Hornsteinn í stefnu jafnaðarmanna er að styðja við börn og barnafjölskyldur, að tryggja jöfnuð og skapa fjölskylduvænt samfélag. Því þegar allt kemur til alls er það fjölskyldan – velferð hennar og heilbrigði – sem er eitt það mikilvægasta í lífi sérhvers einstaklings.

Þrátt fyrir að fjölskyldugerðin hafi á undanförnum áratugum tekið miklum breytingum, hafa grunnþarfir fjölskyldna lítið breyst. Allir einstaklingar þurfa stuðning frá fjölskyldu sinni og það veitir okkur fátt meiri ánægju en að sjá fjölskyldumeðlimi vaxa og þroskast. Hlutverk ríkisins á að vera að veita öllum foreldrum aðstoð við framfærslu yfir það tímabil þegar útgjöld eru hvað hæst og að jafna stöðu tekjulægri fjölskyldna þannig að börn búi ekki við fátækt eða skerta möguleika til að stunda nám og tómstundastarf.

Til að sátt og stöðugleiki geti ríkt þurfa fjölskyldur að búa við öryggi. Stuðningur við barnafjölskyldur er eitt mikilvægasta úrræðið sem ríkið hefur til að bæta lífskjör og draga úr fátækt barnafjölskyldna og er um leið stjórntæki við útfærslu á fjölskyldustefnu hins opinbera á hverjum tíma.

Samfylkingin er nú sem fyrr í fararbroddi fyrir bættum kjörum fjölskyldufólks og telur rétt að gera róttækar kerfisbreytingar á styrkjum til barnafjölskyldna. Jafnframt vill Samfylkingin hækka framlög til málaflokksins. Núverandi barnabótakerfi er bæði flókið og nær einungis til lágtekjufjölskyldna og þrátt fyrir allt þá býr hluti foreldra með lágar tekjur eftir sem áður við skertar barnabætur. Við slíkt er ekki hægt að una. Samfylkingin vill að stuðningur við barnafjölskyldur taki annars vegar mið það því að jafna framfærslukostnað milli heimila sem hafa börn á framfæri og annarra og hins vegar að stuðningsgreiðslurnar jafni stöðu fjölskyldna sem hafa lágar tekjur.

Með því að forgangsraða opinberum styrkjum í þágu barnafjölskyldna og koma upp almennu styrkjakerfi sem byggir á barnagreiðslum sem ná til allra foreldra en ekki einungis þeirra tekjulægstu munu lífsgæði barnafjölskyldna aukast. Bætt stuðningskerfi munn svo aftur skila sér í betra og áhyggju minna samfélagi öllum til gagns. 

Greinin birtist fyrst í Víkurfréttum 7. maí. 

Viktor Stefán Pálsson skipar annað sætið í Suðurkjördæmi

Forgangsröðun í þágu barnafjölskyldna

Stórir hópar listafólks hafa því miður setið verkefnalausir síðasta árið. COVID-19 faraldurinn hefur hoggið stórt skarð í menningarlífið og tekjur listafólks á Íslandi þegar leikhús, tónleikastaðir og söfn hafa þurft að loka eða halda starfsemi sinni í lágmarki.

Auður Íslands þegar kemur að fólki í skapandi greinum verður ekki metinn til fjár og þar eigum við fjölda fulltrúa í fremstu röð á heimsvísu. Atvinnugreinin er ein stærsta stoð ferðaþjónustunnar, hún eykur lífsgæði þjóðarinnar, listir eru mikilvægar í tómstundastarfi barna og auka námsárangur á öðrum sviðum og flestar aðrar atvinnugreinar njóta krafta listafólks með einum eða öðrum hætti. Myndlistarmenn, tónlistarmenn, arkitektar, grafískir hönnuðir og annað listafólk eru nauðsynlegur hlekkur í keðju samfélagsins. Auk þess hefur listin og menningarlífið gildi í sjálfu sér.

Það er ekki sjálfgefið að menningarlíf Íslendinga haldi áfram að blómstra. Margt listafólk er útbrunnið, vinnur fjölda starfa meðfram listsköpun sinni, fær litlar greiðslur fyrir vinnu sína og styrkir til menningarstarfsemi eru af skornum skammti. Við því þarf að bregðast.

Hlúum að menningarstarfsemi á landinu öllu og vinnum að bættu starfsumhverfi og atvinnuöryggi listafólks, þvert á greinar.

Aukum aðgengi fólks að listnámi, óháð efnahag, uppruna, fötlunar og annarra þátta sem auka á jaðarsetningu fólks í samfélaginu. Enn er of algengt að fólk úr lægri tekjuþrepum samfélagsins geti ekki sótt sér listnám á háskólastigi vegna fjárhagslegra þröskulda, t.a.m. námsgjalda eða hárra skólagjalda Því mega skólagjöld við Listaháskóla Íslands ekki vera hærri en við HÍ. Þarna er fatlað fólk og fólk af erlendum uppruna sérstaklega jaðarsett.

Hækkum listamannalaun og fjölgum mánuðum sem úthlutað er. Það skilar sér margfalt til baka til samfélagsins.

Leggjum metnað í að Reykjavík verði menningarborg á heimsmælikvarða.

Styðjum við menningarstarf um land allt með myndarlegum styrkjum.

Gerum Ríkisútvarpinu kleift að sinna hlutverki sínu til þess að styðja við hvers kyns liststarfsemi á Íslandi, bæði í sjónvarpi og útvarpi.

Enginn veit hvað átt hefur fyrr en misst hefur. Íslenskt menningarlíf er á gjörgæslu vegna COVID-19 faraldursins og margt listafólk er í erfiðri stöðu vegna tekjutaps. Samfylkingin - jafnaðarmannaflokkur Íslands leggur til að listafólk verði styrkt í sumar til að halda viðburði um land allt. Koma þarf á miðlægu og hraðvirku umsóknarferli þar sem listafólk og samkomustaðir geti sótt um styrki. Með þessu er hægt að styðja við listafólk sem hefur orðið fyrir gífurlegu tekjutapi og setið eftir í aðgerðum ríkisstjórnarinnar.

