Kjósendur fengu jú að vita að tveir af þremur stjórnarflokkum vilja auka einkarekstur í heilbrigðiskerfinu en lítið var um það spurt í samtölum við forsvarsmenn þriðja stjórnarflokksins sem farið hefur með heilbrigðismál á kjörtímabilinu. Þá var lítið ef eitthvað rætt um heildarsýn flokkanna á verkefnið. Kjósendur heyra nú fjórum vikum eftir kosningar af því að tveir af þremur stjórnarflokkum vilja ekki að þriðji flokkurinn stjórni ráðuneyti heilbrigðismála. Með öðrum orðum þýðir þetta að þeir vilja að sama ríkisstjórn haldi áfram en breyti stefnu stjórnarinnar í þeim málaflokki sem tekur til sín fjórðung af útgjöldum ríkissjóðs og snertir hvern einasta íbúa landsins. Hverju eigi að breyta er þó með öllu ósvarað.  

Heilbrigðiskerfið er fjöregg þjóðarinnar. Við þurfum öll á einhverjum tímapunkti á heilbrigðiskerfinu að halda og þurfum að treysta á að það virki vel. Þau sem best þekkja til virkni og gæða heilbrigðiskerfisins eru eðli málsins samkvæmt það fólk sem þar starfar. Það áttar sig bæði á þeim verkefnunum sem þarf að sinna og þeim aðstæðum sem notendum heilbrigðiskerfisins og starfsfólki er boðið upp á. 

Þess vegna skiptir öllu máli að stjórnvöld hvers tíma hlusti þegar bent er á brotalamir kerfisins. Því miður hefur borið á því að ráðherrar hafi á undanförnum árum brugðist við með hálfgerðum skætingi þegar starfsfólk og aðstandendur lýsa ófullnægjandi ástandi í heilbrigðiskerfinu. Heilbrigðisráðherra sagði það sérstaka áskorun fyrir sig sem ráðherra að standa með Landspítalanum þegar starfsfólk hans leyfði sér að segja upphátt frá reynslu sinni og hættuástandi innan spítalans og fjármálaráðherra sagði í aðdraganda kosninga að starfsfólk heilbrigðiskerfisins yrði einfaldlega að auka virkni sína. Þá kvaðst hann, aðspurður vegna mjög erfiðrar stöðu á bráðamóttöku Landspítala í vikunni, einfaldlega ekki sjá neitt ástand á bráðamóttöku sem kæmi stjórnvöldum við þegar afléttingar sóttvarnarreglna væru annars vegar.  

Almenningur finnur sárlega fyrir því þegar kerfið virkar illa. Umönnunarbyrði almennings á Íslandi á veikum skyldmennum er sú mesta sem þekkist í Evrópu. Vanvirkni fólks vegna langra biðlista eftir úrræðum skaðar samfélagið á svo marga vegu. Á meðan vikurnar líða án aðkomu Alþingis fer aðhald við ríkisstjórnina eingöngu fram í fjölmiðlum og þar verðum við öll að standa saman. 

Greinin birtist í Morgunblaðinu 23. okt. 

Í aðdraganda kosninga kom ítrekað fram að bág staða heilbrigðiskerfisins væri aðal kosningamálið í huga almennings. Þrátt fyrir þetta var sáralítið um það rætt í þeim umræðuþáttum sem fram fóru og því gátu kjósendur illa kynnt sér þá stefnu og framtíðarsýn sem flokkarnir höfðu varðandi rekstur þessarar mikilvægu grunnstoðar samfélagsins. 

Óásættanlegt er að salan á bæði virkum og óvirkum fjarskiptakerfum landsins fari fram án þess að Alþingi geti fjallað um hana.

Fjarskipti verða æ mikilvægari eftir því sem tækninni fleygir fram og svo er komið að mikilvægustu innviðir samfélagsins treysta á að fjarskipti séu traust, gæti að þjóðaröryggi og falli undir lögsögu okkar.

