Það er á forræði skipulagsyfirvalda að ráðstafa takmörkuðum gæðum þannig að lífsgæði verði betri. Þar skiptir öllu að fagleg og vönduð vinnubrögð séu höfð að leiðarljósi. Þá skiptir öllu máli að eiga gott samtal við hagsmunaaðila í nærsamfélaginu. Safna þarf saman ólíkum viðhorfum og gagnkvæm virðing þarf að vera fyrir hendi. Ekki síður þarf að ríkja traust milli ólíkra hagsmuna því slíkt kemur ávallt upp þegar úthluta þarf takmörkuðum gæðum.

Það var því afar merkileg vinna sem fór fram á þessu kjörtímabili þar sem mynduð var þverpólitískur fimm manna starfshópur sem hafði það verkefni að „móta framtíðarsýn fyrir Kópavogsdalinn“. Hópurinn hélt um 20 fundi auk þess sem samtalsfundir voru með íbúum og hagsmunaaðilum. Hugmyndasamkeppni var haldin og hópurinn skilaði af sér skýrslu þann 12 febrúar 2024 sem var samþykkt af bæjarstjórn með öllum atkvæðum. Það er of langt mál að rekja ferlið eða efni skýrslunnar en niðurstöðu hópsins má skipta í megin atriðum í þrjá hluta.

Í honum miðjum rennur Kópavogslækur sem er nokkurs konar lífæð hans. Kópavogslækurinn hefur ekki alltaf verið jafn saklaus og hann er nú. Um aldir var hann vatnsmikil á og gat verið farartálmi þegar leysingar voru á vorin. Árið 1874 drukknuðu 2 börn bóndans Árna í Hvammkoti (síðar Fífuhvammi) á heimleið úr kirkju í Reykjavík. Matthías Jochumsson orti um þennan hörmulega atburð eftirminnilegt ljóð. Þar segir

skjálfandi starir það straumfallið á

en báran kvað grátlag við tárugan stein.

Þegar byggð í Kópavogi fór að vaxa í Kópavogi um miðja síðustu öld varð Kópavogslækur fórnarlamb frumkvöðulsandans og ekki var hugað að verndun hans. Hann fékk viðurnefni sem ekki verður nefnt hér. Hann breyttist úr árfarvegi í læk og ástand hans var orðið sorglegt. Niðurstaða starfshópsins var að hreinsun og endurlífgun Kópavogslækjar er alger forsenda þess að móta fallegan árfarveg og vera það bæjarprýði sem hann á skilið. Þetta verkefni hlaut óvænt byr í seglin þegar umsókn Kópavogsbæjar um þátttöku í svokölluðu Icewater áætlun ESB var samþykkt. Á annað hundrað milljónir fengust í verkefnið. Það er unnið í samvinnu við Kópavogsbæ og gengur vel. Það eru mörg dæmi þess að ár og fljót sem voru talin útdauða hafi fengið nýtt líf. Hægt er að nefna Thames í London og Signu sem rennur gegnum París sem hafa fengið endurnýjun sinna lífdaga. Ekki þarf að fara langt. Lax er veiddur í Elliðaánum. Hvers vegna ekki í Kópavogslæk? Það gæti orðið stór stund þegar það gerist.

Kópavogsdalur er perla. Skjólsæll, sólríkur og þar kemur vorið fyrr og sumarið kveður síðar en á flestum öðrum stöðum á höfuðborgarsvæðinu. Dalurinn á sér stóran sess í hugum Kópavogsbúa. Þar má sjá fólk á ferli um dalinn á yndislegum gönguleiðum að njóta lífsins í útiveru allt árið um kring. Kópavogsdalurinn er miðgarður okkar Kópavogsbúa líkt og íbúar í New York borg eiga sinn víðkunna Central Park – Miðgarð; víðáttumikla og afar vinsæla græna vin í miðri stórborginni. Tillögur starfshópsins fela í sér aðgerðir til að útivistar- og afþreyingarsvæði sem skapi almenna vellíðan og náttúruupplifun og stuðli að hreyfingu og útivist íbúa.

Þriðji hlutinn sem lagt er til að skoðaður verði heildstætt er sá hluti Kópavogsdals sem er íþróttasvæðið. Hópurinn leggur til að hefja þarf endurskoðun á deiliskipulagi íþróttasvæðisins í samtali við Breiðablik, aðra hagsmunaaðila á svæðinu og íbúa bæjarfélagsins. Lagt er til að farið verði í hugmyndasöfnun eða samkeppni meðal arkitekta eða annarra um skipulagið. Gætt verður að byggingarmagn sé ekki óhóflegt og rími við ásýnd dalsins. Auk þess sem fagurfræði og ásýnd dalsins sé höfð í huga við hönnun nýbygginga. Ég er einn þeirra sem hef átt margar mínar bestu stundir í dalnum. Ég lék knattspyrnu með Breiðablik um árabil og þar er okkar heimavöllur sem geyma margar ljúfar stundir. Ég á enn erindi í dalinn oft í viku en fátt þykir mér vænna um en að sinna dómgæslu á stærsta íþróttamóti landsins, Símamótinu í þrjátíu ár. Þar er gleðin eins ósvikin og hún getur orðið. Það eru margir sem vita ekki að það eru yfir ein milljón heimsókna í Fífuna á hverju ári.

