spurningum um hver sé raunveruleg afkoma fyrirtækja sem nýta fiskveiðiauðlindir landsins. Hann hefur dregið fram hver þáttur auðlindarinnar er þ.e. auðlindarentan og hvort greitt sé eðlilegt gjald fyrir aðgang að auðlindinni.

Auðlindarentan fellur þeim í skaut sem fær nýtingarréttinn nema að fullt markaðsgjald komi fyrir hann.

Indriði hefur tekið saman staðreyndir sem sýna fram á að á árunum 2010 – 2020 hafi auðlindarentan verið samtals 519 milljarðar króna eða um 47 milljarðar að meðaltali á ári. Auðlindarentan hafi lægst farið í 20 milljarðar árið 2017 en annars verið á bilinu 38-68 milljarðar króna á ári. Sveiflur á milli ára megi að verulegum hluta rekja til breytinga á gengi. Samkvæmt þessu er auðlindarentan tæp 20% af söluverðmæti sjávarafurða.

Auðlindarentan er því óumdeilanlega mjög mikil í sjávarútvegi á Íslandi. Eignasöfnun eigenda íslenskra sjávarútvegsfélaga á síðasta áratug er einnig birtingarmynd þess segir Indriði í greinarsafni sem hann birtir á heimasíðu sinni.

Vísbendingar eru um hvers virði útgerðirnar sjálfartelja aflahlutdeild og aflaheimildir vera. Til dæmis leigja útgerðir frá sér kvóta á um 400 kr kílóið af þorski en greiða sjálfar veiðigjald í ríkissjóð sem er tæpar 18 kr kílóið. Einnig má líta á kaup Síldarvinnslunnar á Vísi í Grindavík. Eigið fé Vísis var skv. ársreikningi um 6 milljarðar króna en samt greiddi Síldarvinnslan 31 milljarð króna fyrir félagið. Þar sem ekki er verið að skapa nýjar tekjur af óbreyttum kvóta hinna sameinuðu fyrirtækja hljóta framtíðartekjur af hinum keypta kvóta að vera svo ríflegar að kaupin borgi sig, líkt og Indriði bendir á.

Jóhannes Norðdal fyrrverandi seðlabankastjóri var formaður auðlindanefndar um aldamótin. Hann segir í ævisögu sinni að ekki hafi náðst samkomulag í

nefndinni um að fara fyrningarleiðina annars vegar eða innheimta veiðigjald sem hluta af auðlindarentu hins vegar. Jóhannes segir í ævisögu sinni að fram hjá deilum um veiðigjöld og mati á auðlindarentu væri hægt að komast með fyrningarleiðinni eins og hún er kölluð í skýrslu auðlindastefnunefndarinnar.

Skoðun Jóhannesar á málinu var alveg skýr. Hann segir í ævisögunni að leiðin felist í því að allar aflahlutdeildir (kvótar) yrðu fyrndar um ákveðna lága prósentu á ári hverju. Þær gengju aftur til ríkisins en yrðu jafnóðum seldar aftur til útgerðarfyrirtækjanna á uppboði eða opnum markaði. Þannig mundi útgerðin sjálf verðleggja auðlindarrentuna í frjálsri samkeppni.

Jóhannes segir einnig frá því að hann hafi verið eindregið þeirrar skoðunar að fyrningarleiðin væri sanngjarnari og líklegri til að leiða til sátta um aflamarkskerfið (kvótakerfið) þegar til lengri tíma væri litið. Hún mundi stuðla að þróun virkra markaðsviðskipta með aflahlutdeildir sem mundi bæði auka sveigjanleika sjávarútvegsins og gefa skýrar vísbendingar um það hvers virði auðlindin væri útgerðinni. Þó setning laga um veiðigjöld hafi verið stórt skref til bóta hafi fljótt komið í ljós hve erfitt væri að ná sátt um upphæð þeirra og ákvörðun þeirra valdið sífelldum deilum.

Og hér erum við á sama stað 23 árum seinna og enn að deila um veiðigjöld, útreikning þeirra og viðmið. Ég er sammála Jóhannesi Norðdal í þessum efnum og tel að sátt náist ekki nema að gjöldin verði byggð á markaðslegum forsendum.

