Kristrún Frostadóttir Alþingismaður kemur og ræðir við okkur um húsnæðismál, stjórnmálin, nútímann og framtíðina.
Allir velkomnir!!

Það væri áhugavert að heyra hvað forsætisráðherra finnst um útskýringar hennar nánasta samstarfsmanns í ríkisstjórn á bankasölunni, úthvíldur eftir páskafrí. Ég vitna hér til viðtals við fjármálaráðherra í Sprengisandi í morgun. Þar var aðeins annað viðmót en heyrst hefur frá forsætisráðherra.

Mikið væri það nú gott ef fjármálaráðherra hefði áhuga á að mæta í viðtöl með öðrum, þar sem hann getur ekki bara keyrt yfir hlutina og talað um að allir séu alltaf á háa C-inu. Sé ekki betur en að fjármálaráðherra sé sjálfur á háa C-inu í þessu viðtali í morgun.

Hér eru 10 athugasemdir við viðtalið.

1) Fjármálaráðherra segir að ef Íslandsbankamálið væri skoðað af einhverri sanngirni – sanngirni – þá væri ljóst að um stórkostlegan árangur væri að ræða hjá ríkissjóði. Hann hafi heyrt fólk segja að verið sé að gefa eignir. En bankinn hafi hækkað mikið í verði.

Það er ekki hægt að klappa sér á bakið fyrir það eitt að ná að selja 50 milljarða króna eign. Það er hægt að selja svona eign fyrir gott verð án þess að skandalar fylgi. Það var augljóst í útboðinu að það var næg eftirspurn, meðal annars hjá risastórum stofnanafjárfestum sem hafa mikið traust hér á landi og erlendis. Athugasemdirnar snúa að því hvernig salan fór fram. Að benda á lokaverðmiðann er leið til að drepa málinu á dreif. Fjármálaráðherra getur ekki varið sig með því að segja að verðið hafi verið fínt og þá skipti engu máli þó möguleg spilling sé til staðar. Þegar byrjað er að færa línuna svona, hvað er í lagi og hvað ekki, út frá heildartölunni erum við komin á mjög hættulegan stað. Það að ráðherra í ríkisstjórn Íslands orði hlutina með þessum hætti er mjög alvarlegt.

2) Fjármálaráðherra segir dapurlegt að hlusta á margt sem sé sagt um söluna. Eins og þegar rokið sé til og talað um að margir hafi selt eftir útboðið. Segir að það sé bara „alrangt og hefur verið leiðrétt“.

Nei, það hefur ekki verið leiðrétt og alls ekki staðfest að sé alrangt. Það sem hefur gerst er að Bankasýslan ákvað að gefa út takmarkaðar upplýsingar um kaupendur eins og staðan var nokkrum vikum eftir útboð – nota bene, hér er ríkisstofnun að sjálfvelja ákveðnar upplýsingar eftir hentisemi.

34 fjárfestar hefðu minnkað við eignarhlut sinn. Hópur sem keypti 23% af útboðinu.

60 fjárfestar birtist ekki á hluthafa listanum – hópur sem keypti 22% af útboðinu. Ekki sé hægt að fullyrða að þeir aðilar hafi selt. Þetta gæti skýrst af því að viðkomandi varslar hluti á safnreikningi, fjármagnar hluti hjá fjármálastofnun, er eignastýringaðili eða vegna sölu viðkomandi aðila.

Þetta er m.a. leið til að fela eignarhald. Safnreikningar voru frægir fyrir hrun í þessum tilgangi. Finnst okkur eðlilegt að aðilar sem teljast hæfir fjárfestar og fá forgang miðað við almenna fjárfesta til að kaupa í lokuðu ferli, séu aðilar sem svo komi hlutnum fyrir á safnreikningi? Ef viðkomandi hefur ekki getu til að sjá um sínar eigin fjárfestingar og þarf að setja á safnreikning hjá fjármálastofnun af hverju fékk sá hinn sami forgang miðað við almennan fjárfesta sem bara kaupir í gegnum sjóði, eða jafnvel á eigin kennitölu? Er þessi aðili að koma með "þekkingu" inn í bankann? Það þarf að fá að sjá hvað er á bakvið þessa safnreikninga. Er þetta í samræmi við lög um sölu eignarhluta ríkisins í fjármálafyrirtækjum þar sem gegnsæi er stórt atriði?

Fjármagnar hluti hjá fjármálastofnun:

Ein röksemdafærslan fyrir því að það megi fara fram hjá meginreglunni í lögum um sölu ríkisins á fjármálafyrirtækjum um opið útboð er að sérstakar ástæður séu fyrir því. Í minnisblaði frá Bankasýslunni frá 20. janúar sl., sem hún sjálf ítrekað vitnar til, er talað um að ein aðalástæðan fyrir því að víkja frá þessari meginreglu og halda lokað útboð í formi tilboðsleiðar sé að koma í veg fyrir kvikar hreyfingar á fjármálamarkaði í kringum sölu. Það er engin önnur leið til að skilja þetta en svo að þá eigi að selja til langtímafjárfesta því þeir selja sig ekki hratt út og valda því ekki „kvikum“ hreyfingum.

Fjármálaráðherra hjólar í stjórnarandstöðu fyrir að hafa ekki gert athugasemdir við tilboðsferlið – sem er reyndar ekki rétt ef skoðað er álit nefnda á málinu – en varðandi þennan sértæka hlut þarf að athuga: eiga einstaka þingmenn sem sagt að gefa sér að hér ætli ráðherra og Bankasýsla að brjóta lög með því að víkja frá meginástæðunni fyrir því að halda ekki opið útboð?

Fjárfestar sem fá fjármögnun fyrir bréfum eru undantekningarlaust að taka snúning – þetta eru skammtímastöður. Það er mjög dýrt fyrir fjármálastofnanir að fjármagna svona kaup og þess vegna er þetta nær undantekningarlaust skammtímafjárfesting.

Sala viðkomandi aðila skýrir sig svo sjálf.

Við þetta má bæta að fyrstu dagana eftir útboðið var met velta með hlutabréf í Íslandsbanka á markaði. Þar sem hátt í þriðjungur af fjölda hluta sem voru í útboðinu fór kaupum og sölum.

