Þórunn Sveinbjarnardóttir formaður BHM og fyrrverandi þingmaður og ráðherra Samfylkingarinnar leiðir listann, í öðru sæti er þingmaðurinn og rithöfundurinn Guðmundur Andri Thorsson. Í þriðja sæti er Inga Björk Margrétar Bjarnadóttir listfræðingur sem hefur verið ötul baráttukona fyrir réttindum fatlaðs fólk og starfar fyrir Þroskahjálp, fjórða sæti skipar svo Guðmundur Ari Sigurjónsson bæjarfulltrúi Samfylkingarinnar á Seltjarnarnesi og tómstunda- og félagsmálafræðingur 

Listinn er skipaður 26 kraftmiklum frambjóðendum, með margs konar reynslu og þekkingu, sem allir eiga það sameiginlegt að vilja vinna að framgangi hugsjóna og málefna Samfylkingarinnar - jafnaðarmannaflokks Íslands og berjast af fullu afli fyrir hagsmunum íbúa kjördæmisins. 

“Ég vil þakka félögum mínum í Suðvesturkjördæmi traustið sem þau sýna mér með því að velja mig til að leiða framboðslista Samfylkingarinnar til Alþingis„ segir Þórunn Sveinbjarnardóttir, „Hér er saman kominn mjög öflugur hópur frambjóðenda sem á brýnt erindi við kjósendur í Kraganum“.

Þórunn er formaður BHM, fyrrverandi alþingismaður og umhverfisráðherra. Þórunn er stjórnmálafræðingur frá Háskóla Íslands og Johns Hopkins University, Paul H. Nitze School of Advanced International Studies.

Samfylkingin vinnur nú að því að skipa lista í öllum kjördæmum landsins. Áætlað er að listarnir í Norðaustur-, Suður- og Norðvesturkjördæmi verði fullskipaðir og kynntir fyrir páska.

Framboðslisti Samfylkingarinnar í Suðvesturkjördæmi:

Þórunn Sveinbjarnardóttir, formaður BHM

Guðmundur Andri Thorsson, alþingismaður og rithöfundur

Inga Björk Margrétar Bjarnadóttir, baráttukona fyrir réttindum fatlaðs fólks, starfsmaður Þroskahjálpar og listfræðingur

Guðmundur Ari Sigurjónsson, tómstunda- og félagsmálafræðingur og bæjarfulltrúi á Seltjarnarnesi

Sólveig Skaftadóttir, alþjóðafræðingur og starfsmaður þingflokks Samfylkingarinnar

Óskar Steinn Ómarsson, deildarstjóri á leikskóla

Donata H. Bukowska, kennsluráðgjafi í málefnum nemenda með íslensku sem annað mál í Kópavogi

Árni Rúnar Þorvaldsson, grunnskólakennari

Sigurþóra Bergsdóttir, framkvæmdastjóri Bergsins headspace

Sigurjón Gunnarsson, húsasmíðameistari

Ingibjörg Iða Auðunardóttir, íslenskunemi og forseti Ungra jafnaðarmanna í Garðabæ

Gylfi Ingvarsson, vélvirki og eldri borgari

Branddís Ásrún Snæfríðardóttir, meistaranemi í lögfræði

Hörður Þorsteinsson, framkvæmdastjóri

Hildur Rós Guðbjargardóttir, kennaranemi og starfsmaður Hrafnistu

Magnús Norðdahl, lögfræðingur ASÍ og fyrrverandi alþingismaður

Dóra Hansen, innanhússarkitekt og kennari

Jónas Sigurðsson, fyrrverandi bæjarfulltrúi í Mosfellsbæ

Jóna Dóra Karlsdóttir, fyrrverandi bæjarfulltrúi og forseti bæjarstjórnar í Hafnarfirði

Rannveig Guðmundsdóttir, fyrrverandi alþingismaður og ráðherra

Framboðslisti Samfylkingarinnar í Suðvesturkjördæmi fyrir alþingiskosningarnar 25. september 2021 var samþykktur með miklum meirihluta á fundi kjördæmisráðs Samfylkingarinnar í kvöld.

Framboðslisti Samfylkingarinnar í Suðvesturkjördæmi

Ágætu félagar í 60+

Næsti fundur 60+ á höfuðborgarsvæðinu, verður miðvikudaginn 17. mars og stendur frá kl. 10 til 12.

Gestur okkar í þetta sinn verður Kristrún Mjöll Frostadóttir, sem leiðir lista Samfylkingarinnar í Reykvíkurkjördæmi suður.