Mörg ríki og alþjóðastofnanir hafa tekið til skoðunar hvernig grunnþjónustu mikilvægra innviða verði útvistað og að hve miklu leyti slík þjónusta megi vera í höndum erlendra fyrirtækja. Enda nokkuð augljóst að öryggisógn getur verið fólgin í því að samfélag verði of háð tiltekinni tækni eða kerfi sem opinberir aðilar hafa misst alla stjórn á. Þessi mál eru einnig til skoðunar hér á landi en beðið er m.a. eftir heildarlöggjöf frá forsætisráðherra og nýjum lögum um fjarskipti sem samgöngu- og sveitarstjórnarráðherra ber ábyrgð á.

Nánast öll tal- og gagnafjarskipti við útlönd fara um ljósleiðaratengingar á landi og síðan um þrjá sæstrengi sem tengja Ísland við umheiminn. Alvarlegt sambandsrof sæstrengjanna eða ljósleiðaratengingar á landi, getur gert Ísland að mestu sambandslaust við umheiminn og haft alvarlegar afleiðingar fyrir hagsmuni íslenska ríkisins, jafnt efnahags-, öryggis-, varnar- og almannahagsmuni líkt og bent er á í skýrslu þjóðaröryggisráðs frá því í febrúar á þessu ári um mat á ástandi og horfum í þjóðaröryggismálum.

Þar segir: „Innan Íslands tengjast sæstrengirnir við stofnljósleiðaranetið sem er hringtenging um landið. Þessi stofnljósleiðari er mikilvægur hlekkur í öllum fjarskiptum hér á landi. Flest fjarskiptakerfi, hvort sem um er að ræða minni ljósleiðaranet á landsbyggðinni eða farnet fjarskiptafyrirtækja, tengjast inn á þennan stofnljósleiðarastreng. Þessi stofnljósleiðarastrengur er að 5 /8 hlutum í eigu Mílu ehf. og að 3 /8 hlutum í eigu NATO. Míla ehf. sér um rekstur og viðhald allra þráðanna átta í strengnum.“

Ljósleiðarastrengirnir eru undirstaða flestra fjarskiptakerfa sem notuð eru á Íslandi, þar á meðal símkerfis, farsímakerfis, Tetraneyðarfjarskiptakerfis, mikilvægra gagnatenginga fyrir helstu stoðkerfi landsins og almennrar internettengingar landsmanna.

Nú ætlar Síminn að selja Mílu. Lífeyrissjóðirnir eiga þar meirihluta en ætla nú að selja og hugsanlega kaupa aftur að hluta dýru verði. Stundum er því haldið fram að það sé alveg jafn gott að mikilvægir innviðir samfélagsins séu í eigu lífeyrissjóða og hins opinbera, ríkis eða sveitarfélaga. En það er ekki rétt nákvæmlega eins og dæmið um fyrirhugaða sölu á Mílu sannar. Lífeyrissjóðir geta selt sína hluti þegar þeim sýnist.

En sem betur fer eigum við löggjöf um fjárfestingu erlendra aðila í atvinnurekstri. Þau eru að vísu komin til ára sinna. Eru frá árinu 1991. Þar segir í 12. grein að ef erlend fjárfesting ógnar öryggi landsins geti ráðherra stöðvað slíka fjárfestingu enda kynni ráðherra ákvörðun sína innan átta vikna frá því að samningur er gerður. Þannig að stjórnvöld og ráðherra fjarskiptamála hafa átta vikur frá deginum í dag til að meta og eftir atvikum stöðva sölu Símans á Mílu.

Fákeppni og einokun á fjarskiptamarkaði getur valdið kostnaði fyrir almenning, fyrirtæki og opinbera aðila þar sem ákvarðanir um verðhækkanir eru teknar einhliða og neytendur verða að borga uppsett verð. Líkt og Miðstjórn ASÍ bendir á í nýlegri ályktun er það íslenskt samfélag sem situr uppi með kostnaðinn ef illa fer vegna sölu á Mílu. Áhættan liggur því hjá íslenska ríkinu og íslenskum almenningi, ekki hjá erlendum fjárfestum.

