Er ekki kominn tími á smá bubblur og spjall?

Við á S-listanum í Hveragerði ætlum að opna dyrnar, hella í glös og taka vel á móti ykkur

Föstudaginn 8. maí frá kl. 20:00, Austurmörk 23

Það verða búbblur, léttar veitingar og nóg af spjalli – hvort sem þú mætir til að hitta vinkonur, kynnast nýjum eða bara til að fá þér eitt glas (eða tvö ).

Við verðum líka með fataskiptislá, svo ef þú átt flík sem mætti fá nýtt heimili, taktu hana með eða finndu þér nýja flík!

Skvísur á öllum aldri eru hjartanlega velkomnar!

Vatnsveita Sandgerðis hefur verið óhagkvæm rekstareining og töluvert skuldsett. Vatnsgjaldið undanfarin ár hefur staðið að mestu undir rekstri veitunnar en ekki viðhaldsþörf, í raun þyrfti að hækka gjaldið til þess að koma til móts við það töluverða viðhald sem framundan er.

Núverandi meirihluti bæjarstjórnar Suðurnesjabæjar hefur haft augljósan vilja til þess að leita leiða til að jafna vatnsgjald milli byggðarlaganna. HS Veitur reka vatnsveituna í Garði en Suðurnesjabær vatnsveituna í Sandgerði. Vatnsgjald HS Veitna er lægra en mögulegt er að hafa hjá vatnsveitu Suðurnesjabæjar. Ástæðan fyrir því er einfaldlega sú að HS Veitur eru fagaðilar í umsjá og rekstri veitna og þar er ákveðin stærðarhagkvæmni til staðar. Vatnsgjald á samkvæmt lögum að standa undir rekstri og fjárfestingum vatnsveitna og því þarf að stilla vatnsgjald á viðkomandi notendur (fasteignaeigendur í Sandgerði í þessu tilfelli) af þannig að það standi undir þessum liðum. Fasteignaeigendur í Sandgerði eru því að borga talsvert hærra fyrir vatnsgjaldið heldur en eigendur sambærilegra fasteigna í Garði. Getur þar munað nokkrum tugum þúsunda á ársgrundvelli.

Ein leið til að jafna þessa gjaldtöku væri mögulega að semja við HS Veitur um að taka við eignarhaldi og rekstri vatnsveitu Suðurnesjabæjar, sem sagt að samruni eigi sér stað með þeim hætti að Suðurnesjabær eignist þá aukinn hlut í HS Veitum. Vinna fór af stað til að kanna möguleika á þessum kosti en málið hefur ekki farið lengra en það. En ekki var búið að verðmeta Vatnsveitu Sandgerðis í þeirri vinnu.

HS Veitur hf eru að meirihluta í eigu tveggja sveitarfélaga, Reykjanesbær á 50,1% hlut og Suðurnesjabær á 0,1% hlut. Samkvæmt lögum geta einkaaðilar ekki átt meirihluta í veitufyrirtækjum.

Sigursveinn Bjarni Jónsson,
formaður bæjarráðs Suðurnesjabæjar.

Vatnsveita Sandgerðis er í eigu Suðurnesjabæjar og gegnir því hlutverki að miðla köldu neysluvatni til fasteignaeigenda í Sandgerði. Vatnsveitan kaupir kalda vatnið af HS Veitum og miðlar því áfram.

Kosningastefna Samfylkingarinnar í Ísafjarðarbæ 2026 - 2030

Mánudaga - föstudaga: 11:00-14:00 og 16:00-19:00. Laugardaga: 11:00-14:00.

Kosningaskrifstofa Hafnarstræti 5

Kosningastjóri

Kristrún Halla Gylfadóttir

Frá lokum 20. aldar hefur framboð á félagslegu húsnæði á Íslandi dregist saman samhliða aukinni áherslu á markaðslausnir. Með afnámi verkamannabústaðakerfisins á árunum 1998–1999 dró úr beinni ábyrgð hins opinbera á uppbyggingu húsnæðis og aðgengi að húsnæði fór í auknum mæli að ráðast af greiðslugetu. Þrátt fyrir tilkomu almenna íbúðakerfisins árið 2016 hefur framboð félagslegs og óhagnaðardrifins húsnæðis ekki haldið í við eftirspurn. Hlutfall óhagnaðardrifinna íbúða er um 5% á Íslandi og eru þá talin með félög eins og Bjarg íbúðafélag.

