Hér getur þú gengið í flokkinn og /eða skráð þig sem stuðningsaðila, láttu gott af þér leiða.

Bætt þjónusta • Ábyrgur rekstur • Jöfnuður og réttlæti

Oddviti í Kópavogi

Jónas Már Torfason

Bæjarfulltrúi

Eydís Inga Valsdóttir

Fyrsti varabæjarfulltrúi

Hákon Gunnarsson

Annar varabæjarfulltrúi

Orri Þór Eggertsson

Bæjarfulltrúar

Formaður

Sigrún Skaftadóttir

Gjaldkeri

Björn Þór Rögnvaldsson

Meðstjórnandi

Sólveig Jóhannesdóttir Larsen

Örn Arnarson

Andrea Gestsdóttir

Varamaður

Sigurður Kári Harðarso

Ellert Andri Þórsson

Stjórn Samfylkingarfélagsins í Kópavogi

Samfylkingarfélagið í Reykjavík

Hörður Oddfríðarson

Samfylkingin á Seltjarnarnesi

Árni Emil Bjarnason

Samfylkingin í Kópavogi

Samfylkingin í Garðabæ

Ósk Sigurðardóttir

Samfylkingin í Hafnarfirði

Gauti Skúlason

Samfylkingin í Mosfellsbæ

Erna Björg Baldursdóttir

Alþýðuflokksfélag Reykjavíkur

Hákon Óli Guðmundsson

Hallveig - Ungir Jafnaðarmenn í Reykjavík

Steindór Örn Gunnarsson

Katrín - Ungt jafnaðarfólk í Suðvesturkjördæmi

Kolbrún Lára Kjartansdóttir

60+ Reykjavík

Herbert Baldursson

Höfuðborgarsvæðið

Samfylkingarfélagið á Akranesi

Ásbjörn Þór Ásbjörnsson

Samfylkingin í Borgarbyggð

Logi Sigurðsson

Samfylkingarfélagið á Vestfjörðum

Jóhanna Ösp Einarsdóttir

Samfylkingarfélagið í Húnaþingi Vestra

Magnús Vignir Eðvaldsson

Samfylkingarfélag A-Hún. Blönduósi

Oddný María Gunnarsdóttir

Samfylkingin í Skagafirði

Guðni Kristjánsson

Norðvesturkjördæmi

Samfylkingin í Grindavík

Siggeir Fannar Ævarsson

Samfylkingarfélagið í Suðurnesjabæ

Thelma Dís Eggertsdóttir

Samfylkingin í Reykjanesbæ

Aðalheiður Hilmarsdóttir

Samfylkingin á Hornafirði

Eyrún Fríða Árnadóttir

Samfylkingin í Vestmannaeyjum

Arna Huld Sigurðardóttir

Samfylkingin á Suðurlandi

Haraldur Þór Jónsson

Sigríður - Ungir jafnaðarmenn á Suðurlandi

Gunnar Karl Ólafsson

Suðurkjördæmi

Félag jafnaðarmanna í Fjallabyggð

Ólafur Haukur Kárason

Samfylkingarfélagið á Dalvík

Ingvar Kristinsson

Samfylkingin á Akureyri

Unnar Jónsson

Salka UJ á Akureyri

Aðalheiður Anna Ragnarsdóttir

Samfylkingarfélagið í Þingeyjarsýslu

Reynir Ingi Reinhardsson

Samfylkingin á Vopnafirði

Ólafur Kristinn Ármannsson

Samfylkingin á Austurlandi

Stefán Þór Eysteinsson

Samfylkingin í Fjarðabyggð

Björgvin Valur Guðmundsson

Norðaustur

Félag frjálslyndra jafnaðarmanna

Íslandshreyfingin

Ómar Ragnarsson

Rósin landsfélag jafnaðarmanna

Guðný Maja Riba

Þjóðvaki

Jóhanna Sigurðardóttir

Alþýðuflokksfélagið í Reykjavík

Ósvæðisbundin aðildarfélög

Forseti Ungs jafnaðarfólks

Jóhannes Óli Sveinsson

Kvennahreyfing Samfylkingarinnar

Steinunn Gyðu- og Guðjónsdóttir

Landssamtökin 60+

Kristín Á. Guðmundsdóttir

Landshreyfingar

Fulltrúaráð Samfylkingarinnar í Reykjavík

Björk Vilhelmsdóttir