Sala Símans á sínum tíma var óráð og ástæðan fyrir því að við stöndum í þessum sporum í dag. Hvað varð annars um peningana sem ríkið átti að fá fyrir söluna á Símanum á sínum tíma?

Starfsemi Mílu er undirstaða fjarskiptaþjónustu um allt land. Öllum má ljóst vera að starfsemi Mílu skiptir miklu fyrir þjóðaröryggi og því má salan sem fyrirhuguð er, alls ekki fara fram án þess að sett séu skýr skilyrði um öryggismál í sölusamning sem halda. 

Í þessum anda eru einmitt nýjar reglur um stoð og stuðningsþjónustu við fatlað fólk auk þess sem við tökum að sjálfsögðu mið af samningi Sameinuðu þjóðanna um réttindi fatlaðs fólks en í honum segir meðal annars að skapa eigi fötluðu fólki skilyrði til sjálfstæðs lífs á eigin forsendum.

Helsta breytingin með nýjum reglum felst í því að við leggjum til hliðar gátlista sem gefa umsækjendum stig sem svo ákveða fjölda klukkustunda í stuðning og leggjum í staðin ríka áherslu á samvinnu við umsækjanda um það hvers konar stuðning hann þurfi á að halda. Þessi nálgun er talin geta mætt stuðningsþörfum umsækjenda betur og veitt meiri sveigjanleika og styðja þannig við sjálfstætt og innihaldsríkt líf fatlaðs fólks, á heimili og í tómstundum. Einnig er lögð áhersla á að einfalda alla umsýslu varðandi bæði nýjar umsóknir og samþykktar umsóknir með stafrænum lausnum.

Í allri baraáttu fyrir auknu fjármagni er það hindrun að það fjármagn sem sveitarfélögum var lofað við yfirfærslu ábyrgðar á þjónustu við fatlað fólk til sveitarfélaga hefur ekki skilað sér að fullu. Það hamlar framþróun og þarna þarf einfaldlega að leysa málin. Ég skora á nýtt þing og nýja ríkisstjórn að lögfesta samning Sameinuðu þjóðanna um réttindi fatlaðs fólks og tryggja að sveitarfélög geti sannarlega staðið undir valdeflandi þjónustu sem gerir fötluðu fólki kleift að geta tekið þátt samfélaginu á eigin forsendum, tekið ákvarðanir og borið ábyrgð í eigin lífi rétt eins og við öll viljum.

Ljóst er að meta þarf framtíðarfjárþörf vegna stuðnings- og stoðþjónustu. Samhliða samþykkt reglnanna í Reykjavík var fjárheimild velferðarsviðs aukin um 100 milljónir, meðal annars til að vinna á biðlistum og til að bæta við þjónustu á næturna. Mikið held ég samfélag okkar yrði betra ef við sameinuðumst um að setja sjálfsögð réttindi fólks í forgang. Ekki bara betra fyrir það fatlaða fólk sem þá fengi sjálfsagða þjónustu og þeirra nánustu, heldur okkur öll.

Velferðarstefna Reykjavikur er í innleiðingu og ein af lykiláherslum hennar er að þjónusta skuli vera eins einstaklingsmiðuð, heildstæð og sveigjanleg og kostur er. Lögð er áhersla á virðingu fyrir ólíkum einstaklingum og þörfum, sjálfræði og valdeflingu allra til að taka þátt í samfélaginu á eigin forsendum.

Sveigjan­leg þjónusta fyrir fatlað fólk

Stjórn Samfylkingarfélagsins á Akranesi boðar til aðalfundar fimmtudaginn 21. okt. kl. 20:00. Aðalfundurinn verður haldinn í húsnæði félagsins að Stillholti 16 - 18, Akranes. 
 
Dagskrá aðalfundar: 

Reikningar félagsins fyrir næstliðið ár lagðir fram

Kosning formanns stjórnar og 4 aðalmanna

Umræður um aðferð um val á lista fyrir bæjarstjórnarkosningarnar

Aðalfundur Samfylkingarfélagsins á Akranesi

Verið velkomin á  fund 60+ í Hafnarfirði fimmtudaginn 14. október  kl. 10 til 12, í húsnæði Samfylkingarinnar Strandgötu 43 - Hafnarfirði.