Athugasemdir fjármálaráðherra að það sé ekki hægt að selja strax eftir útboðið standast heldur ekki skoðun: það er hægt að gera framvirkan samning á fjármálamarkaði á þann veg að viðkomandi þarf í raun aldrei að fá bréfin í hendurnar áður en viðkomandi selur. Afhending bréfa er venjulega T+2 (2 dögum eftir kaup) og það að selja T+3 (þremur dögum eftir kaup) er líka ein leið til að segja að eitthvað hafi verið selt strax.

3) Fjármálaráðherra fer í klassíska taktík að spyrja þáttastjórnanda stöðugt á móti hvað hafi í raun farið úrskeiðis. Spyr hvort „þau hafi ekki mátt kaupa“, og er hér m.a. verið að vitna til söluráðgjafa og fólk þeim tengt. Hefur fjármálaráðherra í alvöru talað enga skoðun né þekkingu á fjármálamörkuðum? Er viðkomandi hæfur í starfi sem fjármálaráðherra eftir nær áratug í starfi ef hann þarf að fá Fjármálaeftirlitið til að segja sér að þetta séu ekki eðlilegir viðskiptahættir?

4) Þá talar fjármálaráðherra um að hann sé svo ánægður með að Fjármálaeftirlitið hafi sýnt frumkvæði í þessu máli að rannsaka það. Það sé traustvekjandi. Áttar fjármálaráðherra sig ekki á því að þegar farið er í svona stóra sölu, 50 milljarða króna, þá er í raun sjálfgefið að eftirlitið skoði söluna? Eftirlitið er til staðar til að fylgjast reglubundið með stórum viðskiptum. Þetta er ekkert til að hrópa húrra yfir. Það hefði verið stór áfellisdómur yfir eftirlitinu ef salan væri ekki í skoðun, óháð skandölum.

5) Fjármálaráðherra talar um að ríkissjóður hafi fengið Íslandsbanka frítt. Virðist hafa gleymt því að hér borgaði ríkið t.d. um 15% af vergri landsframleiðslu beint til Seðlabankans vegna falls bankanna á sínum tíma. Og þetta er bara hluti af kostnaðinum.

6) Fjármálaráðherra talar um þinglega meðferð sem hafi verið svo góð. Allt hafi verið útskýrt í hörgul. Og margir sem sátu þessa fundi komi nú af fjöllum. Segi núna „það sagði mér enginn að þetta yrði svona“. Já reyndar, það sagði mér enginn að Bankasýslan ætlaði að fara séríslenska tilboðsleið, sem er í raun nær því að vera almennt útboð þar sem alls konar litlum aðilum er hleypt að með ótrúlegum tilkostnaði. Sér í lagi þar sem Bankasýslan talaði um að þetta útboð yrði í takt við alþjóðlegar venjur – þar sem venjan er að miða við stóra stofnanafjárfesta. Það sagði mér heldur enginn að það ætti að kosta 700 milljónir króna að fara í þetta útboð, 1,4% af söluandvirði. Þrátt fyrir að ein stór ástæða fyrir lokuðu ferli væri lágmörkun á kostnaði. Sem er samt margfaldur á við meira að segja frumútboð.

Sem dæmi fór Síldarvinnslan á markað, frumútboð, fyrir skömmu og kostnaðurinn var 0,9% af söluandvirði. Ég átta mig ekki á því í hvaða heimi þingmenn hafi átt að sjá fyrir þennan snúning. Kannski ættum við bara að taka við fjármálaráðuneytinu fyrst við eigum að halda í höndina á fjármálaráðherra í ferli sem á að vera tiltölulega einfalt að framkvæma löglega og siðlega?

Því til viðbótar hafa þingnefndir eftirlitshlutverki að gegna. En Bankasýslan upplýsingaskyldu. Ef forsvarsmenn þessarar stofnunar ætluðu að víkja svona frá eðlilegu tilboðsferli bar stofnunni skylda til að flagga því.

Athugum að það er hér sem mögulegt lögbrot er m.a. til staðar:

Forsendan fyrir því að halda ekki opið útboð var að rík ástæða væri til. Sú ástæða féll þegar litlum aðilum var hleypt að og aðilum sem skuldsettu sig fyrir kaupunum. Allt minnisblaðið frá Bankasýslunni til ráðherra 20. janúar 2022 er uppfullt af setningum sem gefa sterklega til kynna að áherslan sé á stóra langtímafjárfesta. Fólk er ekki fætt í gær – ef allir halda að hlutirnir séu á einhvern veg, er það augljóst að það voru undirliggjandi skilaboð. Fjármálaráðherra ætti kannski að rifja upp sín eigin orð að morgni útboðs þar sem hann talaði um að meirihluti fjárfesta yrðu lífeyrissjóðir. Svo reyndist það vera þriðjungur.

7) Varðandi þessa litlu kaupendur fríar fjármálaráðherra sig algjörlega ábyrgð í viðtalinu. Segir söluráðgjafana bara bera ábyrgð á því hverjir eru skráðir. Ok, þannig að fjármálaráðherra kvittar bara upp á ferli hjá Bankasýslu í armslengd, sem kvittar sjálf upp á ferli í annarri armslengd um að leyfa söluráðgjöfum út í bæ að bjóða litlum kvikum fjárfestum sem skuldsetja sig fyrir ríkiskaupum inn í tilboðsferli sem var rökstutt út frá allt öðrum forsendum? Þrátt fyrir að það gæti verið lögbrot? Hver mætti í vinnuna í þessu ferli eiginlega?

8) Fjármálaráðherra segir að traust á fjármálakerfinu hafi ekki beðið hnekki. Vill að fólk skoði bara 50 milljarða króna tölu og sjái skóginn fyrir trjánum. Það að fjármálaráðherra hafi ekki áhyggjur af því að í útboði á ríkiseign hafi söluaðilar mögulega „tippað“ einhverja fjárfesta fyrir fram um söluna, innherjar hafi keypt og þeir sem sjálfir séu nálægt sölunni, og skammtímafjárfestar, er mjög alvarlegt. Þessi framsetning hjá nánasta samstarfsmanni forsætisráðherra, sem hún hefur ítrekað varið, dæmir sig sjálf.