Sjálfsagt gefst einnig tími til að ræða flokksstjórnarfundinn og stefnu flokksins.
Kaffi verður á boðstólum að venju og innpakkað meðlæti og auðvitað verður gætt að sóttvarnarreglum.


Miðvikudagsfundur 60+ á höfuðborgarsvæðinu

Getur Ísland orðið óbyggilegt á okkar líftíma?: Já.

Hvert er stærsta hagsmunamálið þegar á öllu er á botninn hvolft?: Golfstraumurinn.

Ef, eða jafnvel þegar, Golfstraumurinn breytist er hætta á því að hitastigið falli hér um meira en 10 gráður samkvæmt nýlegri úttekt New York Times. Það er mjög mikið, en Ísland yrði þá eins og Svalbarði. Lífið, eins og við þekkjum það, væri þá lokið. Fasteignir okkar yrðu verðlitlar og jafnvel verðlausar, verðmæti okkar í krónum yrðu einnig verðlaus og fiskurinn færi.

Áhrifin yrðu einnig skelfileg annars staðar í heiminum, m.a. hækkun sjávarmáls í Bandaríkjunum, sterkari fellibyljir, nístingskuldi í Evrópu, og þurrkar í Afríku.

Nú eru sterkar vísbendingar að loftlagsbreytingar og bráðnun jökla séu einmitt að hafa áhrif á okkar kæra Golfstraum. Þótt Golfstraumurinn sé ekki að hverfa er hann farinn að hægjast og veikjast samkvæmt nýjum rannsóknum.

Og það er dauðans alvara fyrir okkur hér á Íslandi. Einungis sá möguleiki að straumurinn fari að haga sér öðruvísi ber að taka mjög alvarlega.

Við Íslendingar ættum því að huga miklu meira að hafinu í kringum okkur og ekki síst Golfstrauminum sem er bókstaflega lífæð okkar. Hann er lífæðin okkar, sannkallaður lífstraumur. Flest annað, sem við deilum um, getur beðið.

Getur Ísland orðið óbyggilegt á okkar líftíma?: Já. Hvert er stærsta hagsmunamálið þegar á öllu er á botninn hvolft?: Golfstraumurinn.

Atvinnuleysi er því okkar helsta áskorun og því höfum við í Samfylkingunni lagt til 32 alvöru aðgerðir. Förum yfir 10 atriði:

1. Aðgerðir Samfylkingarinnar munu búa til þrisvar sinnum fleiri störf en þau sem tillögur ríkisstjórnar gera ráð fyrir.

2. Við viljum fjölga störfum, BÆÐI hjá einkageiranum OG hjá hinu opinbera. Sem dæmi vantar 400 hjúkrunarfræðinga, mörg hundruð sjúkraliða, 200 lögreglumenn, fjöldann allan af skólafólki, sálfræðingum, félagsráðgjöfum í skóla og heilsugæslu. Þá er barnaverndarkerfið og félagslega þjónustan undirmönnuð og svona mætti lengi telja. Mikið af þessu fólki höfum við nú þegar menntað. Fjármálaráðherra sagði hins vegar að fjölgun opinberra starfa væri „versta hugmynd“ sem hann hefði heyrt.

Iðnaðarmaðurinn, búðareigandinn og litlu þjónustufyrirtækin

3. Við viljum að tryggingargjald verði fellt niður í a.m.k. eitt ár fyrir einyrkja og lítil fyrirtæki þannig að öll fyrirtæki fái 2 milljón kr. afslátt af tryggingagjaldi. Þetta er atvinnuskapandi skattalækkun í stað sértækrar skattalækkunar ríkisstjórnarinnar sem setur núna í forgang að lækka fjármagnstekjuskatt til hinna allra ríkustu en einungis 1% af ríkustu Íslendingunum aflar um 50% allra fjármagnstekna í landinu. Samfylkingin vill í staðinn huga að litlum fyrirtækjunum, iðnaðarmanninum, búðareigandanum og litlu þjónustufyrirtækjum.

4. Við munum styrkja fyrirtæki sem ráða fólk af atvinnuleysisskrá í stað þessa að niðurgreiða uppsagnir eins og ríkisstjórnin gerir. Það er fáheyrt aðgerð að nota almannafé til að hjálpa fyrirtækjum að segja upp fólki enda gerir engin ríkisstjórn það í nágrannalöndunum.

5. Við viljum draga úr vinnuletjandi skerðingum gagnvart barnafólki og öryrkjum.

6. Við munum hækka atvinnuleysisbætur og hækka grunnbætur til aldraða og öryrkja. Ríkisstjórnin hefur hins vegar ákveðið að þessir þrír hópar eiga að lifa á um 240 þúsund kr. á mánuði. Enginn ráðherranna segist geta lifað af slíkri upphæð.

