Rúmlega þúsund félagar sækja nú rafrænan landsfund Samfylkingarinnar í fyrsta sinn en vonandi hittumst við aftur í persónu sem fyrst. Þetta eru erfiðar tímar fyrir marga. Og hugur minn  og okkar í Samfylkingunni er hjá öllum þeim sem eiga um sárt að binda eða þurfa að færa miklar fórnir þessi misserin. Við hugsum til ykkar.

Þið sem hafið misst ástvin og ég veit persónulega af nokkrum félögum okkar sem hafa lent í því  við vottum ykkur samúð. Þið sem hafið veikst illa og eruð jafnvel enn að eiga við eftirköst, þið sem hafið einangrast félagslega,  þið sem vinnið í framlínustörfum undir miklu álagi. Og síðast en ekki síst: þið sem hafið misst vinnuna eða berjist í bökkum með eigin atvinnurekstur.

Ég vil að þið vitið að Samfylkingin stendur með ykkur. Okkur er ekki sama, við viljum að þeim sé hjálpað sem lenda verst í því á þessum erfiðum tímum. Samfylkingin er þannig flokkur: Við verðum alltaf að vera til staðar og standa okkur í stykkinu fyrir fólkið sem við þjónum: Því við erum Jafnaðarmannaflokkur Íslands. Og ábyrgð okkar er mikil. 

Við saman, almennir félagar, kjörnir fulltrúar, forysta flokksins við berum sameiginlega ábyrgð á framgangi mikilvægustu stjórnmálastefnunnar; þeirrar stjórnmálastefnu sem hefur lagt grunninn að bestu og blómlegustu samfélögum í heiminum, nokkru sinni.

Og við viljum hafa jafnaðarstefnuna okkar eins og húsgögn í hæsta gæðaflokki: helst klassíska og norræna.

Þó stefnan sé í stöðugri þróun og þurfi að svara kalli tímans hverju sinni þá missum við ekki sjónar á kjarnanum. Við viljum bara það sem virkar, það sem við vitum að virkar: Og það eru gömlu góðu gildin, klassísk jafnaðarstefna fyrir alla Íslendinga, fyrir Ísland allt.

Við munum sigrast á veirunni, fyrr en seinna. Og þar reiðum við okkur á vísindamenn, þríeykið góða og svo auðvitað starfsfólk og bakverði í heilbrigðiskerfinu sem hafa unnið algjört kraftaverk á undanförnum mánuðum.

En hlutverk okkar sem erum í stjórnmálum er líka mikilvægt við þessar aðstæður.

Því það er undir okkur komið að takast á við allt hitt: Að draga úr óbeinum áhrifum veirunnar og koma í veg fyrir óþarfa þjáningu fólks, að milda efnahagslega höggið eins og hægt er og dreifa byrðunum.

Og þar er erindi jafnaðarmanna skýrt, sem er  númer eitt, tvö og þrjú: Samstaða. Raunveruleg samstaða. Að tryggja að við förum saman í gegnum þetta  að við dreifum byrðunum og hlífum þeim sem eru í viðkvæmri stöðu.

Já, kæru félagar ábyrgð okkar er mikil.

Á tímum sem þessum  þegar faraldur geisar og fjöldaatvinnuleysi ógnar lífskjörum fólks -- þá getur almenningur á Íslandi reitt sig á leiðarljós okkar jafnaðarmanna: Okkar grunngildi um frelsi, jafnrétti og samstöðu.

Við vitum sem er að Ábyrga leiðin út úr þessari atvinnukreppu og til móts við grænni framtíð. Hún snýst um vinnu og velferð: Bæði, ekki annað hvort.

Og þegar við stöndum frammi fyrir alþjóðlegum áskorunum af algjörlega nýjum toga og áður óþekktri stærðargráðu, þá vitum við í Samfylkingunni að svarið er ekki hik, íhaldssemi og einangrunarhyggja. Heldur þvert á móti áræðni, framsækni og aukin alþjóðleg samvinna.

Á dögunum kynntum við í þingflokki Samfylkingarinnar efnahagsáætlun til næsta árs, Ábyrgu leiðina, sem snýst um að gera þrennt: Fjölga störfum, efla velferð og leggja grunn að nýjum stoðum undir íslenskt hagkerfi, undir útflutning og verðmætasköpun framtíðar með því að ráðast í metnaðarfulla græna uppbyggingu um land allt, græna atvinnubyltingu.