Í þeirri skipulagsvinnu sem framundan er þurfa að fara saman sjónarmið grasótar og afrekskeppni. Það er ólíðandi að Breiðablik, sem hefur leikið yfir 50 leiki í Evrópukeppnum síðan 2010 þurfi að fara til Reykjavíkur þegar Kópavogsvöllur uppfyllir ekki vallarskilyrði til keppni á alþjóðavísu.

Það var afar ánægjulegt að vinna með starfshópnum. Ég vil trúa því að þegar upp er staðið þá viljum við öll – hvar í flokki sem við stöndum að við viljum búa til samfélag þar sem lífsgæði eru í forgrunni. Þetta er gerólík aðferðafræði heldur en sú sem hingað til hefur tíðkast iðulega í skipulagsmálum í Kópavogi. Það er til dæmis ekki hægt að hugsa sér ólíkari nálgun sem þessi er og svo hina sem var beitt við mótun nýs miðbæjar í Kópavogi. Þar var skipulagsvaldið á einhverjum mikilvægustu sameiginlegu eignum Kópavogsbúa afhent án nokkurra skuldbindinga til lóðarhafa og verktaka. Fyrsta hugmynd lóðarhafans varð síðan að deiliskipulagi. Við þekkjum alla þá hörmungarsögu. Það er kominn tími til að breyta forgangsröðun í skipulagsmálum í Kópavogi.

Höfundur skipar 3. sæti á lista Samfylkingarinnar í Kópavogi fyrir bæjarstjórnarkosningarnar þann 16. maí 2026.

Skipulagsmál eru einhver mikilvægustu verkefni sem sveitarfélög hafa með höndum. 

Samfylkingarfélagið í Reykjavík býður í verkalýðskaffi föstudaginn 1. maí í Iðnó.

Húsið opnar kl. 14.30 og hefst dagskrá kl. 15:00.

·         Kristrún Frostadóttir, forsætisráðherra og formaður Samfylkingar

·         Kári Sigurðsson, formaður Sameykis

·         Kristín Björnsdóttir, formaður Kennarafélags Reykjavíkur

·         Pétur H. Marteinsson, oddviti Samfylkingar í Reykjavík

Fundarstjóri er Isabel Alejandra Díaz sem skipar 9. sæti listans í Reykjavík

Tónlistarmaðurinn KK kemur okkur í vorskap með ljúfum tónum.

Boðið verður upp á kaffi og kleinur og djús og ávexti fyrir börnin.

Öll velkomin að njóta með okkur samveru og spjalls.

Verkalýðskaffi Samfylkingarfélagsins í Reykjavík

Útspilið er samstillt stefna Samfylkingarinnar á landinu öllu og er afrakstur nokkurra mánaða vinnu þar sem fulltrúar Samfylkingar hafa farið um land allt, frá Sandgerði til Kópaskers, drepið á dyr hjá íbúum og einfaldlega spurt: „Hvað getum við gert til að létta líf þitt?“

Undirritaður var formaður þess stýrihóps sem skipulagði vinnuna og skrifaði útspilið. Fólk hefur hvarvetna tekið okkur vel og er þakklátt fyrir tækifæri til að tala við okkur um áskoranir sínar í daglegu lífi. Með þessari vinnu sáum við sameiginleg stef um land allt og leggjum við fram sem stefnu okkar þrjú samstarfsverkefni ríkis og sveitarfélaga: að lækka kostnað barnafólks, hlúa að fólkinu sem byggði landið og auðvelda reksturinn með því að einfalda regluverk og leyfisveitingarferli.

Yfirskrift útspilsins er „Tökum ábyrgð hvert á öðru“ og lýsir afstöðu jafnaðarmanna til samfélagsins: að okkur vegni best sem þjóð þegar við látum hvert annað varða og vinnum saman að stórum markmiðum. Útspilið er sett fram sem samstarfsverkefni ríkis og sveitarfélaga því allt of lengi hefur lausn mikilvægra mála dregist því ríki og sveitarfélög hafa togað í mismunandi átt. Með útspilinu segjum við skýrt að fulltrúar Samfylkingarinnar í sveitarstjórn og fulltrúar Samfylkingarinnar við stjórn landsmálanna, hvort sem er á þingi eða ríkisstjórn, munu vinna saman að lausn þessara stóru málaflokka.

