Áhrif kreppunnar í kjölfar COVID-19-faraldursins bitnar harðast á þeim sem missa vinnuna og fjölskyldum þeirra. Til að dreifa byrðum og draga úr tekjufalli heimila landsins er mikilvægt að hækka atvinnuleysisbætur. Leggur þingflokkur Samfylkingarinnar því til að þær hækki í að minnsta kosti eitt ár. Fátækt er pólitísk ákvörðun sem stjórnvöld geta og eiga að koma í veg fyrir. Samfylkingin  leggur einnig til að hlutabótaleiðin verði framlengd til 1. júní 2021. Hlutabótaleiðin var vel heppnuð aðgerð sem fyrst og fremst gekk út á að að viðhalda ráðningarsamningi í ástandi þegar atvinnuleysi eykst mikið. Stjórnvöld tóku því miður þá ákvörðun sl. vor að beina fyrirtækjum frekar í það úrræði að segja upp fólki með stuðningi stjórnvalda í uppsagnarfresti en að liðka til fyrir fyrirtæki að viðhalda ráðningarsambandi. Samfylkingin leggur til að heimild til greiðslu launa í sóttkví nái einnig til þeirra tilvika þegar foreldrar geta ekki sinnt vinnu að öllu leyti eða að hluta vegna sóttvarnaráðstafana sem leiða til skerðingar á þjónustu eða lokunar skóla barns undir 18 ára aldri sem hann hefur forsjá með en þiggur þjónustu á grundvelli laga um þjónustu við fatlað fólk með langvarandi stuðningsþarfir þó að barnið hafi ekki sætt sóttkví.  Samfylkingin ítrekar nauðsyn þess að stjórnvöld komi til móts við námsmenn. Lánshæfi miðast við nám að lágmarki 22 ETCS einingar á önn. Þannig liggur fyrir að þeir námsmenn sem stunda nám undir þeim einingafjölda eigi ekki rétt á námslánum. Leggur Samfylkingin því til að einingaviðmið verði hækkað að 22 einingum svo komið sé til móts við þá námsmenn sem ekki geta verið í fullu námi og þeim veitt heimild til töku atvinnuleysisbóta. 

 Nálgast má nefndarálit með breytingartillögum hér. 

Þingflokkur Samfylkingarinnar leggur til fjórar breytingar á frumvarpi félagsmálaráðherra um breytingar á ýmsum lögum til að mæta efna­hagslegum áhrifum heimsfaraldurs kórónuveiru. Helga Vala Helgadóttir þingmaður er flutningsmaður breytingartillaganna.

Samfylkingin vill að ráðist verði í fjölbreyttar fjárfestingar eins og stórátak í nýsköpun og umhverfismálum, sjónvarps- og kvikmyndagerð, umfangsmikla grænmetisframleiðslu, eflingu liststarfsemi, hönnunar og rannsókna, tækniþróun í heilbrigðisþjónustu og stafrænum lausnum af ýmsum toga, öflugum iðnaði, og samgönguumbótum svo eitthvað sé nefnt.

Nú er ekki tíminn fyrir aðhaldskröfur

Í fjármálastefnu ríkisstjórnarinnar er haldið  í sérstaka aðhaldskröfu á þessu ári og næstu 2 árin á sjúkrahús, heilsugæslur, öldrunarstofnanir og skóla, sem eru allt stofnanir sem nú eru þandar til hins ítrasta. Einnig er gerð aðhaldskrafa á listafólk, menningu, nýsköpun, rannsóknir og aðra opinbera starfsemi sem ætti ekki að búa við aðhaldskröfu á þessum tímum. Samfylkingin leggur því til að fyrirhugaðaðar aðhaldskröfur á opinberar stofnanir verði lagðar af.

Verjum velferðina
 Í fjármálastefnunni kemur einnig fram að ekkert verði bætt í bætur velferðarkerfisins á næstu árum „nema til komi samsvarandi lækkun útgjalda í öðrum tilfærslukerfum“ eins og þar segir. Það er öllum augljóst nema ríkisstjórnarflokkunum  að hér þarf sums staðar að bæta verulega í vegna ástandsins. 

