Syngjandi keiluþjálfari sem er reiðubúin að bretta upp ermarnar

Jónína Björg hefur víðtæka reynslu úr íslensku atvinnulífi; hefur mikið starfað með fötluðum auk þess að starfa sem stuðningsfulltrúi og kennari, keiluþjálfari, vitavörður, matráður, flokkstjóri og aðstoðað í sauðburði í mörg á að Hömrum í Haukadal. Svo hefur hún setið á þingi í eina viku og hræðist starfið alls ekki. Jónína fer syngjandi í gegnum lífið og er yngst tíu systkina. Jónína er í öðru sæti á lista Samfylkingarinnar í Norðvesturkjördæmi.

Jónína Björg öðlaðist landsfrægð á einni nóttu fyrir kjarnyrtan lagatexta við lagið Mamma þarf að djamma í tilefni af því að hún og samstarfsfélagar hennar í fyrstihúsi HB Granda á Akranesi fengu íspinna að launum fyrir metafköst fyrirtækisins sem skiluðu hluthöfum stórar summur. Nú er hún reiðubúin til að berjast fyrir betra samfélagi á Alþingi Íslendinga. 

"Ég hef vilja, kjark og þor til að takast á við þau verkefni sem bíða komandi kjörtímabils," segir Jónina sem er fædd og uppalin á Akranesi. Hjartað í Jónínu brennur fyrir fólkið í landinu, reynslu þess og lífi hvort sem er í sorg og í gleði.  ,,Ég fæst mikið við söng. Í gegnum sönginn hef ég fengið að taka þátt í gleðilegustu og erfiðustu stundum í lífi fólks,” segir Jónína sem er alin upp í mikilli tónlistarfjölskyldu. ,,Pabbi söng í kórum og spilaði á orgel, nikku og melódiku og sög og kenndi okkur systkinum að það er margt tónlist þó ekki komi hún frá hefðbundnum hljóðfærum.” Hún segir mömmu sína ekki hafa verið sérlega lagvísa, en að hún hafi elskað að dansa og dansað við börnin í eldhúsinu undir nikkuspili húsbóndans. ,,Ég er ekki sérlega góður dansari en lét þó syni mína ekki fá vasapening nema þeir væru búnir að dansa nokkra hringi af „kassa-vals“ við mig” viðurkennir Jónína, sem á þrjú börn með Guðmundi Sigurðssyni, trésmiði, eldsmiði, hleðslumanni, víkingi, keiluþjálfara og fleiru. 

Jónína hefur komið víða við og starfað við allt frá keiluþjálfun til vitavörslu. ,,Það er ekki fyrir neðan virðingu mína að vinna nokkurt starf, ekkert starf er mikilvægara en annað,” segir Jónína sem telur að réttlætiskenndina og samkenndina með þeim sem minna mega sín hafi hún fengið frá æskuheimili sínu. ,,Ég er þeim ósköpum búin að geta illa þagað þegar óréttlæti á sér stað og tek þá til máls,” segir Jónína, “og er þá nokkuð sama við hvern ég er að etja eða fyrir hvern ég er að opna munninn.“

Mest hefur Jónína þó unnið umönnunarstörf með fötluðum og sem stuðningsfulltrúi í grunnskólum Akraneskaupstaðar. ,,Ég tel það heldur ekki fyrir neðan virðingu mína að hlusta á alla óháð aldri eða uppruna og læra af þeirra orðum og hugsun,” segir Jónína og bætir við að allir hafa eitthvað til málanna að leggja. ,,Við öðlumst ekki virðingu náungans nema að veita öðrum virðingu. Ég er ekki merkilegri en nokkur annar og enginn eitthvað merkilegri en ég.”

2. sæti í Norðvesturkjördæmi

Jónína hefur trú á nýjum hugmyndum í atvinnumálum og frumkvöðlastarfsemi. Hún telur að tryggja þurfi jafna möguleika fólks til að geta komið sínum hugmyndum á fót. ,,Þannig viðhöldum við fjölbreyttu og skapandi atvinnulífi,” segir Jónína sem hefur trú á því að heimsfaraldurinn hafi fært okkur reynslu í fjarfundahaldi og fjarnámi. ,,Það eykur möguleika fólks á að búa á landsbyggðinni en geta samt unnið og numið í heimabyggð. Tryggjum stöðuga nettenginu ekki stopula.”

