I.
Kæru félagar, í verkalýðshreyfingu og í Samfylkingu: Gleðilegan 1. maí!

Á þessum degi fögnum við baráttu og sigrum brautryðjendanna – um leið og við tökum stöðu og ræðum leiðina fram. Til nýrra sigra – í þágu þjóðar og vinnandi fólks á Íslandi.

* * *

Það er alltaf hátíðlegt að hittast hér í Iðnó – sem var reist af Iðnaðarmannafélagi Reykjavíkur, og er nátengt arfleifð okkar og sögu á margan hátt.

En þann 12. mars síðastliðinn voru liðin 110 ár frá stofnun Alþýðusambands Íslands og Alþýðuflokks – sem nú heitir Samfylking. Og það gerðist við Tjörnina þarna hinum megin – á fundi í Bárubúð – þar sem nú er Ráðhús Reykjavíkur. Þar komu saman fulltrúar mismunandi verkalýðsfélaga og stofnuðu landssamtök og stjórnmálaflokk: Til að koma baráttumálum sínum í framkvæmd – ekki aðeins með gerð kjarasamninga og kjarabaráttu. Heldur einnig með því að bjóða sig fram til Alþingis Íslendinga og sveitarstjórna landsins.

Ég bauð formönnum landssamtaka og stærstu aðildarfélaga Alþýðusambandsins til fundar 12. mars í vetur þar sem við fögnuðum þessum tímamótum í Stjórnarráðshúsinu – og áttum einnig samtal um stöðu þjóðmála og baráttu okkar á líðandi stund.

* * *

Við erum stórhuga hreyfing – og hreykin af uppruna okkar og árangri.

Enda var það róttæk hugmynd árið 1916 að venjulegt vinnandi fólk gæti stjórnað sér sjálft. Fyrst með því að stofna verkalýðsfélög og stjórnmálaflokka. Síðan með því að sigra í kosningum og taka ábyrgð á stjórn landsmála.

Þannig er saga verkalýðshreyfingarinnar samofin sögu lýðræðis á Vesturlöndum. Því að áður var það aðeins í höndum fámennrar yfirstéttar að fara með völdin í samfélaginu: auðmanna, menntafólks og aðalborinna.

Þetta er mikilvægt atriði:

Hugmynd þeirra sem ruddu brautina og stofnuðu verkalýðsfélögin var aldrei að sætta sig við að vera mótmælaafl með kröfuspjöld – eða hvað þá betlistaf – heldur þvert á móti: sterkt og stjórnandi afl, sem býður fram og treystir sér til að taka ábyrgð á Íslandi.

Við byggjum landið.

Það þýðir ekki að við hættum að halda kröfum okkar hátt á lofti og berja í borðið þegar þurfa þykir – alls ekki. En það er áminning um mikilvægi þess að við skipuleggjum okkur líka vel á sviði stjórnmála og vinnum pólitíska sigra, í kosningum. Sköpum breiða sátt og finnum málamiðlanir – sem munstra saman meirihluta. Meðal þjóðar, á þingi og í sveitarstjórnum.

Það er til marks um styrk jafnaðarstefnunnar að 110 árum eftir stofnun Alþýðusambands og -flokks – á grundvelli svo róttækrar hugmyndar – sé ríkisstjórn Samfylkingar, Viðreisnar og Flokks fólksins við völd á Íslandi.

Ég er stolt af því að leiða ríkisstjórn á þessum tímamótum og geri mitt besta á hverjum degi, minnug þeirra sem ruddu brautina og þakklát ykkur sem glæðið hreyfingu okkar lífi um landið allt. Við erum alltaf stórhuga – það verður aldrei af okkur tekið – og við stefnum sannarlega alltaf hærra.

II.
Já – kæru félagar: Öll þekkjum við árangurinn. Farsælustu samfélög heims eru í þeim ríkjum þar sem verkalýðshreyfing og jafnaðarmenn hafa gert það best.

* * *

Mörg af baráttumálum okkar eru þess eðlis að þegar stórir sigrar hafa unnist – þá eru þeir svo gott sem varanlegir sigrar – á meðan lýðræðið virkar. Vegna þess að enginn vill fara aftur til fyrra horfs. Allir vildu Lilju kveðið hafa, eftir á að hyggja – þó að oftar en ekki hafi þurft að berjast af hörku fyrir slíkum framförum:

Almennur kosningaréttur.
Verkfallsréttur.
Afnám fátækralaga.

Atvinnuleysistryggingar.
Almannatryggingar – gegn fátækt á efri árum eða vegna örorku.
Og almenn heilbrigðisþjónusta og menntakerfi.

Orlofsréttur og 40 tíma vinnuvika.
Lög um jöfn laun fyrir sömu vinnu.
Lífeyrissjóðir og fæðingarorlof.

Já og almennir leikskólar – sem andstæðingar okkar börðust svo sannarlega gegn á sínum tíma, og enn er reynt að grafa undan.

Sterkt almennt velferðarkerfi sem byggir á „réttlæti – ekki ölmusu“.

Og svo mætti lengi telja. Enn er sótt að sumu og reynt að hrifsa til baka fyrri sigra á þessum sviðum.

En þó má segja að heilt yfir snúist verkefni dagsins – bæði hjá stéttarfélögunum og á Alþingi – helst um að byggja og styrkja það sem við eigum hérna saman. Það á við um eilífðarverkefni í okkar pólitík – sem verða aldrei leyst í eitt skipti fyrir öll en við verðum að vinna að öllum stundum.

Hvernig birtist þetta nú við stjórn landsmála? Þetta eru verkefnin sem eru efst á blaði.

