Sjálfstæðismenn í borginni fara hamförum yfir öllu sem horfir til bóta í samgöngukerfinu en félagar þeirra í nágrannasveitarfélögunum í Kraganum undirrituðu allir sem einn samgöngusáttmálann við ríkið, einhuga um gjörninginn. Ríkisvaldið og sveitarfélögin á höfuðborgarsvæðinu gerðu með sér samning. Honum verður ekki breytt einhliða, hvorki af ríkinu né sveitarfélögunum. 

Greiðar og góðar almenningssamgöngur styrkja innviði, bæta umferðaröryggi, minnka mengun, draga úr losun gróðurhúsalofttegunda, bæta lýðheilsu og lífsgæði og já, ég ætla að segja það; færa okkur fegurra mannlíf. Það er bæði arðbært og skynsamlegt frá öllum þessum sjónarhornum að fjárfesta í borgarlínunni. Hin samfélagslega arðbærni nemur tugum milljarða króna. 

Kostnaðaraukning einstakra framkvæmda í borgarlínuverkefninu er í takt við aðrar stórframkvæmdir innan vegakerfisins. Þær eru ítrekað vanáætlaðar á undirbúningsstigi og fara fram úr á framkvæmdastiginu. Upp í hugann koma samgöngubætur á borð við Héðinsfjarðar- og Vaðlaheiðargöng. Ég ætla ekki að mæla kostnaðaraukanum bót en við vitum hvernig hann er oftast til kominn. Verðlag og vextir hafa hækkað, einnig aðföng og framkvæmdakostnaður almennt.

Árið 2022 voru 287.550 fólksbifreiðar skráðar á landinu en til samanburðar voru þær 85.723 árið 2006. Þetta eru rúmlega 200 þúsund fleiri bílar en óku um vegi landsins fyrir rúmlega 15 árum. Inn í þessum tölum eru ekki sendibílar, vöruflutningabílar og hópbifreiðar en í tölunni fyrir síðasta ár eru rúmlega 30.000 bílaleigubílar. Vegakerfið ræður ekki við þennan fjölda og við sem samfélag gerum það ekki heldur. Það er löngu tímabært að horfast í augu við það.

Hvert einasta mannsbarn sem ferðast hefur út fyrir landsteinana veit að evrópskar borgir leggja mikinn metnað í þróun almenningssamgangna og hafa lengi gert. Það er ekki vegna þess að fólk í útlöndum sé almennt á móti einkabílnum eða telji almenningssamgöngur einungis henta tekjulágum. Heldur vegna þess að borgir sem vilja vaxa og dafna, laða til sín nýja íbúa, minnka mengun og sporna með öllum ráðum gegn afleiðingum loftslagsbreytinga, þær bjóða allar uppá tíðar og greiðar almenningssamgöngur sem þorri íbúa nýtir daglega til að komast hratt og örugglega á milli staða.

Það er ekkert byltingarkennt við borgarlínuna. Hún er nauðsynleg og arðbær fjárfesting og framkvæmd. Hún er í raun og veru það allra minnsta sem almenningssamgöngukerfi á höfuðborgarsvæðinu kemst af með til að standast kröfur samtímans. Þau sem halda öðru fram hafa greinilega tekið sér far með Hlemmi – Fortíð.  

Greinin birtist í Morgunblaðinu laugardaginn 9. sept. 2023. 

Herferðin gegn betri almenningssamgöngum á höfuðborgarsvæðinu gefur reglulega tilefni til að líta á dagatalið: Er árið ekki örugglega 2023? 

Samgöngusáttmálinn snýst um úrbætur á samgönguinnviðum á höfuðborgarsvæðinu en ein meginforsenda hans og hvati er að samgöngumál á svæðinu hafa verið í ákveðnu öngstræti um langt árabil. Því til viðbótar er svo lykilatriði máls sem merkilega lítið hefur verið í opinberu umræðunni – í raun og veru fíllinn í herberginu - sem er hvorki meira né minna en stærsta viðfangsefni heimsbyggðarinnar um þessar mundir sem er glíman við alvarlegan loftslagsvanda sem ógnar framtíð mannkyns og lífríki jarðarinnar um leið.Tengingin við loftslagsmálin er skrifuð inn í samgöngusáttmálann sem eitt af fjórum meginmarkmiðum hans. Nánar tiltekið segir í sáttmálanum að markmið hans sé m.a. að:

Stuðla að því að ná loftslagsmarkmiðum ríkis og sveitarfélaga um sjálfbært, kolefnishlutlaust borgarsamfélag með eflingu almenningssamgangna og deilihagkerfis í samgöngum, bættum innviðum fyrir vistvæna samgöngumáta og hvetja til breyttra ferðavenja og orkuskipta.