Eitt af samstarfsverkefnunum er að hlúa betur að fólkinu sem byggði þetta land. Á vettvangi sveitarfélaganna ætlum við að stórefla þjónustu við eldra fólk í heimahúsum. Til að tryggja eldra fólki og fjölskyldum þeirra örugga handleiðslu á efri árum stefnum við að því að bjóða samfellda þjónustu við eldra fólk með samþættingu heimaþjónustu, heimahjúkrunar og öldrunarráðgjafar sem fylgir þörfum hvers og eins, þar með talið fyrir heimilishjálp, félagsstarf, heilsueflingu, dagdvalir, iðju- og sjúkraþjálfun. Þannig nýtist kraftur sveitarfélagsins sem best til að styðja við virkni og grípa fólk fyrr sem þarf frekari þjónustu. Tillagan byggir á tilraunaverkefninu Gott að eldast, sem hefur vakið mikla og góða athygli, meðal annars í Mosfellsbæ. Í stað þess að eldra fólk og fjölskyldur þeirra þurfi að standa í hindrunarhlaupi til að sækja sér þjónustu frá aðilum sem tala ekki saman verður einn snertiflötur sem tryggir að þjónustan sé veitt í samfellu og eftir þörfum hvers og eins.

Á vettvangi ríkisins, með dyggum stuðningi okkar sveitarstjórnarfólks um land allt, viljum við vinna áfram að því að eyða biðlistanum eftir hjúkrunarrými. Biðlistar eftir hjúkrunarrýmum sem söfnuðust upp í tíð síðustu ríkisstjórnar verða helmingaðir fyrir 2027 og þeim svo gott sem eytt 2030, en þá er miðað við að biðlistinn verði kominn niður í 100 manns en að sá hópur fái biðrými sem hentar honum og að enginn bíði lengur en 90 daga. Skortur á hjúkrunarrýmum hefur verið ein stærsta áskorun íslensks samfélags undanfarin ár og því algjört forgangsatriði hjá Samfylkingu um land allt, í þágu eldra fólks sem á skilið mannsæmandi aðstæður á sínu ævikvöldi.

Stórar áskoranir krefjast stórra lausna. Með samstilltu átaki um land allt, þegar við þorum að stíga inn og taka ábyrgð hvert á öðru, eru okkur allir vegir færir. Samfylkingin ætlar sér stóra hluti og að hlúa að okkar eldra fólki, með virðingu fyrir sjálfstæði þess og mannlegri reisn, er einn af þeim. Hvort sem það er í heimahúsum eða á hjúkrunarheimilum. Um land allt, líka í Kópavogi.

Jónas Már Torfason. Höfundur er oddviti Samfylkingarinnar í Kópavogi og óskar Kópavogsbúum öllum gleðilegs sumars.

Samfylkingin kynnti á dögunum útspil sitt fyrir komandi sveitarstjórnarkosningar í vorsól á Smáratorgi. 

Tökum ábyrgð hvert á öðru – hlúum að fólkinu sem byggði landið

Bætt heilsa og betra heilbrigðiskerfi hafa gert það að verkum að flestir geta búist við að lifa langt fram yfir sjötugt. Árið 2030 verður einn af hverjum sex íbúum jarðar 60 ára eða eldri og árið 2050 mun fjöldi fólks 60 ára og eldri tvöfaldast og gert er ráð fyrir því að fjöldi fólks 80 ára og eldri þrefaldist á milli 2020 og 2050. Að sama skapi mun yngra fólki hlutfallslega fækka.

Það mun alltaf vanta hjúkrunarheimili en það á ekki að vera fyrsti valkostur. Stefna íslenskra stjórnvalda er að aldraðir geti búið sem lengst heima. Göfugt markmið sem einungis mun nást ef hægt verður að bjóða eldri borgurunum upp á þjónustu sem gerir þeim kleift að lifa eðlilegu lífi heima fyrir. Eins og stefnir þá munum við ekki hafa yfir að ráða nægjanlegum fjölda heilbrigðisstarfsmanna til að sinna þessum aukna fjölda eldri borgara og hvað ætlum við sem samfélag að gera þá?

Til að mæta breyttum aðstæðum þurfum við að finna nýja lausnir og horfa til nýrra leiða til að þjónusta aldraða. Hér er tæknin með okkur og miklar framfarir við hjúkrun hafa komið fram á síðustu árum.

Við verðum að nýta okkur tækni og nýjungar á þessu sviði til að gera heimaþjónustu hagkvæmari þannig að hægt verði að bæta aðra þjónustu við eldri borgara og gera þeim kleift að búa heima hjá sér eins lengi og hægt er.

