Rannsóknir benda til þess að algengi einhverfurófsraskana sé um 1–3% meðal barna, eða um það bil 1 af hverjum 30–50 börnum. Fylgiraskanir hjá börnum á einhverfurófi eru algengar og jafnvel frekar reglan en undantekningin. Þar má nefna tilfinningaraskanir eins og kvíða, þunglyndi eða aðrar taugaþroskaraskanir eins og ADHD, málþroskaraskanir og þroskahömlun. Börn á einhverfurófi er því stór hópur í okkar samfélagi sem oft á tíðum glímir við margar áskoranir. Börn á einhverfurófi eru margfalt líklegri til að þróa með sér skólaforðun en önnur börn.

Í Kveik í gærkvöldi var varpað ljósi á þann ójöfnuð sem fólk á einhverfurófi getur mætt í geðheilbrigðisþjónustu, þar sem einstaklingum er stundum vísað frá eða þeir fá ekki þá meðferð sem þeir þurfa á að halda. Það er alvarlegt þegar kerfið sem á að styðja fólk bregst.

Oft er sagt að ef þú hefur hitt einn einstakling með einhverfu þá hafir þú hitt einn einstakling með einhverfu. Fólk á einhverfurófi er jafn misjafnt og við hin. Að vera á einhverfurófi setur fólk ekki í ákveðna staðalímynd eða box. Hver einstaklingur er einstakur, alveg eins og þú og ég.

Ég þekki þetta vel úr starfi mínu þar sem ég vinn meðal annars með fólki á einhverfurófi. Það sem skiptir mestu máli er að mæta einstaklingnum þar sem hann er staddur. Í grunninn sitjum við saman, ein manneskja að hjálpa annarri manneskju. Það skiptir miklu máli að við aukum þekkingu okkar á einhverfu og þeim áskorunum sem henni geta fylgt, en ekki síður á styrkleikum sem margir á einhverfurófi búa yfir. Auðvitað geta fylgt ákveðnar hindranir sem tengjast taugaþroskafrávikum og krefjast aðlögunar í umhverfi eða meðferð. En einhverfa ætti ekki að vera ástæða fyrir því að einstaklingur fái ekki viðeigandi meðferð.

Rannsóknir sýna til dæmis að hugræn atferlismeðferð getur borið góðan árangur við kvíða hjá börnum á einhverfurófi. Meðferðin getur þó þurft aðlögun, til dæmis með meiri þátttöku foreldra, sjónrænt skipulag eða lengri meðferð. Sem dæmi reynir oft á í mínu starfi með einstaklingum á einhverfurófi að greina á milli þess sem veldur vanlíðan. Stundum er um að ræða kvíða, en stundum tengist vanlíðanin frekar skynúrvinnsluvanda sem oft fylgir einhverfu, til dæmis þegar ákveðin hljóð, birta eða fjölmenni valda miklu álagi. Það sem skiptir mestu máli er að við greinum vandann vel og kortleggjum hann út frá einstaklingnum, svo við getum fundið réttar leiðir til að styðja við hann.

Fólk á einhverfurófi á rétt á sömu geðheilbrigðisþjónustu og aðrir. Verkefni okkar sem samfélags er að tryggja að kerfið loki ekki dyrum heldur finni leiðir til að mæta fólki með skilningi, þekkingu og lausnum hvort sem það er með viðeigandi meðferð eða aðlögun umhverfis. Við getum öll gert betur og byrjað strax í dag með því að gefa okkur tíma til þess að kynna okkur einhverfu. Mikið af góðum upplýsingum er t.d. að finna á heimasíðu einhverfusamtakana: https://www.einhverfa.is.

Í Kveik í gærkvöldi var varpað ljósi á þann ójöfnuð sem fólk á einhverfurófi getur mætt í geðheilbrigðisþjónustu.

Framboðslistinn var kynntur á opnum kynningarfundi í húsi leikfélagsins við Austurmörk 23, laugardaginn 14. mars.

Listinn er skipaður öflugu fólki með fjölbreytta reynslu og þekkingu sem vill leggja sitt af mörkum til þróunar og áframhaldandi uppbyggingar Hveragerðisbæjar. 

Í starfinu framundan hjá S-listanum verður lögð áhersla á að fólk með ólíkar skoðanir og ólíkan bakgrunn geti fundið sér farveg og staðið saman með félagshyggju og jafnaðarstefnu að leiðarljósi.

S-listinn í Hveragerði er þannig skipaður:
1. Birgitta Ragnarsdóttir, tollamiðlari
2. Þorsteinn Hjartarson, eldri borgari og fv. fræðslustjóri
3. Maria Araceli, dans- og leiklistarkennari
4. Guðmundur Benóný Baldvinsson, lagerstjóri
5. Berglind Ósk Guttormsdóttir, leiðsögumaður og ferðaskipuleggjandi
6. Arnar H. Halldórsson, verkfræðingur
7. Árný Fjóla Ásmundsdóttir, leiðbeinandi í leikskóla og listakona
8. Tómas Kristjánsson, sálfræðingur og lektor
9. Kristín Lilja Thorlacius, bókasafns- og upplýsingafræðingur
10. Halldór Grétar Einarsson, tæknistjóri
11. Harpa Björnsdóttir, deildarstjóri og leikskólakennari
12. Hjálmar Trausti Kristjánsson, bílstjóri
13. María Arnardóttir, myndlistarkona
14. Ingibjörg Sigmundsdóttir, eldri borgari og fv. garðyrkjubóndi

Samfylkingin og óflokksbundnir (X-S) bjóða nú fram í Hveragerði til sveitarstjórnarkosninganna í vor. 