Ábyrga leiðin er skýr, útfærð áætlun sem fjölgar störfum um allt að sjö þúsund á árinu 2021 og minnkar þannig atvinnuleysi í landinu um þriðjung: Með beinum aðgerðum, átaki gegn undirmönnun í almannaþjónustu,  með því að styrkja ráðningar en ekki uppsagnir, eins og ríkisstjórnin gerir og efla virkar vinnumarkaðsaðgerðir.

Aðalatriðið er að við þurfum að fjölga störfum strax, bæði í einkageiranum og hjá hinu opinbera. Enda blasir við að versta atvinnukreppa á Íslandi frá upphafi mælinga er ekki rétti tíminn til að karpa um hlutfallslegt vægi hvors fyrir sig. 

Við þurfum að fjölga störfum með öllum tiltækum ráðum. Með því til dæmis að létta skattbyrði af einyrkjum og smærri fyrirtækjum og lækka vinnuletjandi jaðarskatta á barnafólk og lífeyrisþega. Þannig sköpum við hvata til ráðningao og vinnu  á sama tíma og við drögum úr fjárhagsvanda hjá barnafjölskyldum og leysum öryrkja og eldri borgara úr fátæktargildru.

Þarna kristallast líka munurinn á skattastefnu Samfylkingarinnar annars vegar og skattastefnu Sjálfstæðisflokksins og ríkisstjórnarinnar hins vegar, sem gerir lítið annað en blása upp tölurnar á bankabókum þeirra allra ríkustu. Á meðan við leggjum áherslu á atvinnuskapandi skattalækkanir og að jafna kjörin þá leggur ríkisstjórnin mesta áherslu á minnka álögur á stórútgerðina og boðar núna lækkun erfðafjárskatts og sérstaka vernd fyrir fjármagnseigendur gegn verðbólgu. Fyrstu skattalækkanir stjórnarinnar til að bregðast við COVID, það var annars vegar lækkun bankaskatts og hins vegar sérstök lækkun stimpilgjalds vegna kaupa á stórum skipum sem segir sína sögu.

Við höfum sett fram okkar áætlun , okkar plan út úr þessari kreppu. En það undarlega er að enginn annar stjórnmálaflokkur hvorki í stjórn né í stjórnarandstöðu, hefur sett fram nokkuð þessu líkt. Hugsið ykkur, yfir tuttugu þúsund manns sem vilja vinna en fá ekki vinnu  en samt er Samfylkingin eini stjórnmálaflokkurinn sem hefur sett fram einhverja útfærða áætlun um það hvernig á að fjölga störfum og ná niður atvinnuleysi. Ótrúlegt, en samt staðreynd.

Ábyrga leiðin er vegvísir út úr atvinnukreppunni og fjallar um fyrstu skrefin í átt að grænni framtíð.

Hvernig samfélag viljum við sjá eftir faraldurinn? Stóra verkefnið á næsta kjörtímabili verður að reisa Ísland við eftir veiruna og það verður að gerast á forsendum félagslegs réttlætis, ábyrgrar hagstjórnar og heilbrigðs vinnumarkaðar. Nú er uppi óvenjulegt undantekningarástand, þar sem nær allir eru nokkurn veginn sammála um nauðsyn þess að reiða fram stórkostlegar upphæðir úr ríkissjóði til að bjarga því sem bjargað verður. En stóru spurningarnar sem þarf að svara á komandi árum snúa að því hvernig byrðunum verður dreift, hvernig við náum niður hallanum á rekstri ríkissjóðs, hversu hratt og hvort við erum tilbúin að gera það sem þarf til að halda uppi öflugri almannaþjónustu fyrir fólkið í landinu. 

Hvernig tryggjum við tækifæri þeirrar kynslóðar sem var að stíga sín fyrstu skref á vinnumarkaði þegar veiran setti allt á hvolf? Hvernig náum við viðunandi árangri í loftslagsmálum?

Samfylkingin hefur skýr svör við öllum þessum spurningum  en ríkisstjórnin hefur engin svör. Enda mynduð í miklum makindum, um pólitísk þægindi og ráðherrastóla, varðstöðu um úrelt kerfi og auðvelda útgjaldaaukningu. 
 En nú vandast hins vegar málið fyrir ríkisstjórnina þegar taka þarf erfiðar ákvarðanir -þá er þetta ekki jafn þægilegt og áður. Þá þarf raunverulega pólitíska stefnu, forystu og framtíðarsýn.

