Vernda strandlengjuna með lagningu á tvöföldu fráveitukerfi

Jafna búsetuskilyrði með miðlægri kostun á varmaskiptum

Setja upp vistvæna og orkusparandi götulýsingu

Skoða kosti og útfærslur á birtustýringu á götulýsingu með snjallvæðingu ljósastaura

Tengja hleðslustöðvar fyrir rafmagnsbíla í ljósastaura

Byggja hjólageymslu við sundlaug og Eiðistorg og stuðla að notkun almenningssamgangna

Auka flokkun á sorpi – taka við lífrænu sorpi

Ástand fráveitu í fjörum á Seltjarnarnesi er ámælisvert en niðurstöður heilbrigðiseftirlits síðustu ára sýna að fjöldi saurkólígerla í sjó er oftar en ekki yfir viðmiðunarmörkum auk þess sem ástand vatns telst reglulega með öllu ófullnægjandi. Í vatnaveðrum er skólpi ekki dælt til Reykjavíkur í hreinsun heldur um yfirfall í viðtaka á Seltjarnarnesi og þaðan óhreinsuðu út í sjó við fjörumörk í Bakkavík, við Lambastaði, Eiðsvík og Norðurvík. Á sama tíma eru strendur Seltjarnarness vinsælir viðkomustaðir barna, fjölskyldna og vatnaíþróttafólks. Samfylkingin vill setja verndun strandlengjunna í forgang með því að aðskilja lagnir fyrir skolp frá húsum og regnvatn frá götum með lagningu á tvöföldu fráveitukerfi eins og tíðkast annars staðar. Einnig vill hún koma upp mælum svo hægt sé að fylgjast með flæði skólps um yfirföll og sjá til þess að reglugerðum sé fylgt. Einungis þannig má uppfylla viðmiðunarmörk um ástand vatns, og standa vörð um strandmenningu á Seltjarnarnesi.

Fyrir Seltirninga eru það sjálfsögð lífsgæði að hita hýbýli sín með ódýru heitu vatni. Á Nesinu gerir efnainnihald jarðhitavatnsins það hinsvegar að verkum að ekki er hægt að leiða vatnið beint inn á ofnakerfi húsa. Fyrir vikið bera húseigendur mikinn kostnað af viðhaldi og endurnýjun varmaskipta sem nauðsynlegir eru til tryggja öryggi og verja lagnir gegn tæringarskemmdum. Samfylkingin vill jafna búsetuskilyrði á Seltjarnarnesi með því að láta skoða kosti þess að koma annað hvort upp miðlægum varmaskiptabúnaði þannig að upphituðu ferskvatni er dælt í gegnum dreifikerfið og inn í hýbýli eða niðurgreiðslu á varmaskiptum til húseigenda með þátttöku hitaveitunnar í útboði á slíkum búnaði fyrir íbúa.

Gatnalýsing á Seltjarnarnesi er eign bæjarfélagsins. Þrátt fyrir bann skv. Evróputilskipunar frá árinu 2015 notast bæjarfélagið enn við orkufrekar kvikasilfursperur í ljósastaurum. Samfylkingin vill setja fram langtímaáætlun um breytingu á ljósgjöfum þar sem umhverfis- og orkuvæn LED lýsing er sett í forgang. Samfylkingin vill skoða kosti og útfærslu á því að innleiða snjallstaura með áherslu á ljós- og myrkurgæði samhliða áætlun um endurnýjun ljósgjafa. Snjallvæddir staurar bjóða upp á notkun birtuskynjara sem gera okkur kleift að draga úr birtumagni þegar það á við s.s. á nóttunni, á sama tíma og hreyfiskynjarar tryggja fullkomið öryggi íbúa með nákvæmri birtustýringu þegar gangandi, hjólandi og akandi umferð þurfa á að halda. Með markvissri birtustýringu næst fram enn frekari orkusparnaður auk þess sem okkur opnast ómetanlegur aðgangur að himinhvolfinu og þeim náttúrugæðum sem þar er að finna.