Ísland stendur sig ekki vel í mótvægisaðgerðum gegn loftslagsvandanum – háleit markmið um samdrátt í losun gróðurhúsalofttegundir hafa ekki náðst og aðgerðaáætlanir reynst óraunhæfar. Ísland hefur neyðst til að verja milljörðum króna í að kaupa losunarheimildir frá útlöndum – einskonar aflátsbréf sem kosta fúlgur fjár og gera ekkert nema fresta vandanum eða öllu heldur fresta því að við grípum til raunverulegra aðgerða til að snúa blaðinu við. Í skýrslu um loftslagsstefnu Samtaka sveit á höfuðborgarsvæðinu sem samþykkt var í sumar kemur fram að yfir helmingur af losun gróðurhúsalofttegunda á höfuðborgarsvæðinu nánar tiltekið 58% á upptök sín í vegasamgöngum m.v. síðustu mælingar. Samgöngusáttmálinn er mikilvæg tilraun sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu með borgina í broddi fylkingar annars vegar og ríkisins hins vegar til að finna lausn sem snýr loftslagsvörn í sókn fyrir sjálfbærari samgöngum þar sem hlutur almenningssamgangna og annarra vistvænna samgöngumáta er aukinn á kostnað bílaumferðar.

Ekki þannig að einkabílnum verði ýtt alfarið út í skurð fjarri því en að hlutdeild hans minnki úr 76% niður í 64% árið 2030 skv. markmiðum svæðisskipulags höfuðborgarsvæðisins en markmið okkar í borginni eru að ná hlutdeildinni niður í 58% á tímabilinu skv. aðalskipulagi Reykjavíkur. Það er nú öll aðförin að einkabílnum og valkosturinn er auðvitað að ef þetta gengur ekki eftir sitja menn áfram fastir í sínum einkabíl í umferðinni á álagstímum því bílunum fjölgar áfram hratt í takt við óvenju mikla fólksfjölgun á svæðinu.

Við getum verið þeirrar skoðunar að samgöngusáttmálinn sé of lítið skref í rétta átt og það má vel halda því fram að við séum ekki að horfast í augu við vandann sem er alltof mikil bílaumferð og alltof margir bílar á götum höfuðborgarsvæðisins en sáttmálinn er engu að síður vænlegasta lausnin sem við höfum í augnablikinu. Valkostirnir við samgöngusáttmálann eru í raun bara tveir: annars vegar að stinga hausnum í sandinn, afneita loftslagsvandanum og neita að breyta rótgrónum venjum í samgöngumálum. Vissulega eru ýmsir fastir í ístaðinu í þeim efnum og vilja keyra áfram sinn bensín og díselbíl helst á nagladekkjum en sú stefna keyrir samfélagið okkar út í skurð og getur ekki ráðið för hjá ábyrgum stjórnvöldum. Hinn valkosturinn er miklu meiri róttækni, bann við bílaumferð á tilteknum svæðum t.d. í miðborginni, skattar á bensínbíla og díselbíla, skattar á umferð í miðborg eins og borgarstjórnin í London kynnti á dögunum o.sfrv.

Því miður taka góðir hlutir gjarnan of langan tíma hér á landi og það voru vonbrigði að Frv. ríkisstjórnar um flýti og umferðargjöld sem átti að leggja fram á Alþingi í vor var frestað – fram á haust hið minnsta. En er ekki þróunin í rétta átt – eru ekki rafmagnsbílarnir að taka við af bensínhákunum? Vissulega jákvætt að nýskráningum rafmagnsbíla hefur fjölgað hratt á undanförnum árum og þeir eru mun meira áberandi í umferðinni nú þessi misserin. En því miður er sú þróun alltof hægfara ef heildarmyndin er skoðuð. Skráð ökutæki eru 430 þúsund í landinu og þar af eru bensín og díselbílar um 330 þúsund eða 76%. Hlutur rafmagnsbíla er þrátt fyrir verulega fjölgun undanfarin ár enn þá hverfandi í bílaflotanum í heild 5,6% og tengiltvinnbílar 5,1% til viðbótar.