9) Fjármálaráðherra finnst 700 milljónir króna hljóma reyndar svolítið há þóknun. En segir að hann hafi nú enga aðkomu að þessum samningi. Maðurinn sem er með alla ríkisstjórnina í þéttu aðhaldi á nær öllum vígstöðum. Sami maður og ber ábyrgð á því að í fjármálaáætlun ríkisstjórnarinnar eru nær engin kosningaloforð fjármögnuð. Sami maður og ákvað að skera niður framlög til húsnæðismála um 2 milljarða á þessu kjörtímabili þrátt fyrir loforð innviðaráðherra um stórsókn í húsnæðismálum. Sami maður og vill ekki fullfjármagna þjónustu við fatlað fólk. Vill ekki fjármagna grunnrekstur Landspítalans. Hann hefur enga aðkomu að samningi í tengslum við stóra sölu á ríkiseign. Hann opnar bara kassann í þetta skiptið. Einmitt.

10) Að lokum stærir fjármálaráðherra sig af því að þessi sala muni gera ríkissjóði kleift að ráðast í innviðafjárfestingar og hjálpa ríkinu að vera aflögufært. Fyrir það fyrsta er hann ekki eini maðurinn sem getur selt ríkiseign. Að senda þau skilaboð að svona hliðarspilling eða vandamál sé hálfpartinn nauðsynleg til að fá pening inn í kassann er ekki í lagi. Í öðru lagi er hvergi hægt að finna þessi vilyrði hans í nýútkominni fjármálaáætlun. Og vek ég athygli á þessari yfirferð hér í því samhengi.

Fjármálaráðherra situr þarna og segir þetta í umboði forsætisráðherra. Munum það.

Fjármálaráðherra situr í nafni Katrínar Jakobsdóttur við stjórn landsins. 

10 athugasemdir við málflutning fjármálaráðherra

Áætlanir gera ráð fyrir svipaðri fjölgun íbúa næstu fjögur árin. Með hverjum 4.000 nýjum íbúum fylgja um 3.000 bílar. Þetta þýðir að á einu kjörtímabili hafa bæst við 12.000 bílar á höfuðborgarsvæðið. Margir íbúar nágrannasveitarfélaga Reykjavíkur sækja vinnu eða skóla til borgarinnar og hefur þessi bílaaukning því sín áhrif á umferðarþunga í borginni og loftgæði, sérstaklega íbúa í Grafarvogi og Árbæ.

Það er því algert lykilatriði fyrir íbúa Grafarvogs að áfangar og tenging Borgarlínu komi sem fyrst inn í hverfið áður en nýtt land er numið undir byggð eins og Keldur og Keldnaholt. Uppbygging Borgar­línunnar er langtímaverkefni en íbúar í Grafarvogi munu fá borgalínutengingu árið 2025. Samkvæmt nýju leiðaneti verður það í kjölfar fyrstu framkvæmdalotu Borgar­línunnar sem felst í að byggja sérrými – borgarlínubrautir – á um 14,5 km löngum kafla, frá Hamraborg í Kópa­vogi um miðborg Reykjavíkur að Ártúnshöfða. Viss sveigj­anleiki verður fyrir vagna sem geta keyrt inn og út úr sérrými, sem býður upp á að hægt verður að byggja upp innviði í lotum.

Borgar­línu­vagnar geta ekið á venjulegu gatnakerfi og mun borgar­línu­vagn, leið B, aka frá Ártúnshöfða, við Krossamýrartorg, í blandaðri umferð í gegnum Spöngina að endastöð við Egilshöll. Ástæðan fyrir þessari röð framkvæmda er einföld. Hvorki Ártúnsbrekka né Miklabraut þolir fleiri bíla í dag, hvað þá þann fjölda sem fylgir nýrri byggð á Keldum. Milli 3.000-4.000 viðbótar bílar færu daglega um Ártúnsbrekku ef farið væri strax í nýja byggð í Keldnalandi og myndu blandast umferð úr Grafarvogi og Árbæ. Hitt er svo annað mál að uppbygging á Keldnalandi er ráðgerð seinna enda gerir uppbygging Borgarlínu beinlínis ráð fyrir því árið 2034. 

Samfylkingin hefur sterka og skýra framtíðarsýn á þróun hverfa borgarinnar. Við viljum forgangsraða fjármagni í þau hverfi sem fyrir eru eins og nýta þá innviði sem búið er að fjárfesta í með áframhaldandi uppbyggingu og fjárfestingu í stað þess að þenja byggðina út strax með nýrri uppbyggingu. Með tilkomu Borgarlínu við Krossamýrartorg skapast raunhæfur valkostur fyrir íbúa Grafarvogs að skilja bílinn eftir heima, hoppa upp í leið B og ferðast í sérrými niður í miðborg.

Á liðnu kjörtímabili hefur íbúum á höfuðborgarsvæðinu fjölgað um 16.000. Þar af Reykvíkingum um 10.000. 

Borgarlína í Grafarvog 2025 – mikilvægur valkostur fyrir íbúa Grafarvogs

Afstaða ráðherra, allra nema innviðaráðherra sem ekki hefur náðst í síðustu vikur, hefur breyst frá degi til dags og er nú um það rætt að fram fari gaslýsing af áður óþekktri stærðargráðu af þeirra hálfu. Auðmjúk birtust þau Katrín og Bjarni eftir birtingu kaupendalista, sögðust vilja velta við hverjum steini, að salan yrði rannsökuð að forskrift fjármálaráðherra og að þangað til niðurstaða fengist yrði beðið með frekari aðgerðir.

Á þriðjudegi eftir páska birtist fréttatilkynning frá formönnum stjórnarflokkanna um að framkvæmd sölunnar hafi ekki staðið undir væntingum stjórnvalda og að ríkisstjórnin hafi ákveðið að leggja til við Alþingi að Bankasýsla ríkisins verði lögð niður. Verði frumvarp þess efnis lagt fram svo fjótt sem auðið er. Þá verði ekki ráðist í frekari sölu að sinni. 