Kjördæmisráð í Norðaustur

Kjördæmisráð í Norðvestur

Steindór Runiberg Haraldsson

Kjördæmisráð í Suðvestur

Kjördæmisráð í Suðurkjördæmi

Eggert Valur Guðmundsson

Kjördæmisráð

Þjóðaratkvæðagreiðslan 29. ágúst snýst aftur á móti um það hvort teknar verði upp aðildarviðræður við Evrópusambandið á nýjan leik. Ekki er verið að kjósa um aðild að ESB í þessari atkvæðagreiðslu. Verði það niðurstaða kjósenda að hefja á ný aðildarviðræður þá munu formlegar aðildarviðræður fara í gang. Leiði þær viðræður til þess að samningar náist þá verður aðildarsamningur lagður fyrir þjóðina í annarri þjóðaratkvæðagreiðslu og sú atkvæðagreiðsla mun þá snúast um inngöngu í ESB.

Þessi einföldu sannindi er mikilvægt að árétta vegna þess að margir talsmenn nei hreyfingarinnar og sérhagsmunaafla í landinu hafa reynt að flækja málið og reynt að stilla því upp með þeim hætti að atkvæðagreiðslan núna í ágúst snúist um inngöngu í ESB. Svo er alls ekki og mikilvægt að halda því til haga svo kjósendur nýti atkvæði sitt á réttum forsendum 29. ágúst.

Í umræðunni hefur því m.a. verið haldið fram að ekki verði aftur snúið þegar aðildarumsókn hefur verið lögð fram og að aðildarviðræðunum fylgi aðlögun að regluverki ESB. Lengst gekk þó fyrrverandi forseti lýðveldisins, Ólafur Ragnar Grímsson, þegar hann reyndi að grafa undan þjóðaratkvæðagreiðslunni 29. ágúst með því að halda því fram að engin trygging væri fyrir því að seinni kosningin um aðildarsamning myndi fara fram. Hér er langt gengið í áróðursstríðinu og látið að því liggja að ákveðnir stjórnmálamenn séu svo bíræfnir að þeir muni troða landinu inn í ESB fram hjá þjóðarvija – hvað sem tautar og raular.

Ákvörðun um inngöngu er í höndum þjóðarinnar

Engin þessar fullyrðinga stenst nokkra skoðun. Ekkert ríki hefur gengið í ESB nema að undangenginni þjóðaraktvæðagreiðslu og þjóðarvilji hafi legið ljós fyrir. Norðmenn hafa tvisvar fellt aðildarsamning í þjóðaratkvæðagreiðslu og Bretar, aðildarþjóð frá 1973, samþykktu í þjóðaratkvæðagreiðslu árið 2016 að ganga úr ESB sem raungerðist svo að lokum árið 2020. Engum heilvita stjórnmálamanni dettur það til hugar að bera ekki endanlegan aðildarsamning undir þjóðina. Þetta sýnir svo ekki verður um villst að endanleg ákvörðun um inngöngu í ESB er í höndum þjóðarinnar eins og tilfellið er hjá öllum 27 fullvalda ríkjum Evrópusambandsins og Íslandi og Noregi.

Nýtum því tækifærið 29. ágúst og samþykkjum að fara í aðildarviðræður. Könnum það til fulls hvort full aðild færi okkur eitthvað umfram aukaaðildina að ESB í gegnum EES samninginn. Það verður ekki gert nema að fá allar staðreyndir á borðið í gegnum aðildarviðræður og í kjölfarið með aðildarsamningi sem lagður verður fyrir þjóðina í þjóðaratkvæðagreiðslu.

Segjum því já 29. ágúst – til að sjá!