Gríðargögn sem fást munu með tilkomu snjallstaura, munu í fyrsta sinn segja okkur til um hvernig íbúar og gestir nota bæjarrýmið. Með slíkum gögnum opnast okkur áður óþekktar leiðir til skilvirkrar og ábyrgar ákvarðanatöku en með gríðargögnum getum við meðal annars byggt markvissar umferðaröryggisáætlanir sem taka til raunnotkunar gatnakerfis, göngu- og hjólaleiða og hraðatakmarkandi aðgerða.

Samfylkingin leggur áherslu á orkuskipti í samgöngum og vill minnka útblástur gróðurhúsalofttegunda ásamt því að kolefnisjafna Seltjarnarnesbæ. Samfylkingin stefnir á uppsetningu hleðslustöðva fyrir rafbíla samhliða nýjum snjallstaurum. Þannig geti bæjarbúar hlaðið bílana sína á einfaldan og aðgengilegan hátt við heimili sín og stofnanir bæjarins með orkulyklum. Samfylkingin vill einnig koma upp yfirbyggðum hjólageymslum við sundlaugina og Eiðistorg til að létta á bílastæðavanda íþróttamiðstöðvarinnar og gera íbúum auðveldara fyrir að hjóla á torgið og nýta sér þjónusta þar eða taka strætó númer 13 úr bænum.

Til að vinna að sjálfbæru samfélagið þarf að stíga skrefið til fulls í sorphirðu á Seltjarnarnesi. Íbúum hefur um nokkra hríð staðið til boða að flokka pappír, ásamt því að nú er einnig hægt að safna plasti og setja í heimilistunnuna. Samfylkingin vill bæta við flokkun á gleri, málmi og lífrænum úrgangi og þar með flokka allan úrgang sem fellur til frá íbúum, stofnunum og fyrirtækjum á Seltjarnarnesi. Til viðbótar vill Samfylkingin innleiða hvata sem eykur vilja bæjarbúa til að flokka með nýrri gjaldskrá fyrir sorp þar sem greitt er minna fyrir flokkunartunnur og meira fyrir almenna heimilistunnu enda er kostnaður við urðun óflokkaðs heimilissorps margfalt meiri fyrir sveitarfélagið.

Grænar áherslur

Sem betur fer hafa lífsgæði okkar batnað og lífslíkur fólks hækka með hverju ári. Aldrað fólk heldur heilsunni sífellt betur langt fram eftir aldri og hefur góða möguleika á að lifa innihalds- og viðburðarríkt ævikvöld.

Eitt meginverkefni stjórnvalda er að sjá til þess að hér sé gott að eldast – að allt eldra fólk á Íslandi búi við sómasamleg lífskjör, hafi val um atvinnuþátttöku, fái notið hágæða heilbrigðisþjónustu, geti sótt sér fræðslu, notið innihaldsríkra tómstunda ásamt samvista með vinum og fjölskyldu. Stærsta og umtalaðasta hagsmunamál eldri borgara er þar af leiðandi sómasamlegar ellilífeyrisgreiðslur.

Sem betur fer hefur stór hluti eldri borgara á Íslandi það gott – en allt of stór hópur hefur það alls ekki. Um 9.000 eldri borgarar búa við fátækt en stór hluti þeirra var áður á örorku, er á leigumarkaði eða einstaklingar sem eiga ekki sterkt bakland.

Stjórnvöld síðustu ára hafa látið undir höfuð leggjast að styrkja stöðu þessa hópa. Ellilífeyrisgreiðslur hafa ekki fylgt launaþróun og eldri borgarar hafa horft á tekjur sínar dragast aftur úr launafólki ár frá ári. Stefna sem leyfir kjörum eldri borgara að dragast aftur úr launaþróun lægstu launa jaðarsetur þá. Þeir hafa hvorki samningsrétt né verkfallsrétt og þurfa því að treysta á að Alþingi tryggi þeim mannsæmandi kjör. En samkvæmt fjárlögum og fjármálaáætlun ríkisstjórnarinnar breikkar bilið áfram og það er óboðlegt.

Landsamband Eldri borgara hefur sett fram þá skýlausu kröfu að elllilífeyrir hækki um 15.750 krónur vegna ársins 2021, rétt eins og samið var um í Lífskjarasamningunum. Þingmenn Samfylkingarinnar munu sýna þeirri hófsömu kröfu stuðning í verki á Alþingi með breytingartillögu við fjárlög síðar í dag.