7. Við viljum styrkja sveitarfélögin sem sjá um nærþjónustuna, byggja nýjan geðspítala og fjárfesta almennilega um allt land. Fjárfestingarátak ríkisstjórnarinnar fyrir næsta ár nemur einungis 1% af landsframleiðslu og auðvitað dugar það ekki til að mæta dýpstu kreppu í 100 ár.

8. Við viljum innleiða græna atvinnustefnu með metnaðarfyllri loftslagsaðgerðum, stofna grænan fjárfestingarsjóð og stórefla grænmetisframleiðslu og skógrækt.

9. Við viljum hækka endurgreiðsluhlutfall vegna kvikmyndagerðar, fjölga listamannalaunum og styrkja sérstaklega sviðslistafólk.

10. Við viljum stórefla nýsköpun, hátækniiðnaðinn og efla fjarheilbrigðisþjónustu. Viðbót ríkisstjórnarinnar í nýsköpun næsta árs er einungis 0,3% af landsframleiðslu, sem er nánast ekki neitt til að tala um.

Þetta er hluti af tillögum Samfylkingarinnar þar sem kostnaðurinn er um 80 milljarða kr (sem er sama upphæð og brúarlán ríkisstjórnarinnar áttu að kosta en þau misstu algjörlega marks). Hins vegar kostar hvert prósentustig í atvinnuleysi um 6,5 milljarða kr. fyrir utan hinn mannlega harmleik sem því fylgir. Aðgerðir ríkisstjórnarinnar lækka atvinnuleysi einungis um eitt prósentustig.

Við viljum hins vegar fjárfesta með mun myndarlegri hætti í fólki og fyrirtækjum og taka lengri tíma til að borga niður hallann. Stundum þarf að verja pening til að búa til pening. Þær aðstæður eru núna.

Þetta er það sem Samfylkingin kallar ábyrga leiðin. Það er óábyrgt að gera of lítið í svona ástandi eins og ríkisstjórnin er að gera. Það er ábyrgt að taka stór græn skref núna, eins og Samfylkingin leggur til. Vinna og velferð þar sem græn uppbygging um allt land er okkar rauði þráður. Þetta er leið úr atvinnukreppu til grænnar framtíðar.

Hvað þarf eiginlega að gera til að koma Íslandi aftur á fætur? Næstu jól stefnir í að allt 25-30.000 manns verði atvinnulaus en það eru fleiri störf en eru samanlagt á Akureyri, Reykjanesbæ, öllum Austfjörðum og Vestfjörðum. 

Gríðarlega miklar breytingar eru að eiga sér stað í orkugeiranum úti um allan heim. Samkeppnishæfni Íslands er að breytast sömuleiðis á ótrúlega miklum hraða. Verð á umhverfisvænum orkugjöfum er að lækka mikið og hratt, sér í lagi á sólar- og vindorku sem breytir allri samkeppnishæfni Íslands á örskömmum tíma. Sem dæmi hafa vindorkugarðar í sjó í Norður-Atlantshafi nú þegar lækkað raforkuverð á því svæði og áætlað er að lækkunin muni nema um 60% á næstunni samkvæmt færustu sérfræðingum.

Árið 2030 er á næsta leiti og fjölmörg lönd hafa sett sér gríðarlega metnaðarfull markmið varðandi samdrátt í útblæstri það ár miðað við árið 1990. Það er því miður dapurleg staðreynd að Ísland er ekki í hópi metnaðarfyllstu landa þegar kemur að viðmiðum í samdrætti í útblæstri, en þar skipta stóriðja, iðnaður og samgöngur langmestu máli. Það þarf nauðsynlega nýja nálgun af hálfu stjórnvalda í raforkuframleiðslu okkar Íslendinga og þar skiptir öllu máli að hugsa skapandi, vera óhrædd við hraðar breytingar og halda ekki í horfna tíma.

Loftslagsváin er stærsta viðfangsefni okkar tíma og komandi kynslóða. Orkukerfin eru í lykilhlutverki þegar tekist er á við loftslagsvána. Fulltrúar Landsvirkjunar, stærsta orkufyrirtækis landsins, hafa sem betur fer talað fyrir nýjum og enn umhverfisvænni nálgunum en áður í orkugeiranum hér á landi og er það vel. Í orkustefnu fyrir Ísland, sem kynnt var og lögð fram í október síðastliðnum, eru mörg góð viðmið þegar kemur að umhverfismálunum og loftslagsmálunum, en í orkustefnunni er líka forðast alfarið við að takast á við erfiðar og krefjandi pólitískar spurningar á borð við stöðu og framtíð stóriðjunnar eða möguleika á útflutningi á hreinni raforku.

