Næsta spjallkaffi verður næsta miðvikudag 30. nóvember frá kl. 10 -12 í Sóltúni 26 . 

Augljóst er að lögbundin hlutverk sveitarfélagsins taka hvað mest af fjármunum, enda höfum við sem samfélag bundið í lög og sammælst um ákveðna grunnþætti og mannréttindi sem við viljum standa vörð um.

Þar á meðal er þjónusta við fatlað fólk og fólk sem þarf á stuðningi sveitarfélagsins að halda, t.d. með aðgengi að félagslegu leiguhúsnæði.

Það blasir hins vegar við að fjölgað hefur á biðlistum fatlaðra einstaklinga eftir húsnæði, nú má gera ráð fyrir að í árslok verði um 20 einstaklingar að bíða. Áætlanir hafa ekki gengið eftir varðandi þær byggingar sem eru á teikniborðinu og því er ljóst að róðurinn mun enn þyngjast árin 2023-2026. Nýr þjónustukjarni mun ekki rísa fyrr en árið 2026 miðað við núverandi áætlanir meirihlutans. Þetta er mjög slæm staða og ef vel ætti að vera þyrfti nú þegar að setja í forgang áætlun um annan þjónustukjarna. Hins vegar virðist meirihlutinn ætla að leggja meiri áherslu á uppbyggingu íþróttamannvirkja, sem er ekki lögbundið hlutverk sveitarfélags, en tengist vissulega lýðheilsu og lífsgæðum margra íbúa. Lögbundin skylda sveitarfélagsins hvað varðar grunn mannréttindi og lífsgæði þessa hóps, er í mínum huga afskaplega rík og því vantar mikið uppá að meirihlutinn sýni það í sínum áætlunum fyrir komandi ár.

Eins ber að nefna uppbyggingu varðandi félagslegar íbúðir, þar eru einnig biðlistar þar sem um 160 manns bíða eftir húsnæði. Í áætlunum fyrir allt kjörtímabilið er gert ráð fyrir að kaupa 10 félagslegar leiguíbúðir. Við verðum að gera betur í þessum málaflokkum, nú þegar blasir við að viðkvæmir hópar munu eiga mjög erfitt fjárhagslega og hafa enn minni möguleika á að komast á almennan leigumarkað eða kaupa sér húsnæði.

Meirihlutinn er því alls ekki að gera það til þarf í þessum málaflokkum og til að forgangsraða í þágu almennings þá eru það m.a. þessir hópar sem þurfa að fá einna mest vægi. Ef ekki verður breyting á mun sveitarfélagið standa frammi fyrir mjög slæmri stöðu undir lok kjörtímabilsins. Við í Samfylkingunni munum því standa vaktina hvað þessi mál varðar og gera okkar allra besta til að veita meirihlutanum það aðhald sem hann sannarlega virðist þurfa. Það er vonandi að í endanlegri fjárhagsáætlun verði komið betur til móts við fyrrgreinda hópa.

Greinin birtist á akureyri.net 16. nóvember 2022. 

Sú staða sem birtist í nýlegri fjárhagsáætlun meirihluta bæjarstjórnar Akureyrarbæjar sýnir helstu áherslur og forgangsmál meirihlutans. 

Verið velkomin í laugdagskaffið í Sunnuhlíðinni. 

Samkvæmt framtíðarsýn Sjálfstæðisflokks, Miðflokks og L-lista munu skuldir sveitarfélagsins aukast, hallarekstur verður viðvarandi og á sama tíma er ekki að sjá að ráðast eigi í brýn úrræði fyrir barnafjölskyldur í bænum.

Í fjárhagsáætluninni er þess getið að taka eigi ný lán fyrir um 10.5 milljarða króna á kjörtímabilinu og greiða upp lán fyrir um 7.2 milljarða. Þrátt fyrir þessa hreinu lántöku upp á 3.3 milljarða króna er bæjarsjóður rekinn með 1.2 milljarða tapi á tímabilinu. Þetta eitt og sér hlýtur að vekja fólk til umhugsunar hvort hér sé á ferðinni sú ábyrga og trausta fjármálastjórn sem m.a. Sjálfstæðisflokkurinn stærir sig ávallt af og lofað var fyrir kosningar.

Tökum dæmi. Í stað þess að sníða fjárhagsáætlun bæjarins að aðstæðum barnafjölskyldna, sem standa margar hverjar frammi fyrir síhækkandi útgjöldum um þessar mundir er byrðunum velt yfir á alla bæjarbúa, óháð stöðu og fjárhag, með hækkandi fasteignamati og þar með stórhækkunar fasteignagjalda á næsta ári auk hækkunar á öllum helstu gjaldskrám bæjarins.