Það var ekki ríkisstjórnin sem ákvað þetta enda hafði ekki verið haldinn ríkisstjórnarfundur í tvær vikur. Það er því beinlínis ósatt að ríkisstjórnin hafi ákveðið þetta. Þá er það líka ósatt að tekin hafi verið ákvörðun um að ráðast ekki í frekari sölu að sinni, enda hafði verið gefið út löngu áður að síðasti hluti sölunnar yrði árið 2023. Þá verðum við líka að hafa það á hreinu að armslengdarsjónarmið á milli Bankasýslu ríkisins og ráðherra snýr að daglegum rekstri ríkisbankanna en alls ekki sölu þeirra, enda beinlínis skráð í sérlög um sölu á fjármálafyrirtækjum í eigu ríkisins hver aðkoma fjármálaráðherra er í hverju skrefi sölunnar fyrir sig. Þar er ekki um neina armslengd að ræða og það því einnig ósatt. Í viðtali í Sprengisandi í gær örlaði svo ekki á auðmýkt hjá fjármálaráðherra sem sagði þvert á móti að ríkisstjórnin hefði náð öllum markmiðum sínum með sölunni, sagði hann upplifun almennings vera að gera sér erfitt fyrir og spurði loks hvort pabba sínum hefði verið bannað að kaupa, þegar bent var á að það þætti merki um spillingu. 

Forsætisráðherra vill að við vöndum okkur, hlaupum ekki til og drögum ályktanir umfram þau gögn sem við höfum, en gera verður þá kröfu að gaslýsing sé ekki viðhöfð gagnvart þeim sem gagnrýna þessa sölu. Þá hljótum við að gera þá kröfu að forsætisráðherra fari eftir skýru ákvæði 17. gr. stjórnarskrár um að haldinn sé ríkisstjórnarfundur um mikilvæg stjórnarmálefni, en Landsdómur dæmdi þáverandi forsætisráðherra, Geir H. Haarde fyrir brot á einmitt þessu ákvæði í aðdraganda bankahrunsins 2008. Það er ekki hægt að komast undan þessari skyldu með því að segjast hafa haldið fund ef hann var ekki haldinn. Ríkisstjórn er ekki þrír ráðherrar heldur ríkisstjórnin öll. Við hljótum að vera sammála um það. 

Það hefur verið athyglisvert að fylgjast með viðbrögðum ráðherra vegna harðrar gagnrýni á framkvæmd sölu á hlut almennings í Íslandsbanka. 

Ég er því stolt af þeim skrefum sem við í meirihluta Borgarstjórnar höfum tekið á þessu kjörtímabili til að stuðla að velferð Reykvíkinga því það getur skipt öllu máli að fá stuðning og hjálp á réttu augnabliki.

Í Reykjavík settum við saman aðgerðaáætlun til vinna gegn því samfélagsmeini sem sárafátækt er. Við horfðum sérstaklega til þess hvernig forða má börnum frá því að alast upp við fátækt. Stærsta aðgerðin var því að tryggja börnum notenda fjárhagsaðstoðar gjaldfrjálsa leikskóladvöl og dvöl á frístundaheimili auk skólamáltíða. Áður höfðum við lækkað greiðslur þannig að barnmargar fjölskyldur greiða nú aðeins námsgjald fyrir eitt barn og fæðisgjald fyrir tvö börn, þvert á skólastig óháð barnafjölda. Námsgögn eru nú afhent í skólunum og þar geta börn nálgast túrvörur. Á þessu ári er verið að innleiða breytt verklag í þjónustu við börn sem þurfa aukinn stuðning um alla borg, það felur í sér þverfaglegan stuðning sem veittur er hratt og vel í umhverfi barnanna. Fjárframlög til skóla hafa verið hækkuð og eru nú einnig ákvörðuð út frá félagslegri samsetningu hverfis þannig að þar sem áskoranir eru meiri sé til fjármagn til að mæta þeim. Á kjörtímabilinu höfum við styrkt stuðningsþjónustu til barna en þar eru fjölmörg tækifæri til að tryggja öllum börnum tækifæri til að taka þátt í frístundum, stykja sig og sína hæfileika.

Sett var á laggirnar sérstakt húsnæðisúrræði fyrir unga einstæða foreldra á fjárhagsaðstoð þar sem þeim býðst húsnæði og stuðningur. Við höfum komið upp sérstöku Virknihúsi til að styðja notendur fjárhagsaðstoðar til virkni og vinnu, á þeirra forsendum. Þar eru fjölmörg námsúrræði og sértæk verkefni fyrir ákveðna hópa fólks. Þannig vinnur borgin með fólki sem þarf aukinn stuðning, styður fólk til að finna styrkleika sýna og nýta þá. Á þessari braut er mikilvægt að halda áfram, valdefla fólk í erfiðum aðstæðum. Þegar atvinnuleysi jókst þá fjölgaði störfum tímabundið hjá Reykjavík því við í Samfylkingunni vitum að vinna er líka velferð.

Á kjörtímabilinu hækkuðum við tekjumörk vegna sérstaks húsnæðisstuðnings umfram tekjumörk í leiðbeiningum ráðuneytis til sveitarfélaga. Tilgangurinn var að stækka þann hóp tekjulágra sem rétt eiga á þessum stuðningi sem tókst því á síðasta ári fengu 4400 heimili sértækar húsnæðisbætur sem er 1000 heimilum fleiri en 2019. Helmingur þeirra heimila leigja á almennum markaði og hinn helmingurinn hjá Félagsbústöðum en þar hefur íbúðum fjölgað um 607 íbúðir frá janúar 2018 en þær eru nú 3012 eða 5,1% af íbúðum í Reykjavík. Það skiptir máli til að tryggja húsnæðisöryggi þeirra sem eru með lægstu tekjurnar því leiguverð er að jafnaði um 30 % lægra hjá félagsbústöðum en á almennum markaði. Um helmingi færri bíða nú eftir íbúð hjá félagsbústöðum en í upphafi kjörtímabils og mikilvægt að haldið sé áfram á sömu braut til að tryggja öllum sem þurfa húsnæði.