Greinin birtist á visi.is 17. ágúst 2026. 

Endanleg ákvörðun um inngöngu Íslands í Evrópusambandið er í höndum þjóðarinnar. Það hefur alltaf legið fyrir. 

Nú á þjóðin leik – já til að sjá 29. ágúst

Þessa dagana er rekin vel fjármögnuð auglýsingaherferð þar sem reynt er að telja fólki trú um að við missum forræði yfir auðlindum okkar ef teknar verða upp aðildarviðræður við Evrópusambandið.

Það er eðlilegt að tekist sé hraustlega á í aðdraganda þjóðaratkvæðagreiðslu og að stór orð séu látin falla í hita leiksins. En það slær mann illa þegar fjársterk öfl virðast ala skipulega á ótta með málflutningi sem ekki á sér stoð í raunveruleikanum.

Sem ráðherra orkumála finnst mér rétt að koma eftirfarandi staðreyndum á framfæri:

Það er viðurkennd grundvallarregla í þjóðarétti að ríki fara sjálf með varanlegt forræði yfir náttúruauðlindum sínum. Í þessu felst að ákvörðunarvald um eignarhald og nýtingu auðlinda liggur hjá hverju ríki fyrir sig.

Yfirráð yfir orkuauðlindum í aðildarríkjum Evrópusambandsins eru í höndum aðildarríkjanna sjálfra samkvæmt grunnreglum sambandsins.

Í 194. gr. sáttmálans um starfshætti Evrópusambandsins stendur skýrum stöfum að ákvarðanir um skilyrði fyrir nýtingu orkuauðlinda, val milli mismunandi orkugjafa og almenna uppbyggingu orkuframboðs liggi hjá aðildarríkjunum sjálfum, ekki hjá stofnunum Evrópusambandsins.

Í 192. gr. sama sáttmála er að finna sérstaka varúðarreglu um að ráðstafanir sem hafa veruleg áhrif á val ríkis milli orkugjafa eða almenna uppbyggingu orkuframboðs þurfi almennt einróma samþykki ríkja í ráðherraráði Evrópusambandsins.

Þá segir í 345. gr. sáttmálans að reglur um skipan eignaréttar liggi hjá aðildarríkjunum sjálfum, sem þýðir að þeim er í sjálfsvald sett hvort auðlindir og fyrirtæki sem nýta auðlindir séu í opinberri eigu, einkaeigu eða blönduðu eignarhaldi.

Ísland hefur þegar tekið upp meginhluta orkulöggjafar Evrópusambandsins í gegnum EES-samninginn og reglur ESB um fjórfrelsið, samkeppni og ríkisstyrki gilda nú þegar um íslenskan raforkumarkað á grundvelli EES-samningsins. Innganga Íslands í ESB hefði því óveruleg áhrif á umgjörð orkumála hér á landi.

Evrópusambandið hefur engar heimildir til þess að knýja á um lagningu sæstrengs milli aðildarríkja. Ekkert í lögum eða dómaframkvæmd gefur tilefni til að draga slíka ályktun. Þetta var skoðað rækilega í umræðunni um þriðja orkupakkann fyrir nokkrum árum, fjöldi sérfræðinga kallaður til og niðurstaðan var afgerandi: sama hvort horft er til EES-samningsins eða reglna Evrópusambandsins, þá liggur valdið hjá okkur sjálfum.

Með því að hefja viðræður við Evrópusambandið er ekkert vald framselt og engar ákvarðanir teknar um forræði yfir auðlindum. Tilgangur viðræðna er að leiða í ljós hvernig samningur stendur Íslandi til boða, hvaða undanþágur eða sérlausnir koma til greina og hvort full aðild að Evrópusambandinu þjóni heildarhagsmunum Íslands. Enginn aðildarsamningur tekur gildi nema að hann verði samþykktur af þjóðinni í annarri þjóðaratkvæðagreiðslu.

Íslendingar eru stolt fullvalda þjóð og forræði Íslands yfir orkuauðlindum er óumsemjanlegt. Leyfum engum að telja okkur trú um annað.