Við byggjum landið: Lögum vegi, öflum orku, mótum atvinnustefnu.
Stækkum verknámsskóla vítt um land.
Reisum hjúkrunarheimili – til að hlúa að fólkinu sem byggði landið.
Fjölgum lögreglumönnum.
Og pössum betur upp á heilbrigðiskerfið okkar.
Eflum úrræði vegna fíknivanda og styttum biðlista barna.
Innleiðum réttlát auðlindagjöld.
Lögum ríkisfjármálin og tökum til í rekstri.
En tryggjum að sjálfsögðu að lífeyrisgreiðslur hækki með launum – já, eins og vera ber.

Við lögfestum samning Sameinuðu þjóðanna um réttindi fatlaðs fólks – sem var stórt skref.

Og við stöndum með ungu fólki og fjölskyldum á húsnæðismarkaði – með fjölþættum aðgerðum til skemmri og lengri tíma, meðal annars í fyrsta og öðrum húsnæðispakka ríkisstjórnarinnar.

III.
Margt fleira mætti nefna. En ég vil staldra sérstaklega við húsnæðismálin:

Líklega er enginn einn málaflokkur ofar á blaði hjá verkalýðshreyfingunni – og það er kannski mesta eilífðarbarátta sem hreyfingin heyir fyrir almennt launafólk, fyrir utan kjarasamningagerðina sjálfa.

Það vill svo til að á stofnári ASÍ og flokksins árið 1916 var í fyrsta skipti komið upp félagslegu húsnæði í Reykjavík, í Bjarnaborg við Hverfisgötu, til að ráða úr mestu neyðinni – svo fólk og fjölskyldur þyrftu ekki að sofa í tjöldum eða undir bátum eins og verið hafði. Enda hafði framboðslisti verkalýðsfélaga fengið 3 menn af 5 sem voru kjörnir í bæjarstjórnina það ár.

Alþýðuflokkurinn fékk lög um verkamannabústaði samþykkt á Alþingi árið 1929 – og í kjölfarið hófst mikil uppbygging á öruggu húsnæði.

Og Viðreisnarstjórnin samdi við verkalýðshreyfinguna um byggingu Breiðholts árið 1964. Meðal annars til að „útrýma bröggunum“ eins og slagorðið hljómaði.

* * *

Í dag er líklega ekkert eitt baráttumál sem sameinar íslenska verkalýðshreyfingu eins og almenna íbúðakerfið – og mikilvægi þess að við byggjum íbúðir fyrir alla hópa samfélagsins.

Enda hefur aldeilis komið á daginn hvað það var hörmuleg ákvörðun hjá ríkisstjórn Sjálfstæðisflokks og Framsóknar að leggja niður verkamannabústaðakerfið um aldamótin – hörmuleg harðlínupólitík. Sem hefur enn þann dag í dag alvarlegar afleiðingar fyrir húsnæðisöryggi venjulegs vinnandi fólks, og fjölskyldur þess.

Í rannsókn ASÍ og BSRB á leigumarkaði á árinu 2025 sögðu um 90% leigjenda sem leigja í almenna íbúðakerfinu, af Bjargi eða öðrum óhagnaðardrifnum félögum – að þeir byggju við húsnæðisöryggi. En aðeins helmingur – 50% þeirra sem leigja á markaðsforsendum, af einstaklingum eða félögum með hagnaðarsjónarmið, telja sig búa við húsnæðisöryggi.

Þetta er sláandi munur. Og það liggur fyrir að að síðustu árin hefur uppbygging á almennum íbúðum ekki strandað á stofnframlögum frá ríkinu. Þvert á móti – fleiri milljarðar sem ríkið hefur ráðstafað til þessarar uppbyggingar hafa ekki ratað út í raun. Vegna þess að alltof mörg sveitarfélög hafa neitað að lyfta litla fingri í þessum málum – neitað standa við sinn hlut og úthluta lóðum til óhagnaðardrifinna íbúðafélaga. Þetta er ótrúlegt ábyrgðarleysi.

Staðreyndin er þessi: Stærsta húsnæðismálið á Íslandi í dag er að Samfylking sigri í sveitarstjórnarkosningunum 16. maí. Ekki síst í fjölmennum sveitarfélögum sem setja tóninn fyrir landið allt: Til að byggja íbúðir fyrir alla tekjuhópa – líka tekjulægra vinnandi fólk, öryrkja, eldra fólk, stúdenta og með öðrum íbúðafélögum sem eru rekin án hagnaðarsjónarmiða.

Samfylkingin verður að sigra og það er okkar verkefni að tryggja að svo verði. Ekki bara í Reykjavík. Heldur líka í Hafnarfirði og í Kópavogi og hringinn í kringum landið.

Tökum dæmi: Tíundi hver Íslendingur er Kópavogsbúi – en samt hefur bæjarstjórnin í Kópavogi ekki úthlutað einni einustu lóð til Bjargs, sem byggir fyrir tekjulægra vinnandi fólk og tryggir fjölskyldum þess öruggt húsnæði. Núll lóðir – á 10 árum – í næstfjölmennasta sveitarfélagi landsins. Þetta er til skammar – svo ekki sé fastar að orði kveðið.

* * *

Og það mikilvægasta af öllu í húsnæðismálum – sem er löngu tímabært – er að ríki og sveitarfélög fari að vinna raunverulega saman að uppbyggingu á íbúðum fyrir alla:

Núna í vikunni var samið um 1.400 íbúðir á ríkislóðum í Reykjavík. Það eru ekki bara einhver plön sem birtast í glærum – heldur beinlínis uppbyggingarsamningar, milli ríkis og borgarinnar. Sem er í fyrsta skipti frá árinu 2017 sem ríkið er að leggja sitt af mörkum á þennan hátt. Til að fjölga íbúðum – með skilyrði um að byggðar verði íbúðir fyrir alla tekjuhópa.

