Hið opinbera, bæði ríki og sveitarfélög, bera mikla ábyrgð þegar kemur að þeirri stöðu. Skort hefur samstöðu, metnað og sameiginlega framtíðarsýn hins opinbera til að bregðast við vandanum af krafti og festu. Þá ekki síst með því að styðja við tekjulága og auka framboð félagslegs húsnæðis.

Það voru því í mínum huga stórtíðindi þegar ríkið, Samband íslenskra sveitarfélaga og Húsnæðis og mannvirkjastofnun (HMS) náðu saman slíkri sýn í sumar í því sem kallast „Rammasamningur ríkis og sveitarfélaga um aukið framboð íbúða 2023-2032 og sameiginlega sýn og stefnu í húsnæðismálum“. Í þessum samningi kemur fram samstaða um að nauðsynlegt sé að stjórnvöld tryggi uppbyggingu íbúða í samræmi við þörf, þar á meðal fyrir tekju- og eignarlága.

Helstu samningsmarkmið rammasamningsins eru:

Framboð íbúða á viðráðanlegu verði

Húsnæðisáætlanir haldi utan um og fylgi eftir samningsmarkmiðum

Það samningsmarkmið sem snýr að framboði íbúða á viðráðanlegu er þríþætt:

Lögð sérstök áhersla á uppbyggingu hagkvæmra íbúða á viðráðanlegu verði og að hlutfall þeirra verði að jafnaði um 30% nýrra íbúða.

Félagsleg húsnæðisúrræði verði að jafnaði sem næst 5% af öllu nýju húsnæði

Ráðist verði í sérstakt átak til að eyða biðlistum eftir sértækum húsnæðisúrræðum fyrir fatlað fólk. 

Reykjavíkurborg var fyrst sveitarfélaga til að skrifa undir tímamótasamkomulag ríkis og borgar um húsnæðisuppbyggingu á grundvelli þessa rammasamnings. Hjá Akureyrarbæ er hins vegar enn verið að vinna í húsnæðisáætlun fyrir árið 2023, þrátt fyrir að árið sé nú þegar hafið. Þetta er stórmál og vægast sagt sérstakt að ekki hafi verið lögð áhersla á að ljúka við gerð húsnæðisáætlunar fyrir gerð fjárhagsáætlunar ársins. Það gæti því reynst Akureyrarbæ snúið að fylgja eftir markmiðum samningsins fyrir árið 2023, en þó alls ekki ógerlegt, sé sannarlega vilji til þess.

Vegna þessarar stöðu ákvað ég að gera rammasamning ríkis og sveitarfélaga að umfjöllunarefni á bæjarstjórnarfundi í gær. Sem betur fer virtust bæjarfulltrúar almennt vera sammála um mikilvægi þessa máls og var svo hljóðandi tillaga, sem ég bar upp með stuðningi bæjarfulltrúa Framsóknar og VG, samþykkt samhljóða: „Bæjarstjórn Akureyrarbæjar er sammála þeim meginmarkmiðum sem sett eru fram í rammasamningi ríkis og sveitarfélaga um aukið framboð íbúða 2023-2032 og sameiginlega sýn og stefnu í húsnæðismálum. Bæjarstjórn leggur áherslu á að flýta eins og kostur er endurskoðun á húsnæðisáætlun sveitarfélagsins og ganga í kjölfarið til viðræðna við ríkið og HMS um gerð samkomulags sem byggir á þeim markmiðum.“

Fyrir einstaklega áhugasama má sjá umræddan rammasamning hér: https://www.stjornarradid.is/library/01--Frettatengt---myndir-og-skrar/IRN/Frettatengd-skjol/Rammasamningur%20IRN%20Samband%20HMS%20-%20undirritað.pdf

Við þekkjum það líklega flest að alvarleg staða hefur verið á íslenskum húsnæðismarkaði. 

Bæjarmálafundur miðvikudaginn 18. janúar - kl. 20 í Hlíðarsmára 9. 
Meðal annars verður rætt um leikskóla- og skipulagsmál.
Minnum einnig á að hægt er að setja mál á dagskrá með að senda póst á betrikopavogur@gmail.com


Vonumst til að sjá ykkur sem flesti í húsnæði Samfylkingarinnar í Kópavogi, Hlíðarsmára 9. 
Kveðja, stjórn Samfylkingarinnar í Kópavogi. 

Áhrifin á heimilisbókhaldið eru mest hjá millitekjuhópunum og fólki á lægstu laununum.

Við eigum að læra af hinum norrænu ríkjunum, líta til norrænna velferðarsamfélaga eftir fyrirmyndum til að jafna leikinn. Þar er húsnæðisstuðningur og stuðningur við barnafjölskyldur mun öflugri en hér og svínvirkar. Við viljum að jöfnunarkerfin okkar virki jafn vel og þar og þess vegna leggjum við til að fjárlagafrumvarpinu verði breytt í þeim anda.

