Mannréttindadómstóll Evrópu (MDE) birti í vikunni dóm í máli Magnúsar M. Norðdahl og Guðmundar Gunnarssonar gegn íslenska ríkinu vegna alþingiskosninganna sem fram fóru 25. september 2021. Ríkið tapaði málinu og var gert að greiða tvímenningunum skaðabætur.

Tvennt er mikilvægast í niðurstöðu MDE:
- Rétturinn til frjálsra kosninga skv. 3. gr. í 1. viðauka Mannréttindasáttmála Evrópu var ekki varinn.
- Ákvæði 13. gr. sáttmálans um raunhæf og skilvirk réttarúrræði voru ekki í boði.

Stjórnarskrá lýðveldisins Íslands, laga nr. 33/1944, uppfyllir ekki mikilvæg skilyrði mannréttindasáttmálans um sjálfstæða, óháða dómstóla og leið borgaranna til að leita réttar síns. Í mínum huga er engum blöðum um það að fletta að Alþingi ber að bregðast við dómnum og gera nauðsynlegar umbætur á kosningalögum og stjórnarskránni. Það gladdi mig að heyra dómsmálaráðherra lýsa sömu skoðun í fjölmiðlum, því það þýðir að ef til vill má ná þverpólitískri samstöðu um breytingar sem leiða af dómi MDE. Það væri kærkomin tilbreyting í því að Alþingi næði saman um tillögur í þessu mikilvæga máli fyrir næstu alþingiskosningar. Stjórnskipan landsins er undir.

Samkvæmt niðurstöðu Mannréttindadómstólsins tryggir íslensk löggjöf ekki réttinn til frjálsra kosninga, sem er grundvallarforsenda lýðræðisins. Dómstóllinn efast ekki um rannsókn undirbúningsnefndar kjörbréfanefndar haustið 2021 hafi verið trúverðug eða tillögur hennar óhlutdrægar. Hann telur sig ekki heldur geta velt vöngum yfir því hvort pólitísk afstaða hafi ráðið atkvæðagreiðslu í þingsal. Hér er rétt að minna á að undirbúningsnefndin þríklofnaði í afstöðu sinni til málsins. Hins vegar er því slegið föstu að vegna skorts á reglum sem tryggi hlutleysi megi draga í efa að atkvæðagreiðsla í þingsal hafi verið óvilhöll að ásýnd og yfirbragði. Ásýnd skiptir nefnilega líka máli í lýðræðisríki, ekki aðeins lagaframkvæmdin.

Brot gegn einni manneskju, brot gegn rétti einnar manneskju til frjálsra kosninga er brot gegn okkur öllum. Þannig er það í lýðræðisþjóðfélagi og þess vegna verður Alþingi að bregðast við dómnum. Fyrirkomulag þar sem Alþingi sjálft úrskurðar um gildi kosninga án þess að óhlutdrægni sé tryggð, án þess að niðurstaðan sé kæranleg til dómstóls eða óháðs úrskurðaraðila stenst einfaldlega ekki  lágmarkskröfur um lýðræðislega stjórnarhætti, kröfur sem við höfum skuldbundið okkur til að virða ásamt öðrum Evrópuþjóðum.

Stjórnskipunar- og eftirlitsnefnd Alþingis hyggst taka dóm MDE til umfjöllunar og kalla til sérfræðinga í stjórnskipunarrétti. Vonandi leiðir sú athugun til þess að stjórnmálaflokkarnir nái sameiginlegri niðurstöðu um viðbrögð við dómnum. Tryggja verður frjálsa framkvæmd alþingiskosninga á Íslandi. 

Rétturinn til frjálsra kosninga ekki tryggður á Íslandi

Fjölmenni var á vorfundi flokksstjórnar Samfylkingarinnar sem var haldinn á Hótel Laugarbakka í Húnaþingi vestra laugardaginn 20. apríl. Um 150 manns komu saman í þéttsetnum sal og tóku þátt í fundinum og kvöldskemmtun. Yfirskrift fundarins var Krafa um árangur en á fundinum kynnti stýrihópur flokksins í atvinnu- og samgöngumálum útspil sitt sem hópurinn hefur unnið að síðastliðna mánuði. Afrakstur stýrihópsins verður kynntur á næstu dögum en hann var unnin eftir víðtækt samráð þar sem haldnir voru hátt í 30 opnir fundir hringinn í kringum landið og heimsótt voru 180 fyrirtæki.

