Ungt fólk og fólk á lágum tekjum hafi liðið mest fyrir sóttvarnaraðgerðir á tímum COVID. Mikilvægt sé að senda þau skilaboð að við séum öll í þessu saman. Þýskaland hafi gripið til svipaðra aðgerða eftir sameiningu Austur- og Vestur-Þýskalands á sínum tíma.

Sjóðurinn vill að fjármunirnir séu nýttir í almannaþágu, en segir jafnframt að boðskapur aðgerðarinnar sé það sem skipti mestu máli. Hér er stigið fast til jarðar og nýr tónn settur á sviði efnahagsmála. Því á bakvið boðskap um samstöðu liggja sterk efnahagsleg rök. Þar er Ísland ekki undanskilið.

Stór hluti þeirra sem eru án vinnu eða vinnulitlir hér á landi eru ungir einstaklingar og fólk undir meðaltekjum. Staða þessa fólks og framtíðarhorfur er falin á bakvið 1) punktstöðu um minni samdrátt í þjóðartekjum í fyrra en við var búist og 2) meðaltölum um ráðstöfunartekjur heimilanna sem ríkisstjórnin vitnar nú ósjaldan til að hafi aukist í fyrra.

Paul Krugman hagfræðingur orðar þetta ágætlega um stöðuna Vestanhafs:

„Sú staðreynd að meðaltekjur hafi haldist háar, að meðaltali hafi fólk það ágætt, hefur ekkert að gera með núverandi vanda. Milljónir eru enn án atvinnu.“

Nú síðast birtist eftirfarandi í umsögn fjármálaráðs um fjármálaáætlun ríkisstjórnarinnar út úr COVID:

„Sumar afleiðingar samdráttarins koma niður á flestum heimilum, s.s. hækkandi almennt verðlag, en atvinnuleysi kemur einungis niður á þeim sem fyrir því verða. Í framlagðri fjármálaáætlun er ítarleg umfjöllun um stöðu heimilanna þar sem byggt er á meðaltölum. Meðaltöl segja þó lítið þegar frávikin eru stór.“

„Aukið og langvarandi atvinnuleysi er ekki bara vandi einstakra hópa í samfélaginu. Áframhaldandi hátt atvinnuleysisstig mun kosta ríkissjóð í kringum 40 ma.kr. árlega út tímabilið sem er hátt í tvöföldun frá því sem var áætlað í málaflokkinn fyrir tilkomu kórónaveirufaraldursins.“

Þetta er 1,4% af landsframleiðslu. Það svipar til upphæðarinnar sem við munum greiða í vexti af allri skuldsetningunni sem nú hrannast upp vegna ástandsins og af skuldastabbanum sem fyrir var samkvæmt fjármálaáætlun.

Það að einblína á vexti af fjárhagslegum skuldum en líta framhjá kostnaðinum af því að vernda ekki mannauð er forneskjuleg nálgun og algjörlega úr takti við nýjustu rannsóknir. Í síðustu krísu var takmarkaður skilningur á því að niðurskurður í efnislegri fjárfestingu myndi skila sér í margföldun á viðhaldskostnaði síðar meir. Við virðumst hafa lært af því þó illa gangi að ýta úr hlaði opinberri fjárfestingu. Grípum aftur niður í umsögn fjármálaráðs:

„The Office of Government Property í Bretlandi hefur gefið út að frestun nauðsynlegs viðhalds geti aukið kostnað vegna viðhaldsins um 50% yfir 2-4 ára tímabil.“

Þessi krísa mun kenna okkur að skortur á stuðningi við fólk mun kosta okkur milljarða síðar meir. Spurningin er bara hvenær við erum móttækileg fyrir þessum upplýsingum – of seint eða í tæka tíð.