Það sem er Ísland fyrir bestu er að við myndum sterka félagshyggjustjórn eftir næstu kosningar.

Og sterk Samfylking, sterkur jafnaðarmannaflokkur er, og verður áfram, algjör lykilforsenda þess að hægt verði að mynda slíka stjórn með skýra sýn í atvinnumálum, velferðarmálum og loftslagsmálum.

Og við verðum tilbúin um leið og kallið kemur þá verðum við tilbúin að taka við stjórnartaumunum og leiða slíka stjórn.

Undir þeim formerkjum göngum við, bjartsýn og ákveðin, til þingkosninga að ári.

Og vitiði til: Samfylkingin mun uppskera, Samfylkingin mun uppskera ríkulega.

Við berum ekki bara ábyrgð á jafnaðarstefnunni. Samfylkingin hefur líka ákveðnu sögulegu hlutverki að gegna.

Hlutverk okkar er  og verður alltaf að fylkja saman jafnaðarmönnum og öðrum umbótaöflum í samfélaginu til að vinna sigra fyrir íslenskan almenning. Brjóta á bak aftur klíkukerfi hinna fáu og umbylta þeim í þágu fjöldans.

Við uppfyllum þetta sögulega hlutverk best með því að leiða saman ólíka flokka í góðu samstarfi, ekki með yfirgangi og gamaldags frekjupólitík heldur með samvinnu og breiðum lausnum. 

Við eigum góðar fyrirmyndir og höfum náð glæsilegum árangri á sveitarstjórnarstiginu, allt frá samvinnu og sigrum Reykjavíkurlistans  og nú vítt og breitt um landið: 

Á sveitarstjórnarstiginu er Samfylkingin í meirihlutastjórnum fyrir hönd fleiri Íslendinga en nokkur annar flokkur.

Staðan hjá stjórnarflokkunum er hins vegar ekki sérlega beysin þessa dagana: Vinum okkar í Vinstri grænum hefur mistekist að koma sínum málum í framkvæmd, því miður  og það eru engin illindi í þessum orðum  það er bara þannig að árangurinn er engan veginn ásættanlegur. Loftslagsmálin eru enn í lamasessi þrátt fyrir miklar yfirlýsingar, ríkisstjórnin rekur ójafnaðarstefnu í skattamálum og mannfjandsamlega stefnu í málefnum flóttafólks.

Framsóknarfólk sem skreytir sig gjarnan með félagshyggjufjöðrum þegar líður að kosningum -- er með laskaða sjálfsmyndin eftir nær samfellt 30 ára samstarf með Sjálfstæðisflokknum. Það færi félögum okkar í Framsókn miklu betur að koma aftur heim inn á miðjuna og líta til vinstri! 

Sjálfstæðisflokkurinn er sundraður og klofinn sem er reyndar hætt að sæta tíðindum.

Þau íhaldssömustu ganga nú í Miðflokkinn, eitt af öðru og hörðustu markaðssinnarnir eru farnir í Viðreisn. Það eru engin prinsipp eftir bara varðstaða um þrönga sérhagsmuni. Millitekjufólk og smærri atvinnurekendur eiga enga málsvara þarna lengur  hvað þá tekjulægstu hóparnir.

En höfum hugfast öll, bæði flokksfélagar og aðrir áheyrendur að stuðningur við Samfylkinguna er eina leiðin að ríkisstjórn þar sem Sjálfstæðisflokkurinn fær ekki að vera með fingurna í fjármálum ríkisins. Okkar gildi, okkar stefna, okkar forysta  er skýrasti valkosturinn fyrir þau sem vilja fara aðra leið.

 Af ýmsu eru að taka en mig langar að fara yfir nokkur vel valin mál.

Við í Samfylkingunni viljum skýra þjóðareign tímabundinn nýtingarrétt og eðlilega gjaldheimtu. Það er okkur mikið hjartans mál. 

Spurningin í þjóðaratkvæðagreiðslunni árið 2012 var einföld .