Ég spyr: Hvers vegna var þetta ekki gert fyrr? Hvers vegna í ósköpunum hafa ríkisstjórnir síðustu ára legið á þessum lóðum – verðmætu en vannýttu byggingarlandi í borginni – eins og ormur á gulli? Og það á tíma þegar húsnæðisverðið var að rjúka upp í hæstu hæðir – með tilheyrandi afleiðingum fyrir verðbólgu og vaxtastig.

Þetta er algjörlega óskiljanlegt. En sýnir á móti hvað við getum gert þegar ríki og sveitarfélög taka höndum saman og vinna saman að settu marki. Og við höfum þegar gert sambærilega samninga um íbúðir á ríkislóðum við til dæmis Reykjanesbæ og fleiri sveitarfélög.

* * *

Á sama tíma og höfum við tryggt að fleiri íbúðir nýtist sem heimili fólks – dregið úr hvata til að safna íbúðum á fáar hendur, lagað hlutdeildarlánakerfið, tekið á Airbnb – loksins – aukið hlut stofnframlaga frá ríkinu til almennra íbúða, hafið stórfellda einföldun byggingarreglugerðar og ráðist í miklar umbætur á stjórnsýslu húsnæðismála. Og nú gripum við til aðgerða til að styrkja stöðu leigjenda – með því að flýta úrlausn ágreiningsmála, leigjendum að kostnaðarlausu, stórauka stuðning við leigjendaaðstoð Neytendasamtakanna og stemma stigu við mánaðarlegum vísitöluhækkunum á leigusamningum.

Við drögum úr vægi verðtryggingar frá og með næstu áramótum.

Og við höfum mótað atvinnustefnu sem hægir á stórfelldum og ósjálfbærum innflutningi launafólks sem treyst hefur verið á til að drífa áfram hagvöxt – þó að hagvöxtur á mann hafi verið 0% á meðan, yfir tæplega 10 ára tímabil.

Allt skiptir þetta máli fyrir húsnæðisöryggi venjulegs fólks.

IV.
Kæru félagar. Það verður kosið um fleira en húsnæðismál og auðvitað er það mismunandi frá einu sveitarfélagi til annars – eftir því hvernig stendur á.

En Samfylking er eini stjórnmálaflokkurinn í landinu sem hefur kynnt útspil þar sem lögð eru fram stefnumál þvert á landið – með þremur samvinnuverkefnum ríkis og sveitarfélaga til næstu ára:

1. Við ætlum að auðvelda rekstur og uppbyggingu – með einföldun regluverks.
2. Við ætlum að hlúa að fólkinu sem byggði landið – með því að efla og samþætta þjónustu við eldra fólk.
3. Og við ætlum að lækka kostnað barnafólks – með þaki á leikskólagjöld og 100% systkinaafslætti.

Og já – við höfnum Kópavogsskattinum á barnafjölskyldur upp á 450 þúsund krónur á einu ári – fyrir fjölskyldu með tvö börn. Gjaldaleið Sjálfstæðisflokks gegn barnafjölskyldum er ekki rétta leiðin – og það er alls ekki leið okkar jafnaðarfólks.

Það hefur ekki farið framhjá neinum að við viljum lögfesta rétt til leikskólavistar – eins og gert hefur verið á öllum hinum Norðurlöndunum. Með sameiginlegri fjármögnun ríkis og sveitarfélaga.

Þetta væri risastórt skref fyrir Ísland – á pari við stóru sigra verkalýðshreyfingarinnar sem við rifjum gjarnan upp á hátíðlegum stundum eins og 1. maí.

Þá erum við að tala um að lögfesta leikskólann og rétt til leikskólavistar að loknu fæðingarorlofi. Með því brúum við bilið fyrir foreldra. Tryggjum börnum jafnan rétt. Og síðast en ekki síst hlúum við auðvitað betur að faglega starfinu á leikskólunum, og starfsaðstæðum kennara og annarra – þegar leikskólarnir fá loksins þann sess sem þeir eiga skilið og innspýtingu fjármagns með aðkomu ríkisins. Ég má til með að benda líka á áhrifin á jafnrétti kynjanna sem ættu að vera öllum ljós.

En ég verð að viðurkenna að ég hef orðið steinhissa á viðbrögðum pólitískra andstæðinga okkar við þessu mikilvæga og sjálfsagða baráttumáli okkar jafnaðarfólks. Sem er vel ígrundað og byggir meðal annars á tillögum frá aðgerðahópi um brúun bilsins – sem var skipaður eftir síðustu kjarasamninga á almennum vinnumarkaði – með fulltrúum verkalýðshreyfingar, atvinnurekenda, kennara, ríkis og sveitarfélaga. Og reyndar hefur það verið formleg stefna Sambands íslenskra sveitarfélaga frá árinu 2022 að hefja viðræður við ríkið um að gera rekstur leikskóla að lögbundnu hlutverki sveitarfélaga – og að semja um tekjustofna til þjónustunnar!

Ég skil vel réttmætar áhyggjur af mönnun leikskólanna – og það er viðfangsefni sem við verðum að leysa samhliða, meðal annars með fjármögnun. Enda er það uppleggið í tillögum aðgerðahópsins – og mönnun er vandamál víðar í velferðarkerfinu sem þarf að taka á.

En ég spyr bara: Viljum við ekki stórhuga stjórnmál? Megum við ekki lengur setja markið hátt á sama hátt og brautryðjendurnir gerðu á síðustu öld? Og leysa mál sem hvíla þungt á fjölskyldum landsins – á sama hátt og gert hefur verið á Norðurlöndum? Þegar skólaskyldan var lögfest snemma á 20. öld þá var það ekki stoppað af vegna stöðunnar á mönnun og fagmenntun í farskólunum. Nei. Hugsum stórt, leysum mál og höldum áfram að vinna glæsta sigra. Við getum það vel!