Þingmenn úr öllum flokkum fá þannig tækifæri til að standa með eldri borgarum landsins og bæta stöðu þeirra frá og með 1. janúar.

Greinin birtist á frettabladid.is 18. desember.

Nær aldarfjórðungur er liðinn síðan fyrsta norðurslóðastofnun Íslands, Stofnun Vilhjálms Stefánssonar, hóf starfsemi sína á Akureyri og nær tveir áratugir frá því að nokkrar háskólastofnanir nyrst á norðurhveli jarðar tóku höndum saman og stofnuðu Háskóla norðurslóða, Háskólinn á Akureyri þar á með. Þorsteinn Gunnarsson, þáverandi rektor Háskólans á Akureyri hafði mjög skýra sýn á þeim tíma þegar hann sagði í viðtali við Morgunblaðið árið 1999 „Við stefnum að því að Akureyri verði alþjóðleg miðstöð í málefnum norðurslóða og höfum orðið vör við mikinn áhuga erlendra samstarfsaðila okkar á að tengjast betur íslenskum fræðimönnum og stofnunum. Það er góður grundvöllur fyrir Íslendinga að taka forystu í ýmsum málum er tengjast norðurslóðum, sem er hraðvaxandi málaflokkur.“

Í dag eru fjölmargar stofnanir og skrifstofur á sviði norðurslóðamála staðsettar á Akureyri á Borgum, sem er með sanni Norðurslóðamiðstöð Íslands. Má þar nefna, auk Stofnunar Vilhjálms Stefánssonar og Háskólans á Akureyri, Norðurslóðanet Íslands, Rannsóknaþing Norðursins, vinnuhópa Norðurskautsráðsins, CAFF og PAME, Alþjóðlega Norðurskauts­vísinda­nefndin og Heimskautaréttarstofnun svo dæmi séu tekin. Þá hefur Akureyrarbær tekið virkan þátt í samstarfi eins og Northern Forum og nú nýlega Arctic Mayors Forum. Allir þessi aðilar hafa til langs tíma unnið að málefnum norðurslóða með einum eða öðrum hætti og á þessum árum hefur orðið mikil breyting á því hvernig við hugsum og ræðum um svæðið. Innan þessarar Norðurslóðamiðstöðvar á Íslandi fara fram metnaðarfullar rannsóknir, auk þess sem í Háskólanum á Akureyri er í boði einstakt nám í heimskautarétti.

Það er engin tilviljun að nágrannalönd okkar í norðri hafa byggt upp sérstakar þekkingarmiðstöðvar í norðurhéruðum sínum, langt frá höfuðborgunum, svo sem Arctic Centre í Rovaniemi, Fram Center í Tromsö og University of Alaska, Fairbanks. Það er ekki einvörðungu táknrænn gjörningur heldur markviss stefna sem er tvíþætt: Í fyrsta lagi, slík miðstöð er valdeflandi fyrir viðkomandi nærsamfélag og getur verið vaxtarbroddur fyrir rannsóknir og menntun. Í öðru lagi, þá er verið að tryggja að málefni norðurslóða eigi sér samastað hjá þekkingarsamfélagi sem hefur skilning á daglegu lífi og aðbúnaði þeirra sem búa á norðurslóðum, víða í fámennum og dreifðum byggðum. Þessi stefna hefur haft jákvæð áhrif fyrir viðkomandi héruð en hún hefur líka haft jákvæð áhrif á samstarf norðurskautsríkjanna átta, til að mynda á vettvangi Norðurskautsráðsins. Þessi stefna leiðir til þekkingar sem er mótuð af aðlögunarhæfni og þrautseigju íbúanna sjálfra – og þótt hér á landi megi stíga mun ákveðnari skref í átt að því að byggja upp með markvissum hætti þekkingarmiðstöð norðurslóðamála á Akureyri, þá höfum við hingað til fylgt þessari sömu stefnu í yfir tuttugu ár.