„Vilt þú að í nýrri stjórnarskrá verði náttúruauðlindir, sem ekki eru í einkaeigu, lýstar þjóðareign?“

Og svar þjóðarinnar var skýrt: 83 prósent sögðu já  aðeins 17 prósent sögðu nei.

Það er erfitt að ímynda sér aðra hápólitíska spurningu sem gæti fengið eins afgerandi svar!

En æ síðan hafa íslensk stjórnvöld hunsað þennan skýra vilja þjóðarinnar. Og nú boðar forsætisráðherra frumvarp um auðlindaákvæði sem gengur allt of skammt, tímabundinn nýtingarréttur er ekki skilyrtur og þar er ekkert um eðlilega gjaldheimtu.

Samfylkingin mun aldrei samþykkja auðlindaákvæði sem virðist sérhannað fyrir stórútgerðina til að tryggja að ekkert breytist. 
 Samfylkingin muna aldrei samþykkja ákvæði sem eykur líkurnar á því að sameign þjóðarinnar verði áfram meðhöndluð sem séreign fárra.

Annað mál, sem hefur verið talsvert í umræðunni að undanförnu, er kjör þeirra Íslendinga sem geta ekki unnið fullt starf vegna örorku vegna veikinda, slysfara eða fötlunar.

Ár eftir ár hefur verið grafið undan almannatryggingakerfinu. Og nú er svo komið, eins og Öryrkjabandalagið bendir réttilega á, að örorkulífeyrir er ekki nema 3/4 af lægstu launum.

Er það sanngjörn sneið til öryrkja? Jafnaðarmenn vita svarið við þeirri spurningu: nei, það er ekki sanngjarnt. 

Þegar Samfylkingin settist fyrst í ríkisstjórn, árið 2007, var okkar fyrsta verk að hækka grunnbætur almannatrygginga upp að lágmarkslaunum. En síðan þá hefur dregið rækilega í sundur.

Stundum var Samfylkingin kölluð öryrkjaflokkur og það var sagt með fyrirlitningartóni.

En við erum stolt af því að standa með öryrkjum og öðrum hópum sem bera of lítið úr bítum.

Síðast en ekki síst vil ég leyfa mér að horfa lengra fram í tímann og víðar yfir sviðið. 

Þátttaka Íslands í alþjóðasamstarfi skiptir sköpum fyrir íslenskan almenning: Þaðan höfum við fengið mikilvægar kjarabætur og umbætur á samfélaginu. 

Og það vitum við vel. Enda eigum við rætur í alþjóðahreyfingu jafnaðarmanna - og erum stolt af okkar sögu sem helstu talsmenn norrænnar samvinnu, Evrópusamstarfs og alþjóðatengsla hér á landi.

Hvert skref sem Ísland hefur stigið í aukinni alþjóðasamvinnu hefur styrkt okkur sem samfélag. Góð utanríkispólitík felur í sér mikil tækifæri til að auðga mannlíf, bæta lífshamingju og lífskjör í landinu.

Núverandi ríkisstjórn hefur enga heildstæða stefnu í utanríkismálum! Við þurfum grænni utanríkisstefnu: Land eins og Ísland á að vera í fararbroddi í aðgerðum gegn hamfarahlýnun á alþjóðavettvangi ekki hjáróma rödd. Við þurfum miklu sterkari hagsmunagæslu í Evrópumálum  og mun meiri metnað og ástríðu þegar kemur að því að tala fyrir friði, öryggi og mannréttindum.

Hvað varð um jafnréttiskyndilinn í utanríkismálum sem okkar fólk hélt svo hátt á lofti? Hvar stendur forystufólk ríkisstjórnarinnar þegar þarf að takast á við popúlisma og aðför stjórnvalda að réttindum fólks  hvort sem er í Póllandi, Hvítarússlandi já eða Bandaríkjunum? Af hverju heyrist ekki hærra í okkur?!

Áskoranir okkar tíma, hvort sem horft er til tæknibreytinga, hamfarahlýnunar, ófriðar og nú síðast heimsfaraldurs -- lúta engum landamærum! Og verða ekki leystar nema í nánu samstarfi þjóða.

Ísland er evrópsk þjóð, menningarrætur okkar liggja í Evrópu. Og Samfylkingin er Evrópuflokkur því við teljum að Íslandi farnist best í nánu samstarfi við Evrópu, - það hefur sagan sýnt okkur.