Húsnæðisbætur til leigjenda með lágar tekjur hafa ekki fylgt hækkun á húsaleigu undanfarin ár enda stóðu bæturnar í stað frá árinu 2017 og fram á mitt þetta ár. Þá voru húsnæðibætur hækkaðar um 10%, en leiguverð hefur hækkað að meðaltali um 35% frá árinu 2017. Samfylkingin leggur til að bæturnar verði hækkaðar um 10% strax um áramótin, til viðbótar hækkuninni frá því í sumar. Við höfum auk þess nú þegar lagt til á Alþingi að komið verði á leigubremsu á leigumarkaði líkt og verkalýðshreyfingin hefur ítrekað kallað eftir og ríkisstjórnin lofað en svikið.

Vaxtabótakerið hefur markvisst verið veikt frá árinu 2014 og nú er svo komið að það þjónar ekki tilgangi sínum. Við teljum afar mikilvægt á tímum verðbólgu og vaxtahækkana að skerðingarmörk vegna eigna í vaxtabótakerfinu verði hækkuð í samræmi við hækkun íbúðaverðs sem orðið hefur undanfarin ár. Hækkunin gengi að mestu til þeirra sem búa einir og einstæðra foreldra með lágar tekjur. Það er að segja til þeirra sem verða ekki fyrir miklum skerðingum vegna tekna en eiga eign sem er nálægt efri mörkum eignaskerðingarinnar.

Það er ekkert nýtt að Samfylkingin tali fyrir stuðningi við barnafjölskyldur en nú hljóta allir að fallast á nauðsyn þess að beita barnabótakerfinu markvisst vegna hækkunar á nauðsynjavörum nú um stundir. Ísland hefur lengi verið eftirbátur hinna norrænu ríkjanna þegar kemur að greiðslum vegna framfærslu barna.

Barnabætur dragast saman að raunvirði milli áranna 2022 og 2023 ef núverandi fjárlagafrumvarp verður samþykkt óbreytt. Bæturnar byrja að skerðast við lægstu laun. Við viljum hækka fjárhæð með hverju barni og sjá til þess að greiðslurnar nái til fleiri fjölskyldna en þær gera í dag.

Verði þessar tillögur Samfylkingarinnar samþykktar munu þær verja heimili og barnafjölskyldur landsins í núverandi efnahagsástandi. Við vitum og þekkjum vel hvernig þessi jöfnunartæki virka og við munum fylgja þessum raunhæfu tillögum fast á eftir í þinginu.

Greinin birtist á visi.is 8. desember 2022. 

Við í Samfylkingunni sjáum, ólíkt ríkisstjórninni og stjórnarflokkunum, að nauðsynlegt er að huga sérstaklega að stöðu heimila þegar verðbólga er í sögulegu hámarki. 

Með ákvæðinu átti að hvetja til fjárfestinga, einkum grænna fjárfestinga. Áhyggjur voru uppi um efnahag og atvinnu eftir heimsfaraldur og þessar ívilnanir því samþykktar á Alþingi líkt og fleiri mótvægisaðgerðir í heimsfaraldri.

Heimilt er samkvæmt bráðarbirgðarákvæðinu við tekjuskattslögin að afskrifa hraðar fjárfestingar sem farið er í á árunum 2021 og 2022. Gert er ráð fyrir flýtifyrningum allt að 50% í stað 20% sem lögin leyfa. Þessar ívilnanir eiga m.a. um fjárfestingar í skipum.

Á dagskrá þingfundar í dag er frumvarp frá matvælaráðherra til að jafna sveiflu á veiðigjöldum sem bráðabirgðarákvæðið magnar upp.

Hvað hefur þetta með veiðigjöld að gera? Það er von að fólk spyrji.

Ástæðan er sú að fastur kostnaður við fiskveiðar er dreginn frá upphæðinni sem notuð er til að reikna veiðigjald hvers árs. Til fasts kostnaðar við fiskveiðar teljast skattalegar fyrningar skipa og skipsbúnaðar og áætluð vaxtagjöld sem nema skulu sömu fjárhæð og fyrningarnar.

Sem sagt - veiðigjöldin sem gjöld fyrir afnot af sameiginlegri auðlind þjóðarinnar eru undir geðþótta útgerðarmanna komin og geta sveiflast af þeim sökum um milljarða króna. Sveiflast vegna ákvæða í lögum um veiðigjöld um að fjármagnskostnaður komi til frádráttar frá gjaldstofni. Í stað þess að forðast bókhaldslegar fyrningar og aðrar fjármálalegar færslur eru þær teknar uppblásnar inn í útreikning veiðigjalda.