Sóknaráætlun Norðurlands eystra er stefna íbúa svæðisins sem lýsir því með hvaða hætti við viljum blása til sóknar, en í áætluninni segir meðal annars að hvetja eigi til nýsköpunar í norðurslóðamálum og að Akureyri verði miðstöð fyrir norðurslóðastarfsem í landinu. Stjórn SSNE, Samtaka sveitarfélaga og atvinnuþróunar á Norðurlandi eystra, ákvað á dögunum að setja sinn stærsta styrk, 14 milljónir króna, í áhersluverkefni með fyrir sjónum að efla miðstöð Norðurslóða á Íslandi á Akureyri. Við bindum miklar vonir við að að það fjármagn nýtist vel, sem og að ríkisstjórnin komi að eflingu miðstöðvarinnar með öflugum hætti til framtíðar.

Greinin birtist á vísi.is 16. febrúar.

Í dag eru fjölmargar stofnanir og skrifstofur á sviði norðurslóðamála staðsettar á Akureyri á Borgum, sem er með sanni Norðurslóðamiðstöð Íslands.

Akur­eyri er mið­stöð Norður­slóða­mála á Ís­landi

Hin kokhrausta ríkisstjórn Katrínar Jakobsdóttur hefur margoft lýst því yfir að það séu sjálfsögð manréttindi að bæta hag og lífskjör öryrkja og það sé reyndar ætlunin. Sérstaklega var þetta áberandi í upphafi stjórnarsamstarfsins en æ minna eftir því sem liðið hefur á. Stóra myndin blasir óbreytt við nú í lok kjörtímabils.

Það er dapurlegt þegar á heildina er litið, að við sem samfélag skulum ekki vera komin lengra í hugsun og verki gagnvart samferðafólki sem býr við skerta starfsorku, að öryrkjar skuli enn búa við óöryggi varðandi umgjörð sína í lífinu, að þeir séu stöðugt afskiptir á hliðarlínunni, ekki einu sinni á varamannabekk.

Viðhorf stjórnvalda gagnvart þátttöku öryrkja í samfélaginu kemur kannski skýrast í ljós þegar viðmót ráðuneyta er skoðað, hvaða frumkvæði einstakir ráðherrar hafa sýnt varðandi ráðningar öryrkja til starfa. Hafa ráðherrar í þessari ríkisstjórn gengið á undan með góðu fordæmi á kjörtímabilinu? Hafa ráðuneyti þeirra skilgreinda stefnu í málaflokknum?

Í fyrirspurn Oddnýju Harðardóttur þingmanns Samfylkingar til allra ráðherra fyrir nokkrum mánuðum kom staðan berlega í ljós. Í hverju ráðuneytanna starfar annaðhvort einn eða enginn starfsmaður með skerta starfsorku. Þannig hafa sem dæmi félags- og barnamálaráðherra, dómsmálaráðherra, fjármálaráðherra og umhverfisráðherra engan starfsmann í þjónustu sinni sem býr við skerta starfsorku.

Ekkert af 10 ráðuneytum ríkisstjórnarinnar hefur mótað sér stefnu um að leggja skuli áherslu á ráðningar einstaklinga með skerta starfsorku. Mennta- og menningarmálaráðherra hafði ekki fyrir því að svara fyrirspurninni. Þetta segir sína sögu um viðhorfin.

Ég tel tæpast að hægt sé að sakast við okkur þingmenn um að hafa ekki fjallað um hagsmuni öryrkja í umræðum á Alþingi. Frumkvæði að slíkri umræðu liggur alltaf hjá minnihlutanum, ekki hjá þeim sem ráða lögum og lofum í landinu. Það verður vísast óbreytt þannig og þar til við völdum tekur ríkisstjórn félagshyggju, jöfnuðar og mannvirðingar. Það er í valdi kjósenda og þeir eiga val um að snúa við blaðinu í alþingiskosningum sem fram fara í síðasta lagi í haust.

Það er víðar sem fjallað er um málefni öryrkja og stöðu þeirra í samfélaginu. Kolbeinn H. Stefánsson, doktor í félagsfræði vann t.d. nýlega fróðlega skýrslu um málefni öryrkja fyrir Öryrkjabandalagið.