Á Akureyri hefur eftirspurn eftir húsnæði aukist hratt vegan fólksfjölgunar, en uppbygging – sérstaklega á félagslegu húsnæði – hefur ekki haldið í við þörfina. Afleiðingin er viðvarandi skortur á íbúðum sem kemur hvað harðast niður á þeim sem hafa minnstar tekjur.

Á Akureyri hefur eftirspurn eftir húsnæði aukist hratt vegna fólksfjölgunar, en uppbygging – sérstaklega á félagslegu húsnæði – hefur ekki haldið í við þörfina. Afleiðingin er viðvarandi skortur sem kemur hvað harðast niður á þeim sem hafa minnstar tekjur.

Biðlistar eftir félagslegu húsnæði á Akureyri eru skýr vísbending um þessa stöðu. Á undanförnum árum hafa yfir 200 einstaklingar og fjölskyldur verið á biðlista, og biðtími getur náð allt að 3–4 árum. Þetta þýðir að margir búa lengi við ótryggar aðstæður, annað hvort á dýrum leigumarkaði eða í bráðabirgðalausnum. Fyrir suma felur þetta í sér að búa hjá ættingjum eða í húsnæði sem uppfyllir ekki þarfir heimilisins.

Einnig hefur skortur á félagslegu húsnæði bein áhrif á fátækt á Akureyri. Þegar stór hluti tekna fer í húsnæði minnkar svigrúm heimila til að standa undir öðrum grunnþörfum. Þetta á sérstaklega við um barnafjölskyldur, þar sem fjárhagslegt álag getur haft áhrif á daglegt líf, heilsu og tækifæri barna. Börn sem alast upp við óstöðugar húsnæðisaðstæður eru líklegri til að upplifa rof í skólagöngu, félagslegum tengslum og almennu öryggi. Einnig er stór hópur eldri borgara í viðkvæmri stöðu gagnvart húsnæðismálum, þar sem leiga á almennum leigumarkaði reynist þeim oft of há.

Á sama tíma hefur fjölgun íbúa, þar á meðal innflytjenda og flóttafólks, aukið þrýsting á húsnæðiskerfið á Akureyri. Þrátt fyrir mikilvægi móttöku þessara hópa hefur uppbygging húsnæðis ekki fylgt þessari þróun nægilega hratt. Þetta eykur samkeppni um takmarkað framboð félagslegs húsnæðis og getur dýpkað félagslegan ójöfnuð. Þegar þessi er staðan aukast líkurnar á spennu á milli hópa í veikri stöðu sem skapar sundrungu í samfélaginu.

Þrátt fyrir að uppbygging hafi aukist að einhverju leyti, meðal annars með tilkomu óhagnaðardrifinna leigufélaga, hefur hún ekki dugað til að stytta biðlista til lengri tíma. Þetta bendir til þess að vandinn sé ekki tímabundinn heldur kerfislægur: framboð félagslegs húsnæðis er einfaldlega of lítið miðað við raunverulega þörf.

Til að bæta stöðuna þarf markvissar aðgerðir sem beinast sérstaklega að félagslegu húsnæði:

Stórauka uppbyggingu félagslegs húsnæðis: Setja skýr markmið um fjölda nýrra íbúða á ári sem miðast við raunverulega þörf.

Stytta biðlista kerfisbundið: Forgangsraða þeim sem hafa beðið lengst og nýta tímabundin úrræði samhliða uppbyggingu.

Efla óhagnaðardrifin leigufélög: Auka hlut þeirra til að tryggja stöðugt framboð á hagkvæmu húsnæði.

Sérstakur stuðningur við barnafjölskyldur og viðkvæma hópa: Forgangur í úthlutun og aukinn fjárhagslegur stuðningur.