Það verður að vera til skýr stefna um framtíð raforkuframleiðslu og um stóriðjuna til að við sjálf höfum stjórn á aðstæðunum sem eru að breytast hratt, en ekki láta erlend stórfyrirtæki ráð för, á borð við Rio Tinto sem nýlega hótaði að leggja niður álverið í Straumsvík með nánast einu pennastriki.

Skýr stefna og sýn stjórnvalda í málefnum stóriðju er ekki bara bráðnauðsynleg út frá stöðunni í loftslagsmálum heldur líka út frá atvinnustefnu yfirvalda á tímum atvinnuþrenginga. Við þurfum að skapa ný, græn störf til að vera viðbúin þessari byltingu í framleiðslu á raforku, en ekki að lengja í hengingaról mengandi stóriðju sem er að verða hratt hluti af fortíðinni en ekki partur af framtíðinni. Það er ekki bara óboðlegt að vera stefnulaus gagnvart þeim alþjóðlegu skuldbindingum sem við höfum undirgengist í loftslagsmálum, heldur – og ekki síður - gagnvart þeim hundruð starfsmanna sem vinna í stóriðju og afleiddum störfum sem þurfa að fá að heyra og vita að þau verða gripin og að framtíðaratvinnumöguleikar þeirra geti breyst og þróast en ekki horfið.

Greinin birtist fyrst á visi.is 31. janúar.

Stefnuleysi í málefnum stóriðju ekki í boði

Vernda strandlengjuna með lagningu á tvöföldu fráveitukerfi

Jafna búsetuskilyrði með miðlægri kostun á varmaskiptum

Setja upp vistvæna og orkusparandi götulýsingu

Skoða kosti og útfærslur á birtustýringu á götulýsingu með snjallvæðingu ljósastaura

Tengja hleðslustöðvar fyrir rafmagnsbíla í ljósastaura

Byggja hjólageymslu við sundlaug og Eiðistorg og stuðla að notkun almenningssamgangna

Auka flokkun á sorpi – taka við lífrænu sorpi

Ástand fráveitu í fjörum á Seltjarnarnesi er ámælisvert en niðurstöður heilbrigðiseftirlits síðustu ára sýna að fjöldi saurkólígerla í sjó er oftar en ekki yfir viðmiðunarmörkum auk þess sem ástand vatns telst reglulega með öllu ófullnægjandi. Í vatnaveðrum er skólpi ekki dælt til Reykjavíkur í hreinsun heldur um yfirfall í viðtaka á Seltjarnarnesi og þaðan óhreinsuðu út í sjó við fjörumörk í Bakkavík, við Lambastaði, Eiðsvík og Norðurvík. Á sama tíma eru strendur Seltjarnarness vinsælir viðkomustaðir barna, fjölskyldna og vatnaíþróttafólks. Samfylkingin vill setja verndun strandlengjunna í forgang með því að aðskilja lagnir fyrir skolp frá húsum og regnvatn frá götum með lagningu á tvöföldu fráveitukerfi eins og tíðkast annars staðar. Einnig vill hún koma upp mælum svo hægt sé að fylgjast með flæði skólps um yfirföll og sjá til þess að reglugerðum sé fylgt. Einungis þannig má uppfylla viðmiðunarmörk um ástand vatns, og standa vörð um strandmenningu á Seltjarnarnesi.

Fyrir Seltirninga eru það sjálfsögð lífsgæði að hita hýbýli sín með ódýru heitu vatni. Á Nesinu gerir efnainnihald jarðhitavatnsins það hinsvegar að verkum að ekki er hægt að leiða vatnið beint inn á ofnakerfi húsa. Fyrir vikið bera húseigendur mikinn kostnað af viðhaldi og endurnýjun varmaskipta sem nauðsynlegir eru til tryggja öryggi og verja lagnir gegn tæringarskemmdum. Samfylkingin vill jafna búsetuskilyrði á Seltjarnarnesi með því að láta skoða kosti þess að koma annað hvort upp miðlægum varmaskiptabúnaði þannig að upphituðu ferskvatni er dælt í gegnum dreifikerfið og inn í hýbýli eða niðurgreiðslu á varmaskiptum til húseigenda með þátttöku hitaveitunnar í útboði á slíkum búnaði fyrir íbúa.