Dauðinn fer ekki í manngreinarálit eftir stjórnmálaskoðunum

Jónína vill stuðla að áframhaldandi uppbyggingu vega um landið til að tryggja öryggi fólks og áframhaldandi búsetumöguleika á afskekktum svæðum. ,,Ég vil að allir eigi möguleika á góðri heilbrigðisþjónustu því það er 100% öruggt að sjúkdómar og veikindi og dauði fer ekki í manngreinaálit þegar kemur að stjórnmálaskoðunum.”

Þá vill Jónína bæ kjör þeirra sem að minnstu launin hafa og finnst skipta máli að sinna erlenda verkafólkinu okkar, passa upp á réttindi þeirra og bæta aðbúnað. ,,Íslenskukennsla og móðurmálskennsla fyrir börn af erlendum uppruna er mikið áhugamál hjá mér og mun ég beita mér fyrir því,” bætir hún við.

Pakkað saman af barnabörnunum

Laðast að textum með innihaldi

Fékk sér krummaflúr um daginn

Hver er leyndi hæfileikinn þinn?

Hvernig væri Samfylkingarsamlokan samsett ef þú mættir ráða?

Í hverju felst hamingjan?

Jónína er fædd og uppalin á Akranesi, en að móðurætt hennar er af Vestfjörðum og föðurættin af Austfjörðum. Faðir Jónínu hét Magnús Sigurjón Guðmundsson og var frá Hrauni á Reyðarfirði en móðir hennarhét Sigurbjörg Oddsdóttir og var fædd á Flateyri og ólst þar upp fyrstu árin en síðan á Álfadal á Ingjaldssandi. Jónína er yngst tíu systkina en níu komust á legg. 

Sambýlingur Jónínu til 39 ára er Guðmundur Sigurðsson hljóðfæra-, húsa- og eldsmiður. Hans ættir eru að mestu frá Suðurlandsundirlendinu en hann ólst á sumrin upp á Dröngum á sumrin. Þau eiga þrjú börn, tvíburana Sigurð og Magnús fædda 1986 og dótturina Steinunni Ingu, sem fædd er í Svíþjóð 1993. Barnabörnin eru tíu.

Vorið 1988 tók Jónína stúdentinn frá Fjölbrautaskóla Akraness og hélt svo til Svíþjóðar með fjölskylduna. Fyrst áttum þau heima í Stokkhólmi 1½ ár þar sem að Jónína nam málvísindi og ensku en svo fluttist fjölskyldan til Umeå í norður Svíþjóð þar sem þau áttu heima í 6½ ár.  

Jónína hefur komið víða við. Eftir heimkomu frá Svíþjóð hóf hún störf hjá frystihúsi HB Granda á Akranesi og starfaði þar þangað til bolfiskvinnslan var lögð niður haustið 2017. Síðan þá hefur Jónína starfað sem stuðningsfulltrúi í Brekkubæjarskóla á Akranesi, kynnst atvinnuleysi, þjálfað keilu, sungið í athöfnum og fleira. 

Afskipti Jónínu af stjórnmálum hófust í kringum tvítugt og þá sem fulltrúi Alþýðubandalagsins í Æskulýðsnefnd Akraneskaupstaðar. Jónína var í þriðja sæti á lista í síðustu alþingiskosningum og sat á þingi í eina viku 2018. 

Frambjóðendur Samfylkingarinnar í Norðvesturkjördæmi ásamt Helgu Völu Helgadóttur þingmanni verða í kaffispjalli á Heimabyggð á Ísafirði kl 17.00 fimmtudaginn 9. september.

Oddný Harðardóttir, Viktor Stefán Pálsson, Inger Erla Thomsen og Guðrún Ingimundardóttir spjalla við félaga í aðdraganda kosninga.

Betra líf um allt land- Málefnafundur Samfylkingarinnar á Höfn í Hornafirði miðvikudaginn kl.19:30 á Kaffi Horninu.   

Betra líf um allt land- Málefnafundur á Höfn í Hornafirði 

Þetta fyrirkomulag þekkjum við einna helst frá heimavistum framhaldsskólanna, sem vel er hægt að láta sér lynda og njóta í tímabundnu ástandi sem ung manneskja, en er óviðunandi alla ævi. Margt fatlað fólk býr við þennan veruleika og velur ekki með hverjum það býr, hvernig vistarverur þeirra líta út, hvar það býr og hefur ekki val um marga af þeim þáttum sem við flest teljum nauðsynlega til frelsis og lífsánægju. Það er ljóst að fullorðinn einstaklingur sem býr á herbergjasambýli hefur takmörkuð tækifæri til þess að njóta fjölskyldulífs, sinna áhugamálum sínum og lifa sínu einkalífi sem þó er réttur varinn í stjórnarskrá og fjölda mannréttindasáttmála sem Ísland á aðild að.