Virkjum menningarauðinn okkar og sýnum að íslenskt listafólk skipti okkur máli.

Greinin birtist fyrst í Kjarnanum 17. maí.

Inga Björk Margrétar Bjarnadóttir skipar 3. sæti á lista Samfylkingarinnar í Suðvesturkjördæmi fyrir komandi þingkosnningar

Á þriðjudagskvöld ætlum við að ræða stöðu leghálsskimana. Helga Vala Helgadottir, Rósa Björk Brynjólfsdóttir ræða við Ásgeir Thoroddsen og Ernu Bjarnadottir um hvernig staðan sem komin er upp hefur áhrif á heilsu og öryggi kvenna um allt land. Heiða Björg Hilmisdóttir, borgarfulltrúi og varaformaður Samfylkingarinnar verður fundarstjóri. Komdu og vertu með á Facebooksíðu Samfylkingarinnar.

Frá síðustu áramótum hafa ítrekað borist fréttir af klúðri heilbrigðisyfirvalda við flutning skimunar á leghálskrabbameini frá Krabbameinsfélaginu til heilsugæslu, Landspítala og danskrar rannsóknarstofu í Hvidovre. Ekki virðist vera nokkur vafi á að starfsfólk allra þessara staða sé vel hæft til sinna starfa en það breytir ekki þeirri staðreynd að ákvarðanataka heilbrigðisyfirvalda um flutning leghálssýna úr landi og framkvæmdin í kjölfarið virðist vera það illa unnin og ómarkviss að eftir standa þúsundir kvenna í óvissu um heilsufar sitt.

Ásgeir Thoroddsen kvensjúkdómalæknir og sérfræðingur í krabbameinslækningum kvenna verður með okkur til þess að veita okkur mikilvæga innsýn og faglegt mat á stöðunni.

Forsprakki aðgerðahópsins “Aðför að heilsu kvenna” Erna Bjarnadóttir verður einnig með okkur á þriðjudaginn. Aðgerðarhópurinn Hefur með sinni rösku framgöngu með Ernu Bjarnadóttur í broddi fylkingar haldið á lofti þeim afleiðingum sem þessi ákvörðun hefur haft í för með sér og sendi nýlega frá sér yfir­lýsingu um málið þar sem ferlið í kringum greiningu sýnanna voru harð­lega gagn­rýnd.

Kæru félagar, til hamingju með daginn.

Kannski má segja að þessi dagur sé ein helsta hátíð okkar jafnaðarmanna – þó við gerum kannski ekki jafn mikið úr honum prívat og persónulega og sumum öðrum rauðu dögum almanaksins.

En hann er okkur þó samofin – okkur sem erum bandamenn launafólks og verkalýðshreyfingarinnar.

Við erum nefnilega sannfærð um það að samfélag, byggt á miklum jöfnuði og samstöðu er líklegra til að vera friðsamt, heilbrigt og framsækið.

Dagurinn í dag minnir okkur á þrotlausa baráttu við hinar hefðbundnu áskorarir mannkyns – fátækt og ójöfnuð - sem hafa verið dragbítar á heilbrigt samfélag í margar aldir. 

Margt hefur áunnist og við gleðjumst yfir því, en enn er of mikið ógert. 

Ofan í þessa stanslausu viðureign bætast svo aðrar ákoranir við sem eru ekki síður flóknar: loftlagsógnin og tæknibreytingar.

Árangur okkar gegn loftlagsógninn verður afgerandi um það hvort okkar takist að búa komandi kynslóðum – og öllu lífríkinu lífvænlegar aðstæður.

Og við þurfum að mæta tæknibreytingunum hvort sem okkur líkar betur eða verr – því eðli þeirra er að þær una hvorki hreppamörkum eða landamærum.

Báðar eru sem sagt óumflýjanlegar og þar skiptir höfuðmáli að aðgerðir leiði til meiri lífsgæða fyrir alla – auki jöfnuð en ekki ójöfnuð.

Á þeirri vegferð eru gildi Samfylkingarinnar um frelsi, jafnrétti og samstöðu mikilvægustu hráefnin í uppskriftina.

Brýnast verkefni næstu mánuða er þó að vinna okkur út úr núverandi atvinnukreppu og vinda ofan af þeim ójöfnuði sem hefur aukist samfara henni; fyrst og fremst vegna, seinna, of lítilla og um margt rangra viðbragða stjórnvalda.

Í stað þess að ráðast gegn birtingarmynd kreppunnar og verja strax hærri upphæðum beint til þeirra sem urðu fyrir atvinnumissi og stóðu illa fyrir, lét ríkisstjórnin opinberum stofnunum s.s. Seðlabanka Íslands það eftir veita auknu fé í umferð gegnum bankana til að örva hagkerfið. 

Það fjármagn hefur fyrst og fremst gagnast þeim sem héldu vinnunni og endurspeglast nú í hærra húsnæðis- og verðbréfaverði, hærri verðbólgu og eignaójöfnuði. 

Þessi leið hefur ekki gagnast þeim sem misstu vinnuna og hafa mörg þurft að tæma sjóði sína eða taka lán til að halda sjó og búa börnum sínum eins eðlilegt líf og kostur er gegnum þessa kreppu.

Þess vegna erum við stödd hér í dag á baráttudegi launafólks – því það er verk að vinna fyrir jafnaðarmannaflokk Íslands, verkalýðshreyfinguna og önnur þau sem berjast fyrir jafnara og réttlátara samfélagi. 

Útlitið bjart segir fjármálaráðherra og virðist telja allt á eðlilegu róli.  

Vissulega skulum við að vera þakklát fyrir allt sem hefur áunnist í samfélaginu síðustu áratugina -  um margt erum við ríkt samfélag.