Á þessu ári hefur fækkað um 20.000 störf á íslenskum vinnumarkaði  en síðan eru önnur 20.000 manns atvinnulaus. Fjármálaráð segir í umsögn sinni: „Stærsta og alvarlegasta efnahagslega afleiðing núverandi ástands er mikið atvinnuleysi.“ 

Gildistími stefnunnar er einungis til og með árinu 2022. Eftir 2022 stefnir, að öllu óbreyttu, í blóðugan niðurskurð þar sem þá munu hinar ströngu fjármálareglur Sjálfstæðisflokksins taka aftur gildi. Þær reglur gera t.d. ráð fyrir að afkoma hins opinbera verði jákvæð yfir fimm ára tímabil og mjög hröð lækkun ríkisskulda sem er engin leið að ná nema með niðurskurði á þjónustu þeirra sem nýta sér opinbera þjónustu, s.s. aldraða, námsmanna, sjúklinga, öryrkja og fátækra. Samfylkingin vekur sérstaklega athygli á stöðu sveitarfélaga en þau eru mörg hver í miklum vanda og skortir fjármagn til að sinna auknum verkefnum í grunnþjónustu eins og skólamálum og félagsþjónustu. 

Samfylkingin kallar eftir fjármálastefnu sem mætir þeim aðstæðum sem þjóðin stendur frammi fyrir. Það þarf að hugsa stærra og lengra fram í tímann, draga úr aðhaldskröfum á opinberar stofnanir og verja fjárhag heimila.  

Mótmælum aðhaldskröfu í fjármálastefnu ríkisstjórnarinnar

Samvinna og samhjálp eru meðal þess sem fleytt hefur mannkyninu áfram og skapað því einstaka stöðu í náttúrunni. Við höfum ekki alltaf umgengið hana af nægri virðingu en það er önnur saga. Þau samfélög sem hafa byggt á mestum mannréttindum og jöfnuði skara fram úr öðrum. Þetta er nauðsynlegt að hafa í huga nú þegar við glímum við skæðan veirufaraldur og afleiðingar hans.

Ólíkt síðustu kreppu þegar fall krónunnar bitnaði strax á lífskjörum þorra Íslendinga þá leggst þessi þyngst og harðast á einstaka atvinnuvegi og afmarkaðan hóp fólks, sem missir vinnuna með tilheyrandi tekjufalli.

Í vor var ríkissjóði beitt, með áður óþekktum hætti, til að verja fyrirtæki fyrir áhrifum Covid-19 faraldursins sem leiddi til algjörs eftirspurnarhruns í mörgum atvinnugreinum. Hugsunin var að þau hefðu bolmagn til að komast í gegnum hremmingarnar, sem enginn vissi hve lengi mundu vara, og væru í startholunum þegar hlutirnir kæmust í eðlilegra horf. Aðgerðirnar hafa vissulega reynst misvel en ríkur samhljómur var í samfélaginu um að grípa þyrfti til stórra almennra aðgerða. Fjármálaráðherra sagði t.d. af því tilefni að ríkisstjórnin hygðist gera meira en minna fyrir fyrirtækin í landinu í þessu skyni.

Það er mikið áhyggjuefni að ríkisstjórnin virðist ekki reiðubúin til að verja einstaklinga og heimilin með beinum hætti í nægilega ríkum mæli. Það mun reynast afdrifaríkt; auka ójöfnuð, skapa sundrungu og vega að mikilvægum samfélagslegum stoðum. Mikilvægasta verkefni stjórnvalda næstu misserin er að styðja við efnahagslífið og verja félagslegan stöðugleika.

Í fyrsta lagi þarf að ráðast í umfangsmiklar fjárfestingar og skapa fjölbreytt störf um allt land sem henta fólki af báðum kynjum, ólíkum aldri með mismunandi bakgrunn. Forgangsraða í þágu arðbærra verkefna sem eru í takt við loftlagsmarkmið okkar og gera okkur mögulegt að feta okkur í átt að grænni framtíð. Þá eigum eigum við viðurkenna fjársvelti margra mikilvægra stofnanna undanfarin ár og manna þær með fullnægjandi hætti. Þetta á jafnt við um skóla, heilbrigðisþjónustu lögreglu og margvíslega aðra þjónustu. Slíkt skapar störf og bætir einnig þjónustu við almenning og atvinnulíf í leiðinni. Aðgerðirnar eru skjótvirkar; skapa vinnu og hafa góð áhrif á vellíðan og öryggi fólks.