Sérstök hækkun bókhaldslegra fyrninga lækkar tekjuskattsstofn viðkomandi útgerðar og hefur einnig áhrif á veiðigjöld. Þannig hefur hvati til fjárfestinga líkt og bráðabirgðarákvæðinu var ætlað að vera, bein áhrif á útreikning veiðigjalda.

Samkvæmt núgildandi reglum um útreikning veiðigjalda munu kaup á nýjum 6 milljarða króna togara á árinu 2021 lækka veiðigjöld ársins 2023 um allt að 20% þeirrar fjárhæðar eða 1,2 milljarð króna. Með hinni sérstöku flýtifyrningu getur þessi lækkun orðið allt að 50%, þ.e. um 3 milljarðar króna. Augljóslega þarf að breyta þessu fyrirkomulagi hið allra fyrsta til hagsbóta fyrir eigendur auðlindarinnar.

Efnahagur landsins, hagur heimila og margra fyrirtækja hefur orðið fyrir búsifjum vegna heimsfaraldurs og ófriðar í Evrópu. Þrátt fyrir það var methagnaður í sjávarútvegi í fyrra og sjávarútvegur áfram dafnað í ár, ekki síst vegna hagstæðrar verðþróunar og veikingar krónunnar upp á síðkastið. Á sama tíma stendur ríkissjóður illa og þrengingar í heilbrigðis og velferðarmálum.

Stefna Samfylkingarinnar hefur verið skýr í þessum efnum frá stofnun flokksins. Við viljum sækja sanngjarnt verð fyrir fiskveiðiauðlindina og gera nýliðun mögulega með útboði á hæfilegu magni af úthlutuðum kvóta og tímabundnum samningum. Með umgjörð um útboð sem tekur tillit til smærri útgerða og byggðasjónarmiða í stað þess að stjórnmálamenn kokki upp reiknireglu líkt og nú er gert sem veitir útgerðarmönnum tækifæri að lækka veiðigjöld með skattalegum tilfæringum.

Greinin birtist á visi.is 29. nóvember 2022. 

Í fyrravor samþykkti Alþingi bráðarbirgðarákvæði við lögin um tekjuskatt. 

Tími sóttvarnatakmarkana er loks að baki og hefðbundin verkefni stjórnmálanna aftur á dagskrá. Grimmdarleg innrás Rússlands í Úkraínu breytti heimsmynd okkar á augabragði og staða efnahagsmála er gjörbreytt. Kaupmáttur rýrnaði tilfinnanlega á árinu eftir samfelldan vöxt síðan 2010. Nú þarf aftur pólitíska stjórn og stefnu fyrir Ísland.

Núverandi ríkisstjórn hefur setið í rúmlega fimm ár. Það má segja að ráðherrarnir hafi notið sín vel í góðærinu framan af og reyndar líka í glímunni við heimsfaraldurinn, sem tókst heilt yfir með ágætum þrátt fyrir afdrifarík hagstjórnarmistök sem ég hef oft vakið athygli á. En nú blasir við breytt mynd.

Vaxtahækkanir og verðbólga útheimta pólitískar ákvarðanir af öðrum toga en ríkisstjórn Katrínar Jakobsdóttur hefur treyst sér í til þessa. Það þýðir ekki lengur að velkjast áfram í stefnuleysi og stöðugu viðbragði. Nú þarf einbeitta forystu sem endurspeglar vilja fólksins í landinu um framfarir. Þar með eru ráðherrarnir komnir í klemmu og ríkisstjórnin öll.

Efnahagsvandinn bætist ofan á velferðarvandann sem hefur safnast upp á áratug og virðist nú vera að nálgast vendipunkt. Um land allt sér fólk sífellt betur að velferðarkerfið og innviðirnir mæta hvorki kröfum almennings né atvinnulífs. Breytinga er þörf.                                                         

Hvernig verður hinn nýi kafli sem nú fer í hönd í íslenskum stjórnmálum? Getum við skrifað hann sjálf að einhverju marki eða er allt komið undir utanaðkomandi þáttum? Er pólitík óumflýjanleikans alls ráðandi eða glittir í von um breytingar?

Það urðu tímamót á árinu í Samfylkingunni, flokki jafnaðarfólks á Íslandi. Okkar ágæti formaður frá árinu 2016, Logi Einarsson, sagði af sér formennskunni og kallaði um leið eftir breyttu leikskipulagi og öðruvísi forystu. Ný forysta var svo kjörin á landsfundi Samfylkingarinnar í haust. Guðmundur Árni Stefánsson var kosinn mér við hlið sem varaformaður, skömmu eftir að hafa leitt sterka endurkomu jafnaðarfólks í Hafnarfirði í vor. Og Arna Lára Jónsdóttir tók við sem ritari flokksins, en hún varð bæjarstjóri í Ísafjarðarbæ fyrr á árinu eftir mikilvægan sigur Í-listans fyrir vestan.

