Samtalið er hlaðvarps- og streymisþáttur þar sem grasrót Samfylkingarinnar fer yfir málefni líðandi stundar og fær til sín skemmtilega gesti úr íslensku þjóðfélagi. 

Ljóst er orðið að útbreiðsla kórónuveirunnar sem ber sjúkdóminn Covid-19 hefur þegar haft áhrif sem eru án fordæma á samfélög og efnahagslíf. 

Að þessu sinni er það Magnús Árni Skjöld formaður alþjóðamálanefndarinnar sem ríður á vaðið og býður velkomin þau Auði Jónsdóttur, rithöfund og Dr. Jón Þór Sturluson, hagfræðing til að fara stöðuna eins og hún kemur þeim fyrir sjónir. 

Samtalið er hlaðvarps- og streymisþáttur þar sem grasrót Samfylkingarinnar fer yfir málefni líðandi stundar og fær til sín skemmtilega gesti úr íslensku þjóðfélagi. 

Sælir ágætu félagar 60+ í Samfylkingunni á höfuðborgarsvæðinu.

Eins og alþjóð höfum við eins og aðrir tekið því rólega og hlýtt Víði. Nú er árangurinn að koma í ljós og allir farnir að geta hreyft sig með takmörkunum og því ætlum við í 60+ í Reykjavík að standa fyrir gönguferð með leiðsögn Hjálmars Sveinssonar borgarfulltrúa og nefndarmanns skipulagsnefndar um hið nýja Hlíðarendahverfi. Við bjóðum öllum Samfylkingarfélögum 60 ára og eldri á höfuðborgarsvæðinu að koma með okkur í þessa áhugaverðu gönguferð.
  
Lagt verður af stað kl. 14:00 á fimmtudaginn kemur, uppstigningardag frá Gamla Kennaraskólanum, Laufásvegi 81, gengið þaðan yfir í Hlíðarendahverfið og endað á Nauthól þar sem við getum keypt okkur kaffi og átt notalega stund saman. Þeir sem ekki treysta sér í gönguna en langar að hitta okkur í kaffispjalli geta komið beint á Nauthól, við áætlum að vera þar á milli kl. 15 – 15:30.

Gönguferð um nýja Hlíðarendahverfið með leiðsögn Hjálmars Sveinssonar borgarfulltrúa. 

Gönguferð 60+ í Samfylkingunni á höfuðborgarsvæðinu - Hlíðarendi

formaður Samfylkingarinnar

Logi Einarsson

Mannkynið hefur sjaldan staðið frammi fyrir jafn stórum áskorunum og nú. Afleiðingar kórónaveirunnar kalla á hugmyndaauðgi og nýsköpun á flestum sviðum samfélagsins, ekki síst í stjórnmálum. Aðstæður krefjast þess að við hugsum til langs tíma og séum skapandi. Setjum okkur skýr markmið og séum nógu djörf til að tefla fram lausnum sem gera samfélagið réttlátara og sjálfbærara að loknum þessum tímabundnu hremmingum. 

Nú er kallað eftir því að hið opinbera stígi fast til jarðar og styðji við atvinnulífið; og það er nauðsynlegt, bæði til að verja störf og tryggja að fyrirtækin verði áfram vel rekstrarhæf. Samhliða því verður líka að tryggja að aðgerðir leiði til meiri velsældar og jafnari lífskjara fyrir fólk og leiði til betri umgengni okkar um jörðina. 

„Nokkurra vikna barátta við veiruskrattann hefur ekki breytt neinu um það að við erum í kapphlaupi við tímann hvað varðar loftslagsbreytingar“

Við þessar aðstæður er nefnilega mikil hætta á að stjórnmálamenn freistist til að grípa til skyndilausna: ráðist í örvæntingafullar skammtímaaðgerðir sem vinna gegn langtímamarkmiðum. Nokkurra vikna barátta við veiruskrattann, þar sem athygli okkar hefur beinst eingöngu að honum, hefur ekki breytt neinu um það að við erum í kapphlaupi við tímann hvað varðar loftslagsbreytingar. Jafnvel nú, þegar við horfumst í augu við versta efnahagshrun í 100 ár, er nauðsynlegt að muna að það eru engin störf á dauðri plánetu.