Í öðru lagi verðum við að greiða aðgengi fólks að menntun. Bæði ungs fólks sem mun bera uppi lífskjör okkar næstu áratugi og einnig gera fólki á öllum aldri mögulegt að sækja sí- og endurmenntun. Það er ekki síst mikilvægt í kvikum heimi þar sem breytingar eiga sér stað á gífurlegum hraða. Samhliða þessu verðum við að styðja mikið betur við nýsköpun fyrirtækja, með það fyrir augum að byggja meira á hugviti, í stað þess að reiða okkur um of á einfalda frumframleiðslu sem byggir á auðlindanýtingu. Þetta er langtímaverkefni sem krefst þolinmæði. Það er skynsamlegt að skjóta fleiri stoðum undir atvinnulífið og minnka þannig áhættuna sem skapast við ýmis konar áföll eins og við upplifum nú. Og beinlínis lífsnauðsyn í þróun þar sem sífellt færri einstaklingar munu standa undir verðmætasköpuninni, vegna lýðfræðilegri breytinga.

Í þriðja lagi verður að gera allt til að verja það fólk sem missir samt sem áður vinnuna til lengri eða skemmri tíma. Það verður að hækka grunnatvinnuleysisbætur og lengja tekjutengingu þeirra. Það er nauðsynlegt til að að létta álagi af heimilum, ekki síst börnum sem eru á viðkvæmu þroskaskeiði og í mestri áhættu vegna óvissu og neikvæðra áhrifa. Það er auk þess skynsamlegt til að viðhalda neyslu í samfélaginu og blása þannig í glæður efnahagslífsins.

Hlutverk stjórnmála er að varða veginn til meiri hagsældar fyrir allan almenning og gera honum kleift að vaxa á styrkleikum sínum um leið og við bjóðum upp á þéttriðið velferðarnet sem hjálpar þeim sem af ýmsum ástæðum missa tímabundið fótanna. Aðstæðurnar nú krefjast snarpra en yfirvegaðra bragða og markmiðið verður að þessu sinni að vera að gera meira en minna fyrir allt fólk í landinu.

Grein eftir Loga Einarsson, formann Samfylkingarinnar, sem birtist fyrst á Vísi 22. ágúst

Sem þingmaður tala ég ekki eingöngu um verðbólgu og vexti. Ég tala einnig um dýr, og ekki síst um dýravernd. Ég hef látið mig varða velferð villikatta, upplýst þjóðina um blóðmerahald hrossa og vakið athygli á umfangsmiklum veiðum á eina raunverulega landnema Íslands, íslenska refnum en um 6-7.000 refir eru drepnir árlega.

Núverandi ríkisstjórn er ein af þeim fáum í heiminum sem leyfa veiðar á næststærsta dýri jarðar en langreyður er í útrýmingarhættu sé litið til heims-válista. Þessi sömu stjórnvöld eru að skoða hvort heimila eigi veiðar á selategundum, þar með talið á landsel sem er í „bráðri útrýmingarhættu“ hér á landi enda hefur honum fækkað um 80%.

15 fuglategundir eru bæði á válista og á veiðilistum

Í vikunni barst mér svar frá umhverfisráðherra við skriflegri fyrirspurn minni um veiðar á fuglum á „válistum“. Þar kemur fram að umhverfisráðherra leyfir veiðar á 15 fuglategundum sem eru á skilgreindum válista yfirvalda sem þýðir að þær eru í hættu. Þar með talið á krummanum sem hefur fækkað mikið en um 2-3.000 hrafnar hafa verið drepnir árlega undanfarin 10 ár. Þessi árlega veiði er talin vera vel yfir 20% af heildarstofni hrafnsins. Samkvæmt stjórnvöldum má þó drepa hrafn allt árið sem verður að teljast mjög gagnrýnisvert í ljósi þess að hann er á válista þessara sömu stjórnvalda. Lundi er sömuleiðis talinn vera í „bráðri hættu“ en samt voru tæplega 26.000 lundar veiddir 2018.