Ég hef í minni vinnu sem heilbrigðisstarfsmaður stýrt og verið leiðandi á þessari vegferð. Undanfarin ár hefur Heilsugæsla HSU verið brautryðjandi í fjarheilbrigðislausnum sem bæði hefur bætt þjónustu við eldri borgara og gert hana hagkvæmari. Árið 2023 stofnaði HSU heimaspítala eftir sænskri fyrirmynd til að draga úr innlögnum eldra fólks á sjúkrahús ásamt því að hefja fjarvöktun fyrir skjólstæðinga sína. Þrátt fyrir efasemdir starfsmanna í upphafi hefur reynslan sýnt að breytt verklag hefur gert heilbrigðisstarfsmönnum á heilsugæslunni auðveldar að takast á við aukin verkefni sem og aukin fjölda skjólstæðinga án þess að það hafi komið niður á gæðum þjónustunnar. Það sem gerðist líka var að skjólstæðingar heilsugæslunnar upplifðu ekki að þeir væru að fá verri þjónustu.

Heilsugæslan útvegar skjólstæðingum sínum tæki til að mæla ýmsa þætti sem hafa áhrif á heilsu. Niðurstöður mælinganna sendast svo sjálfkrafa í kerfi heilsugæslunnar þar sem hjúkrunarfræðingar skoða og meta mælingar og ef þörf krefur hefur samband við skjólstæðinga, annaðhvort í formi skilaboða, myndsamtala eða símtala allt eftir þörfum og tilefni hverju sinni. Þetta nýja verklag hefur gert hjúkrunarfræðingum auðveldara að sinna fleiri skjólstæðingum en áður, þar sem áður þurftu starfsmenn heilsugæslunnar að fara í heimsókn til hvers og eins skjólstæðings.

Mikilvægt er að tækninýjungar og hagræðing sem af þeim hljótast séu ekki aðeins nýttar til hagræðis heldur líka til að bæta þjónustu.

Nú er staðan sú að sveitarfélagið Árborg hefur í nafni sparnaðar dregið saman í þrifum hjá eldri borgurum til að sinna annarri þjónustu sem þykir mikilvægari til eldri borgara. Hvernig væri að nota tækni eins og sjálfvirka lyfjaskammtara og fækka þeim innlitum og nýta mannskapinn í önnur verk. Með svona einfaldri lausn er ekki verið að skerða þjónustu heldur nota tæknina til gefa starfsfólki svigrúm til að sinna öðrum verkefnum eins og nauðsynlegum þrifum.

Höfundur er hjúkrunarstjóri skipar 2. sæti á lista Samfylkingarinnar og óháðra í Árborg.

Hlutfall aldraðra í samfélaginu hækkar stöðugt. 

Eitt af því sem gerir Ísafjarðarbæ að jafn frábærum stað og raun ber vitni er stórbrotin náttúra og fallegt umhverfi. Við í Samfylkingunni trúum því að fallegt umhverfi bæti umgengni, auki lífsgæði okkar allra og styrki samfélagsandann.

Því tökum við þátt í Stóra plokkdeginum og hvetjum alla bæjarbúa til að mæta, njóta útiverunnar og hjálpast að við að fegra nærumhverfið okkar. Þetta er kjörið tækifæri fyrir alla fjölskylduna til að gera eitthvað gott fyrir bæinn okkar, fá sér frískt loft og eiga gott samtal við frambjóðendur og aðra bæjarbúa.

Nú er vor í lofti og snjó tekið að leysa! 

Ég gerði fyrst ráð fyrir því að ástæðan væri sú að hann kemur til með að flytjast yfir í hinn hverfisskólann fyrir 5.-10.bekk, en þegar leið á samtalið kom annað í ljós. Barnið mitt sem hefur haft aðgang að spjaldtölvu frá upphafi skólagöngu sinnar hlakkar svo mikið til að byrja í 5. bekk því að þá fær hann að taka spjaldtölvuna með sér heim. Það segir sitt um hversu stóru hlutverki þessi tæki eru farin að gegna í lífi barnanna okkar.

Stafræn tækni á vissulega heima í skólanum. Hún getur stutt við nám og hjálpað kennurum að mæta ólíkum þörfum nemenda. Stafræna umhverfið getur einnig aukið fjölbreytileika námsgagna og vakið áhuga nemenda á námsefni. Þrátt fyrir það þurfum við að vanda okkur í notkun tækninnar og íhuga hversu miklum tíma börn verja í tækjum enda er margt í okkar umhverfi sem bendir til þess að við séum ekki alveg að ná réttu jafnvægi í þeim efnum. Börn í dag eru nú þegar mikið fyrir framan skjá utan skóla og því þarf ávinningur skjátíma á skólatíma að vera skýr til þess að hægt sé að réttlæta hann. Sáttmálinn um símalausa grunnskóla er til dæmi frábært skref sem er tekið til að sporna við þróun á skjátíma barna.

Ef við ætlum að auka skjátíma nemenda í þeirra námsumhverfi þá þurfum við að vita af hverju við erum að því, en í stefnu Kópavogsbæjar um upplýsingatækni í grunnskólum er einmitt lögð áhersla á að notkun stafrænnar tækni eigi að byggja á skýrum kennslufræðilegum markmiðum en ekki vera markmið í sjálfu sér. Niðurstöður matsrannsóknar á innleiðingu spjaldtölva í grunnskólum Kópavogs benda jafnframt á að innleiðing nýrra kennsluhátta hafi gengið misjafnlega og að áfram sé svigrúm til þróunar (Sólveig Jakobsdóttir og Skúlína Hlíf Kjartansdóttir, 2023).