Framboðslisti Samfylkingar og óflokksbundra í Hveragerði

Hafnfirðingar vita að samgönguinnviðir í bænum eru víða komnir að þolmörkum og að þörf er á tafarlausum aðgerðum. Fulltrúar Samfylkingarinnar hafa margoft bent á þessar staðreyndir á kjörtímabilinu en oftar en ekki er talað fyrir daufum eyrum meirihluta Framsóknar- og Sjálfstæðisflokks. Fáum við umboð kjósenda í sveitarstjórnarkosningum 16. maí nk. þá munum við sjá til þess að stefna og sýn bæjarstjórnar verði skýr þannig að enginn velkist í vafa um hver vilji bæjarstjórnar er í þessum efnum og við munum láta verkin tala.

Sama hvar borið er niður þá er Hafnarfjörður aftarlega á merinni þegar kemur að framkvæmdum í Samgöngusáttmála höfuðborgarsvæðisins. Þar gildir einu hvort um er að ræða framkvæmdir sem lúta að almenningssamgöngum og uppbyggingu borgarlínu eða stórum samgöngubótum eins og á Reykjanesbrautinni frá N1 hringtorginu og áfram í átt að Kaplakrika. Hér hafa bæjaryfirvöld einfaldlega sofið á verðinum og ekki tekist að halda sjónarmiðum og hagsmunum Hafnarfjarðar nægjanlega vel á lofti.

Stefnir í ófremdarástand við Suðurhöfn

Suðurhöfn er eitt þeirra svæða í bænum þar sem við blasir að aðgerða er þörf strax. Umferðargreining sem unnin var fyrir Hafnarfjarðarbæ í tengslum við fyrirhugaða uppbyggingu á hafnarsvæðinu leiðir í ljós að gatnakerfið er þegar komið að þolmörkum. Þegar svo við bætast áform um uppbyggingu íbúða fyrir um 3000 manns og nýs Tækniskóla fyrir um 3000 nemendur og starfsfólk þá er ljóst að það stefnir í algjört ófremdarástand ef ekki verður gripið til aðgerða. Þess vegna hefur Samfylkingin endurtekið kallað eftir því að bærinn hefji formlegar viðræður við Betri Samgöngur m.a. vegna þess að í ljós hefur komið að uppfæra verður Samgöngusáttmála höfuðborgarsvæðisins þar sem ekki er gert ráð fyrir sérrými fyrir borgarlínu frá verslunarmiðstöðinni Firði að Suðurhöfn. Hvað þá lengra í átt að Völlunum. Í ljósi fyrrnefndrar uppbyggingar er gríðarlega mikilvægt að tryggja góðar tengingar almenningssamgangna við svæðið. Í þessum efnum verður bæjarstjórn að tala með skýrum og afgerandi hætti í þágu bæjarbúa en því miður hefur verulega skort á það hjá núverandi meirihluta Framsóknar- og Sjálfstæðisflokks í þessu máli og það verið látið reka á reiðanum.

Reykjanesbraut að N1 hringtorgi og í átt að Kaplakrika - flöskuháls sem kallar á tafarlausar framkvæmdir

Annar flöskuháls í umferðinni sem Hafnfirðingar þekkja vel er Reykjanesbrautin að N1 hringtorginu og svo áfram í átt að Kaplakrika. Á vissum tímum sólarhringsins er umferðarþunginn slíkur að illmögulegt er fyrir þá sem koma úr Setberginu eða af Lækjargötunni að komast inn á Reykjanesbrautina. Slíkur er vandinn að lengi hefur verið rætt um að koma á einhvers konar ljósastýringu á umræddu hringtorgi en það hefur ekki gerst ennþá. Á gríðarlega fjölmennum opnum fundi sem Samfylkingin í Hafnarfirði hélt í síðasta mánuði með Vegagerðinni um samgöngumál sem tengjast bænum, var einmitt mesti þunginn í umræðu um vegabætur á þessum kafla Reykjanesbrautarinnar. Beðið er niðurstaðna úr valkostagreiningu Vegagerðarinnar vegna umrædds vegakafla en líklegt er að bæjarstjórn muni þurfa að taka afstöðu til tveggja kosta; annars vegar mislægra gatnamóta eða stokks/jarðgangna. Samkvæmt Samgöngusáttmála höfuðborgarsvæðisins eiga framkvæmdir þar að hefjast á allra næstu árum og því brýnt að valkostirnir liggi fyrir sem fyrst enda mikilvægt að hefja framkvæmdir því umferðarhnútarnir á þessum kafla kalla á tafarlausar framkvæmdir.

