Þetta er nýr veru­leiki fyrir okk­ur. Í fyrsta skipti síðan mæl­ingar hófust er atvinnu­leysi meira hér en á hinum Norð­ur­lönd­un­um. Nið­ur­stöður spurn­inga­könn­unar sem var lögð fyrir félags­menn ASÍ og BSRB í des­em­ber gefa til kynna að helm­ingur atvinnu­lausra eigi erfitt með að ná endum saman og meiri­hluti þeirra hafi neitað sér um heil­brigð­is­þjón­ustu vegna fjár­hags und­an­farna mán­uði. Ef ekki er gripið strax til mark­vissra aðgerða er hætt við því að afleið­ing­arnar verði var­an­leg­ar: ójöfn­uður og lag­skipt­ing á vinnu­mark­aði auk­ist og fátækt og félags­leg vanda­mál af áður óþekktri stærð fest­ist í sessi. 

Atvinnu­leys­is­flóð­bylgjan var ekki bara afleið­ing af heims­far­aldri og nauð­syn­legum sótt­varn­ar­að­gerðum heldur skrif­ast hún líka á hæga­gang og ráða­leysi rík­is­stjórn­ar­innar í efna­hags- og atvinnu­mál­um. Opin­ber fjár­fest­ing hefur dreg­ist umtals­vert saman í kór­ónu­krepp­unni og ólíkt snörpum við­brögðum víða í Evr­ópu voru íslensk fyr­ir­tæki látin bíða mán­uðum saman eftir rík­is­á­byrgð­ar­lánum og rekstr­ar­styrkj­um. Hluta­bóta­leiðin reynd­ist vel í fyrstu en var eyðilögð með hertum skil­yrðum síðla sum­ars um leið og eig­endum fyr­ir­tækja voru greiddir rík­is­styrkir til að segja upp starfs­fólki. Afleið­ingin er sú að langtum lægra hlut­fall vinnu­afls á Íslandi hefur verið á hluta­bótum und­an­farna mán­uði heldur en víð­ast hvar í Vest­ur­-­Evr­ópu. Kreppan á Íslandi varð þannig dýpri en hún hefði þurft að vera og atvinnu­leysið meira. 

Það er á svona tímum sem höf­uð­máli skiptir hvaða stjórn­mála­öfl eru við völd og hvaða stefna ræður för. Allir flokkar segj­ast vilja binda enda á fjölda­at­vinnu­leysið en færri eru reiðu­búnir að gera það sem raun­veru­lega þarf til að skapa fjöl­breytt atvinnu­tæki­færi í einka­geir­anum og hjá hinu opin­bera. Sá stjórn­mála­flokkur sem fer með mál­efni iðn­aðar og nýsköp­unar og yfir­stjórn opin­berra fjár­mála í rík­is­stjórn Íslands hefur bitið í sig að opin­bert fé eigi fyrst og fremst að elta og spegla mark­aðs­hegðun einka­fjár­festa; ann­ars sé ríkið að drýgja þá höf­uð­synd að „velja sig­ur­veg­ara“, ákveða hvaða greinar skuli vaxa og hverjar ekki – sem er að vísu einmitt það sem var gert með íviln­unum til stór­iðju og rík­is­tryggðri banka­út­rás á árunum fyrir hrun og tíðkast enn á hverjum degi með stuðn­ingi við land­búnað í formi tolla á erlenda sam­keppni og stuðn­ingi við útgerð­ar­fyr­ir­tæki með úthlutun kvóta undir mark­aðs­verð­i. 