Í orðræðunni er gjarnan klifað á því að örorkulífeyrisþegum fjölgi hratt með tilheyrandi kostnaði fyrir ríkið og samfélagið allt. Vaxandi kostnaður kalli svo á viðbrögð í formi róttækra breytinga á almannatryggingum og endurhæfingu.

Kolbeinn bendir á það í skýrslu sinni að örorkulífeyrisþegum hafi vissulega fjölgað umtalsvert frá aldamótum, en breytingin yfir 20 ára tímabil kunni að gefa villandi mynd. Raunar hafi hægt á þessari þróun eftir 2005 og segir skýrsluhöfundur að nýjustu gögn bendi einnig til að enn frekar hafi hægt á henni frá 2017.

Skýrsluhöfundur staldrar líka við þá staðhæfingu að fjölgun örorkulífeyrisþega megi að mestu rekja til ungra karla. Það hlutfall hafi vissulega hækkað á síðastliðnum áratugum, en stærsti hluti fjölgunar örorkulífeyrisþega sé rakinn til kvenna 50 ára og eldri, eða rúm 42%. Það er sérstakt og alvarlegt rannsóknarefni.

Fjallað er um títtnefnt starfsgetumat í niðurlagi skýrslu Kolbeins. Hann metur það svo að miklu meiri áherslu eigi að leggja á almenna samfélagsþátttöku öryrkja sem nái betur til þeirra sem eru algjörlega ófærir um að taka þátt á vinnumarkaði, ekki bara að einblína á atvinnuþátttöku.

Undir mikilvægi þess er sannarlega tekið að almannatryggingakerfið hvetji til virkni en letji ekki með tilheyrandi aukaverkunum. Frítekjumark öryrkja hefur t.d. staðið fast í tæplega 110 þúsund krónum á mánuði frá árinu 2010 en væri nær 200 þúsund krónum ef það hefði þróast í takt við laun. Það er eðlileg leiðrétting sem við jafnaðarmenn í Samfylkingunni höfum barist fyrir og munum gera áfram.

Greinin birtist á vísi.is 12. febrúar.

Í gær­kvöld sam­þykkti borgar­stjórn fjár­hags­á­ætlun þar sem við boðum stór skref í inn­leiðingu staf­rænnar tækni. Á næstu þremur árum verður 733 milljónum króna varið í bættan tölvu­kost nem­enda og starfs­fólks grunn­skóla, leik­skóla og frí­stunda­starfs og kennslu­fræði­legan stuðning. Með þessu verður öllum nem­endum á ung­linga­stigi grunn­skóla borgarinnar tryggð tölva til eigin nota í skólanum og að auki öllum nem­endum með sér­þarfir í öllum ár­göngum grunn­skólans. Síðast en ekki síst verður lögð mun meiri á­hersla á kennslu­fræði­lega ráð­gjöf og stuðning til að aukinn tækja­kostur nýtist sem skyldi við að breyta kennslu­háttum í takt við staf­rænan veru­leika. Með þessu leggjum við grunn að því að frum­kvöðla­starf fag­fólks í skólum eins og Lang­holts­skóla og Dals­kóla sem hlutu Ís­lensku mennta­verð­launin á dögunum nýtist nem­endum á jafn­ræðis­grund­velli í öllum ung­linga­deildum grunn­skólanna og síðar á yngri stigum.

Við sam­þykktum annað stór­mál í gær með veru­legri hækkun fram­laga til ís­lensku­kennslu barna með annað móður­mál en ís­lensku.

Þessi börn standa oftast jafn­öldrum sínum tals­vert að baki í ís­lensku­kunn­áttu og það bil þarf að brúa. Þess vegna munum við hækka fram­lög til ís­lensku­kennslu þessara nem­enda um 144 milljónir króna, eða rúm­lega þriðjung, sem renna munu bæði til aukinnar og mark­vissari ís­lensku­kennslu en líka til að efla kennslu­fræði­legan stuðning og bæta mat á náms­legri stöðu barnanna. Það mat verður for­senda ein­stak­lings­á­ætlana sem eru lykillinn að því að við­komandi börn taki fram­förum. Við leggjum sér­staka á­herslu á að tryggja nýjum nem­endum af er­lendum upp­runa mark­vissa ís­lensku­kennslu og hafa það nám í sér­stökum for­gangi fyrstu mánuði þeirra í grunn­skólanum.