Eitt af því sem veldur mér og öðrum foreldrum mestum áhyggjum er að spjaldtölvurnar fylgi börnunum heim, sem getur haft í för með sér aukinn skjátíma. Foreldrar eru almennt jákvæðir gagnvart notkun tækjanna í námi barnanna sinna en í opnum svörum í fyrrnefndri rannsókn er samt að merkja nokkurn varhug og áhyggjur, t.d. af notkun tækjanna í frítíma og aðgangsstýringu.

Spjaldtölvurnar eru nefnilega ekki bara kennslutæki heldur líka aðgangur að efni, samfélagsmiðlum og samskiptaforritum sem börn á þessum aldri eiga ekki endilega að nota. Það er áhyggjuefni að ung börn fái aðgang að samfélagsmiðlum og samskiptaforritum eins og Snapchat og TikTok og hafi greiðan aðgang í þau forrit í gegnum snjalltæki sem skólinn útvegar. Við foreldrar leggjum mörg hver á okkur mikla vinnu við að búa til ramma í kringum notkun og aðgengi að snjalltækjum. Það er fyrst og fremst ábyrgð foreldra að setja börnum sínum mörk og fylgja þeim eftir. Um leið skiptir máli að skólaumhverfið styðji við þá vinnu foreldra, en vinni ekki gegn henni. Það er því mjög miður að skólinn setji aukið álag á foreldra með því að færa stafrænt áreiti inn á heimilin. Í stefnu Kópavogs um upplýsingatækni í grunnskólum er talað um öruggt stafrænt skólaumhverfi og stýrt aðgengi. Ég tek undir markmiðið en ég set spurningamerki við framkvæmdina.

Annað sem er mikilvægt að ræða er hvaða færni börn tileinka sér. Spjaldtölvur eru þægilegar og aðgengilegar. En þær koma ekki í staðinn fyrir að kunna að vinna á tölvu. Að skrifa á lyklaborði, vinna með texta og nota algeng verkfæri er enn grunnfærni sem skiptir máli strax þegar börn koma upp í framhaldsskólana.

Það er jákvætt að í aðgerðaráætlun Kópavogs er gert ráð fyrir kennslu í fingrasetningu sem allir skólar geta nýtt sér. En það þarf að tryggja að slík færni fái raunverulegt vægi en sitji ekki eftir þegar áherslan er fyrst og fremst á snertiskjái.

Það má líka benda á þá staðreynd að þetta er ekki bara áhyggjuefni foreldra. Ungmennaráð Kópavogs hefur bent á að þau upplifi að þau fái ekki næg tækifæri til að læra fingrasetningu í skólanum. Þegar unga fólkið okkar finnur sjálft fyrir því að þeim vantar ákveðna færni og kalla eftir henni þá er nokkuð augljóst að það þarf að staldra við og endurskoða áherslurnar í skólakerfinu aðeins.

Jafnvægi í skjánotkun verður ekki til af sjálfu sér. Það þarf skýra stefnu og ramma í skólastarfi þar sem ákveðið er hvenær og hvers vegna stafræn tækni er notuð. Við vitum að börn kalla sjálf eftir skýrari mörkum og að of mikil skjánotkun getur haft áhrif á líðan, einbeitingu og félagslíf barna. Það er því hlutverk skólakerfisins að setja skýran notkunarramma snjalltækja á skólatíma og skapa markvisst námsumhverfi. Þetta skapar líka grundvöll fyrir foreldra að setja mörk þegar heim er komið.

Stafræn tækni er óneitanlega komin til að vera og á því heima í skólanum. Börnin okkar þurfa því að fá tækifæri til þess að læra að nota og umgangast stafræna tækni þar sem hún er og verður stór hluti af samfélaginu okkar áfram. Við þurfum samt sem áður að treysta á það að skólaumhverfið setji skýr mörk. Það þarf að bregðast við þegar við finnum að jafnvægið er ekki til staðar. Jafnframt þarf að horfa til þess að skoða hvernig námstæki við bjóðum upp á þegar kemur að stafrænni færni og tryggja fjölbreytta og alhliða þjálfun í notkun þeirra.

Sem foreldri finnst mér eðlilegt að gera kröfu um að stafrænt skólaumhverfi sé nýtt markvisst og styðji við nám án þess að auka óþarfa áreiti. Við eigum að geta treyst því að börnin okkar fái þá færni sem þau þurfa fyrir framtíðina og að skýr rammi sé settur um skjánotkun í skólanum. Kennarar og starfsfólk þurfa jafnframt stuðning frá yfirvöldum, meðal annars í formi mats á innleiðingu, endurmenntunar og markvissrar þróunar á vinnu með tæknina. Þetta krefst þess að við tökum umræðuna, metum árangur, setjum skýra stefnu og fylgjum henni eftir í verki.