Staðan á Akureyri sýnir að skortur á félagslegu húsnæði er ein af lykilorsökum ójöfnuðar og fátæktar á svæðinu. Langir biðlistar og óstöðugur leigumarkaður hafa bein áhrif á lífsskilyrði, sérstaklega barna. Án markvissrar uppbyggingar mun þessi þróun halda áfram og ójöfnuður aukast. Lausnin felst í því að styrkja félagslegt húsnæðiskerfi og tryggja að það mæti raunverulegum þörfum samfélagsins. Það ætlar Samfylkingin á Akureyri að gera, fái hún til þess umboð þann 16. maí næstkomandi.

Höfundur, Sigrún Steinarsdóttir, skipar þriðja sætið á lista Samfylkingarinnar á Akureyri.

Fé­lags­legt hús­næði og ó­jöfnuður á Akur­eyri

Samfylkingin kynnir hér sín helstu stefnumál þar sem horft er til framtíðar. 

Aðstoð við barnafjölskyldur: Komum betur til móts við barnafólk og yngstu meðlimi samfélagsins.

Stuðningur við eldra fólk: Eflum þjónustu svo fleiri geti búið lengur í heimahúsum.

Einfaldara regluverk: Auðveldum rekstur fyrirtækja með því að hafa einn skýran viðkomustað hjá sveitarfélaginu.

Uppbygging íbúðarhúsnæðis: Sveitarfélagið taki virkan þátt í húsnæðisuppbyggingu í samstarfi við óhagnaðardrifin leigufélög, með sérstaka áherslu á ungt fólk og eldri íbúa.

Efling öldrunarþjónustu: Tryggjum samþætta heimaþjónustu, höldum úti virku öldrunarráði og beitum okkur fyrir að 4. hæð Hlífar verði breytt í íbúðir.

Öflug þjónusta við fatlað fólk: Tryggjum jöfn tækifæri með skýrum boðleiðum og samþættri þjónustu í anda laga um farsæld barna og samnings SÞ.

Tækifæri og framtíð barna og ungmenna

Endurskoðun leikskólamála: Setjum þak á leikskólagjöld, bætum starfsumhverfi barna og kennara, byggjum nýjan leikskóla og stofnum „opinn leikskóla“ til að styðja við foreldra í fæðingarorlofi.

Bætt skóla- og tómstundaumhverfi: Skýr framtíðarsýn með því að skoða uppbyggingu sérstaks húsnæðis fyrir unglingastig GÍ og félagsmiðstöð.

Jöfn tækifæri til þátttöku: Hækkum frístundastyrki, tryggjum jafnt aðgengi að íþróttum óháð búsetu og fylgjum markvissri forvarnarstefnu.

Listamannasamfélagið Ísafjarðarbær: Nýta kraft skapandi greina til að marka sveitarfélagið sem heillandi valkost fyrir listafólk.

Hækkun menningarstyrkja: Endurskoða og hækka menningarstyrki og tryggja rekstrarumhverfi menningarrýma, t.d. með þríhliða samningi um Edinborgarhúsið.

Aðgengi að menningu: Brjóta niður aðgengishindranir milli byggðakjarna svo allir íbúar geti notið viðburða, til dæmis með skipulögðum rútuferðum á hátíðir.

Hreint og grænt umhverfi: Tryggja reglulegt viðhald gangstétta, bæta sorphirðu og standa vörð um náttúruperlur og græn svæði.

Sjálfbærni og loftslagsmál: Hafa umhverfisvernd að leiðarljósi við alla ákvarðanatöku og vinna eftir aðgerðabundinni loftslagsstefnu.

Viðhald fasteigna og skipulag: Bæta fyrirbyggjandi viðhald á eignum bæjarins til að spara til lengri tíma og ljúka gerð aðalskipulags fyrir samræmda byggðaþróun.

5. Öflug störf og öruggar tengingar  

Öruggir innviðir: Berjast fyrir tvítengingu Landsnets fyrir stöðugt rafmagn og standa vörð um öruggar flugsamgöngur til og frá svæðinu.

Samvinna við atvinnulífið: Halda uppi virku samtali við fyrirtæki, einfalda stjórnsýslu og hafa fastan tengipunkt til að greiða fyrir nýsköpun og uppbyggingu.

Hafnsækin starfsemi: Styðja við sjávarútveg, fiskeldi og ferðaþjónustu með því að gæta að uppbyggingu og viðhaldi hafna í öllum byggðakjörnum.