Greinin birtist á visi.is 25. ágúst 2026. 

Hræðsluáróður og stað­reyndir um orku­auðlindir

Kannanir hafa sýnt að almennt er meiri stuðningur við áframhaldandi viðræður á höfuðborgarsvæðinu, en minni stuðningur í landsbyggðunum.

Það er skiljanlegt að meira sé um nei-sinna á þeim svæðum á landinu þar sem hærra hlutfall starfar í sjávarútvegi og landbúnaði, en það eru þeir atvinnuvegir sem mest óvissa liggur fyrir um þegar kemur að samningi við ESB.

Góð vísa er þó aldrei of oft kveðin og vert er að minna kjósendur landsins á að í ágúst er aðeins verið að kjósa um að hefja aðildarviðræður á ný, ekki að ganga í Evrópusambandið. Það er aðeins ein leið að vita hvað myndi felast í samningi við ESB hvað varðar þessar atvinnugreinar, og það er með því að semja og fá svo að sjá samning.

Óhætt er að mæla með nýlegri greiningu Þórodds Bjarnasonar á mögulegum áhrifum ESB-aðildar á landsbyggðirnar. Hann bendir á að ljóst er að talsvert meiri fjármunum yrði varið til byggðamála ef Ísland yrði aðili að Evrópusambandinu, þar sem hvati sé til þess að auka við féð sem fer til byggðamála til þess að fá mótframlag frá ESB. Þóroddur lýsir því að ef farið yrði í aðildarviðræður og Ísland væri tilbúið að auka framlög sín til byggðamála úr tveimur milljörðum og upp í um 6 milljarða á ári gæti það leitt til fimmföldunar á heildarframlagi til málaflokksins í 9-10 milljarða á ári. Hins vegar segir Þóroddur óljóst hvort pólitískur vilji sé til þess – en hvatarnir eru til staðar.

Við sem búum í landsbyggðunum viljum að Ísland vaxi og eflist. Við vitum hvaða stuðningur er í boði í núverandi umhverfi, en ég vil að við höfum kjark til að sjá hvort landsbyggðirnar geti blómstrað enn betur innan Evrópusambandsins. Segjum já 29. ágúst og sjáum hvað landsbyggðunum býðst!

Höfundur er varaþingmaður Samfylkingarinnar í Norðausturkjördæmi.

Þann 29. ágúst næstkomandi býðst landsmönnum einstakt lýðræðislegt tækifæri til að ákveða hvort við viljum halda áfram aðildarviðræðum við Evrópusambandið.

Kristrún Frostadóttir forsætisráðherra heldur hlustunarfundi um hagsmuni Íslands vítt um land í aðdraganda þjóðaratkvæðagreiðslu um aðildarviðræður við Evrópusambandið. Verið hjartanlega velkomin í morgunkaffi með Kristrúnu í Löngubúð á Djúpavogi kl. 8:30 fimmtudaginn 13. ágúst.

Forsætisráðherra vill hlusta á ólík sjónarmið og bjóða upp á heiðarlegt samtal um hagsmuni Íslands.

Hvar sérð þú tækifæri fyrir Ísland? Hvað veldur þér áhyggjum? Hvernig vilt þú að unnið verði með niðurstöður þjóðaratkvæðagreiðslunnar 29. ágúst?

Kristrún á Djúpavogi: Hlustunarfundur um hagsmuni Íslands

Kristrún Frostadóttir forsætisráðherra heldur hlustunarfundi um hagsmuni Íslands vítt um land í aðdraganda þjóðaratkvæðagreiðslu um aðildarviðræður við Evrópusambandið. Verið hjartanlega velkomin á súpufund með Kristrúnu í Verbúðinni á Patreksfirði kl. 12:00 þriðjudaginn 18. ágúst.