Beitt hefur verið jákvæðum hvötum til að fjölga rafmagnsbílum en þeir hvatar hverfa úr kerfinu um næstu áramót skv. stefnu ríkisstjórnarinnar. Hvað tekur þá við er alveg óljóst. Áhyggjurefni að afturkippur verði í orkuskiptum í vegasamgöngum ef svo fer fram sem horfir. En auðvitað þurfum við að hafa í huga að rafmagnsbílar taka sama pláss á götunum eins og bensínbílar og reyna því verulega á innviði samgöngukerfisins þó þeir séu sannarlega góður kostur til að draga úr mengun.

Í hnotskurn er staðan þessi – samgöngusáttmálinn er besta leiðin sem við höfum til að bregðast við alvarlegri stöðu í samgöngumálum höfuðborgarsvæðisins. Við þurfum að ná saman um alvöru aðgerðir til að mæta loftslagsvandanum ekki leita að ódýrri útgönguleið sem sendir reikninginn til komandi kynslóða heldur mæta vandanum af kjarki með skynsemi í vegarnesti. Samgöngusáttmálinn er vissulega málamiðlun milli einkabílamenningar og vistvænni samgöngumáta – hann leysir ekki vandann einn og sér en hann er nauðsynlegt stórt skref í rétta átt og við eigum að sameinast um að styðja hann alla leið með nauðsynlegri uppfærslu á áætlunum um fjármögnun og framkvæmdir, sem nú stendur einmitt yfir.

Greinin birtist á visi.is 5. september 2023. 

Ég tók þátt í ítarlegri umræðu um samgöngusáttmálanum í borgarstjórn og hér eru mín fimmtíu sent. 

Frá þeim tímapunkti hefur margt breyst sem lá að baki þeim forsendum sem sáttmálinn byggir á. Munar þar miklu um þær verðlagsbreytingar sem orðið hafa vegna verðbólgunnar en einnig hefur mikil fjölgun íbúa höfuðborgarsvæðisins síðustu misseri gert framgang verkefna sáttmálans enn brýnni. Því er eðlilegt að staðan sé tekin nú áður en næstu skref eru ákvörðuð.

Forsendurnar á bakvið gerð Samgöngusáttmálans voru ansi skýrar og sneru í einföldu máli að því að ríkið og sveitarfélögin á höfuðborgarsvæðinu sammældust um mikilvægi þess að sett yrði fram skýr langtímasýn fyrir uppbyggingu samgönguinnviða á höfuðborgarsvæðinu sem um væri breið samstaða. Í framkvæmdapakka sáttmálans var eitthvað fyrir alla en markmið sáttmálans sneru ekki síst að mikilvægi þess að auka hlutdeild almenningssamgangna og virkra ferðamáta til að bregðast við áætlaðri fólksfjölgun næstu áratuga og til að draga úr þeim neikvæðu umhverfisáhrifum sem núverandi samgöngukerfi veldur. Í sáttmálanum var því mörkuð nokkuð framsækin sýn um nauðsynlegar og krefjandi, en einnig jákvæðar breytingar á samgöngukerfi höfuðborgarsvæðisins.

Fjárhagslegar forsendur voru þær að þróun og uppbygging á Keldnalandinu átti að standa undir stórum hluta þess kostnaðar sem sáttmálanum fylgdi. Önnur fjárhagsleg forsenda var að hefja gjaldtöku á stofnvegum höfuðborgarsvæðisins til að greiða annan stóra hluta af áætluðum kostnaði. Síðan sáttmálinn var undirritaður hefur Reykjavíkurborg í slagtogi við Betri samgöngur ohf. staðið í ströngu við að leggja drög að skipulagi Keldnalandsins. Gert er ráð fyrir að niðurstöður úr alþjóðlegri skipulagssamkeppni um svæðið liggi fyrir nú í september og eru sterkar vísbendingar um að verðmæti landsins muni reynast nokkuð meira en áætlað var í upphafi. Það eru jákvæðar fregnir en á sama tíma hefur umræðan um umferðargjöldin hvergi þokast. Frostið í kringum þann anga sáttmálans er algerlega á ábyrgð núverandi ríkisstjórnarflokka og alvarlegt að ekki hafi verið leitt í land hvernig tryggja á að þeir fjármunir skili sér til fjármögnunar sáttmálans.