Efla íbúalýðræði: Bæta aðgengi íbúa utan Ísafjarðar að ákvarðanatöku, styrkja hverfaráð og ráða verkstjóra fyrir hvern byggðakjarna.

Skilvirkari stjórnsýsla: Endurskoða verkferla á skrifstofu bæjarins til að flýta afgreiðslu mála og bæta þjónustu við íbúa.

Ábyrg fjármálastjórn: Halda áfram að greiða niður skuldir til að skapa aukið svigrúm fyrir mikilvægar fjárfestingar og uppbyggingu til framtíðar.

Hér má skoða kosningastefnuna í heild sinni á pdf skjali.

Klikając tutaj możesz zobaczyć cały manifest wyborczy w pliku PDF.

You can view the entire election manifesto in English on PDF file here.

Samfylkingin birtir auglýsingar á samfélagsmiðlum og í gegnum auglýsingamiðlara til þess að koma skilaboðum sínum á framfæri til þeirra sem flokkurinn telur gagn hafa að. Er það gert með því að óska eftir því að þessir aðilar birti auglýsingarnar þeim notendum sínum sem uppfylla ákveðin skilyrði. Samfylkingin fær aldrei neinar persónuupplýsingar til sín um notendur. Breyturnar sem unnið er með eru aldur, kyn og búseta. Nánari upplýsingar um persónuverndarstefnu Samfylkingarinnar. 

To zdanie wypowiedziałam mniej więcej rok temu podczas mojego wykładu o zjawisku podwójnej mniejszości na konferencji RGR. I choć minął rok, a ja dziś walczę o równouprawnienie na trochę innej drodze, moje wartości i priorytety pozostają niezmienione.

Kiedy przeprowadziłam się do Reykjaviku 14 lat temu, nie wiedziałam o tym mieście nic. Nie znałam języka, nie miałam tutaj znajomych, nie znałam ulic ani zależności między dzielnicami. To dzięki uporowi, ludziom, których spotkałam na mojej drodze, ciężkiej pracy i małym społecznościom, do których z czasem zaczęłam przynależeć – lub które sama zaczęłam tworzyć – Reykjavik stał się moim domem.

Miasto, które widzimy dzisiaj, jest wysoce różnorodne. Prawie jedna trzecia mieszkańców Reykjaviku ma zagraniczne pochodzenie. Sama jestem dumną częścią polskiej społeczności na Islandii- grupy dużej, zróżnicowanej, pełnej potencjału, możliwości i dobrego serca.

Z dumą obserwuję, jak tutaj pracujemy, zakładamy firmy, tworzymy projekty, jesteśmy obecni i coraz bardziej widoczni. To tutaj kupujemy mieszkania, wychowujemy dzieci, uprawiamy sport i spotykamy się ze sobą. To tutaj pomagamy sobie nawzajem, wspieramy się i przekazujemy sobie informacje, które pomagają nam odnaleźć się na Islandii. To tutaj zaczyna się i kończy się nasz dzień.

To tutaj otrzymałam wsparcie, którego potrzebowałam jako matka dziecka z niepełnosprawnością- i to tutaj dziś takie wsparcie daję innym.

Aby Reykjavík był miastem, w którym nikt nie czuje się niewidzialny, nie wystarczy mówić o różnorodności. Musimy zadbać o to, żeby każdy mieszkaniec miał realny dostęp do informacji, usług i wsparcia, których potrzebuje. Żeby system był zrozumiały – także dla tych, którzy nie wychowali się tutaj i nie znają go od środka.

Z mojego doświadczenia wiem, że wiele rodzin wciąż musi wkładać ogromny wysiłek, żeby odnaleźć się w tym systemie. Szczególnie wtedy, gdy wychowują dzieci, które potrzebują dodatkowego wsparcia. To nie powinno tak wyglądać. To miasto powinno być przykładem w troszczeniu się o wszystkich swoich mieszkańców i zapewnieniu im równych możliwości. Tych absolutnie podstawowych, zapewniających godne i komfortowe warunki- dostępnych mieszkań, usprawnionego transportu, możliwości nauki języka islandzkiego i dostępu do informacji o edukacji i usługach.

Dlatego zdecydowałam się kandydować do Rady Miasta z listy Samfylkingin.