En við erum ríkt samfélag í sögulegri atvinnukreppu. Þar sem tugþúsundir vilja vinna en fá ekki vinnu - og er gert að bera þyngstu byrðar í heimsfaraldri; mest ungt fólk, konur og innflytjendur.

Og þetta er ljót birtingarmynd á ríku samfélagi. Ef ekki verður meira gert til að vinda ofan af þessum ójöfnuði getum við endað uppi með klofið samfélag til framtíðar.

Við lifum í ríku samfélagi sem sættir sig við að yfir 6000 börn lifa við skort, 

öryrkjar og margir eldri borgurum þurfa að framfleyta sér við fátæktarmörk – og horfa á lífskjarabilið aukast ár frá ári.

Þar sem óöryggi á húsnæðismarkaði er viðvarandi og ungt fólk hefur ekki efni á því að kaupa íbúð eða að leigja á almennum leigumarkaði. 

Þar sem það kostar of mikið að veikjast, hvort sem er á líkama og sál. Og margir fá ekki aðgang að viðunandi heilbrigðisþjónustu.

Þar sem margir innflytjendur búa við hörmulegan aðbúnað - fá ekki sömu tækifæri og hafa ekki sams konar öryggisnet og við sem fæddumst hér.

Þar sem námsmönnum er boðið upp á svo mikið lélegri skilyrði en í nágrannalöndunum að maður efast um að stjórnvöld geri sér grein fyrir gildi þeirrar fjárfestingar sem menntun er.

EN… þar sem örfáum einstaklingum í samfélaginu er hins vegar gert mögulegt að mokgræða á sameiginlegum auðlindum þjóðarinnar, án þess að hún fái sanngjarnan hlut af arðinum. 

Útlitið gæti verið bjartar hvað sem fjármálaráðherra finnst.

Ekki síst þegar ríkisstjórnin lætur þetta ekki einungis viðgangast heldur dregur tennur kerfisbundið úr eftirlitsstofnunum til að auðvelda þá óheillaþróun sem óheyrileg auðsöfnun.

Samfylkingin tekur undir með verkalýðshreyfingunni um að það sé nóg til– en það þarf hins vegar pólitískan vilja við landsstjórnina til þess að skipta gæðunum jafnar. 

Því er til mikils að vinna að hér verði mynduð ríkisstjórn í haust með flokkum innanborðs sem vilja byggja á meiri jöfnuði, jafnvægi og félagslegu réttlæti. 

Stjórn sem ræðst strax í markvissar aðgerðir til að jafna og bæta kjör alls almennings í landinu. Skapar aðstæður fyrir barnvænt samfélag þar sem jafnvægi ríkir milli vinnu og einkalífs, þar sem allir hafa aðgang að öruggu húsnæði og gjaldfrjálsri opinberri heilbrigðisþjónustu.  Sem tryggir öllu fólki öryggi og tækifæri frá vöggu til grafar.

Ríkisstjórn sem er tilbúin stokka upp í flóknum kerfum og gerir þau mannvænni. Félagshyggjustjórn sem sættir sig ekki við atvinnuleysi næstu árin heldur brettir upp ermarnar og skapar fleiri störf. M.a. með því að ráðast í græna atvinnubyltingu um land allt.

Hún þarf að efla fjölþjóðlegt samstarf og tryggja það hin óumflýjanlega tæknibylgja - sem ríður nú yfir - sé öllum til hagsbóta ekki fáum útvöldum.

Að hún leiði til aukinnar verðmætasköpunar, minna vistspors og meiri jöfnuðar en auðurinn af sjálfvirknivæðingunni renni ekki til enn færri aðila á enn meiri hraða enn áður hefur þekkst.

Og þannig stjórn þarf að vera tilbúin til róttækra loftlagsaðgerða sem tryggja sanngjörn umskipti - þannig að þær aðgerðir bitni ekki harðast á þeim sem síst skyldi - heldur skapi okkur öllum sem nú lifum - og framtíðarkynslóðum - velsæld og betri aðstæður.

Slík stjórn þarf, ólíkt núverandi að hafa hugmyndaflug og kjark til skoða nýjar leiðir og horfa kokhraust til framtíðar. 

Sækja svo fram og komast fyrir vaðið í stað þess að vera í eilífum viðbrögðum.

Þetta er annað árið í röð sem við komumst ekki í kröfugöngur eða getum hist í hefðbundnu vöfflukaffi í heimabyggð.

En þótt samtakamáttur launafólks verði kannski ekki svo sýnilegur á götum úti, heldur barátta verkalýðshreyfingarinnar, og Samfylkingarinnar, fyrir jafnara og öruggara samfélagi áfram. Og ég heiti því að auðnist Samfylkingunni – jafnaðarmannaflokki Íslands að leiða næstu ríkisstjórn verða krefjandi verkefni ekki tekin neinum vettlingatökum.

Ég óska jafnaðarmönnum, verkalýðshreyfingunni og öllu launafólki innilega til hamingju með daginn.

Kæru félagar, til hamingju með daginn! 

Það er ljóst að það hefur því miður ríkt ófremdarástand í einu af mikilvægustu heilbrigðismálum þessa kjörtímabils sem snúast um heilbrigði kvenna; breytingar á skimun á legháls – og brjóstakrabbameini. Ástæðan fyrir ákvörðuninni um að breyta ferlinu hefur því miður ekki verið skýrð nægilega vel fyrir konum. Og þó að yfirlýst markmið með breyttu fyrirkomulagi sé að færa skimunarfyrirkomulagið nær því sem mælt er með í alþjóðlegum skimunarleiðbeiningum og í samræmi við framtíðarsýn og markmið heilbrigðisstefnu til ársins 2030 sem Alþingi samþykkti 2019, þá hefur framkvæmdin því miður verið klúðursleg, óljós og umfram allt illa kynnt fyrir konum. Það hefur valdið konum og aðstandendum þeirra óöryggi og vantrausti þeirra á kerfið sem á að þjóna konum og þeirra heilbrigði. Nú er svo komið að fimm stofnanir innan heilbrigðiskerfisins bera ábyrgð á breyttu skipulagi og framkvæmd skimana hjá konum fyrir krabbameini.