Höfundur skipar 2. sæti á lista Samfylkingarinnar í Kópavogi.

Sonur minn sem er í 2. bekk í grunnskóla í Kópavogi sagði við mig um daginn að hann hlakkaði til að byrja í 5. bekk.

Um staf­rænt skólaumhverfi barna í Kópa­vogi

List- og verkgreinakennsla í grunnskólum Akureyrarbæjar er alls konar. Það getur verið styrkleiki að hafa fjölbreytni en í þessu tilfelli er frekar um að ræða viðbragð við vöntun á hæfum kennurum, bágri aðstöðu eða hreinlega fjárskorti. Aðstöðumunur milli skóla er mjög mikill, allt frá endurnýjaðri, mjög góðri aðstöðu til ófremdarástands eða jafnvel engrar aðstöðu. Hér er ekki gætt að jafnræði og rétti nemenda til náms.

Hér er verk að vinna. Samkvæmt Aðalnámskrá grunnskóla eru til staðar viðmið um tímafjölda þessara greina. Ekki er um að ræða bindandi ákvæði heldur hafa skólar ákveðið frelsi til að útfæra tíma. Í flestum skólum í sveitarfélaginu er helstu greinar kenndar s.s. sjónlistir, hönnun og smíðar, textílmennt og heimilisfræði. Tónmennt stendur höllum fæti, dans og sviðslistir eru oftast hliðargreinar. Þær fléttast inn í önnur verkefni eða eru tekin inn sem stutt átaksverkefni þegar unnið er að árshátíðum eða öðrum skemmtunum.

Viljum við hafa þetta svona? Hvar blómstra nemendur sem fóta sig ekki vel í bóklegum greinum? Eru skólarnir að gæta jafnræðis þegar kemur að því að uppfylla skyldur sínar samkvæmt námskrá?

Þetta eru knýjandi spurningar og við þurfum að bretta upp ermar því hér er mikið verk að vinna.

Grunnskólar Akureyrarbæjar þurfa skýra stefnu um hvert skuli stefna í list og verkgreinum. Það þarf að hafa metnað og skilning á því að greinarnar skipta jafn miklu máli og annað nám í grunnskóla. Við getum ekki í öðru orðinu rætt um mikilvægi skapandi hugsunar og sköpunar ef við látum það ekki birtast í verki. Á mannamáli kallast það tvískinnungur.

Í tilvonandi nýrri menntastefnu þarf þetta að vera skýrt, með tímasettum og fjármögnuðum aðgerðum. Samfylkingin á Akureyri er klár í það verkefni.

Elsa María Guðmundsdóttir er sjónlistakennari í grunnskóla á Akureyri og skipar 7. sæti á lista Samfylkingarinnar fyrir bæjarstjórnarkosningarnar í maí.

„Er ekki gott að búa á Íslandi?“ spyr samstarfsmaður minn mig. Ég svara samstundis; „Jú, annars væri ég ekki hér!“ og skipa mér þar með í hóp fjölmargra einstaklinga af erlendum uppruna sem hafa fundið sér heimili á Akureyri. 

Akureyri sameinar fólk með fallegu umhverfi sínu, sterkri samfélagsvitund og gestrisni. Fólk velur þennan bæ sem heimili sitt, stað til að búa, starfa og ala upp fjölskyldu. Í dag eru meira en 10% íbúa af erlendum uppruna. Þeir færa með sér menningarlegan og tungumálalegan fjölbreytileika, auk dýrmætrar þekkingar, færni og reynslu. Þessi fjölbreytileiki er einn af styrkleikum Akureyrar og mikilvægur hluti af framtíð hennar.

Sterkt samfélag byggist á því að fólki finnist það sýnilegt, það sé hluti af heildinni og geti tekið þátt. Til að inngilding geti orðið að veruleika þarf aðgerðir: skýrar upplýsingar, aðgengilega opinbera þjónustu og að skapa raunveruleg tækifæri fyrir alla íbúa til að verða virkir þátttakendur í samfélaginu. 

Að byggja upp bæ þar sem fólki finnst það velkomið og fært um að taka þátt í samfélaginu krefst framtíðarsýnar, vilja og aðgerða. Mikilvæg skref hafa þegar verið tekin bæði á landsvísu og hér í sveitarfélaginu. Á landsvísu hefur Ísland nú eignast framtíðarsýn í hvítbók um málefni innflytjenda; Samfélag fyrir alla, sem setur fram stefnumótun til ársins 2038. Akureyri  hefur þegar tekið góð skref, til dæmis með móttökuáætlun fyrir íbúa af erlendum uppruna sem unnin var af Fjölmenningarsetri. Þetta er sterkur grunnur. Ekki síður mikilvægt er að hér ríki velvilji, hreinskilni og hugrekki meðal heimamanna til að halda áfram á þessari braut og stefna að dýpri viðurkenningu og inngildingu þess fjölbreytileika sem þegar er til staðar í bænum okkar.