Í atvinnuveganefnd er til vinnslu frumvarp sem ég mælti fyrir á dögunum um hvernig skilgreina skuli tengda aðila í lögum um fiskveiðistjórnun. Mér finnst það liggja beint við að miða við raunverulega eigendur sem samkvæmt lögum er 25% eignarhlutur. Það viðmið um raunverulega eigendur ætta að miða við í stað meirihluta eignar þegar reiknuð er aflahlutdeild til að meta hvort 12% lögbundinni hámarksaflahlutdeild sé náð.

Upplýsingar um raunverulega eigendur fyrirtækja liggja öllum opin í Fyrirtækjaskrá þannig að eftirlit með því hvort hámarksaflahlutdeild sé náð er auðvelt fyrir Fiskistofu. Og því til viðbótar ætti að leita í lög um fjármálafyrirtæki að fyrirmynd um skilgreiningu á tengdum aðilum. Þar er miðað við að tengdir aðilar séu lögaðilar sem stjórnað er af sömu einstaklingum og einnig hjón, sambúðarfólk, börn þeirra og fósturbörn og lögaðilar í þeirra eigu.

Að lokum: Ég held að fullreynt sé að ekki verði sátt um fiskveiðiauðlindina okkar fyrr en markaðsverð fáist fyrir tímabundinn nýtingarrétt. Þetta ætti flestum að vera orðið ljóst. Auk þess verður að taka á samþjöppun í greininni með skýrum hætti og greinagóðum skilgreiningum á tengdum aðilum og raunverulegum eigendum útgerðarfyrirtækja þannig að aldrei þurfi að leika vafi á hvort lögbundnu 12% kvótaþaki sé náð.

Greinin birtist á visi.is 27. mars 2023. 

Eldra fólk á eftirlaunum hjá Tryggingastofnun ríkisins skilar inn tekjuáætlun til stofnunarinnar í árslok fyrir komandi ár. Þar tíunda þeir samviskulega væntanlegar tekjur sínar sem oftast eru tekjur úr lífeyrissjóði og örlitlar fjármagnstekjur af sparireikningum sínum sem eru oftar en ekki neikvæðir vextir sem þó teljast til tekna í væntanlegu uppgjöri. Þessir litlu vextir teljast þó tekjur og eru reiknaðir þeim til skerðingar á ellilífeyri að fullu. Vísitölutenging lífeyrisjóðsgreiðslna skilar þeim örlítilli hækkun mánaðarlega yfir árið. Yfirleitt er tekjuáætlun ekki flóknari en það.

Síðan geta komið óvæntar tekjur, líkt og hjá öllum öðrum.

Eldra fólk sem eru lífeyristakar reyna að skila samviskusamlega réttri tekjuáætlun fyrir komandi ár og taka yfirleitt tillit til áætlaðra hækkana á greiðslum úr lífeyrissjóði og jafnvel hana ríflegri en ætla má, til að hafa vaðið fyrir neðan sig.

Síðan hefjast reglulegar greiðslur frá Tryggingastofnun og um leið óvissa um hvort tekjuáætlunin standist gagnvart Tryggingastofnun og útreikningi hennar á eftirlaunum með tilliti til skatta og skerðinga. Greiðslur frá TR berast mánaðarlega á reikning eftirlaunatakans án teljandi upplýsinga um hvernig þær eru reiknaðar.

Þegar lífeyristakinn hefur síðan skilað inn skattskýrslu sinni fyrir tekjuárið fer af stað eftirá útreikningur hjá Tryggingastofnun hvort allt hafi nú verið rétt. Hvort stofnunin hafi ofgreitt til eldri borgarans - eða vangreitt. Hið síðarnefnda er miklu mun fátíðara að mati Tryggingastofnunar sjálfrar. Hún hefur einstakt lag á að skilja lög þrengsta skilningi – eftirlaunamanninum í óhag. Sú tíð er nú að koma, hin mikla óvissutíð uppgjörs.