Þetta klúður hefur reynst afdrifaríkt og nú er svo komið að aðgerðahópur rúmlega 14 þúsund kvenna og aðstandenda þeirra, sem hóf undirskriftasöfnun fyrir rúmum tveimur mánuðum, sendi frá sér fréttatilkynningu í gær um að konur, sem fóru í skimun í nóvember á síðasta ári, séu ekki enn búnar að fá niðurstöður í sínum rannsóknum á þessu ári.

Aðrar konur hafa nú jafnvel fengið þá niðurstöðu að þurfa í frekari rannsóknir eftir nærri 6 mánaða ferli i óvissu og ótta og allt að 4 vikna bið að komast í þær rannsóknir. Slík framkvæmd getur ekki verið boðleg, hvorki konum og aðstandendum þeirra, né læknum þeirra nú í sumarbyrjun 2021. Það er greinilegt að ferli greininga og miðlun niðurstaða úr skimun fyrir leghálskrabbameini er í einhverjum ólestri og skipuleg upplýsingagjöf til kvenna um þeirra stöðu er ónóg þegar margir mánuðir hafa liðið án þess að leghálsskimanir og ferlarnir við þær hafa verið skýrðir almennilega út fyrir konum, hvað þá fyrir fagaðilum.

Eykur á ótta kvenna og vantrú á heilbrigðiskerfi

Ákvörðun að tillögu Skimunarráðs um að samhæfa skimunarferli hér á landi í átt að alþjóðlegum stöðlum og vinnubrögðum er góðra gjalda verð, en ef einhver þáttur vinnulagsins sem við höfum nú þegar er að virka, af hverju að rekja það upp ? Ef tilgangurinn var sá að færa skipulagið nær alþjóðlegum stöðlum, hvers vegna var ekki búið að samræma og skipuleggja ferlana til að skimunin og miðlun niðurstaðanna úr þeim gengi hratt og skipulega fyrir sig þegar fyrstu sýnin voru send til Danmerkur ? Og hvers vegna var ákveðið að semja við rannsóknarstofu í Danmörku um greiningu leghálssýna sem tekin eru hér á landi þegar hægt var að framkvæma þær rannsóknir hér á landi sem samkvæmt sérfræðingum hefði þýtt hraðara og markvissara ferli ? Ef um var að ræða að kostnaður við rannsóknirnar sé lægri í Danmörku en á Íslandi, líkt og heilbrigðisráðuneytið hefur haldið fram, þá hafa engin skýr gögn um það verið lögð fram um þann lægri kostnað.

Konur eiga ekki að þurfa að bíða í marga mánuði eftir að fá niðurstöður í sínar persónlegu legháls-eða brjóstaskimanir. Það býr til óvissu, hræðslu og vantraust kvenna á heilbrigðiskerfið sem á að vera sterkt og öflugt fyrir þær. Núverandi staða í þessu risastóra kvennaheilbrigðismáli er óviðundandi og tryggir hvorki öryggi né gæði sem konur og aðstandendur þeirra eiga skilið.

Rósa Björk, þingmaður, skrifar um ástandið og óvissuna sem nú ríkir í heilbrigðismálum kvenna.  

„Ekki leikur vafi á því að skráning eigna á aflands- og lágskattasvæðum til þess að forðast eðlileg skattskil og tryggja leynd er andstæð hagsmunum alls almennings og hefur í för með sér margvíslegan óbeinan skaða sem útilokað er að meta að fullu til fjár.“ (Eignir Íslendinga á aflandssvæðum, bls. 11)

Það var rétt fyrir kosningar haustið 2016 sem starfshópur skilaði fjármála- og efnahagsráðherra skýrslu um eignir Íslendinga á aflandssvæðum. Ráðherrann ákvað að setja skýrsluna ofan í skúffu. Nýr ráðherra birti hana árið 2017. Starfshópurinn hafði ekki mikinn tíma til að vinna skýrsluna og rýna flókin gögn til að draga ályktanir og kallaði eftir frekari rannsóknum til að fyrirbyggja stórfelld skattsvik.

Ég hef óskað eftir sérstakri umræðu á Alþingi við fjármála- og efnahagsráðherra um eignir Íslendinga á aflandssvæðum þar sem mikilvægum spurningum er varpað fram og svara vænst frá ráðherranum. Þeim sama ráðherra og stakk skýrslunni í skúffuna haustið 2016.

Í árslok 2007 voru 56% Úrvalsvísitölu Kauphallarinnar í eigu aflandsfélaga. Þessi félög voru að lang mestu leyti í eigu Íslendinga og sama gilti um óskráð félög í aflandseignarhaldi. Við þurfum svör við því hve stór hluti Úrvalsvísitölu Kauphallarinnar er í eigu aflandsfélaga núna vorið 2021 og hve stór hluti þeirra félaga er í eigu Íslendinga.

Í ljósi reynslunnar og ef ætlunin er að fyrirbyggja tjónið áður en það verður að veruleika, benda skýrsluhöfundar á að best sé að beina sjónum framar öðru að þeim greinum milliríkjaviðskipta þar sem virðisaukinn er mestur og vex hraðast hverju sinni. Því vaknar spurningin um hvort sjónum eftirlits og skattrannsókna hefur verið beint í þessa átt síðast liðinn áratug.

Milliverðlagning felst oftast í því að innflutningsverð er skráð hærra en raunverulegt innkaupsverð eða að útflutningsverð er skráð of lágt. Þannig verða til tekjur erlendis sem safnast fyrir á aflandssvæðum. Ólögmæt milliverðlagning í vöruviðskiptum milli ríka er algengt form skattsvika í ýmsum löndum. Rannsaka þarf ólögmætrar milliverðlagningar í vöruviðskiptum m.a. með sundurliðun á vöruviðskiptum á milli landa. Ætli þess konar rannsóknir hafi farið fram hér á landi síðast liðin ár?