Wierzę, że Reykjavík może być miastem, które nie tylko jest różnorodne, ale które naprawdę działa dla wszystkich swoich mieszkańców. Miastem, w którym dostęp do usług, edukacji i wsparcia nie zależy od tego, skąd ktoś pochodzi ani jakie warunki dostał na start.

Jestem dumna z tego, że jestem częścią polskiej społeczności.

I jestem tak samo dumna z tego, że jestem częścią islandzkiego społeczeństwa.

Nie musimy wybierać jednego albo drugiego. Możemy być jednym i drugim- i skoncentrować się na wnoszeniu do tego miasta tego, w czym jesteśmy najlepsi i poczuciu odpowiedzialności społecznej.

Zbliżające się wybory to moment, w którym możemy mieć wpływ na to, jak będzie wyglądać nasze wspólne miasto. Zachęcam do zaznajomienia się z programem poszczególnych partii, rozmów z kandydatami i aktywnego udziału w tym ważnym dla naszego społeczeństwa momencie.

Jeśli masz prawo głosu – skorzystaj z niego.

Sköpum samfélag þar sem enginn upplifir sig ósýnilegan

Titil þessarar greinar sagði ég fyrir um ári síðan, er ég flutti erindi um tvöfalda jaðarsetningu á ráðstefnu RGR. Þó að ár sé liðið og ég berjist í dag fyrir jafnrétti á öðrum vettvangi, þá hafa gildi mín og forgangsröðun ekki breyst.

Þegar ég flutti til Reykjavíkur fyrir 14 árum vissi ég ekkert um borgina. Ég tjáði mig ekki á íslensku, þekkti engan og vissi ekki hvað göturnar heita né hvernig hverfin tengdust. En þrautseigja, fólkið sem ég mætti á leiðinni, mikil vinna og litlu samfélögin sem ég varð smám saman hluti af – eða sem ég skapaði sjálf – gerðu það að verkum að Reykjavík varð heimili mitt.

Borgin sem við sjáum í dag er fjölmenningarborg. Nær þriðjungur íbúa Reykjavíkur er af erlendum uppruna. Sjálf er ég stoltur hluti af pólsku samfélagi á Íslandi – stórum og fjölbreyttum hópi sem býr yfir miklum styrk, tækifærum og góðum vilja.

Ég fylgist stolt með því hvernig við vinnum hér, stofnum fyrirtæki, hrindum verkefnum í framkvæmd og verðum sífellt sýnilegri. Hér kaupum við húsnæði, erum að ala upp börnin okkar, stundum íþróttir og hittumst. Hér hjálpumst við að, styðjum hvert annað og deilum upplýsingum sem hjálpa okkur að rata í kerfinu. Hér byrjum við daginn – og hér endum við hann.

Hér fékk ég þann stuðning sem ég þurfti sem móðir fatlaðs barns – og hér veiti ég öðrum slíkan stuðning í dag.

Til þess að Reykjavík verði borg þar sem enginn upplifir sig ósýnilegan, nægir ekki að tala um fjölbreytileika. Við þurfum að tryggja að allir íbúar hafi raunverulega aðgang að upplýsingum, þjónustu og þeim stuðningi sem þeir þurfa á að halda. Kerfið þarf að vera einfalt og skiljanlegt - líka fyrir þau sem hafa ekki alist hér upp og þekkja það ekki innan frá.

Af eigin reynslu veit ég að margar fjölskyldur þurfa enn að leggja á sig mikla vinnu til að átta sig á kerfinu. Sérstaklega þegar þær ala upp börn sem þurfa aukinn stuðning. Það á ekki að vera þannig. Reykjavík ætti að vera fyrirmynd þegar kemur að því að hlúa að öllum íbúum sínum og tryggja þeim jöfn tækifæri. Tryggja þeim þau grundvallaratriði sem skapa mannsæmandi og öruggar aðstæður: aðgengilegt húsnæði, skilvirkar samgöngur, möguleika á að læra íslensku og aðgang að upplýsingum um menntun og þjónustu.

Þess vegna hef ég ákveðið að bjóða mig fram til borgarstjórnar fyrir Samfylkinguna.