En ef ein­hvern tím­ann var ástæða til að setja háleit mark­mið um hvert atvinnu­lífið skuli stefna, þá er það núna á tímum neyð­ar­á­stands í lofts­lags­málum og hraðrar sjálf­virkni­væð­ing­ar. Hvar­vetna í nágranna­lönd­unum sjáum við dæmi um þetta. Nýlega kynnti rík­is­stjórn Nor­egs tug­millj­arða átak í föngun og flutn­ingi kolefn­is. Danir hafa sett á fót grænan fjár­fest­ing­ar­sjóð sem styður við vist­væna upp­bygg­ingu, orku­skipti og þróun lofts­lags­lausna, og í fyrra stofn­uðu Skotar rík­is­rek­inn fjár­fest­ing­ar­banka sem fjár­festir í grænni atvinnu­þróun og verk­efnum sem stuðla að kolefn­is­hlut­lausu sam­fé­lagi. Á Íslandi tönnlast hins vegar ráða­menn á því að ríkið eigi ekki að standa í banka­rekstri eða skipta sér af því hvert fjár­magni er beint. Um leið og talað er um nýsköpun sem leið­ina út úr krepp­unni er ráð­ist í einka­væð­ingu á verk­efnum Nýsköp­un­ar­mið­stöðvar Íslands án þess að mótuð sé skýr og heild­stæð áætlun um stuðn­ing rík­is­ins við stoð­kerfi nýsköp­unar og frum­kvöðla­starfs næstu árin. Kjarna­starf­sem­inni er komið fyrir í nýju einka­hluta­fé­lagi þótt slík til­högun bitni á öflun rann­sókn­ar­styrkja erlend­is. Kannski segir það sitt að í sama mán­uði og nýsköp­un­ar­ráð­herra Íslands lýsti því yfir á Alþingi að stuðn­ingur rík­is­ins við nýsköpun gæti unnið meiri skaða en gagn og ekki væri for­gangs­mál að styðja við kla­saupp­bygg­ingu með opin­beru fé voru stofn­aðir 14 nýir „of­ur­klasar“ fyrir lítil og með­al­stór fyr­ir­tæki í Dan­mörku sem fá rík­is­stuðn­ing að and­virði 13 millj­arða íslenskra króna til að efla sam­starf á sviði nýsköp­un­ar, þekk­ing­ar­starfs og umhverf­is- og lofts­lags­mála. 

Áskor­anir okkar daga kalla á að mótuð verði fram­sækin atvinnu- og iðn­að­ar­stefna fyrir Ísland. Á meðal þess sem við í Sam­fylk­ing­unni höfum lagt til, við góðar und­ir­tektir nátt­úru­vernd­ar­sam­taka og full­trúa atvinnu­lífs, er að stofn­aður verði burð­ugur fjár­fest­ing­ar­sjóður í opin­berri eigu með skýra árang­urs­mæli­kvarða og skil­greind mark­mið um græna atvinnu­upp­bygg­ingu. Dæmi um verk­efni sem má ímynda sér að slíkur sjóður geti liðkað fyrir er fram­leiðsla á líf­rænu elds­neyti til útflutn­ings og fyrir sam­göngur inn­an­lands, þróun tækni­lausna til föng­unar og förg­unar kolefn­is, nýsköpun í mat­væla­iðn­aði, mark­aðs­starf og kynn­ing á grænum íslenskum útflutn­ings­vörum á erlendri grundu og upp­bygg­ing iðn- og auð­linda­garða þar sem virði hreinnar orku er hámark­að. 

Við skulum styðja og vald­efla atvinnu­leit­end­ur, verja þá atvinnu­vegi sem hafa orðið fyrir skakka­föllum vegna kór­ónu­veirunnar og hjálpa hvert öðru að kom­ast í gegnum tíma­bundna erf­ið­leika – en verum líka óhrædd við að beita rík­is­vald­inu með skap­andi hætti í sam­starfi við eink­að­ila til að fjölga störfum og auka fjöl­breytni í íslensku atvinnu­lífi. End­ur­reisnin upp úr kór­ónu­krepp­unni má ekki vera á for­sendum hinna fáu og fjár­sterku heldur verður hún að grund­vall­ast á fjöl­breyttri atvinnu­upp­bygg­ingu í þágu okkar allra.