Í lögum um þjónustu við fatlað fólk með langvarandi stuðningsþarfir stendur um búsetumál fatlaðs fólks að:

það eigi rétt á húsnæði í samræmi við þarfir þess og óskir

það eigi rétt á félagslegri þjónustu sem gerir því kleift að búa á eigin heimili og stuðli að fullri aðlögun þess og þátttöku í samfélaginu.

það eigi rétt á því að velja sér búsetustað og hvar og með hverjum það býr, til jafns við aðra.

það megi ekki binda þjónustuna því skilyrði að það búi í tilteknu búsetuformi.

Og síðast en ekki síst að fötluðu fólki sem nú býr á stofnunum eða herbergja sambýlum skulu bjóðast aðrir búsetukostir. En engin ákvæði eru um hvenær aflagning herbergjasambýla og stofnana fyrir fatlað fólk á að vera yfirstaðin og því er staðan enn sú að margt fatlað fólk býr við þessar aðstæður.

Með því að tryggja fötluðu fólki þau mannréttindi er varða búsetufrelsi, sem fram koma í samningi Sameinuðu þjóðanna um réttindi fatlaðs fólks, og tryggja fötluðu fólki húsnæði við hæfi, eru íslensk stjórnvöld ekki aðeins að standa við skuldbindingar sínar heldur að tryggja fötluðu fólki þá lágmarks reisn og virðingu sem það á skilið.

Ráðast þarf í uppbyggingu íbúðarhúsnæðis fyrir fatlað fólk,bæði sem býr nú á herbergja sambýlum og stofnunum en einnig fyrir þann fjölda fatlaðs fólks sem enn er fastur í foreldrahúsum, fram á fertugsaldur. Þar bera foreldrarnir jafnan þunga umönnunarbyrði vegna þess að fullorðin börn þeirra komast ekki að heiman og fá ekki aðstoð. Enginn ætti að þurfa að búa tilneyddur hjá foreldrum sínum langt fram á fullorðins ár.

Greinin birtist fyrst á visi.is 4. sept. 2021. 

Mikill fjöldi fatlaðs fólks á Íslandi býr á herbergja sambýlum, nærri 300 manns. Þetta er fatlað fólk sem býr í herbergjum minni en 28 fermetrum og deilir annarri aðstöðu með öðru fólki. Stundum gengur sú sambúð vel en stundum er það fólk sem það þekkir lítið, á ekki í góðum samskiptum við eða fílar bara hreinlega ekki. Myndir þú sætta þig við slíkt?

Samfylkingin vill ekki draga saman í ríkisfjármálum um 100 milljarða eins og ríkistjórnarflokkarnir hyggjast gera ef þeir halda völdum. Þetta er yfirlýst markmið í fjármálastefnu stjórnvalda fyrir næstu 4 ár.

Það er fullljóst hvar þeir ætla að skera niður: Það er á velferðarsviði; skera niður velferð almennings. Hins almenna Íslendings.

Samfylkingin vill halda sjó í málaflokkum sem varðar almenning og þeirra daglega líf og lítur á ríkisfjármál sem langhlaup, en ekki skammhlaup. Ríkið getur tekið á sig byrðar til lengri tíma sem venjulegt fólk sem rekur sín heimili frá degi til dags getur að jafnaði ekki gert. 

Samfylkingin vill byggja upp til framtíðar því það er góð fjárfesting.

Því leggur Samfylkingin til að ekki verði dregið úr almannaþjónustu og velferð, heldur gefið í. Þeim til hagsbóta sem lakar standa og eru í viðkvæmri stöðu. 

·      Að lífeyrir verði ekki lægri en lægstu laun.  

·      Að frítekjumark lífeyristekna verði fjórfaldað, upp í 100.000 kr. 

·      Að frítekjumark atvinnutekna verði þrefaldað, upp í 300.000 kr.

Samfylkingin veit að það er ekki hægt að bíða eftir því réttlæti sem ríkisstjórnin lofaði og hefur svikið. 

Samfylkingin lofar því ákveðnum kjarabótum strax í haust komist hún í ríkisstjórn. 