Ég trúi því að Reykjavík geti verið borg sem er ekki aðeins fjölbreytt, heldur borg sem virkar raunverulega fyrir alla íbúa sína. Borg þar sem aðgengi að þjónustunni, menntun og stuðningi ræðst ekki af því hvaðan fólk kemur eða hvaða tækifæri það fékk í upphafi.

Ég er stolt af því að vera hluti af pólsku samfélagi.

Og ég er ekki síður stolt af því að vera hluti af íslensku samfélagi.

Við þurfum ekki að velja annað hvort. Við getum verið hvort tveggja – og einbeitt okkur að því að leggja okkar af mörkum til borgarinnar með því sem við gerum best og með sterkri samfélagslegri ábyrgð.

Komandi kosningar eru tækifæri til að hafa áhrif á það hvernig borgin okkar allra þróast. Ég hvet fólk til að kynna sér stefnu flokkanna, ræða við frambjóðendur og taka virkan þátt í þessum mikilvægu kosningum.

Ef þú hefur kosningarétt – nýttu hann.

Autorka, Katarzyna Kubiś,  jest kandydatką listy wyborczej Samfylkingin do rady miasta Reykjavíku na pozycji 11.

Höfundur, Katarzyna Kubiś,  er frambjóðandi í 11. sæti á lista Samfylkingarinnar í Reykjavík.

Stwórzmy społeczeństwo, w którym nikt nie będzie się czuł niewidzialny.

Við bjóðum eldri borgara velkomna til okkar í kjötsúpu, kökur og kaffi, sunnudaginn 10. maí kl. 12:00. 
Við getum sótt og skutlað á viðburðinn. 
Endilega hafið samband við okkur í síma: 867-9174 ef þið vijið fá far. 
Kosningaskrifstofa okkar er á Garðvangi, Garðbraut 85

Opinn fundur með Kristrúnu Frostadóttur, forsætisráðherra og formanni Samfylkingar, í kosningamiðstöð Samfylkingar í húsnæði Báta- og hlunnindasýningarinnar á Reykhólum, fimmtudaginn 7. maí kl. 13:30. Með á fundinum verða Arna Lára Jónsdóttir þingmaður Samfylkingar í Norðvesturkjördæmi, Hrefna Jónsdóttir oddviti Samfylkingar í Reykhólahreppi og fleiri frambjóðendur.

Hvað brennur á þér fyrir sveitarstjórnarkosningar? Hvernig gerum við sveitarfélagið þitt betra? Og hvernig styrkjum við samvinnu ríkis og sveitarfélaga?

Opið samtal með forsætisráðherra og frambjóðendum. Súpa í boði og heitt á könnunni. Í lok fundar munu Þorleifur Guðjónsson og Valdimar Flygenring flytja ljúfa tóna.

Reykhólar: Súpufundur með Kristrúnu og frambjóðendum

Í samtölum mínum við íbúa bæjarins hefur ítrekað komið fram að ungt fólk sem og elstu kynslóðir eiga sér sameiginlegt áhyggjuefni, sem er að lítið sem ekkert framboð er á litlum íbúðum fyrir fyrstu kaupendur og þau sem vilja minnka við sig. Þessir stækkandi hópar sjá ekki fram á að geta búið áfram í sínu frábæra sveitarfélagi sem er miður, því hér liggja ræturnar, minningarnar, þekking og virðing fyrir samfélagi og umhverfi.

Seltjarnarnes hefur þann kost að vera lítið sveitarfélag þar sem flestir þekkjast og þótt það sé vissulega ekki algilt þá er ríkt í okkur mannfólkinu að vilja helst ala upp okkar eigin börn þar sem við sjálf slitum barnskónum. Óhætt er að segja að landrými til frekari uppbyggingar á Seltjarnarnesi sé af skornum skammti og þess vegna er mikilvægt að nýta öll tækifæri sem skipulag hefur upp á að bjóða til að auka búsetuskilyrði og fjölbreytileika.

Segja má að Eiðistorgið sé hjarta bæjarins enda var það hannað og byggt sem verslunarkjarni með stórvörumörkuðum, litlum verslunar- og þjónusturýmum umhverfis yfirbyggt torg ásamt „loftíbúðum“ að erlendri fyrirmynd á efri hæðum. Á sínum tíma var þetta framsækin hugmynd sem heppnaðist vel þar sem fjölbreyttar og blómlegar verslanir þjónustuðu íbúa og fleiri til. Markaðir voru tíðir á torginu og hægt að njóta þeirra í öllum veðurskilyrðum.