Tökum annað dæmi. Í þeirri áætlun sem kynnt var fyrir bæjarbúum í gær er ekki á nokkurn hátt hægt að sjá að ráðast eigi í byggingu nýs leikskóla á kjörtímabilinu. Samt sem áður er öllum ljóst að fljótt og örugglega stefnir í frekari skort á leikskólaplássi á Akureyri ef ekki verið haldið áfram að byggja upp innviði bæjarins í þágu fjölskyldufólks. Þrátt fyrir óljós fyrirheit sem fram hafa komið af hálfu fulltrúa meirihlutans um tilfærslur á fjármagni milli umræðna sjá allir sem vilja að bygging nýs leikskóla mun aldrei kosta minna en einn milljarð. Meirihlutinn á Akureyri ákveður einfaldlega að skila auðu í þessa mikilvæga málefni. Framtíðarsýnin á þessu sviði er engin.

Þessi fyrsta fjárhagsáætlun meirihluta Sjálfstæðisflokks, Miðflokks og L-lista ber vott um metnaðarleysi fyrir þeim aðkallandi verkefnum sem bíða á kjörtímabilinu. Þrátt fyrir aukna lántöku ætlar meirihlutinn að reka bæjarsjóð með tapi. Þess konar fjármálaloftfimleikar virka ekki í heimilisbókhaldi, virka ekki í rekstri fyrirtækja og sannarlega virka ekki í rekstri sameiginlegra sjóða bæjarbúa.

Meirihlutinn á Akureyri kynnti svo vægt sé til orða tekið óábyrga fjárhagsáætlun á opnum fundi í gær. 

Ekkert plan og reksturinn ó­sjálf­bær

Verið velkomin í safnaðarheimili Áskirkju fimmtudagskvöldið 8. desember kl. 20 - 23, á jólagleði Samfylkingarfélaganna í Reykjavík. Rithöfundarnir Stefán Jón Hafstein og Elísabet Jökulsdóttir koma og lesa upp úr bókum sínum.  María Magnúsdóttir og Sigurjón Alexandersson flytja ljúfa jólatóna og Dj Jake Tries þeytir helstu jólaskífunum.

Jólaglögg, piparkökur, léttar veitingar og annað jólagóðgæti á boðstólnum. Við vonumst til að sjá sem flest í hátíðarskapi.

Samfylkingarfélagið í Reykjavík,  Alþýðflokksfélagið í Reykjavík , Þjóðvaki, Rósin og  Félag frjálslyndra jafnaðarmanna 

Jólagleði Samfylkingarfélaganna í Reykjavík

Bæjarmálafundur verður miðvikudaginn 7. desember - kl. 20 - 21:30 í Hlíðarsmára 9. 

Dagskrá:

Starfsumhverfi og biðlistar leikskóla í Kópavogi

Það er nokkuð ljóst að enn hefur síðasti Sjálfstæðismaðurinn ekki spreytt sig á því að skrifa sína útgáfu af hinni klassísku íslensku stjórnmálagrein! Dæmigerður titill hennar væri: „Sjálfstæðisflokknum er einum treystandi til að fara með peninga.“  Hljómur slíkra greina er þó sérstaklega holur um þessar mundir og þarf vart að útskýra það fyrir lesendum.

Sá síðasti sem spreytir sig á að skrifa sína útgáfu af þessari klassík er Guðm. Ingþór Guðjónsson, frambjóðandi Sjálfstæðisflokksins á Akranesi. Hans titill á greininni er „Einskiptistekjur skapa jákvæða rekstrarniðurstöðu Akraneskaupstaðar“ og birtist hún á vef Skagafrétta þann 10. maí og vef Skessuhorns þann 11. maí. Þar reynir frambjóðandinn að færa rök fyrir því að fjárhagsstaða Akraneskaupstaðar, eins best rekna sveitarfélags á Íslandi, sé í raun og veru ekki eins góð og af er látið og lætur í veðri vaka að hér séu viðhafðar einhverjar barbabrellur til að fegra myndina.

Það er af og frá að slíkar aðdróttanir eigi sér nokkra stoð í raunveruleikanum. Hér á eftir skal farið yfir nokkrar staðreyndir til upplýsingar, bæði fyrir lesendur og frambjóðandann.