Af hverju finnst þessum stjórnvöldum eðlilegt að heimila veiðar á dýrum á válistum? Hvar er hið græna og sjálfbæra í því? Umhverfisvernd á ekki aðeins að snúast að vernda grjót og urð heldur einnig um að vernda hið fábreytilega dýralíf Íslands.

Grein eftir Ágúst Ólaf Ágústsson, þingmann Samfylkingarinnar, sem birtist fyrst á Vísi 21. ágúst

Af hverju er leyft að veiða dýr í hættu?

1. Sáralítið mat hefur verið lagt á hvað opnun landsins þýddi í raun, og hver væri ábatinn, kostnaðurinn og áhættan. Um þetta eru flestir sammála nema ráðherrarnir sem áttu að vinna vinnuna sína. Hver erlendur ferðamaður skilar að jafnaði um 240.000 kr. í útflutningsverðmæti. Í júlí voru um 50 þúsund erlendir farþegar. Þetta þýðir 12 milljarða útflutningstekjur og af því er þjóðhagslegur ávinningur um 5 milljarðar. Í öllu samhengi er þetta mjög lág upphæð. Til samanburðar eyða Íslendingar í venjulegu árferði um 17 milljörðum erlendis í hverjum mánuði.

2. Á sama tíma og við erum upplifa dýpstu kreppu okkar í 100 ár og í raun að kljást við eitt stærsta úrlausnarefni aldarinnar er ríkisstjórnin sofandi í aftursætinu. Öllum ákvörðunum er skotið til þríeykisins sem hefur sóttvarnarhlutverki að gegna og gegna þau því hlutverki af prýði. Þríeykið á hins vegar ekki að sinna öðrum hlutverkum. Þau hlutverk liggja hjá ráðherrunum en þar er máttleysið algert. Á sama tíma búa skólar, aldraðir, foreldrar, heimili, menningarlífið, veitingastaðir, íþróttastarf og atvinnulífið við endurtekna óvissu og ráðleysi í boði ríkisstjórnarinnar.

3. Hvert er eiginlega planið hjá þessari ríkisstjórn? Forsætisráðherrann sagði nýlega að „meginmarkmið“ ríkisstjórnarinnar sé að tryggja „stöðugleika í stjórnarfari“ sem þýðir á mannamáli: Markmið okkar er að halda ráðherrastólunum. Annað er ekki að frétta.

4. Ég er lengi búinn að kalla til dæmis eftir fjárfestingaráætlun við þessar aðstæður. Það var gert í síðasta hruni en ekkert bólar á slíku núna. Einungis á þessu ári hafa 20.000 störf bókstaflega horfið úr íslensku hagkerfi. Þetta eru fleiri störf en eru samanlagt á öllu Austurlandi, Vestfjörðum og Akureyri.

Hvernig er ríkisstjórnin að bregðast við þessari stöðu? Hvar er verið að bregðast við breyttu hagkerfi? Og af hverju er þessi ríkisstjórn aldrei undirbúin?

Grein eftir Ágúst Ólaf Ágústsson, þingmann Samfylkingarinnar, sem birtist fyrst á Vísi 12. ágúst

Landsfundarfulltrúar hafa kosningarétt á landsfundi.  Hverju aðildarfélagi er skylt að láta fram fara kosningu atkvæðisbærra fulltrúa á landsfund úr hópi félaga sinna. Tala fulltrúa miðast við tölu fullgildra aðalfélaga eins og hún var samkvæmt flokksskrá 31. desember næstliðins árs. Fyrir 10 félagsmenn sé kjörinn einn fulltrúi og síðan til viðbótar einn fulltrúi fyrir hverja 10 félagsmenn eða brot úr þeirri tölu sem þó sé eigi minna en einn þriðji. Kjósa skal jafn marga fulltrúa til vara. 