Við erum sannfærð um að til langs tíma sé pólitískum og efnahagslegum hagsmunum Íslendinga best borgið með aðild að Evrópusambandinu. Við viljum sæti við borðið þar sem ákvarðanir um okkar mikilvægustu mál eru teknar og geta átt viðskipti við önnur ríki í jafnri stöðu og að hér sé hægt að byggja upp fyrirtæki á grundvelli fyrirsjáanleika og almenningur þurfi ekki að taka á sig herkostnaðinn af krónu sem sveiflast. 

Þegar heimsmálin eru í svona mikilli óvissu og upplausn  þá verðum við að leggjast á eitt með okkar nánustu vinaþjóðum á Norðurlöndunum og í Evrópu. Þjóðir, sem eiga dýrmæt gildi, menningu og markmið sameiginleg, verða að snúa bökum saman og vera sameinað afl á alþjóðavettvangi.

Í augnablikinu  þá verðum við að sækja betur tækifærin sem felast í samstarfi okkar innan EES. Andúð ríkisstjórnarflokkanna á Evrópusambandinu stendur í vegi fyrir fullu aðgengi ungs fólks að rannsóknum og nýsköpun  og fyrirtækja að fjármagni og styrkjum. Við eigum að sækja í kraftinn í alþjóðasamstarfi og skapa tækifærin fyrir alla Íslendinga til að hér verði hægt að taka ný skref til aukinnar Evrópusamvinnu, skapa aukin verðmæti og tryggja öflugt velferðarsamfélag. 

Þetta eru erfiðir tímar fyrir marga. En munum að það verður aftur líf án veirunnar að loknum þessum faraldri við sigrumst á kvikindinu og skulum þakka þeim sem leggja mest af mörkum í baráttunni.

Hugsum til allra þeirra sem er hjálpar þurfi. Höldum fókus og stöndum okkur í stykkinu.

Það er til mikils að vinna  að Samfylkingin sigri í næstu kosningum svo hægt verði að mynda sterka græna félagshyggjustjórn í kjölfarið sem reisir Ísland upp úr veirukreppunni á réttum forsendum: Þar sem við byggjum á félagslegu réttlæti, ábyrgri hagstjórn og heilbrigðum vinnumarkaði og ráðumst á sama tíma í græna uppbyggingu um land allt.

Nú stöndum við saman ,fylkjum liði  og verðum til þjónustu reiðubúin um leið og kallið kemur. Því Samfylkingin er sá flokkur sem er best til þess fallinn að leiða nýja græna lífskjarasókn fyrir almenning í landinu.

Hér má finna stefnuræðu Loga á landsfundi Samfylkingarinnar 2020

Ný framkvæmdastjórn var  kjörin á landsfundi Samfylkingarinnar. 

Alls voru það 16 sem sem sóttust eftir kjöri en 6 aðalfulltrúar voru kjörnir og 6 til vara.

Fyrsti varamaður Hörður J. Oddfríðarson

Annar varamaður Hildur Rós Guðbjargardóttir

Þriðji varamaður Guðni Rúnar Jónasson

Fjórði varamaður Guðný Birna guðmundsdóttir

Fimmti varamður Helena Mjöll Jóhannsdóttir

Sjötti varamaður Kikka K.M. Sigurðardóttir

Hér er hlekkur á kosningar! Kjósið hér!

Laugardagur
10:20 Kosningu til varaformanns lýkur
10:30 Kosning ritara hefst
10:55 Kosningu ritara lýkur
11:20 Kosning gjaldkera hefst
11:45 Kosningu gjaldkera lýkur
12:00 Kosning formanns framkvæmdastjórnar hefst
12:45 Kosningu formanns framkvæmdastjórnar lýkur
13:05 Kosning framkvæmdastjórnar hefst
13:30 Kosning framkvæmdastjórnar lýkur
13:40 Kosning til flokksstjórnar, verkalýðsmálaráðs og formanns laganefndar hefjast
14:25 Kosningu lýkur

* Tímasetningar eru birtar með fyrirvara um óvænt atvik sem geta breytt dagskrá. Ef sjálfkjörið er í embætti færist dagskráin fram, fylgist því vel með.

Kynning á frambjóðendum má finna á þessari síðu.

Við erum með mannskap sem er tilbúin að aðstoða með tæknimál ef að þörf er á.