• Það er rétt að gjöld hafi hækkað umfram tekjur á kjörtímabilinu. Á tímum heimsfaraldurs Covid var ákveðið af öllum bæjarfulltrúum að bregðast við með öflugum viðspyrnuaðgerðum gegn félagslegum og efnahagslegum áhrifum hans. Það er beinlínis hlutverk opinberra aðila eins og sveitarfélaga á slíkum tímum og þarna var einfaldlega tekin ákvörðun um að tímabundið væri rétt að eyða meir en aflað væri. Sem betur fer kom þó aldrei til þess, því þrátt fyrir öflugar aðgerðir skilaði bæjarsjóður rekstrarafgangi gegnum allan Covid tímann. Nú þegar faraldurinn er í rénun eru batamerkin þegar farin að sjást, enda getur frambjóðandinn ekki annað en viðurkennt að batinn sjáist nú þegar, í ársreikningi ársins 2021.

• Ekki má heldur sleppa því úr umræðunni að það var að tillögu Sjálfstæðismanna í bæjarstjórn að álagningarprósenta fasteignagjalda var lækkuð og bæjarsjóður afsalaði sér þar með ákveðnum tekjum sem hann hafði þó lagaheimildir til að innheimta. Þessa tillögu samþykktu bæjarfulltrúar allra flokka, enda langtímamarkmiðið það að laða hingað fyrirtæki og íbúa með það fyrir augum að tekjurnar skili sér síðar. Um þessa ákvörðun ríkti alger samstaða í bæjarstjórn.

• Í nýlegri greiningu KPMG á fjármálum Akraneskaupstaðar kemur fram að kostnaður vegna fræðslu- og uppeldismála kemur afar vel út í samanburði við önnur sveitarfélög og er þá sama hvort litið er til kostnaðar á hvern íbúa eða á hvert barn í sveitarfélaginu. Það verkefni bíður hins vegar næstu bæjarstjórnar að meta hvort þessi hagstæði rekstur komi niður á gæðum þjónustunnar við börnin okkar og hvort ástæða sé til að bæta þjónustuna með tilheyrandi kostnaði.

• Frambjóðandinn talar um aukin útgjöld til velferðar- og mannréttindamála og velur að nota hugtakið „rekstrartap“ til að ræða kostnað af þjónustu við fatlaða. Það er rétt að frá því að málaflokkur fatlaðra færðist yfir til sveitarfélaga hefur Akraneskaupstaður greitt samtals 717 milljónir umfram það sem fengist hefur frá ríkisvaldinu. Við höfum kappkostað að sinna þessum málaflokki vel og veita eins góða þjónustu og við getum og eigum að gera samkvæmt lögum. Við tölum ekki um “rekstrartap”, en  vitum hins vegar vel hvaða flokkur stýrir ríkisfjármálunum og sér til þess að málaflokkurinn er fjársveltur ár eftir ár. Bæjarstjórnin á Akranesi verður ekki skömmuð fyrir það.

• Heimsfaraldurinn hefur haft áhrif á rekstur allra sveitarfélaga, sérstaklega þeirra sem treystu á ferðaþjónustu sem grunnþátt í sínu atvinnulífi. Akraneskaupstaður er ekki eitt þessara sveitarfélaga, enda er batinn hér að loknum heimsfaraldri mun hraðari en víðast annars staðar. Faraldurinn hafði hins vegar áhrif á efnahagslíf alls hins vestræna heims og Akraneskaupstaður er ekki í einhverju „stikki“ frá þeim áhrifum, bara vegna þess að hér er ferðaþjónustan ekki eins stór og annar staðar. Að loka augunum fyrir augljósum efnahagsáhrifum faraldursins lýsir þó vonandi bara saklausu hugsunarleysi hjá þeim sem það gera.

• Í grein sinni segir Guðm. Ingþór að hlutfall launa og launatengdra gjalda af rekstrartekjum nemi nærri 70% án lífeyrisskuldbindinga og hafi hlutfallið aukist úr 62% árið 2017 í tæp 70 prósent á síðasta ári. Hér gætir að hluta til ónákvæmni hjá frambjóðandanum með því að nota námundaðar tölur frekar en nákvæmar og restin af fullyrðingu frambjóðandans er einfaldlega röng. Hið rétta er að umrætt hlutfall hefur á þessum tíma vaxið úr 62% í 66,7% (ekki nærri 70%) en það er með lífeyrisskuldbindingum. Án þeirra er þetta hlutfall 60,2% sem felur einnig í sér launakostnað vegna sumarátaksstarfa og kostnað vegna styttingar vinnuvikunnar hjá vaktavinnufólki.

