Virðulegi forseti — góðir landsmenn. Fólkið í landinu getur treyst því að Samfylkingin tekur örugg skref. Þannig vinnum við og þannig munum við stjórna — fáum við til þess traust í næstu kosningum. Samfylkingin fer ekki í heljarstökk. Við rjúkum ekki upp út af minnstu málum. Og við látum ekki slá okkur út af laginu. Við erum Jafnaðarflokkur Íslands. Það er okkar að veita fólki öryggi — og fullvissu um að við getum stjórnað í þágu þjóðar; staðið vörð um það sem fólki er kærast.

Nú er kjörtímabilið hálfnað. Og þá má spyrja: Hefur ríkisstjórnin notað þennan tíma til góðs, fyrir fólkið í landinu? Það fer mikil orka í að rífast innbyrðis og reyna að láta stjórnmálin snúast um eitthvað allt annað en það sem raunverulega brennur á fólkinu í landinu. Samfylkingin tekur ekki þátt í þessu.

Í sumar vorum við að hugsa um heilbrigðismál — og vinna úr upplýsingum frá hátt í 40 opnum fundum með almenningi um land allt, og öðru eins af fundum á vinnustöðum, með fólki af gólfinu og sérfræðingum um heilbrigðiskerfið.

Við viljum mæta til leiks með raunsæjar lausnir sem endurspegla þau skref sem meirihluti þjóðar vill að verði tekin í grundvallarmálaflokkum. Fólkið í landinu skilur vel að það er ekki hægt að gera allt. Það vill bara að stjórnmálafólk sé hreinskilið um þá vegferð sem það treystir sér í. Eða eins og ágætur maður sem ég rakst á á kaffihúsi um daginn sagði: „Maður gerir ekki miklar kröfur til stjórnmálamanna. Bara að þau geri það sem þau segjast ætla að gera.“

Þess vegna höfum við í Samfylkingunni viðurkennt að það þarf að forgangsraða; bæði á næsta kjörtímabil og í þeirri undirbúningsvinnu sem flokkurinn hefur þegar hafið með fjölda fólks um land allt. Það er efnahagur, velferð og öryggi fólks — sem er númer 1, 2 og 3 hjá okkur.

Góðir landsmenn, fyrir lok þessa mánaðar mun Samfylkingin kynna: Örugg skref — í heilbrigðis- og öldrunarmálum.

Verklýsingu fyrir nýja ríkisstjórn; fimm þjóðarmarkmið í þessum veigamikla málaflokki, sem stendur fólki svo nærri frá degi til dags; ásamt aðgerðum — öruggum skrefum í rétta átt sem Samfylkingin vill stíga í nýrri ríkisstjórn að loknum næstu kosningum.

 Við höfum hlustað, meðtekið og sett á blað hvernig við viljum tryggja að grunnurinn sé í lagi; að fólk finni fyrir öryggi — hvar sem það býr — og hafi fastan tengipunkt við heilbrigðiskerfið; hvernig við drögum úr skriffinnsku og tryggjum að heilbrigðisstarfsfólk hafi meiri tíma með sjúklingnum, svo dæmi séu nefnd.

Þetta er það sem við erum að gera á meðan ríkisstjórnin er upptekin við að rífast við sjálfa sig um sín eigin sjálfsköpuðu vandamál: Sitt eigið stjórnleysi í útlendingamálum, sitt eigið virkjanastopp og sitt eigið endalausa hringl með hvalveiðar.

En það eina sem ríkisstjórnin virðist vera algjörlega sammála um innbyrðis er að halda áfram að reka skaðlega efnahags- og velferðarstefnu, sem grefur undan stöðugleika og bítur í skottið á sér. 

Þetta blasti við landsmönnum síðast í gær, þrátt fyrir ítrekuð loforð ráðherra um bót og betrun þegar kemur að stjórn efnahagsmála. Fjárlögin afhjúpa þau. Ríkisstjórnin heldur sig við óbreytta stefnu frá fjármálaáætlun í vor og árið þar á undan, að því er virðist óháð aðstæðum í samfélaginu. Á tímum viðvarandi verðbólgu og eftir fjórtán vaxtahækkanir í röð. Þannig kallar ríkisstjórnin enn hærri vexti yfir heimilin — með því að velta allri ábyrgð á baráttunni við verðbólguna í fang seðlabankans.