Flóttamannavegur loksins kominn á dagskrá

Á fyrrnefndum fundi okkar með Vegagerðinni var einnig talsvert rætt um stöðu Flóttamannavegarins svokallaða. Samfylkingin hefur á undanförnum árum haldið málefnum Flóttamannavegarins á lofti á vettvangi bæjarstjórnar og í kjölfar málflutnings okkar jafnaðarfólks í bæjarstjórn Hafnarfjarðar og með nýrri ríkisstjórn er Flóttamannavegurinn loksins kominn á dagskrá. Í framlagðri samgönguáætlun ríkisstjórnar Kristrúnar Frostadóttur er ekki lengur gert ráð fyrir því að Vegagerðin skili veginum til þeirra bæjarfélaga sem hann liggur í gegnum, Hafnarfjarðar, Garðabæjar og Kópavogs, heldur er nú þvert á móti stefnt að því að Vegagerðin verði veghaldari og muni því sinna rekstri og viðhaldi Flóttamannavegar. Ný samgönguáætlun gerir einnig ráð fyrir 50 milljón kr. framlagi í tengslum við hönnun á veginum á næstu tveimur árum. Þetta er ekki einungis mikilvægt vegna þess að vegurinn þjónar mikilvægu hlutverki til framtíðar sem ígildi ofanbyggðarvegar heldur einnig vegna þess að þegar framkvæmdir hefjast við Reykjanesbrautina við N1 hringtorgið þá mun Flóttamannavegurinn spila stóran þátt í því að taka við hluta umferðarinnar sem annars hefði farið um Reykjanesbrautina.

Öryggi gangandi og hjólandi vegfarenda við Reykjavíkurveg

Enn annað mál sem fulltrúar Samfylkingarinnar hafa látið sig varða í samgöngumálum á kjörtímabilinu snýr að bættu umferðaröryggi gangandi og hjólandi vegfarenda yfir Reykjavíkurveg. Á næstu árum mun byggjast upp ný íbúðabyggð í hverfi sem nefnist Hraun vestur þar sem stefnt er að blandaðri byggð. Sú uppbygging kallar á aukna umferð á svæðinu og börn á grunnskólaaldri koma til með að þurfa að þvera veginn í meira mæli en nú er til þess að sækja skóla, íþróttir og tómstundir. Þrátt fyrir að gert sé ráð fyrir undirgöngum á tveimur stöðum í skipulagi og aðrir kostir eins og mislægar gönguþveranir verið lagðir til, þá er ekki gert ráð fyrir þessum endurbótum í áformum Betri samgangna og Vegagerðarinnar í Samgöngusáttmála höfuðborgarsvæðisins. Engir fjármunir lagðir til hliðar í tengslum við væntanlegar framkvæmdir á þessu svæði vegna sérrýmis fyrir borgarlínu. Það er því ánægjulegt að bæjarstjórn hafi í síðasta mánuði samþykkt ítrekaða tillögu Samfylkingarinnar um að fela bæjarstjóra að fara í formlegar viðræður við þessa aðila um málið. Það var orðið löngu tímabært.

Samfylkingin ætlar að láta verkin tala

Af þessari upptalningu má sjá að það er af mörgu taka í samgöngumálum í Hafnarfirði. Tök meirihluta Framsóknar- og Sjálfstæðisflokks á þessum mikilvægu málum hafa því miður einkennst af deyfð og doða. Það er nauðsynlegt að breyting verði þar á sem fyrst því samgöngumál og úrbætur í þeim hvíla þungt á Hafnfirðingum og bæjarbúar kalla eftir lausnum og aðgerðum.

Verkin sýna merkin! Á kjörtímabilinu, sem senn lýkur, hefur Samfylkingin í minnihluta lagt áherslu á úrbætur í samgöngumálum í málflutningi sínum og reynt að þoka þeim áfram. Það er ljóst að samgöngumálin verða veigamikil á komandi kjörtímabili og þarf að taka þau föstum tökum eftir aðgerðarleysi síðustu ára. Og það munum við gera í nýjum meirihluta undir forystu okkar jafnaðarmanna á næsta kjörtímabili hljótum við til þess brautargengi í kosningunum 16. maí nk. Við ætlum að láta verkin tala!

Samfylkingin í Hafnarfirði hefur á yfirstandandi kjörtímabili ítrekað sett samgöngumál í bænum á dagskrá og barist fyrir úrbótum í þeim.

Þörf á tafarlausum fram­kvæmdum í sam­göngu­málum Hafn­firðinga

Kópavogur er frábær bær, það veit ég sem hef búið þar alla mína ævi. Þar er góð aðstaða til hreyfingar og félagslífs og bærinn hefur alla möguleika til að vera fyrirmyndarsveitarfélag. Samt hefur stjórnsýslan brugðist íbúum. Á síðustu fjórum árum hefur ítrekað verið gengið gegn gefnum loforðum og ákvarðanir teknar án raunverulegs samráðs. Traust íbúa hefur beðið hnekki og mikilvæg mál hafa setið eftir. Þetta er óásættanlegt. Nú er tími kominn á breytingar og stjórnsýslu sem stendur með íbúum, ekki gegn þeim. Tími fyrir nýja forgangsröðun í þágu allra bæjarbúa, ekki hluta af þeim. Ég treysti Samfylkingunni best til þeirra verka.