Á fundinum flutti Kristrún Frostadóttir formaður Samfylkingarinnar ræðu ásamt því að setja af stað nýjan stýrihóp um húsnæðis- og kjaramál en hópurinn mun starfa fram að landsfundi sem fram fer í haust. Samhliða stýrihópnum var starf málefnanefnda flokksins fram að landsfundi kynnt en boðað var til opinna vinnufunda í öllum nefndum í maí. Málefnanefndirnar munu vinna markvisst að því að rýna stefnu flokksins og skila tillögum til flokksfélaga sem afgreiddar verða á landsfundi.

Að venju var gefinn góður tími í umræður og gafst fólki tækifæri til þess að eiga hreinskiptið og opið samtal við forystu flokksins og aðra fundargesti.

Að loknum fundi var kvöldverður og skemmtun sem veislustjórar að vestan, þau Jóhanna Ösp Einarsdóttir og Ólafur Þór Ólafsson, stýrðu af mikilli snilld.

Stjórnmálaályktun fundarins má finna hér.

Samþykktar voru breytingar að tillögu stjórnar á grein 3.6 og 5.5 í reglum Samfylkingarinnar um aðferðir við val á framboðslista. Við grein 3.6 var heimild bætt við um að nota fleiri en eina af þeim leiðum sem taldar eru upp í þeirri grein. Grein 5.5 var breytt á þann veg að bundin sæti þurfa ekki að vera að lágmarki fjögur þegar valið er í prófkjöri. Þessi breyting opnar meðal annars á svokölluð leiðtogaprófkjör. 

Þá var samþykkt tillaga um breytingu á grein 5.2. Tillöguflytjendur: Stein Olav Romslo, Lilja Hrönn Önnudóttir Hrannarsdóttir, Arnór Heiðar Benónýsson, Kolbrún Lára Kjartansdóttir og Stefán Pettersson. Breytingin fjallar um að nú sé óheimilt að innheimta þátttökugjald af frambjóðendum í flokksvali eða á kjörfundi.

Sjá skuldbindandi reglur um aðferðir við val á framboðslista eftir breytingar hér.

Tillaga að ályktun flokksstjórnarfundar. Tillöguflytjendur: Alexandra Ýr van Erven, Auður Alfa Ólafsdóttir, Sabine Leskopf, Vilhjálmur Þorsteinsson og Þorbjörg Þorvaldsdóttir. Niðurstaða fundarins var að vísa henni í málefnanefnd flokksins sem er að störfum fram að næsta landsfundi. Málefnastarfið er opið öllu félagsfólki Samfylkingarinnar og verða fundir haldnir 11. og 25. maí sem verða auglýstir á næstu dögum.

Flokksstjórnarfundur Samfylkingarinnar fór fram á Laugarbakka laugardaginn 20. apríl

Fjölmenni á flokksstjórnarfundi um helgina

Kæru félagar — launafólk um land allt: Þessi dagur snýst um valdeflingu. Að valdefla fjöldann og virkja samstöðuna. Í 100 ár hefur íslenskt launafólk komið saman 1. maí til að setja fram kröfur sínar — í krafti samstöðu, til að fagna þeim sigrum sem unnist hafa og til þess að taka stöðuna fyrir framhaldið. Þetta gerum við hér í dag. Kæru félagar um land allt í verkalýðshreyfingunni og í Samfylkingunni – Jafnaðarflokki Íslands: Gleðilegan 1. maí!