En það sem er alvarlegast er að úrræðaleysi ríkisstjórnarinnar kyndir undir óróa á vinnumarkaði — sem er hætt við að leiði til enn meiri verðbólgu. Og það er í besta falli broslegt, eftir markvissa fjölgun ráðherrastóla, að nú eigi aðhaldið nær allt að koma frá hagræðingu í efsta stjórnsýslulaginu, sem þó lekur í gegnum allt kerfið. En enginn kjarapakki — ekkert gert til að koma í veg fyrir að kjarabætur verði einvörðungu sóttar í gegnum launaliðinn — sem ríkið fær svo sjálft í fangið af fullum þunga. Þetta kallast að sjá ekki skóginn fyrir trjánum.

Hvað er til ráða? Við breytum ekki grundvallaratriðum í efnahags- og velferðarstefnunni með breytingartillögum. En Samfylkingin mun halda áfram að leggja fram kjarapakka, fullfjármagnaða og gott betur, til að vinna gegn verðbólgu og stuðla að ró á vinnumarkaði. Maður vonar bara að ríkisstjórnin hætti að benda á alla aðra og fari að horfast í augu við eigin ábyrgð.

Góðir landsmenn. Samfylkingin er stjórnmálaflokkur sem hefur mikinn metnað fyrir hönd íslensku þjóðarinnar. En sá metnaður má aldrei verða til þess að við missum tengsl við veruleika og þarfir fólksins í landinu — eins og þörfina fyrir stöðugleika, festu og öryggi.

 Þess vegna boðum við engin heljarstökk heldur örugg skref. Í rétta átt. Við skiljum að það eru dýrmætir þættir í okkar samfélagi, í okkar umhverfi, sem binda okkur saman — og sem okkur ber skylda til að vernda og varðveita, fyrir fólkið í landinu og fyrir komandi kynslóðir.

Í heimi hraðra breytinga getur fólk misst fótfestu og upplifað óöryggi. Og þá getur þráin eftir því að vernda, varðveita og passa upp á ákveðið jafnvægi orðið þungamiðjan í jafnaðarstefnu — sem er afgerandi í efnahags- og velferðarmálum og sem setur öryggi og virðingu fólks í fyrsta sæti.

Jafnaðarstefna sem tryggir fólki öryggi og virðingu í daglegu lífi felur líka í sér mikilvægan boðskap um að engin manneskja þurfi að óttast um öryggi sitt vegna þess hver hún er. Við verndum einmitt og varðveitum það sem okkur er kærast, samfélagslegt traust, með því að taka fólki eins og það er. Án þessa trausts og virðingar fyrir fólki molnar undan samstöðunni sem við þurfum svo á að halda ef við ætlum að ráðast saman í þá vegferð sem framundan er — vegferð sem Samfylkingin vill veita forystu — að endurreisa velferðarkerfið á Íslandi.

 Forseti — góðir landsmenn, þetta er sá valkostur sem Samfylkingin býður upp á: Örugg skref, velferð og virðing  — engin heljarstökk. Það er loforð okkar og loforð mitt til ykkar. Orð eru til alls fyrst. En mestu skiptir að Samfylkingin noti áfram tímann í stjórnarandstöðu til að sýna hvernig við vinnum og hvernig við munum stjórna — í ríkisstjórn, fáum við til þess umboð. Kjörtímabilið er hálfnað. En línurnar eru að skýrast. Og það eru verkin sem tala.

Ræða Kristrúnar Frostadóttur formanns Samfylkingarinnar í umræðum um stefnuræðu forsætisráðherra á Alþingi þann 13. september 2023.  

Kristrún: „Örugg skref, velferð og virðing  — engin heljarstökk“

Samstarf Ungs jafnaðarfólks og ASÍ-UNG hefur aukist að undanförnu og verið formgert. Á meðal þátttakenda í Nordenskolan í ár var Ástþór Jón Ragnheiðarson, forseti ASÍ-UNG og starfsmaður Verkalýðsfélags Suðurlands, sem svaraði nokkrum spurningum um námskeiðið.

Hvernig var í Nordenskolan og hver voru helstu umfjöllunarefni?
„Það var fróðlegt og skemmtilegt og svo eru tengslin ekki síður mikilvæg – bæði við allskonar fólk úr verkalýðshreyfingunni og jafnaðarflokkum Norðurlanda og líka í þessum öflugi hópi sem tók þátt frá Íslandi. Fyrri hluti námskeiðsins var rétt utan við Helsinki þar sem finnska alþýðusambandið er með aðstöðu fyrir svona lagað og seinni hlutinn var í höfuðstöðvum Dansk Metal í Kaupmannahöfn, félags málmiðnaðarmanna. Að því loknu tók ég þátt verkalýðsþingi Norðurlanda sem er haldið á hverju ári af SAMAK samhliða leiðtogafundi þar sem voru meðal annars gestgjafinn Mette Frederiksen, Jonas Gahr Støre, Magdalena Andersson og Kristrún Frostadóttir, ásamt forsetum alþýðusambandanna. Það er auðvitað mjög gagnlegt að kynna sér hvernig verkalýðshreyfingin vinnur á Norðurlöndum.