Á meðan boða andstæðingar okkar engar lausnir – heldur einungis úreltar hugmyndir og afturhvarf til verri tíma – með hvötum fyrir konur til að vera bara heima og stórhættulegum hugmyndum um að aðgengi barna og foreldra að leikskólum eigi að ráðast af því hvort foreldrarnir vinni hjá stórfyrirtæki eða ekki. Þjónusta sem er borguð með útsvarsfé borgaranna! Þetta er engin lausn á stöðunni heldur aðför að því sterka almenna velferðarkerfi sem við höfum byggt upp í áranna rás hér á Íslandi. Það er ekkert vandamál að vera með sjálfstæða skóla inn á milli og einhverja dagvistun á vegum fyrirtækja – en ég ítreka það að það væri alls ekki lausn, heldur hörmuleg afturför, ef aðgengi barna og foreldra að leikskólum ætti að ráðast af vinnustað foreldranna.

V.
Jafnaðarmenn – kæru félagar: Þegar við í Samfylkingu segjum „Sterk velferð – stolt þjóð“ þá fangar það ákveðin gildi og kjarna í því sem við erum og því sem við viljum vera hér á Íslandi.

Það er að hluta til lýsing á veruleika – árangri sem hefur þegar unnist – en um leið, og ekki síður, er það hugsjón okkar:

Þar sem hinn vinnandi maður getur verið stoltur af sínu framlagi og af sínu þjóðfélagi – því sem við gerum og getum, hvert og eitt, en ekki síður af því sem við eigum hérna saman og því sem við gerum og getum saman. Þegar við tökum ábyrgð hvert á öðru – með sterkri velferð, auðugri menningu og blómlegu mannlífi fyrir alla sem hér búa.

Þar sem virðingu og verðmætum samfélagsins er ekki aðeins ráðstafað eftir lögmálum markaðsafla, eignum og tekjum.

Enda er markaðurinn þarfur þjónn – en afleitur húsbóndi. Og þetta skiljum við sósíaldemókratar.

* * *

Nú er rétti tíminn til að taka slaginn: Það eru 15 dagar í kosningar. Og Samfylking er loksins komin á þann stað sem brautryðjendurna dreymdi um – leiðandi í landsmálum – með söguleg sóknarfæri í sveitarstjórnum vítt um land. Gefum allt í þessa kosningabaráttu – og höldum áfram að vinna stóra sigra.

Til hamingju með daginn! Njótið vel – og kærar þakkir til Samfylkingarfélagsins í Reykjavík fyrir að standa fyrir þessari hefð á hverju ári.

Ræða Kristrúnar Frostadóttur, formanns Samfylkingar og forsætisráðherra, á baráttudegi verkalýðsins 1. maí 2026 í Iðnó í Reykjavík.

Ræða formanns 1. maí: „Sterk velferð – stolt þjóð“

Heldurðu að þú vitir allt? Þá er spurning… kanntu allt líka?

Komdu og splittu G-inu eins og fagmaður og taktu svo slaginn í laufléttu barsvari (pub quiz) Hvort sem þú mætir einn eða með lið – þá reynir á þekkinguna og stemninguna.

Nýtum tækifærið til að hafa gaman, ræða málin og kynnast aðeins betur.

Það hefur reynst mér afar dýrmæt ákvörðun. Ég bý í göngufæri frá barnabörnunum, get tekið þátt í daglegu lífi og verið hluti af uppvexti þeirra. Þetta er einmitt það sem smærra samfélag býður upp á - nálægð, ró og aðgengi að því sem skiptir máli í daglegu lífi eins og að leikskóla, sundlaug, bókasafni og útivist.

Eins og margir nýir íbúar hef ég þó líka upplifað áskoranir. Það reyndist mér ekki einfalt að finna starf við hæfi í sveitarfélaginu og launakjör á vegum sveitarfélagsins endurspegluðu ekki þá reynslu og getu sem ég bý yfir. Atvinnutækifæri eru að mörgu leyti bundin við fáa geira og því þurfa margir að sækja vinnu út fyrir sveitarfélagið, þrátt fyrir að vilja starfa nær heimili sínu.

Þetta eru verkefni sem þarf að takast á við og þar tel ég að stefna Samfylkingarinnar og félaga í Ölfusi skipti máli. Þar er lögð áhersla á fjölbreyttara atvinnulíf, markvissa uppbyggingu í kringum höfnina, stuðning við nýsköpun og samstarf við nágrannasveitarfélög. Markmiðið er að skapa fleiri og fjölbreyttari störf í heimabyggð.

Það sem heillar mig mest við Ölfus er náttúran, víðáttan, fjaran og lyktin af sjónum. Þess vegna tel ég mikilvægt að skipulag byggðar taki mið af þessum verðmætum. Ég fagna því að í stefnu Samfylkingarinnar er lögð áhersla á að vernda hafnarsvæðið fyrir uppbyggingu atvinnulífs og tryggja að uppbygging íbúðarhúsnæðis þrengi ekki að höfninni, sé vönduð og í sátt við umhverfið.

Nú styttist líka í að ég komist á þann aldur að ég hætti að vinna. Þegar ég horfi fram á efri ár hef ég einnig velt fyrir mér stöðu eldri borgara í sveitarfélaginu. Þar er mikilvægt að bæta upplýsingagjöf og tryggja aðgengi að þjónustu. Samfylkingin leggur áherslu á heildstæða stefnu í málefnum eldra fólks, aukið félagslíf, betri ráðgjöf og lifandi samkomustað á Níunni þar sem fólk getur hist og tekið þátt.