Eða senda Samfylkingunni skilaboð í gegnum Facebook messenger.

Eða senda tölvupóst á samfylking@samfylking.is

Taktu þátt í kosningunum kæri landsfundarfulltrúi !

Kjartan Valgarðsson var kosinn nýr fromaður framkvæmdastjórnar. 

Kjartan hefur starfað með Samfylkingunni frá stofnun, gegnt ýmsum trúnaðarstöðum, setið í framkvæmdastjórn, verið gjaldkeri og formaður Samfylkingarfélagsins í Reykjavík og formaður fulltrúaráðsins í Reykjavík ásamt því að hafa stjórnað kosningabaráttu í Reykjavík. 

Kjartan Valgarðsson nýr formaður framkvæmdarstjórnar

Heiða Björg Hilmisdóttir náði endurkjöri í varaformannskosningum á landsfundi Samfylkingarinnar. 

Metþátttaka var í kosningum. Alls greiddu 889 atkvæði og var kjörsókn 94%. Heiða hlaut 534 atkvæði sem samsvarar 60%. 

Helga Vala Helgadóttir hlaut 351 atkvæði sem samsvarar 40%. 

Heiða hefur verið varaformaður síðan í janúar 2017. 

Ný flokksstjórn var kjörin á landsfundi Samfylkingarinnar.

Alls voru það 39 sem sem sóttust eftir kjöri en 30 fulltrúar voru kjörnir. 

Kvennahreyfing Samfylkingarinnar leggur til að meirihluti oddvitasæta verði skipuð konum á framboðslistum Samfylkingarinnar fyrir næstu Alþingiskosningar.

Í nærri 1100 ára sögu Alþingis hafa konur aldrei náð helmingshlutfalli þingfulltrúa. Aðeins einu sinni hefur ríkisstjórn verið skipuð jafn mörgum konum og körlum, í ríkisstjórn Jóhönnu Sigurðardóttur. Þá sitja konur sem kjörnar eru á þing að jafnaði styttra en karlar. Tölfræðin lýgur ekki - augljóst er að eitthvað er skakkt við kerfið, og þar af leiðandi þarf kerfislægar lausnir til að rétta stöðuna. 

Samfylkingin var upphaflega stofnuð við sameiningu fjögurra stjórnmálaflokka. Einn þessara flokka var Kvennalistinn, sem á 9. og 10. áratugum síðustu aldar bauð fram framboðslista skipaða konum eingöngu. Stuðlaði kvennalistinn þannig að hærra hlutfalli kvenna á Alþingi, bæði með sínum kvenþingfulltrúum sem og með því að hreyfa við öðrum stjórnmálaflokkum sem tóku sig taki og fóru að tefla fram fleiri kvenframbjóðendum. 

Nú er kominn tími til að Samfylkingin rifji upp arfleið Kvennalistans og skori þessa karllægu stöðu á hólm. Flokkurinn á ekki að sitja með hendur í skauti á meðan kynjahlutföllinn halda áfram að skekkjast á þingi heldur á Samfylkingin, Jafnaðarmannaflokkur Íslands, að taka afgerandi stöðu með kvenréttindum.

Í seinustu alþingiskosningum voru einungis 2 konur af 6 oddvitum sem leiddu lista Samfylkingarinnar. Því beinir Kvennahreyfing Samfylkingarinnar þeim tilmælum til kjördæmis- og fulltrúaráða flokksins, sem annast skipan framboðslista, að tryggt verði að konur verði í meirihluta í oddvitasætum. 

Á tímum sem þessum er mikilvægt að konur hafi sterka rödd í stjórnmálum. Yfirstandandi efnahagskreppa kemur misjafnt niður á ólíkum hópum samfélagsins og er líkleg til að auka ójöfnuð ef ekki er gripið í taumana. Meirihluti atvinnulausra nú eru konur, aukið álag á heimilum leggst einnig meira á konur en karla og heimilisofbeldi hefur færst í aukana. Þá hafa stórar kvennastéttir lyft grettistaki í framlínustörfum í heimsfaraldri og vill Kvennahreyfing Samfylkingarinnar senda þeim sérstakar þakkir. 