Við þurfum að loftslagsmeta allar aðgerðir ríkisins vegna kórónaveirunnar og hefja undirbúning að grænum fjárlögum. Nú sem aldrei fyrr verður að ráðast í aðgerðir sem miða að hraðari orkuskiptum, m.a. með uppbyggingu á skilvirkum almenningssamgöngum og forgangsraða fjármagni í vegaframkvæmdir sem stytta leiðir. Flýta uppbyggingu á dreifikerfi rafmagns um allt land, í sátt við samfélag og náttúru, byggja fleiri rafhleðslustöðvar og rafvæða hafnir. Með útfösun jarðefnaeldsneytis fæst umtalsverður efnahagslegur og umhverfislegur ávinningur; útblástur minnkar og gjaldeyrir sparast samfara minni innflutningi á olíu. Við verðum að sjálfsögðu að temja okkur skynsamlegri neyslu en ekki síður að búa minna og nær hvert öðru. Bygging á hagkvæmu húsnæði í þéttri, blandaðri byggð er stór liður í því. Loks þarf að eyrnamerkja fjármagn úr sameiginlegum sjóðum, til þeirra fyrirtækja sem sýna metnað og árangur í loftslagsmálum og þeim sem sérhæfa sig í grænum lausnum. Allt þetta er atvinnuskapandi, á tímum þar sem þörf er á slíku, en þetta skapar einnig langtíma verðmæti.

Við í Samfylkingunni höfum einnig talað fyrir því að lögbinda tímasetta og magnbundna áætlun um samdrátt gróðurhúsalofttegunda um 55% fyrir lok árs 2030. Og að þörf sé á að ná víðtækri sátt um grænan samfélagssáttmála (e. Green new deal) í nánu samstarfi við almenning, aðila vinnumarkaðarins, og fræðasamfélagið. Eins konar umbreytingasáttmála sem færir okkur í átt að grænni framtíð, án þess að hinir efnaminni líði fyrir vandasamar breytingar, samfara tilfærslu yfir í kolefnislaust samfélag.

Við þurfum að gera allt þetta og vissulega meira til ef okkur á að farnast vel. Stórar áskoranir eins og loftslagsbreytingar, tæknibyltingin, ójöfnuður og ófriður hurfu ekki með veirufaraldrinum og við megum ekki missa sjónar af þeim í aðgerðunum fram undan.

 Greinin birtist fyrst í Stundinni 15. maí 

Logi Einarsson, formaður Sam­fylk­ing­ar­inn­ar, kall­ar eft­ir metn­að­ar­fyllri lofts­lags­að­gerð­um og var­ar við skamm­tíma­lausn­um.

Samfylkingin hefur lagst á árarnar með stjórnvöldum við að greiða málum ríkisstjórnarinnar í tengslum við Covid-19 leið í gegnum þingið. Við höfum unnið þessi mál í nefndum í góðri samvinnu við þingmenn stjórnarmeirihlutans, sem að vísu hafa ekki samþykkt sumar breytingatillögur okkar. Hér fyrir neðan má finna yfirlit yfir þær tillögur sem Samfylkingin hefur lagt fram á Alþingi í tenglsum við efnahagslegar afleiðingar COVID-19.

Atvinnuleysisbætur hækki úr 289.510 kr. í 314.720 kr.