Ég sé mikla möguleika í Ölfusi. Með markvissri stefnu, opnu samtali og vilja til að gera betur getum við byggt samfélag þar sem enn fleiri njóta þess að búa, starfa og eldast. Allt í nánd við fólkið sitt.

Frambjóðandi í 13. sæti á lista Samfylkingar og félaga í Ölfusi

Ég flutti í Ölfus vorið 2023 til að vera nær fjölskyldunni sem keypti íbúð hér í Þorlákshöfn. 

Lögreglumaður og húsasmiður

1. Kjartan Páll Þórarinsson

Hjúkrunarfræðingur

2. Rebekka Ásgeirsdóttir

Framkvæmdastjóri og verkefnastjóri

3. Ísak Már Aðalsteinsson

Þjónustufulltrúi og túlkur

4. Agnieszka Szczodrowska

Lögfræðingur

5. Reynir Ingi Reinhardsson

Formaður Félags eldri borgara á Húsavík og nágrenni

6. Regína Sigurðardóttir

Sjúkraliðanemi

7. Birta Guðlaug Sigmarsdótti

Rafvirki og stuðningsfulltrúi

8. Andreas Blesner

Nemi

9. Katla María Guðnadóttir

Einkaþjálfari

10. Linda Birgisdóttir

Umsjónarkennari

11. Óskar Páll Davíðsson

12. Ruth Ragnarsdóttir

Fjölmiðlafræðingur og leiðbeinandi

13. Egill P. Egilsson

Stuðningsfulltrúi

14. Helga Gunnarsdóttir

Bóndi og málarameistari

15. Sigurður Jóhann Freygarðsson

Kennsluráðgjafi og talmeinafræðingur

16. Berglind Júlíusdóttir

17. Tryggvi Grani Jóhannsson

Heiðursfélagi

18. Gunnar Valdimarsson

Við í Samfylkingunni í Kópavogi opnum kosningamiðstöð í húsnæðinu okkar í Hlíðarsmára 9 á sunnudaginn kl. 13:00.

Kosningarnar eru handan við hornið og hér hittast frambjóðendur og sjálfboðaliðar og þétta raðirnar.

Það verður eitthvað í boði fyrir alla:
Heitt á könnunni
Svalandi drykkir
Sætur biti

Takið fjölskyldu og vini með ykkur og sjáumst á sunnudag! Við hlökkum til að sjá þig!

Þess vegna hefur verið ánægjulegt að fylgjast með því hvernig meirihlutinn í Mosfellsbæ hefur unnið markvisst að því að styrkja umhverfi barna og ungmenna.
Sú vinna byggir á átaks- og forvarnarverkefninu Börnin okkar og innleiðingu barnvæns sveitarfélags. Lögð er áhersla á snemmtæka íhlutun, betra aðgengi að stuðningi og aukna samvinnu milli kerfa. Markmiðið er að bregðast fyrr við og styðja betur við börn, ungmenni og fjölskyldur í Mosfellsbæ.
Það gerði Samfylkingin ásamt samstarfsflokkum í meirihlutanum af festu og með skýrri sýn hvernig bæta mætti líðan og auka virkt samtal við börn og ungmenni í Mosfellsbæ.
Þetta hefur þegar skilað sér í breyttu verklagi og auknu samstarfi milli skóla, frístundastarfs og velferðarþjónustu, með það að markmiði að þjónustan verði samfelldari og betur samhæfð í kringum hvert barn og ungmenni. Ungmennaráð hefur verið eflt og þátttaka barna og ungmenna aukin með markvissari leiðum til að koma sjónarmiðum sínum á framfæri. Þá hefur aðgengi foreldra að ráðgjöf og stuðningi verið bætt, unnið að skýrari verkferlum og aukinni eftirfylgd í málum barna og ungmenna í viðkvæmri stöðu. Frístundastyrkur hefur verið hækkaður þannig að fleiri börn geti tekið þátt í skipulögðu frístundastarfi, opnunartími íþróttamannvirkja lengdur fyrir ungmenni og starf í félagsmiðstöðvum eflt. Þá hefur aðgengi að sálfræðiþjónustu í skólum verið bætt og unglingaráðgjafi tekið til starfa. Allt skiptir þetta máli.
Þessi verkefni eru ekki búin og það skiptir máli að við í Samfylkingunni fáum að halda áfram að setja börn og ungmenni í forgang því það sem hefur verið byggt upp þarf að fá að festa rætur og þróast áfram. Við vitum að þær ákvarðanir sem eru teknar í dag hafa bein áhrif á líf barna og ungmenna til framtíðar. Þess vegna er mikilvægt að halda áfram að leita eftir sjónarmiðum barna og ungmenna og tryggja að þau hafi raunveruleg áhrif á nærumhverfi sitt.
Það er ekki nóg að setja fram stefnur heldur þarf að fylgja þeim eftir í daglegu starfi. Það krefst þess að við séum stöðugt að meta hvað virkar, hvað má bæta og hvar þarf að bregðast við.
Samfylkingin vill halda áfram þeirri vinnu sem hefur verið sett af stað. Með skýrri sýn, ábyrgri forgangsröðun og festu.
Því hvernig við stöndum að málefnum barna og ungmenna endurspeglar það samfélag sem við viljum byggja börnum og ungmennum í Mosfellsbæ.

Guðný Maja Riba, kennari og Auður Einarsdóttir, laganemi, skipa 2. og 4. sæti á lista Samfylkingarinnar í Mosfellsbæ.

Sveitarstjórnarmál snúast fyrst og fremst um nærsamfélagið, það sem snertir daglegt líf fólks.