Hér má finna lista yfir félögin og formenn þeirra.

https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLScNfzeC_V1qBNMj6k1c5bu0beSRMNA72eG0OWh1fNF61TQRdw/viewform

https://www.betrikopavogur.is/frettir/2020/9/16/skraninglandsfundarfulltrua?fbclid=IwAR0aIV7Q_Y4h2NsmJruLenE9J5eJeJIk0_DpUJ4TEP-AO1nDtmIeRYm3Qg0

https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLSckG0Pc9x2KlHb_pCGDUAJNOnYuMgBlPc9BJkgsj9zeKYya1A/viewform

Þá er um að gera að skrá sig hjá þínu aðildarfélagi! 

Aðalfundur Samfylkingarinnar í Reykjanesbæ verður haldinn kl. 11.00 laugardaginn 3. október að Víkurbraut 13 – í Samfylkingarsalnum við Keflavíkurhöfn.

Heiða Björg Hilmisdóttir og Helga Vala Helgadóttir frambjóðendur til varaformanns Samfylkingarinnar verða sérstakir gestir fundarins.

Dagskrá
1. Venjuleg aðalfundarstőrf
2. Önnur mál.

Á aðalfundinum verða kosnir landsfundarfulltrúar félagsins til setu á landsfundi Samfylkingarinnar sem haldinn verður 6. og 7. nóvember á Hilton Nordica Reykjavík.

Félagar sem vilja gefa kost á sér sem landsfundarfulltrúar eru beðnir um að senda póst á formann félagsins – eysteinne@gmail.com

Aðalfundur Samfylkingarinnar í Reykjanesbæ

Aðalfundur Ungra jafnaðarmanna á Suðurnesjum verður haldinn í sal Samfylkingarinnar í Reykjanesbæ Víkurbraut 13.

Nánari dagskrá verður auglýst fljótlega.

Framboð til stjórnar mega berast fundarstjóra í síðasta lagi á aðalfundi. Lög félagsins má finna hér: https://www.dropbox.com/s/t8n6kf3mk2luclb/Lög%20UGLU%20-%20UJSUÐ.docx?dl=0&fbclid=IwAR3xSwl5BWqBXwvwQ3NlfaV8O7i-ko9lKKt9xcu3EvI6cJSZ-nHmQkMSdQo

Aðalfundur Ungra jafnaðarmanna á Suðurnesjum

Eitt af stóru verkefnum okkar í borgarstjórn þessi misserin er að finna leiðir hvernig við sem samfélag getur farið sem best í gegnum þær hremmingar sem Kórónufaraldurinn hefur valdið. Ekki síst á það við um viðkvæma hópa í samfélaginu, sem stóðu höllum fæti fyrir og mega alls ekki við frekari byrðum.

Undanfarið tala margir um að þeir hafi fundið fyrir samstöðu samfélagsins að við séum öll á sama báti að berjast gegn veirunni. Ég tek hinsvegar eftir því að stórum hluta fólks finnst hann bara alls ekki vera með á þeim bát og það er ólíðandi.

Til að mynda langar mig að hrósa ÖBÍ fyrir að minna okkur stöðugt á að það er fólk hér, fjöldi fólks sem við sem samfélag virðumst hafa sameinast um að halda í fátækt. Samfylkingin og meirihlutinn í borgarstjórn er ekki aðili að þeirri samþykkt, enda höfum við sýnt það á kjörtímabilinu, að við viljum standa með þeim, sem þurfa á stuðningi að halda.

Við höfum stóraukið skóla- og velferðarþjónustu og forgangsraðað þeim sem búa við fátækt, þeim sem ekki hafa tök á að sjá sér fyrir húsnæði vegna lágra launa, þungrar framfærslu eða annarra félagslegra aðstæðna.

Við munum á þessu kjörtímabili fjölga félagslegum íbúðum um að minnsta kosti 500 og líklega verður þeim fjölgað enn meira.