Útfrá þeim fjármunum sem áætlaðir voru í verkefni sáttmálans má í raun lýsa yfir jafntefli milli uppbyggingu stofnvega og innviða Borgarlínunnar. Ef við miðum hinsvegar forgangsröðina við þau verkefni sem hafa verið framkvæmd síðan sáttmálinn var undirritaður er ljóst að stofnvegakerfið hefur augljóslega vinninginn. Framkvæmdum við fjögur af ellefu stofnvegaverkefnum sáttmálans er lokið auk þess sem fyrsta gröfuskóflan var tekin fyrir Arnarnesveg fyrir rúmri viku.

Á sama tíma hefur ekki einn einasti hluti Borgarlínunnar farið í framkvæmd frá undirritun. Í því samhengi er ljóst að hingað til hefur verulega hallað á hlut almenningssamgangna við framfylgd sáttmálans. Blessunarlega horfir til betri vegar í þeim efnum en gert er ráð fyrir að framkvæmdir við Fossvogsbrú hefjist á haustmánuðum. Um er að ræða lykilframkvæmd sem gera mun öllum leiðum Borgarlínu og Strætó sem liggja frá suðurhluta höfuðborgarsvæðisins inn í Vatnsmýrina og þaðan til miðborginnar kleift að skera hjá mestu umferðarhnútunum. Er brúin sem slík ekki síst mikilvægur hlekkur í áætlaðri framkvæmdaröð sáttmálans. Þess utan verður Fossvogsbrú frábær áfangastaður í sjálfu sér - gott almenningsrými á vinsælu útivistarsvæði.

Með Borgarlínunni er verið að innleiða nýja tegund af hágæða almenningssamgöngum inn á höfuðborgarsvæðið. Flækjustig fyrirhugaðra framkvæmda er hátt enda verið að gera breytingar á flóknu og þéttu borgarumhverfi og oft í miklu návígi við aðra mikilvæga innviði s.s. veitu- og umferðarmannvirki. Það hjálpar ekki heldur til að allt of lengi var horft framhjá mikilvægi almenningssamgangna við þróun borgarinnar. Það ætti því að koma fáum á óvart að einstaka framkvæmdir hafi dregist eða tekið breytingum af ólíkum ástæðum. Það er eðli stórra framkvæmda en einmitt í því sannar samgöngusáttmálinn mikilvægi sitt. Hann verður að byggja á breiðri sátt og skýrum grunnmarkmiðum svo hægt sé að endurmeta stöðuna hverju sinni þegar minni eða stærri forsendur hliðrast eða breytast.

Borgarlínan er hinsvegar í grunninn mjög einfalt kerfi – almenningsvagnar sem keyra á afmörkuðum akreinum í stað blandaðrar umferðar. Að draga sérrými Borgarlínunnar í gegnum borgina er í raun tiltölulega einfalt en stóri höfuðverkurinn er allt það magn bílaumferðar sem er á götum borgarinnar í dag og plássið sem það krefur. Það er fjöldi bílanna sem stoppar hér allt á háannatímum og það er fjöldi bílanna sem kallar fram þær kröfur sem skapar flækjurnar, þenur út mannvirkin og eykur kostnaðinn. Ef vilji er til að einfalda verkefni samgöngusáttmálans væri ef til vill rétt að byrja á að viðurkenna að vandamálið er fyrst og fremst of margir bílar. Við megum hið minnsta ekki nú þegar á reynir fara að gefa afslátt af þeim nauðsynlegu breytingum sem við þurfum að ná fram. Lausnin er ekki léttari Borgarlína, heldur meiri Borgarlína. Fyrir þessu er almennt góður skilningur, nema kannski hjá þeim stjórnmálamönnum sem hafa ekki annað erindi í pólitík en að standa vörð um óbreytt ástand.