Hlutfall tekjutengdra atvinnuleysisbóta af meðaltali heildarlauna hækki tímabundið úr 70% í 100%

Framfærsla með hverju barni hækki um 50% (samþykkt)

Námsmönnum tryggður réttur til atvinnuleysisbóta í sumar

Aðgengi námsmanna að geðheilbrigðisþjónustu verði bætt

Starfsnám iðnnema verði tryggt með auknu fjármagni

Menntastofnunum verði gert kleift að taka við fleiri nemendum

Aukið fjármagn til sóknaráætlana landshluta

Framkvæmdasjóður aldraðra verði styrktur

Byggðar verði fleiri almennar leiguíbúðir

Átak verði gert í íslenskukennslu atvinnuleitenda af erlendum uppruna

Hærri álagsgreiðslur til framlínufólks, óháð vinnustað

Aukið fjármagn í nýsköpun, sprotastarfsemi og tækniþróun 

Aukið fjármagn í verklegar framkvæmdir um allt land 

Fjölgun listamannalauna og stórsókn í kvikmyndagerð 

Aukið fjármagn til SÁÁ og íþróttamála

Hærri greiðslur til eldri borgara, öryrkja og fjölskyldna langveikra barna 

Aukið fjármagn til grænmetisræktar og skógræktar 

Skilyrði fyrir stuðningi til fyrirtækja

Fyrirtæki með tengsl við skattaskjól fái ekki stuðning skattgreiðenda

Krafa um loftslagsbókhald og áætlun til næstu fimm ára um minni losun gróðurhúsalofttegunda

Fyrirtæki endurgreiði stuðning eftir því sem afkomubati leyfi

Samfylkingin hefur lagt fram lausnir á Alþingi fyrir heimili og fyrirtæki

Að segja að þessi vetur hafi verið í þyngra lagi væru engar ýkjur. Þannig má segja að stormar vetursins hafi afhjúpað hversu varnarlaus við erum og vakið okkur til umhugsunar um hvað raunverulega skiptir máli í lífinu.  

Er það að eiga dýrasta bílinn eða stærsta hjólhýsið? 

Nei, það er tíminn sem við verjum með vinum og fjölskyldu. 

Kæru Íslendingar. Má segja að þessi vetur hafi sömuleiðis neytt okkur að hugsa út fyrir kassann. Allt í einu gátu fundir farið fram í gegnum fjarfund og fjöldi vinnustaða fluttust inn á heimili landsins. Í framhaldinu hafa fjölmargir vinnustaðir ákveðið að bjóða starfsfólki sínu aukinn sveigjanleika hvað varðar staðsetningu vinnunnar. Þetta mun vonandi opna augu atvinnulífsins og ekki síst hins opinbera fyrir að mögulegt er að auka frjálsræði í búsetuvali. 

Við eigum að nota þessi spörk ársins 2020 til að breyta hlutunum og skapa það samfélag sem við viljum búa til framtíðar. Samfélag jöfnuðar þar sem kerfislæga mikilvægum stéttum eins og heilbrigðisstarfsfólki, kennurum og lögregluþjónum eru greidd laun í samræmi við þá miklu ábyrgð sem þau bera. 

Ágætu Íslendingar. Við stöndum einnig frammi fyrir öðru risavöxnu verkefni sem hamfarahlýnunin er. Samdrátturinn sem varð á útblæstri í Covid sýndi að við getum enn gert margt til að vinna á þeim vanda, en til þess þurfum við að sýna þessa sömu samstöðu og finna nýjar leiðir til að gera hlutina. 

Staðan er grafalvarleg eins og sjá má á hitameti á norðurslóðum sem átti ekki að sjást fyrr en um árið 2100. 

Ríkisstjórn Íslands kynnti í dag aðeins ári á eftir áætlun uppfærða aðgerðaáætlun í loftslagsmálum. Þar má finna ýmislegt jákvætt sem við í Samfylkingunni höfum talað fyrir lengi eins og ákveðin skref í orkuskiptum og aukna innlenda grænmetisframleiðslu, en kolefnisgjald því miður enn sett í bið og enn skortir á tímasett markmið. 