Samfylkingin hefur lagt áherslu á að það eru mannréttindi að eiga heimili, við höfum haft forystu um að innleiða „húsnæði fyrst“ stefnu um að veita heimilislausu fólki tækifæri til að reka eigið heimili en um 100 einstaklingar hafa fengið slíkt tækifæri á þessu kjörtímabili. Fyrir tekjulægri hópa höfum við lagt áherslu á að 25% íbúðauppbyggingar í borginni sé leiguhúsnæði rekið án hagnaðarsjónarmiða og það hefur verið að ganga eftir.

Þar má nefna Bjarg, íbúðafélag verkalýðshreyfingarinnar sem hefur byggt upp af krafti og mun á næstu tveim árum klára að byggja þær 1000 íbúðir sem samið var um 2016. Uppbygging á húsnæði fyrir fatlað fólk hefur staðist áætlanir en rúmlega 200 fatlaðir einstaklingar hafa fengið úthlutað húsnæði það sem af er þessu kjörtímabili. Verið er að endurskoða uppbyggingaráætlun þar sem fötluðu fólki fjölgar í Reykjavík umfram spár og mikilvægt að haldið verði áfram á sömu braut, þ.e að byggja húsnæði fyrir okkur öll.

Minn draumur er að á íslandi þróist velferðarsamfélag sem styður hratt og vel við fólk sem þarf stuðning. Samfélag fólks sem finnur til samkenndar. Til að það takist þarf að halda áfram að vinna að jöfnum tækifærum í Reykjavík og stuðningi fyrir fólk sem þarf á honum að halda. Til þess er mikilvægt að Samfylkingin sé áfram við stjórn í borginni. Tölum ekki um þessa eða hina Reykjavík. Það er bara ein Reykjavík og það er okkar að tryggja að hún sé fyrir okkur öll.

Það er staðreynd að samfélög þar sem samstaða og samhjálp er mikil, ná lengra sem heild en samfélög þar sem fólk hugsar fyrst og fremst um eigin hag. Það er samfélög með sterkt velferðarkerfi. 

Bjóðum við öllum Skagamönnum út að plokka og endum svo á grilli og gleði. 

Samfylkingin og óháðir í Reykjanesbæ

Við tókum við skuldsettum og nær gjaldþrota Reykjanesbæ árið 2014 – höfum greitt niður skuldir og rekið bæinn á ábyrgan hátt síðan. Við erum búin að kaupa aftur allar fasteignir bæjarins sem seldar voru í byrjun aldarinna til að fjármagna rekstur.

Reykjanesbær hefur vaxið jafnt og þétt undanfarin ár – bærinn okkar er eftirsóttur til búsetu. Byggðin er orðin þéttari og vannýttum svæðum í bænum fækkar, sem er bæði umhverfisvænt og felur í sér hagkvæmari nýtingu innviða. Við ætlum að tryggja íbúum bæjarins vistvænt og heilnæmt umhverfi – og ekki að slaka á neinum kröfum í þeim efnum.

Breytt áherslum í umhverfismálum – sett bænum metnaðarfulla umhverfis- og loftslagsstefnu.

Tekið slaginn með íbúum gegn heilsuspillandi stóriðju í Helguvík.

Breytt áherslum í skipulagsmálum, upplýst íbúa og haldið tugi íbúafunda.

Tryggt lóðaframboð og stöðugan vöxt bæjarins – all að 5.000 íbúðir verða byggðar fram til 2035.

Úthlutað lóðunum eftir skýrum og gagnsæjum reglum.

Gert stórátak í lagningu göngu- og hjólastíga um allan bæ.

Lagt áherslu á öryggi gangandi vegfarenda – sérstaklega til og frá skólum.

Fjölgað útivistarsvæðum og leiksvæðum fyrir fólk – og hunda!

Sett endurvinnslutunnur við hvert heimili og grenndarstöðvar í öll hverfi.

Tryggja að ekki komi heilsuspillandi stóriðja í bæinn okkar.

Auðvelda endurvinnslu og endurnýtingu, fjölga grenndargámum og hafa Kölku opna á sunnudögum.

Hringtengja Suðurnesin – tengja göngu- og hjólastígahverfi bæjarins við nágrannasveitarfélögin.

Halda áfram sinna vanræktum svæðum í bænum – með áherslu á Ásbrú.

Rækta áfram útvistarperlunar og grænu svæðinn, t.d. Seltjörn, Stapann, Fitajarnar, Njarðvíkurskóga, Vatnsholtið, Rósaselsvötn og Hólmsbergið.

Fjölga leiksvæðum og útivistar og afþreyingarmöguleikum fyrir fjölskyldur.

Tryggja öruggt og jafnt umferðarflæði um bæinn.

Efla samgönguhjólreiðar með greiðri hjólabraut með

Lífæðinni sem gengur í gegnum bæinn.

Vinna uppgræðslu- og gróðursetningaráætlun – og gera bæinn grænni.

Framfylgja umhverfis – og loftslagsstefnu með áherslu á sjálfbæra auðlindanýtingu og orkuskipti.

Tryggja örugga tengingu við bæinn frá Reykjanesbrautinni.

Vinna áfram að tvöföldun Reykjanesbrautar og að því að koma Reykjanesbrautinni í stokk milli Fitja og Grænás.

Berjast fyrir betri almenningssamgöngum innan Suðurnesja og við höfuðborgarsvæðið.

Draga úr kolefnisspori Reykjanesbæjar í samráði við Votlendissjóð.

Við viljum skapa fjölbreytt atvinnutækifæri fyrir alla aldurshópa í Reykjanesbæ – aukin fjölbreytni í atvinnumálum dregur úr sveiflum í atvinnulífi. Þetta gerum við með m.a. því að efla nýsköpun og auka samstarfið við Isavia, KADECO, menntastofnanir og styðja við iðnmenntun. Nýsköpun er framtíðin.

Gert nýja atvinnustefnu fyrir Reykjanesbæ og horfið frá stóriðjustefnu fyrri ára.

Breytt aðalskipulaginu og aukið möguleika á umhverfisvænum verkefnum í Helguvík.

Lækkað fasteignagjöld á fyrirtæki, eitt fárra sveitarfélaga á íslandi.

Tryggt nýjar atvinnulóðir klárar til notkunar.

Sett bænum nýja markaðsstefnu til að sækja fram í atvinnumálum og laða að fjárfestingu.