Ég vil byrja á að þakka Kristjáni Þórði Snæbjarnarsyni, forseta Rafiðnaðarsambandsins og einum af varaforsetum Alþýðusambandsins, fyrir kraftmikla ræðu. Og ekki síður fyrir farsæla forystu þegar á reyndi í stafni ASÍ: Þú steigst upp og stóðst þig í stykkinu — og nú er almennt álitið að þú hafi verið réttur maður á réttum stað á miklum ólgutíma í sögu íslenskrar verkalýðshreyfingar. Takk fyrir það!

Við erum ánægð að vita af þér áfram í forystusveit ASÍ — sem ég bind miklar vonir við — og það var gott að sjá anda samstöðu ríkja á þingi sambandsins í síðustu viku. Það eru ærin verkefni framundan á ykkar vettvangi og vonandi mun verkalýðshreyfingin geta gengið sameinuð til samninga á almenna vinnumarkaðnum í haust.

Saga verkalýðshreyfingarinnar er samofin sögu velferðarkerfisins á Íslandi og sögu Samfylkingarinnar. Verkalýðshreyfingin, líkt og Samfylkingin, skilur að velferðarkerfið er nauðsynlegur hluti af kjörum fólks. Efnahagslegur og félagslegur stöðugleiki þarf þrjá fætur til að standa á: ríki, verkalýðshreyfingu og atvinnurekendur. Sameiginleg ábyrgð, samtal og samvinna þarna á milli er órjúfanlegur hluti af uppbyggingu velferðarsamfélags. 

Undanfarin ár hefur hins vegar einum fæti verið kippt undan stöðugleikanum; hlutverki ríkisins. Ráðherrar segja að stjórnvöldum komi kjarabarátta ekki við – að staðan á vinnumarkaði tengist bara samskiptum tveggja aðila, ekki þriggja. Einn aðili hefur sagt skilið við sáttmálann sem er grundvöllur velferðarsamfélags. Þetta er alvarlegur forsendubrestur. Því að á bak við réttindi fólks, sem verkalýðshreyfingin berst ötullega fyrir, eru skyldur. Skyldur gagnvart samfélaginu, m.a. í formi þátttöku í að standa undir velferðarkerfinu okkar og í formi trausts á sameiginlegum sjóðum okkar.

Við þurfum að tala um hvað það er sem við skuldum hvert öðru sem samfélag, hvað það er sem gefur lífi okkar merkingu.  Hvort upplifir fólk mikilvægara; aðeins meira fjárhagslegt ríkidæmi eða að vera stoltur af þátttöku í verkefni sem er að byggja upp fyrirmyndarsamfélag? Um það snýst jafnaðarmennskan, og um það snýst verkalýðsbaráttan; að virkja samstöðuna, valdefla fjöldann og standa að baki umbótum. 

En jafnaðarfólk er ekki í forystu í landinu. Og fyrir þessu finnur venjulegt fólk, fyrir þessu finnur verkalýðshreyfingin svo sannarlega. Ríkisstjórn síðasta áratugar hefur alið á vantrausti á velferðarkerfinu okkar og rofið þannig sambandið milli réttinda og skyldna. 

Þetta er að mínu mati stærsta vandamál okkar tíma; pólitísk forysta sem rýfur samstöðuna. Ábyrgð okkar í Samfylkingunni á tímum sem þessum er mikil – að ala á von og trú fólks um betra samfélag, en fyrst og fremst, að ávinna okkur traust sem hefur farið þverrandi. 

Munum á degi sem þessum að það fer enginn neitt einn. Sú frásögn sem hefur tröllriðið íslenskri pólitík á undanförnum áratugum, að hver sé sinnar gæfusmiður, frásögn sem hefur fundið sér stað innan flestra flokka hér á landi með einum eða öðrum hætti, hefur snúið fókusnum frá samfélaginu og að einstaklingnum. 

Skilaboðin til þeirra sem hafa setið eftir eru að þau séu þar sem þau eru sjálfs sín vegna. Verri eru þó skilaboðin sem þeim sem hefur vegnað vel, fjárhagslega og félagslega, hefur borist: að þau skuldi engum neitt. En á bak við þessa einstaklinga er samfélag. Þeim sem hefur vegnað vel þurfa að bera meiri ábyrgð í verkefninu sem framundan er; að endurreisa velferðarkerfið hér á landi. Og þeir eiga að vera stoltir af því að sinna því verkefni. 

