Hér með er boðað til fundar 60+ á höfuðborgarsvæðinu
miðvikudaginn 20. okóber, kl. 10 til 12 í Sóltúni 26.

Að þessu sinni mun formaður flokksins Logi Einarsson vera gestur fundarins.  

Þetta verður síðasti fundur núverandi stjórnar því miðvikudaginn 27. október 2021 verður ársþing 60+ í Reykjavík og þar verður kosin ný stjórn.

Kaffi á boðstólum ásamt meðlæti.

Leikskólarnir verða svokallaðar Ævintýraborgir í aðlaðandi einingahúsum sem hæfa vel nútíma leikskólastarfi og mæta kröfum um góðan aðbúnað barna og starfsfólks. Þessir fjórir leikskólar munu geta tekið á móti um 340 börnum og er stefnt að því að þeir verði allir opnaðir innan sex mánaða, frá nóvember og fram í mars 2022.

Opnun nýrra leikskóla er liður í aðgerðaáætluninni Brúum bilið sem hefur að markmiði að fjölga leikskólarýmum í Reykjavík svo bjóða megi börnum leikskólapláss þegar tólf mánaða fæðingarorlofi sleppir. Aðgerðaáætlunin var samþykkt í borgarstjórn fyrir tæpum tveimur árum og felur í sér byggingu nýrra leikskóla, viðbyggingar við starfandi leikskóla og viðbótardeildir í færanlegu húsnæði.

Þá er fjölgað rýmum í sjálfstætt reknum leikskólum. Ævintýraborgirnar eru enn einn valkostur í þessari fjölbreyttu flóru af úrræðum fyrir foreldra ungra barna í borginni.

Ævintýraborgin við Eggertsgötu verður með rými fyrir að minnsta kosti 80 börn á aldrinum tólf mánaða til sex ára og er stefnt að opnun þar í nóvember. Ævintýraborgin við Nauthólsveg mun rúma 100 börn á sama aldri og á að opna hana í desember.

Ævintýraborg við Barónsstíg verður opnuð í febrúar 2022 með rými fyrir 60 börn frá tólf mánaða til þriggja ára og loks verður Ævintýraborg í Vogabyggð opnuð í mars 2022 með rými fyrir um 100 börn frá tólf mánaða til sex ára.

Opnað hefur verið fyrir umsóknir inn í alla þessa nýju leikskóla. Hægt er að sækja um á vef Reykjavíkurborgar. Þessi 340 nýju leikskólapláss munu koma að góðum notum fyrir foreldra í borginni en þetta er mesta fjölgun leikskólaplássa í Reykjavík í áratugi.

Greinin birtist í Fréttablaðinu 30. sept. 

Meirihlutinn í Reykjavík leggur metnað sinn í að brúa bilið milli fæðingarorlofs og leikskóla og stór skref verða stigin á næstu mánuðum með opnun fjögurra nýrra leikskóla við Eggertsgötu í Vesturbænum, Nauthólsveg í Vatnsmýri, á lóð Vörðuskóla við Barónsstíg og á uppbyggingarsvæði í Vogabyggð við Elliðaár.

Vilji var til að taka tillit til sviðslistafólks og þess starfsfólks sem fæst við tengd störf sem missti lífsviðurværi sitt á augabragði vegna heimsfaraldurs. Vilji þings var að tryggja þessum hópi stuðning eins og öðrum sem urðu fyrir tekjufalli en þegar mánuðirnir liðu reyndust fá þeirra hafa fengið lausn sinna mála. Þröskuldarnir í kerfinu urðu að ókleifum múrum, flækjustigin urðu að þéttofnu neti sem fáir komust í gegnum og umsóknir listafólks lentu oftar en ekki neðst í bunkunum á yfirfullum skrifborðum starfsfólks Vinnumálastofnunar. 