Unnið að uppbyggingu flugvallarborgar í samstarfi við KADECO.

Lagt grunn að menningarstefnu sem virkjar hæfileika og hugvit bæjarbúa.

Byggt nýja slökkvistöð og gert nýja samninga um sjúkraþjónustu á Suðurnesjum.

Tryggt fjármagn í stækkun Njarðvíkurhafnar í samstarfi við Skipasmíðastöð Njarðvíkur.

Lagt grunninn að fiskeldi á Reykjanesi sem felur í sér milljarða fjárfestingar.

Innleitt starf safnstjóra Listasafns Reykjanesbæjar og gert safnið eitt það eftirsóttasta á landinu.

Sett á stofn Nýsköpunarmiðstöð í samstarfi við menntastofnanir og Eignarhaldsfélag Suðurnesja.

Verið í samstarfi um flutning fyrirtækja til Reykjanesbæjar.

Kynnt Helguvík fyrir erlendum fjárfestum með áherslu nýsköpun í stað stóriðju.

Efla markaðssetningu Reykjanesbæjar til fyrirtækja.

Auka samstarf við ferðaþjónustuaðila.

Auka samstarf sveitarfélaga á Suðurnesjum í atvinnumálum og kynningum.

Efla skrifstofu atvinnumála, Súluna, hjá Reykjanesbæ.

Halda áfram nýsköpunatengdri uppbyggingu í Helguvík í samstarfi við ríki og einkaaðila.

Markaðssetja Reykjanesbæ sem umhverfis-, menningar- og fjölskylduvænt sveitarfélag.

Vinna áfram markvisst að skipaklasa með Skipasmíðastöð Njarðvíkur.

Breyta og bæta Listasafn Reykjanesbæjar.

Gera Njarðvíkurhöfn að heimahöfn Landhelgisgæslunnar.

Efla nýsköpun, auka fjölbreytni starfa og þróa ný tækifæri t.d. í heilbrigðisþjónustu.

Lengja hafnargarðinn í Keflavíkurhöfn svo hægt sé að taka á móti stærri skemmtiferðaskipum.

Koma á samstarfi milli atvinnulífs og velferðarúrræða á svæðinu til að auka virkni fólks utan vinnumarkaðar. Allir virkir!

Fjárfesta af skynsemi og forðast kostnaðarsöm mistök fortíðar.

Gera Reykjanesbæ að nýsköpunarbæ Íslands með sértækum stuðningi við nýsköpun og frumkvöðla.

Hækkað hvatagreiðslur barna til íþrótta og tómstunda úr 7.000 kr. í 45.000.

Hækkað aldur barna sem fá hvatagreiðslur úr 16 ára í 18 ára.

Lækkað fasteignaskatta til einstaklinga að raunvirði um 20%.

Komið á frístundastrætó sem keyrir börn á æfingu eftir skóla.

Tryggt gjaldfrjáls námsgögn í grunnskólum.

Styrkt ungmennaráð um fimm milljónir til verkefna á þeirra vegum og til að efla ákvarðanatöku ráðsins.

Heimilað ungmennaráði aðgang að nefndum bæjarins sem áheyrnarfulltrúar til að taka þátt í mótun samfélagsins okkar.

Komið á samræmdri móttöku flóttafólks og innleitt starf verkefnastjóra fjölmenningar til að halda betur utan um erlenda íbúa.

Eflt lýðheilsu með stofnun lýðheilsuráðs sem vann lýðheilsustefnu og réð lýðheilsufulltrúa.

Byggt Stapaskóla á hagkvæman hátt, án lántöku.

Hafið byggingu á keppnisíþróttahúsi fyrir Njarðvík í Stapaskóla sem rúma mun 1200 áhorfendur.

Fest kaup á leikskóla sem rís snemma árs 2023 í Dalshverfi 3.

Samþykkt styrki fyrir 3,5 milljónir til að fjölga dagforeldrum og veitt greiðslur til foreldra sem eiga 18 mánaða barn eða eldra og eru án leikskólapláss.

Komið á sérstöku sumarúrræði fyrir börn í 88 húsinu sem haldð var áfram með sem frístundaúrræði.

Samþykkt uppbyggingu á þremur leikskólum næstu 2 árin.

Samþykkt og fjármagnað nýtt hjúkrunarheimili sem rís á næstu tveimur árum árum.

Átt farsælt samstarf við Janus heilsueflingu eldri borgara.

Ráðið inn atvinnuráðgjafa sem kom 80 einstaklingum af fjárhagsaðstoð og í störf.

Samþætt heimahjúkrun og félagslega heimaþjónustu.

Aukið þjálfarastyrki til íþóttahreyfingarinnar og þannig haldið æfingargjöldum barna niðri.

Endurskipulagt og eflt velferðarsvið Reykjanesbæjar.

Komið á starfstengdum sumarúrræðum fyrir fötluð ungmenni.

Unnið að innleiðingu barnvæns sveitarfélags samkvæmt leiðbeiningum Sameinuðu Þjóðanna.

Innleitt langtíma stefnu Reykjanesbæjar – börnin í forgrunni er einn veigamesti þátturinn.

Sett saman starfshóp til að aðstoða einstaklinga með skerta starfsgetu við að fá vinnu.

Komið á samstarfsvettvangi velferðarþjónustu á Suðurnesjum.

Stuðlað að byggingu húsnæðis fyrir fatlað fólk á Stapavöllum .

Margfaldað framlög til íþróttamál og m.a. gert nýja afrekssamninga sem tryggja rekstur íþróttastjóra félaganna.

Koma á hvatagreiðslum fyrir eldri borgara og öryrkja svo allir geti sótt um styrk til íþrótta og tómstundaiðkunnar og eflt heilsu – og aukið virkni sína á markvissan hátt.

Halda áfram að hækka hvatagreiðslur barna í Reykjanesbæ.

Innleiða tölvukaupastyrki fyrir framhaldsskólanema í Reykjanesbæ.

Tryggja að framkvæmdir gangi vel við nýja hjúkrunarheimilið á Nesvöllum og halda áfram uppbyggingu þar.

Gera aðgerðaráætlun til að fá fleiri þroskaþjálfa, sálfræðinga og talmeinafræðinga fyrir börnin okkar.