Raunverulegar áhyggjur framtíðarkynslóða

Fjármálaráðherra þreytist ekki á að ræða um framtíðarkynslóðir þegar skuldir ber á góma, en þá horfir hann fram hjá því að þetta fólk erfir líka vinnumarkaðinn sem út úr þessu ástandi kemur og samfélagsgerðina í heild sinni. Ungt fólk hefur ekki áhyggjur af skuldastöðu ríkissjóðs til skamms tíma þessa dagana. Það hafa áhyggjur af framtíðarhorfum sínum, möguleikum á að rækta eigin hæfileika og komast af stað í lífinu.

Fjöldi rannsókna hafa sýnt fram á að einstaklingar sem fara inn á vinnumarkaðinn í krísu verða með lægri lífstekjur fyrir vikið. Þetta á við um einstaklinga af öllum stéttum. En sýnt hefur verið fram á að þau verða verst úti sem stóðu höllum fæti fyrir. Fleiri rannsóknir sýna svo neikvæð áhrif á tekjur barna umræddra einstaklinga. Svona staða getur vegið á fjölskyldum í fleiri kynslóðir.

Þetta er vítahringurinn sem þarf að stoppa. Þetta snertir okkur öll. Þeir sem eldri eru þurfa að treysta á virkar vinnandi hendur. Atvinnuleysi getur haft langvarandi áhrif á virkni fólks á vinnumarkaði. Þá geta fjárhagsáhyggjur haft áhrif á barneignir ungra einstaklinga. Ein aðalbreytan í tekjuvexti þjóðar er atvinnuþátttaka og fólksfjölgun. Hagstæð lýðfræðileg þróun (aukin virkni, fleiri börn) er aðalforsenda þess að lífeyriskerfið geti staðið undir sér.

Þetta er ástæðan fyrir því að Alþjóðagjaldeyrissjóðurinn vekur okkur nú til umhugsunar um mikilvægi samstöðu. Ekki endilega af samúð gagnvart þeim sem verða fyrir áfallinu og ekki bara til að ýta undir heilbrigðari samfélagsvitund á tímum hamfara. Heldur vegna þess að þetta er góð efnahagsmálastefna sem tryggir heilbrigðan tekjuvöxt hagkerfisins.

Nýr tónn og ný nálgun í stjórnun efnahagsmála í takt við alþjóðlega umræðu er forsenda þess að skuldirnar sem hér byggjast upp út af COVID verði viðráðanlegar. Að við gröfum ekki undan mannauði, fólkinu sem skapar verðmætin. Rörsýn í fjármálum ríkissjóðs getur orðið til þess að kostnaðurinn af COVID verður meiri en ella, fjárhagslega og félagslega.

Alþjóðagjaldeyrissjóðurinn hefur lagt til að auðugir einstaklingar og fyrirtæki sem högnuðust á kórónakreppunni borgi eins konar „samstöðuskatta“. Tímabundinn skatt til að vinna gegn þeim ójöfnuði sem hefur ágerst síðastliðið ár.

Börn og ungmenni virðast smitast mun frekar af þessu breska afbrigði og eins og sóttvarnarlæknir segir þá er eitt smit nóg til að koma af stað nýrri bylgju.
 
 Landamærin okkar leka þrátt fyrir að nú sé krafist neikvæðs Covid-vottorðs af ferðafólki og tvöföld sýnataka framkvæmd með sóttkví á milli. Eftirlit með sóttkvínni er því miður lítil ef nokkur. Allt of margir segjast vita af fólki sem mætir til vinnu og skilar börnum í skóla þrátt fyrir að eiga að vera í sóttkví. Bara það að ekki sé fylgst með því hvernig fólk kemur sér af flugvellinum sendir þau skilaboð út í samfélagið að stjórnvöld hafi í raun ekki miklar áhyggjur af því hvort fólk virði sóttkví. Ef einungis 5% þeirra sem hingað koma svíkjast undan erum við í hverri viku með 70 einstaklinga sem geta borið smit út í samfélagið. Það skiptir því máli að auka varnirnar eða hætta þeim. Þetta hálfkák virðist ítrekað vera að koma okkur í vanda á sama tíma og ráðherrar ríkisstjórnarinnar senda afskaplega misvísandi skilaboð út um heim allan.
 