Spurningin „já, en hvar vinnur þú“ reyndist oftar en ekki hanga í loftinu. Lítill skilningur var á því að listafólk starfar oft á mörgum stöðum í ólíkum verkefnum sem ekki hafa skilgreint starfshlutfall. Hálfur dagur hér, tveir dagar þar og svo þriggja mánaða verkefni auk sýninga á þriðja staðnum. „Hvar vinnur þú og í hvaða starfshlutfalli“ kallaði á löng og flókin svör listafólks sem oftar en ekki var svarað með setningunni „já, en það getur enginn lifað á þessum launum“. Þar sem kröpp kjör listafólks eru þeirra veruleiki en ekki viðurkennd í viðmiðunartölum ríkisskattstjóra þá var umsóknum þeirra oftar en ekki synjað á þeim grundvelli að enginn gæti lifað á svo lágum launum.

Fyrir helgi barst frétt um að íranska tónlistarkonan Elham Fakouri, sem hefur verið búsett hér í þrjú ár, hafi fengið synjun á umsókn sinni um áframhaldandi dvalar- og atvinnuleyfi hér á landi. Elham hefur lokið námi við Listaháskóla Íslands og bauðst starf í sinni sérgrein sem er persnesk tónlist og er hljóðfærið hennar Ney flauta. 

Lög um útlendinga gera ekki ráð fyrir að listamenn vilji setjast hér að og sinna sinni listgrein. Sjálfstæðir listamenn, sem ekki eru EES borgarar, hafa þurft að þola mikla þrautagöngu við umsókn um leyfi til dvalar hér á landi og hefur kerfið ekki viðurkennt þeirra sjálfstæða starfsgrundvöll. Þau hafa því sótt um dvöl vegna sérfræðistarfa hjá ákveðnum aðila hér á landi líkt og hin íranska tónlistarkona sem nú hefur fengið synjun á dvalarleyfi. Sjálfstæðir listamenn, sem starfa á heimsvísu en vilja búa hér á landi hafa ekki einn vinnuveitenda hérlendis heldur eru sínir eigin vinnuveitendur með tekjur af ástundun sinni í listum víðs vegar um heim. Kerfið spyr aftur sem fyrr „já, en hvar ertu að vinna“. Listamanninum er þannig gert að sanna það fyrir íslenskum stjórnvöldum að ekki hafi annar listamaður fengist í starfið, eins og um hvert annað starf væri að ræða. Ef það tekst ekki er umsókn synjað.    

Greinin birtist í Morgunblaðinu 5. okt. 

Það hefur mikið mætt á starfsfólki Vinnumálastofnunar undanfarin misseri. Við vinnu í velferðarnefnd Alþingis varð ég þess áskynja að skilningur kerfisins á starfi listamanna virðist nokkuð takmarkaður. 

Skilja stjórnvöld ekki störf listafólks? 

Kjósendur fengu jú að vita að tveir af þremur stjórnarflokkum vilja auka einkarekstur í heilbrigðiskerfinu en lítið var um það spurt í samtölum við forsvarsmenn þriðja stjórnarflokksins sem farið hefur með heilbrigðismál á kjörtímabilinu. Þá var lítið ef eitthvað rætt um heildarsýn flokkanna á verkefnið. Kjósendur heyra nú fjórum vikum eftir kosningar af því að tveir af þremur stjórnarflokkum vilja ekki að þriðji flokkurinn stjórni ráðuneyti heilbrigðismála. Með öðrum orðum þýðir þetta að þeir vilja að sama ríkisstjórn haldi áfram en breyti stefnu stjórnarinnar í þeim málaflokki sem tekur til sín fjórðung af útgjöldum ríkissjóðs og snertir hvern einasta íbúa landsins. Hverju eigi að breyta er þó með öllu ósvarað.  

Heilbrigðiskerfið er fjöregg þjóðarinnar. Við þurfum öll á einhverjum tímapunkti á heilbrigðiskerfinu að halda og þurfum að treysta á að það virki vel. Þau sem best þekkja til virkni og gæða heilbrigðiskerfisins eru eðli málsins samkvæmt það fólk sem þar starfar. Það áttar sig bæði á þeim verkefnunum sem þarf að sinna og þeim aðstæðum sem notendum heilbrigðiskerfisins og starfsfólki er boðið upp á. 