• Hinn merkilegi mælikvarði „laun og launatengd gjöld sem hlutfall af rekstrartekjum“ er mælikvarði sem segir í raun lítið um rekstur eða afkomu sveitarfélags. Það að telja það neikvætt að þessi gjöld séu hátt hlutfall af tekjum lýsir einfaldlega stjórnmálaskoðunum sem ganga út á það að betra sé að kaupa aðkeypta þjónustu af utanaðkomandi aðilum en að sveitarfélagið sé sjálft með fólk í vinnu til að gera það sem þarf að gera. Vart þarf að taka fram að ég deili ekki þeim skoðunum með frambjóðandanum, enda erum við í framboði fyrir ólíka flokka. Þarna er þó um að ræða mikilvægt atriði sem greinir flokkana á Akranesi að og gæti hjálpað kjósendum við að ákveða sig. Það sem skiptir í raun máli er það, að rekstrarafgangur bæjarins eftir árið var 578 milljónir króna, skuldir við lánastofnanir lækkuðu um 138 milljónir króna á milli ára og veltufé frá rekstri var tæplega 17% af heildartekjum eða rúmir 1,5 milljarðar, sem er 910 milljónum betri niðurstaða en fjárhagsáætlun gerði ráð fyrir. Þessum árangri náðum við með því að hafa sjálf fólk í vinnu við verkin frekar en að kaupa vinnuna að og greiða fyrir hana með öðrum hætti.

Arðgreiðslur frá fyrirtækjum í eigu Akraneskaupstaðar eins og Faxaflóahöfnum og Orkuveitu Reykjavíkur eru ekki „eins skiptis greiðslur“ eins og frambjóðandinn kallar þær í grein sinni. Þó slíkar tekjur geti auðvitað sveiflast að einhverju marki, þá eru þetta reglulegar tekjur af eignum sveitarfélagsins og arður af fjárfestingum. 

Frambjóðandinn kallar einnig tekjur af úthlutun lóða sama nafninu, þ.e. „eins skiptis greiðslur.“ Ekki ætla ég að útskýra eðli vaxandi samfélags í löngu máli fyrir frambjóðandanum, enda hlýtur hann að vera í óða önn að kynna sér málin sjálfur um þessar mundir. Í stuttu máli er það þó þannig, að sveitarfélag í örum en nokkuð reglulegum vexti eins og Akraneskaupstaður er, úthlutar lóðum til bygginga til að afla tekna á meðan á vextinum stendur. Þetta er nauðsynlegt til að standa undir kostnaði við uppbyggingu innviða og aukinn rekstur sem fylgir stækkandi samfélagi og er einfaldlega það sem öll stækkandi sveitarfélög gera. Þannig tryggja þau að ef/þegar að því kemur að hægist á vextinum, þá séu þjónustan og innviðirnir til staðar til að tryggja lífsgæði íbúanna og þá taka reglulegu skatttekjurnar við til að standa undir almannaþjónustunni. Þetta er í raun og veru ekkert svo flókið módel.

Eitt af því sem undirritaður getur þó tekið undir í grein frambjóðandans er sú ábending að bæjarfulltrúar þurfi alltaf að hafa vakandi auga með rekstri aðalsjóðs bæjarins og sjálfbærni hans. Rekstur aðalsjóðs hefur verið ósjálfbær um langa hríð og á kjörtímabilinu 2014-2018 benti undirritaður, þá í minnihluta bæjarstjórnar, á þetta við umræður um hvern einasta ársreikning. Bæjarfulltrúar Sjálfstæðisflokksins hafa haldið þessu atriði á lofti á núverandi kjörtímabili og er það vel.

Skuldahlutfall sveitarfélaga er einn besti mælikvarðinn til að bera saman fjárhagslegan styrk þeirra og  í þeim samanburði kemur Akraneskaupstaður afar vel út með 69% skuldahlutfall eftir árið 2021. Þau eru ekki mörg, stóru sveitarfélögin á Íslandi þar sem þetta hlutfall er lægra en 100%.  Mjög auðvelt væri að benda á sveitarfélög þar sem Sjálfstæðismenn hafa haldið lengi um stjórnartaumana, með himinhátt og hækkandi skuldahlutfall og uppsafnaðan rekstrarhalla til margra ára. Gamla skröksagan um að Sjálfstæðismönnum sé einum treystandi til að fara með peninga hefur þannig verið rækilega afsönnuð, fyrst og fremst af þeim sjálfum.