Stórt og mikilvægt uppbyggingartækifæri liggur í því að útvíkka bæjarhjartað með nýjum og vel hönnuðum íbúðum – fyrir fyrstu kaupendur og þá sem eru að nálgast síðasta aldursskeiðið – þar sem nú er gríðarstórt bílastæði sem auðveldlega má staðsetja neðan jarðar. Það myndi óneitanlega glæða miðbæinn lífi að fá þessa tvo íbúahópa í hjarta bæjarins og brúa þannig kynslóðirnar, en aðskilnaður og einmanaleiki er orðið stórt lýðheilsuvandamál í samtímanum.

Á Bygggörðum, þar sem áður var úrsérgengið iðnaðarsvæði, er nú að rísa ný og vönduð byggð fjölbýlis-, rað- og einbýlishúsa með íbúðum af mismunandi stærðum og gerðum. Slíkt skipulag ýtir undir fjölbreytta íbúasamsetningu í námunda við náttúru og hennar gæði. Til þess að fullkomna þessa mikilvægu viðbót bæjarins er nauðsynlegt að teygja leiðarkerfi strætó þangað út eftir svo nýir íbúar hafi val um fjölbreyttan ferðamáta til samræmis við aðra íbúa sveitarfélagsins.

Í grónari hverfum bæjarfélagsins mætti uppfæra skipulagsskilmála fyrir stærri einbýlishús, til dæmis einbýlishúsa sem eru 300 fermetrar eða stærri. Gefa mætti leyfi til að skipta slíkum húsum upp í tvær eða þrjár minni íbúðaeiningar á aðskildum fasteignanúmerum. Þannig væri t.d. hægt að útfæra svokölluð kynslóðahús með löglegum hætti sem uppfylltu skilyrði reglugerða um öryggi og hollustuhætti nýrra híbýla.

Samfélagsmál og að skapa ramma um daglegt líf fólks í víðasta skilningi eru viðfangsefni arkitekta. Ég býð fram krafta mína, menntun og reynslu á sviði skipulags- og byggingarmála sem ég tel að geti nýst haganlega inn í faglega umræðu um farsæla þróun Seltjarnarness.

Helgi Steinar Helgason
Höfundur skipar þriðja sæti á lista Samfylkingar, Viðreisnar og óháðra á Seltjarnarnesi

Skipulagsmál eru ein af mikilvægustu málefnum sveitarfélaga. Það má í raun segja að aðalskipulag sveitarfélags sé uppskrift að samfélaginu enda er þar að finna helstu stefnumál málaflokka þess. Einn þeirra flokka er staða og þróun byggðar til framtíðar.

Skipulagsmál móta samfélag: aukum framboð minni íbúða

Það hefur lengi verið meinlegur vani í íslensku samfélagi að ýta verkefnum á milli ríkis og sveitar, þrefa um það hvort stjórnsýslustigið beri ábyrgð á viðkomandi málaflokki, þæfa mál og gá hvor aðilinn heldur lengur út.

Það sem gleymist stundum í daglegu argaþrasi pólitíkusa og embættismanna er að að baki ‚málaflokki‘ og ‚viðfangsefnum‘ sitja einstaklingar, og ‚verkefnin‘ snúast í flestum tilfellum um þjónustu við viðkomandi einstaklinga. Meðan fulltrúar stjórnsýslustiganna sitja í sinni störukeppni eru manneskjur sem líða fyrir; þau sem þurfa á nauðsynlegri þjónustu að halda og aðstandendur þeirra.

Þessu vill Samfylkingin breyta. Ríkisstjórn Kristrúnar Frostadóttur hefur nú þegar tekið af skarið þegar ríkið tók yfir málefni barna með fjölþættan vanda og tók að sér framkvæmd og ábyrgð á fjármögnun sérhæfðrar þjónustu við þau börn. Með þeirri ákvörðun var ákveðnu fargi létt af sveitarfélögum, sem eru misvel í stakk búin til að sinna þörfum barna með fjölþættan vanda, en ekki síður af börnunum sjálfum og fjölskyldum þeirra sem þurfa nú vonandi ekki lengur að upplifa að þau séu byrði á samfélaginu sínu. Um það höfum við lesið og heyrt of mörg dæmi, sér í lagi í minni sveitarfélögum.