Þess vegna skiptir öllu máli að stjórnvöld hvers tíma hlusti þegar bent er á brotalamir kerfisins. Því miður hefur borið á því að ráðherrar hafi á undanförnum árum brugðist við með hálfgerðum skætingi þegar starfsfólk og aðstandendur lýsa ófullnægjandi ástandi í heilbrigðiskerfinu. Heilbrigðisráðherra sagði það sérstaka áskorun fyrir sig sem ráðherra að standa með Landspítalanum þegar starfsfólk hans leyfði sér að segja upphátt frá reynslu sinni og hættuástandi innan spítalans og fjármálaráðherra sagði í aðdraganda kosninga að starfsfólk heilbrigðiskerfisins yrði einfaldlega að auka virkni sína. Þá kvaðst hann, aðspurður vegna mjög erfiðrar stöðu á bráðamóttöku Landspítala í vikunni, einfaldlega ekki sjá neitt ástand á bráðamóttöku sem kæmi stjórnvöldum við þegar afléttingar sóttvarnarreglna væru annars vegar.  

Almenningur finnur sárlega fyrir því þegar kerfið virkar illa. Umönnunarbyrði almennings á Íslandi á veikum skyldmennum er sú mesta sem þekkist í Evrópu. Vanvirkni fólks vegna langra biðlista eftir úrræðum skaðar samfélagið á svo marga vegu. Á meðan vikurnar líða án aðkomu Alþingis fer aðhald við ríkisstjórnina eingöngu fram í fjölmiðlum og þar verðum við öll að standa saman. 

Greinin birtist í Morgunblaðinu 23. okt. 

Í aðdraganda kosninga kom ítrekað fram að bág staða heilbrigðiskerfisins væri aðal kosningamálið í huga almennings. Þrátt fyrir þetta var sáralítið um það rætt í þeim umræðuþáttum sem fram fóru og því gátu kjósendur illa kynnt sér þá stefnu og framtíðarsýn sem flokkarnir höfðu varðandi rekstur þessarar mikilvægu grunnstoðar samfélagsins. 

Óásættanlegt er að salan á bæði virkum og óvirkum fjarskiptakerfum landsins fari fram án þess að Alþingi geti fjallað um hana.

Fjarskipti verða æ mikilvægari eftir því sem tækninni fleygir fram og svo er komið að mikilvægustu innviðir samfélagsins treysta á að fjarskipti séu traust, gæti að þjóðaröryggi og falli undir lögsögu okkar.

Mörg ríki og alþjóðastofnanir hafa tekið til skoðunar hvernig grunnþjónustu mikilvægra innviða verði útvistað og að hve miklu leyti slík þjónusta megi vera í höndum erlendra fyrirtækja. Enda nokkuð augljóst að öryggisógn getur verið fólgin í því að samfélag verði of háð tiltekinni tækni eða kerfi sem opinberir aðilar hafa misst alla stjórn á. Þessi mál eru einnig til skoðunar hér á landi en beðið er m.a. eftir heildarlöggjöf frá forsætisráðherra og nýjum lögum um fjarskipti sem samgöngu- og sveitarstjórnarráðherra ber ábyrgð á.

Nánast öll tal- og gagnafjarskipti við útlönd fara um ljósleiðaratengingar á landi og síðan um þrjá sæstrengi sem tengja Ísland við umheiminn. Alvarlegt sambandsrof sæstrengjanna eða ljósleiðaratengingar á landi, getur gert Ísland að mestu sambandslaust við umheiminn og haft alvarlegar afleiðingar fyrir hagsmuni íslenska ríkisins, jafnt efnahags-, öryggis-, varnar- og almannahagsmuni líkt og bent er á í skýrslu þjóðaröryggisráðs frá því í febrúar á þessu ári um mat á ástandi og horfum í þjóðaröryggismálum.

Þar segir: „Innan Íslands tengjast sæstrengirnir við stofnljósleiðaranetið sem er hringtenging um landið. Þessi stofnljósleiðari er mikilvægur hlekkur í öllum fjarskiptum hér á landi. Flest fjarskiptakerfi, hvort sem um er að ræða minni ljósleiðaranet á landsbyggðinni eða farnet fjarskiptafyrirtækja, tengjast inn á þennan stofnljósleiðarastreng. Þessi stofnljósleiðarastrengur er að 5 /8 hlutum í eigu Mílu ehf. og að 3 /8 hlutum í eigu NATO. Míla ehf. sér um rekstur og viðhald allra þráðanna átta í strengnum.“

Ljósleiðarastrengirnir eru undirstaða flestra fjarskiptakerfa sem notuð eru á Íslandi, þar á meðal símkerfis, farsímakerfis, Tetraneyðarfjarskiptakerfis, mikilvægra gagnatenginga fyrir helstu stoðkerfi landsins og almennrar internettengingar landsmanna.