Í stórum dráttum var helsta umfjöllunarefni námskeiðsins norræna samfélagsmódelið – og stoðir þess sem eru skipulagður vinnumarkaður, ábyrg hagstjórn og sterkt velferðarkerfi. Ég hef mestan áhuga á aðkomu stéttarfélaganna að þessu og kem sjálfur þaðan – regluverki um starfsemi þeirra, umgjörð kjarasamninga og svo framegis. En samspilið við stjórnmálin er líka mikilvægt og ég vann hópverkefni sem gekk út á að meta árangur sósíaldemókrata í þingkosningum í samhengi sýnileika almenns verkafólks og verkalýðsleiðtoga á framboðslistum flokkanna. Það virðist vera samband þar á milli – þannig að meiri árangur náist þegar þessi tenging er sterkari,“ segir Ástþór Jón.

Hver er helsti ávinningurinn af svona námskeiði – lærdómur, tengsl, innblástur eða annað?
„Það fer líklega eftir hverjum og einum en þetta skiptir allt máli. Í mínu tilfelli held ég að tengslanetið sé mesti ávinningurinn og stemningin í þessum stóru flokkum og samtökum launafólks sem maður getur ekki upplifað með því að lesa sér bara til á netinu. Þannig að já það veitir innblástur í rauninni að fara út og kynna sér þetta. Á Norðurlöndum hefur tekist vel til við sameiningu verkalýðsfélaga – og í Danmörku er meira að segja búið að ganga svo langt að sameina stéttarfélög nær alls launafólks í einu sambandi, að undanskildum félögum langskólagenginna.

Ég horfi líka sérstaklega til þess hvernig verkalýðshreyfingin nær mestum árangri við að virkja ungt fólk til þátttöku. Þetta eru auðvitað fjölmennari lönd og félögin sterkari sem því nemur – til dæmis er finnska ASÍ-UNG með formann í fullu starfi og skilgreindan hluta af skrifstofunni sem sinnir öllu því sem snýr að yngra fólki og þar með framtíð hreyfingarinnar. Það er mikil fagmennska þarna og líka mikið stolt og sterk verkalýðshefð – enda hefur norræna verkalýðshreyfingin, og stjórnmálaflokkar hennar, byggt upp einhver farsælustu samfélög í heiminum. Ísland er ekki langt undan en við getum enn lært ýmist af nágrönnum okkar.“

Hvaða skoðun hefur þú á samstarfi verkalýðshreyfingar og jafnaðarflokka á Norðurlöndum?
„Í grunninn hef ég nálgast þetta þannig að verkalýðshreyfingin á Íslandi eigi að vera ópólitísk – þó að það sé í raun annað uppi á teningnum á Norðurlöndum. Ég hef verið skeptískur á fyrirkomulagið þar en um leið er í raun óhjákvæmilegt að það sé langmest svörun á milli verkalýðshreyfingar og flokka sem líta beinlínis á sig sem pólitískan arm hennar, eins og norrænu jafnaðarflokkarnir hafa gert. Og ef á meðan það er einkum einn stjórnmálaflokkur sem vill vinna þétt með verkalýðshreyfingunni þá er eðlilegt að þar sé samgangur og samstarf.

Kannski má segja að sjónarmið mín hafi þróast á þá leið að ég hef færst frá því að vilja ekki samstarf milli til dæmis Alþýðusambands Íslands og einstakra stjórnmálaflokka yfir í að segja: Þeim sem vilja samstarf við okkur skulum við taka vel og opna faðminn. Eins og staðan er í íslenskum stjórnmálum núna þá sýnist mér einn flokkur vilja dýpka samstarfið við ASÍ og ég vil bjóða hann velkominn. Það er Samfylkingin – sem hefur breyst mikið upp á síðkastið og leitað aftur í kjarnann, að mínu mati til hins betra.