Aðgengi fatlaðra að íþróttum og tómstundum er mjög ábótavant svo dæmi sé tekið. Í dag standa fötluðum einstaklingum í Kópavogi fá eða engin raunveruleg úrræði til boða þegar kemur að skipulagðri íþróttaiðkun. Afleiðingin er sú að fjölskyldur neyðast til að sækja þjónustu í önnur sveitarfélög, sem leiðir til aukins kostnaðar, mikils álags og óréttlætis. Þetta er sérlega umhugsunarvert í ljósi þess að í bænum starfa tvö af stærstu íþróttafélögum landsins, sem ættu að geta verið burðarstoðir í uppbyggingu aðgengilegs íþróttastarfs fyrir alla. Ég hef áður fjallað um það að fötluð systir mín hefur þurft að sækja sínar íþróttir í þrjú mismunandi sveitarfélög. Sund í Hafnarfjörð, fótbolta í Garðabæ og skautaiðkun í Reykjavík.

Til þess að sveitarfélag virki þarf grunnþjónustan að vera í lagi. Annað mikilvægt mál er staða barnafjölskyldna, sérstaklega þegar horft er til leikskólamála. Leikskólagjöld í Kópavogi eru meðal þeirra hæstu á landinu og skortur á fyrirsjáanleika hvað varðar pláss eykur óöryggi hjá fjölskyldum. Þetta hefur bein áhrif á möguleika foreldra til að samræma atvinnuþátttöku og fjölskyldulíf. Ef sveitarfélagið nær ekki að bjóða upp á hagkvæm og áreiðanleg leikskólaúrræði er hætt við að fólk leiti í önnur sveitarfélög, sem veikir stöðu Kópavogs til lengri tíma litið.

Lausnin felst ekki aðeins í gagnrýni heldur í markvissum aðgerðum. Sveitarfélagið þarf að setja skýra stefnu um aðgengi að íþróttum og tómstundum fyrir fatlaða, í samstarfi við íþróttafélög, foreldra og notendur þjónustunnar sjálfa. Það þarf að tryggja fjármögnun, menntun þjálfara og skipulag sem gerir öllum kleift að taka þátt án þess að þurfa að leita út fyrir bæjarmörkin.

Jafnframt þarf að endurskoða leikskólamál í Kópavogi með það að leiðarljósi að lækka gjöld, auka fyrirsjáanleika og stytta biðlista. Slík fjárfesting er ekki kostnaður heldur fyrst og fremst grunnforsenda þess að fjölskyldur geti búið í bænum til framtíðar.

Í grunninn snýst þetta um jafnræði í þjónustu. Þegar úrræði eru til staðar fyrir suma en ekki aðra skapast misrétti sem grefur undan samfélagslegri samheldni. Kópavogur hefur burði til að vera sveitarfélag sem stendur jafnfætis öðrum þegar kemur að velferð, aðgengi og stuðningi við íbúa sína. Til þess þarf að horfa heildstætt á þjónustu bæjarins og tryggja að hún nái til allra, óháð stöðu, aðstæðum eða fötlun. Ég treysti Samfylkingunni best til þeirra verka.

Höfundur er námsmaður, búsettur í Kópavogi og situr í miðstjórn ungs jafnaðarfólks og í stjórn Katrínar, ungliðahreyfingar Samfylkingarinnar í Kraganum.

Á síðustu fjórum árum hefur ítrekað verið gengið gegn gefnum loforðum og ákvarðanir teknar án raunverulegs samráðs við íbúa í Kópavogi.

Undirritaður skrifaði á dögunum grein á Vísi sem bar titilinn „Af hverju er engin slökkvistöð í Kópavogi“ sem virðist hafa valdið titringi hjá pólitískri forystu Kópavogsbæjar. Greinin fjallaði um fordæmalausa kröfu meirihlutans um að greitt verði byggingarréttargjald fyrir lóð undir slökkviliðsstöð í Tónahvarfi og tafir á uppbyggingu stöðvarinnar vegna þess. Það er augljóslega bæjarbúum ekki í hag, heldur er verið að forgangsraða skammtímaniðurstöðum fram fyrir velferð og öryggi íbúa efri byggða Kópavogs sem búa við einn lengsta viðbragðstíma neyðarþjónustu á öllu höfuðborgarsvæðinu. Fulltrúar téðrar pólitískrar forystu, einkum úr röðum Sjálfstæðisflokksins, upplifa mikið óréttlæti að fjallað sé um þetta mál og vilja alls ekkert kannast við forsögu þess. Ég þakka þeim fyrir tilefni til að fjalla nánar um málið og er mér bæði ljúft og skylt að fara yfir feril þess á vettvangi stjórnar Slökkviliðs höfuðborgarsvæðisins, hvers fundargerðir eru birtar opinberlega.

Krafa um byggingarréttargjald eitt og hálft ár í meðferð stjórnar

Á fundi þann 18. október 2024 var dagskrárliðurinn Framtíðaruppbygging SHS, lóð við Tónahvarf til umræðu. Við dagskrárliðinn er bókað: Umræður um gjöld vegna lóða undir slökkvistöðvar vegna fyrirhugaðrar uppbyggingar. Samkvæmt fundargerð var niðurstaðan sú að farið yrði í að meta lóðaverð undir slökkvistöðvar í Tónahvarfi. Skyldi umræðum haldið áfram á næsta fundi. Undir liðnum var lagt fram minnisblað þáverandi bæjarlögmanns Kópavogs dagsett 4. október 2024. Í niðurstöðukaflanum segir: „[...]er að mati undirritaðrar rétt að úthlutun Tónahvarfs 4 sé litið til markaðsverð lóðarinnar og lóðarverð greiðist af byggðasamlagi skv. fjárhagsáætlun þess, sem aðildarsveitarfélög fjármagna sameiginlega“.