Greinin birtist í Kjarnanum 24. febrúar.

Það ríkir neyð­ar­á­stand í atvinnu­málum á Íslandi. Meira en 20 þús­und manns eru án vinnu og hátt í 5 þús­und hafa verið atvinnu­laus í meira en ár.

Frá atvinnukreppu til framsækinnar atvinnustefnu

Borgarlína og markviss þétting byggðar á höfuðborgarsvæðinu eru stórtækustu og metnaðarfyllstu aðgerðir íslenskra stjórnvalda í loftslagsmálum hingað til. Samfylkingin í Reykjavík hefur frá upphafi veitt þessum verkefnum forystu af miklum myndugleik. Með Græna planinu hefur borgarstjórn Reykjavíkur ennfremur vísað veginn um það hvernig standa má að efnahagslegri endurreisn í kjölfar heimsfaraldurs kórónuveiru og ráðast um leið í kraftmikla græna uppbyggingu. Græna planið er sóknaráætlun sem leggur línurnar í fjármálum, fjárfestingu og grænum lykilverkefnum, sóknaráætlun sem byggist á Heimsmarkmiðum Sameinuðu þjóðanna um sjálfbæra þróun með skýrri framtíðarsýn um kolefnishlutlaust borgarsamfélag. 

Fjölga þarf störfum og leggja grunn að umhverfisvænni umbyltingu efnahagslegrar starfsemi í landinu. Ýta þarf kröftuglega undir breyttar ferðavenjur með aðgengilegum, raunhæfum vistvænum valkostum í samgöngum og stuðla þannig að kolefnishlutlausu Íslandi. 

Það er löngu tímabært að ríkisstjórn Íslands og önnur stjórnvöld sýni sama stórhug í loftslagsmálum og borgarstjórn Reykjavíkur hefur gert undir forystu Samfylkingarinnar. Þrátt fyrir fögur fyrirheit hefur lítill árangur náðst á sviði loftslagsmála á landsvísu. Þá bólar enn ekkert á markvissum aðgerðum af hálfu ríkisstjórnarinnar til að fjölga störfum í dýpstu atvinnukreppu á Íslandi frá upphafi mælinga.

Næsta haust verður kosið til Alþingis. Í kjölfarið er nauðsynlegt að mynduð verði græn félagshyggjustjórn sem fer ábyrgu leiðina að grænni framtíð þar sem tekið er á loftslagsvánni og fjöldaatvinnuleysi í landinu, jöfnum höndum og af þeirri festu sem til þarf þar sem engin er undanskilin. Framlag til þeirrar stjórnarstefnu má finna í stefnuskjali þingflokks Samfylkingarinnar um Ábyrgu leiðina, auk Græna plansins í höfuðborginni.

Samþykkt á aðalfundi Samfylkingarfélagsins í Reykjavík í Sóltúni 26 og á Zoom-appinu 25. febrúar 2021.

Borgarlína – kolefnishlutlaust Ísland með fjölda atvinnutækifæra 

Opinn fundur með Loga Einarssyni formanni Samfylkingarinnar og Oddnýju Harðardóttur þingmanni Suðurkjördæmis, í Samfylkingarsalnum að Eyravegi 15 á Selfossi.

Alþjóðlegar rannsóknir á viðhorfum fólks til aðgerða sem gripið var til vegna veirunnar benda til þess að áhyggjur af vaxandi ójöfnuði hafi aukist, sérstaklega meðal ungu kynslóðarinnar. Þá virðist frjálslyndi, sam­ábyrgð og félagslegar áherslur ofar í hugum fólks en áður. Merki um aukinn ójöfnuð vegna COVID eru nú þegar sýnileg hérlendis. Ómarkviss dreifing fjármagns hefur ýtt undir slíka þróun. Þjóðarkakan minnkar – mörg þeirra sem halda vinnunni eru í sterkari stöðu en áður en aðstæður hinna hafa versnað. Stjórnvöld tala um ábyrga hagstjórn og dýrar aðgerðir en minna um hitt: hvernig almennar aðgerðir hafa dregið úr áhrifamætti peninganna og kynt undir ójöfnuði. Þetta er ekki þróun sem almenningur vill sjá.