Við þurfum meira af almennu launafólki inn á þing. Það mætti gjarnan vera fólk með djúpar rætur í verkalýðshreyfingunni og jafnvel verkalýðsleiðtogar. En aðalatriðið er bara að verkafólk geti átt sína fulltrúa á Alþingi sem hafa raunverulegan skilning á raunum, draumum og þrám þess stóra hóps. Ég er á þeirri skoðun að þetta skipti miklu máli en sé engan veginn sjálfgefin niðurstaða. Samfylkingin ætti að mínu mati að sjá til þess að verkafólk eða almennt launafólk skipi að minnsta kosti eitt sæti af fjórum efstu sætum á öllum framboðslistum til Alþingiskosninga. Það myndi styrkja flokkinn.“

* * *

Ásamt Ástþóri Jóni voru fulltrúar ungliða úr röðum ASÍ sem tóku þátt í Nordenskolan í ár þau Gunnar Hafsteinn Kristjánsson (í Félagi verslunar- og skrifstofufólks á Akureyri), Haraldur Örn Arnarson (í Grafíu og formaður RSÍ-UNG) og Svanfríður Guðrún Bergvinsdóttir (í Verkalýðsfélagi Vestfjarða). Fulltrúar Ungs jafnaðarfólks voru þau Jóhann Páll Jóhannsson þingmaður, Nanna Hermannsdóttir háskólanemi í Svíþjóð og Pétur Marteinn Urbancic Tómasson lögfræðingur.

Sjö ungliðar úr aðildarfélögum Alþýðusambands Íslands (ASÍ) og Samfylkingunni sóttu í vetur Nordenskolan sem er árlegt námskeið um norræna samfélagsmódelið á vegum Samráðsnefndar jafnaðarflokka og alþýðusambanda á Norðurlöndum (SAMAK).

Ungliðar úr ASÍ og Samfylkingu stúdera norræna módelið

Í næstu kosningum til Alþingis mun ráðast hvaða leiðir verða farnar til að mæta stórum áskorunum sem við stöndum frammi fyrir sem samfélag og sem þjóð meðal þjóða. Þar mun valið standa á milli þess að sýn jafnaðarmanna verði höfð að leiðarljósi eða hvort notast verði áfram við gömlu leiðirnar sem hafa nú þegar sýnt að duga ekki í velferðarsamfélagi.

Leiðarljós jafnaðarstefnunnar eru öflug heilbrigðis- og velferðarþjónusta fyrir alla, jafnrétti til náms, heilbrigður vinnumarkaður sem stendur vörð um réttindi launamanna, mannúð, jafnrétti og mildi.  Með efnahagsstjórn jafnaðarmanna er þetta mögulegt. Ævinlega skal taka almannahagsmuni fram fyrir sérhagsmuni og tryggja að þjóðin fái fullt verð fyrir auðlindir sínar. Ranglæti og spillingu má ekki líða.

Við erum rík þjóð og eigum að gæta að lífsgæðum allra, ekki síst barna. Það er hægt og við höfum efni á því!

Á Íslandi býr fjöldi barna við efnislegan skort. Hér finnast mörg dæmi um sárafátækt og þúsundir barna geta ekki tekið þátt í tómstunda- og íþróttastarfi vegna þess að foreldrarnir eiga ekki peninga nema rétt fyrir fæði, klæði og húsnæði. Þau börn verða oft út undan og líður illa.

Ókeypis skólamáltíðir í grunnskóla er framfaraskref sem náðist í gegnum síðustu kjarasamninga. Við þurfum einnig að styðja nemendur í framhaldsskólum til kaupa á námsgögnum, niðurgreiða hádegismat í framhaldsskólum og bæta aðgengi allra barna og ungmenna að íþróttum og félagsstarfi.

Það er löngu þekkt að stöðu ungra fjölskyldna má bæta með því að nota jöfnunartækin sem ríkið hefur yfir að ráða. Tækin sem hafa sýnt sig að virka best; barnabætur, vaxtabætur og annar húsnæðisstuðningur. Jafnvel þó að með síðustu kjarasamningum hafi fylgt hækkun á barnabótum þarf að gera mun betur því fólk með meðaltekjur nær vart endum saman og fær samt verulega skertar barnabætur í núverandi kerfi. Íslenskar fjölskyldur hafa því miður aldrei notið barnabóta í líkingu við hin norrænu ríkin.

Fyrirheit um barnvænt samfélag og leiðir til að uppfylla barnasáttmála Sameinuðu þjóðanna, líkt og lögbundið er, þurfa að vera að fullu fjármögnuð. Þar á meðal til að vinna á biðlistum eftir þjónustu við börn, hvort sem er vegna greiningar eða meðferðarúrræða. Varnir gegn hvers kyns ofbeldi og vanrækslu barna verður að styrkja.

Stjórnvöld mega aldrei hunsa réttindi barna eða setja börn í hættulegar aðstæður hvort sem er innan lands eða utan. Þess vegna á t.d. að sjá til þess að Yazan, sem er 11 ára drengur og á yfir höfði sér brottvísun úr landi þrátt fyrir alvarleg veikindi og fötlun, fái hér heimili og örugga höfn.