Íslenska tungan er lykilatriði í að byggja upp sterkt staðarsamfélag. Mikið hefur þegar verið gert í gegnum árin til að styðja nýbúa við að læra og æfa íslensku og enn meira er hægt að áorka. Sveitarfélagið getur hjálpað til við að skapa fleiri tækifæri til tungumálaþjálfunar með því að para saman atvinnu, starfsþjálfun eða starfsnám innan stofnana sveitarfélagsins og með sterkara samstarfi við atvinnurekendur á staðnum. Leiðbeinenda- eða menningarmiðlunaráætlanir, þróaðar í samvinnu við símenntunarmiðstöðvar, gætu einnig styrkt tungumálanám á vinnustað.

Sterkara samstarf við Háskólann á Akureyri gæti hjálpað bænum að safna betri gögnum, að greina eyður í aðlögun og móta stefnu og aðgerðir á skilvirkari hátt. Bæjarkerfið mætti bæta  aðgengi og þátttöku innflytjenda í ákvarðanatöku og tryggja þannig að þeir séu sannarlega viðurkenndir og upplifi sig sem þátttakendur í samfélaginu. 

Markmið Samfylkingarinnar á Akureyri er einfalt: Að hjálpa til við að byggja upp Akureyri þar sem öllum finnst þeir velkomnir, metnir að verðleikum og færir um að leggja sitt af mörkum, bæði nú og í framtíðinni. Þannig byggjum við sterkara samfélag og náum lengra, saman. 

Höfundur, Zane Brikovska, skipar fimmta sætið á lista Samfylkingarinnar á Akureyri.

Þessar einföldu staðreyndir er mikilvægt að hafa í huga þegar Hafnfirðingar, eins og landsmenn allir, ganga að kjörborðinu þann 16.maí næstkomandi.

Valkostirnir eru afar skýrir í Hafnafirði. Annars vegar að kalla Samfylkingina til verka og forystu, samhentan flokk jafnaðarmanna sem þekkir bæinn og fólkið í honum og hefur reynslu og þekkingu og kraft til að hefja nýja framfarasókn í bænum. Eða halda áfram með örþreyttan og uppgefinn meirihluta Sjálfstæðisflokksinns og Framsóknarflokksins.

Samfylkingin mætir til leiks í yfirstandandi kosningabaráttu með afdráttarlausa stefnu og verkefnaskrá, sem er raunsæ og verður framkvæmd. Hún byggir á málflutningi flokksins í bæjarstjórn Hafnarfjarðar síðustu fjögur árin. Við höfnum þeirri pólitík að draga upp innistæðulítil og loftkennd loforð rétt fyrir kosningar. Jafnaðarmenn byggja á stefnu og skýrri sýn; við ætlum að gera hlutina, en ekki bara tala um þá.

Samfylkingin í Hafnarfirði hefur það einfalda verklag, að það sem við segjum, það gerum við! Hratt og örugglega. Við munum láta verkin tala. Nokkur dæmi þar um segja þá sögu alla. Samfylkingin hefur lagt fram tugi tillagna í bæjarstjórn Hafnarfjarðar, sem velflestum hefur verið hafnað af meirihlutaflokkunum tveimur. Tillögurnar hafa að sjálfsögðu allar verið að fullu fjármagnaðar.

Samfylkingin hefur fimm sinnum lagt til að frítt verði í strætó fyrir öll hafnfirsk ungmenn að 18 ára aldri og samhliða gert ráð fyrir fjármagni til þess. Jafnoft hafa Sjálfstæðisflokkur og Framsóknarflokkur fellt þá tillögu. Fái Samfylkingin nauðsynlegan stuðning í kosningunum í maí mun þetta umbótamál fyrir hafnfirsk ungmenni og fjölskyldur þeirra koma í framkvæmd 1.júlí næstkomandi.

Samfylkingin í Hafnarfirði hefur ítrekað lagt til í bæjarstjórn að hefjast handa um byggingu lífsgæðaíbúða, þjónustuíbúða, fyrir eldra fólk í Hafnarfirði á Sólvangssvæðinu. Jafnoft hefur sú tillaga verið felld. Verði Samfylkingin ráðandi afl í stjórn bæjarins á komandi kjörtímabili, munu framkvæmdir við slíkt mannvirki hefjast ekki seinna en í október á yfirstandandi ári.


Samfylkingin mun hækka frístundastyrkin frá og með næsta hausti um 10
þúsund krónur, úr 65 þúsund krónum í 75 þúsund krónur.