Halli ríkissjóðs var 260 milljarðar í fyrra og svipuð afkoma er áætluð í ár. Rúmlega helmingur hallans í fyrra er vegna tekjusamdráttar en hitt er vegna aukinna útgjalda, þar af er rúmlega helmingur vegna atvinnuleysisbóta. Meirihluti hallans stafar þannig af svokölluðum sjálfvirkum sveiflujöfnurum, innbyggðum þáttum í tekju- og útgjaldaliðum hins opinbera. Aðeins um 25% af halla síðasta árs má því rekja til beinna ákvarðana stjórnvalda. Ofan á þá hátt í 200 milljarða sem sjálfkrafa leggjast á ríkissjóð flæðir nú önnur eins tala af nýju fjármagni í hagkerfinu. Fjármagn sem ríkisstjórnin telur sig enga ábyrgð bera á vegna þess að það má rekja til aðgerða á peningamálahliðinni sem Seðlabankinn heldur utan um. Þar var losað um hömlur í fjármálakerfinu sem leiddi af sér aukningu á nýjum peningum í umferð í gegnum miklar lánveitingar, einkum til fasteignakaupa.

Þó að Seðlabankinn sé sjálfstæður þá bregst hann við aðgerðum og aðgerðaleysi á ríkisfjármálahliðinni. Undanfarin ár hefur átt sér stað vitundarvakning víða um heim um ókosti þess að treysta um of á peningamálastefnuna til að styðja við hagkerfi í alvarlegri krísu. Hefur það alla jafna verið afleiðing af tregðu pólitískt kjörinna aðila til að beina fjármagni til þeirra sem raunverulega þurfa á slíku að halda. Ábyrgðinni er útvistað til embættismanna meðan kjörnir fulltrúar firra sig ábyrgð. Lærdómurinn af síðustu kreppu erlendis var að ómarkviss dreifing fjármagns þrýstir fyrst og fremst upp eignaverði. Fjármunirnir leituðu mun síður til þeirra sem í áfallinu lentu, lítið fór fyrir þeim í innviðafjárfestingu og afleiðingin var aukinn ójöfnuður.

Þá var um almennt áfall að ræða. Núverandi kreppa er mun sértækari, hún skekur aðeins afmarkaðan hóp. Allt frá því að kórónukreppan hófst var ljóst að tregða ríkisstjórnarinnar til að beita ríkisfjármálum með markvissum hætti hefði neikvæðar afleiðingar. Á þetta bentu hagfræðingar og stjórnarandstöðuþingmenn en ríkisstjórnin skellti skollaeyrum við. Það var rammpóli­tísk ákvörðun að bíða of lengi með sértækar aðgerðir og kalla þannig fram öflugri aðgerðir Seðlabankans en ella. Aðgerðir sem voru mjög almennar og þrýstu lánastofnunum í mikla útlánaaukningu til eina málaflokksins sem treystandi var, húsnæðis. Annað umfram fjármagn leitaði á verðbréfamarkað. Á meðan ráðamenn ræddu um hættur þess að hækka atvinnuleysisbætur í fordæmalausu atvinnuáfalli og streittust gegn því að beina fjármagni í auknum mæli til lítilla fyrirtækja til að koma í veg fyrir hrinu uppsagna flæddi fjármagn inn á fasteigna- og verðbréfamarkaðinn, kynti undir almennri eftirspurn og ýtti upp eignaverði.