Áfram veginn – í þágu barna og ungmenna

Það er einmitt þessi nálægð sem laðar marga að Hveragerði, þar á meðal okkur sem skrifum þessa grein. Ekki þarf að fara langt til að komast út í náttúruna. Fossflötin, Hamarinn, Reykjafoss, Reykjafjall og Reykjadalur eru allt hluti af daglegu lífi okkar og þessi svæði, og fleiri til, bjóða upp á fjölbreytta möguleika til útivistar. Rannsóknir hafa sýnt að útivera hefur jákvæð áhrif á einbeitingu og almenna líðan fólks og vinnur gegn streitu. Þá stuðlar dvöl úti í náttúrunni að betra jafnvægi líkamans og hugarró.

Hveragerði hefur margt að bjóða, en á sama tíma lifum við í veruleika þar sem hraði, áreiti og stöðug stafræn tenging setja mark sitt á daglegt líf. Þó við séum sífellt tengd tækninni upplifa margir minni tengsl sín á milli, einmanaleiki eykst og þá verður nærumhverfið sífellt mikilvægara. Það eru mörg tækifæri til að nýta grænu svæðin okkar betur og skapa enn meiri hvata fyrir íbúa til að njóta þeirra reglulega. Þrátt fyrir að margir fari í göngutúra úti í náttúrunni er hægt er að styðja betur við fjölbreytta notkun útivistarsvæða fyrir alla aldurshópa.

Heilsubær snýst ekki eingöngu um það að hafa aðgang að fallegri náttúru eða góðum útivistarsvæðum, það er þó alltaf mikilvægur grunnur. Þetta snýr einnig að því hvernig við nýtum umhverfið okkar, hvernig við stuðlum að jákvæðum samskiptum fólks og hvort samfélagið sjálft hvetur til athafna sem ýta undir vellíðan íbúanna. Heilsubær er staður þar sem líkamleg, andleg og félagsleg heilsa fara saman. Þar sem börn fá að vaxa og dafna í umhverfi sem styður þau. Einnig þar sem fullorðnir hafa rými til að anda og eldri borgarar geta tekið virkan þátt í samfélaginu við góðar aðstæður til hreyfingar og samveru. Í því ljósi er náttúran ekki aðeins umhverfi, heldur lykilþáttur í daglegri lýðheilsu sem stuðlar að tengslum, ró og jafnvægi.

Svæðið undir Hamrinum býr yfir miklum möguleikum. Þar nýtur falleg náttúra sín í skjólsælu umhverfi og myndar sterkan grunn til frekari uppbyggingar. Með einfaldri og náttúrulegri þróun má gera svæðið enn aðgengilegra og betur nýtanlegt fyrir alla íbúa og gesti sem sækja Hveragerði heim. Ef horft er til að mynda á Kjarnaskóg á Akureyri má sjá gott dæmi um hvernig skógurinn hefur verið þróaður sem fjölbreytt útivistarsvæði fyrir alla aldurshópa. Vel upplýstir og merktir göngu- og hjólastígar, leiksvæði og góð grillaðstaða skapa upplifun sem hvetur fólk til að koma og staldra við. Í Hveragerði eru sambærileg tækifæri til staðar. Með einföldum aðgerðum, svo sem grillum, skjólgóðum setusvæðum og fjölbreyttri leik- og afþreyingaraðstöðu, má efla svæðið undir Hamrinum verulega. Mikilvægt er að tryggja gott aðgengi þannig að bæði börn og eldra fólk geti notið þess.

Með því að efla notkun svæðisins undir Hamrinum og annarra náttúrusvæða í Hveragerði má skapa lifandi rými sem styðja við samveru og útiveru og veita mikilvægt mótvægi við hraða nútímans. Slík uppbygging styrkir lífsgæði íbúa og eflir jafnframt stöðu Hveragerðis sem áfangastaðar. Þannig birtist heilsubærinn í daglegu lífi og styður við heilsu og vellíðan til framtíðar.

Höfundar skipa þriðja og fimmta sæti S-listans í Hveragerði.

Hveragerði hefur lengi verið þekkt fyrir að vera heilsubær, staður þar sem nálægðin við náttúruna skapar kjöraðstæður fyrir vellíðan fólks.

Samfylkingin í Kópavogi býður í kaffi á Krónikunni, Gerðarsafni í tilefni af Sumardeginum fyrsta

Hvar: Krónikan
Hvenær: Fimmtudaginn 23. apríl
Klukkan: 10:30 - 12:00

Komdu og fáðu þér kaffi og vöfflur og spjallaðu við frambjóðendur

“Áætlunarflug á milli Reykjavíkur og Ísafjarðar, Bíldudals og Gjögurs eru mikilvægustu almenningssamgöngur Vestfirðinga og lífæð byggðanna stóran hluta ársins. Brýnt er að standa vörð um þá þjónustu og öryggi sem flugsamgöngur veita íbúum á Vestfjörðum.”  Þannig hefst ályktun Fjórðungssambands Vestfirðinga um flugsamgöngur frá árinu 2015, ein af mörgum sem hefjast á þessum orðum.

Fyrir íbúa Vestfjarða eru ferðir til höfuðborgarsvæðisins mjög oft ekki val, heldur nauðsyn, enda verður sífellt algengara að opinber þjónusta sé miðlæg, þ.e.a.s. ætlast til þess að allir sæki þjónustu til Reykjavíkur. Þessar ferðir fela í sér kostnað sem nær langt út fyrir flugmiðann; launatap, uppihald, gistingu og okkar dýrmætustu auðlind, tíma. Tíðni flugs hingað til, á Ísafjörð, hefur gert mörgum kleift að fara fram og til baka samdægurs hluta vikunnar og skiptir sá möguleiki sköpum. Með fyrirsjáanlegri fækkun ferða má gera ráð fyrir að sá sveigjanleiki hverfi að stórum hluta og að ferðalög krefjist í auknum mæli gistingar og lengri fjarveru frá vinnu og heimili.  Þetta atriði mun vega þyngst hjá þeim sem síst mega við því, þeim sem þurfa veikinda sinna vegna að sækja læknisþjónustu suður. 