Jafnaðarmenn munu einnig taka samgöngumálin föstum tökum eins og fjölmargar tillögur okkar bera með sér. Umferðarhnútinn á Reykjanesbraut, frá hringtorgi við Lækjargötu og meðfram Kaplakrika, þarf að leysa og fara í þau mál af festu. Svipað vandamál er í uppsiglingu við Suðurhöfnina, nærri miðbæ. Þar þarf að grípa til fyrirbyggjandi aðgerða nú þegar.

Ókláruð verkefnin í Hafnarfirði eru víða. Málefni fatlaðs fólks, húsnæðismálin, menningarmálin, tómstundir og íþróttir, grunnskólamálin og leikskólarnir. Nýja heilsugæslu staðsetta á Völlunum. Er þá aðeins fátt eitt talið.

Við vitum hvað þarf að gera og förum í verkin.

Jafnaðarmenn eiga sterkar rætur í Hafnarfirði. Þar sýna verkin merkin. Hafnfirðingar vita einfaldlega hvað jafnaðarmenn standa fyrir; öryggi, festu, jöfnuð, mennsku og áræðni. Öflugt atvinnulíf og þétt og gott velferðarkerfi vinna saman. Við gerum það sem við segjum. Við látum verkin tala.

Höfundur er bæjarfulltrúi og oddviti Samfylkingarinnar í Hafnarfirði.

Sagan geymir staðreyndir. Þar sýna verkin einfaldlega merkin. 

Þegar ársreikningur Hafnarfjarðar var kynntur var því fagnað: afgangur, uppbygging og jákvæðar tölur. En þegar reikningurinn er skoðaður í heild blasir við önnur mynd.

Rekstrarniðurstaðan byggir að stórum hluta á tekjum sem eru ekki varanlegar. Lóðasala og gatnagerðargjöld fylgja uppbyggingu og sveiflast með markaðnum. Þegar hægir á breytist myndin hratt.

Á sama tíma stendur grunnreksturinn, skólarnir, velferðarþjónustan og dagleg þjónusta við íbúa tæplega undir sér. Hlutfall tekna sem standa undir þessari þjónustu hefur minnkað og svigrúmið með því.

Viðkvæmur rekstur þýðir minna svigrúm til að styðja börn og fjölskyldur, efla velferð, byggja húsnæði af ábyrgð og þróa samgöngur sem virka. Þetta eru ekki bara tölur á blaði heldur líf fólks.

Þegar fjármálin standa ekki á traustum grunni er það þjónustan sem finnur fyrst fyrir því og bitnar mest á þeim sem þurfa mest á henni að halda.

Kostnaður í velferðar- og skólamálum hefur aukist, ekki vegna markvissrar uppbyggingar, heldur vegna hækkandi launakostnaðar og vaxandi þjónustuþarfar sem hefur ekki verið brugðist nægilega við.

Vilji íbúa er skýr: þjónusta við börn og ungmenni, velferðar-, húsnæðis- og samgöngumál skipta einna mestu. Reksturinn þarf að enduspegla þær áherslur.

Lausnirnar krefjast þess að forgangsraða og hugsa til lengri tíma.

Byggja tekjugrunn bæjarins á stöðugri uppbyggingu fremur en sveiflukenndum tekjum. Að taka ákvarðanir sem byggja á því sem við vitum að virkar og meta reglulega hvort þær skili þeim árangri sem stefnt er að.

Vanda skipulags- og samgöngumál með því að láta uppbyggingu og samgöngur haldast í hendur. Þétta byggð á réttum stöðum þar sem innviðir eru fyrir, tengja saman hverfi með öruggum og fjölbreyttum samgöngum og byggja blandað húsnæði með grænum og barnvænum svæðum. Þannig gerum við Hafnarfjörð aðsóknarverðan fyrir íbúa og fyrirtæki og leggjum grunn að stöðugum tekjum til framtíðar.

Fjárfesta í snemmbærri þjónustu og forvörnum, styrkja skólana, bæta aðgengi að frístundum og efla velferð og geðheilbrigðisþjónustu. Slík fjárfesting skilar sér ef til vill ekki í næsta ársreikningi en gerir það til lengri tíma með minni þjónustuþörf, lægri kostnaði og bættri líðan.

Vera heiðarleg við íbúa í umræðu um reksturinn, ekki draga aðeins fram þær tölur sem líta vel út.

Hafnarfjörður á skilið heiðarlegan rekstur.

Höfundur skipar 4. sæti á framboðslista Samfylkingarinnar í Hafnarfirði fyrir komandi sveitarstjórnarkosningar.

Sjálfstæðisflokkurinn hefur lengi byggt sjálfsmynd sína á því að vera flokkurinn sem megi treysta fyrir fjármálum. 

Leit um „��"

3146 niðurstöður fundust við leit að „��"

Póstlisti Samfylkingarinnar

Samfylkingin

Flokkurinn

Flýtileiðir

Um Samfylkinguna

Vertu í bandi:

Leit um „���������������������������������������������������"

3146 niðurstöður fundust við leit að „���������������������������������������������������"