 Í síðustu viku komu dómsmálaráðherra og ferðamálaráðherra út af ríkisstjórnarfundi og tilkynntu opnun á ferðir fólks utan Schengen svæðis á næstu dögum. Ferðafólk með vottorð um bólusetningu eða mótefni væri velkomið. Heilbrigðisráðherra birtist næst og sagði litakóðunarkerfi taka gildi 1. maí sem gæfi fólki frá grænum og gulum svæðum ákveðið frelsi á landamærum en eldrauð svæði þýddu skyldudvöl í sóttvarnarhúsi. Þá birtist forsætisráðherra og sagði að þrátt fyrir vottorð yrði fólk að fara í sýnatöku og sóttkví.
 
 Það hefur gætt nokkurrar óþreyju í samfélaginu vegna þessara óskýru upplýsinga því þótt Evrópa sé með samræmt litakóðunarkerfi þá eru ríki utan Evrópusambandsins ekki með slíkt kerfi. Þá eru sum ríki með rauðar, gular og grænar borgir í bland. Þeir einstaklingar sem koma frá gulum og grænum svæðum mega þá koma með neikvætt Covid próf og fara í eina sýnatöku á landamærum en halda því næst út í samfélagið, óháð því hvaða ferðalag átti sér stað áður en í flug var haldið og hvar var millilent. Það hvernig farþegar landa utan litakóðunarkerfis eiga að einkenna sig er óljóst.
 
 Bretar leggja bann á óþörf ferðalög og ætla að sekta fyrir slíkt á sama tíma og ríkisstjórn Íslands býður sömu ferðalanga velkomna til Íslands. Nýsjálendingar banna öll óþörf ferðalög en ef ferð er nauðsynleg þá verður viðkomandi að dvelja í 14 daga sóttkví í sóttvarnarhúsi. Já, landamærin okkar leka og munu gera það áfram ef þessar marglaga reglur hinna ýmsu ráðherra taka gildi.

Sóttvarnarráðstafanir hafa enn á ný verulega íþyngjandi áhrif á daglegt líf okkar. Þetta eru eðlileg viðbrögð sóttvarnarlæknis sem sér smitum fjölga á ógnarhraða í samfélaginu með áður óþekktum hætti. 

Það eru gríðarleg vonbrigði í hvaða farveg málefni hjúkrunarheimilanna eru komin af hálfu heilbrigðisyfirvalda. Í september 2020 ákvað Fjarðabyggð að segja upp samningum við Sjúkratryggingar Íslands, samkvæmt uppsagnarákvæðum samninganna og skila þannig rekstri hjúkrunarheimilanna Hulduhlíðar og Uppsala aftur til ríkisins. Þetta var ekki léttvæg ákvörðun en vaxandi halli hefur verið á rekstri hjúkrunarheimilanna frá árinu 2014. Ástæðan er vanfjármögnun af hálfu ríkisins og fyrirséð er að hallinn verður einnig mikill á næstu árum að óbreyttu.

Áður en farið var í þessa uppsögn höfðu bæjaryfirvöld um árabil verið í viðræðum við heilbrigðisyfirvöld um málaflokkinn þar sem ljóst var að fjárhagslegur grundvöllur rekstursins var brostinn. Þannig er og var staðan, þrátt fyrir að yfirstjórn og starfsfólk heimilanna hafi lagt sig allt fram um að haga rekstrinum sem best miðað við aðstæður og gætt að faglegu starfi. Þessar viðræður báru engan árangur, ekki frekar en viðræðurnar frá því í september, þegar samningum var sagt upp.