Í skýrslunni kemur fram að í gögnum Seðlabanka Íslands um utanríkisviðskipti og fjármagnsjöfnuð fram til ársins 2010, sé undir liðunum „skekkjur og vantalið“ mikið misræmi. Ekki eru til heimildir um hvert þessir peningar fóru en hugsanlega hefur verið um dulinn fjármagnsflótta að ræða eða peningaþvætti. Svara þarf því hvernig staðan er á þessum liðum núna og hvort óskráðar fjármagnstilfærslur hafi verið rannsakaðar m.t.t. peningaþvættis og flutnings á aflandsreikninga.

Alþjóðleg stórfyrirtæki nýta sér mörg þau tækifæri sem þau búa yfir til að flytja arð þangað sem gjöld eru lægst. Íslenski kaupskipaflotinn er allur skráður erlendis og áhafna- og starfsmannaleigur einnig. Þetta segja skýrsluhöfundar að megi kalla „hentiskráningu“ eigna og tekna. Slíka skráningu sem íslensk fyrirtæki eða fyrirtæki með starfsemi á Íslandi ástunda þarf að kortleggja.

Alþjóðleg samvinna hefur aukist á undanförnum árum um aðgerðir gegn skattakjólum og öflun upplýsinga um raunverulega eigendur aflandsfélaga. Kallað er eftir enn frekari alþjóðlegri samvinnu, nú síðast frá forseta Bandaríkjanna. Þátttaka Íslendinga á alþjóðavísu í aðgerðum gegn skattaskjólum þarf að vera markviss.

Til að koma í veg fyrir að skaðinn sem átti sér stað við aflandsvæðinu Íslands endurtaki sig í einhverri mynd verður að rannsaka, kortleggja, vinna að vandaðri lagasetningu og vinna með öðrum þjóðum gegn notkun skattaskjóla.

Skattaskjól eru nýtt af fólki sem vill fela peningana sína fyrir Skattinum og láta aðra bera uppi sinn hlut í velferðarkerfinu.

"Ég hef óskað eftir sérstakri umræðu á Alþingi við fjármála- og efnahagsráðherra um eignir Íslendinga á aflandssvæðum þar sem mikilvægum spurningum er varpað fram og svara vænst frá ráðherranum. Þeim sama ráðherra og stakk skýrslunni í skúffuna haustið 2016."

Stefnumót með frambjóðendum – spurt og spjallað? 

Hver er uppáhaldsmatur Jóa? Fyrir hverju brennur hann?

Þetta og margt margt fleira færðu að vita ef þú sest við skjáinn á næstu dögum til að kynnast frambjóðendum okkar í þremur efstu sætunum í Reykjavíkurkjördæmunum suður og norður.

„Vinnum næstu kosningar og tryggjum að upp úr kórónukreppunni rísi réttlátara samfélag sem byggir á fjölbreyttu og sjálfbæru atvinnulífi, sanngjörnum leikreglum á vinnumarkaði og sterku velferðarkerfi þar sem enginn er skilinn eftir.“ Jóhann Páll.

Samfylkingarfélagið í Reykjavík býður til rafrænna stefnumóta með þeim Jóhanni Páli, Helgu Völu, Kristrúnu, Dagbjörtu, Viðari og Rósu Björk núna í byrjun maí sem hér segir: 

Þriðjudaginn 4. maí - Jóhann Páll Jóhannsson: https://zoom.us/j/97667176763

Miðvikudaginn 5. maí - Helga Vala Helgadóttir: https://zoom.us/j/94318407885

Fimmtudaginn 6. maí - Kristrún Frostadóttir: https://zoom.us/j/95333064055

Þriðjudaginn 11. maí - Dagbjört Hákonardóttir: https://zoom.us/j/98666374908

Miðvikudaginn 12. maí - Viðar Eggertsson: https://zoom.us/j/94026634251 

Fimmtudaginn 13.. maí - Rósa Björk Brynjólfsdóttir: https://zoom.us/j/96329319788

Blaðamaður og stjórnmálahagfræðingur.
Fæddur 1992. 

Nýfluttur frá Bretlandi eftir framhaldsnám í evrópskri stjórnmálahagfræði og sagnfræði. Maki er Anna Bergljót Gunnarsdóttir, nýdoktor í efnafræði við Cambridge-háskóla. 

„Vinnum næstu kosningar og tryggjum að upp úr kórónukreppunni rísi réttlátara samfélag sem byggir á fjölbreyttu og sjálfbæru atvinnulífi, sanngjörnum leikreglum á vinnumarkaði og sterku velferðarkerfi þar sem enginn er skilinn eftir.“

Samfylkingin verður að ná góðum árangri í Alþingiskosningum 2021 svo við getum skipt um kúrs og myndað sterka félagshyggjustjórn á Íslandi með skýra framtíðarsýn í atvinnumálum, velferðarmálum og loftslagsmálum. Við þurfum að koma í veg fyrir að hægriöflin noti kórónuástandið til að skemma sameiginlegu kerfin okkar og grafa undan samstöðu vinnandi fólks. Stóra verkefni Samfylkingarinnar er að leiða saman umbótaöflin á Íslandi og tryggja að upp úr kórónukreppunni rísi réttlátara samfélag sem byggir á fjölbreyttu og sjálfbæru atvinnulífi, sanngjörnum leikreglum á vinnumarkaði og sterku velferðarkerfi þar sem enginn er skilinn eftir.