Landsfundurinn markaði tímamót hjá jafnaðarfólki því að við völdum ekki bara nýja forystu heldur líka breyttar áherslur. Ég bauð mig fram til að leiða breytingar — fyrst í Samfylkingunni og svo í ríkisstjórn. Hin nýja forystusveit er samhent í því verkefni og með sterkt umboð. 

Við ætlum að fara aftur í kjarnann og leggja ofuráherslu á kjarnamál jafnaðarfólks. Við ætlum að einfalda málflutninginn og sameinast um mál sem við treystum okkur til að ráðast í strax á næsta kjörtímabili — sem við vitum að er traustur meirihluti fyrir hjá þjóðinni. Og þegar fólk spyr sig hvaða flokkur það er sem passar upp á kjörin og velferðina og efnahag venjulegs fólks — þá er það Samfylkingin sem á að koma fyrst upp í hugann. Við höfum þegar hafist handa, eins og sést á breyttu vinnulagi og áherslum á Alþingi.

Þetta er nýtt leikskipulag jafnaðarfólks. Við höfum hlustað á fólkið í landinu og litið í eigin barm eftir lakan árangur í landsmálunum á undanförnum áratug. Við erum að innleiða breytingar í Samfylkingunni til að ávinna okkur traust almennings — því að aðeins þannig getum við leitt breytingar til hins betra í íslensku samfélagi. Risaverkefni blasir við; endurreisn velferðarkerfisins um land allt eftir áratug hnignunar og stórefling innviða til atvinnuuppbyggingar. 

Mín sýn mótast mjög af þeim samtölum sem ég átti við yfir 1000 manns á 50 opnum fundum um land allt á árinu. Ég fór af stað í febrúar og byrjaði í Alþýðuhúsinu í Borgarnesi. Þar var fólk hissa að ég væri komin alla þessa leið til að hlusta, stuttu eftir kosningar. Þó það sé ekki nema um klukkutíma keyrsla þangað frá Háaleitishverfinu mínu í Reykjavík. Mér eru minnistæð orð skipverjanna á ferjunni Baldri eftir að ég þurfti að fresta næstu fundum á Snæfellsnesi vegna ófærðar: „Það er ágætt að hún upplifi okkar veruleika á eigin skinni.“ Ég rétt náði nefnilega Baldri, áður en hann bilaði, til að komast á sunnanverða Vestfirði.

Þetta var einstök ferð sem veitti mér mikinn innblástur og efnivið í þingstörfin. Fundirnir voru jafn ólíkir og þeir voru margir. Sá fámennasti var á Kirkjubæjarklaustri þar sem við vorum ekki nema sex manns. Plakötin til að auglýsa fundinn höfðu víst ekki komist lengra en í Vík — en það kom ekki að sök. Á fámennum fundum næst oft betra samtal og það er mikilvægt að gefa kost á sér. 

Í fundaferðinni teiknaðist upp mjög skýrt mynstur eftir því sem samtölunum fjölgaði. Rauði þráðurinn er sá að fólkið í landinu vill breytingar. Og sömu kjarnamálin komu upp á hverjum einasta fundi. Það er traustur meirihluti hjá þjóðinni fyrir styrkingu velferðarkerfisins og atvinnuinnviða með auknu réttlæti í skattheimtu. Þetta eru mál sem sameina þjóðina — og það merkilega er að það væri meira að segja meirihluti fyrir slíku á Alþingi ef stjórnarsamstarfið og ráðherrastólarnir væru ekki ofar öllu. Heilbrigðismálin komu alls staðar upp og húsnæðismálin líka. Aðrir málaflokkar sem mætti nefna eru öruggar samgöngur og kjör öryrkja og eldra fólks sem reiðir sem á almannatryggingar.

Allt eru þetta kjarnamál jafnaðarfólks. Ég leyfi mér því að fullyrða eftir öll samtölin á árinu að jafnaðartaugin finnst mjög víða.

Fólkið sem hér býr má ekki við áframhaldandi ráðleysi í stærstu málaflokkum. Stefnuleysið birtist landsmönnum einna best í hringli ríkisstjórnarinnar með eigin fjármálaáætlun, fjárlög og svo breytingartillögur við eigin fjárlög á þessu ári. Það þurfti neyðaróp frá fangelsum, lögreglu og heilbrigðisstofnunum víða um land fyrir jól til að ríkisstjórnin rankaði við sér og skaffaði rétt nægilegt fjármagn til að þurfa ekki að loka mikilvægum stofnunum um áramótin. 