Engin umræða hefur átt sér stað um þá hvata sem þessi óbeina aðgerð ríkisstjórnarinnar hefur haft; enginn stjórnmálamaður hefur þurft að svara fyrir þá miklu auðssöfnun sem hefur átt sér stað á undanförnum mánuðum í formi verulegrar verðhækkunar á verðbréfum og hækkunar húsnæðisverðs. Þau sem tæma sjóði sína til að mæta atvinnumissi – eða lenda í rekstrarvandræðum með lítil fyrirtæki hafa enga möguleika til að taka þátt í þessari uppsveiflu.

Samkvæmt opinberum tölum dróst opinber fjárfesting saman um 9,3% í fyrra – hagstjórnin er nú ekki ábyrgari en svo. Ábyrg hagstjórn, sem vinnur á móti áföllum en ekki með, snýst um að leita allra leiða til að örva fjárfestingu og vinnuframlag ekki aðeins kaupgetu. Þótt ríkisstjórnin tali mikið um stóraukna opinbera fjárfestingu hefur lítið af henni komið til framkvæmda. Ráðamenn leyfa sér svo að skrifa blaðagreinar þar sem þeir tala niður mikilvæga viðleitni Reykjavíkurborgar við að ýta undir fjárfestingu á tímum sem þessum. Viðbrögð stjórnarliða við áætlunum borgarinnar í fjármálum eru til marks um skilningsleysi á ábyrgri hagstjórn. Fyrst ríkisstjórnin virðist eiga erfitt með að koma verkefnum nógu hratt af stað ætti hún að setja í forgang að styðja við sveitarfélögin sem eru með fjölda samfélagslegra mikilvægra verkefna í startholunum. Í staðinn reynir hún að koma höggi á pólitíska andstæðinga sína í sveitarstjórnum, sem kemur að lokum niður á öllum almenningi.

Á tímum þar sem svigrúm til athafna er takmarkað, í landi með brothættan gjaldmiðil og mikla verðbólgusögu, felst hin raunverulega ábyrga hagstjórn í því að beina peningunum þangað sem þeirra er þörf. Að verja velferð fólks, framleiðslugetu fyrirtækja og skapa ný fjölbreytt atvinnutækifæri. Aðeins þannig getum við tryggt öfluga viðspyrnu, varið jöfnuð og komist stolt út úr þessu ástandi öll saman.

Greinin birtist í Fréttablaðinu 4. mars.

Stóra spurningin sem við stöndum frammi fyrir er hvernig samfélag við viljum að rísi upp úr kórónukreppunni. 

Ábyrga fjármálastjórnun byggða á sjálfbærum rekstri

Fimm ára áætlun um verkefni og forgangsröðun fjármagns

Skrá hagsmunatengsl bæjarfulltrúa á vefsíðu bæjarins

Vefsíðu sveitarfélagsins og íbúagátt á íslensku og ensku

Koma á laggirnar kerfi er upplýsir íbúa um stöðu mála og ferli ákvarðana

Birta gögn og skýrslur sem lögð eru fyrir nefndir og ráð og eru ekki háð trúnaði

Víðtækt íbúasamráð í fjölbreyttu formi

Skýra hlutverk samráðshópa og aðkomu að ákvarðanatöku

Þróa ber áfram rafræna vettvanginn Nesið okkar

Samfylkingin leggur áherslu á nútíma rekstur sveitarfélagsins. Jákvæð rekstrarafkoma er ekki nóg ein og sér heldur gerir Samfylkingin kröfu til þess að reksturinn sé sjálfbær. Sjálfbær rekstur hefur það að markmiði að koma á og viðhalda jafnvægi milli efnahagslegra, samfélagslegra og umhverfislegra þátta í rekstrinum. Í því samhengi stendur Seltjarnarnesbær frammi fyrir stórum áskorunum á næsta kjörtímabili. Samfylkingin vill leggja fram fimm ára áætlun þar sem útlistað er með skýrum hætti í hvaða verkefni verður ráðist og hvernig fjármagni og björgum verður forgangsraðað.