Sveitarfélagið hefur lagt fé til hjúkrunarheimilanna úr rekstri sínum þrátt fyrir að ábyrgð málaflokksins og greiðsluskylda sé á hendi ríkisvaldsins. Bæjarstjórn Fjarðabyggðar ræddi strax í byrjun þessa ferils að ríkinu bæri að taka við rekstrinum þannig að enginn brestur yrði á þjónustu við heimilismenn á hjúkrunarheimilunum og að réttindi og kjör starfsmanna þeirri haldist óbreytt. Venjan hefur verið sú, eins og nýlegt dæmi sýnir þegar sveitarfélagið Hornafjörður skilaði rekstri á sínu hjúkrunarheimili aftur til ríkisins. Hér er verið að tala um að yfirfærslan byggi á aðilaskiptalögum sem eru eðlilegir og vandaðir stjórnsýsluhættir. Ríkisvaldið hefur í öllum nýlegri yfirfærslum verkefna til sveitarfélaganna samið á þeim grunni að réttindi starfsmanna haldist og nefni ég þá sem dæmi málefni fatlaðs fólks og grunnskólanna. Að ríkið skuli nú beita sér gegn starfsmannahópi sem tengist hjúkrunarheimilunum, sem er mikilvægur stuðningur við aldraða íbúa í viðkvæmri stöðu, felur ekki í sér mikla virðingu gagnvart honum. Það bendir einnig til fádæma skilningsleysis á stöðu atvinnumála í landinu í kjölfar kórónuveirufaraldursins.

Við erum langþreytt á framkomu og samskiptaleysi heilbrigðisráðherra, heilbrigðisráðuneytis og Sjúkratrygginga Íslands. Þrátt fyrir ítrekaðar beiðnir um svör og samtöl frá því í september 2020 er ekki brugðist við fyrr en 3. mars sl. Þá, fimm mánuðum og þremur dögum eftir að uppsögnin tók gildi, var okkur tilkynnt að Heilbrigðisstofnun Austurlands taki við rekstrinum 1. apríl nk. Þessum skilaboðum fylgdu þær upplýsingar að ráðuneytið ætlar ekki að taka tillit til aðilaskiptalaganna og sveitarfélagið verði að segja upp sínu starfsfólki sem nánast allt eru konur. Þetta eru óásættanleg vinnubrögð og framkoma. Óvissa sem þessi kemur illa niður á heimilisfólki og starfsmönnum hjúkrunarheimilanna. Það tekur steininn úr að skella þessu fram tæpum mánuði áður en yfirtakan á að fara fram og það er vond framkoma við fólkið sem er búið að standa sig gríðarlega vel í erfiðum aðstæðum heimsfaraldurs að bíða í óvissu með framhald sinna starfa.

Sveitarfélagið Fjarðabyggð hefur ásamt Vestmannaeyjabæ, sveitarfélaginu Hornafirði og Akureyrarbæ, verið með lausa samninga hjúkrunarheimila vegna vanfjármagnaðs rekstrar. Margoft hefur verið bent á það ósamræmi sem er í rekstrarumhverfi hjúkrunarheimilanna í landinu þar sem sum þeirra eru nú fjármögnuð beint af ríkisframlögum á meðan ofan talin sveitarfélög hafa rekið sín hjúkrunarheimili á daggjöldum. Sveitarfélögin hafa mætt halla á rekstri hjúkrunarheimila á þeirra vegum til að tryggja rekstur. Það er löngu tímabært að ríkisvaldið taki til skoðunar að 90% hjúkrunarheimila landsins standa ekki undir rekstri eins og margoft er búið að benda á.

Skýr verkaskipting milli ríkis og sveitarfélaga er mikilvæg. Það er sveitarfélögunum mikið kappsmál að á milli ríkis og sveitarfélaga ríki traust og samningsvilji um stór sem lítil mál. Að fjármögnun reksturs hjúkrunarheimila til fjölda ára lendi að hluta til á herðum sveitarfélaga er dæmi um að mjög rangt er gefið og hallar mikið á sveitarfélögin sem er ekki boðlegt. Áætlanir um að koma fleiri verkefnum yfir til sveitarfélaganna frá ríkinu er oft skynsamleg leið til að bæta þjónustu í nærsamfélaginu en sjaldnast fylgir nægilegt fjármagn með. Af því sem á undan er gengið í málefnum hjúkrunarheimilanna verður ekki séð að samningsvilji eða traust ríki og á því ber ríkisvaldið eitt ábyrgð. Að vanvirða sjónarmið annars samningsaðilans og hunsa samtal um farsælan framgang yfirfærslunnar, verður ekki til að greiða leið verkefnaflutnings til lengri tíma.