Flugsamgöngur til Ísafjarðar eru þegar ófyrirsjáanlegar yfir vetrartímann vegna veðurs, en algengt er að um 100 flug falli niður vegna veðurs á hverju ári. Með lækkaðri ferðatíðni minnkar svigrúm íbúa til að bregðast við þeim veruleika. Það þýðir einfaldlega að flug verður enn óöruggari ferðamáti fyrir fólk sem reiðir sig á það, ekki síst þegar þarf að sækja nauðsynlega þjónustu.

Niðurstöðu viðræðna Vegagerðarinnar og Icelandair um flugsamgöngur til Ísafjarðar, er að mati okkar jafnaðarmanna í Ísafjarðarbæ, samningur um algert lágmark.   Samningurinn felur í sér verulega skerðingu á þjónustu við norðanverða Vestfirði, eða 28,5% fækkun flugferða. Slík niðurstaða er ekki aðeins töluleg breyting heldur hefur hún raunveruleg áhrif á daglegt líf fólks. 

Samhliða þessu eru uppi hugmyndir um breytingar á Loftbrúnni, þar sem farið yrði frá prósentustuðningi yfir í fasta upphæð. Í reynd myndi það færa sífellt stærri hluta kostnaðar yfir á íbúana sjálfa eftir því sem verð hækkar, og það er augljóst skref í ranga átt. Loftbrúin hefur verið mikilvæg kjarabót fyrir landsbyggðina, ekki síst á tímum hækkandi gjalda, og það þarf að tryggja að hún haldi því hlutverki sínu.

Þessi atriði teikna upp fyrir okkur skýra mynd: verið er að auka kostnað og óvissu fyrir íbúa svæðisins. Slíkt jafngildir í reynd auknum landsbyggðarskatti.

Horfa þarf til framtíðar og er í því samhengi ekki úr vegi að benda á aðra setningu úr sömu ályktun og nefnd var fyrr í pistlinum, frá Fjórðungsþinginu haustið 2015: “Fjórðungsþing skorar á stjórnvöld að gerð sé úttekt á mögulegum nýjum flugvallarstæðum á Vestfjörðum sem geta þjónað innanlands og millilandaflugi.“ Eina leiðin til að auka ferðaöryggi í flugi til og frá svæðinu er með því að fá flugvöll sem er síður lokaður vegna myrkurs eða veðurfarsskilyrða. Eina leiðin til að gera flug hingað arðbærara er að vera með flugvöll sem getur tekið á móti sömu flugvélum og aðrir stórir landsbyggðar flugvellir gera í dag. Ísafjarðarflugvöllur er rekinn á undanþágu vegna hindrana í nágrenni flugvallarins og gæti því mögulega verið lokað endanlega án langs fyrirvara.  Því er í raun mjög sérstakt að ríkisvaldið hafi ekki gripið ákall Fjórðungsþings á lofti og farið í það af fullum krafti að skoða aðra mögulega staði fyrir alvöru flugvöll á svæðinu. 

Flugsamgöngur eru ekki aukaatriði í byggðamálum. Þær eru forsenda þess að fólk geti búið, starfað og sótt þjónustu á svæðinu. Þess vegna þarf að taka þessi mál fastari tökum með hagsmuni íbúa að leiðarljósi og skýra framtíðarsýn.Við sem skipum lista Samfylkingarinnar í Ísafjarðarbæ munum vera skýrir og óþreytandi málsvarar þess að tryggja öruggar og áreiðanlegar flugsamgöngun í samstarfi við stjórnvöld og hagaðila.


Höfundar eru Svanfríður Guðrún Bergvinsdóttir, Helgi Karl Guðmundsson, Finney Rakel Árnadóttir, Sigurður Jón Hreinsson, Hrafnhildur Hrönn Óðinsdóttir, Úlfar Logason og Sigurrós Elddís Huldudóttir, og skipa þau sæti á lista Samfylkingarinnar í Ísafjarðarbæ.

Það er á forræði skipulagsyfirvalda að ráðstafa takmörkuðum gæðum þannig að lífsgæði verði betri. Þar skiptir öllu að fagleg og vönduð vinnubrögð séu höfð að leiðarljósi. Þá skiptir öllu máli að eiga gott samtal við hagsmunaaðila í nærsamfélaginu. Safna þarf saman ólíkum viðhorfum og gagnkvæm virðing þarf að vera fyrir hendi. Ekki síður þarf að ríkja traust milli ólíkra hagsmuna því slíkt kemur ávallt upp þegar úthluta þarf takmörkuðum gæðum.

Það var því afar merkileg vinna sem fór fram á þessu kjörtímabili þar sem mynduð var þverpólitískur fimm manna starfshópur sem hafði það verkefni að „móta framtíðarsýn fyrir Kópavogsdalinn“. Hópurinn hélt um 20 fundi auk þess sem samtalsfundir voru með íbúum og hagsmunaaðilum. Hugmyndasamkeppni var haldin og hópurinn skilaði af sér skýrslu þann 12 febrúar 2024 sem var samþykkt af bæjarstjórn með öllum atkvæðum. Það er of langt mál að rekja ferlið eða efni skýrslunnar en niðurstöðu hópsins má skipta í megin atriðum í þrjá hluta.