Á næsta fundi, þann 22. nóvember 2024, var málið aftur á dagskrá. Var bókað um dagskrárliðinn: „Framhald umræðna um gjöld vegna lóða undir slökkvistöðvar og mat á lóðaverði í Tónahvarfi“ . Var niðurstaðan bókuð að lögmenn sveitarfélaganna skyldu vinna drög að samkomulagi um verklag við mat á lóðum undir slökkvistöðvar og að umræðum um málið skyldi haldið áfram að lokinni þeirri vinnu.

Drög að slíku samkomulagi lágu fyrst fyrir til kynningar á fundi þann 28. febrúar 2025. Ákveðið var að stjórnarmenn skyldu fara yfir drögin milli funda og taka til afgreiðslu á fundi stjórnar í mars sama ár. Á næsta stjórnarfundi, þann 21. mars 2025 var málið á dagskrá en var frestað án frekari bókunar um hvenær málið skyldi næst tekið fyrir. Aftur var málið á dagskrá þann 25. apríl 2025 og var enn á ný frestað.

Loks var málið tekið fyrir á fundi stjórnar þann 13. júní 2025. Á fundinum var lagt fram minnisblað frá borgarlögmanni og annað frá bæjarlögmanni Mosfellsbæjar. Í þeim er m.a. fjallað um rótgróna venju um úthlutun lóða án byggingarréttargjalda fyrir lóðir undir slökkvistöðvar og að tillaga Kópavogsbæjar feli í sér verulegt frávik frá fyrri uppbyggingu. Þar er fjallað um að sveitarfélögin á höfuðborgarsvæðinu beri sameiginlega ábyrgð á uppbyggingu slökkviliðsins og verkefnum þess og segir að það skekki samstöðu samstarfsins og grafi undan trausti í samskiptum sveitarfélaganna að eitt þeirra krefjist greiðslu vegna lóðar sem er nýtt í þágu allra. Er gerður fyrirvari um afturvirka greiðslu fyrir lóðir annarra slökkviliðsstöðva á höfuðborgarsvæðinu verði reyndin sú að greitt verði fyrir stöðina í Tónahvarfi enda leiddi önnur niðurstaða til mismunar á framlagi sveitarfélaganna til slökkviliðsins.

Var niðurstaða málsins á fundi stjórnar að skoða skyldi áfram tvær sviðsmyndir varðandi gjaldtöku af slökkvistöð í Tónahvarfi, annars vegar út frá einni lóð og hins vegar út frá tveimur lóðum.

Síðan af fundi þann 13. júní 2025 bólar ekkert á niðurstöðu í málinu á vettvangi stjórnar, tæplega einu og hálfu ári frá því að krafa um greiðslu gjalda var fyrst sett fram. Síðan þá eru einu tíðindin af slökkvistöðinni í Tónahvarfi af fundi stjórnarinnar þann 15. ágúst 2025. Þar voru til umfjöllunar meginforsendur fjárhagsáætlunar slökkviliðsins 2026 til 2030. Var bókað á fundinum: „Lagt til að fjölgun í varðliði 2026 vegna nýrrar slökkvistöðvar við Tónahvarf [...] verði frestað vegna seinkunar á áætlunum varðandi stöðina“. Var tillagan samþykkt samhljóða, þar með talið með atkvæði bæjarstjóra Kópavogs.

Forgangsröðum þjónustu en ekki skammtímaniðurstöðum

Bæjarstjóri hefur einna helst forðast að ræða kröfu bæjarins um byggingarréttargjöld fyrir lóðina. Aðspurð í viðtali við Vísi þann 24. febrúar sl. vildi hún þó meina að aðeins væri verið að ræða „hvort að sveitarfélög yfir höfuð eigi að fá eitthvað greitt fyrir lóð sem rennur inn í byggðasamlög“. Það væri hins vegar alveg ótengt ákvörðun um slökkvistöð í Tónahvarfi. Þetta svar hefur bæjarstjórinn endurtekið í skrifum sínum á samfélagsmiðlum. Aðrir fulltrúar Sjálfstæðismanna í bæjarstjórn hafa tekið í sama streng og haldið því fram að brölt bæjarstjóra Kópavogs um byggingarréttargjald hafi alls ekki haft áhrif á feril málsins. Hefur verið látið bera á því að engin skilji málið nema Sjálfstæðismenn í Kópavogi, að málið sé afvegaleitt, hlaupið sé af stað með rangar fullyrðingar og að Samfylkingin hafi „kveikt í trúverðugleika“ sínum. Framangreind yfirferð talar sínu máli. Stjórn slökkviliðsins, hvar bæjarstjóri Kópavogs og oddviti Sjálfstæðismanna hefur sæti, virðist í öllu falli líta svo á að málið snúist einmitt um lóðina í Tónahvarfi og gjaldtöku af henni og sömuleiðis að áætlunum um stöðina hafi seinkað vegna þeirra.

Mikilvægast er að slökkvistöðin rísi og að öryggi bæjarbúa í efri byggðum verði eflt. Viðbragðstími í efri byggðum Kópavogs er of langur og lengi hefur verið beðið eftir bótum þar á. Við megum ekki við frekari töfum. Það eru margfalt ríkari hagsmunir en að bærinn fái greidd gjöld af einni eða tveimur lóðum og tefli í leiðinni í tvísýnu samstarfi sveitarfélaga á vettvangi Slökkviliðs höfuðborgarsvæðisins. Rétt væri að forgangsraða raunverulegri þjónustu við bæjarbúa fram fyrir skammtímaniðurstöðum í bókhaldi bæjarins.