Menntun og störf

Ég starfaði sem blaðamaður á Stundinni frá stofnun fjölmiðilsins 2015 til 2019 og áður á DV. Hef þrisvar sinnum unnið til blaðamannaverðlauna fyrir störf mín, m.a. fyrir umfjöllun um lekamálið árið 2014 og uppreist æru kynferðisbrotamanna 2017 og auk þess hlotið tilnefningar, m.a. árið 2018 fyrir umfjöllun um viðskipti Bjarna Benediktssonar og fjölskyldu hans við Glitni í aðdraganda bankahrunsins. 

Ég lauk meistaranámi í evrópskri stjórnmálahagfræði við LSE í haust og meistaranámi í sagnfræði frá Edinborgarháskóla árið 2017. Áður tók ég BA í heimspeki við Háskóla Íslands með lögfræði á alþjóðasviði sem aukagrein. Eftir að ég lauk námi og flutti til Íslands ákvað ég að breyta til, hætta í blaðamennsku og skrá mig í Samfylkinguna. Síðan hef ég m.a. starfað við ráðgjöf og hugmyndavinnu fyrir þingflokkinn okkar, t.d. vinnslu kynningarritsins Ábyrga leiðin – úr atvinnukreppu til grænnar framtíðar.

Á meðal þeirra ýmsu mála sem ég vil beita mér fyrir eru eftirfarandi: 

Dregið verði úr tekjuskerðingum í barnabótakerfinu svo það verði almennt stuðningsnet líkt og á hinum Norðurlöndunum

foreldrar í láglaunastörfum fái fæðingarorlofsgreiðslur sem samsvara lágmarkslaunum en ekki aðeins 80% af fyrri tekjum

Húsnæðisstuðningur verði aukinn og ráðist í markvissar aðgerðir til að tryggja húsnæðisöryggi, m.a. með auknum stofnframlögum til uppbyggingar almenna íbúðakerfisins 

Hæstu tekjur verði skattlagðar með sambærilegum hætti og í Danmörku og Svíþjóð til að mæta auknum útgjöldum til velferðarmála og innleiddur verði stóreignaskattur með sanngjörnu fríeignamarki

Auðlindarentunni í sjávarútvegi verði skilað til þjóðarinnar með blandaðri leið veiðigjalda og uppboðs og spornað verði gegn samþjöppun og yfirgangi stórútgerða með skýrari reglum um yfir­ráð tengdra aðila yfir afla­hlut­deild­um og skilvirkri framkvæmd þeirra

Ísland taki slaginn á alþjóðavettvangi gegn efnahagslegu misrétti, skaðlegri skattasamkeppni og yfirgangi hinna stóru og sterku, standi með jaðarsettum hópum og rétti kvenna yfir eigin líkama, mótmæli mannréttindabrotum hvar sem þau eru framin og axli ábyrgð í flóttamannamálum með mannúðlegri móttöku hælisleitenda

Ráðist verði í endurskoðun á lagaumhverfi og stjórnsýslu barnaverndar- og umgengnismála til að tryggja að börn njóti vafans þegar grunur er um ofbeldi á heimili 

Mótuð verði sjálfbær atvinnu- og iðnaðarstefna fyrir Ísland með áherslu á hugvit, nýsköpun og háframleiðnigreinar 

Ríkisstjórn Íslands setji markmið um 60 prósenta samdrátt í losun gróðurhúsalofttegunda fyrir árið 2030 eins og Evrópuþingið og leggi fram metnaðarfyllri aðgerðaáætlun í loftslagsmálum sem felur í sér hröðun orkuskipta, stóreflingu almenningssamgangna og markvissar aðgerðir til að bæta landnýtingu og draga úr losun frá landbúnaði

Stefnumót með frambjóðanda - Jóhann Páll Jóhannsson

Einhver mikilvægasta auðlind í hverju lýðræðissamfélagi eru frjálsir fjölmiðlar þar sem fagleg og gagnrýnin umfjöllun veitir valdamönnum aðhald og heldur almenningi upplýstum.

Frjáls fjölmiðlun snýst ekki um eignarhald eins og oft er látið að liggja – heldur frelsi starfsfólks undan afskiptum eigenda eða pólitískra fulltrúa. Frjáls fjölmiðlun snýst um trúnað við siðareglur og vinnulag – og trúnað við almenning sem á heimtingu á því að fá að móta sér skoðanir á grundvelli upplýsinga og staðreynda frekar en að vera mataður á tröllasögum og áróðri hagsmunaaðila. Til allrar hamingju eru enn að störfum slíkir fjölmiðlar í landinu. Ríkisútvarpið er þar á meðal. Það er og á að vera frjáls fjölmiðill í þjónustu einskis nema eiganda síns, sem er íslenska þjóðin.

Fyrirmyndar-dæmi um góða og faglega fréttamennsku var í nóvembermánuði 2019 þegar upplýsingar komu fram í fréttaþættinum Kveik í Ríkisútvarpinu um starfshætti fyrirtækisins Samherja í Namibíu. Í kjölfarið hófst sakamálarannsókn sem enn stendur þar sem menn eru með réttarstöðu grunaðra. Varnir forsvarsmanna Samherja hafa ekki falist í því að hrekja það efnislega sem kom fram í þessum þáttum heldur hinu að sverta heimildamenn og veitast að fréttamönnum sem efnið unnu, með kærumálum til siðanefndar og dreifingu á áróðursmyndböndum þar sem sérstaklega er vegið að Helga Seljan, fréttamanninum sem bar hitann og þungann af þessari þáttagerð.

Forsvarsmenn Samherja neita að eiga orðastað við Ríkisútvarpið. Þeir neita að svara efnislegum spurningum með öðru en myndböndum um illt innræti Helga Seljan. Þeir halda því þráfaldlega fram að hjá Ríkisútvarpið og starfsfólk þess láti stjórnast af illum hug í garð Samherja, rétt eins og RÚV hafi í sjálfu sér einhverjar skoðanir eða tilfinningar gagnvart fyrirtækjum útí bæ. Ekki fer á milli mála að ætlun forsvarsmanna Samherja er að hræða fréttamenn frá því að sinna vinnu sinni, enda virðast þeir telja sig hafna yfir óháða umfjöllun frjálsra fjölmiðla.