Fundurinn er fyrir okkur í 60+ til að ræða vetrarstarfið okkar fram undan og samskipti við önnur félög 60+ á höfuðborgarsvæðin. 

Við skulum koma saman og eiga góðar og málefnalegar umræður, að sjálfsögðu verður heitt á könnunni. 

Þar með er ekki verið að segja að ekkert hafi verið gert en heims­far­aldurinn af­hjúpaði veik­leika og van­rækslu­syndir sem ekki geta beðið lausnar.

Fyrr­verandi for­stjóri Land­spítalans, Páll Matthías­son, orðaði það sem svo í pistli ný­verið að hækka þyrfti rekstrar­fé spítalans um a.m.k. 5% á ári svo að hægt sé að byggja upp og sækja fram. Sam­fylkingin vill byggja upp og sækja fram. Síðast­liðin átta ár hafa rekstrar­fram­lög til spítalans hækkað um 1,3% á ári sem dugar ekki til eðli­legrar upp­byggingar, við­halds, tækja­kaupa og tækni­þróunar að ó­gleymdri mönnun lykil­stétta í heil­brigðis­þjónustunni. Nú hafa stjórn­völd til­kynnt að taka eigi Land­spítalann af föstum fjár­lögum og hefja fjár­mögnun í sam­ræmi við verk­efni hans. Vænta má að slík fjár­mögnun svari betur þörfum þeirrar heil­brigðis­þjónustu sem veitt er á spítalanum og í ljósi á­bendinga Páls Matthías­sonar blasir við að verja þarf hærri fjár­hæðum úr ríkis­sjóði til Land­spítalans á næstu árum.

For­maður BSRB, Sonja Ýr Þor­bergs­dóttir, hitti naglann á höfuðið þegar hún benti á að það að leita sér heil­brigðis­þjónustu væri ekki eins og að kaupa vöru út í búð. Heil­brigðis­þjónusta er ekki eins og hver önnur vara sem lýtur lög­málum fram­boðs og eftir­spurnar og því segir „fram­leiðni“ ekki alla söguna. Hvernig er t.d. rétt að mæla fram­leiðni hjúkrunar eða geð­heil­brigðis­þjónustu sem krefst mikillar mönnunar og tíma? Góð heil­brigðis­þjónusta er sniðin að þörfum ein­stak­lingsins, gefur honum tíma og er veitt á réttum stað í heil­brigðis­kerfinu. Hún er líka fjár­mögnuð með full­nægjandi hætti. Heil­brigðis­þjónusta er ekki hillu­vara.

Fyrir ný­af­staðnar al­þingis­kosningar var staða heil­brigðis­kerfisins, fjár­mögnun þess og þjónusta í brenni­depli. Öllum sem kynnt hafa sér málið má vera ljóst að eftir sárs­auka­fullan niður­skurð í kjöl­far hrunsins hafa ríkis­stjórnirnar sem setið hafa frá 2013 ekki haft þrek til að greiða skuld sam­fé­lagsins við heil­brigðis­kerfið.

Heil­brigðis­þjónusta er ekki hillu­vara

Við höfum rekið okkar baráttu heiðarlega út frá okkar hjartans málefnum, með það að leiðarljósi að lofa einungis því sem við erum viss um að við getum staðið við.

Við leggjum til skýrar og fjármagnaðar aðgerðir til að jafna kjörin í landinu. Við ætlum að styðja betur við barnafjölskyldur með norrænu barnabótakerfi, þannig að einstætt foreldri með tvö börn fengi 900 þúsund á ári, 77 þúsund á mánuði, og hjón á meðallaunum með tvö börn 650 þúsund krónur á ári. Þannig veitum við foreldrum meira andrými og fleiri börnum tækifæri til að blómstra.

Við leggjum áherslu á að leiðrétta kjör eldra fólks og öryrkja. Þetta eru hóparnir sem voru látnir sitja eftir og hafa ekki fengið nægar kjarabætur árum saman. Það gerum við með því að hækka elli- og örorkulífeyri sem og frítekjumörk, án þess að annað skerðist á móti.