Þessa dagana fögnum við fjölbreytileikanum. Sjáum til þess að með jafnrétti, mannúð og mildi verði svo áfram um ókomin ár.

Greinin birtist í Morgunblaðinu 10. ágúst 2024. 

Kvennahreyfing Samfylkingarinnar fagnar kvennréttindadeginum í ár eins og fyrri ár. Opið hús á Hallveigarstíg 1.

Rakel Adolphsdóttir fagstjóri Kvennasögusafnsins verður með erindi.

Auk þess lofum við skemmtun og góðum félagsskap.

Léttar veitingar í boði Kvennahreyfingarinnar.

Vorið 1994 markaði merk pólitísk tímamót á Íslandi. Þá bauð Reykjavíkurlistinn fyrst fram til borgarstjórnar og sigraði með glæsibrag. Þau sem nutu þeirrar gæfu að taka þátt í kosningabaráttunni í borginni þetta afdrifaríka vor gleyma því aldrei. Vongleðin, baráttuandinn og samtakamátturinn var áþreifanlegur. Ingibjörg Sólrún Gísladóttir, sem þá var þingkona Kvennalistans, var í baráttusæti listans og  borgarstjóraefni hans. Hún var óskoraður leiðtogi þeirra fjögurra flokka sem að R-listanum stóðu: Alþýðubandalags, Alþýðuflokks, Framsóknarflokks og Kvennalista.

Félagshyggjufólk og femínista hafði lengi dreymt um sameinað stjórnmálaafl þeirra sem staðsettu sig á miðju og vinstri væng íslenskra stjórnmála en sundrungin hafði ráðið för áratugum saman. Við vissum öll í hjarta okkar að sameinuð gætum við náð árangri fyrir borgarbúa, sem ekki næðist á meðan orkan færi í karp um keisarans skegg. Og árangurinn lét ekki á sér standa. 


Uppbygging leikskólanna er í mínum huga mesta lífsgæðabylting R-listans. Fólk er flest löngu búið að gleyma „þjóðflutningunum“ sem fram fóru í hverju hádegi á höfuðborgarsvæðinu þegar foreldrar barna á leikskólaaldri neyddust til að skreppa úr vinnunni og skutla börnum úr hálfs dags plássinu til dagmömmunnar eða í aðra gæslu. Árið 1994 voru 30% barna með heilsdagspláss í leikskóla. Átta árum síðar var það hlutfall komið í 80%. Árangurinn var sannkallaður leikbreytir fyrir íslenskt samfélag. Í dag þykir sjálfsagt að sveitarfélögin í landinu tryggi börnum og foreldrum örugga vistun að loknu fæðingarorlofi. Ætli það sé ekki stærst ástæðan fyrir því að Ísland er skilgreint sem jafnréttisparadís á alþjóðlegum mælikvörðum.

Fleiri þjóðþrifamál skulu tínd til. Hætt var að þjappa saman uppbyggingu félagslegs húsnæðis og algerlega ný nálgun innleidd félagslegri þjónustu með áherslu á réttindi fólks til aðstoðar. Þjónustumiðstöðvar voru færðar út í hverfin. R-listinn var líka grænn og á heiðurinn af því að skólphreinsa strandlengjuna höfuðborgarinnar. Stjórnkerfi borgarinnar var tekið í gegn og menning fyrirgreiðslu og frændhygli aflögð. Konur fengu loks að njóta menntunar og verðleika sinna og voru ráðnar í efstu stjórnunarstöður innan borgarkerfisins. R-listinn gerði borgina líka skemmtilegri og fallegri. Menningarnótt og Vetrarhátíð eru bara tvö dæmi vel heppnaða viðburði sem hafa fest sig rækilega í sessi. 

R-listinn færði borgarbúum langþráðan nútímann, bæði í stjórnunarháttum og pólitík. Frumkvæði, djörfung og framsýni einkenndi ákvarðanir hans. Ákvarðana sem við njótum öll enn þann dag í dag.

Jóhann Páll Jóhannsson þingmaður Samfylkingarinnar býður öryrkjum Íslands til samtals á Alþingi um örorkufrumvarp ríkisstjórnarinnar.

Verið hjartanlega velkomin þriðjudaginn 11. júní kl. 9:30 í nýbyggingu Alþingis (Smiðju). Gengið er inn um norðurinngang Smiðju sem snýr að Alþingishúsinu og Austurvelli. Boðið verður upp á kaffi og kruðerí og gert er ráð fyrir að fundurinn standi til kl. 11:00 eða þar um bil.