Við erum einnig að stórauka þjónustu við heimilislaust fólk með miklar og flóknar þjónustuþarfir. Samliggjandi íbúðir, stakar íbúðir, smáhýsi, neyðarskyli og fleira. Stóraukn þjónusta með eflingu VOR teymis og samráðs við fjölda aðila eins og Frú Ragnheiði, Rauða krossinn og fl. í samræmi við stefnu og aðgerðaáætlun sem samþykkt var á síðasta ári.

Þá höfum við verið með fjölda úrræða til að styðja við fólk sem er á fjárhagsaðstoð til að komast í vinnu og virkni. Og vegna Kórónufaraldursins höfum við sett saman hóp sem er að fara yfir öll okkar úrræði og meta hverju megi breyta og hvar þurfi að bæta í.

Á vegum Velferðarráðs er nú unnið að viðamikilli aðgerðaráætlun til að koma í veg fyrir sárafátækt í Reykjavík, en það er eitt af stóru málunum í samstarfssáttmála núverandi meirihluta. Þar höfum við horft sérstaklega til aðstæðna barna. Allar þessar aðgerðir munum við einnig yfirfara og endurmeta í ljósi breyttra aðstæðna vegna Kórónufaraldursins og er sú vinna þegar hafin.

Þó velferðarþjónusta borgarinnar hafi verið stóraukin á kjörtímabilinu, er borðleggjandi að við þurfum nú að gera enn betur, vegna fjárhagslegra og félagslegra áhrifa Kórónuveirunnar. Skráð atvinnuleysi mældist 5% í febrúar en fór upp í 18% í apríl. Ljóst er að afleiðingar munu koma fram hjá þeim fjölmörgu viðkvæmu hópum sem eru í þjónustu velferðarsviðs, s.s. börnum og fjölskyldum, eldri borgurum, fötluðu fólki, jaðarsettum hópum, útlendingum, flóttafólki og þeim tekjulægstu.

Við höfum þegar gripið til ýmissa aðgerða, ekki ósvipað þeim aðgerðum sem gripið var til í bankahruninu 2008 en nú er þó meiri áhersla lögð á að aðstoða barnafjölskyldur, m.a. með 20.000 kr eingreiðslu með hverju barni foreldra á fjárhagsaðstoð. Þá höfum við beint því til fyrirtækja og stofnanna borgarinnar að sýna sveigjanleika í allri innheimtu, lækka, fresta, leiðrétt og fella niður ýmis gjöld, leigu oþh þar sem það á við. Borgarvakt í velferðar- og atvinnumálum mun síðan í samráði við hagsmunaaðila fylgjast með lykilþáttum og áhrifum faraldursins á atvinnulíf og samfélag, lífskjör og húsnæðismarkað með sérstakri áherslu á börn og menntun þeirra, barnafjölskyldur, fatlað fólk, eldra fólk, atvinnulausa og viðkvæma og útsetta hópa.

En ríkisvaldið þarf einnig að standa sína plikt. Öryrkjar og ellilífeyrisþegar verða að ná endum saman í þessu ástandi, án sérstaks stuðnings sveitarfélags og við hljótum að krefjast þess að eðlileg framfærsla þessara hópa sé tryggð. Hækkun lífeyris almannatrygginga í samræmi við hækkun lægstu launa er sjálfsagt réttlætismál og einnig að nemar geti fengið atvinnuleysisbætur. Grunnatvinnuleysisbætur þurfa einnig að hækka í samræmi við launaþróun.

Við þurfum að skoða allar mögulegar leiðir til að standa með Reykvíkingum í gegnum afleiðingar Kórónuveirufaraldursins og við verðum að tryggja að enginn verði án matar eða heimilis í Reykjavík - aldrei. Borgin okkar á að vera borgin okkar allra. Við erum öll jafn mikilvæg, eigum öll að vera á sama báti og stefna í sömu átt.