Hvert erum við að stefna? Ríkisvaldið þarf að taka skýra afstöðu og ekki er verra að það sé gert í samtali við fulltrúa sveitarfélaganna, einn ráðherra getur ekki tekið slíka ákvörðun.

Það eru gríðarleg vonbrigði í hvaða farveg málefni hjúkrunarheimilanna eru komin af hálfu heilbrigðisyfirvalda.

Aðalfundur Sveitastjórnarráðs Samfylkingarinnar verður haldinn rafrænt þann 15. apríl næstkomandi kl 17:00.

Sveitastjórnarráð Samfylkingarinnar – jafnaðarmannaflokks Íslands, skal skipað öllu því fólki sem kjörið er sem aðalmenn f.h. Samfylkingarinnar – jafnaðarmannaflokks Íslands í sveitastjórnir í landinu í sveitastjórnarkosningum hverju sinni. Fulltrúar af sameiginlegum framboðslistum eiga þar þó einungis sæti ef þeir eru félagar í Samfylkingunni – jafnaðarmannaflokki Íslands.

 
Dagskrá fundarins:

Skýrsla formanns sveitastjórnarráðs Péturs Hrafns Sigurðssonar

Ávarp formanns Samfylkingarinnar, Logi Einarsson

Betri samvinna og aukin ásýnd sveitarstjórnarfulltrúa innan Samfylkingarinnar, varaformaður Samfylkingarinnar Heiða Björg Hilmisdóttir

Fundur kjördæmisráðs Samfylkingarinnar í Norðausturkjördæmi verður haldinn miðvikudaginn 7. apríl kl. 20:00.
 

Fundurinn verður haldinn á Zoom. Frestur til að skrá sig er til 7. apríl kl.12:00, skráningaform barst í tölvupósti til þeirra sem eiga setu- og atkvæðisrétt. Fundarslóð verður send á skráða þátttakendur eftir að frestur rennur út til skráningar. 

Skrá mig á fundinn: https://forms.gle/ujzYAy4A488PNLmeA

Formaður kjördæmisráðs setur fundinn og tilnefnir fundarstjóra.

Fundarstjóri fer yfir fyrirkomulag og dagskrá fundarins. 

Formaður uppstillingarnefndar kynnir starf nefndarinnar og tillögu hennar að framboðslista.

Á fundi kjördæmisráðs Samfylkingarinnar í Norðausturkjördæmi 28. janúar sl. var samþykkt að viðhafa uppstillingu á framboðslista flokksins til Alþingiskosninganna 25. september nk.

Kjördæmisráðsfundur í Norðausturkjördæmi

Því fer fjarri að barnafjölskyldur á Íslandi fái jafn mikinn og góðan stuðning og tíðkast á öðrum Norðurlöndum. Í samtölum mínum við ungar konur með meðallaun, segja þær undantekningarlaust að þær fái engar barnabætur, barnabæturnar séu ekki fyrir þeirra börn. Þó þær velti við hverri krónu og aldrei sé afgangur um mánaðarmót sama hve margir yfirvinnutímar séu unnir. Um leið og foreldrarnir vinni meira til að geta veitt börnum sínum þokkalegt húsnæði, klæði, fæði og tómstundir, fái börnin lítinn tíma með foreldrum sínum og streitan við að skutla og sækja inn á milli vinnutarna taki sinn toll.