Fundargestir eru beðnir að skrá sig á fundinn hér: https://forms.gle/5FSHCkusMd4ucfGB6

Frumvarp ríkisstjórnarinnar til breytinga á örorkulífeyriskerfinu var lagt fram af félagsmálaráðherra á Alþingi í vor. Nú stefnir ríkisstjórnin að því að afgreiða málið með hraði fyrir þinglok um miðjan júní.

Jóhann Páll hefur skrifað um stórhættulega ágalla á frumvarpinu sem hann telur brýnt að lagfæra. Þetta má meðal annars lesa um í grein á Vísi: https://www.visir.is/.../stor-haettu-legir-a-gallar-a...

„Ég hef átt góð samtöl við forystu og sérfræðinga ÖBÍ og Þroskahjálpar um þetta mál – en ég tel að skort hafi á raunverulegt samráð hjá ríkisstjórninni við vinnslu frumvarpsins,“ segir Jóhann Páll sem er fulltrúi Samfylkingar í velferðarnefnd Alþingis og formaður í stýrihópi flokksins um húsnæðis- og kjaramál.

„Nú megum við engan tíma missa og því vil ég boða hinn almenna öryrkja til Alþingis til samtals. Samfylkingin mun í kjölfarið leggja fram breytingartillögur við örorkufrumvarpið.“

Jóhann Páll býður til samtals á Alþingi um örorkufrumvarp ríkisstjórnarinnar

Verið öll velkomin á sumargleði í boði Samfylkingarfélagsins í Hafnarfirði á morgun, 13. júní kl. 19:00 á Ægir brugghús, 220 Hafnarfirði.

Léttar veitingar í boði!

Jón Grétar gjaldkeri Samfylkingarinnar og Tryggvi formaður Samfylkingarinnar í Hafnarfirði fara með gamanmál og verða með barsvar.

Endilega takið með ykkur góða gesti 

Sjáumst hress!

Samfylkingin hefur lagt ofuráherslu á efnahagsmálin og heimilsbókhaldið á Alþingi í vetur – enda er ærin ástæða til þar sem ríkisstjórninni hefur algjörlega mistekist að taka á stjórn efnahagsmála og kveða niður vexti og verðbólgu. Í þeim efnum ætti ríkisstjórnin leggja betur við hlustir.

Nú í aðdraganda þingloka hefur helsta áherslumál Samfylkingar verið að knýja fram breytingar á frumvarpi ríkisstjórnarinnar um breytingar á örorkulífeyriskerfinu. Frumvarpið hefur tekið stakkaskiptum eftir aðhald okkar og uppbyggilega gagnrýni á þingi og í velferðarnefnd Alþingis. Og stærstu tíðindin í þinglokasamningum sem náðust á Alþingi í vikunni eru þau að ríkisstjórnin hefur fallist á allar helstu breytingartillögur Samfylkingar og sameinaðrar stjórnarandstöðu við örorkufrumvarpið.

Samfylkingin fagnar þessum árangri í þágu öryrkja en ítrekar að tillögurnar voru lágmarkskröfur flokksins og að baráttan heldur áfram.

Stórt mál sem varðar öryggisnet alls vinnandi fólks
„Þetta er risastórt mál sem varðar ekki aðeins kjör tugþúsunda Íslendinga og fjölskyldna þeirra heldur einnig öryggisnet hins almenna launamanns, alls vinnandi fólks í landinu. Fólk sem missir starfsgetu vegna veikinda eða slysfara verður að geta reitt sig á að örorkulífeyriskerfið sé sterkt,“ segir Jóhann Páll Jóhannsson, fulltrúi Samfylkingar í velferðarnefnd og fyrsti flutningsmaður á breytingartillögum stjórnarandstöðunnar.

„Það voru ýmis skref í rétta átt í frumvarpinu eins og það var lagt fram af félagsmálaráðherra, og heilt yfir er það til bóta, en ég benti þó á alvarlega ágalla sem væri nauðsynlegt að laga. Með aðstoð Öryrkjabandalags Íslands og Þroskahjálpar náðum við fram mikilvægum breytingum á frumvarpinu inni í velferðarnefnd, meðal annars varðandi hækkun hlutaörorkulífeyris og aukið svigrúm öryrkja til vinnu án niðurfellingar hins nýja virknistyrks.“

Tillögur smíðaðar eftir að öryrkjum var boðið til Alþingis
Þá bauð Jóhann Páll öryrkjum Íslands til Alþingis og í kjölfarið voru smíðaðar þær breytingartillögur sem öll stjórnarandstaðan sameinaðist um og sem ríkisstjórnin hefur nú fallist á að samþykkja. Þær sneru einkum að því að tryggja að enginn öryrki yrði skilinn eftir við afgreiðslu frumvarpsins og voru tillögurnar í fimm liðum.