Uppfærsla Samgöngusáttmálans nú á haustmánuðum verður að taka mið af þeim grunn markmiðum sem hann byggir á hvað varðar fjölbreytta og vistvæna ferðamáta. Ríkið þarf að standa við sinn þátt og tryggja að þeir fjármunir sem það hefur skuldbundið sig til að leggja inn í sáttmálann skili sér. Hvort sem það er með innleiðingu gjaldtöku á stofnvegum borgarinnar og/eða öðrum hætti. Þar þarf Alþingi að bretta upp ermar. Loks er ljóst að forgangsröðun framkvæmda má ekki raskast frekar á kostnað Borgarlínunnar sem ætti að njóta skýrs forgangs þegar kemur að fjármögnun, bæði hvað varðar vegna framkvæmda og hönnunar. Að lokum þurfum við að vera alveg fullkomlega heiðarleg með það hvert vandamálið í dag er. Hér eru þegar of margir bílar og við viljum ekki að þeim fjölgi frekar. Einkabíllinn getur ekki fengið sama pláss og hann fær í dag ef við ætlum að setja almenningssamgöngur og virka ferðamáta í forgang og skapa hér mannvænt og gott borgarumhverfi. Um það ætti uppfærsla Samgöngusáttmálans að snúast.

Nú stendur yfir vinna hjá sveitarfélögum höfuðborgarsvæðisins og ríkinu við að uppfæra Samgöngusáttmálann sem sömu aðilar undirrituðu haustið 2019 og hefur talsvert verið til umræðu síðustu daga. 

Aðalfundur Suðurkjördæmis verður haldinn 30. september 2023 í húsnæði Samfylkingarinnar á Selfossi. Fundurinn hefst kl: 11:00, gestir geta einnig verið í fjarfundi, hlekkur hér fyrir neðan. Á dagskrá eru hefðbundin aðalfundarastörf. Gestir fundarins eru Eva Bjarnadóttir satarfsmaður Unicef á Íslandi og Guðný Birna hjúkrunarfræðingur og bæjarfulltrúi í Reykjanesbæ. 

2. Skýrsla gjaldkera og ársreikningur fyrir næstliðið starfstímabil

6. Kjör stjórnarmanna og varamanna þeirra

7. Kjör valnefndar og skoðunarmanna reikninga

Kjósa skal 5 manna stjórn til tveggja ára í senn og jafnmarga til vara. Þar af skulu formaður ráðsins, varaformaður og gjaldkeri kjörnir sérstaklega, en að öðru leyti skiptir stjórnin með sér verkum. Kjósa skal 3 fulltrúa í skoðunarnefnd sem jafnframt eru skoðunarmenn reikninga og 3 fulltrúa í valnefnd. Valnefnd sér til að nægur fjöldi fulltrúa verði í kjöri í þær trúnaðarstöður sem kosið er til á fundum kjördæmisráðs, eða gerir tillögur þar um.

Félagsmenn sem vilja gefa kost á sér til trúnaðarstarfa kjördæmisins er bent á að senda tilnefningu sína til eftirfarandi stjórnarliða, Jónínu Holm á netfangið joninaholm@gmail.com og Auði Sigurðardóttur á netfangið audursigurdar@gmail.com.

Fjarfundahlekkur: https://us06web.zoom.us/j/89624899323

Um er að ræða umfangsmikið verkefni bæði fyrir Reykjavíkurborg en líka fyrir okkur neytendur að breyta venjum okkar og vinnulagi. Um er ræða viðamikið umhverfismál en með réttri flokkun er ekki bara hægt að minnka sóun heldur líka að endurnýta verðmæti í stað þess að henda þeim og á sama tíma skapa ný verðmæti.

Næstu vikurnar munu reykvísk heimili fá nýja sorptunnu heim til sín en fyrstu borgarhlutarnir til að fá nýjar tunnur eru Kjalarnes, Grafarvogur, Grafarholt og Úlfarsárdalur. Árbær og Breiðholt fengu nýjar tunnur í júní, Háaleiti, Bústaðir og Laugardalur fá nýjar tunnur núna í júlí. Íbúar í Miðborg og Hlíðumar fá nýjar tunnur í ágúst og að lokum fær Vesturbær tunnur í september.

Við hvert heimili þarf að flokka ruslið í fjóra flokka. Sá fyrsti er pappír og pappi, annar eru

plastumbúðir, sá þriðji eru matarleifar og að lokum er blandaður úrgangur. Grendargámum verður fjölgað og þeir munu áfram taka á móti gleri, málum og textíil þannig má ekki setja gler, málma og textíl í blandað úrgang.