Við þetta er vert að staldra. Því það verða alltaf einhverjir sem vilja ekki taka þátt, vilja ekki vera með. Vilja frekar hólfa sig af. En við megum ekki láta þá einstaklinga stoppa okkur. Við jafnaðarfólk viljum valdefla fjöldann, líkt og verkalýðshreyfingin. 

Hættum að tvístra okkur á jaðrinum, sameinumst um breiðu línurnar. Það er vegferðin sem Samfylkingin er á í dag. Við viljum sameinast um það sem mestu skiptir. Verkefnið snýst um að horfa á samfélagið hverju sinni, hvar þörfin er mest og forgangsraða því. Það er ekki flóknara en svo. Þetta snýst um að hvert og eitt okkar taki ábyrgð á stöðunni og geri eitthvað í henni. 

Kæru félagar, þess vegna höfum við í Samfylkingunni forgangsraðað í málefnastarfinu okkar. Þess vegna sækjum við innblástur til fólksins í landinu – veitum fjöldanum, almenningi athygli og gefum þeim nú orðið. 

Stóru verkefni okkar tíma snúa m.a. að húsnæðis- og heilbrigðismálum. Sú staða sem er komin upp í þessum undirstöðuþáttum okkar samfélags er endapunktur umræðu sem hefur verið í gangi í 40 ár. Fólk er fast í gömlu líkani – allt snýst um að máta vandann við módel sem byggir á einstaklingnum ekki samfélaginu. Það skortir tilfinnanlega forystu í landið sem treystir sér til að brjótast út úr þessum ramma. Rjúfa vítahringinn sem upp er kominn, þar sem fólk hefur ekki efni á að borga fyrir húsnæði og halda heilsunni. 

Með því að fjarlægjast samfélagið og kynda undir einstaklingshyggju hefur forystufólk ríkisstjórnarinnar skapað tvíhliða spennu milli launafólks og atvinnurekenda, þar sem hækkanir munu halda áfram að elta skottið á sér. Alið er á sambandinu um mín laun og þinn kostnað, ekki heildarsamhengi hlutanna. Ábyrgðalaus loforðaflaumur sem stenst ekki, og yfirlýsingar um að verið sé að vinna í hlutunum, hafa sent þau skilaboð út til fólksins sem hér býr að við getum ekki sinnt samfélagslegum verkefnum í sameiningu – það sé í raun ekki hægt. 

Dæmi um þetta er síendurtekin orðræða ríkisstjórnarinnar um húsnæðisátak. Átak sem aldrei kemst af stað. Nýjustu upplýsingar úr fjármálaáætlun ríkisstjórnarinnar sýna svart á hvítu að þau ætla sér ekki raunverulega af stað með nauðsynlega uppbyggingu á húsnæðismarkaði fyrr en eftir að kjörtímabilinu lýkur. Átta ár munu líða án þess að tekist hafi að ná böndum á undirstöðu velferðar fólksins í landinu, húsnæðismarkaðnum.

Merki um þá einstaklingshyggju sem við jafnaðarfólk og verkalýðshreyfingin vitum að hamlar framþróun og uppbyggingu fyrirmyndarsamfélags má finna víðar í dag. Í kjaraumræðunni þreytist forystufólk ríkisstjórnarinnar ekki á því að nefna að kaupmáttur hafi aukist á síðustu árum. En hvaða merkingu hefur þetta í raun og veru ef umræddur kaupmáttur dugar ekki fyrir grunnþörfum hjá fjölda fólks? 

Og kaupmáttur segir nákvæmlega ekkert um gæði velferðarþjónustunnar í landinu sem er veitt. Verri grunnþjónusta mælist ekki í kaupmætti. Þegar talað er um sparnað hjá ríkinu, í grunnkerfunum okkar, er hin hliðin á þeim sparnaði oftar en ekki verri þjónusta. Þegar talað er um fituna sem skera þarf burt er oftar en ekki mikilvægur partur af keðjunni brotinn. Yfirsýnin tapast. 