Um leið höfum við séð að einbeitt stjórnarandstaða skilar árangri fyrir fólkið í landinu — til dæmis þegar ríkisstjórnin lét undan og samþykkti hluta þess kjarapakka sem Samfylkingin kynnti fyrir jól. Það eru breytingar sem hafa áhrif á heimilisbókhaldið hjá þúsundum fjölskyldna strax á nýju ári. Þannig vinnur Samfylkingin áfram á Alþingi samhliða því sem við fundum með fólkinu í landinu til að halda jarðtengingu.

Því miður er það svo neitunarvald eins flokks í ríkisstjórn Katrínar Jakobsdóttur kemur í veg fyrir að vilja fólksins í landinu sé fylgt eftir. Á því bera allir flokkarnir í ríkisstjórn ábyrgð. Til að breytingar eigi sér stað í íslenskum stjórnmálum, til að stjórnarfarið endurspegli vilja meirihluta almennings hér á landi, þarf Samfylkingin að verða aftur forystuafl. Á næsta ári halda breytingarnar í flokknum áfram, breytingar til að vinna að þessu markmiði í þágu þjóðar.

Á flokksstjórnarfundi í mars tekur Samfylkingin upp nýtt merki — rós, sem er alþjóðlegt tákn jafnaðarfólks. Á fundinum verður einnig blásið til umfangsmikils málefnastarfs sem verður nú með breyttu sniði. Við förum af fullum þunga í lykilmálaflokka og ráðumst í víðtækt samtal við fólkið í landinu með opnum fundum í öllum landshlutum. Útkoman verður skýr verklýsing fyrir nýja ríkisstjórn í veigamiklum málum.

Þannig skrifum við nýjan kafla í íslenskum stjórnmálum

Um land allt er fólk farið að sjá glitta í von, glitta í stjórnarfar sem gæti endurspeglað hugmyndir þess um gerlegar framfarir hér á landi. Jafnaðarfólk ætlar vera boðberar nýrra tíma og endurvekja von og trú almennings á að það sé hægt að breyta og gera betur.

Það er kominn tími á uppgjör við pólitík óumflýjanleikans — þau skilaboð sem berast frá forystufólki ríkisstjórnarinnar um að það sé einfaldlega ekki hægt að stjórna með öðrum hætti. 

Við eigum mikið verk fyrir höndum enda tekur það tíma að ávinna sér traust til að leiða breytingar. Ég sendi því út ákall til fólksins í landinu, til allra með jafnaðartaug, um að taka þátt í virku samtali með okkur í Samfylkingunni. Þannig getum við í sameiningu skrifað nýjan kafla í íslenskum stjórnmálum.

Ég óska landsmönnum öllum farsældar á nýju ári og þakka samfylgdina á því liðna.

Greinin birtist í Morgunblaðinu 31. desember 2022. 

Árið 2022 hefur markað kaflaskil í íslenskum stjórnmálum.

Allt annað blikn­ar í sam­an­b­urði. Fyr­ir ligg­ur að án taf­ar­lausra aðgerða er úti­lokað að halda hlýn­un jarðar inn­an við 1,5°C ef miðað er við fyrstu iðnbylt­ing­una. Í ljósi þess­ara staðreynda var Ant­onio Guter­res, aðal­fram­kvæmda­stjóri Sam­einuðu þjóðanna, ómyrk­ur í máli við upp­haf COP27 í Egyptalandi.

En niðurstaða 27. fund­ar aðild­ar­ríkja lofts­lags­samn­ings­ins í Sharm El Sheikh í Egyptalandi gef­ur ekki til­efni til auk­inn­ar bjart­sýni um að mark­miðið um 1,5°C ná­ist. Með já­kvæðum huga má segja að náðst hafi „varn­ar­sig­ur“ sem felst í því að ekki tókst að út­vatna ár­ang­ur­inn sem náðist á COP26 í Glasgow í fyrra.

Ham­fara­hlýn­un er „stærsta vanda­málið sem stig­magn­ar öll önn­ur vanda­mál,“ var haft eft­ir Tinnu Hall­gríms­dótt­ur sem fór fyr­ir öfl­ugri sendi­nefnd Ungra um­hverf­issinna í Sharm el Sheikh. Það er kjarni máls­ins. Ef ríki heims ná ekki tök­um á hlýn­un­inni í síðasta lagi árið 2030 er voðinn vís og önn­ur úr­lausn­ar­efni, svo sem af­nám fá­tækt­ar og jafn­rétti kynj­anna, munu verða mun erfiðari viðfangs. Hætt er við að þeir fólks­flutn­ing­ar sem eiga sér stað í heim­in­um í dag verði aðeins upp­takt­ur að langvar­andi og vax­andi fólks­straumi frá suðri til norðurs.