Gatnalýsing á Seltjarnarnesi er eign bæjarfélagsins. Þrátt fyrir bann skv. Evróputilskipunar frá árinu 2015 notast bæjarfélagið enn við orkufrekar kvikasilfursperur í ljósastaurum. Samfylkingin vill setja fram langtímaáætlun um breytingu á ljósgjöfum þar sem umhverfis- og orkuvæn LED lýsing er sett í forgang. Samfylkingin vill skoða kosti og útfærslu á því að innleiða snjallstaura með áherslu á ljós- og myrkurgæði samhliða áætlun um endurnýjun ljósgjafa. Snjallvæddir staurar bjóða upp á notkun birtuskynjara sem gera okkur kleift að draga úr birtumagni þegar það á við s.s. á nóttunni, á sama tíma og hreyfiskynjarar tryggja fullkomið öryggi íbúa með nákvæmri birtustýringu þegar gangandi, hjólandi og akandi umferð þurfa á að halda. Með markvissri birtustýringu næst fram enn frekari orkusparnaður auk þess sem okkur opnast ómetanlegur aðgangur að himinhvolfinu og þeim náttúrugæðum sem þar er að finna.

Gríðargögn sem fást munu með tilkomu snjallstaura, munu í fyrsta sinn segja okkur til um hvernig íbúar og gestir nota bæjarrýmið. Með slíkum gögnum opnast okkur áður óþekktar leiðir til skilvirkrar og ábyrgar ákvarðanatöku en með gríðargögnum getum við meðal annars byggt markvissar umferðaröryggisáætlanir sem taka til raunnotkunar gatnakerfis, göngu- og hjólaleiða og hraðatakmarkandi aðgerða.

Samfylkingin leggur áherslu á orkuskipti í samgöngum og vill minnka útblástur gróðurhúsalofttegunda ásamt því að kolefnisjafna Seltjarnarnesbæ. Samfylkingin stefnir á uppsetningu hleðslustöðva fyrir rafbíla samhliða nýjum snjallstaurum. Þannig geti bæjarbúar hlaðið bílana sína á einfaldan og aðgengilegan hátt við heimili sín og stofnanir bæjarins með orkulyklum. Samfylkingin vill einnig koma upp yfirbyggðum hjólageymslum við sundlaugina og Eiðistorg til að létta á bílastæðavanda íþróttamiðstöðvarinnar og gera íbúum auðveldara fyrir að hjóla á torgið og nýta sér þjónusta þar eða taka strætó númer 13 úr bænum.

Til að vinna að sjálfbæru samfélagið þarf að stíga skrefið til fulls í sorphirðu á Seltjarnarnesi. Íbúum hefur um nokkra hríð staðið til boða að flokka pappír, ásamt því að nú er einnig hægt að safna plasti og setja í heimilistunnuna. Samfylkingin vill bæta við flokkun á gleri, málmi og lífrænum úrgangi og þar með flokka allan úrgang sem fellur til frá íbúum, stofnunum og fyrirtækjum á Seltjarnarnesi. Til viðbótar vill Samfylkingin innleiða hvata sem eykur vilja bæjarbúa til að flokka með nýrri gjaldskrá fyrir sorp þar sem greitt er minna fyrir flokkunartunnur og meira fyrir almenna heimilistunnu enda er kostnaður við urðun óflokkaðs heimilissorps margfalt meiri fyrir sveitarfélagið.

Grænar áherslur

Sem betur fer hafa lífsgæði okkar batnað og lífslíkur fólks hækka með hverju ári. Aldrað fólk heldur heilsunni sífellt betur langt fram eftir aldri og hefur góða möguleika á að lifa innihalds- og viðburðarríkt ævikvöld.

Eitt meginverkefni stjórnvalda er að sjá til þess að hér sé gott að eldast – að allt eldra fólk á Íslandi búi við sómasamleg lífskjör, hafi val um atvinnuþátttöku, fái notið hágæða heilbrigðisþjónustu, geti sótt sér fræðslu, notið innihaldsríkra tómstunda ásamt samvista með vinum og fjölskyldu. Stærsta og umtalaðasta hagsmunamál eldri borgara er þar af leiðandi sómasamlegar ellilífeyrisgreiðslur.

Sem betur fer hefur stór hluti eldri borgara á Íslandi það gott – en allt of stór hópur hefur það alls ekki. Um 9.000 eldri borgarar búa við fátækt en stór hluti þeirra var áður á örorku, er á leigumarkaði eða einstaklingar sem eiga ekki sterkt bakland.

Stjórnvöld síðustu ára hafa látið undir höfuð leggjast að styrkja stöðu þessa hópa. Ellilífeyrisgreiðslur hafa ekki fylgt launaþróun og eldri borgarar hafa horft á tekjur sínar dragast aftur úr launafólki ár frá ári. Stefna sem leyfir kjörum eldri borgara að dragast aftur úr launaþróun lægstu launa jaðarsetur þá. Þeir hafa hvorki samningsrétt né verkfallsrétt og þurfa því að treysta á að Alþingi tryggi þeim mannsæmandi kjör. En samkvæmt fjárlögum og fjármálaáætlun ríkisstjórnarinnar breikkar bilið áfram og það er óboðlegt.