Úti í heimi eru konur að berjast fyrir mikilvægum réttindum sínum. Í Póllandi eiga konur undir högg að sækja vegna fjandsamlegra laga sem banna þungunarrof. Við stöndum með konum. Kvennahreyfing Samfylkingarinnar styður þingsályktun sem nú liggur fyrir Alþingi sem ætlar er að tryggja að pólskar konur sem ferðast til landsins til að gangast undir þungunarrof fái viðeigandi heilbrigðisþjónustu.

Stjórnmálaályktun Kvennahreyfingar Samfylkingarinnar

Samfylkingin í beinni er vettvangur þar sem jafnaðarmönnum gefst kostur á að ræða málin, leita hugmynda og spyrja spurninga. Heiða Björg Hilmisdóttir, varaformaður Samfylkingarinnar og borgarfulltrúi, hefur umsjón með þáttunum og fær til sín góða gesti og ræðir málefni líðandi stundar.

Samtalið er hlaðvarps- og streymisþáttur þar sem grasrót Samfylkingarinnar fer yfir málefni líðandi stundar og fær til sín skemmtilega gesti úr íslensku þjóðfélagi.

Óskar Steinn Ómarsson fær til sín góða gesti og ræði stjórnmál og málefni líðandi stundar.

Alexandra Ýr van Erven var kjörin ritari Samfylkingarinnar- jafnaðarmannaflokks Íslands á landsfundi Samfylkingarinnar 2020. Alexandra er 26 ára gamall háskólanemi í stjórnmálafræði og ensku. Hún virk í flokknum um nokkurt skeið auk þess að hafa gegnt forystuhlutverki innan Stúdentaráðs og Röskvu. Við óskum henni til hamingju með kjörið

Alexandra Ýr van Erven kjörin ritari Samfylkingarinnar

Ég vil byrja á að þakka hæstvirtum heilbrigðisráðherra fyrir að taka sér tíma til að ræða þetta mikilvæga mál og bregðast jafn skjótt við beiðni minni um þessa umræðu og raun ber vitni, það er sannarlega til fyrirmyndar.

Síðustu vikur og raunar ár og  hefur verið mikil umræða um þjónustu sérgreinalækna við íbúa utan höfuðborgarsvæðisins. Staðreyndin er að flestir sérgreinalæknar búa og starfa á höfuðborgarsvæðinu sem gerir það að verkum að íbúar sem búa utan þess þurfa yfirleitt að sækja þjónustu til höfuðborgarsvæðisins með tilheyrandi kostnaði og vinnutapi.  

Enn meira áhyggjuefni er að þessi staða virðist hafa þau áhrif að íbúar utan höfuðborgarsvæðisins nýta sér síður þjónustu sérgreinalækna. Þannig sýna tölur til dæmis að íbúar Austurlands nýti sérfræðiþjónustu lækna þrisvar sinnum sjaldnar en íbúar höfuðborgarsvæðisins. Það segir sig því sjálft að í því felst sú hætta að íbúar Austurlands fari á mis við jafnvel lífsnauðsynlega þjónustu.

Mig langaði því að spyrja hæstvirtan ráðherra eftirfarandi spurninga: 

Hver er stefna ráðuneytisins varðandi veitingu þjónustu sérgreinalækna um land allt?

Er ráðherra sammála forstjóra Sjúkratrygginga Íslands um að hagkvæmara væri að semja við sérgreinalækna um að veita aukna þjónustu í heimabyggð? 

Ef svo, hvaða leið telur ráðherra að sé vænlegust til að tryggja þjónustu sérgreinalækna í heimabyggð? Kæmi til greina að skilgreina ákveðna sérgreinalæknaþjónustu sem nærþjónustu sem á að veita í öllum heilbrigðisumdæmum landsins?

Kæmi til greina að semja við Landspítalann um að veita slíka þjónustu? 

Hvenær stendur til að ljúka samningum við sérgreinalækna sem hafa verið lausir frá áramótum? 

Telur ráðherra að gert sé nægjanlega ráð fyrir kostnaði við að veita þessa þjónustu í fjárlögum?  

 íslensk löggjöf er í raun alveg skýr með það að óheimilt sé að mismuna fólki á grundvelli ýmissa þátta gagnvart heilbrigðisþjónustu, þar á meðal búsetu. Hins vegar er alveg ljóst að okkur hefur að mistekist að veita þjónustu sérgreinalækna um allt land. 