Hænu­fet var stigið fram á við með sam­komu­lagi um lofts­lags­bóta­sjóð sem kennd­ur er við tap og tjón. Sjóðnum er ætlað að bæta lönd­um tjón sem verður vegna af­leiðinga ham­fara­hlýn­un­ar sem nú þegar eiga sér stað. Höf­um samt í huga að sjóður­inn er enn aðeins texti á blaði og samn­ing­ar um út­færslu hans, upp­hæðir og hverj­ir eigi að greiða til hans eru eft­ir.

Pak­ist­an var í for­ystu G77-hóps­ins á ráðstefn­unni í Egyptalandi en það er sam­starfs­hóp­ur fá­tækra ríkja. Eins og flest­ir muna lá þriðjung­ur Pak­ist­ans und­ir vatni í sum­ar í kjöl­far ham­fara­flóða sem rekja má til lofts­lags­breyt­inga. Það hafði merkj­an­leg áhrif á umræðuna og sam­komu­lagið um lofts­lags­bóta­sjóðinn. Evr­ópu­rík­in horf­ast einnig í augu við að 20 þúsund manns lét­ust í hita­bylgj­um sum­ars­ins. Alls staðar má sjá merki hlýn­un­ar­inn­ar í nátt­úr­unni. Aur­skriðurn­ar á Seyðis­firði eru nær­tækt ís­lenskt dæmi.

Auður Önnu Magnús­dótt­ir, fram­kvæmda­stjóri Land­vernd­ar, benti á í viðtali við Morg­un­blaðið að fyr­ir utan þá aug­ljósu staðreynd að hætta þurfi bruna jarðefna­eldsneyt­is þá þurfi líka að stemma stigu við óhóf­legri neyslu og fram­leiðslu og ósjálf­bærri land­notk­un. Það á ekki síður við hér á landi en ann­ars staðar. Ísland hef­ur alla burði til að vera for­ystu­ríki í bar­átt­unni gegn ham­fara­hlýn­un. Við höf­um það sem til þarf og erum í öf­undsverðri stöðu meðal þjóða en við verðum að axla ábyrgð á 1,5°C í sam­ræmi við það.

Þórunn Sveinbjarnardóttir er fv. umhverfisráðherra og situr í umhverfis- og samgöngunefnd Alþingis.

Greinin birtist fyrst í Morgunblaðinu 26. nóvember 2022.

Hraður og ör­ugg­ur sam­drátt­ur í los­un gróður­húsaloft­teg­unda með það að mark­miði að hætta notk­un jarðefna­eldsneyt­is er mik­il­væg­asta verk­efni 21. ald­ar­inn­ar. 

Var 1,5°C markmiðinu fórnað við Rauðahafið?

Sagðist flokkurinn vilja skoða hvort tilefni væri til aukins einkareksturs innan heilbrigðisgeirans, skila sem bestum og skjótustum árangri, ráðast í fyrirbyggjandi aðgerðir til að koma í veg fyrir vanda síðar og síðast en ekki síst tryggja öllum íbúum landsins þjónustu óháð búsetu og efnahag. 

Eftir kosningar kom það í hlut framsóknarflokksins að annast heilbrigðismálin og í stól ráðherra settist Willum Þór Þórsson sem hafði gegnt formennsku í fjárlaganefnd, svo staða heilbrigðiskerfisins átti að vera honum kunnug. Tvisvar sinnum á ári fær fjárlaganefnd innlit inn í heilbrigðiskerfið við yfirferð sína um fjárlög og fjármálaáætlun og fær því býsna góða yfirsýn yfir það hvar skóinn kreppir og hvar hægt er að efla þjónustu og jafnframt hagræða. 

Nú þegar framsóknarflokkurinn hefur annast málaflokkinn í rúmt ár fáum við engar fregnir af áætlunum ráðherra en hins vegar stöðugar fregnir af uppsögnum lykilstarfsfólks af Landspítala. Sex af níu sérfræðilæknum á bráðamóttöku hafa sagt upp störfum og tugir hjúkrunarfræðinga flúðu óboðlegar starfsaðstæður. Reyndur sérfræðilæknir sem afhenti uppsagnarbréf sitt um áramót greindi svo frá að margítrekað ákall til stjórnvalda um auknar fjárveitingar og aðgerðir hefði engu skilað.