Samhliða samningi um þjónustu við börn með fjölþættan vanda hjó ríkisstjórn Kristrúnar Frostadóttur á hnútinn sem fyrri ríkisstjórn hafði rammhnýtt, með því að skrifa undir samkomulag ríkis og sveitarfélaga um uppbyggingu hjúkrunarheimila og hraða þeim bráðnauðsynlegu framkvæmdum.

Íbúar Akureyrarbæjar hafa ekki farið varhluta af því ástandi sem ríkt hefur í málefnum hjúkrunarheimila allt of lengi, þar sem viðvarandi rakaskemmdir, mygla og óheilnæmt umhverfi í húsnæði dvalarheimila hefur valdið gríðarlegum áskorunum fyrir heimilisfólk sem hefur þvælst á milli herbergja og jafnvel á milli sveitarfélaga, sem hreppsómagar væru. Þetta er óboðleg staða fyrir fólkið sem byggði stoðirnar undir það velmegunarsamfélag sem við búum við í dag. Allt of langur tími hefur horfið í þras um hver beri ábyrgð á viðhaldi hvaða byggingarálmu, og hvar kostnaðurinn eigi að lenda, á meðan fólkið sem er í hvað viðkvæmastri stöðu dettur á milli þilja.

Í heimsóknum okkar og samtölum nú fyrir sveitastjórnarkosningar höfum við heyrt setningar á borð við ‚ég kýs engan til að sigra í störukeppni‘ og ‚mikið er gott að sjá ykkur hér saman‘, þegar sveitastjórnarfulltrúar Samfylkingarinnar heimsækja hjúkrunarheimili og aðrar stofnanir ásamt þingmönnum flokksins. Það vekur fólki von að það sé loksins sýnilegur vilji til samstarfs, að traust á milli stjórnsýslustiga sé að byggjast upp og að hægt sé að setja þarfir þeirra sem þurfa á þjónustunni að halda í fyrsta sætið, samfélaginu öllu til heilla.

Í stefnu okkar fyrir bæjarstjórnarkosningarnar leggjum við til að á Akureyri verði innleidd sama leið og í Mosfellsbæ sem kallast Gott að eldast. Þar er áherslan lögð á einstaklinginn og þjónusta við hann er samþætt. Þannig er horft til þarfa viðkomandi, óháð því hvort ríki eða sveit beri ábyrgð á málaflokknum. Heimahjúkrun og heimaþjónusta er samþætt og félagsþjónusta og heilbrigðisþjónusta einnig. Einstaklingurinn hefur fastan tengilið við kerfið sem hjálpar bæði honum og aðstandendum sem sligast of oft af umönnunarbyrðinni, þegar þeir þurfa að brúa bil sem verður í þjónustu. Aðstandendur eiga að fá að vera aðstandendur, ekki umönnunaraðilar. Það gefur auga leið að hægt er að ná fram hagræðingu með samþættingu þjónustu, það getur til að mynda ekki verið hagkvæm lausn að heimaþjónusta mæti að morgni til að aðstoða fullorðinn einstakling í sokkana og hálftíma seinna kemur heimahjúkrun með morgunlyfin.

Við í Samfylkingunni á Akureyri setjum þarfir íbúa ávallt í fyrsta sæti og gætum hagsmuna þeirra. Við teljum að við séum sterkari saman og ætlum okkur ekki að skilja neinn eftir á milli kerfa, fáum við til þess umboð þann 16. maí næstkomandi.

Höfundur, Sindri S. Kristjánsson, er oddviti Samfylkingarinnar á Akureyri.

Leit um „��"

3374 niðurstöður fundust við leit að „��"

Póstlisti Samfylkingarinnar

Samfylkingin

Flokkurinn

Flýtileiðir

Um Samfylkinguna

Vertu í bandi:

Leit um „���������������������������������������������������"

3374 niðurstöður fundust við leit að „���������������������������������������������������"