Þær breytingartillögur sem voru samþykktar óbreyttar eru eftirfarandi:
• Heimilisuppbót hækkar sem skiptir sköpum fyrir öryrkja sem búa einir
• Hnykkt á því að enginn sem er þegar með örorkumat verði þvingaður í svokallað „samþætt sérfræðimat“ – sem enn hefur ekki verið útfært
• Alþingi fær skýrslu frá ráðherra um útfærslu á þessu nýja mati áður en það verður innleitt og velferðarnefnd mun fjalla um matið

Þær breytingartillögur sem ekki verða samþykktar að þessu sinni en taka á til frekari skoðunar eru eftirfarandi:
• Aukið svigrúm fyrir öryrkja í atvinnuleit til að finna starf við hæfi án þess að nýr virknistyrkur falli niður – ríkisstjórnin segir þetta verða tekið fyrir formlega við endurskoðun frumvarpsins árið 2028
• Skerðing á örorkulífeyri vegna fjármagnstekna maka verði afnumin – ríkisstjórnin féllst ekki á þetta að svo stöddu en segir málið verða tekið til skoðunar í fjármálaráðuneyti og félags- og vinnumarkaðsráðuneyti

Vinnum áfram að betra almannatryggingakerfi
Samfylkingin mun áfram berjast fyrir betra almannatryggingakerfi og þess má geta að Jóhann Páll Jóhannsson er formaður í stýrihópi flokksins um húsnæðis og kjaramál sem vinnur meðal annars að tillögum á þessu sviði. Útspil Samfylkingar um húsnæðis- og kjaramál verður kynnt næsta haust.

Með sameinaðri stjórnarandstöðu náði Samfylkingin nauðsynlegum breytingum í þágu öryrkja fyrir þinglok. En baráttan heldur áfram.

Breytingar í þágu öryrkja samþykktar á Alþingi

Guðlaug­ur Þór Þórðar­son orku­málaráðherra stakk niður penna í Morg­un­blaðinu á dög­un­um til að rétt­læta og út­skýra það fram­taksleysi sem hef­ur ríkt í orku­mál­um á und­an­förn­um árum. Um er að ræða mála­flokk sem Sjálf­stæðis­flokk­ur­inn hef­ur farið með í rík­is­stjórn síðan 2013. Frá því að sam­steypu­stjórn Sjálf­stæðis­flokks, Fram­sókn­ar og Vinstri grænna tók til starfa haustið 2017 hafa ekki haf­ist fram­kvæmd­ir við neina nýja virkj­un með upp­sett rafafl 10 MW eða meira og ekk­ert gilt virkj­un­ar­leyfi verið gefið út vegna nýrr­ar virkj­un­ar.

Ef marka má skrif Guðlaugs bera þó ekki aðeins stjórn­ar­flokk­arn­ir ábyrgð á kyrr­stöðu í orku­mál­um held­ur einnig Sam­fylk­ing­in vegna þess að Sam­fylk­ing­in „sit­ur á þingi“ og hef­ur stýrt Reykja­vík­ur­borg sem er stærsti eig­andi Orku­veit­unn­ar. Að orku­málaráðherra þurfi að grípa til slíkra rök­semda er kannski til marks um ákveðna ör­vænt­ingu, en ég vil nota tæki­færið og fara yfir nokk­ur atriði.

Á tíma­bil­inu 2010 til 2020 risu þrjár virkj­an­ir á Íslandi yfir 10 MW: Búðar­háls­virkj­un, Þeistareykja­virkj­un og Búr­fells­virkj­un II. Búðar­háls­virkj­un var fjár­mögnuð og reist á vakt Sam­fylk­ing­ar­inn­ar í rík­is­stjórn. Þeistareykja­virkj­un var áherslu­mál þáver­andi iðnaðarráðherra Sam­fylk­ing­ar og sett í nýt­ing­ar­flokk ramm­a­áætl­un­ar í stjórn­artíð Sam­fylk­ing­ar árið 2013. Þing­flokk­ur Sam­fylk­ing­ar­inn­ar studdi frum­varp um af­laukn­ingu virkj­ana sem þegar eru í rekstri árið 2022 og stærstu orku­öfl­un­ar­verk­efn­in sem nú eru á dag­skrá, Hvamms­virkj­un og Búr­fells­lund­ur, rötuðu í nýt­ing­ar­flokk ramm­a­áætl­un­ar með stuðningi Sam­fylk­ing­ar.