Það fer sömuleiðis ekki saman hljóð og mynd. Ríkisstjórnin eyrnamerkir aðeins 9 milljarða loftslagsmálunum, en er á að undirbúa kaup á losunarheimildum fyrir allt að 10 milljarða vegna losunar umfram heimildir Íslands 2013-2020 eða 21%. 

Þá spyr ég. Ef við erum raunverulega til í 40% samdrátt, og jafnvel meira – af hverju sömdum við þá ekki um það við Evrópusambandið? Er það vegna þess að ríkisstjórnin er í raun og veru ekki tilbúin til að skuldbinda sig til svo mikils samdráttar, þó hún veifi þeirri tölu hérna heima? Bæði Noregur og Evrópusambandið hafa sett markið mun hærra með 55% samdrætti.

Þá hefur þessi ágæta vinna því miður ekki skilað sér inn í stór mál hér í þinginu eins og samgönguáætlun, ekki frekar en þau markmið sem voru í fyrri áætlun. Það er full ástæða til þess að virkja þingið betur í þeirri vinnu sem þarf að vinna til þess að ná raunverulega árangri í loftslagsmálunum.

Ágætu Íslendingar. Á síðustu áratugum hafa lifnaðarhættir okkar breyst og við gerum æ meiri kröfur til samfélagslegra innviða. Á alla þessa innviði hefur reynt síðustu vikur og mánuði og ýmsir brestir komið í ljós. 

Það á að vera forgangsverkefni stjórnvalda að stuðla að velferð og öryggi fólks með eflingu innviða um allt land. Samhliða því þurfum við að vinna að uppbyggingu kjarnasvæða um landið. Það heppnaðist vel að byggja upp borg í Reykjavík – nú þurfum við að byggja upp fleiri borgir til að skapa aukið jafnvægi í landinu, líkt og vísir er að á Akureyri. Lykilorðið hér er enn og aftur aukinn jöfnuður. Við þurfum að taka djarfar ákvarðanir og auka jöfnuð milli höfuðborgarsvæðisins og landsbyggðanna. 

Kæru Íslendingar. Munum að heimurinn er ekki svart-hvítur heldur er hann litaður öllum regnbogans litum. Staðreyndin er að þó að við eigum okkur ef til vill uppáhaldslit þá er enginn einn litur betri en annar. Alveg eins og við höfum ólíkan hörundslit, erum af ólíkum kynjum, veljum okkur maka af ólíkum kynjum og veljum okkur ólíkar leiðir í lífinu – þá eigum við öll að vera jöfn í augum samfélagsins og laganna og hafa tækifæri til að lifa því lífi sem við sem við veljum að lifa, hvar sem við veljum að lifa því. 

Albertína Friðbjörg Elíasdóttir flutti ræðuna sem finna má hér á eldhúsdegi á Alþingi 23. júní 2020.

Alþingi hefur samþykkt þingsályktunartillögu Guðjóns S. Brjánssonar þingmanns Samfylkingarinnar. Með henni felur Alþingi félags- og barnamálaráðherra í samvinnu við mennta- og menningarmálaráðherra, heilbrigðisráðherra og dómsmálaráðherra að móta stefnu fyrir einstaklinga og fjölskyldur af erlendum uppruna sem hafi það að markmiði að auka gagnkvæman skilning og þátttöku á öllum sviðum samfélagsins. Sérstaka áherslu verður lögð á félagsleg réttindi, heilbrigðisþjónustu, menntun og atvinnuþátttöku þannig að á Íslandi verði fjölmenningarsamfélag þar sem grundvallarstefin eru jafnrétti, réttlæti og virðing fyrir lífi án mismununar.  Ráðherra skal kynni stefnuna fyrir Alþingi í upphafi 151. Löggjafarþings.