Grein eftir Heiðu Björg Hilmisdóttur, varaformann Samfylkingarinnar og borgarfulltrúa, sem birtist fyrst á Vísi 22. maí

Kjörnir fulltrúar í bæjarstjórn Akureyrarbæjar tilkynntu í dag að ákveðið hafi verið að afnema minni- og meirihluta í bæjarstjórn það sem eftir lifir kjörtímabils. Þau segja markmiðið að mynda breiða samstöðu vegna sérstakra aðstæðna í kjölfar heimsfaraldurs og í rekstri sveitarfélagsins. Ákvarðanir sem teknar verða munu hafa áhrif á reksturinn til langs tíma og telja kjörnir fulltrúar farsælast á þessum tímapunkti að standa saman að þeim verkefnum sem framundan eru. 

Hilda Jana Gísladóttir, oddviti Samfylkingarinnar á Akureyri hefur í tvö ár setið í meirihluta bæjarstjórnar á Akureyri. Hún segir meirihlutasamtarfið hafa verið gott en það hafi samstarfið við minnihlutan einnig verið. 

„Nú höfum við tekið þá óvenjulegu ákvörðun að hætta með meiri- og minnihluta út þetta kjörtímabil og prófa einfaldlega að vinna saman sem ein heild það sem eftir lifir kjörtímabils. Það gerum við vegna þess að traust og virðing ríkir milli þess fólks sem situr í bæjarstjórn og við sammála um grundvallarstefnumál miðað við núverandi aðstæður,“ segir Hilda Jana. 

oddviti Samfylkingarinnar á Akureyri

Hún segir rekstrarstöðu Akureyrarbæjar krefjandi líkt og hjá mörgum öðrum sveitarfélaga við núverandi aðstæður, skuldastaða bæjarins er hins vegar mjög góð og það ætli bæjarfulltrúar að nýta sér. „Þessi vegferð á sér áralangan aðdraganda hér á Akureyri, þar sem vilji hefur verið til þess að skapa lýðræðislegra, skemmtilegra, mannúðlegra og árangursríkara umhverfi í stjórnmálum. Stjórnmál sem fyrst og fremst standa vörð um hagsmuni almennings, ekki sérhagsmuni.“

Hilda Jana segist gera sér grein fyrir því að í tilraun sem þessari sé ýmislegt sem beri að varast. Hún skilji líka vel sumir margir furði sig á þessari ákvörðun. 

„Ég veit að margir hvá yfir þessum tíðindum, þá sérstaklega þeir sem kjósa átakapólitík, skýrar flokkslínur og þykir jafnvel skemmtanagildi stjórnmálanna dvína ef að á dagskrá er ekki aðallega skítkast, niðurlæging og orðaskylmingar. Ég er sjálf ekki hrifin af þess konar yfirborðskenndri sýndarmennsku pólitík og skotgrafahernaði. Ég er mun hrifnari af lausnarmiðaðri vinnu öflugs hóps sem í umboði almennings vinnur að þeirra hagsmunum, ákvarðanir eru byggðar á gögnum og horft er til lengri tíma en fram að næstu kosningum. 

„Að sjálfsögðu er ýmist sem ber að varast í þeirri tilraun sem framundan er, enda tel ég meðvirka þöggunarpólitík álíka hættulega og sýndarmennskupólitíkin. Við þurfum að halda áfram að rýna til gangs og hika ekki við að halda ólíkum skoðunum og hagsmunum á lofti. 

Ég trúi því að ekki sé nauðsynlegt að gera allt eins og það hafi alltaf verið gert. Það þarf stundum að hafa kjark til þess að prófa nýjar leiðir. Við vitum að sjálfsögðu ekki fyrirfram hvernig þetta á eftir að ganga, en ég er stolt af því að vera þátttakandi í þessari tilraun og ég hlakka til þess að vinna enn nánar með því góða fólki sem situr í bæjarstjórn, íbúum til heilla.“

Hér má lesa fréttatilkynningu frá Akureyrarbær

Vill breiða samstöðu til að takast á við verkefni heimsfaraldurs

Leit um „��"

3373 niðurstöður fundust við leit að „��"

Póstlisti Samfylkingarinnar

Samfylkingin

Flokkurinn

Flýtileiðir

Um Samfylkinguna

Vertu í bandi:

Leit um „���������������������������������������������������"

3373 niðurstöður fundust við leit að „���������������������������������������������������"