Landsamband Eldri borgara hefur sett fram þá skýlausu kröfu að elllilífeyrir hækki um 15.750 krónur vegna ársins 2021, rétt eins og samið var um í Lífskjarasamningunum. Þingmenn Samfylkingarinnar munu sýna þeirri hófsömu kröfu stuðning í verki á Alþingi með breytingartillögu við fjárlög síðar í dag.

Þingmenn úr öllum flokkum fá þannig tækifæri til að standa með eldri borgarum landsins og bæta stöðu þeirra frá og með 1. janúar.

Greinin birtist á frettabladid.is 18. desember.

Nær aldarfjórðungur er liðinn síðan fyrsta norðurslóðastofnun Íslands, Stofnun Vilhjálms Stefánssonar, hóf starfsemi sína á Akureyri og nær tveir áratugir frá því að nokkrar háskólastofnanir nyrst á norðurhveli jarðar tóku höndum saman og stofnuðu Háskóla norðurslóða, Háskólinn á Akureyri þar á með. Þorsteinn Gunnarsson, þáverandi rektor Háskólans á Akureyri hafði mjög skýra sýn á þeim tíma þegar hann sagði í viðtali við Morgunblaðið árið 1999 „Við stefnum að því að Akureyri verði alþjóðleg miðstöð í málefnum norðurslóða og höfum orðið vör við mikinn áhuga erlendra samstarfsaðila okkar á að tengjast betur íslenskum fræðimönnum og stofnunum. Það er góður grundvöllur fyrir Íslendinga að taka forystu í ýmsum málum er tengjast norðurslóðum, sem er hraðvaxandi málaflokkur.“

Í dag eru fjölmargar stofnanir og skrifstofur á sviði norðurslóðamála staðsettar á Akureyri á Borgum, sem er með sanni Norðurslóðamiðstöð Íslands. Má þar nefna, auk Stofnunar Vilhjálms Stefánssonar og Háskólans á Akureyri, Norðurslóðanet Íslands, Rannsóknaþing Norðursins, vinnuhópa Norðurskautsráðsins, CAFF og PAME, Alþjóðlega Norðurskauts­vísinda­nefndin og Heimskautaréttarstofnun svo dæmi séu tekin. Þá hefur Akureyrarbær tekið virkan þátt í samstarfi eins og Northern Forum og nú nýlega Arctic Mayors Forum. Allir þessi aðilar hafa til langs tíma unnið að málefnum norðurslóða með einum eða öðrum hætti og á þessum árum hefur orðið mikil breyting á því hvernig við hugsum og ræðum um svæðið. Innan þessarar Norðurslóðamiðstöðvar á Íslandi fara fram metnaðarfullar rannsóknir, auk þess sem í Háskólanum á Akureyri er í boði einstakt nám í heimskautarétti.

Það er engin tilviljun að nágrannalönd okkar í norðri hafa byggt upp sérstakar þekkingarmiðstöðvar í norðurhéruðum sínum, langt frá höfuðborgunum, svo sem Arctic Centre í Rovaniemi, Fram Center í Tromsö og University of Alaska, Fairbanks. Það er ekki einvörðungu táknrænn gjörningur heldur markviss stefna sem er tvíþætt: Í fyrsta lagi, slík miðstöð er valdeflandi fyrir viðkomandi nærsamfélag og getur verið vaxtarbroddur fyrir rannsóknir og menntun. Í öðru lagi, þá er verið að tryggja að málefni norðurslóða eigi sér samastað hjá þekkingarsamfélagi sem hefur skilning á daglegu lífi og aðbúnaði þeirra sem búa á norðurslóðum, víða í fámennum og dreifðum byggðum. Þessi stefna hefur haft jákvæð áhrif fyrir viðkomandi héruð en hún hefur líka haft jákvæð áhrif á samstarf norðurskautsríkjanna átta, til að mynda á vettvangi Norðurskautsráðsins. Þessi stefna leiðir til þekkingar sem er mótuð af aðlögunarhæfni og þrautseigju íbúanna sjálfra – og þótt hér á landi megi stíga mun ákveðnari skref í átt að því að byggja upp með markvissum hætti þekkingarmiðstöð norðurslóðamála á Akureyri, þá höfum við hingað til fylgt þessari sömu stefnu í yfir tuttugu ár.