·      Að hækka greiðslur almannatrygginga til samræmis við krónutöluhækkun kjarasamninga og stöðva kjaragliðnun síðustu ár. Það yrði fyrsta skref í hækkun lífeyris og þess gætt að hækkanirnar hafi ekki áhrif á aðrar greiðslur. 

·      Hækka frítekjumark öryrkja vegna atvinnutekna, sem hefur staðið í stað síðan árið 2010, úr tæpum 110 þúsund krónum á mánuði upp í 200 þúsund.

·      Tvöfalda rítekjumark eldra fólks vegna lífeyrissjóðstekna úr 25 þúsund króna á mánuði í 50 þúsund og hækka frítekjumark atvinnutekna eldra fólks í 200 þúsund krónur.

Einnig að þá strax hefjist endurskoðun laga um almannatryggingar sem miði að því að rétta hlut stórs hóps lág- og meðaltekju eftirlaunafólks. Sérstaklega þarf að horfa til þess að tekjutengingar verði ekki skarpar og þeim ekki beitt af því miskunnarleysi sem hefur einkennt lögin um almannatryggingar sem við höfum búið við allt þetta kjörtímabil.

Skarpar tekjutengingar og skerðingar sem bíta snemma geta hæglega skapað fátæktargildru fyrir fólk í lægri tekjuhópum.

Því viljum við endurskoða almannatryggingar í heild sinni. Einnig þarf að endurskoða skattalöggjöfina svo hinir tekjulægri, þar á meðal eldra fólk á eftirlaunum, sé ekki skattpínt inn að beini eins og nú er.

Stefna Samfylkingarinnar í málefnum eldra fólks og öryrkja nær ekki einungis til lífeyris. Enda skiptir líka máli hvað fæst fyrir fjármunina sem fólk hefur á milli handana. 

Við erum með sterka og afgerandi stefnu varðandi lífsgæðakjarna með fjölbreyttum búsetuúrræðum eldra fólks, heimaþjónustu og -hjúkrun. Uppbyggingu heilbrigðiskerfis sem þjónustar fólk í þeirra nærumhverfi, hvar sem það býr á landinu.

Þessar aðgerðir kosta. Sá rekstrarkostnaður ríkissjóðs sem þarf að fjármagna á hverju ári vegna þeirra tillagna sem Samfylkingin vill innleiða eftir kosningar er um 25 milljarðar króna.  

Stærstu liðirnir eru stuðningurinn við barnafólk, öryrkja og eldra fólk. 

Beinn kostnaður af þessum tillögum þegar þær eru að fullu komnar til framkvæmda er um 20 milljarðar króna á ári hverju. Til viðbótar þurfi að auka fjármagn til heilbrigðisþjónustunnar.

Við leggjum til að lífskjarabæturnar verði fjármagnaðar með stóreignaskatti, hærri veiðigjöldum á stórútgerðir og hertu skatteftirliti. 

Það hefur nefnilega verið dekrað nóg við sérhagsmunaöflin í landinu. Nú er kominn tími á almenning.

Við bætast áætlanir um arðbærar fjárfestingar í húsnæðismálum og grænni atvinnubyltingu sem er skynsamlegt að fjármagna með lántöku líkt og nágrannalöndin okkar í Evrópu ætla að gera. Margar rannsóknir hafa sýnt fram á að þjóðhagsleg arðsemi slíkra fjárfestinga er mikil enda skila þær sér í lægri rekstrarkostnaði víða um samfélagið auk þess að borga sig hratt upp.

Stefna Samfykingarinnar varðandi næsta kjörtímabil er raunsönn og vel framkvæmanleg. Samfylkingin leggur hana fram til stjórnarmyndunar. Vissulega gætum við lagt fram stefnuskrá sem væri flugeldasýning til að ganga í augun á kjósendum. Slíkar flugeldasýnngar hverfa strax í næturmyrkrið, þá er betra að halda á lofti vönduðum  björtum kyndli sem lýsir fram á nýjan dag; inn í framtíðina.

Við ætlum í stjórn til að framkvæma. Við erum ekki að bjóða okkur fram til að hrópa úr ræðustól Alþingis án nokkurra áhrifa allt næsta kjörtímabil.

Greinin birtist fyrst í Morgunblaðinu 6. sept. 