Þingmaður Samfylkingarinnar

Ísland er nú statt í innflytjendamálum þar sem mörg nálæg lönd voru fyrir mörgum árum eða áratugum og stjórnvöld ættu að geta dregið lærdóm af reynslu og uppbyggilegri þróun á ýmsum sviðum þessa málaflokks hjá öðrum þjóðum. Bætt staða innflytjenda á Íslandi og stefnumótun á þessu sviði er réttlætismál en líka mikilvægur þáttur í uppbyggingu fjölmenningarlegs samfélags sem eflir mannauð, eykur fjölbreytni og hagsæld. Hvoru tveggja stuðlar að meiri sköpun, víðsýni og virkjun hugvits samfélaginu til góðs. Jöfnuður, velferð og virk þátttaka allra eru aðalsmerki farsællar samfélagsgerðar og forsenda samkeppnishæfs atvinnulífs.

Tillaga Samfylkingarinnar um mótun stefnu sem eflir fólk af erlendum uppruna var samþykkt á Alþingi.

Stefna sem eflir fólk af erlendum uppruna samþykkt á Alþingi

Gleðilegt sumar. Gleðilegt íslenskt sumar. 

Í veðurspám næstu daga viljum við helst ekki heyra orðin: Áfram svalt í veðri, hiti breytist lítið. Eða – Lægð yfir landinu með rigningu og súld. Vegna þess að við ætlum að ferðast innanlands og anda að okkur ilmi af birki og nýslegnu grasi.  

Við getum huggað okkur við að jafnvel þó að spáin sé ekki góð á öllu landinu í einu þá léttir alls staðar til um síðir. 

Og veirufaraldurinn mun ganga yfir. Það kemur kannski bakslag en svo léttir aftur til. 

Kærar þakkir heilbrigðisstarfsfólk fyrir alla ykkar vinnu þegar faraldurinn stóð sem hæst. Kærar þakkir lögregla, kennarar og þið öll sem lögðuð ykkur í hættu til að láta samfélagið ganga á erfiðum tímum.

Frá því að fyrstu smitin af covid-19 greindust hér á landi höfum við í Samfylkingunni lagst á árarnar með ríkisstjórninni til að finna greiðar leiðir út úr kófinu. Við höfum þó ekki alltaf verið sammála ríkisstjórninni.

Við viljum til dæmis leggja  meiri áherslu á að verja efnahag heimila fólks sem misst hefur vinnuna, á hag barna og þeirra sem standa veikir fyrir. Við viljum, að bæði heimili og fyrirtæki njóti stuðnings ríkisins til að komast yfir erfiða stöðu.

Háar fjárhæðir fara nú úr ríkissjóði til fyrirtækja. Við viljum gera betur svo fyrirtæki eigi auðveldara með að halda  ráðningasambandi við starfsfólk sitt, frekar en að leggja áherslu á að hjálpa fyrirtækjum að segja upp fólki. 

Og við viljum setja sjálfsögð skilyrði fyrir stuðningi. Okkur finnst algjörlega ótækt að við réttum þeim fjármuni úr ríkissjóði sem hafa verið að nýta sér skattaskjól til að komast hjá því að greiða sinn hlut til samfélagsins. 

Jafnaðarmenn hafi ætíð barist gegn skattsvikum. Við getum ekki sætt okkur við að auðmenn nýti sér skattakjól og láti aðra bera þeirra hlut í velferðarkerfinu. Það þarf að vinna gegn því samfélagsmeini. En ríkisstjórnin yppir öxlum. Hún veit af spillingunni en gerir ekkert.

Við í Samfylkingunni viljum að stærri fyrirtæki skili áætlun í loftslagsmálum áður en greiðsla úr ríkissjóði gengur til þeirra. Glærusjó og blaðamannafundir duga ekki í glímunni við loftslagshamfarir af mannavöldum sem stendur yfir og er stærsta viðfangsefni mannkynsins. 

Margar aðrar þjóðir hafa sett slík skilyrði þegar þau veita fyrirtækjum aðstoð. En ríkisstjórn Íslands segir að nú sé ekki rétti tíminn. Hvenær ætli rétti tíminn komi til að vinna gegn loftlagsvánni sem ógnar öllu lífi á jörðinni? 