Sóknaráætlun Norðurlands eystra er stefna íbúa svæðisins sem lýsir því með hvaða hætti við viljum blása til sóknar, en í áætluninni segir meðal annars að hvetja eigi til nýsköpunar í norðurslóðamálum og að Akureyri verði miðstöð fyrir norðurslóðastarfsem í landinu. Stjórn SSNE, Samtaka sveitarfélaga og atvinnuþróunar á Norðurlandi eystra, ákvað á dögunum að setja sinn stærsta styrk, 14 milljónir króna, í áhersluverkefni með fyrir sjónum að efla miðstöð Norðurslóða á Íslandi á Akureyri. Við bindum miklar vonir við að að það fjármagn nýtist vel, sem og að ríkisstjórnin komi að eflingu miðstöðvarinnar með öflugum hætti til framtíðar.

Greinin birtist á vísi.is 16. febrúar.

Í dag eru fjölmargar stofnanir og skrifstofur á sviði norðurslóðamála staðsettar á Akureyri á Borgum, sem er með sanni Norðurslóðamiðstöð Íslands.

Akur­eyri er mið­stöð Norður­slóða­mála á Ís­landi

Hin kokhrausta ríkisstjórn Katrínar Jakobsdóttur hefur margoft lýst því yfir að það séu sjálfsögð manréttindi að bæta hag og lífskjör öryrkja og það sé reyndar ætlunin. Sérstaklega var þetta áberandi í upphafi stjórnarsamstarfsins en æ minna eftir því sem liðið hefur á. Stóra myndin blasir óbreytt við nú í lok kjörtímabils.

Það er dapurlegt þegar á heildina er litið, að við sem samfélag skulum ekki vera komin lengra í hugsun og verki gagnvart samferðafólki sem býr við skerta starfsorku, að öryrkjar skuli enn búa við óöryggi varðandi umgjörð sína í lífinu, að þeir séu stöðugt afskiptir á hliðarlínunni, ekki einu sinni á varamannabekk.

Viðhorf stjórnvalda gagnvart þátttöku öryrkja í samfélaginu kemur kannski skýrast í ljós þegar viðmót ráðuneyta er skoðað, hvaða frumkvæði einstakir ráðherrar hafa sýnt varðandi ráðningar öryrkja til starfa. Hafa ráðherrar í þessari ríkisstjórn gengið á undan með góðu fordæmi á kjörtímabilinu? Hafa ráðuneyti þeirra skilgreinda stefnu í málaflokknum?

Í fyrirspurn Oddnýju Harðardóttur þingmanns Samfylkingar til allra ráðherra fyrir nokkrum mánuðum kom staðan berlega í ljós. Í hverju ráðuneytanna starfar annaðhvort einn eða enginn starfsmaður með skerta starfsorku. Þannig hafa sem dæmi félags- og barnamálaráðherra, dómsmálaráðherra, fjármálaráðherra og umhverfisráðherra engan starfsmann í þjónustu sinni sem býr við skerta starfsorku.

Ekkert af 10 ráðuneytum ríkisstjórnarinnar hefur mótað sér stefnu um að leggja skuli áherslu á ráðningar einstaklinga með skerta starfsorku. Mennta- og menningarmálaráðherra hafði ekki fyrir því að svara fyrirspurninni. Þetta segir sína sögu um viðhorfin.

Ég tel tæpast að hægt sé að sakast við okkur þingmenn um að hafa ekki fjallað um hagsmuni öryrkja í umræðum á Alþingi. Frumkvæði að slíkri umræðu liggur alltaf hjá minnihlutanum, ekki hjá þeim sem ráða lögum og lofum í landinu. Það verður vísast óbreytt þannig og þar til við völdum tekur ríkisstjórn félagshyggju, jöfnuðar og mannvirðingar. Það er í valdi kjósenda og þeir eiga val um að snúa við blaðinu í alþingiskosningum sem fram fara í síðasta lagi í haust.

Það er víðar sem fjallað er um málefni öryrkja og stöðu þeirra í samfélaginu. Kolbeinn H. Stefánsson, doktor í félagsfræði vann t.d. nýlega fróðlega skýrslu um málefni öryrkja fyrir Öryrkjabandalagið.

Í orðræðunni er gjarnan klifað á því að örorkulífeyrisþegum fjölgi hratt með tilheyrandi kostnaði fyrir ríkið og samfélagið allt. Vaxandi kostnaður kalli svo á viðbrögð í formi róttækra breytinga á almannatryggingum og endurhæfingu.

Kolbeinn bendir á það í skýrslu sinni að örorkulífeyrisþegum hafi vissulega fjölgað umtalsvert frá aldamótum, en breytingin yfir 20 ára tímabil kunni að gefa villandi mynd. Raunar hafi hægt á þessari þróun eftir 2005 og segir skýrsluhöfundur að nýjustu gögn bendi einnig til að enn frekar hafi hægt á henni frá 2017.