Guðlaug­ur Þór áfell­ist Sam­fylk­ing­una fyr­ir að hafa setið hjá þegar síðasta ramm­a­áætl­un var af­greidd á Alþingi eft­ir póli­tísk hrossa­kaup milli stjórn­ar­flokk­anna um til­færsl­ur virkj­un­ar­kosta. Guðlaug­ur læt­ur í veðri vaka að þannig hafi Sam­fylk­ing­in tekið af­stöðu gegn fram­förum í orku­mál­um. Það hlægi­lega við þessa gagn­rýni ráðherra er að sjálf­ur sat hann ekki bara hjá held­ur greiddi bein­lín­is at­kvæði gegn ramm­a­áætl­un árið 2013 þegar 16 virkj­un­ar­kost­ir voru sett­ir í ork­u­nýt­ing­ar­flokk, m.a. Þeistareykja­virkj­un, og Hvalár­virkj­un og jarðhita­virkj­un í Krýsu­vík sem hann klapp­ar núna upp. Ef all­ir þing­menn hefðu greitt at­kvæði eins og Guðlaug­ur Þór væri staðan í orku­öfl­un­ar­mál­um þannig enn lak­ari en hún er í dag.

Ég held að fólkið í land­inu hafi fengið nóg af upp­hróp­un­um og póli­tísk­um leikj­um í umræðu um orku­mál. Í nýju stefnuplaggi Sam­fylk­ing­ar sem ber yf­ir­skrift­ina Krafa um ár­ang­ur setj­um við fram raun­hæfa áætl­un um að koma skikk á þenn­an mála­flokk og skapa jafn­vægi milli ork­u­nýt­ing­ar og nátt­úru­vernd­ar. Við telj­um að unnt sé að auka árs­fram­leiðslu á raf­orku um 5 terawatt­stund­ir á næstu 10 árum. Þannig get­um við staðið und­ir góðum gangi í orku­skipt­um á landi og hafi, vexti til heim­ila og smærri fyr­ir­tækja í takti við fólks­fjölg­un og hóf­legri aukn­ingu til nú­ver­andi og nýrra stór­not­enda.

Til þess að áætl­un­in gangi upp þarf að fjölga virkj­un­ar­kost­um í nýt­ing­ar­flokki ramm­a­áætl­un­ar og af­greiða ramm­a­áætl­un oft­ar en tíðkast hef­ur meðan Sjálf­stæðis­flokk­ur­inn, Fram­sókn­ar­flokk­ur­inn og Vinstri græn hafa stýrt land­inu. Jafn­framt þarf að ráðast í laga­breyt­ing­ar til að ein­falda og flýta leyf­is­veit­inga­ferli vegna nýrra virkj­ana án þess þó að slá af kröf­um um nauðsyn­legt sam­ráð og mat á um­hverf­isáhrif­um. Við leggj­um m.a. til að stofn­an­ir verði skyldaðar til að setja í for­gang um­sókn­ir vegna virkj­un­ar­kosta sem sett­ir hafa verið í nýt­ing­ar­flokk ramm­a­áætl­un­ar, að tíma­frest­ir verði fest­ir í lög, inn­heimt verði þjón­ustu­gjöld af fram­kvæmdaaðilum og að komið verði upp einu samþættu leyf­is­veit­inga­ferli í sta­f­rænni gagnagátt hjá nýrri Um­hverf­is- og orku­stofn­un. Allt eru þetta lyk­il­atriði til að binda enda á ára­langt fram­taksleysi í orku­mál­um.

Greinin birtist fyrst í Morgunblaðinu þann 30. apríl.

Spjallkaffi Samfylkingarinnar í Reykjavík 60+ verður á sínum stað miðvikudaginn 8. maí kl. 10:00 - 12:00 í sal Samfylkingarinnar Hallveigarstíg 1, 101 Reykjavík.

Á fyrri hluta fundarins ræðum við auðlindamál, málshefjandi er Indriði H. Þorláksson.


Gestur okkar seinni hluta fundarins, frá kl. 11:30, verður Kristrún Frostadóttir, formaður Samfylkingarinnar.

Það verður heitt á könnunni og eitthvað með því. 

Verið öll velkomin! 

Leit um „��"

2914 niðurstöður fundust við leit að „��"

Póstlisti Samfylkingarinnar

Samfylkingin

Flokkurinn

Flýtileiðir

Um Samfylkinguna

Vertu í bandi:

Leit um „������������������������������������������������������������"

2914 niðurstöður fundust við leit að „������������������������������������������������������������"