Það er munur á tunnum sem sérbýli fá og þær sem enda í fjölbýlum en flokkunarkerfið er það sama. Þar sem eru þrír íbúar eða færri verða tvær tvískiptar tunnu en önnur verður fyrir blandaðan úrgang og matarleifar og hin fyrir pappír og plast. Á þeim heimilum þar sem íbúar eru fjórir eða fleiri verða þrjár tunnur, ein fyrir blandaðan úrgang og matarleifar, blá tunna fyrir pappír og græn fyrir plast. Fyrir stærri fjölbýli verða ekki notaðar tvískiptar tunnur heldur heilar tunnur og verður gráu tunnunum skipt út fyrir endurvinnsluefni í stað blandaðs úrgangs. Í minni fjölbýlum þar sem eru þrjár eða færri íbúðir verða notaðar tvískiptar tunnur fyrir blandaðan úrgang og matarleifar og bláar og grænar tunnur fyrir plast og pappír.

Ekki hræðast matarafganga í bréfpokanum

Margir Reykvíkingar hafa moltað matarafganga lengi og þekkja ferlið vel en núna þurfa allir, líka þeir sem ekki hafa safnað matarafgöngum áður að gera það. Allir íbúar fá körfur og sérstaka bréfpoka undir matarleifar þegar nýju tunnurnar koma en sérstakt hólf er í tunnunum til að taka við pokunum. Þannig er okkur ekkert að vanbúnaði þegar nýju tunnurnar koma, að safna matarleifum saman en karfan er nett og ætti að passa í langflestar eldhúsinnréttingar. Bréfpokarnir hafa reynst vel á Norðurlöndunum og hlökkum við í fjölskyldunni til að færa okkur úr grænu maíspokunum yfir í bréfpokana þar sem maíspokarnir hafa leyst upp í okkar moltugerð.

Einn ávinningurinn af markvissari flokkun er ný verðmætasköpun. Nú kunna sumir að hrista hausinn og spyrja sig hvernig rusl geti umbreyst í verðmæti.Í pípunum er hringrásargarður á Álfsnesi en þar munu fyrirtæki skiptast á gæðum og þannig verður rusl eins annars auðlind. Þessi skipti hafa fengið það fallega nafn Auðlindastraumur. Starfsemi Sorpu hefur einmitt dregið að sér fyrirtæki eins Atmonia, Björgun og Malbikstöðina sem vinna eða eru að þróa afurðir sem falla til við vinnsluna hjá Sorpu. Árið 2024 er stefnt að því að deiliskipulag svæðisins verði uppfært og verður hringrásargarðurinn hér eftir gerður byggingarhæfur í áföngum. Tækifærin eru óþrjótandi bæði í hvernig hægt er að þróa hringrásargarðinn, efla í takt við þarfir og framtíðaráform þeirra nýsköpunar fyrirtækja sem sjá sér hag í því að búa til ný verðmæti úr hráefni eða orku sem annars færi aflögu.

Ekkert mál að flokka rusl í Reykjavík

Þetta verður áskorun um ný vinnubrögð í hversdagsleikanum fyrir þá sem ekki hafa tileinkað sér flokkun fyrr. Ekki láta deigan síga, þetta venst fljótt, gott að æfa sig í sumarfríinu, fá ungviðið með sér í lið en þau eru einstaklega lipur við að tileinka sér ný vinnubrögð. Það er ekkert mál að flokka rusl í Reykjavík.

Greinin birtis á 3. júlí visi.is 2023.

Í janúar sl. tóku í gildi lög um hringrásarhagkerfi og þannig varð skylt að flokka heimilisúrgang í fjóra flokka undir húsvegg. 

Ekkert mál að flokka rusl í Reykja­vík

Vetrarstarf 60+ í Hafnarfirði og Reykjavík hefst næsta miðvikudag þann 30. ágúst með gönguferð. 

Við hittumst kl.13 við Samfylkingarhúsið við Strandgötu 43 í Hafnarfirði og göngum undir leiðsögn Lovísu Christiansen um bæinn. Klukkan 14 verðum við komin aftur í Samfylkingarhúsið og þar mun formaður flokksins Kristrún Frostadóttir hitta okkur og ræða pólitíkina.