Meta árangur frístundastrætó og samræma æfingatíma við skólastarf.

Tryggja uppbyggingu íbúða á vegum óhagnaðardrifins leigufélags.

Halda geðræktarviku með fræðslu og þátttöku bæjarbúa.

Hækka upphæð fjárhagsaðstoðar Reykjanesbæjar.

Halda áfram með Allir með verkefnið til að halda utan um öll börn í íþróttum og tómstundum.

Leggja aukna áherslu á forvarnir líkams- og geðheilsu í gegnum lýðheilsuráð í samstarfi við HSS og Björgina geðræktarmiðstöð.

Koma á fót samráðshópi um HSS með fulltrúum allra sveitarfélaga á Suðurnesjum sem hafi það að markmiði að efla og bæta HSS.

Koma á og innleiða samræmda forvarnarstefnu fyrir alla grunnskólana okkar með áherslu á kynfræðslu, geðheilsu og ávana- og fíkniefni.

Styrkja verkefnið Römpum upp Reykjanesbæ.

Tryggja 18 mánaða börnum leikskólavist og hefja undirbúning ungbarnaleikskóla.

Koma á samstarfi við íþróttahreyfinguna um stofnum öldungadeilda til að efla virkni eldri borgara.

Skemmtiatriði, búbblur, ostar og góð stemning! 


Ása Ninna Pétursdóttir segir frá Fyrsta blikinu.
Beta Björgvins syngur nokkur lög.

Fimmtudaginn 5. maí kl. 20:00 bjóðum við í konukvöld í kosningamiðstöðinni okkar að Austurvegi 22.

Ég er stoltur útsvarsgreiðandi í Reykjavík, ég er stoltur Reykvíkingur, ég er stoltur Breiðhyltingur.

Saman greiðum við í samneyslu okkar allra en ársreikningur sem núna verður samþykktur dregur athygli mína að Jöfnunarsjóði Sveitarfélaga. Í sjóðinn rennur hluti útsvarstekna sveitarfélaga auk mótframlags úr ríkissjóði. Jöfnunarsjóður er því fjármagnaður með hlut útsvars vinnandi fólks í sveitarfélögum landsins og skatttekjum fólksins í landinu. 

Öll sveitarfélög landsins fá framlög úr Jöfnunarsjóði sveitarfélaga vegna barna af erlendum uppruna - nema Reykjavík. 

Öll sveitarfélög landsins fá framlög með grunnskólum sínum - nema Reykjavík.  

Borgin hefur stefnt ríkinu vegna þessa og stefnir allt í að þessi framlög verði útkljáð fyrir dómstólum. 

Öll börn í Garðabæ af erlendum uppruna fá fjármagn frá Jöfnunarsjóði, öll börn í Kópavogi, öll börn í Hafnarfirði  öll börn nema í Reykjavík. 

Mér finnst mikilvægt að kjósendur í Reykjavík, skattgreiðendur í Reykjavík og útsvarsgreiðendur í Reykjavík - viti þetta áður en gengið sé til kosninga 14. maí næstkomandi. 

Við Reykvíkingar - öll saman - borgum langmest í sjóðinn. 

Í greinargerð með fjárhagsáætlun borgarinnar fyrir árið 2021 kemur fram að Reykjavíkurborg mun greiða rúmlega 50 milljarða í Jöfnunarsjóð Sveitarfélaga á næsta kjörtímabili í formi útsvars. Á sama tímabili fær borgin tæpa 27 milljarðaúr sjóðnum - langstærsti hluti er framlag vegna sérþarfa fatlaðra nemenda.

Greiðsla Reykjavíkurborgar inn í sjóðinn umfram framlög eru tæplega 24 milljarðar og munar það mestu um að borgin fær ekki framlag til grunnskólanna. 

Ef við tökum saman það sem borgarbúar greiða í sjóðinn með skattgreiðslum sínum í gegnum ríkissjóð eru Reykvískir launþegar að borga 56 milljarða króna inn í sjóðinn umfram það sem þau fá greitt úr honum - og þar með að niðurgreiða þjónustu annarra sveitarfélaga - sem sum hver nýta ekki heimild til útsvars til fulls. 

Síðustu 6 árin hefur Línuleg fjölgun fjöltyngdra barna verið í leik- og grunnskólum borgarinnar.  

Þegar horft er á fjölgun barna yfir síðasta kjörtímabil í grunnskólum borgarinnar hefur þeim fjölgað úr rúmlega 2.200 yfir í tæplega 3.000 börn á árinu 2021.

Jöfnunarsjóður greiðir um 130.000 krónur með börnum annarra sveitarfélaga en Reykjavik. 

Því verða börn af erlendum uppruna í borginni af tæplega 390 milljónum króna bara fyrir árið 2021. 

Á kjörtímabilinu erum við að tala um rúmlega 1,4 milljarð króna sem þessi viðkvæmi hópur í skólakerfinu verður af - 1,4 milljarð króna og fjölmennasti hópurinn býr í hverfinu mínu, Breiðholti.

Ég hitti þau á göngum leiksskólans, mæti þeim í sundi, og úti á fótboltavelli. Þau eru partur af lífi minna barna og okkar hversdagslífi. Þess vegna er algjörlega ótækt að þeim sé mismunað á grundvelli uppruna og búsetu af ríkisstjórn Íslands með Framsóknarflokkinn fremstan í flokki.

Eru þau búin að gleyma hvað stendur í stjórnarsáttmálanum sem undirritaður var sl. haust. Þar stendur, með leyfi forseta 

…. að Styðja verður sérstaklega við börn af erlendum uppruna í skólakerfinu. 

….Rík áhersla verður lögð á stuðning til aðlögunar við börn af erlendum uppruna

og fjölskyldur þeirra, m.a. gegnum skóla- og frístundastarf og með auknu

aðgengi að íslensku- og samfélagsfræðslu. 

Á sama tíma eru þau að sniðganga grunnskóla í borginni og börn með annað móðurmál um svimandi háar upphæðir. 

Innviðaráðherra hefði getað komið til móts við borgina og leiðrétt þennan mismun en gerði það ekki.