Nú ætlar Síminn að selja Mílu. Lífeyrissjóðirnir eiga þar meirihluta en ætla nú að selja og hugsanlega kaupa aftur að hluta dýru verði. Stundum er því haldið fram að það sé alveg jafn gott að mikilvægir innviðir samfélagsins séu í eigu lífeyrissjóða og hins opinbera, ríkis eða sveitarfélaga. En það er ekki rétt nákvæmlega eins og dæmið um fyrirhugaða sölu á Mílu sannar. Lífeyrissjóðir geta selt sína hluti þegar þeim sýnist.

En sem betur fer eigum við löggjöf um fjárfestingu erlendra aðila í atvinnurekstri. Þau eru að vísu komin til ára sinna. Eru frá árinu 1991. Þar segir í 12. grein að ef erlend fjárfesting ógnar öryggi landsins geti ráðherra stöðvað slíka fjárfestingu enda kynni ráðherra ákvörðun sína innan átta vikna frá því að samningur er gerður. Þannig að stjórnvöld og ráðherra fjarskiptamála hafa átta vikur frá deginum í dag til að meta og eftir atvikum stöðva sölu Símans á Mílu.

Fákeppni og einokun á fjarskiptamarkaði getur valdið kostnaði fyrir almenning, fyrirtæki og opinbera aðila þar sem ákvarðanir um verðhækkanir eru teknar einhliða og neytendur verða að borga uppsett verð. Líkt og Miðstjórn ASÍ bendir á í nýlegri ályktun er það íslenskt samfélag sem situr uppi með kostnaðinn ef illa fer vegna sölu á Mílu. Áhættan liggur því hjá íslenska ríkinu og íslenskum almenningi, ekki hjá erlendum fjárfestum.

Sala Símans á sínum tíma var óráð og ástæðan fyrir því að við stöndum í þessum sporum í dag. Hvað varð annars um peningana sem ríkið átti að fá fyrir söluna á Símanum á sínum tíma?

Starfsemi Mílu er undirstaða fjarskiptaþjónustu um allt land. Öllum má ljóst vera að starfsemi Mílu skiptir miklu fyrir þjóðaröryggi og því má salan sem fyrirhuguð er, alls ekki fara fram án þess að sett séu skýr skilyrði um öryggismál í sölusamning sem halda. 

Í þessum anda eru einmitt nýjar reglur um stoð og stuðningsþjónustu við fatlað fólk auk þess sem við tökum að sjálfsögðu mið af samningi Sameinuðu þjóðanna um réttindi fatlaðs fólks en í honum segir meðal annars að skapa eigi fötluðu fólki skilyrði til sjálfstæðs lífs á eigin forsendum.

Helsta breytingin með nýjum reglum felst í því að við leggjum til hliðar gátlista sem gefa umsækjendum stig sem svo ákveða fjölda klukkustunda í stuðning og leggjum í staðin ríka áherslu á samvinnu við umsækjanda um það hvers konar stuðning hann þurfi á að halda. Þessi nálgun er talin geta mætt stuðningsþörfum umsækjenda betur og veitt meiri sveigjanleika og styðja þannig við sjálfstætt og innihaldsríkt líf fatlaðs fólks, á heimili og í tómstundum. Einnig er lögð áhersla á að einfalda alla umsýslu varðandi bæði nýjar umsóknir og samþykktar umsóknir með stafrænum lausnum.