Eldra fólk og öryrkjar hafa dregist langt aftur úr í lífskjörumá síðustu árum og hvergi eru skerðingar í almannatryggingum meiri en á Íslandi. Þessu verður að breyta. Það vill Samfylkingin gera með því að stíga markviss skref í upphafi kjörtímabilsins og vinna að frekari kjarabótum í framhaldinu.

Engin innantóm flugeldasýning heldur raunverulegar aðgerðir

Á miðvikudaginn, 25. ágúst, kl.11:00, kynnir Samfylkingin áherslumál sín fyrir kosningarnar 25. september 2021.

Fylgist með í beinu streymi á Facebooksíðu Samfylkingarinnar. 

Síðast liðin átta ár hafa þrjár ríkisstjórnir haft tækifæri til þess að hrinda stefnumálum sínum í framkvæmd. Þar hefur af augljósum ástæðum lítið borið á ákvörðunum í anda jafnaðarstefnunnar. Bilið á milli hinna ríku og þeirra fátæku hefur breikkað og þótt meðaltöl sýni vöxt kaupmáttar launafólks þá hafa ekki allir notið uppgangsins með sambærilegum hætti. Hér skulu rakin þrjú lykilmál í stefnu Samfylkingarinnar  sem varða beint betri lífskjör og lífsgæði almennings:

Samfylkingin mun setja hag fjölskyldunnar í forgang á nýju kjörtímabili. Það gerum við m.a. með því að hækka tekjumörkin sem skerðingar barnabóta miðast við. Það er ótækt að upphæð barnabóta byrji að skerðast hjá foreldrum sem eru á lágmarkslaunum. Fjölskyldur með meðaltekjur eiga einnig að fá greiddar barnabætur. Þannig ætlar Samfylkingin að hefja endurreisn barnabótakerfisins og bæta lífsgæði barnafjölskyldna.

Kórónufaraldurinn hefur afhjúpað veikleikana í velferðarkerfinu og varpað skýru ljósi á stöðu heilsugæslu og sjúkrahúsa. Ekki síst á stöðu þjóðarsjúkrahússins okkar.  Uppbygging nýs Landspítala gengur vel en sama verður ekki sagt um stöðu ýmissa deilda innan hans. Í eitt og hálft ár hafa heilbrigðisstéttir á spítalanum búið við stöðugt og mikið álag vegna faraldursins. Það bætist ofan á króníska undirmönnun á lykildeildum, s.s. bráðamóttöku og gjörgæslu. Samfylkingin telur það forgangsmál að laða fleiri til starfa í heilbrigðiskerfinu og búa þannig að heilbrigðisstéttum að fólki finnist eftirsóknarvert að starfa hér á landi. Betri fjármögnun heilbrigðiskerfisins bætir lífsgæði okkar allra.

Alvöru aðgerðir í loftslagsmálum eru ekki aðeins lífsnauðsynlegar heldur munu þær grundvalla hagvöxt og lífskjör okkar til framtíðar. Samfylkingin vill draga úr losun gróðurhúsalofttegunda um 60% fyrir 2030. Til þess þarf markvissar opinberar fjárfestingar í framkvæmdum og lausnum sem draga úr losun, s.s. borgarlínu og nýjum tæknilausnum á sviði loftslagsmála. Skattalegar ívilnanir þurfa að gagnast sem flestum, t.d. við kaup á bifreiðum sem ekki ganga fyrir jarðefnaeldsneyti. Einföld og snjöll hugmynd er að rafvæða bílaleiguflotann. Nýta þarf kolefnisföngun og -förgun með markvissum hætti í stóriðjunni. Opinber fjárfesting í innviðum vegna orkuskiptanna mun skila sér margfalt til framtíðar.  

Hér eru nefnd þrjú lykilmál sem brenna á okkur í Samfylkingunni. Við göngum til kosninga með skýra sýn á stærstu verkefni næsta kjörtímabils og þurfum á stuðningi þínum að halda í 25. september nk. til að hrinda þeim í framkvæmd.

Greinin birtist fyrst í Fjarðarfréttum 16. ágúst 2021. 

Þórunn Sveinbjarnardóttir er oddviti Samfylkingarinnar í Suðvesturkjördæmi.

Ég var á gangi í miðbæ Reykjavíkur um daginn og hitti þar kunningja. Við heilsuðumst og hann spurði mig frétta, bara eins og gengur. Ég segi honum að ég hafi verið að festa kaup á íbúð á Kársnesinu, gamla hverfinu okkar sem við ólumst bæði upp í. Viðbrögðin voru nú ekki alveg þau sem ég bjóst við; hann hváði og sagði: Af hverju Kópavogur? Þú veist að það gerist ekki neitt í Kópavoginum!