Hagræðingarbylgjan sem gengið hefur yfir undanfarinn áratug og gengið út á að útvista öllu, hún hefur rekið fleyg milli fólks innan velferðarstofnana og á vinnumarkaði. Fleyg milli fólksins, þar sem hlutverk þeirra eru smættuð niður í einingar sem standa sjálfstætt – yfirsýnin er horfin, samfélagið og samstaðan veikt. Fólk upplifir sig ekki tilheyra verkefninu saman. 

Á ferð minni um landið í fyrra hélt ég samtalsfund í sjávarplássi fyrir vestan. Þar ræddi ég við mann sem hafði verið sagt upp störfum sem húsvörður á sjúkrastofnun í hagræðingarskyni. Þegar umræðan um stöðuna á umræddri stofnun barst í tal kom í ljós að á sama fundi sat hjúkrunarfræðingur sem hafði nýlega sagt upp störfum á sömu stofnun, m.a. vegna þess að starfsaðstæður voru orðnar óboðlegar. Enginn var á staðnum til að skipta um ljósaperu, sinna viðhaldi, halda hreinu. Umhverfið var að grotna niður. Einstaklingshyggjan hefur skapað aðstæður þar sem fleygur myndaðist milli þessara tveggja aðila: eins og manneskjan sem sinnir viðhaldi og þrifum hafi ekki hlutverk í að tryggja góða þjónustu við sjúklinga. Þetta eru skilaboð einstaklingshyggjunnar – skilaboð sem tvístra samfélaginu á öllum stigum.

Við þurfum, í sameiningu, að horfast í augu við hvað þarf til að breyta þeirri stöðu sem upp er komin. Ekki á einni nóttu, heldur yfir áraraðir. Það er hægt. En það krefst þess að hvert og eitt okkar taki það til sín. Það verður erfitt, velferðarkerfið okkar er komið á þann stað að breytingarnar þurfa að vera umfangsmiklar víða, en fólk þarf að vera tilbúið í samstöðuna um grundvallaratriði velferðarsamfélagsins. 

Látum ekki sundra okkur. Sameinumst um hluti sem hafa verið grundvöllur framfara undanfarin 100 ár. Við megum ekki sætta okkur við áframhaldandi hólfaskiptingu, við stefnu sem slítur samfélagið í sundur.

Við erum sterkari saman. Þetta gildir um verkalýðshreyfinguna sjálfa. Þetta gildir um samstarf verkalýðshreyfingarinnar við Samfylkinguna. Og þetta gildir um samfélagið allt.

Kæru félagar, Samfylkingin hefur einsett sér núna að rífa sig í gang — og komast í ríkisstjórn. Við ætlum að endurreisa velferðarkerfið á Íslandi, fyrir fólkið sem hér býr. Og erum þegar byrjuð að undirbúa störf okkar í næstu ríkisstjórn: Undanfarin misseri höfum við haldið fjölda opinna funda um land allt — samræður um heilbrigðismál — og það er bara byrjunin. Við erum með stýrihóp sem leiðir þessa vinnu og við tökum hana alvarlega — vegna þess að við vitum að ábyrgð okkar jafnaðarfólks er mikil.

Næstu málaflokkar á dagskrá eru atvinna og samgöngur, frá og með næsta hausti. Og svo förum við í húsnæðis- og kjaramálin — og þá verður farið að styttast í kosningar. Þetta eru kjarnamál jafnaðarfólks. Sem snúast um virðingu fyrir fólki — öryggi og traust. Þetta eru mál sem sameina þjóðina og baráttumál sem við treystum okkur til að skila í næstu ríkisstjórn með sómasamlegum hætti. Þannig að fólkið í landinu fái aftur trú á stjórnmál og trú á samtakamátt almennings og gildi þess að búa í samfélagi.

Takk fyrir mig. Gleðilegan 1. maí! Fram til sigurs.