Fagleg vinnubrögð og gagnsæi í stjórnsýslu bæjarins verður áfram áherslumál hjá Samfylkingunni. Aðgengi að stjórnsýslu bæjarins þarf að bæta enn frekar. Mikilvægt er að koma upp kerfi sem eykur aðgengi íbúa að upplýsingum um stöðu mála og ferli ákvarðana. Miðlun upplýsinga frá stjórnsýslu til íbúa og starfsmanna einstakra stofnana bæjarins þarf að vera greið. Í því skyni er mikilvægt að tryggja að upplýsingar á vefsíðu sveitarfélagsins og í íbúagátt verði bæði á íslensku og ensku. Samfylkingin vill til viðbótar auka gagnsæi í störfum nefnda og ráða bæjarfélagsins með því að birta gögn sem unnið er með eða kynnt eru og ekki eru bundin trúnaði. Sem lýðræðislegt aðhald vill Samfylkingin einnig að bæjarfulltrúar verði skyldugir til að skrá hagsmunatengsl sín og birta á heimasíðu bæjarfélagsins.

Víðtækt samráð ber að hafa við íbúa um öll þau málefni er þá snerta. Samfylkingin leggur áherslu á að beint íbúalýðræði verði haft að leiðarljósi við stefnumótun og áætlanagerð þar sem  lagt verði upp með að sækja ólík sjónarmið íbúa og hagsmunaaðila m.a. í gegnum íbúafundi og rafrænar leiðir og þau höfð til hliðsjónar við afgreiðslu og ákvarðanatöku. Efla ber ungmennaráð og öldungaráð í þessu samhengi með því að skýra hlutverk þeirra og ábyrgð og aðkomu að ákvörðunum. Halda ber áfram að þróa verkefnið Nesið okkar.

Stjórnun og lýðræði

Hvað er jafnaðarstefnan? námskeiðið er 6 klst. og hópurinn hittist þrisvar sinnum í 2 klst. í senn.

Stuðst er við bókina Hvað er jafnaðarstefnan? eftir Ann-Marie Lindgren og Ingvar Carlsson, en bókin var þýdd* og gefin út árið 2015 af Samfylkingunni í Reykjavík með stuðningi Máttarstólpa Samfylkingarinnar.

Bókin skiptist í sex kafla og eru tveir kaflar teknir fyrir í hvert sinn. Leiðbeinandi fer í stuttu máli yfir efnið í byrjun og síðan ræða þátttakendur saman um efnið. Námskeiðið er því meir í ætt við leshring en námskeið.

Sænskir jafnaðarmenn – sagan (hér er farið yfir sögu íslenskrar verkalýðshreyfingar og jafnaðarmanna)

Ann-Marie Lindgren og Ingvar Carlsson: Hvað er jafnaðarstefnan? Samfylkingin í Reykjavík, 2015. *Þýðendur: Borgþór Kærnested og Mörður Árnason sem einnig skrifar neðanmálsgreinar til skýringar.

Guðjón Friðriksson: Úr fjötrum - Saga Alþýðuflokksins.

Sumarliði R Ísleifsson: Í samtök - Saga Alþýðusambands Íslands.

Leiðbeinandi verður Kjartan Valgarðsson.

Vinsamlega láttu þess getið við skráningu hvort þú átt bókina Hvað er jafnaðarstefnan? Annars færðu hana senda við skráningu. Síðarnefndu bækurnar tvær fást á skrifstofu Samfylkingarinnar og kosta 3.000 kr.

Hvað er jafnaðarstefnan?  námskeiðið er 6 klst. og hópurinn hittist þrisvar sinnum í 2 klst. í senn.

Stuðst er við bókina Hvað er jafnaðarstefnan? eftir Ann-Marie Lindgren og Ingvar Carlsson, en bókin var þýdd* og gefin út árið 2015 af Samfylkingunni í Reykjavík með stuðningi Máttarstólpa Samfylkingarinnar. 

Skrá mig á námskeið. Næstu dagsetningar námskeiðisins eru 16. 23. og 30. mars kl. 17:30.