Höfundur skipar 1. sæti á lista Samfylkingarinnar í komandi bæjarstjórnarkosningum

Hin klassíska stjórnmálagrein Sjálfstæðismanns

Kennarinn sem vill kveikja í metnaði unga fólksins

Valgarður Lyngdal Jónsson er grunnskólakennari og forseti bæjarstjórnar Akraneskaupsstaðar. Hann trúir því að samvinna sé árangursríkari en samkeppni og vill að jafnaðarstefnan verði leiðarljós í velferðarsamfélagi þar sem unnið er gegn mismunun, skorti og sóun.  Fjölskyldan skiptir hann öllu máli.

Valgarður hefur verið bæjarfulltrúi á Akranesi frá árinu 2014 og var hann forseti bæjarstjórnar á árunum 2018 - 2022. Valgarður var kosinn í oddvitasæti Samfylkingarinnar í Norðvesturkjördæmi á kjördæmisþingi í mars 2021 og var það í fyrsta skipti sem hann bauð sig fram til starfa á Alþingi. Eftir sveitarstjórnarkosningar 2022 hélt Valgarður embætti sínu áfram sem forseti bæjarstjórnar Akraneskaupsstaðar.  

Þegar Valgarður stóð frammi fyrir því sem ungur maður að velja sér háskólanám, þá varð Kennaraháskólinn fyrir valinu. „Mér fannst kennaranámið gefa mér tækifæri til að leggja mitt af mörkum við að hlúa að hinum raunverulegu verðmætum samfélagsins, sem eru börnin okkar og unga fólkið — mannauður framtíðarinnar.“ Valgarður nýtur þess að vinna með ungmennum og aðstoða þau við að efla hæfileika sína og færni. „Þau taka stór skref í átt að auknum þroska á þessu mikilvæga æviskeiði sem unglingsárin eru, hefur verið ómetanlegt og ég hef alltaf upplifað kennarastarfið sem afar mikilvægt starf.“

Margir kannast við Valgarð frá því hann var í keppnisliði Akraness í spurningaþáttunum Útsvari á RÚV, en liðinu gekk vel og komst m.a. í úrslitaviðureign Útsvars árið 2014. „Ég ólst upp í sveit, á Hvalfjarðarströnd, og tækifæri til félagslífs voru eðlilega nokkuð takmörkuð. Ég hef hins vegar alltaf lesið mikið og haft gaman af því að afla mér þekkingar á hinum ýmsu sviðum.“ Valgarður les mikið, til að mynda af sagnfræðiritum, og finnst áhugaverðast að koma auga á mannlega þáttinn, til dæmis þegar stórum atburðum er lýst í gegnum reynslu einstaklinganna sem upplifðu þá. „Oft er besta leiðin að læra um hið stóra í gegnum hið smáa.“

Vill fá unga fólkið til að trúa á sjálft sig

Vinir og samstarfsfólk Valgarðs lýsa honum sem sönnu prúðmenni sem eigi einstaklega gott með að vinna með öðrum og takast á við viðfangsefnin hverju sinni á málefnalegan hátt, jafnvel þótt skoðanir séu skiptar. Gamlir nemendur segja Valgarð vera mjög eftirminnilegan kennara, hann kunni þá list að gera kröfur til nemenda sinna en kveikja um leið í metnaði þeirra og fá þá til að trúa á sjálfa sig og styrkleika sína. Hann hafi ávallt sýnt nemendum sínum virðingu og þannig öðlast virðingu þeirra óskoraða á móti. „Ég hef alltaf haft það í huga að það er ekkert öruggt hvað nemendur mínir eiga eftir að muna mikið af því námsefni sem ég hjálpa þeim í gegnum í skólanum, en það er alveg öruggt að þau munu alltaf muna hvernig þeim leið í tímunum hjá mér.“

Valgarður á farsælan feril að baki sem kennari, en hann hefur starfað við bæði kennslu og stjórnun á Patreksfirði, við Árbæjarskóla, á Flúðum og við báða grunnskólana á Akranesi.