Hér á landi fá aðeins þær fjölskyldur sem eru með tekjur undir lágmarkstekjutryggingu, óskertar barnabætur. Barnabæturnar hér á landi byrja að skerðast um leið og launin hafa náð 351.000 kr á mánuði. Þegar mánaðarlaunin eru rétt rúmlega 600.000 kr á mánuði koma engar barnabætur og hafa minnkað verulega að því marki vegna grimmra tekjuskerðinga sem eru afleiðing af stefnu núverandi ríkisstjórnar.

Barnabætur eru greiddar út fjórum sinnum á ári. Fyrsta breytingin sem augljóslega þarf að gera er að greiða barnabætur út mánaðarlega til að lágmarka kostnað vegna yfirdráttar á bankareikningum og tryggja þar með að greiðslurnar verði eðlilegur partur af mánaðarlegum rekstri heimilisins.

Ef barnabætur yrðu greiddar út mánaðarlega þá næmu þær óskertar 31.000 kr á mánuði með einu barni undir 7 ára hjá sambúðarfólki en 44.000 kr til einstæðra foreldra. Ef börnin eru tvö og annað undir 7 ára er greiðslan 55.000 kr á mánuði hjá sambúðarfólki en 78.000 kr hjá einstæðum foreldrum.

Ef Ísland á að vera barnvænt samfélag líkt og við jafnaðarmenn ætlum okkur eftir næstu kosningar, verður að styðja við fleiri barnafjölskyldur. Í Noregi, Svíþjóð og Finnlandi eru barnabætur ekki tekjutengdar en í Danmörku hefjast skerðingar við háar tekjur. Tekjutengingin er í hinum norrænu ríkjunum í gegnum tekjuskattskerfið. Hugsunin er sú að með barnabótum séu kjör þeirra sem eru með börn á framfæri jöfnuð við kjör þeirra sem eru ekki með börn á framfæri. En tekjuhæstu einstaklingarnir greiða hins vegar hærri tekjuskatta en hinir.

Við í Samfylkingunni jafnaðarmannaflokki Íslands viljum taka örugg skref að barnvænu samfélagi. Fyrsta skrefið við fjárhagslegan stuðning við barnafjölskyldur á næsta kjörtímabili yrði að barnafjölskyldur með meðallaun fái óskertar barnabætur.

Sumir segja að stuðningur við barnafjölskyldur sé svo dýr. Það kosti milljarða að gera jafn vel og hin norrænu ríkin. Við í Samfylkingunni erum sannfærð um að sá kostnaður skili sér margfalt til baka með betri líðan barna og hagsæld. Og við bendum á að það sé líka dýrt að lækka skatta á fjármagnseigendur líkt og ríkisstjórnin hefur gert á þessu kjörtímabili. Að ekki sé talað um lækkun veiðigjalda. Okkar forgangsröðun er önnur.

Ég skora á stjórnmálamenn að gefa umræðu um barnafjölskyldur tíma í kosningabaráttunni sem framundan er. Sýnum að alvara og þungi sé í slagorðinu „Barnvænt Ísland“.

Oddný Harðardóttir, þingflokksformaður, skrifar hér um stöðu barnafjölskyldna á Íslandi. 

Stefnumót með frambjóðendum – spurt og spjallað?

Hver er uppáhaldsmatur Dagbjartar?
Fyrir hverju brennur hún?

Þetta og margt margt fleira færðu að vita ef þú sest við skjáinn á næstu dögum til að kynnast frambjóðendum okkar í þremur efstu sætunum í Reykjavíkurkjördæmunum suður og norður.

Samfylkingarfélagið í Reykjavík býður til rafrænna stefnumóta með þeim Jóhanni Páli, Helgu Völu, Kristrúnu, Dagbjörtu, Viðari og Rósu Björk núna í byrjun maí sem hér segir: 

Þriðjudaginn 4. maí - Jóhann Páll Jóhannsson: https://zoom.us/j/97667176763

Miðvikudaginn 5. maí - Helga Vala Helgadóttir: https://zoom.us/j/94318407885

Fimmtudaginn 6. maí - Kristrún Frostadóttir: https://zoom.us/j/95333064055


Miðvikudaginn 12. maí - Viðar Eggertsson: https://zoom.us/j/94026634251 

Miðvikudaginn 19, maí - Rósa Björk Brynjólfsdóttir: https://zoom.us/j/97255671240