Skýrsluhöfundur staldrar líka við þá staðhæfingu að fjölgun örorkulífeyrisþega megi að mestu rekja til ungra karla. Það hlutfall hafi vissulega hækkað á síðastliðnum áratugum, en stærsti hluti fjölgunar örorkulífeyrisþega sé rakinn til kvenna 50 ára og eldri, eða rúm 42%. Það er sérstakt og alvarlegt rannsóknarefni.

Fjallað er um títtnefnt starfsgetumat í niðurlagi skýrslu Kolbeins. Hann metur það svo að miklu meiri áherslu eigi að leggja á almenna samfélagsþátttöku öryrkja sem nái betur til þeirra sem eru algjörlega ófærir um að taka þátt á vinnumarkaði, ekki bara að einblína á atvinnuþátttöku.

Undir mikilvægi þess er sannarlega tekið að almannatryggingakerfið hvetji til virkni en letji ekki með tilheyrandi aukaverkunum. Frítekjumark öryrkja hefur t.d. staðið fast í tæplega 110 þúsund krónum á mánuði frá árinu 2010 en væri nær 200 þúsund krónum ef það hefði þróast í takt við laun. Það er eðlileg leiðrétting sem við jafnaðarmenn í Samfylkingunni höfum barist fyrir og munum gera áfram.

Greinin birtist á vísi.is 12. febrúar.

Í gær­kvöld sam­þykkti borgar­stjórn fjár­hags­á­ætlun þar sem við boðum stór skref í inn­leiðingu staf­rænnar tækni. Á næstu þremur árum verður 733 milljónum króna varið í bættan tölvu­kost nem­enda og starfs­fólks grunn­skóla, leik­skóla og frí­stunda­starfs og kennslu­fræði­legan stuðning. Með þessu verður öllum nem­endum á ung­linga­stigi grunn­skóla borgarinnar tryggð tölva til eigin nota í skólanum og að auki öllum nem­endum með sér­þarfir í öllum ár­göngum grunn­skólans. Síðast en ekki síst verður lögð mun meiri á­hersla á kennslu­fræði­lega ráð­gjöf og stuðning til að aukinn tækja­kostur nýtist sem skyldi við að breyta kennslu­háttum í takt við staf­rænan veru­leika. Með þessu leggjum við grunn að því að frum­kvöðla­starf fag­fólks í skólum eins og Lang­holts­skóla og Dals­kóla sem hlutu Ís­lensku mennta­verð­launin á dögunum nýtist nem­endum á jafn­ræðis­grund­velli í öllum ung­linga­deildum grunn­skólanna og síðar á yngri stigum.

Við sam­þykktum annað stór­mál í gær með veru­legri hækkun fram­laga til ís­lensku­kennslu barna með annað móður­mál en ís­lensku.

Þessi börn standa oftast jafn­öldrum sínum tals­vert að baki í ís­lensku­kunn­áttu og það bil þarf að brúa. Þess vegna munum við hækka fram­lög til ís­lensku­kennslu þessara nem­enda um 144 milljónir króna, eða rúm­lega þriðjung, sem renna munu bæði til aukinnar og mark­vissari ís­lensku­kennslu en líka til að efla kennslu­fræði­legan stuðning og bæta mat á náms­legri stöðu barnanna. Það mat verður for­senda ein­stak­lings­á­ætlana sem eru lykillinn að því að við­komandi börn taki fram­förum. Við leggjum sér­staka á­herslu á að tryggja nýjum nem­endum af er­lendum upp­runa mark­vissa ís­lensku­kennslu og hafa það nám í sér­stökum for­gangi fyrstu mánuði þeirra í grunn­skólanum.

Jöfn tæki­færi barna eru grund­vallar­mark­mið okkar í mennta­málum og með þessum að­gerðum stígum við stórt skref í átt að settu marki.

Árið 2020 hefur litast af CO­VID-far­aldrinum sem hefur hvarvetna valdið þungum skakka­föllum. Skóla­fólk hefur leyst úr flókinni stöðu og víða nýtt tæki­færi til að flýta för inn í staf­rænan heim þrátt fyrir þröngan kost.

Leit um „��"

3368 niðurstöður fundust við leit að „��"

Póstlisti Samfylkingarinnar

Samfylkingin

Flokkurinn

Flýtileiðir

Um Samfylkinguna

Vertu í bandi:

Leit um „������������������������������������������������������������"

3368 niðurstöður fundust við leit að „������������������������������������������������������������"