Jöfn tæki­færi barna eru grund­vallar­mark­mið okkar í mennta­málum og með þessum að­gerðum stígum við stórt skref í átt að settu marki.

Árið 2020 hefur litast af CO­VID-far­aldrinum sem hefur hvarvetna valdið þungum skakka­föllum. Skóla­fólk hefur leyst úr flókinni stöðu og víða nýtt tæki­færi til að flýta för inn í staf­rænan heim þrátt fyrir þröngan kost.

Þingmennirnir Guðmundur Andri Thorsson, Rósa Björk Brynjólfsdóttir, Logi Einarsson og Helga Vala Helgadóttir munu verða á staðnum og ætla að ræða um stöðuna í stjórnmálunum og þau málefni sem snúa helst að íbúum Hafnarfjaðar og Suðvesturkjördæmis eins og atvinnumál, velferðarmál og fleira.
Fundurinn fer fram í húsnæðis Samfylkingarinnar í Hafnarfirði, Strandgötu 43. Kíkið í kaffi og með því! 

Við minnum fólk á að koma með grímur og virða sóttvarnarreglur. 

Ekki geta verið fleiri en 50 manns á fundinum.

Þingmennirnir Oddný Harðardóttir, Rósa Björk Brynjólfsdóttir og Guðmundur Andri munu verða á staðnum og ætla að ræða um stöðuna í stjórnmálunum og þau málefni sem snúa helst að íbúum á Suðurunesjum eins og atvinnumál, velferðarmál og fleira.

Fundurinn fer fram á veitingahúsinu Röstinni á Garðskaga. Kíkið í kaffi og með því! Við minnum fólk á að koma með grímur og virða sóttvarnarreglur. Ekki geta verið fleiri en 50 manns á fundinum.

Formaður

Guðmundur Ari Sigurjónsson

Gjaldkeri

Magnús Dalberg

Meðstjórnandi

Sigurþóra Bergsdóttir

Karen María Jónsdóttir

Guðmundur Gunnlaugsson

Varamaður

Stefanía Helga Sigurðardóttir

Stefán Bergmann

Stjórn Samfylkingarfélagsins á Seltjarnarnesi

Stjórn Samfylkingar Seltirninga boðar til aðalfundar.

Aðalfundur Samfylkingarfélagsins á Seltjarnarnes

Málefnanefnd velferðarhóps Samfylkingarinnar býður öllum á opinn rafrænann umræðufund um fátækt á Íslandi og hvernig við getum helst spornað við fátækt og ójöfnuði. Fyrirkomulag matargjafa skoðað frá ýmsum sjónarhornum og margt fleira verður til umræðu. 

Tengjast fundinum hér https://zoom.us/j/95354219485

Ásdís A. Arnalds, starfandi forstöðumaður Félagsvísindastofnunar HÍ: Úttekt á fyrirkomulagi úthlutana hjálparsamtaka – Hvaða hópar leita aðstoðar? 

- sr. Bjarni Karlsson, sálgætir og siðfræðingur: Sumarhúsasyndromið - fátækt í taugakerfi þjóðar.

Heiða Björg Hilmisdóttir varaformaður Samfylkingarinnar og formaður velferðaráðs Reykjavíkurborgar:  Aðgerðir stjórnvalda gegn fátækt.

Hildur Oddsdóttir, Pepperi (Pepp Ísland, grasrót fólks í fátækt): Sjónarhorn notenda

Fundarstjóri er Vilborg Oddsdóttir formaður velferðarhóps Samfylkingarinnar og félagsráðgjafi hjá Hjálparstarfi Kirkjunnar. 

Hvernig vinnum við gegn fátækt, er það hægt án hjálparsamtaka? 

Leit um „��“

2913 niðurstöður fundust við leit að „��“

Póstlisti Samfylkingarinnar

Samfylkingin

Flokkurinn

Flýtileiðir

Um Samfylkinguna

Vertu í bandi:

Leit um „������������������������������������������������������������“

2913 niðurstöður fundust við leit að „������������������������������������������������������������“