Flokksstjórn Samfylkingarinnar, jafnaðarflokks Íslands, sinnir kröfu um árangur. Að þjóðin, fólkið í landinu, geti treyst því sem stjórnmálaflokkar segja og að orð þeirra endurspeglist síðan  í verkum þeirra. Þannig vill jafnaðarfólk vinna og þannig mun Samfylking starfa í ríkisstjórn.

Risastórar áskoranir blasa við á Íslandi: Óstöðugleiki með viðvarandi hárri verðbólgu og háum vöxtum, mönnunarvandi og skipulagsleysi í heilbrigðiskerfinu og stöðnun í samgöngu- og  orkumálum. Uppnám er á húsnæðismarkaði og almenningur hefur misst trú á núverandi ríkisstjórn til að leysa úr aðsteðjandi verkefnum og vandamálum, hvort heldur til skemmri eða lengri tíma. Utanríkisstefna landsins þarf að vera traust á ófriðartímum. Þetta eru áskoranir sem jafnaðarfólk treystir sér til að takast á við.

Frá síðustu áramótum hefur Samfylkingin átt samtöl og samráð við þjóðina um atvinnu- og samgöngumál á 26 opnum fundum um allt land og heimsóknum í 180 fyrirtæki. Við hlustum og afraksturinn er áherslur flokksins sem byggja á grunngildum jafnaðarstefnunnar, stefnuplaggið Krafa um árangur í atvinnu- og samgöngumálum sem kynnt var og rædd á fundi flokkstjórnar og verður kynnt almenningi í næstu viku.

Á sama hátt skilaði flokkurinn af sér metnaðarfullri áætlun um endurreisn heilbrigðiskerfisins síðasta haust, eins konar verklýsingu fyrir nýja ríkisstjórn sem við bjóðum okkur fram til að leiða. Á næstu mánuðum verða húsnæðis- og kjaramálin tekin fyrir með jafn skipulögðum og markvissum hætti, þar sem verkefnaskrá jafnaðarfólks verða framsett með raunhæfum og uppbyggilegum hætti.

Samfylkingin gerir kröfu um framfarir. Frá aldamótum hafa fjárfestingar í samgöngum dregist aftur úr öðrum Norðurlöndum og meðaltali OECD-ríkja. Og í tíð núverandi ríkisstjórnar hefur uppbygging orkuinnviða setið á hakanum, þó sérstaklega uppbygging flutningskerfis raforku. Á næstu 10 árum viljum við lyfta innviðum Íslands upp í nýjan styrkleikaflokk til að auka öryggi og efla atvinnulíf um land allt með sjálfbæra þróun leiðarljósi.

Samfylkingin sinnir kröfu um aukna framleiðni og verðmætasköpun á traustum grunni. Frá árinu 2017 hefur hagvöxtur hérlendis verið keyrður áfram af hröðum vexti í vinnuaflsfrekum atvinnugreinum og að miklu leyti borin upp að erlendu vinnuafli. Hagvöxtur á mann hefur verið nokkuð minni á Íslandi en á Norðurlöndum og í Evrópu. Um leið hefur fjöldi innflytjenda sem hér býr tvöfaldast án þess að nauðsynlegir innviðir hafi haldið í við þá þróun.

Samfylkingin vill taka fast á félagslegum undirboðum og koma í veg fyrir að hér verði til tvískipt samfélag. Það stangast á við grunngildi jafnaðarfólks að bjóða innflytjendum upp á lakari réttindi á vinnumarkaði en innfæddum eða ófullnægjandi tækifæri til þátttöku í samfélaginu.

Lífskjör okkar á Íslandi eiga að byggjast á góðum og vel launuðum störfum, atvinnugreinum með háa framleiðni og sterku velferðarkerfi. Allir skulu njóta þess.

Flokksstjórn Samfylkingarinnar telur mikilvægt að vinna gegn skautun í samfélaginu þegar kemur að útlendingamálum. Til þess að ná árangri þarf heildstæða sýn í málaflokknum með gildi jafnaðarmennsku um mannúð og inngildingu að leiðarljósi.