Ég varð auðvitað hissa á þessum viðbrögðum, enda fékk hann sama Kópavogsuppeldi og ég, en er fluttur burt. Ég náði engu að svara, umlaði eitthvað en gekk svo mína leið.

Það var ekki fyrr en ég var komin langt í burtu að ég var loks tilbúin með svarið, hver þekkir þetta ekki. Maður er með fullkomið svarþegar tækifærið er runnið hjá.

Nú svarið er náttúrulega Borgarlínan!

Það verður frábært að búa innan þess svæðis sem borgarlínan mun þjóna. Það er svo þægilegt að búa við góðar almenningssamgöngur. Strætó sem bara kemur. Þurfa ekki að hafa áhyggjur af því að hafa misst af vagni því að næsti kemur rétt bráðum.

Ég hef sjálf búið nokkuð víða; í Kaupmannahöfn, Spáni og nú síðast í Vesturbænum í Reykjavík. Ég hef vanist því að hafa allt við höndina, að hafa alla þjónustu sem ég sæki í göngu- eða hjólafæri og búa við skjótar almenningssamgöngur. Ég lifði fullkomlega bíllausum lífsstíl í 13 ár, og kunni því vel.

Ég er mjög spennt fyrir uppbyggingunni á Kársnesinu og ég heyri það sama í mínu umhverfi, straumurinn liggur á Kársnesið.

Lykilinn að þessu öllu er Borgarlínan, valkostur fyrir fólk á öllum aldri.

Við þurfum að minnka notkun einkabílsins, þetta vitum við, og vorum minnt hressilega á það í dögunum með svörtum niðurstöðum IPCC-skýrslunnar. Samfylkingin hefur talað fyrir flýtingu borgarlínu og ég stend svo sannarlega með því og ekki bara vegna eigin hagsmuna. Það er mikilvægt að við sköpum aðstæður svo við getum öll nýtt okkur vistvænar samgöngur, minnkað umferð og losun gróðurhúsalofttegunda.

Drífum þessa borgarlínu í gang! Þá getum við sem þurfum að ferðast til vinnu eða skóla nýtt tímann í að lesa, hekla, klárað heimavinnu og allt mögulegt þessar tíu, fimmtán mínútur sem það tekur að ferðast til vinnu okkar eða skóla.

Greinin birtist fyrst í Kópavogs- og Garðapóstinum 18. ágúst 2021.

Sólveig Skaftadóttir skipar 5. sæti á lista Samfylkingarinnar í Suðvesturkjördæmi.

Það var árið 2012 sem við sáum til lands í fjármálum ríkisins, gátum lokað fjárlagagatinu og hafið uppbyggingu eftir stórkostlegt efnahagshrun. Þegar ríkisstjórn Jóhönnu Sigurðardóttur tók við 2009 voru stýrivextir 18% og verðbólgan líka um 18%. Og enginn vildi lána okkur nema alþjóða gjaldeyrissjóðurinn, ekki einu sinni hin Norðurlöndin. Þetta voru erfiðir tímar. Nú eru stýrivextirnir 1% og verðbólga 4,3%. Auðvelt er fyrir ríkið að fá ódýr lán.

Sem fjármálaráðherra bar ég ábyrgð á samningu fjárlagafrumvarps ársins 2013. Bættur hagur barna var yfirskrift þess frumvarps. Barnabætur hækkuðu þá alls um 30%, fleiri fengu barnabætur og upphæðir hækkuðu. Áætlun var gerð um fríar tannlækningar barna og fyrstu skrefin tekin í þá átt og áætlun staðfest um 12 mánaða fæðingarorlof. Fjármagn til framhaldsskólanna var aukið og uppbygging hafin á heilbrigðisþjónustunni eftir mikinn niðurskurð.

En við fengum ekki að byggja upp í góðærinu. Það verkefni var falið Sjálfstæðisflokki og Framsókn og þeir flokkar slógu af allar okkar áætlanir nema fríar tannlækningar barna. Þær fengu að standa sem betur fer. 

Ríkisstjórn Sigmundar Davíðs Gunnlaugssonar fékk í arf hallalaus fjárlög, lága vexti og verðbólgu, mikinn fjölda ferðamanna, makríl og lágt olíuverð. Þessa rausnarlegu meðgjöf nýtti sú stjórn ekki til innviðauppbyggingar á meðan slaki var enn í hagkerfinu og innviðaskuldin stendur enn. En þau lækkuðu veiðigjöldin sem útgerðarrisarnir borga af nýtingu þjóðarauðlindarinnar.