Það er eðlilegt og mannlegt að snúast hugur í aðdraganda kosninga. Ég vil trúa því að mikil og hörð viðbrögð Sjálfstæðismanna við skrifum um slökkviliðsstöðina sé dæmi um það frekar en nauðvörn fyrir afstöðu sem er bæjarbúum augljóslega ekki í hag. Ef svo er á ég fastlega von á því að bæjarstjóri okkar Kópavogsbúa láti bóka á næsta stjórnarfundi slökkviliðsins að það standi ekki á bænum að afgreiða lóð fyrir slökkvistöð í Tónahvarfi, óháð greiðslu gjalda, svo hún rísi sem fyrst.

Mikilvægast er að slökkvistöðin rísi og að öryggi bæjarbúa í efri byggðum verði eflt. Viðbragðstími í efri byggðum Kópavogs er of langur og lengi hefur verið beðið eftir bótum þar á. Við megum ekki við frekari töfum.

Sann­leikur um slökkvi­stöð í Kópa­vogi

Samfylkingarfélagið í Reykjavík gengst í vetur fyrir spjallfundum um Ísland og Evrópusambandið, og eru haldnir stuttir fundir mánaðarlega með einum gesti eða tveimur. Við bjóðum öll hjartanlega velkomin á þessa fundi. 

Næsti fundur verður núna á miðvikudaginn, 4. mars, frá kl. 17 - 18.30, á Hallveigarstíg 1, og er gestur okkar þá Þorsteinn Pálsson, fyrrverandi alþingsmaður  og ráðherra.

Við spjöllum um væntanlega þjóðaratkvæðagreiðslu um aðildarumsókn, stöðuna gagnvart henni í stjórnmálaflokkunum og viðhorf í samfélaginu. Þorsteinn er öllum hnútum kunnugur í pólitíkinni og áhugamaður um Evrópuaðild í áratugi.


Næsti gestur okkar verður vonandi Kristrún Frostadóttir, formaður Samfylkingarinnar og forsætisráðherra en dagsetning er enn óákveðin.

Áður hafa spjallað við okkur Magnús Árni Skjöld, formaður Evrópuhreyfingarinnar, Þorgerður Katrín Gunnlaugsdóttir utanríkisráðherra, Dagur B. Eggertsson alþingismaður og Finnbjörn Hermannsson forseti ASÍ.

Þetta spjall um Evrópu er haft á lágu nótunum, fjarri kastljósi fjölmiðla, og er tilgangurinn bæði að fræðast og undirbúa sig fyrir atkvæðagreiðsluna um aðildarviðræður.


Allir félagar velkomnir ‒ og takið með ykkur gesti!

Þorsteinn Pálsson spjallar um Evrópumálin

Það segir sig sjálft að þegar bráð hætta steðjar að skiptir hver mínúta máli. Þetta er óviðunandi staða og því hefur lengi verið ákall, bæði af hálfu slökkviliðsins og íbúa, um að byggðar séu slökkvistöðvar með sólarhringsmönnun víðar á höfuðborgarsvæðinu, sér í lagi þar sem viðbragðstíminn er of langur.

Það stendur til að reisa slökkvistöð í Tónahvarfi, í efri byggðum Kópavogs, fyrir árið 2030. Vinna við undirbúning framkvæmda hefur hins vegar staðið í stað í eitt og hálft ár. Ástæðan er sú að Kópavogsbær, undir forystu núverandi meirihluta og bæjarstjóra Sjálfstæðismanna, hefur neitað að láta lóð af hendi til stöðvarinnar nema Slökkvilið höfuðborgarsvæðisins greiði byggingarréttargjald fyrir lóðina. Slíkt hefur hingað til ekki tíðkast við uppbyggingu þessara sameiginlegu öryggisinnviða og er það fordæmalaus krafa af hálfu bæjarins sem hefur haldið uppbyggingu stöðvarinnar í Tónahvarfi í gíslingu.

Það er á ábyrgð hvers sveitarfélags að sinna brunavörnum. Á höfuðborgarsvæðinu er þetta gert sameiginlega í gegnum byggðasamlag. Byggðasamlagið er fjármagnað með framlögum frá sveitarfélögunum á höfuðborgarsvæðinu, í hlutfalli við íbúafjölda. Frá upphafi hafa sveitarfélögin hins vegar lagt til lóðir undir slökkvistöðvar án þess að byggingarréttargjald sé tekið fyrir.

Um þá ákvörðun Kópavogsbæjar að krefjast skyndilega byggingaréttargjalds má ýmislegt segja, til dæmis augljóst óréttlæti gagnvart öðrum sveitarfélögum sem þegar hafa lagt til lóðir vegna slökkviliðsstarfs í þágu höfuðborgarsvæðisins alls, þar með talið Kópavogs. Hér verður hins vegar látið nægja að benda á að pólitísk forysta bæjarins stendur í vegi fyrir uppbyggingu bráðnauðsynlegra öryggisinnviða í þágu bæjarbúa. Og fyrir hvað? Byggingarréttargjald af einni eða tveimur lóðum. Framvinda verkefnisins hefur verið engin frá því að Kópavogur lagði fyrst fram kröfu sína haustið 2024. Í ágúst 2025 var meginforsendum fjármálaáætlunar slökkviliðsins breytt vegna fyrirsjáanlegrar frestunar á uppbyggingu slökkvistöðvarinnar og enn sér ekki fyrir úrlausn málsins.