Því stóri dómur fellur hjá Tryggingastofnun um einu og hálfu ári eftir að eftirlaunatakinn skilaði inn tekjuáætlun sinni fyrir árið sem liðið er. Margir eldri borgarar kvíða þessu uppgjöri. Fæstir búast við jákvæðum úrskurði því oftast er það svo að einhvern veginn tekst reiknimeisturum kerfisins að finna út í útreikningum sínum að lífeyristakinn hafi dregið sér fé frá Tryggingastofnun, ef svo má segja, og hann skuldi stofnuninni. 

Hið ógagnsæja kerfi sem búið hefur verið til og ellilífeyrir frá Tryggingstofnun grundvallast á veldur mörgum lífeyristakanum verulegum kvíða í löngum aðdraganda uppgjörsins og síðan oft örvilnan, reiði og vanmætti þegar stóri dómur fellur.

Þó svo að eftirlaunamaðurinn efist um niðurstöðu Tryggingastofnunar í uppgjöri hennar á hann erfitt með að beita sér í málinu. Hann mætir her lögfræðinga sem eru á launum hjá stofnuninni þegar hann skýtur máli sínu til úrskurðarnefndar velferðarmála. Stendur þá einn á móti þeim öllum. Fáir treysta sér í það ferli einir og óstuddir.

Það er með ólíkindum að eldra fólki sem fær eftirlaun frá Tryggingastofnun skuli ekki fá sundurliðaðan launaseðil um hver mánaðarmót. Á launaseðlinum ætti að koma fram hver full réttindi hans eru, bæði í krónutölu sem og prósentum. Því réttindi fólks eru misjöfn. Sá sem hefur lífeyristöku frá TR við 67 ára aldur, en sá sem hefur töku fyrr, t.d. við 65 ára aldur tekur á sig varanlega skerðingu lífeyris. Eins getur lífeyristaki ákveðið að fresta lífeyristöku allt til 80 ára aldurs og ætti því að uppskera varanlega hækkun, bæði í krónum talið og prósentum. 
Því er réttlætismál að eftirlaunatakinn fái vel sundurliðaðar greiðslur, eins og almennt gerist á vinnumarkaði.  Allar grunntölur útreikninga til skerðinga koma frá tekjuáætlun eftirlaunatakans og hefur TR þær upplýsingar allar sem hún síðan vinnur með. Því er auðvelt fyrir TR að vinna með þessar tölur svo skýrt sé fyrir eftirlaunatakann hvernig skerðingar virka á fullum ellilífeyrisréttindunum. Hægur leikur væri að forrita launaseðilinn þannig að þar komi fram lið fyrir lið hvernig einstakar greiðslur frá lífeyrissjóðum skerða grunnupphæðina sem og aðrar tekjur. Að viðbættu þessu síðan frádregnir skattar og gjöld.  

Ef slíkur launaseðill birtist eftirlaunatakanum um hver mánaðarmót ætti hann auðveldara með að bregðast fyrr við og ef þörf væri á að uppfæra tekjuáætlun sína til að minnka hugsanlega örvilnan í lokauppgjöri sem margir kvíða fyrir. Því lífeyristakinn hefur rétt á að lagfæra tekjuáætlun sína einu sinni í mánuði ef hann telur þörf á því.

Hvaða launamaður á vinnumarkaði myndi láta bjóða sér svona ógagnsæa launaseðla eins og lífeyristökum er boðið upp á af Tryggingastofnun ríkisins? 

Greinilega sundurliðaður launaseðill og gagnsæi í launaútreikningi er sjálfsagt mál á almennum vinnumarkaði. Af hverju ekki hjá Tryggingastofnun ríkisins?

Þetta vinnulag myndi auðvelda mörgum eftirlaunatakanum lífið og létta á símaveri TR um hver mánaðarmót. Öllum til hagsbóta, bæði eftirlaunatökum og starfsfólki TR.

Nú er að ganga í garð „skerðinganna óvissu tími“ í lífi ellilífeyristaka.