Hvorki virðast barnamálaráðherra, né ráðherra íslenskunnar, heldur hafa áhuga málinu. Hvort tveggja þingmenn Reykvíkinga.

Skilaboðin gætu ekki verið skýrari. 

Er Ríkisstjórnin að hugsa um grunnskólabörn í borginni? Nei. 

Er Ríkisstjórnin að hugsa um stöðu barna af erlendum uppruna? Nei. 

Að minnsta kosti ekki þeim meirihluta barna af erlendum uppruna sem býr í Reykjavík.

Samfylkingin forgangsraðar í þágu barna af erlendum uppruna. Meirihlutinn í Reykjavík mismunar ekki börnum út frá uppruna og búsetu eins og Ríkisstjórnin gerir í gegnum Jöfnunarsjóð. 

Hvaða þátttakendur stjórnmálanna vilja taka ábyrgð á að búa til tvöfalt íslenskt samfélag? Ekki ég, fyrir mér skipta öll börn máli og það er okkar sameiginlega verkefni að gæta þau fái sinn skerf af samneyslunni, hafi skýra áheyrilega rödd inn í heim stjórnmálanna, fái öll sömu tækifæri enda framtíðin þeirra.  

Sara Björg skipar 7. sæti á lista Samfylkingarinnar í Reykjavík. Á kjörtímabilinu sem er að líða hefur Sara verið varaborgarfulltrúi og sinnt hlutverki formanns íbúaráðs Breiðholts. Ræðu Söru er finna hér fyrir neðan. 

Sara Björg flutti jómfrúarræðu sína í borgarstjórn í dag 

Má þar nefna uppbyggingu Nýs Landspítala, þróun svæðis Háskóla Íslands, Vesturbugt, Héðinsreit og stjórnarráðsreitinn við Skúlagötuna. Allt reitir sem munu í raun stækka miðborgina en einnig ramma inn elsta hluta hennar. Að tryggja gott aðgengi inn í miðborgina og innan hennar verður því sífellt meiri áskorun, ekki síst þegar minnst skilvirki samgöngumátinn, einkabíllinn, fær eins mikið pláss til yfirráða og hann gerir í dag.

Við getum verið stolt af því að eiga loks okkar eigin göngugötu en víða um heim eru borgir að taka enn stærri skref í þá átt að skilgreina stór bíllaus svæði innan borgarmarkanna. Ekki síst á þetta við um elstu kjarna þessara borga, svæði sem byggðust upp á forsendum hins gangandi vegfaranda og voru mörg bíllaus í tugi ef ekki hundruð ára áður en bílnum var gefið þar tækifæri.

Við eigum að fylgja fordæmi nágrannaborga okkar og taka af skarið með að skilgreina stærri svæði innan miðborgar Reykjavíkur þar sem virkir ferðamátar og almenningssamgöngur njóta skýrs forgangs. Þá á ég ekki við að við bönnum umferð bíla með öllu heldur búum þannig um hnútana að umhverfið sé hannað á forsendum fólksins í borginni en ekki bílsins. Þannig var þetta hér áður fyrr. Kvosin, hornsteinn borgarbyggðar á Íslandi, byggðist að stærstu leyti upp áður en bíllinn kom til skjalanna. Það sama má segja um Laugaveg, Lækjargötu og fleiri götur í miðborginni.

Breyttum aðstæðum þarf að mæta með nýjum lausnum. Auknum fólksfjölda í miðborginni þarf að svara með öflugum almenningssamgöngum sem íbúar, gestir og fólk sem starfar í miðborginni geta treyst á. Þar kemur Borgarlínan til skjalanna sem lang skilvirkasti samgöngumátinn. Bæði hvað rýmisnotkun varðar en ekki síst fjölda farþega sem hún getur borið. Borgarlínan mun þannig minnka þörfina á umferð bíla inn í miðborgina sem temprar óþarfa bílaumferð á svæðinu. Í því felast tækifæri til skilgreina stærri svæði þar sem bíllinn er víkjandi sem gefur færi á að bæta öryggi og upplifun þess vaxandi hóps gangandi vegfarenda sem fer um miðborgina á hverjum degi.

Götur borgarinnar eru vettvangur mannlífsins sama í hvaða erindagjörðum við erum. Hvort sem við erum íbúar, ferðamenn, störfum í miðborginni eða erum einfaldlega að fá okkur einn kaldan á Austurvelli. Gatan er okkar sameiginlega rými og því meira pláss sem mannlífið fær til umráða því skemmtilegra. Það er fólkið í borginni sem vekur áhuga okkar og athygli, ekki bílarnir.

Við eigum að taka þeim umbreytingum sem eru að verða á umhverfi borgarinnar fagnandi. Horfa til langs tíma og nýta tækifærið sem fylgir fyrirhuguðum framkvæmdum við Borgarlínu til að betrumbæta borgarumhverfið í átt til grænni framtíðar. Við eigum að forgangsraða nýtingu almannarýmisins í þágu mannlífsins og endurhugsa borgarrými sem bíllinn hefur einokað í lengri tíma. Er til dæmis einhver sem saknar bílastæðanna á Óðinstorgi, framan við Tollhúsið eða á Ingólfstorgi, sem eldri kynslóðir þekktu sem Hallærisplanið. Þar stóðu áður bílar hreyfingarlausir yfir daginn en í dag förum við þangað til að fá okkur ís, drekka hvítvín með vinkonum eða á skauta fyrir jólin. Þar er núna pláss fyrir mannlíf.

Höfundur er arkitekt og skipar 8. sæti Samfylkingarinnar í Reykjavík fyrir komandi borgarstjórnarkosningar.

Greinin birtist á visi.is 28. apríl 2022.

Mikil uppbygging hefur átt sér stað í miðborginni síðustu ár, við Hverfisgötu, Hafnartorg og Austurhöfn og víðar. Þá eru ótalin fyrirhuguð uppbyggingarsvæði í jaðri miðborgarinnar. 

Leit um „��"

3373 niðurstöður fundust við leit að „��"

Póstlisti Samfylkingarinnar

Samfylkingin

Flokkurinn

Flýtileiðir

Um Samfylkinguna

Vertu í bandi:

Leit um „���������������������������������������������������"

3373 niðurstöður fundust við leit að „���������������������������������������������������"