Í honum miðjum rennur Kópavogslækur sem er nokkurs konar lífæð hans. Kópavogslækurinn hefur ekki alltaf verið jafn saklaus og hann er nú. Um aldir var hann vatnsmikil á og gat verið farartálmi þegar leysingar voru á vorin. Árið 1874 drukknuðu 2 börn bóndans Árna í Hvammkoti (síðar Fífuhvammi) á heimleið úr kirkju í Reykjavík. Matthías Jochumsson orti um þennan hörmulega atburð eftirminnilegt ljóð. Þar segir

skjálfandi starir það straumfallið á

en báran kvað grátlag við tárugan stein.

Þegar byggð í Kópavogi fór að vaxa í Kópavogi um miðja síðustu öld varð Kópavogslækur fórnarlamb frumkvöðulsandans og ekki var hugað að verndun hans. Hann fékk viðurnefni sem ekki verður nefnt hér. Hann breyttist úr árfarvegi í læk og ástand hans var orðið sorglegt. Niðurstaða starfshópsins var að hreinsun og endurlífgun Kópavogslækjar er alger forsenda þess að móta fallegan árfarveg og vera það bæjarprýði sem hann á skilið. Þetta verkefni hlaut óvænt byr í seglin þegar umsókn Kópavogsbæjar um þátttöku í svokölluðu Icewater áætlun ESB var samþykkt. Á annað hundrað milljónir fengust í verkefnið. Það er unnið í samvinnu við Kópavogsbæ og gengur vel. Það eru mörg dæmi þess að ár og fljót sem voru talin útdauða hafi fengið nýtt líf. Hægt er að nefna Thames í London og Signu sem rennur gegnum París sem hafa fengið endurnýjun sinna lífdaga. Ekki þarf að fara langt. Lax er veiddur í Elliðaánum. Hvers vegna ekki í Kópavogslæk? Það gæti orðið stór stund þegar það gerist.

Kópavogsdalur er perla. Skjólsæll, sólríkur og þar kemur vorið fyrr og sumarið kveður síðar en á flestum öðrum stöðum á höfuðborgarsvæðinu. Dalurinn á sér stóran sess í hugum Kópavogsbúa. Þar má sjá fólk á ferli um dalinn á yndislegum gönguleiðum að njóta lífsins í útiveru allt árið um kring. Kópavogsdalurinn er miðgarður okkar Kópavogsbúa líkt og íbúar í New York borg eiga sinn víðkunna Central Park – Miðgarð; víðáttumikla og afar vinsæla græna vin í miðri stórborginni. Tillögur starfshópsins fela í sér aðgerðir til að útivistar- og afþreyingarsvæði sem skapi almenna vellíðan og náttúruupplifun og stuðli að hreyfingu og útivist íbúa.

Þriðji hlutinn sem lagt er til að skoðaður verði heildstætt er sá hluti Kópavogsdals sem er íþróttasvæðið. Hópurinn leggur til að hefja þarf endurskoðun á deiliskipulagi íþróttasvæðisins í samtali við Breiðablik, aðra hagsmunaaðila á svæðinu og íbúa bæjarfélagsins. Lagt er til að farið verði í hugmyndasöfnun eða samkeppni meðal arkitekta eða annarra um skipulagið. Gætt verður að byggingarmagn sé ekki óhóflegt og rími við ásýnd dalsins. Auk þess sem fagurfræði og ásýnd dalsins sé höfð í huga við hönnun nýbygginga. Ég er einn þeirra sem hef átt margar mínar bestu stundir í dalnum. Ég lék knattspyrnu með Breiðablik um árabil og þar er okkar heimavöllur sem geyma margar ljúfar stundir. Ég á enn erindi í dalinn oft í viku en fátt þykir mér vænna um en að sinna dómgæslu á stærsta íþróttamóti landsins, Símamótinu í þrjátíu ár. Þar er gleðin eins ósvikin og hún getur orðið. Það eru margir sem vita ekki að það eru yfir ein milljón heimsókna í Fífuna á hverju ári.

Í þeirri skipulagsvinnu sem framundan er þurfa að fara saman sjónarmið grasótar og afrekskeppni. Það er ólíðandi að Breiðablik, sem hefur leikið yfir 50 leiki í Evrópukeppnum síðan 2010 þurfi að fara til Reykjavíkur þegar Kópavogsvöllur uppfyllir ekki vallarskilyrði til keppni á alþjóðavísu.

Það var afar ánægjulegt að vinna með starfshópnum. Ég vil trúa því að þegar upp er staðið þá viljum við öll – hvar í flokki sem við stöndum að við viljum búa til samfélag þar sem lífsgæði eru í forgrunni. Þetta er gerólík aðferðafræði heldur en sú sem hingað til hefur tíðkast iðulega í skipulagsmálum í Kópavogi. Það er til dæmis ekki hægt að hugsa sér ólíkari nálgun sem þessi er og svo hina sem var beitt við mótun nýs miðbæjar í Kópavogi. Þar var skipulagsvaldið á einhverjum mikilvægustu sameiginlegu eignum Kópavogsbúa afhent án nokkurra skuldbindinga til lóðarhafa og verktaka. Fyrsta hugmynd lóðarhafans varð síðan að deiliskipulagi. Við þekkjum alla þá hörmungarsögu. Það er kominn tími til að breyta forgangsröðun í skipulagsmálum í Kópavogi.

Höfundur skipar 3. sæti á lista Samfylkingarinnar í Kópavogi fyrir bæjarstjórnarkosningarnar þann 16. maí 2026.

Skipulagsmál eru einhver mikilvægustu verkefni sem sveitarfélög hafa með höndum. 

Leit um „��"

3374 niðurstöður fundust við leit að „��"

Póstlisti Samfylkingarinnar

Samfylkingin

Flokkurinn

Flýtileiðir

Um Samfylkinguna

Vertu í bandi:

Leit um „���������������������������������������������������"

3374 niðurstöður fundust við leit að „���������������������������������������������������"