Kristrún á Patreksfirði: Hlustunarfundur um hagsmuni Íslands

Kristrún Frostadóttir forsætisráðherra heldur hlustunarfundi um hagsmuni Íslands vítt um land í aðdraganda þjóðaratkvæðagreiðslu um aðildarviðræður við Evrópusambandið. Verið hjartanlega velkomin í kvöldspjall með Kristrúnu í anddyri Salarins í Kópavogi kl. 20:00 mánudaginn 24. ágúst.

Kristrún í Kópavogi: Hlustunarfundur um hagsmuni Íslands

Samfylkingin fagnar auknum fjölbreytileika íslensks samfélags og leggur áherslu á mikilvægi inngildingar til að aðfluttir landsmenn njóti jafnræðis á við aðra íbúa. Framlag innflytjenda hefur skilað miklum efnahagslegum og samfélagslegum verðmætum á Íslandi. Farsæl inngilding er lykilatriði til að innflytjendur þekki réttindi sín og skyldur, hafi aðgang að almannagæðum til jafns við aðra íbúa og geti verið virkir þátttakendur í þjóðfélaginu og lýðræðinu. Sértækar aðgerðir til að jafna aðstöðumun aðfluttra og innfæddra eru því fjárfesting til framtíðar sem skilar auknum félagslegum hreyfanleika og jöfnuði. Sérstaklega þarf að huga að þörfum og jöfnun aðstöðumunar bæði barna og foreldra í skóla- og frístundastarfi. Mikilvægt er að hafa inngildingu og samráð við íbúa af erlendum uppruna að leiðarljósi í stefnumótun og við endurskoðun opinberrar þjónustu með það að markmiði að mæta betur mismunandi þörfum og efla vitneskju þeirra um réttindi sín og aðgang að opinberri þjónustu.

Samfylkingin leggur áherslu á að koma í veg fyrir að til verði erlend undirstétt á Íslandi sem býr við verri stöðu, aðbúnað og launakjör en aðrir. Til að svo geti orðið þarf að innleiða menntastefnu sem jafnar aðstöðumun barna og atvinnustefnu sem stendur undir lífvænlegum kjörum. Taka verður fast á félagslegum undirboðum á vinnumarkaði, vinna gegn launamun  og ryðja úr vegi hindrunum sem innflytjendur verða fyrir, jafnt á almennum vinnumarkaði og hjá hinu opinbera, við að finna vinnu við sitt hæfi.

Það þarf að gera með því að liðka fyrir náms- og atvinnuþátttöku innflytjenda og stuðla að því að menntun þeirra, færni og reynsla fáist viðurkennd og sé bæði metin til námseininga og launa. Gera þarf raun- og starfsfærnimat í samvinnu við aðila vinnumarkaðarins aðgengilegra fyrir fólk af erlendum uppruna og auka möguleika þess að fá vottorð sem gilda á vinnumarkaði til að bæta launalega samningsstöðu sína.

Tryggja þarf að launafólk af erlendum uppruna njóti sömu réttinda og verndar og innfæddir á vinnu- og húsnæðismarkaði svo að það sé ekki útsett fyrir brotastarfsemi. Jafnframt þarf beittari refsi- og verndarúrræði þegar launafólk verður fyrir launaþjófnaði, vinnumansali og annars konar misnotkun, þar á meðal kynferðislegri áreitni og ofbeldi.

Mikilvægt er íslenska verði áfram samskiptamál þorra landsmanna. Samfylkingin vill opna fyrir þátttöku allra í íslensku málsamfélagi. Til þess þarf átak til að snúa við þeirri þróun að hópar innflytjenda séu einangraðir frá íslenskumælandi samfélagi og hafi litla möguleika eða hvata til að læra íslensku. Íslenskukennsla á að vera aðgengileg bæði vinnandi fólki og einstaklingum án atvinnu á fjölbreyttu formi sem tekur mið af mismunandi aðstæðum og þörfum fólks, þar á meðal foreldraskyldum. Hið opinbera þarf í samvinnu við aðila vinnumarkaðarins að koma að greiðslu fyrir íslenskunámskeið. Jafnframt þarf að auka námsframboð fyrir fólk sem talar ekki íslensku bæði á framhalds- og háskólastigi, ekki síst á sviði starfs-, iðn- og tæknináms.