Nánasti ráðgjafi heilbrigðisráðherra svaraði heilbrigðisstarfsfólkinu brottflúna og þeim sem enn þrauka í störfum sínum með því að Landspítalinn væri vel fjármagnaður. Sagði hann þurfa að forgangsraða í störfum innan spítalans en viðurkenndi reyndar að það sem mætti einnig nefna væri að verkefni spítalans væru of mörg! 

Á síðasta kjörtímabili hóf Velferðarnefnd Alþingis, undir minni formennsku, vetrarþing 2020 á að kortleggja heilbrigðiskerfið til að kanna hvar væri hægt að bæta flæði og verkefnastjórn. Niðurstaða þeirrar vinnu var að víða mætti dreifa verkefnum betur en til þess þyrftu stjórnvöld að veita auknu fjármagni til annarra heilbrigðisstofnana landsins sem ekki væru nýttar til fulls. Við það að fjármagn á heilbrigðisstofnanir um land minnkar þá skerðist þjónustan sem lendir á Landspítala. Landspítalinn er því í dag allt í senn þjóðarsjúkrahús, háskólasjúkrahús, bráðasjúkrahús, héraðssjúkrahús og annast öldrunarþjónustu. Mun betur færi á því að fækka verkefnum þar og fela þau öðrum, en ráðherrann hefur ekki kynnt neinar fyrirætlanir í þá veru heldur sendir sinn helsta ráðgjafa út í fjölmiðla til að mótmæla brottflúnu og yfirkeyrðu starfsfólki sem reynir eftir fremsta megni að veita nauðsynlega heilbrigðisþjónustu. Engin skilaboð eru um einhverja framtíðarsýn, engin skilaboð til fólks um að það sé betra í vændum. 

Var kannski ekki best að kjósa framsókn?

Fjár­festum í fólki, var slagorð Framsóknarflokksins fyrir kosningarnar 2021. 

Nú leitum við að öflugri manneskju til að vinna fyrir flokkinn. Það er mikilvægt að við finnum réttan aðila í stöðu rekstrarstjóra. Auglýsingin er hér fyrir neðan. Við sendum hana á alla flokksfélaga og biðjum ykkur að hugsa þetta með okkur og áframsenda ef þið þekkið öflugt fólk sem gæti haft áhuga á starfinu. Viðkomandi aðili mun gegna lykilhlutverki í spennandi starfi sem framundan er innan flokksins á næstu misserum.

Bestu kveðjur,
Kristrún og Guðmundur Ari

Samfylkingin auglýsir eftir rekstrarstjóra

Samfylkingin – Jafnaðarflokkur Íslands auglýsir eftir umsóknum um starf rekstrarstjóra á skrifstofu flokksins.
 
Það eru spennandi tímar í Samfylkingunni. Ný forysta var kjörin á landsfundi síðasta haust og hyggst nýta tímann vel fram að næstu kosningum til Alþingis.
 
Rekstrarstjóri mun gegna mikilvægu hlutverki við rekstur flokksins og taka þátt í að leiða breytingar í samstarfi við nýja forystu.

Áætlanagerð í samstarfi við framkvæmdastjórn

Samskipti við stofnanir flokksins og almenna félaga

Samskipti við ytri aðila sem leita til flokksins

Aðstoð við kjörna fulltrúa á Alþingi og í sveitarstjórnum

Yfirumsjón með stærri verkefnum flokksins á hverjum tíma í nánu samstarfi við forystu

Menntun eða almenn reynsla sem nýtist í starfi

Drifkraftur og metnaður eru lykilatriði

Reynsla af gerð fjárhagsáætlana og fjármálastjórnun

Reynsla af skipulagningu félagsstarfs og/eða sjálfboðavinnu

Reynsla af störfum í fjölmiðlum eða við markaðsmál

Það er kostur að þekkja til starfa Samfylkingarinnar og/eða verkalýðshreyfingarinnar


Óskað er eftir einnar blaðsíðu kynningarbréfi frá umsækjanda auk ferilskrár. Umsókn sendist á ari@samfylking.is fyrir föstudaginn 27. janúar 2023. Guðmundur Ari Sigurjónsson, formaður framkvæmdastjórnar, veitir frekari upplýsingar í síma 846-6747.

­Ríkis­stjórnin féllst á um helming þeirra tillagna sem við í Samfylkingunni kynntum með kjarapakka okkar í síðustu viku. Og samkvæmt forseta ASÍ réðu þessar aðgerðir miklu um það að kjarasamningar náðust í gær hjá iðnaðar- og verslunarfólki.

Þau þrjú atriði úr kjarapakka Samfylkingarinnar sem ríkisstjórnin féllst á að hrinda í framkvæmd eru þessi: Að hækka húsnæðisbætur til leigjenda um rúmlega 10% – að hækka vaxtabætur með 50% hækkun á eignaskerðingarmörkum til samræmis við hækkun fasteignaverðs – að hækka barnabætur til fjölskyldna um 5 milljarða á tveimur árum í stað raunlækkunar árið 2023.