Fimmtudaginn 20. maí - Dagbjört Hákonardóttir: https://zoom.us/j/99647786954

Stefnumót með frambjóðanda - Dagbjört Hákonardóttir

Framtíðina þarf að skapa núna. Þetta covid ár hefur heldur betur reynt á okkur öll, með misjöfnum hætti þó. Verkefnin hafa breyst, vinnustaðir lokað og störfum fækkað. En framundan er uppbygging og það er vor í lofti. Við þurfum að hafa kjark til að styðja á réttum stöðum við uppbyggingarferlið og við það fólk og fyrirtæki sem nauðsynlega þurfa á því að halda. Þannig þarf pólitískan kjark og útsjónarsemi til að fara í sértækar aðgerðir sem skila sér margfalt til framtíðar.

Samfylkingin kynnti í vikunni aðgerðarpakka í sex liðum sem ætti að koma til framkvæmda núna í sumarbyrjun. Þessar aðgerðir snúa flestar að því að koma atvinnuleitendum aftur til starfa, búa til hvata hjá fyrirtækjum að ráða til sín fólk, en einnig að grípa þá sem hafa um lengri tíma verið án atvinnu. Einnig leggjum við til skemmtilegri sumarmánuði fyrir okkur öll í samstarfi við listafólk víða um land sem hefur misst grundvöll tekna sinna síðustu mánuði vegna samkomutakmarkana. Tónlistarfólk og sviðslistafólk hefur misst sínar tekjur í rúmlega heilt ár og við því þarf að bregðast með öllum tiltækum ráðum. Okkar tillaga er að farið verði í styrkveitingar án tafar til viðburðahalds um allt land, þannig að allur almenningur fái notið tónleika og leiksýninga á bæjarhátíðum og um alla borg. Einfalt og skjótvirkt umsóknarkerfi fyrir skemmtilegra sumar.

Önnur tillaga sem ég vil vekja sérstaka athygli á varðar þá sem hafa verið í atvinnuleit undanfarna mánuði. Við leggjum til að veittur verði tímabundinn skattaafsláttur fyrir þá sem koma aftur til starfa eftir atvinnuleysi. Leiðin er einföld í framkvæmd því hún felur í sér tvöföldun persónuafsláttar í jafn marga mánuði og viðkomandi var án atvinnu. Þetta er ekki ósvipað og þekkist í fyrirtækjarekstri þar sem þau geta nýtt sér tap undanfarins árs á móti hagnaði þessa árs. Þannig getur sá sem missti vinnuna nýtt sér tekjufallið af liðnu ári sem  viðbótarpersónuafslátt í jafn marga mánuði og tekjufallið varði.

Tekjufall í kjölfar uppsagnar getur leitt til langvarandi alvarlegs fjárhagsvanda. Slíkur fjárhagsvandi sem velt er á undan fjölskyldum árum saman leiðir til aukins kostnaðar um allt kerfið. Það að fjárfesta með þessum hætti í fólki og fjölskyldum mun borga sig upp fyrr en ella og aðferðin er einföld í framkvæmd. Slík tímabundin hækkun á ráðstöfunartekjum fyrir þá sem urðu fyrir tekjufalli gagnast strax og þannig getur fólk í þessari stöðu greitt hraðar niður þær skuldir sem safnast hafa upp í því ástandi sem verið hefur.

Að leggja fyrirtækjum og einstaklingum tímabundið lið nú þegar við erum að koma okkur upp úr áfallinu er skynsamleg og góð fjárfesting til framtíðar. Við skulum sýna hugrekki og framkvæma hratt og vel.

Greinin birtist fyrst í Morgunblaðinu 15. maí.