Einnig munum við ræða flokksstjórnarfundinn sem haldinn verður á Akureyri 14. október. En það fer rúta frá Reykjavík snemma morguns 14. október, fundurinn hefst upp úr hádegi í Hofi og svo verður gleði og kvöldverður. 60+ mun reyna að aðstoða við að finna gistingu og þið getið skráð ykkur á þann lista hjá okkur á miðvikudaginn 30. ágúst. 

Allir félagar 60+ annars staðar af landinu eru hjartanlega velkomnir

Gönguferð um Hafnarfjörð 60+ á höfuðborgarsvæðinu

Á síðustu vikum hefur flokkurinn staðið fyrir á fjórða tug opinna funda um land allt og fjölda vinnufunda með fólki af gólfinu og öðrum sérfræðingum. Heilbrigðismálin hafa verið í brennidepli og verða það áfram fram að næsta flokksstjórnarfundi. Útspil Samfylkingarinnar í heilbrigðismálum verður kynnt í haust og þá mun áherslan í málefnastarfinu færast yfir á atvinnu og samgöngur.

„Takk fyrir að gefa ykkur tíma“
Kristrún Frostadóttir, formaður Samfylkingarinnar, segist virkilega þakklát fyrir framlag allra þeirra sem hafa tekið þátt í vinnunni með einum eða öðrum hætti. „Ég vil bara segja við alla sem hafa tekið þátt: Takk fyrir að gefa ykkur tíma. Við kunnum virkilega vel að meta það og tökum því alls ekki sem sjálfsögðum hlut. Fyrsta skrefið var að halda alla þessa opnu fundu með almenningi og sérfræðingum um land allt. Og það hefur sannarlega gefið okkur mikinn efnivið og innblástur, “ segir Kristrún og tekur fram að á opnu fundunum hafi teiknast upp skýr mynd af raunhæfum væntingum fólksins í landinu um framfarir á sviði heilbrigðismála.

Sumarið fer í að vinna úr fundunum
Kristrún segir að frekari vinna sé framundan í sumar. „Við í forystu flokksins munum halda vinnunni áfram í sumar ásamt stýrihópnum um heilbrigðismál. Það er nóg af efni til að vinna úr. Núna í júní ætlum við að taka næstu skref og eiga fókuseraðri vinnufundi með fólki sem þekkir vel til heilbrigðisþjónustu og öldrunarmála á Íslandi og sem hefur skráð sig sérstaklega til leiks í málefnavinnuna með okkur,“ segir Kristrún sem bindur miklar vonir við vinnuna.

Boðar verklýsingu fyrir nýja ríkisstjórn
„Við ætlum að leggja til raunhæfar lausnir og forgangsröðun; verklýsingu fyrir nýja ríkisstjórn undir forystu jafnaðarfólks. Eftir sumarið verðum við komin lengra með vinnuna og þá munum við aftur virkja með okkur hinn almenna flokksfélaga og aðra landsmenn sem vilja leggja okkur lið.“

Í stýrihópi Samfylkingarinnar um heilbrigðismál sitja þau Anna Sigrún Baldursdóttir úr Reykjavík sem er formaður hópsins, Guðný Birna Guðmundsdóttir frá Reykjanesbæ og Sindri Kristjánsson frá Akureyri.

Samfylkingin vill þakka hundruðum Íslendinga fyrir gott samtal um heilbrigðismál.

Góður gangur í málefnavinnu um heilbrigðismál

Boðað er til aðalfundar Hallveigar - Ungs Jafnaðarfólks í Reykjavík. Fundurinn verður haldinn föstudaginn 18. ágúst á Hallveigarstíg 1.

Dagskrá:
1. Fundarsetning
2. Kosning fundarstjóra og ritara
3. Skýrsla stjórnar
4. Skýrsla gjaldkera
5. Lagabreytingar
6. Umræður og afgreiðsla stjórnmálaályktunar
7. Kosning stjórnar
8. Kosning skoðunarmanna reikninga
9. Önnur mál

Framboð til stjórnar og skoðunarmanna reikninga skulu send á hallveig@uj.is.

Stjórnarseta í Hallveigu er til eins árs. Stjórnin samanstendur af forseta og 4-9 meðstjórnendum. Þá er óskað eftir framboðum í tvær stöður skoðunarmanna reikninga.