Þó að vissulega fái fólk stuðning til að sækja heilbrigðisþjónustu til Reykjavíkur, þ.e. greiðslu ferðakostnaðar tvisvar á ári – þá dugar það skammt til að bæta upp annan kostnað sem fylgir, svo sem gistingu, vinnutap, uppihald og svo framvegis.   

Í viðtali við Maríu Heimisdóttur forstjóra Sjúkratrygginga Íslands á RÚV nýverið kom fram að Sjúkratryggingar Íslands endurgreiddu 546 milljónir króna í ferðakostnað á síðasta ári þannig að það er ljóst að það eru heilmiklir fjármunir undir.  

Myndi maður ætla að það væri í raun mun hagkvæmara fyrir ríkið að færa þjónustuna til fólksins í stað þess að færa allan þennan fjölda íbúa suður til að sækja þjónustuna. Þannig sparast líka vinnutap o.s.frv. sem einnig er bót fyrir ríkið þegar uppi er staðið. Í stuttu máli sagt þá er ljóst að þetta er ekki hagkvæm nýting á fjármunum eins og við höfum staðið að málum fram að þessu. 

Það var því má segja fagnaðarefni þegar fram kom að forstjóri SÍ virðist vera sammála þessu. En það er ljóst að það þarf einhverja hvata inn í kerfið til að fá sérgreinalækna til að starfa utan höfuðborgarsvæðisins, eða í það minnsta heimsæki svæðin mjög reglulega. 

Það er ekki ásættanlegt að tilviljanir ráði því hvort sérgreinalæknar veiti þjónustu utan höfuðborgarsvæðisins – við þurfum einhvern veginn að byggja upp þó ekki sé nema grunn sérgreinaþjónustu um landið sem treysta má á. 

Þannig tel ég að mikilvægt væri að skilgreina ákveðna sérgreinalæknaþjónustu sem nærþjónustu í öllum heilbrigðisumdæmum landsins, t.d. augnlækna, geðlækna, kvensjúkdómalækna, öldrunarlækna og barnalækna. 

Þá erum við að tala um stöðuga viðveru eða a.m.k. mjög reglulegar heimsóknir slíkra lækna, enda ekki boðlegt að aðeins sé hægt að nálgast þjónustuna tvisvar á ári og þar með oft erfitt fyrir sjúklinga að komast að, auk þess sem ýmislegt getur komið upp á og sjúklingar enda þá með að bíða í hálft eða jafnvel heilt ár eftir að komast til læknis.

Við höfum dæmi um þar sem það hefur heppnast vel að koma á reglubundnum heimsóknum sérgreinalækna. Þannig koma til að mynda læknar frá Landspítala reglulega á Sjúkrahúsið á Akureyri og þá hefur verið í gangi tilraunaverkefni í samstarfi við Heilbrigðisstofnun Austurlands sem hefur nú fengið varanlegt fjármagn til að tryggja þjónustu sérgreinalækna við íbúa heilbrigðisumdæmisins með samningum við Sjúkrahúsið á Akureyri og Landspítala. 

Það verkefni hefur til dæmis sannað sig en á 12 mánaða tímabili sinntu læknarnir 850 komum einstaklinga sem hefðu annars sótt þjónustuna utan landshlutans og því má fagna því að það hafi tekist að tryggja það verkefni áfram. En betur má ef duga skal og ljóst að við þurfum að gera mun betur.  

Herra forseti, það er ekki boðlegt að fólk sem býr utan höfuðborgarsvæðisins hafi ekki sambærilegt aðgengi að heilbrigðisþjónustu og aðrir og við verðum að laga það. Ég vona að hæstvirtur ráðherra sé sammála mér um það.

Albertína Friðbjörg Elíasdóttir var málshefjandi í sérstakri umræðu á Alþingi um þjónustu sérgreinalækna á landsbyggðinni. Ræðu Albertínu má finna hér. 

Albertína ræðir þjónustu sérgreinalækna á landsbyggðinni

Leit um „��“

2913 niðurstöður fundust við leit að „��“

Póstlisti Samfylkingarinnar

Samfylkingin

Flokkurinn

Flýtileiðir

Um Samfylkinguna

Vertu í bandi:

Leit um „������������������������������������������������������������“

2913 niðurstöður fundust við leit að „������������������������������������������������������������“