Ekki núna, sagði ríkisstjórn Íslands. Þó stendur hún frammi fyrir miklum kostnaði svo milljörðum skipti, vegna þess að Ísland stendur ekki við alþjóðlegar skuldbindingar sínar í loftlagsmálum. Blaðamannafundur ríkisstjórnarinnar fyrr í dag olli vonbrigðum. Við getum og eigum að gera miklu betur.

Krafan þarf að vera grænna samfélag og öflugt atvinnulíf.

Með ferðabanni í mörgum löndum og takmörkunum ýmiskonar innan- og utanlands, stendur ferðaþjónustan berskjölduð. Atvinnugreinin sem á örfáum árum varð sú stærsta hér á landi, á í miklum vanda. Hlutfallslegar tekjur þjóðarbúsins af ferðaþjónustunni voru mun hærri hér á landi í fyrra en í þeim löndum sem við berum okkur saman við. Meira að segja hlutfallslega hærri en á Grikklandi. Vandi okkar hér heima verður því annar og meiri en nágrannaþjóðanna að þessu leyti. 

Atvinnuleysið hefur vaxið hratt og ástandið víða afar slæmt, svo sem á Suðurnesjum, í Vík í Mýrdal og Skútustaðahreppi. En það er hægt að nefna fleiri staði þar sem stór hluti tekna hefur komið frá ferðaþjónustunni. Til þeirra svæða þarf ríkisstjórnin að líta sérstaklega og stíga inn með sértækar lausnir í samvinnu við sveitarstjórnarmenn á hverjum stað.

Atvinnuleysisbætur eru of lágar. Grunnatvinnuleysisbætur eru langt undir lágmarkslaunum. Við í Samfylkingunni viljum að bæturnar hækki líkt og lágmarkslaunin en þeirri tillögu okkar hefur ríkisstjórnin hafnað. 

Fjárstuðningur við heimili þar sem efnahagur hefur hrunið verður því að koma frá sveitarfélögum og frá hjálparstarfi sjálfboðaliða því ríkisstjórnin heldur að sér höndum. 

En sveitarfélögin hafa líka misst tekjur. Þeim er ætlað samkvæmt lögum að veita börnum og fötluðum einstaklingum þjónustu ásamt annarri nærþjónustu. Krafan er einnig sú að sveitarfélögin fari í framkvæmdir sem skapi störf og að þau lækki gjöld. 

Ríkisstjórnin verður að leggja meira til í framkvæmdir og sóknaráætlanir landshluta. Sveitarfélögin munu ekki ráða við þennan mikla vanda óstudd.

Á Íslandi mælist meiri tekjujöfnuður en meðal flestra annarra þjóða. Samt eru margir hér fátækir og líða skort.  Meðal þeirra sem búa við verstu kjörin eru öryrkjar og þeir eldri borgarar sem þurfa að treysta á greiðslur Tryggingastofnunar. Þúsundir barna búa á heimilum sem framfleyta sér undir fátæktarmörkum og mörg íslensk börn fara svöng að sofa. 

Á sama tíma maka sumir krókinn. Hafa rakað að sér dæmalausum auði með aðgangi að auðlindum í þjóðarinnar. 

Við í Samfylkingunni viljum jafna leikinn og útrýma fátækt. Og við viljum sjá til þess að auðmenn greiði sinn sanngjarna hlut til velferðarinnar. Að arður af auðlindunum renni til þjóðarinnar en ekki svo til allur í vasa fárra fjölskyldna. Þessu verður að breyta því annars erfist ójöfnuðurinn. 

Við höfum verið upplýst um hverju fiskveiðistjórnunarkerfið okkar hefur skilað útgerðarfyrirtækinu Samherja og hvernig eigendur þess fyrirtækis hafa nýtt þá góðu stöðu til að græða meira, jafnvel með vafasömum og sem virðist, saknæmum hætti á kostnað fátækrar þjóðar í Namibíu. 