Í allri baraáttu fyrir auknu fjármagni er það hindrun að það fjármagn sem sveitarfélögum var lofað við yfirfærslu ábyrgðar á þjónustu við fatlað fólk til sveitarfélaga hefur ekki skilað sér að fullu. Það hamlar framþróun og þarna þarf einfaldlega að leysa málin. Ég skora á nýtt þing og nýja ríkisstjórn að lögfesta samning Sameinuðu þjóðanna um réttindi fatlaðs fólks og tryggja að sveitarfélög geti sannarlega staðið undir valdeflandi þjónustu sem gerir fötluðu fólki kleift að geta tekið þátt samfélaginu á eigin forsendum, tekið ákvarðanir og borið ábyrgð í eigin lífi rétt eins og við öll viljum.

Ljóst er að meta þarf framtíðarfjárþörf vegna stuðnings- og stoðþjónustu. Samhliða samþykkt reglnanna í Reykjavík var fjárheimild velferðarsviðs aukin um 100 milljónir, meðal annars til að vinna á biðlistum og til að bæta við þjónustu á næturna. Mikið held ég samfélag okkar yrði betra ef við sameinuðumst um að setja sjálfsögð réttindi fólks í forgang. Ekki bara betra fyrir það fatlaða fólk sem þá fengi sjálfsagða þjónustu og þeirra nánustu, heldur okkur öll.

Velferðarstefna Reykjavikur er í innleiðingu og ein af lykiláherslum hennar er að þjónusta skuli vera eins einstaklingsmiðuð, heildstæð og sveigjanleg og kostur er. Lögð er áhersla á virðingu fyrir ólíkum einstaklingum og þörfum, sjálfræði og valdeflingu allra til að taka þátt í samfélaginu á eigin forsendum.

Sveigjan­leg þjónusta fyrir fatlað fólk

Stjórn Samfylkingarfélagsins á Akranesi boðar til aðalfundar fimmtudaginn 21. okt. kl. 20:00. Aðalfundurinn verður haldinn í húsnæði félagsins að Stillholti 16 - 18, Akranes. 
 
Dagskrá aðalfundar: 

Reikningar félagsins fyrir næstliðið ár lagðir fram

Kosning formanns stjórnar og 4 aðalmanna

Umræður um aðferð um val á lista fyrir bæjarstjórnarkosningarnar

Aðalfundur Samfylkingarfélagsins á Akranesi

Verið velkomin á  fund 60+ í Hafnarfirði fimmtudaginn 14. október  kl. 10 til 12, í húsnæði Samfylkingarinnar Strandgötu 43 - Hafnarfirði.

Fundurinn er fyrir okkur í 60+ til að ræða vetrarstarfið okkar fram undan og samskipti við önnur félög 60+ á höfuðborgarsvæðin. 

Við skulum koma saman og eiga góðar og málefnalegar umræður, að sjálfsögðu verður heitt á könnunni. 

Þar með er ekki verið að segja að ekkert hafi verið gert en heims­far­aldurinn af­hjúpaði veik­leika og van­rækslu­syndir sem ekki geta beðið lausnar.

Fyrr­verandi for­stjóri Land­spítalans, Páll Matthías­son, orðaði það sem svo í pistli ný­verið að hækka þyrfti rekstrar­fé spítalans um a.m.k. 5% á ári svo að hægt sé að byggja upp og sækja fram. Sam­fylkingin vill byggja upp og sækja fram. Síðast­liðin átta ár hafa rekstrar­fram­lög til spítalans hækkað um 1,3% á ári sem dugar ekki til eðli­legrar upp­byggingar, við­halds, tækja­kaupa og tækni­þróunar að ó­gleymdri mönnun lykil­stétta í heil­brigðis­þjónustunni. Nú hafa stjórn­völd til­kynnt að taka eigi Land­spítalann af föstum fjár­lögum og hefja fjár­mögnun í sam­ræmi við verk­efni hans. Vænta má að slík fjár­mögnun svari betur þörfum þeirrar heil­brigðis­þjónustu sem veitt er á spítalanum og í ljósi á­bendinga Páls Matthías­sonar blasir við að verja þarf hærri fjár­hæðum úr ríkis­sjóði til Land­spítalans á næstu árum.