Skapa eftirsóknarverðan vinnustað fyrir nýja kennara

Setja upp kennslustofur búnar nútíma tæknibúnaði

Hækka laun kennara í takt við menntun og ábyrgð

Tryggja blandaðar fyrirmyndir með fjölgun karlkennara

Taka upp verkferla og áætlanir í eineltismálum

Samfylkingin vill færa Grunnskóla Seltjarnarness til framtíðar. Það hefur ekki skort viljann til að standa vel að börnum á Nesinu en fáar hugmyndir eru um hvert eigi að stefna til að mæta áskorunum samtímans af áræðni. Gríðarlega gott starf er unnið innan grunnskólans sem er ekki síst að þakka öflugu starfsfólki og kennurum skólans. Framundan eru ákveðin þáttaskil þegar okkar reynslumesta fólk lætur af störfum sökum aldurs á sama tíma og yfirvofandi kennaraskortur er á landinu. Samfylkingin vill gera grunnskólann að eftirsóknarverðum vinnustað fyrir nýja, skapandi og framtakssama kennara á sama tíma og staða núverandi mannauðs verður treyst.

Við viljum koma á fót öflugum þróunarsjóði þangað sem kennarar á öllum skólastigum geta sótt um fjárveitingu fyrir verkefni sem þeir vilja koma á fót. Með slíkum sjóði viljum við valdefla kennara sem sérfræðinga í menntun barna, þannig að þeir geti haft raunveruleg áhrif á eigið starf og umhverfi. Við viljum veita kennurum sjálfstæði til að þróa sig sem fagmenn og rými til að þróa nám og kennslu í skólanum. Til að framsækin skólaþróunarverkefni geti þrifist þvert á námsgreinar, bekki og skólastig vill Samfylkingin skoða leiðir til að setja upp kennslustofur búnar nútíma tæknibúnaði. Með því bætum við starfsaðstæður kennara á sama tíma og við sköpum börnunum okkar framsækið námsumhverfi sem er í takt við samfélagið utan veggja skólans.

Draga verðu úr álagi á kennara og vill Samfylkingin fara fjölbreyttar og samverkandi leiðir til þessa. Stytting vinnuviku kennara er forgangsverkefni en með því viljum við auka starfsánægju og fækka veikindadögum. Við viljum einnig beita áhrifum okkar innan Sambands Íslenskra sveitarfélaga fyrir því að hækka laun kennara en það er gríðarlegt réttlætismál að laun kennarastéttarinnar, sem að miklu leyti er skipuð konum, endurspegli bæði menntun og ábyrgð. Samfylkingin vill samhliða þessu fjölga karlkyns kennurum en blandaður vinnuhópur skapar betri starfsanda á vinnstöðum. Á sama tíma er ekki síður mikilvægt að bæði stelpur og strákar hafi öflugar fyrirmyndir af báðum kynjum en slíkt bætir bæði nám drengja og stúlkna.

Mikilvægt er að huga að líðan barna í námi og leik innan veggja skólans. Samfylkingin vill efla enn frekar samstarf heimilis og skóla til að ná fram því markmiði. Hún leggur áherslu á að áætlanir og verkferlar í tengslum við einelti verði teknar upp og endurskoðaðar. Á sama tíma þarf að skýra sérstaklega viðbrögð og forvarnir við stafrænu ofbeldi.

Ókeypis námsgögn fyrir öll grunnskólabörn er einnig hjartans mál enda eru jöfn tækifæri til náms grunnstef í stefnu Samfylkingarinnar.

Leit um „��"

3373 niðurstöður fundust við leit að „��"

Póstlisti Samfylkingarinnar

Samfylkingin

Flokkurinn

Flýtileiðir

Um Samfylkinguna

Vertu í bandi:

Leit um „���������������������������������������������������"

3373 niðurstöður fundust við leit að „���������������������������������������������������"