Á dögunum spurði ég í fyrirspurnartíma á Alþingi Lilju Alfreðsdóttur menntamálaráðherra um afstöðu hennar til þessara árása forsvarsmanna Samherja á fréttamenn RÚV. Í máli hennar kom fram eindreginn stuðningur við fréttamenn og stofnunina. Það er mjög mikilvægt að starfsfólk RÚV fái slík skilaboð frá æðsta yfirmanni stofnunarinnar og líka forsvarsmenn Samherja, sem hafa líka ráðist í miklar hefndaraðgerðir gagnvart starfsfólki Seðlabankans vegna rannsókna þeirrar stofnunar á meintum gjaldeyrisbrotum Samherja í Hruninu.

Viðbrögð annarra ráðherra hafa því miður ekki verið jafn eindregin og hjá Lilju. Katrín Jakobsdóttir forsætisráðherravar í sama fyrirspurnartíma spurð um afstöðu sína gagnvart orðum Seðlabankastjóra um framgöngu forsvarsmanna Samherja og svaraði með býsna almennum orðum um hagsmunaverði og hagsmunavörslu um leið og hún nefndi að Seðlabankastjóri hefði betur nefnt einhver dæmi máli sínu til stuðnings. Þau dæmi eru kunn flestum þeim sem á annað borð fylgjast með þjóðmálum.

Að sjálfsögðu þarf forsætisráðherra landsins að stíga varlega til jarðar þegar rætt er um sakamál sem enn eru í rannsókn. En óneitanlega mætti það fólk sem sinnir eftirlitsskyldum fyrir samfélagið – í fjölmiðlum og fjármálaeftirliti – finna eindregnari stuðning á æðstu stöðum þegar að því er sótt af slíku offorsi.

Guðmundur Andri, þingmaður, skrifar um mikilvægi þess að fjölmiðlafólk fái frelsi til að starfa án afskipta sérhagsmunaaðila. 

Nú blása vorvindar og veirufjandinn því miður kominn aftur á kreik. Staðan er viðkvæm og stjórnvöld verða að hafa úrræði til að bregðast við. Við upphaf vikunnar tók Samfylkingin af skarið og lagði fram frumvarp sem gerir ráðherra kleift að skylda komufólk til dvalar í sóttvarnarhúsi. Þá hrökk ríkisstjórnin í gang eftir að hafa legið í dvala og hún kynnti í kjölfarið til leiks nýjar aðgerðir á blaðamannafundi sem okkur þótti mörgum afar ruglingslegur og kveikja fleiri spurningar en hann svaraði. 

Í baráttunni við kórónaveiruna reiðum við okkur á okkar helstu sérfræðinga, þríeykið góða og auðvitað starfsfólk heilbrigðiskerfisins sem hefur unnið algjört kraftaverk á síðustu mánuðum. Þegar okkur þykir sundrung ríkisstjórnarinnar koma niður á aðgerðum í þágu sóttvarna, verðum við að bregðast við og leiða það fram sem sóttvarnaryfirvöld og almenningur eru að kalla á.

Hlutverk okkar í stjórnmálum er afar mikilvægt við þessar aðstæður. Það er undir okkur komið að draga úr áhrifum veirunnar og koma í veg fyrir óþarfa þjáningu fólks. Tryggja að faraldurinn hafi ekki langtímaáhrif á líkamlega og andlega heilsu almennings. 

Það er líka í okkar höndum að milda efnahagslega höggið eins og hægt er og dreifa byrðunum jafnar. Aðalatriðið er að við þurfum að koma fólki til starfa, bæði í einkageiranum og hjá hinu opinbera. Enda blasir við að í verstu atvinnukreppu á Íslandi frá upphafi mælinga er ekki rétti tíminn til að karpa um hlutfallslegt vægi hvors fyrir sig.

Samfylkingin hefur lagt til leið út úr atvinnukreppunni sem felst í skapa atvinnu fyrir fólk, tryggja velferð og leggja nýjar grænar stoðir undir hagkerfið. Það er kominn tími á nútímalegri nálgun í efnahagsmálum, á nýjar og ferskar lausnir við áskorunum samtímans. Því við stöndum andspænis framtíð byltingarkenndra breytinga og það er okkar að tryggja að hún verði okkur hagfelld. Ríkisstjórnin býður hins vegar upp á gamaldags lausnir, úrelta hugmyndafræði - og vill ræsa vélina óbreytta að loknum heimsfaraldri. 

Þannig er erindi okkar jafnaðarmanna er brýnna en oftast áður, og við ætlum okkur stóra hluti í kosningunum í haust!

Nú þegar hafa öflugir og fjölbreyttir framboðslistar verið kynntir í fimm af sex kjördæmum og þrjú efstu sætin liggja fyrir í því sjötta. Þeir eru skipaðir spennandi flóru fólks hvaðanæva úr samfélaginu, blanda af nýju fólki og reynsluboltum. Og við erum svo lánsöm að hafa í okkar framlínu fólk sem hefur verið valið af sínum sveitungum til að sinna þeirra mikilvægustu málum í heimabyggð, landslið sveitarstjórnarfólks hefur ákveðið að gefa kost á sér fyrir Samfylkinguna í þessum kosningum!

Það er mikill hugur í nýjum frambjóðendum sem bætast við gríðarlega öfluga sveit þingmanna sem halda ríkisstjórninni við efnið síðustu mánuði þingsins. Þá hefur Kristján Guy Burgess þegar hafið störf sem kosningastjóri flokksins en honum hefur verið falið að vinna að því að við göngum öll vel í takt og í sókn fyrir jafnaðarstefnuna. Mikil vinna á sér nú stað að samhæfa vinnu starfsfólks hvort heldur sem er á skrifstofu eða þingflokki þannig að starfið verði sem markvissast og allir séu með auga á sama markmiði. 