Hjá því verður ekki komist að benda á að þetta er hluti af stærra stefi meirihlutans í Kópavogi, að forgangsraða skammtímaniðurstöðum í bókhaldi bæjarins fram fyrir nauðsynlega grunnþjónustu. Þjónusta við íbúa efri byggða Kópavogs er skert á nær öllum sviðum. Þótt meirihlutinn undir forystu Sjálfstæðisflokksins virðist lítinn áhuga hafa á að bæta hana er óforsvaranlegt að hann standi í vegi fyrir að tryggja betur öryggi íbúa. Starfsfólk slökkviliðs höfuðborgarsvæðisins vinnur þrekvirki í þágu Kópavogsbúa. En til þess að sinna þjónustunni á sívaxandi svæði þurfa innviðir að fylgja með. Það getur skipt öllu hvort viðbragðstími þeirra er 19 mínútur eða fjórar. Þessar 15 mínútur væru virði byggingarréttargjaldsins þó það væri ekki nema einu sinni sem þær teldu.

Það er engin slökkvistöð í Kópavogi. Í efri byggðum Kópavogs er viðbragðstími slökkviliðs 15 til 19 mínútur. 

Af hverju er engin slökkvi­stöð í Kópa­vogi?

Samfylkingarfélagið í Borgarbyggð boðar til félagsfundar þriðjudaginn 17. mars kl. 20:00 í Alþýðuhúsinu, Sæunnargötu 2a.

Efni fundarins er skipun uppstillinganefndar fyrir sveitarstjórnarkosningarnar 16. maí nk.

Gert er ráð fyrir jákvæðri niðurstöðu í A-hluta bæjarsjóðs fyrir 209 milljónir og 1.710 milljónir fyrir samstæðuna árið 2026.

Á sama tíma var samþykkt níu mánaða uppgjör fyrir árið 2025. Sú niðurstaða endaði í 883 milljónum en gert var ráð fyrir 314 milljónum í jákvæða niðurstöðu, sem sagt betri niðurstaða um 569 milljónir fyrir fyrstu níu mánuði ársins.

Við höfum fjárfest á árinu í nýju 80 rúma hjúkrunarheimili sem opnar fljótlega, opnað þrjá leikskóla með pláss fyrir 145 börn, opnað stærra bókasafn í Hljómahöll, opnað bókasafnið í Stapaskóla fyrir almenning, opnað Icemar höllina í Innri-Njarðvík ásamt sundlaug með heitum pottum sem mun nýtast vel fyrir stækkandi hverfi Innri-Njarðvíkur.

Við bættum umferðarflæði um Njarðarbraut með nýju hringtorgi við Fitjabakka á árinu og höldum áfram á næsta ári með hringtorgum við Grænás og Bergás.

Við höldum ótrauð áfram með uppbyggingu Holtaskóla og Myllubakkaskóla auk fjölda annarra verkefna.

Eftir sem áður gætum við þess að gjöld séu ekki umfram tekjur. Á árinu 2026 lækkum við álagningarhlutfall A-skatts fasteigna úr 0,25% í 0,23% en C-skattur á atvinnuhúsnæði helst óbreyttur í 1,45%. Þar er Reykjanesbær þó með lægsta álagningarhlutfallið á atvinnuhúsnæði á Suðurnesjum og einnig þegar miðað er við sambærileg sveitarfélög fyrir utan Hafnarfjörð.

Skuldaviðmið Reykjanesbæjar er samkvæmt útkomuspá 2025 alls 108,6% eftir lántöku, sem er vel undir löglegu hámarki um 150%.

Reykjanesbær er í uppbyggingarfasa enn sem áður, staða fjármála er góð og frábær tækifæri fram undan í okkar góða Reykjanesbæ.


Greinin birtist í Víkurfréttum 17.1.2026

Á dögunum samþykkti meirihluti bæjarstjórnar Reykjanesbæjar fjárhagsáætlun fyrir 2026-2029.

Greinagerðin er ánægjuleg því hún sýnir skýrt að rými er til staðar fyrir inntöku 18 mánaða barna í leikskóla í sumar og jafnvel inntöku enn yngri barna. Ástæðan fyrir þeirri dagsetningu er einföld: leikskólabörn sem útskrifast fara í grunnskóla eftir sumarfrí og því er inntaka nýrra barna miðuð við 15. ágúst þegar leikskólarnir opna á ný.

Þegar rýnt er í tölurnar sést jafnframt að mögulegt væri að taka inn enn fleiri börn. Heildarfjöldi leikskólaplássa í sveitarfélaginu verður 1.190 í vor þegar Drekadalur verður fullbyggður fyrir 120 börn en fjöldi barna 18 mánaða og eldri eru alls 1.066. Nú þegar hafa 42 börn sem fædd eru á árinu 2024 hafið dvöl í leikskólunum okkar og er óhætt að fullyrða að öll 18 mánaða og eldri börn í Reykjanesbæ muni frá leikskólapláss þegar nýtt skólaár hefst í ágúst á þessu ári. 