Þá ætlum við að hefja kraftmikla sókn í loftslagsmálum, sem jafnast á við stærstu samfélagsverkefni 20. aldar: raflýsingu og hitaveitu, lagningu síma og þjóðvega. Til þess að hrinda þessu í framkvæmd þurfum við nýja nálgun og alvöru aðgerðir strax á öllum sviðum samfélagsins.

Þungamiðja þeirrar ríkisstjórnar sem Samfylkingin ætlar að leiða saman hverfist um þessi atriði: lífskjör venjulegs fólks og loftslags­aðgerðir til framtíðar.

Og við höfum efni á þessu. Með því að leggja hóflegan stóreignaskatt á allra ríkustu Íslendingana, þau sem eiga meira en 200 milljónir í hreina eign. Hækka veiðigjöld á stærstu útgerðirnar og herða skatteftirlit. Það er ekki einungis skynsamlegt að afla tekna með þessum hætti, heldur er það vilji almennings að stjórnvöld beiti sér gegn ójöfnuði í landinu.

Á laugardaginn gefst okkur tækifæri til að breyta.

Kjósendur hafa val um áframhaldandi dekur við sérhagsmuni eða alvöru kjarabætur fyrir almenning. Ætlum við að sætta okkur við kyrrstöðuna eða viljum við bretta upp ermar og breyta: taka forystuna í loftslagsmálum, efla heilbrigðisþjónustuna, styðja betur við barnafjölskyldur og létta eldra fólki og öryrkjum lífið?

Valkostirnir fyrir næstu fjögur ár eru mjög skýrir.

Samfylkingin er í sókn um allt land og meðbyrinn áþreifanlegur.

Verið velkomin á kosningavöku Samfylkingarinnar á Selfossi, Eyravegur 15B.

650 þúsund krónur er upphæðin sem meðalfjölskylda á Íslandi fengi út úr barnabótakerfi Samfylkingarinnar á ári. Markmiðið er að stórauka stuðning við barnafjölskyldur og tryggja að öll börn fái jöfn tækifæri óháð efnahag.

Í  dag byrja barnabætur að skerðast við 351.000 krónur á mánuði fyrir  einstakling. Samfylkingin ætlar að hækka þakið í 600 þúsund krónur á  einstakling og 1.200 þúsund krónur á hjón eða fólk í sambúð. Reiknaðu  hvað þú færð í barnabætur ef Samfylkingin fær að ráða:

Fylltu inn upplýsingar um hjúskaparstöðu, fjölda barna og tekjur heimilisins á mánuði fyrir skatt.

Of margir foreldrar eiga í basli með að uppfylla grunnþarfir barna sinna, eru kannski einni heimsókn til sálfræðings eða týndri skólaúlpu frá því að lenda í vandræðum með að borga reikninga um mánaðamótin. Þá er það er staðreynd að alltof mörg börn hafa ekki aðgang að tómstundum. 650 þúsund krónur. Það er upphæðin sem meðalfjölskylda á Íslandi fengi út úr barnabótakerfi Samfylkingarinnar á ári. Markmiðið er að stórauka stuðning við barnafjölskyldur og tryggja að öll börn fái jöfn tækifæri óháð efnahag.

Hver er staðan í dag? Lestu meira hér!

Tökum dæmi um hvernig þetta getur orðið með Samfylkingunni í ríkisstjórn

Hvað fengir þú í barnabætur ef Samfylkingin mætti ráða?

Reiknaðu út þínar barnabætur

Verið velkomin á kosningavöku Samfylkingarinnar á Akranesi, Stillholti 16 - 18.

Húsið opnar kl. 21 og verður lifandi tónlist og fjótandi veitingar.

Leit um „��“

2908 niðurstöður fundust við leit að „��“

Póstlisti Samfylkingarinnar

Samfylkingin

Flokkurinn

Flýtileiðir

Um Samfylkinguna

Vertu í bandi:

Leit um „������������������������������������������������������������“

2908 niðurstöður fundust við leit að „������������������������������������������������������������“