Við búum við þá hættu að með samþjöppun aflaheimilda verði ítök fárra svo mikil í íslensku þjóðlífi að þeir verði í aðstöðu til að stýra gjörðum ráðherra ríkisstjórna. Þessari þróun þarf að snúa við og verja sjávarbyggðir landsins. 

Spillingarhættan vofir yfir okkur líkt og Namibíu.

Auðlindaákvæði í stjórnarskrá sem heldur er okkur nauðsyn og það er skömm af því hvernig stjórnvöld hafa hunsað tillögur stjórnlagaráðs að nýrri stjórnarskrá og þjóðaratkvæðagreiðsluna sem fram fór um að leggja þær til grundvallar.

Ágætu landsmenn
 Þessir óvenjulegu tímar hafa sent okkur skýr skilaboð. 

Heilbrigðiskerfið okkar verður að vera fyrir alla, í fremstu röð og standast álag á öllum tímum. Við verðum að renna fleiri stoðum undir atvinnulífið. Og það þarf að jafna leikinn og útrýma fátækt.

Oddný G. Harðardóttir flutti ræðuna sem finna má hér á eldhúsdegi á Alþingi 23. júní 2020.

Ég ætla ekki að tala um heimsfaraldur Covid-19. Ég ætla hins vegar að tala um annan faraldur, sem veldur mun fleiri dauðsföllum en þessi veira. Þetta er faraldur sem ekki er mikið rætt um. 

Þetta er faraldur vanlíðunar og fíknar.

Vegna þessa faraldurs deyr einn Íslendingur á um 12 daga fresti en það eru sjálfsvígin. Síðan deyr annar Íslendingur eftir aðra 12 daga vegna ofneyslu, og er það dapurt Norðurlandamet sem við eigum. 

Þessi fjöldi er svo mikill að það væri eins og flugvél í innanlandsflugi milli Reykjavíkur og Akureyrar myndi hrapa á hverju einasta ári. 

Þar að auki eiga Íslendingar heimsmet í neyslu þunglyndis- og kvíðastillandi lyfja. Þá stunda hundruð íslenskra ungmenna sjálfsskaða af einhverju tagi.

Við sem samfélag erum núna að kljást saman við veiru. En við þurfum líka að berjast saman gegn vanlíðan, þunglyndi, einmannaleika og fíkn. 

Það er tómt mál að tala um hagvöxt, landsframleiðslu og kaupmátt ef okkur líður illa. Og það svo illa að á 6 daga fresti deyr einhver af okkur úr vanlíðan og fíkn.

Við í stjórnmálunum eigum því að ræða þessi mál miklu oftar en ég held að fá mál séu stærri en einmitt þau sem snerta sjálfa lífshamingjuna.

Í svona ástandi skiptir einnig máli að hafa framtíðarsýn. Eitthvað sem við getum horft til með eftirvæntingu í hjarta.

Núna eru erfiðir tímar í atvinnumálum og hefur það líka áhrif á andlega velferð landsmanna. Atvinnuleysi hefur aldrei verið meira og það stefnir í að hækka með haustinu. 

Það skortir hins vegar á framtíðarsýn hjá þessari ríkisstjórn. Eftir síðasta hrun samþykkti Samfylkingin sérstaka græna fjárfestingaráætlun. 

Ekkert bólar á slíku hjá þessari ríkisstjórn sem setur nánast allan sinn kraft, eða 75% af aðgerðum sínum vegna veirunnar, í tvær niðurdrepandi aðgerðir, það er atvinnuleysisbætur og niðurgreiðslu á uppsögnum. 

Hugsið ykkur, að einungis 5% af aðgerðum ríkisstjórnarinnar fer í nýsköpun. Einungis 5% í nýsköpun til að mæta dýpstu kreppu í 100 ár. 