Oddviti Samfylkingarinnar á Akranesi

Valgarður segist alltaf hafa verið félagshyggju- og jafnaðarmaður. „Ég trúi því að sameinuð séum við ávallt sterkari en sundruð, að samvinna sé ávallt árangursríkari en samkeppni.“ Hann telur jafnaðarstefnuna stuðla að samheldni, samvinnu, trausti og mannvirðingu, en vinna gegn mismunun, skorti og sóun. „Jafnaðarhugsjónin er auðlind, því hún felur það í sér að allir hafi jafnan rétt til að njóta styrkleika sinna en vinnur gegn sóun á mannauði og hæfileikum.“

Valgarður vill sjá jafnaðarstefnuna birtast í virkri velferðarstefnu sem eflir virkni fólks og getu til þátttöku í samfélaginu, í stað þess að horfa um of á það sem fólk skortir til fullrar þátttöku. Hann telur að það sé löngu tímabært að jafnaðarstefnan komist að borðinu hvað varðar þjónustu við aldraða. „Það þarf að láta af þeirri sveltistefnu sem ríkisvaldið hefur viðhaft gagnvart hjúkrunarheimilum sem rekin eru af sveitarfélögum.“

Fjölbreytt atvinnulíf er forsenda lífsgæða

Sem jafnaðarmaður vill Valgarður leggja sitt af mörkum til að stuðla að jöfnum aðgangi allra að þeim lífsgæðum sem samfélagið okkar hefur að bjóða. „Í hinu víðfeðma Norðvesturkjördæmi er víða verk að vinna svo þetta markmið megi nást,“ en þar nefnir hann meðal annars löngu tímabæra nútímavæðingu vegakerfisins og jafnt aðgengi að öruggum fjarskiptum og orku svo atvinnulíf megi þróast og dafna. Víða um kjördæmið hafi stórgallað fiskveiðistjórnunarkerfi unnið mikinn skaða og brýnt sé að jafna þann aðstöðumun sem þar hefur skapast, auka möguleika á nýliðun og tryggja þjóðinni sanngjarnan arð af sameiginlegri auðlind okkar. „Fjölbreytt atvinnulíf er forsenda lífsgæða í okkar kjördæmi og þar skiptir stuðningur stjórnvalda höfuðmáli, að hlúð sé að vaxtarsprotum en ekki síður að gætt sé að rekstrarumhverfi þeirra fyrirtækja sem hér starfa.“ Sem dæmi nefnir hann að líta eigi á fyrirtæki í stóriðju sem mikilvægustu samstarfsaðila yfirvalda við að draga úr kolefnisspori Íslands og styðja þau til góðra verka á því sviði.

Náin fjölskylda

Með barnabarnið á flakki

Ísland er æði

Hver er þinn leyndi hæfileiki?

Ef Samfylkingin væri samloka, hvernig samloka væri hún?

Í hverju felst hamingjan?

Valgarður er fæddur á Akranesi 14. september 1972 og alinn upp á Eystra-Miðfelli á Hvalfjarðarströnd. Foreldrar: Jón Valgarðsson (fæddur 26. september 1946) og Heiðrún Sveinbjörnsdóttir (fædd 20. mars 1948) bændur á Eystra-Miðfelli. Maki: Íris Guðrún Sigurðardóttir (fædd 31. ágúst 1972) aðstoðarleikskólastjóri. Foreldrar: Sigurður Á. Hannesson og Svala Ívarsdóttir. Börn: Hlín Guðný (1994), Jón Hjörvar (1998) og Hrafnkell Váli (2004).

Kennsla og stjórnunarstörf í grunnskólum: Patreksfjörður 1996-99, Árbæjarskóli 1999-2000, Flúðaskóli 2000-2003, Brekkubæjarskóli 2003-2008, Grundaskóli síðan 2010.

Fræðslu- og kynningarmál hjá Orkuveitu Reykjavíkur 2008-2010.

Í menningar- og safnanefnd Akraneskaupstaðar 2006-2008.

Í stjórn kennarafélags Vesturlands 2011-2014, formaður félagsins 2012-2014.

Bæjarfulltrúi Samfylkingarinnar á Akranesi síðan 2014.

Í stjórn Samtaka sveitarfélaga á Vesturlandi 2014-2018.

Í skipulags- og umhverfisráði 2014-2018, í bæjarráði síðan 2018.

Forseti bæjarstjórnar Akraness síðan 2018.

Leit um „��“

2895 niðurstöður fundust við leit að „��“

Póstlisti Samfylkingarinnar

Samfylkingin

Flokkurinn

Flýtileiðir

Um Samfylkinguna

Vertu í bandi:

Leit um „������������������������������������������������������������“

2895 niðurstöður fundust við leit að „������������������������������������������������������������“