Ríkisstjórn Sjálfstæðisflokksins, Framsóknarflokksins og Vinstri grænna er fyrir löngu komin á leiðarenda. Það vita allir. Kosningar á komandi hausti er eina skynsamlega flóttaleiðin fyrir ríkisstjórnina og hið eina rétta fyrir íslenskt launafólk, atvinnulíf og íslenskan almenning. Samfylkingin er tilbúin til verka fyrir land og þjóð.

 Stjórnmálaályktun flokksstjórnarfundar á Laugarbakka 2024

Stjórnmálaályktun flokksstjórnarfundar

Samfylkingin í Mosfellsbæ býður upp á 1 . maí kaffi í Þverholtinu kl. 15-17.

Öll velkomin, einnig vinir og vandamenn!

1. maí kaffi Samfylkingarinnar í Mosfellsbæ 


Þriðjudaginn 30. apríl kl. 19:30 í fjarfundi á Zoom. 
 
Umhverfis- og loftslagsnefnd Samfylkingarinnar boðar til fundar um stöðuna í loftslagsmálum þriðjudaginn 30. apríl klukkan 19:30 á Zoom. Fundurinn er liður í undirbúningi fyrir málefnastarf Samfylkingarinnar fyrir landsfund í haust. 

Árni Finnsson, formaður Náttúruverndarsamtaka Íslands kemur á fundinn og fer yfir stöðuna í loftslagsmálum eins og hún blasir við honum. Árni hefur setið í Loftslagsráði fyrir hönd umhverfissamtaka frá stofnun ráðsins og hefur víðtæka reynslu og þekkingu á umhverfis- og loftslagsmálum. 

Auður Alfa Ólafsdóttir, formaður nefndarinnar, stýrir fundinum og fer í byrjun fundar yfir stöðu losunar gróðurhúsalofttegunda sem íslensk stjórnvöld bera ábyrgð á að draga úr og helstu atriði aðgerðaráætlun stjórnvalda í loftslagsmálum. Auður hefur setið í Loftslagsráði frá árinu 2021 fyrir hönd Alþýðusambands Íslands þar sem hún starfar sem sérfræðingur í umhverfis- og neytendamálum. 

Góður tími verður gefinn í spurningar og umræður á fundinum og við hvetjum öll sem áhuga á málaflokknum og hafa tök á til að mæta.  

Meeting ID: 875 6746 9358
 
Hlökkum til að sjá sem flest! 

Verið velkomin á fund, fyrir félagsfólk Samfylkingarinnar, hjá málefnanefnd um loftslags- og umhverfismál. 

Fundur hjá málefnanefnd um loftslags- og umhverfismál

Laugardagskaffi Samfylkingarinnar 27. apríl kl 11:00 á Selfossi. 

Við ræðum málefnavinnu Samfylkingarinnar, Krafa um árangur í atvinnu- og samgöngumálum.

Einnig tökum við fyrir næsta fasa málefnastarfsins, húsnæðis- og kjaramál. 

Tökum þátt og hittum góða félaga.

Spjallkaffi Samfylkingarinnar í Reykjavík 60+ verður á sínum stað miðvikudaginn 17. apríl kl. 10:00 - 12:00 í sal Samfylkingarinnar Hallveigarstíg 1, 101 Reykjavík.

Gestur okkar að þessu sinni er Þórunn Sveinbjarnardóttir þingmaður.  

Það verður heitt á könnunni og eitthvað með því. 

Verið öll velkomin! 

Bæjarmálafundur Samfylkingarinnar í Kópavogi verður haldinn miðvikudaginn 17. apríl kl. 20:00 í húsnæði félagsins, Hlíðarsmára 9.   

Verið öll hjartanlega velkomin! 

Leit um „��"

3240 niðurstöður fundust við leit að „��"

Póstlisti Samfylkingarinnar

Samfylkingin

Flokkurinn

Flýtileiðir

Um Samfylkinguna

Vertu í bandi:

Leit um „���������������������������"

3240 niðurstöður fundust við leit að „���������������������������"