Þess væri óskandi að við hefðum núna ríkisstjórn sem myndi setja á oddinn tækniþróun, skapandi greinar og nýsköpun af öllu tagi. 

Við þurfum núna ríkisstjórn sem mun skapa störf í stað þess að niðurgreiða einungis endalok þeirra. 

Við þurfum núna ríkisstjórn sem setur listamenn á laun í stað þess að setja þá á atvinnuleysisbætur. 

Við þurfum núna ríkisstjórn sem hækkar bætur til öryrkja og eldri borgara.

Og við þurfum núna ríkisstjórn sem borgar hjúkrunarfræðingum mannsæmandi laun en neyðir ekki þá og ljósmæður í verkfall.

Ísland getur verið land tækifæranna. En það er það ekki í dag, að minnsta kosti ekki fyrir alla. 

Á sama tíma og Rauði kross Íslands rekur sérstakan sjóð sem heitir: „Sárafátæktarsjóður“ birtist blaðafyrirsögn hér um að „Lúxusbílasala á Íslandi sé á við olíuríki“

Á sama tíma og eitt prósent ríkustu Íslendinganna á meiri eignir en 80% landsmanna, búa sex þúsund íslensk börn við fátækt.

Og á sama tíma og einn útgerðarmaður gengur út með 22 milljarða í vasanum vegna nýtingar á sameiginlegri auðlind þjóðarinnar, lækkar þessi ríkisstjórn veiðileyfagjöld um helming.  

Þessi ríkisstjórn er ríkisstjórn sem gætir hagsmuna hinna fáu. 

Sjálfstæðisflokkurinn hefur aldrei farið leynt með það. 

Framsókn er ánægð með stöðnun og óbreytt ástand. 

Vinstri græn eru íhaldssamur flokkur en prinsippin virðast ekki að þvælast mikið fyrir þeim flokki enda fórna þau öllu fyrir 3 ráðherrastóla. 

Við þurfum því nýja ríkisstjórn sem hugsar öðruvísi og starfar öðruvísi. 

Við þurfum ríkisstjórn sem byggir upp öfluga byggðakjarna út á landi. Byggja á Akureyri upp sem öfluga miðstöð Norðurlands sem borg en ekki bæ, og byggja upp Ísafjörð, Reykjanesbæ, Vestmannaeyjar, Skagafjörð, Árborg, Fjarðarbyggð, Fljótsdalshérað og önnur bæjarfélög á austurlandi með fleiri opinberum störfum, öflugum samgöngum og tækifærum. 

Við þurfum ríkisstjórn sem hugsar um litlu fyrirtækin, iðnaðarmennina, einyrkjana, listamennina og búðareigendur en ekki aðeins um stóru fyrirtækin og stórútgerðina. 

Og við þurfum ríkisstjórn sem hættir að vísa börnum úr landi og sem klárar stjórnarskrármálið.

Þetta er allt saman hægt en þá þarf fólk að kjósa með hjartanu, kjósa með velferðinni, kjósa með frelsinu en ekki aðeins frelsi markaðarins og hins stóra, heldur einnig með frelsinu undan fátækt og vanlíðan.

Gerum betur og hættum að skilja fólk út undan eins og þessi ríkisstjórn gerir. 

Í samfélagi okkar jafnaðarmanna er enginn undanskilinn.

Ágúst Ólafur Ágústsson flutti ræðuna sem finna má hér á eldhúsdegi á Alþingi 23. júní 2020.

Fundur í málefnanefnd Samfylkingarinnar um alþjóðamál

Leit um „��“

2913 niðurstöður fundust við leit að „��“

Póstlisti Samfylkingarinnar

Samfylkingin

Flokkurinn

Flýtileiðir

Um Samfylkinguna

Vertu í bandi:

Leit um „������������������������������������������������������������“

2913 niðurstöður fundust við leit að „������������������������������������������������������������“