Þrátt fyrir að plássin séu til staðar, þarf að gæta að fleiri atriðum áður en hægt er að lofa inngöngu yngri barna.

Íbúum Reykjanesbæjar hefur fjölgað hratt á undanförnum árum, eða um nær þúsund íbúa á ári síðustu tíu ár. Íbúar voru 15.302 árið 2016 en eru nú 24.606 sem jafngildir tæplega 62% fjölgun. Slík fjölgun myndi reynast öllum sveitarfélögum áskorun, ekki síst vegna uppbyggingu nauðsynlegra innviða. 

Þegar litið er til fjölda leikskólabarna voru þau 898 árið 2015 en í dag eru þau 1.099. Á 11 árum hefur leikskólabörnum í sveitarfélaginu fjölgað um 18% sem jafngildir fjölgun um tæpa tvo leikskóla.

Þegar kemur að biðlistum eftir leikskólaplássi er í raun réttara að tala um skráningarlista. Sumir foreldrar skrá börn sín við fæðingu, aðrir við flutning í  sveitarfélagið og enn aðrir þegar barnið nær 18 mánaða aldri. Lengd listans getur því tekið töluverðum breytingum frá mánuði til mánaðar.

Börn í Reykjanesbæ hafa almennt fengið inngöngu á leikskóla á því ári sem þau verða tveggja ára. Ástæðan er sú að yfir sumarið skapast svigrúm þegar 5 og 6 ára börn útskrifast og hefja grunnskólagöngu. Aldur barna við inngöngu í leikskóla hefur því verið um 25 mánaða að meðaltali en áhersla meirihluta bæjarstjórnar hefur verið að fjölga plássum á kjörtímabilinu til að lækka þennan meðalaldur.

Sum börn bíða þó lengur eftir plássi, einkum ef beðið er eftir plássi á ákveðnum leikskóla. Við erum lánsöm í að því leyti að í Reykjanesbæ eru starfandi 29 dagforeldrar og hafa aldrei verið fleiri. Sveitarfélagið býður foreldrum einnig upp á það að ef barnið þeirra er 18 mánaða hjá dagforeldri þá greiða þau sömu upphæð og þau myndu gera á leikskóla og Reykjanesbær niðurgreiðir gjöldin á móti.

Það er mikilvægt að nýta þau pláss sem eru til staðar en við leggjum ríka áherslu á að tryggja mönnun leikskóla með fagfólki og hlúa að faglegu starfi leikskólanna.

Sökum þess förum við varlega í að fullyrða inntöku yngri barna en 18 mánaða að svo stöddu. Megin áherslan er að tryggja að 18 mánaða börn fái inngöngu í leikskólana okkar í sumar, sem við munum ná. Samhliða því höldum við áfram að laða til okkar hæft starfsfólk, sem er undirstaða leikskólastarfsins.

Á kjörtímabilinu hefur Reykjanesbær ráðist í ýmsar aðgerðir til að bæta starfsumhverfi leikskóla, þar á meðal:

Starfsfólk leikskóla fær frí milli jóla og nýárs sem hluta af bættum vinnutíma.

Samræmt frí hefur verið tekið upp milli leik- og grunnskóla.

Þegar leikskólar loka í fríum er boðið upp á skráningardaga þar sem börnum býðst að fara á aðra opna leikskóla.

Leikskólakennarar sem ráða sig til starfa hjá Reykjanesbæ fá 40% afslátt af leikskólagjöldum.

Nýir kjarnasamningar hafa verið samþykktir sem bæta launakjör leik- og grunnskólakennara.

Ljóst er að staða leikskólaplássa mun batna verulega á árinu og hægt verður að taka inn 18 mánaða börn og jafnvel yngri. Þó er nauðsynlegt að halda áfram að efla faglegt starf leikskólanna og tryggja nægt starfsfólk, það skiptir höfuðmáli.

Samhliða mun Reykjanesbær halda áfram uppbyggingu leikskóla. Áformað er að byggja nýjan leikskóla í stað Garðasels, fyrstu skref í byggingu þriðja hluta Stapaskóla eru að fara af stað og jafnframt er verið að rýna möguleika á stækkun annarra leikskóla.

Leikskólarnir okkar eru dýrmætir og skipta samfélagið miklu máli. Þeir gegna lykilhlutverki í þroska barna og gera foreldrum kleift að stunda atvinnu sína. Þótt leikskólar séu ekki lögbundin þjónusta ættu þeir að sjálfsögðu að vera það í ljósi mikilvægi þeirra.

Þessi þjónusta er ómetanleg og við munum áfram leggja ríka áherslu á að styrkja hana líkt og við höfum ávallt gert.

Greinin birtist í Víkurfrétturm 17. febrúar 2026

Nýlega kom út greinagerð menntasviðs Reykjanesbæjar sem fjallar um fjölda barna á leikskóla aldri og laus leikskólapláss í sveitarfélaginu.

Gleðifréttir af leikskólaplássum í Reykjanesbæ

Leit um „��"

3216 niðurstöður fundust við leit að „��"

Póstlisti Samfylkingarinnar

Samfylkingin

Flokkurinn

Flýtileiðir

Um Samfylkinguna

Vertu í bandi:

Leit um „������������������������������������������������������������"

3216 niðurstöður fundust við leit að „������������������������������������������������������������"