Okkur allra bíður nú það verkefni að afla kosningastefnu okkar stuðnings til að tryggja Samfylkingunni forystu í næstu ríkisstjórn. Ríkisstjórn sem hefur félagslegt réttlæti, ábyrga efnahagsstjórn og græna uppbyggingu um allt Ísland að leiðarljósi. Ég hlakka til þessa verkefnis með ykkur og ítreka mikilvægi þess að við verðum samstillt í þeirri baráttu, því til mikils er að vinna.

Svo stöndum saman kæru félagar, brettum upp ermar og hefjumst handa - því það skiptir þjóðina miklu máli að sjónarmið jafnaðarstefnunnar verði leiðarljós við stjórn landsins.

Stefnumót með frambjóðendum – spurt og spjallað?

Hver er uppáhaldsmatur Kristrúnar? Fyrir hverju brennur hún?

„Samfylkingin á að stíga fast til jarðar og af öryggi í efnahagsmálum og endurskilgreina hvað felst í ábyrgri efnahagsstjórn er taki mið af áskorunum framtíðarinnar og kröfum um öflugt velferðarsamfélag sem stuðli að jafnrétti og jöfnum tækifærum.“ - Kristrún Frostadóttir.

Fædd 1988, gift Einari B. Ingvarssyni, dóttir okkar er María Herdís (f. 2019). 

Starfaði sem aðalhagfræðingur Kviku banka. Er með framhaldsmenntun í hagfræði frá Boston háskóla og í alþjóðafræðum með áherslu á hagstjórn frá Yale háskóla í Bandaríkjunum. Hef starfað sem efnahagsgreinandi í Bandaríkjunum, Bretlandi og á Íslandi.

„Samfylkingin á að stíga fast til jarðar og af öryggi í efnahagsmálum og endurskilgreina hvað felst í ábyrgri efnahagsstjórn er taki mið af áskorunum framtíðarinnar og kröfum um öflugt velferðarsamfélag sem stuðli að jafnrétti og jöfnum tækifærum.“ 

Efnahagsmál verða í brennidepli í næstu kosningum. Staða ríkisfjármála hefur gjörbreyst á nokkrum mánuðum. Nú reynir á djúpan skilning á eðli þess efnahagsvanda sem við er að etja og mikilvægt að umræðan snúist ekki um úreltar lausnir á sviði ríkisfjármála. Sú mýta er lífsseig í íslenskri stjórnmálaumræðu að þeir einir geti sýnt ábyrgð í efnahagsmálum sem eru kirfilega til hægri á hinu pólitíska litrófi. Þessa mýtu þarf að kveða niður. Framlag hins opinbera er alltof oft talað niður líkt og það sé eðli þess að vera fyrir og öll verðmætasköpun eigi sér stað í einkageiranum. Á sama tíma má greina tilhneigingu úr annarri átt til að tortryggja heilbrigðan fyrirtækjarekstur, öfluga samkeppnismarkaði og alþjóðaviðskipti. Þessi pólarísering, eða skautun, er skaðleg. Hvoru aflinu á að beita af meiri krafti hverju sinni, einkaframtakinu eða hinu opinbera, fer eftir aðstæðum og markmiðum hverju sinni. Þetta er grundvallaratriði sem sósíaldemókratar átta sig á.

Samfylkingin þarf að skerpa á áherslum sínum í efnahagsmálum fyrir næstu kosningar og sýna almenningi fram á að flokkurinn geti verið leiðandi í ábyrgri hagstjórn. Til þess þarf að ræða hvað felst í ábyrgri hagstjórn, en skilgreining á þessu hugtaki hefur tekið miklum breytingum undanfarin ár. Það hefur gerst með tilkomu fjölda nýrra rannsókna sem kollvarpa ýmsum kennisetningum sem hafa verið áberandi undanfarna áratugi og alltof sjaldan er tekið mið af í innlendri efnahagsumræðu. Sterkt samband er á milli heilbrigðs efnahagslífs og þeirra velferðarmála sem jafnaðarmenn standa vörð um. Því þarf að koma rækilega til skila að valið stendur ekki á milli gilda jafnaðarmanna og sterkrar efnahagstjórnar. Vöxtur sem eykur hag allra en ekki fárra er grundvallarforsenda betri lífskjara.

Ég vil nýta þekkingu mína á efnahagsmálum samfélaginu til góðs og vil tala tæpitungulaust. Almenning þyrstir í hreinskipta umræðu um efnahagsmál sem er laus við frasa og yfirborðskennt þras, og sem byggir á greiningum á grunni bestu þekkingar. Víða má merkja óþol á stjórnmálum meðal fólks sem vill alvöru samræður og skilning. Ungt fólk stendur þar framarlega í flokki. Samfylkingin burðast ekki með úreltar hugmyndafræðilegar kreddur um efnahagsmál og hefur því tækifæri til að eiga opið samtal við almenning. 

Samfylkingin hefur þannig alla burði til að ná til breiðs hóps með skýrum áherslum í efnahags- og velferðarmálum. Við þurfum að móta trúverðuga áætlun, á grundvelli bestu upplýsinga, um það hvernig við viljum stjórna landinu og hrinda henni í framkvæmd. Ég hef mikla trú á að Samfylkingin geti orðið kjölfesta í íslensku samfélagi líkt og systurflokkar hennar á Norðurlöndum. Ég er boðin og búin að taka þátt í þeirri vegferð.

Stefnumót með frambjóðanda - Kristrún Frostadóttir

Leit um „��"

3373 niðurstöður fundust við leit að „��"

Póstlisti Samfylkingarinnar

Samfylkingin

Flokkurinn

Flýtileiðir

Um Samfylkinguna

Vertu í bandi:

Leit um „���������������������������������������������������"

3373 niðurstöður fundust við leit að „���������������������������������������������������"