Á mínum pólitíska ferli hef ég alltaf barist fyrir bættum hag barna. Ég var í aðstöðu til að láta verkin tala sem ráðherra og hef sem þingmaður lagt fram fjölda tillagna um þau mál. Það er mælikvarði á það hversu gott samfélag er hvernig búið er að börnum. 

Betri kjör barnafjölskyldna eru mikilvæg en líka að afinn og amman búi við mannsæmandi kjör og komið sé fram við þau af virðingu á efri árum. Að mamman og pabbinn hafi vinnu, fjölskyldan þak yfir höfuðið á viðráðanlegu verði og heilbrigðisþjónustan sé fyrir alla. Öll börn hafi sömu tækifæri til að þroskast, skólarnir mæti þeim þar sem þau eru og þau séu varin fyrir hvers kyns ofbeldi og vanrækslu. Samfélagið sé öruggt og gott með löggæslu, eftirliti, neytendavernd og sókn gegn loftlagsvá af mannavöldum. Þetta eru allt grundvallaratriði.

Og ég mun halda áfram að vinna að hag barna og horfa á pólitíkina út frá víðu sjónarhorni þeirra. 

Það er ekki sami rassinn undir öllum stjórnmálamönnum. Það sýna dæmin með skýrum hætti. Það skiptir máli hverjir stjórna.

Kjósum Samfylkinguna 25. september. Það borgar sig.

Greinin birtist fyrst á vísi.is 20. ágúst 2021.

Oddný G. Harðardóttir þingmaður og oddviti Samfylkingarinnar í Suðurkjördæmi

Haustið 2019 urðu straumhvörf hjá mér. Það er saga að segja frá því hvað stórviðri skall á í mínum huga, þennan annars stillta haustdag, og ég sá að ég varð að gera eitthvað róttækt:

Mér hafði verið boðið í áhugaverðan þátt Kastljós RÚV sem var Borgarafundur um málefni eldri borgara, þessa stóra og breiða aldurshóps sem kominn er á þriðja æviskeiðið. Metnaðarfull framkvæmd og þakkarverð.

Umræðunni á fundinum var skipt upp í þrjú meginþemu og skipt um fólk í panel eftir þemum.
Ég fékk að vera í tveim fyrstu hlutunum sem fjölluðu annars vegar um Hver er staðan nú? og hins vegar Hvað svo…? Þar leitaðist ég við að vekja athygli á þeim kjörum sem fólki á þessu breiða aldursskeiði er búið, þegar kemur að eftirlaunum. Þó það virtist ekki vera vinsælt að koma inn á þau málefni í þessum tveim hlutum, því það efni var aðal umræðuefnið í þriðja og síðasta hluta þessa Borgarafundar.

Með mér í öðrum hluta þessara tveggja panela var stjórnarþingmaður úr Sjálfstæðisflokknum sem virtist lítið þekkja til sögu lífeyrissjóða annars vegar og almannatrygginga hins vegar. Hann hélt fram þeim síðari tíma málatilbúnaði að lífeyrissjóðirnir hefðu verið hugsaðir sem fyrsta stoð í eftirlaunakerfinu, en almannatryggingar önnur stoð. Þarna er málum rækilega snúið á hvolf. Það þekkja allir sem hafa kynnt sér söguna af upphafi lífeyrissjóðanna að þessu var þveröfugt farið. Ég mótmælti að sjálfsögðu harðlega þessari kostulegu söguskýringu hans.

„Eftirlaun” betri borgara – „Bætur” launafólks

Kannski er þingmanninum vorkunn, því hann er í flokki undir forystu manns sem fer um þessar mundir með ráðuneyti fjármála í ríkisstjórn. Sá formaður og um leið fjármálaráðherra hefur verið óþreytandi að halda því fram bæði í riti og ræðu – þar á meðal úr ræðupúlti Alþingis - að eftirlaun eldri borgara frá almannatryggingum væru 300 þúsund krónur á mánuði. Um 50.000 landsmenn vita það á eigin skinni og buddu að það er ekki rétt. Eftirlaun frá almannatryggingum, sem hafa lítillega hækkað síðan árið 2019, eru nú 266.033 kr. fyrir skatt og skerðingar. Reyndar hefur ráðherrann oftast kallað þessi eftirlaun til almennra þegna landsins hinu háðulega nafni: „Bætur.”