Ég vil hrósa því sem vel er gert og fagna því auðvitað að ríkisstjórnin fallist á hluta þess sem við og verkalýðshreyfingin höfum kallað eftir að undanförnu. Nú er ljóst að baráttan síðustu misseri hefur skilað árangri fyrir fólkið í landinu.

En þær aðgerðir sem ríkisstjórnin kynnir nú eru því miður algjört lágmarksviðbragð við ástandi sem hún hefur sjálf skapað og ber ábyrgð á. Munar þar mestu um ástandið á húsnæðismarkaði sem ráðherrar Framsóknarflokksins hafa borið ábyrgð á nær óslitið undanfarinn áratug.

Þau þrjú atriði úr kjarapakka Samfylkingarinnar sem vantar upp á í aðgerðum ríkisstjórnarinnar eru eftirfarandi: Að taka upp tímabundna leigubremsu (að danskri eða skoskri fyrirmynd) – að tvöfalda ný stofnframlög til húsnæðisuppbyggingar í stað þess að helminga þau á árinu 2023 – að falla frá flatri hækkun á krónutölugjöldum almennings og taka þess í stað á þenslunni þar sem hún er í raun. Eftir metár í fjármagnstekjum, metarðsemi hjá stórútgerð og methagnað hjá bönkunum.

Stjórnin er í stöðugu viðbragði við neyð. En stefna okkar er skýr – Samfylkingin mun áfram leiða baráttu fyrir bættum kjörum almennings inni á Alþingi.

Greinin birtist á visi.is 13. desember 2022.

Hálfur kjarapakki er betri en enginn kjarapakki. 

„Ég fagna þessu skrefi mjög eindregið og þeirri samstöðu sem hefur náðst í þessum sal um tillögu okkar,“ sagði Jóhann Páll Jóhannsson, þingmaður Samfylkingarinnar, á Alþingi í gær þegar tillaga hans og minnihluta efnahags og viðskiptanefndar um hækkun vaxtabóta var samþykkt með öllum greiddum atkvæðum. 

Þannig munu eignaskerðingarmörk vaxtabóta hækka um 50 prósent um áramótin og þúsundir heimila sem ellegar hefðu dottið út úr vaxtabótakerfinu njóta vaxtabóta. 

Jóhann Páll Jóhannsson var fyrsti flutningsmaður tillögunnar en að henni stóðu jafnframt fulltrúar Pírata, Viðreisnar og Flokks fólksins í efnahags- og viðskiptanefnd. Um er að ræða eina af þeim breytingum sem lagðar voru til í kjarapakkanum sem þingflokkur Samfylkingarinnar kynntu í síðustu viku.

„Ég fagna þeirri samstöðu sem er að nást hér í þingsal um að hækka skerðingarmörk í vaxtabótakerfinu um 50% eins og við í Samfylkingunni höfum talað fyrir í haust og ríkisstjórnin ákvað svo að þyrfti að gera til að liðka fyrir viðræðum á almennum vinnumarkaði,“ sagði Jóhann Páll.

Þá var tillaga Jóhann og Guðrúnar Hafsteinsdóttur, þingmann Sjálfstæðisinsflokksins, um lækkun tolls á frönskum kartöflum úr 76% í 46% einnig samþykkt.

„Maður mýkist bara upp allur hérna upp einhvern veginn og verður hálfmeyr þegar það er verið að samþykkja hérna tillögur frá manni á færibandi,“ sagði Jóhann Páll undir lok atkvæðagreiðslu um fjárlagabandorm. Bjarni Benediktsson fjármála- og efnahagsráðherra, sagði að það hefði verið freistandi að fella tillöguna um hækkun eignaskerðingarmarka vaxtabóta í ljósi þess að hún var lögð fram af stjórnarandstöðunni en hann gæti ekki leyft sér það. 

Tillaga Samfylkingarinnar um hækkun vaxtabóta var samþykkt sem þýðir að þúsundir heimila sem ellegar hefðu dottið út úr kerfinu njóta stuðnings á næsta ári og greiðslurnar hækka hjá tekjulágu fólki sem ber hitann og þungann af vaxtahækkunum.

Breytingartillaga stjórnarandstöðunnar samþykkt í þingsal

Leit um „��"

3265 niðurstöður fundust við leit að „��"

Póstlisti Samfylkingarinnar

Samfylkingin

Flokkurinn

Flýtileiðir

Um Samfylkinguna

Vertu í bandi:

Leit um „���������������������������"

3265 niðurstöður fundust við leit að „���������������������������"