Samfylkingin vill fara í markvissar aðgerðir til að vinna gegn andúð, fordómum og hatursorðræðu sem á rætur að rekja til útilokandi þjóðernishyggju og tryggja þar með að aðflutt fólk upplifi sig velkomið og öruggt á Íslandi.

Flóttafólk og umsækjendur um alþjóðlega vernd

Samfylkingin vill koma til móts við fólk sem leggur á flótta undan ofsóknum, stríðsátökum og öðrum áföllum af mannavöldum eða náttúruhamförum út frá grunngildum jafnaðarstefnunnar með mannúð og virðingu fyrir mannréttindum að leiðarljósi.

Samfylkingin styður móttöku flóttafólks til endurbúsetu í samvinnu við Flóttamannastofnun Sameinuðu þjóðanna (kvótaflóttafólk) með sérstakri áherslu á hópa sem eru útsettir fyrir mismunun, ofbeldi og jaðarsetningu í heimalandinu.

Samfylkingin leggur jafnframt áherslu á að virða þjóðréttarlegar skuldbindingar Íslands, reglugerðir Evrópusambandsins sem ná til Íslands, tilmæli Flóttamannaaðstoðar Sameinuðu þjóðanna og fyrirmyndir annars staðar frá sem samræmast grunngildum jafnaðarstefnunnnar.

Bæta þarf málsmeðferð umsókna um alþjóðlega vernd  til að tryggja skjóarii afgreiðslu mála og örugga brottvísun þeirra sem er synjað, og hag þeirra sem eiga rétt á dvalarleyfi hér á landi enda stuðlar styttri biðtími að minni kostnaði og farsælli inngildingu. Mikilvægt er að tekið sé tillit til þarfa og aðstæðna barna í samræmi við Barnasáttmála Sameinuðu þjóðanna sem lögfestur var hérlendis að frumkvæði Samfylkingarinnar. Þá leggur Samfylkingin áherslu á réttaröryggi og mannhelgi umsækjenda um alþjóðlega vernd og þeirra sem hafa fengið synjun, þ.m.t. einstaklinga í umborinni dvöl, og leggst gegn varðhaldsvistun nema í undantekningartilvikum þegar nauðsyn ber til og engin önnur úrræði duga.

Efla þarf innviði og verklag hins opinbera móttökukerfis flóttafólks, bæði fullorðinna einstaklinga, foreldra og barna, í virku samráði og samstarfi milli stofnana ríkis og sveitarfélaga sem og félagasamtaka. 

Samfylkingin telur réttað öll sveitarfélög geri samning við ríkið um samræmda móttöku flóttafólks og að réttindi flóttafólks og upplýsingagjöf sé samræmd þvert á sveitarfélög til að fyrirbyggja mismunun  á grundvelli búsetu.

Mikilvægt er að virða rétt flóttafólks til fjölskyldusameiningar í samræmi við tilmæli Flóttamannaaðstoðar Sameinuðu þjóðanna. Jafn mikilvægt er að flóttafólk, sem hefur fengið fjölskyldusameiningu samþykkta, hljóti skilvirka aðstoð við að koma fjölskyldu sinni í öruggt skjól og inngildingu. 

Í þeim tilvikum sem einstaklingar með alþjóðlega vernd hafa hlotið dóm fyrir alvarleg afbrot, eru taldir hættulegir umhverfi sínu eða ógn við öryggi ríkisins skal heimilt að afturkalla verndina og brottvísa svo framarlega sem það samræmist alþjóðleglegum mannréttindaskuldbindingum Íslands.

Leit um „��"

3400 niðurstöður fundust við leit að „��"

Póstlisti Samfylkingarinnar

Samfylkingin

Flokkurinn

Flýtileiðir

Um Samfylkinguna

Vertu í bandi:

Leit um „���������������������������������������������������"

3400 niðurstöður fundust við leit að „���������������������������������������������������"