Eftirlaun almennings koma úr sama ríkissjóði og eftirlaun þingmanna og ráðherra, þó hefur hvorki hann né aðrir kallað eftirlaun þingmanna og ráðherra: „Bætur,” - af einhverjum ástæðum.

Þess er vert að geta að um 20% eftirlaunafólks sem býr eitt og er ógift gefst tækifæri á sérstakri heimilisuppbót - jú rétt, það eru bætur – nú að hámarki 67.2255 kr. fyrir skatt og skerðingar. En bara að því tilskyldu að þessi hópur eftirlaunafólks hafi ekki flúið land til að skrimta skár á eftirlaunum sínum þar sem verðlag er skaplegra en hér í alsældarríkinu. Ef það gerir það þá er það umsvifalaust svipt þessari uppbót.

Eldri borgara og öryrkjar skildir eftir utangarðs

Hvernig sem veður skipast í launahækkunum á almennum vinnumarkaði og hvaða Lífskjarasamningar eru undirritaðir til lífskjarabóta almúgans í beinum útsendingum helstu miðla landsins, þá sitja tveir hópar samfélagsins eftir í skammarkróknum: Eldri borgarar þessarar þjóðar og öryrkjar. Þeim er gert að bíða til áramóta hverju sinni eftir sinni launahækkun. Þá hefst venjulega undarleg reiknikúnst á vísitöluhækkunum sem endar sem skertari hækkun á launum þessa fólks en aðrir hafa fengið. Því hefur orðið sívaxandi kjaragliðnun milli lægstu launa á landinu annars vegar og greiðslna úr almannatryggingum hins vegar.

Því miður var ég ekki í þeim hluta Borgarafundarins í Kastljósi sem fjallaði sérstaklega um launakjör og afkomu eldri borgara. Ég segi því miður, því þá hefði ekki staðið á mér að mótmæla orðum stjórnarþingmannsins fyrrnefnda sem þarna var með í umræðunni og fannst sæma að taka sem dæmi um kjör eldri borgara að fólk hefði milljón [sic!] í greiðslur úr lífeyrissjóði á mánuði og því væri rétt að skerða eftirlaun eldri borgara frá almannatryggingum. Sem sagt: Allt venjulegt eftirlaunafólk á að blæða vegna örfárra sem hafa það mjög gott!

Kannski sýnir þetta sápukúluna og fyrringuna sem fólk getur verið haldið sem vílar og dílar með kjör okkar á Alþingi. Því ekki þekki ég neinn sem hefur rétt á slíkum greiðslum - nema þá kannski helst alþingismenn sjálfa?

Hitt þekki ég aftur á móti vel - af miklum fjölda fólks - sem hefur í kringum 170.000 kr. í greiðslu frá lífeyrissjóði og þegar ríkið hefur beitt skatta- og skerðingahníf sínum á greiðslurnar frá almannatryggingum, 266.033 kr., þá situr fólk eftir með alls um 300.000 kr. til að lifa á. Það er undir framfærsluviðmiði hins opinbera. Í þeirri gruggugu súpu situr lang stærsti hluti eldri borgara þessa lands. Síðaner fjöldi fólks sem ber minna úr býtum...

Eftir reynslu mína af málatilbúnaði stjórnarþingmannsins var mér nóg boðið!

Það er ástæðan fyrir því að ég ákvað að fara í framboð og berjast fyrir eldra fólk á lélegum eftirlaunum – og hér er ég nú tilbúinn til að berjast fyrir betri kjör.

Greinin birtist fyrst á vísi.is 19. ágúst 2021.

Hvernig sem veður skipast í launahækkunum á almennum vinnumarkaði og hvaða Lífskjarasamningar eru undirritaðir til lífskjarabóta almúgans í beinum útsendingum helstu miðla landsins, þá sitja tveir hópar samfélagsins eftir í skammarkróknum: Eldri borgarar þessarar þjóðar og öryrkjar.

Þegar mér var nóg boðið og fór í framboð

Leit um „��“

2910 niðurstöður fundust við leit að „��“

Póstlisti Samfylkingarinnar

Samfylkingin

Flokkurinn

Flýtileiðir

Um Samfylkinguna

Vertu í bandi:

Leit um „������������������������������������������������������������“

2910 niðurstöður fundust við leit að „������������������������������������������������������������“