Það þarf pólitískan kjark og útsjónarsemi til að fara í sértækar aðgerðir sem skila sér margfalt til framtíðar. Þennan kjark höfum við í Samfylkingunni og hugmyndir um það hvernig má byggja hér upp bjarta framtíð með almannahagsmuni að leiðarljósi. Aðgerðir fyrir venjulegt fólk sem vill lifa áhyggjulausu lífi. Hér nefni ég hluta af nýjum tillögum okkar.

Við sjáum til lands og veiran er á undanhaldi. Það er uppgangur fram undan og hann verður að vera í þágu okkar allra. Samfylkingin kynnti í vikunni sex vinnumarkaðs- og skattatillögur sem miða að því að flýta ráðningum og gera fólki kleift að vinna sig hraðar upp eftir atvinnuleysi. Tillögurnar auka fyrirsjáanleika fyrirtækja og launafólks inn í veturinn, verja afkomuöryggi og draga úr kostnaði vegna atvinnuleysis.

1% atvinnuleysi kostar ríkissjóð 6 milljarða króna á ári og tillögur okkar munu borga sig upp á 1 til 2 árum með aukinni virkni í hagkerfinu og hraðari tekjuvexti. Ein mikilvægasta aðgerðin sem við viljum að komi til framkvæmda strax í sumar er skattafsláttur fyrir fólk sem snýr aftur til starfa eftir atvinnuleysi. Útfærslan er einföld og felst í því að einstaklingur fær tvöfaldan persónuafslátt í jafn marga mánuði og viðkomandi var atvinnulaus.

Um er að ræða virka vinnumarkaðsaðgerð sem gerir fólki kleift að vinna upp tekjufall hraðar og getur skipt sköpum fyrir fjölskyldur sem hafa þurft að ganga á sjóði sína eða safnað skuldum vegna atvinnuleysis. Þetta er góð hagstjórn og dregur úr ójafnaðaráhrifum kórónuáfallsins. Samhliða þurfum við að styrkja öryggisnetin okkar, skerpa á ráðningarstyrkjum til að auka fyrirsjáanleika yfir vetrartímann og styðja betur við námsmenn og nýútskrifaða til að varðveita fjárfestingu okkar í ungu fólki.

Við leggjum einnig til aukinn stuðning við stúdenta og ráðningarstyrk til sex mánaða eftir útskrift úr háskóla eða iðnnámi. Þetta er sú efnahagsstefna sem Samfylkingin vill sjá og upptaktur að nýrri hugsun á sviði efnahagsmála þar sem kostnaður í dag er metinn í samanburði við kostnað í framtíð og glötuð tækifæri.

Þetta er nútímahagstjórn í takt við alþjóðlega þróun. Okkur gengur vel í baráttunni gegn veirunni. Það er skilvirkum sóttvörnum, vísindum, alþjóðasamstarfi og heilbrigðisstarfsfólkinu okkar að þakka – en ekki síst samstöðu almennings. Nú skulum við sigrast á efnahagsáhrifum faraldursins saman. Við erum í dauðafæri. Fjárfestum í fólki, hröðum ráðningum og búum í haginn fyrir betri framtíð.

Greinin birtist í Fréttablaðinu 13. maí.

Kristrún Frostadóttir skipar 1. sæti á lista Samfylkingarinnar í Reykjavíkurkjördæmi suður fyrir komandi þingkosningar. 

Þann 2. júní kemur til okkar Kristján Guy Burgess kosningastjóri flokksins og fjallar um áherslur í kosningabaráttunni. Verksvið Kristjáns í kosningabaráttunni um landið allt og verður mjög fróðlegt að heyra hvað hann hefur að segja.

Fundirnir byrja kl.10 eins og venjulega og þeim þarf að vera lokið kl.12.

Leit um „��"

3401 niðurstaða fannst við leit að „��"

Póstlisti Samfylkingarinnar

Samfylkingin

Flokkurinn

Flýtileiðir

Um Samfylkinguna

Vertu í bandi:

Leit um „���������������������������������������������������"

3401 niðurstaða fannst við leit að „���������������������������������������������������"