Eftir fundinn stefnum við á að skála saman og gera okkur glaðan dag.

Verið velkomin í laugardagskaffið í Sunnuhlíðinni. 

Síðasta laugardagskaffi fyrir sumarfrí. 

Þar skuldbundu ríki heims sig til að grípa til aðgerða svo að hækkun hitastigs í lofthjúpi Jarðar færi aldrei yfir 2°C og stefnt skyldi að því að takmarka hækkun hitastigs við 1,5°C til að lágmarka röskun loftslags. Að undanskildum samdrætti í losun gróðurhúsalofttegunda vegna heimsfaraldurs hefur útblástur stefnt í þveröfuga átt frá því að fundað var í París. Afleiðingarnar láta ekki á sér standa: fordæmalausar hitabylgjur og þurrkar, gróðureldar, úrkoma aurskriður og flóð. Tvö nýleg dæmi um hörmulegar afleiðingar hamfarahlýnunar á fólk eru gróðureldar og ofsaveður á Lahaina á Hawaii og í Yellowknife í Kanada.

Loftslagsráð lauk fjögurra ára skipunartíma sínum í sumar. Á þessari stundu er ekki ljóst hvort eða hvernig umhverfis-, orku- og loftslagsráðherra hyggst halda starfi þess áfram. Í uppgjöri ráðsins frá 15. júní sl. leggur það mat á árangurinn sem náðst hefur og ekki náðst í aðgerðum til að draga úr losun gróðurhúsalofttegunda. Þar má lesa kurteisislega brýningu til stjórnvalda sem er rituð af þekkingu og þunga sem ekki sést á hverjum degi í opinberum plöggum. Þar segir orðrétt: „Við blasir að aðgerðir stjórnvalda í loftslagsmálum hafa ekki skilað tilætluðum árangri. Samdráttur hefur einungis náðst á nokkrum sviðum en heildarlosun hefur aukist. Markviss loftslagsstefna með tímasettum og mælanlegum markmiðum liggur enn ekki fyrir, þó svo að aðgerðaáætlun sé til staðar.“

Markmiðin enn óljós og ófullnægjandi

Eins og staðan er í dag bendir flest til þess að Ísland nái ekki að uppfylla skuldbindingar sínar um samdrátt fyrir 2030 og kolefnishlutleysi fyrir 2040, segir einnig í uppgjöri Loftslagsráðs. Það er því full ástæða til að spyrja hvar aðgerðir stjórnvalda í loftslagsmálum standi. Engar fréttir hafa borist af þeim í langan tíma og morgunljóst að markmið Íslands um samdrátt í losun gróðurhúsalofttegunda eru jafn óljós og ófullnægjandi og þau voru sumarið 2022 þegar Loftslagsráð lýsti þeim með þessum orðum.

28. loftslagsráðstefnan (COP28) verður haldin í Sameinuðu arabísku furstadæmunum í árslok. Forseti ráðstefnunnar er Sultan Al Jaber sem einnig gegnir stöðu forstjóra hins ríkisrekna olíufélags furstadæmanna. Það hefur verið fróðlegt að fylgjast með aðdraganda COP28 en olíuforstjórinn segist meðvitaður um nauðsyn þess að draga úr olíunotkun. Á það mun reyna svo um munar í Dúbaí en það mun ekki síður reyna á aðrar sendinefndir. Hyggst íslenska sendinefndin mæta til leiks á COP28 af fullri ábyrgð og alvöru? Mun hún leggja fram tíma- og tölusettar aðgerðir Íslands í loftslagsmálum til 2030? Eftir því verður tekið.

Greinin birtist í Morgunblaðinu 22. ágúst 2023. 

Átta ár eru í lok þess árs frá því að Parísarsamningurinn var gerður á milliríkjaráðstefnu um loftslagsmál.

Hvar standa aðgerðir Íslands í loftslagsmálum? 

Leit um „��"

3253 niðurstöður fundust við leit að „��"

Póstlisti Samfylkingarinnar

Samfylkingin

Flokkurinn

Flýtileiðir

Um Samfylkinguna

Vertu í bandi:

Leit um „���������������������������"

3253 niðurstöður fundust við leit að „���������������������������"