Það eru veruleg vonbrigði að meirihlutinn sýni málinu ekki áhuga en akstri næturstrætó var hætt í Covid faraldrinum. Engin greiningarvinna hefur farið fram hjá Hafnarfjarðabæ og meirihlutinn leikur enn einn tafaleikinn. Ætla að bíða og sjá hvernig gengur hjá Reykjavík, sem hefur gert samning við Strætó bs. um akstur næturstrætó innan borgarinnar. Þar á bæ standa borgarfulltrúar með unga fólkinu og öflugum almenningssamgöngum á meðan fulltrúar Framsóknar- og Sjálfstæðisflokksins sýna málinu tómlæti og áhugaleysi í Hafnarfirði. Á næsta bæjarstjórnarfundi mun Samfylkingin leggja tillöguna fram að nýju og veita þannig fulltrúum Framsóknar- og Sjálfstæðisflokksins enn eitt tækifærið til þess að reka af sér slyðruorðið og sýna að þau standi með unga fólkinu í bænum og öflugum almenningssamgöngum.

Nú liggur fyrir að kostnaður vegna næturstrætó verður að hámarki 10 milljónir króna á ári. Tillaga okkar í Samfylkingunni gerir ráð fyrir að þeim kostnaði verði mætt með hækkun þjónustugjalda Garðabæjar vegna viðtöku frárennslis þannig að þau verði um 30 milljónir á árinu í stað þeirra 12 milljóna króna sem Garðabær greiðir í dag. Það samkomulag hefur nýlega komist í fréttirnar eftir að rúmlega 100 þúsund lítrar af díselolíu láku í gegnum lagnakerfi Hafnarfjarðar frá bensínstöð Costco í Garðabæ og fullt tilefni til þess að hækka þessar greiðslur frá Garðabæ.

Komið í veg fyrir öruggan og hagkvæman ferðamáta

Áhugaleysi meirihluta Framsóknar- og Sjálfstæðisflokks kemur í veg fyrir að íbúar geti nýtt sér öruggan, umhverfisvænan og hagkvæman ferðamáta fram eftir nóttu. Og auðvitað eiga sveitarfélögin á höfuðborgarsvæðinu að fylgja fordæmi Reykjavíkur enda nýtist næturstrætó ekki síst þeim sem búa í ytri byggðum höfuðborgarsvæðisins. Öll hafa þessi sveitafélög skrifað undir samgöngusáttmála sem er einmitt ætlað að auka umferðaröryggi og greiða leið fyrir skilvirka, hagkvæma og fjölbreytta ferðamáta. Næturstrætó er mikilvægur liður í því og er sérstaklega mikilvægur fyrir þau sem þurfa að ferðast um langar vegalengdir, hvort sem fólk er að ferðast til og frá vinnu, námi eða skemmtanalífinu og eykur öryggi fólks til muna.

Nú er rétti tíminn til að svara kallinu

Það er ekki eftir neinu að bíða og bæjarstjórn Hafnarfjarðar á að sýna metnað og taka forystu í málinu. Fulltrúr meirihlutans svara vonandi kallinu og samþykkja tillöguna á næsta fundi bæjarstjórnar. Ef ekki þá mun Samfylkingin halda áfram að berjast fyrir öruggum og öflugum almenningssamgöngum og berjast fyrir því að akstur næturstrætó hefjist á nýjan leik milli höfuðborgarinnar og Hafnarfjarðar.

Meirihluti Framsóknar- og Sjálfstæðisflokks hefur nú í tvígang fellt tillögu Samfylkingarinnar um að ná samningi við Strætó bs. um að hefja á nýjan leik akstur næturstrætó á milli höfuðborgarinnar og Hafnarfjarðar. 

Spjallkaffið verður á sínum stað á morgun miðvikudaginn 29. mars kl. 10:00 - 12:00 í sal Samfylkingarinnar við Hallveigarstíg 1. 

Gestur okkar að þessu sinni verður Nína Helgadóttir, teymistjóri í málefnum flóttafólks hjá Rauðakrossi Íslands. Nína kemur kl. 11 og verður með okkur til kl 12.00. 

Það verður heitt á könnunni og allir velkomnir.
Best kveðjur Stjórn 60+ í Reykjavík

Leit um „��"

2918 niðurstöður fundust við leit að „��"

Póstlisti Samfylkingarinnar

Samfylkingin

Flokkurinn

Flýtileiðir

Um Samfylkinguna

Vertu í bandi:

Leit um „������������������������������������������������������������"

2918 niðurstöður fundust við leit að „������������������������������������������������������������"