For­maður BSRB, Sonja Ýr Þor­bergs­dóttir, hitti naglann á höfuðið þegar hún benti á að það að leita sér heil­brigðis­þjónustu væri ekki eins og að kaupa vöru út í búð. Heil­brigðis­þjónusta er ekki eins og hver önnur vara sem lýtur lög­málum fram­boðs og eftir­spurnar og því segir „fram­leiðni“ ekki alla söguna. Hvernig er t.d. rétt að mæla fram­leiðni hjúkrunar eða geð­heil­brigðis­þjónustu sem krefst mikillar mönnunar og tíma? Góð heil­brigðis­þjónusta er sniðin að þörfum ein­stak­lingsins, gefur honum tíma og er veitt á réttum stað í heil­brigðis­kerfinu. Hún er líka fjár­mögnuð með full­nægjandi hætti. Heil­brigðis­þjónusta er ekki hillu­vara.

Fyrir ný­af­staðnar al­þingis­kosningar var staða heil­brigðis­kerfisins, fjár­mögnun þess og þjónusta í brenni­depli. Öllum sem kynnt hafa sér málið má vera ljóst að eftir sárs­auka­fullan niður­skurð í kjöl­far hrunsins hafa ríkis­stjórnirnar sem setið hafa frá 2013 ekki haft þrek til að greiða skuld sam­fé­lagsins við heil­brigðis­kerfið.

Heil­brigðis­þjónusta er ekki hillu­vara

Við höfum rekið okkar baráttu heiðarlega út frá okkar hjartans málefnum, með það að leiðarljósi að lofa einungis því sem við erum viss um að við getum staðið við.

Við leggjum til skýrar og fjármagnaðar aðgerðir til að jafna kjörin í landinu. Við ætlum að styðja betur við barnafjölskyldur með norrænu barnabótakerfi, þannig að einstætt foreldri með tvö börn fengi 900 þúsund á ári, 77 þúsund á mánuði, og hjón á meðallaunum með tvö börn 650 þúsund krónur á ári. Þannig veitum við foreldrum meira andrými og fleiri börnum tækifæri til að blómstra.

Við leggjum áherslu á að leiðrétta kjör eldra fólks og öryrkja. Þetta eru hóparnir sem voru látnir sitja eftir og hafa ekki fengið nægar kjarabætur árum saman. Það gerum við með því að hækka elli- og örorkulífeyri sem og frítekjumörk, án þess að annað skerðist á móti.

Þá ætlum við að hefja kraftmikla sókn í loftslagsmálum, sem jafnast á við stærstu samfélagsverkefni 20. aldar: raflýsingu og hitaveitu, lagningu síma og þjóðvega. Til þess að hrinda þessu í framkvæmd þurfum við nýja nálgun og alvöru aðgerðir strax á öllum sviðum samfélagsins.

Þungamiðja þeirrar ríkisstjórnar sem Samfylkingin ætlar að leiða saman hverfist um þessi atriði: lífskjör venjulegs fólks og loftslags­aðgerðir til framtíðar.

Og við höfum efni á þessu. Með því að leggja hóflegan stóreignaskatt á allra ríkustu Íslendingana, þau sem eiga meira en 200 milljónir í hreina eign. Hækka veiðigjöld á stærstu útgerðirnar og herða skatteftirlit. Það er ekki einungis skynsamlegt að afla tekna með þessum hætti, heldur er það vilji almennings að stjórnvöld beiti sér gegn ójöfnuði í landinu.

Á laugardaginn gefst okkur tækifæri til að breyta.

Kjósendur hafa val um áframhaldandi dekur við sérhagsmuni eða alvöru kjarabætur fyrir almenning. Ætlum við að sætta okkur við kyrrstöðuna eða viljum við bretta upp ermar og breyta: taka forystuna í loftslagsmálum, efla heilbrigðisþjónustuna, styðja betur við barnafjölskyldur og létta eldra fólki og öryrkjum lífið?

Valkostirnir fyrir næstu fjögur ár eru mjög skýrir.

Samfylkingin er í sókn um allt land og meðbyrinn áþreifanlegur.

Leit um „��"

3316 niðurstöður fundust við leit að „��"

Póstlisti Samfylkingarinnar

Samfylkingin

Flokkurinn

Flýtileiðir

Um Samfylkinguna

Vertu í bandi:

Leit um „���������������������������"

3316 niðurstöður fundust við leit að „���������������������������"