Á síðastliðnu ári var geðheilbrigðisþjónusta og fíknimeðferð efld til muna. Þjóðarátak í umönnun eldra fólks hófst og kyrrstaða í uppbyggingu hjúkrunarheimila var rofin, svo um munar. Það endurspeglast í betri stöðu á Landspítala.

Áfram er unnið að því markmiði að fá fastan markmiði um heimilislækni fyrir alla. Árangur hefur þegar náðst en verkefnið mun taka tíma því hér vantar á annað hundrað heimilislækna. Ríkisstjórnin hefur ákveðið að styrkja myndarlega við sérnám lækna.

Áhersla er á nýtingu tækni og gervigreindar, stafræna þróun og nýsköpun hvar sem við verður komið. Um það höfum við stofnað sérstaka einingu, Stafræna heilsu. Þá er verið að stíga fyrstu skrefin inn í framtíðina með hagnýtingu erfðaupplýsinga. Þessar áherslur endurspeglast í þingmálaskrá.

En verkefnalistinn er lengri; mönnun og menntun heilbrigðisstétta, aukið aðgengi að heilsugæslu og þjónustu, ekki síst á landsbyggðinni, heilbrigðisviðbúnaður, endurhæfing, uppbygging húsnæðis og margt fleira.

Eitt mikilvægasta og arðbærasta verkefni hvers samfélags er að hlúa að börnum, þau eru framtíð þjóðar og fjársjóður. En, það eru blikur á lofti. Fleiri börn og ungmenni greina frá depurð, kvíða og einmanaleika. Við sjáum líka hegðunarvanda, ofbeldi og fíkn.

Börn eiga ekki að bíða eftir þjónustu. Þess vegna hefur stytt bið eftir greiningu og meðferð verið forgangsverkefni hjá mér frá fyrsta degi. Þar eru mörg flókin og tímafrek verkefni undir, en árangur er í augsýn.

Við höfum heyrt átakanlegar sögur barna sem orðið hafa fyrir ofbeldi. Nú í haust hefst skimun í grunnskólum til að ná til barna sem þarfnast stuðnings í kjölfar ofbeldis. Þau munu svo fá viðeigandi þjónustu í Bryndísarhlíð sem opnar í febrúar og hjá nýju áfallateymi barna á Landspítala.

En vaxandi vandi verður ekki leystur með meðferðarúrræðum einum og sér, við verðum að ráðast að rótum vandans og snúa þróuninni við. Líkur eru á að þar skipti notkun net- og samfélagsmiðla miklu, einnig óhollir lifnaðarhættir eins og of lítil hreyfing, óhollt mataræði, orkudrykkir, nikótínvörur og aukið aðgengi að áfengi og vímuefnum. Mín þingmál snúa meðal annars að lýðheilsu barna og vörnum gegn nikótíni.

Munum líka að við fullorðin erum fyrirmyndir hvað alla þessa þætti varðar, börnin gera ekki eins og við segjum, þau gera eins og við gerum.

Almennt mælast einkenni vanlíðunar meiri hjá börnum sem telja fjölskyldu sína búa við slæma fjárhagslega stöðu. Ég er stolt af að starfa í ríkisstjórn sem vill útrýma fátækt og styðja við þau sem höllustum fæti standa.

Ríkisstjórnin hyggst ráðast í samstillt átak til að efla heilsu og velsæld barna og ungmenna en það er ljóst, frú forseti, að vandann þarf að leysa með samfélaginu öllu. 

Nelson Mandela sagði, með leyfi, að það hvernig samfélag kemur fram við börn sín, endurspeglar sál þess.

Nú er Gulur september, vitundarvakning um geðrækt og sjálfsvígsforvarnir. Látum okkur líðan náungans varða, þorum og lærum að tala um andlega líðan; samtal getur bjargað lífi.

Ég hlakka til komandi þingvetrar og að starfa í þágu lands og þjóðar með gildi okkar jafnaðarmanna að leiðarljósi!

Síðastliðin áramót tók ég þátt í kosningu um orð ársins og kaus orðið innviðaskuld - og það ekki að ástæðulausu. Undanfarna áratugi hefur myndast mikil innviðaskuld í heilbrigðiskerfinu sem endurspeglast í skorti á starfsfólki, húsnæði, tækjakosti og rafrænum kerfum ásamt löngum biðlistum. Ríkisstjórn Kristrúnar Frostadóttur hefur heitið því að styrkja stoðir heilbrigðis- og öldrunarþjónustu um land allt.

Lægri vextir, stöðugra verðlag og lægri framfærslukostnaður skipta heimili og fyrirtæki miklu máli. Það er því ekki skrýtið að þau mál séu fyrirferðarmikil í umræðunni um Evrópusambandið. Íslendingar borga hæstu vexti í Evrópu og við borgum mest fyrir matarkörfuna í annars frábæru landi. Já, þetta eru sterk rök fyrir því að segja JÁ í þjóðaratkvæðagreiðslunni 29. ágúst nk.

Í umræðunni um mögulega aðild Íslands að Evrópusambandinu hefur mikið verið rætt um efnahagsmál, fullveldi, sjávarútveg og landbúnað. Það er eðlilegt. Allt skiptir þetta máli. En minna hefur farið fyrir einu stærsta framtíðarmáli þjóðarinnar; byggðamálum.

Þar gætu þó falist veruleg tækifæri fyrir Ísland.

Byggðaáætlunin okkar er sannarlega ágæt til síns brúks og mörg áhugaverð verkefni hafa sprottið úr henni. En við verðum líka að þora að segja það upphátt: Íslensk byggðastefna er bitlaus þegar byggðir standa frammi fyrir raunverulegum áskorunum, atvinnubresti og langvarandi fólksfækkun.

Alltof oft er svarið að setja á laggirnar starfshóp. Stundum er lausnin tímabundnir styrkir. Svo er það auðvitað byggðakvótinn. Til hans er oft gripið sem skammtímaúrræðis þegar byggð stendur höllum fæti.

Sú aðgerð ver vissulega einhver störf í sjávarútvegi. Skjótvirk leið sem breytir ekki samfélögum eða þróar atvinnuhætti. Byggðakvótinn viðheldur núverandi stöðu þó að hann skipti svo sannanlega máli. Byggðakvótinn byggir ekki upp nýjar atvinnugreinar, laðar ekki sjálfkrafa ungt fólk heim og skapar ekki nýjan grundvöll fyrir framtíðina.

Sjálf hef ég starfað í atvinnu- og byggðaþróun til fjölda ára. Mín reynsla er: Það skortir ekki vilja í byggðunum. Það skortir ekki hugmyndir. Það skortir ekki fólk sem vill láta hlutina gerast. Það sem skortir eru öflugri verkfæri, meiri langtímahugsun og raunverulegt fjármagn til að takast á við snúna stöðu.

ESB rekur öfluga samheldnistefnu, það sem við myndum í daglegu tali kalla byggðastefnu. Markmið hennar er meðal annars að draga úr efnahagslegum, félagslegum og landfræðilegum mun milli svæða. Þar er sérstaklega horft til dreifbýlli svæða, eysvæða og svæða sem búa við alvarlega og varanlega náttúrulega eða lýðfræðilega annmarka.

Þessi lýsing ætti að hljóma kunnuglega fyrir Íslendingum.

Við erum fámenn þjóð í stóru landi. Við búum við langar vegalengdir, dreifða byggð, viðkvæma innviði og samfélög sem geta orðið mjög berskjölduð þegar atvinnulíf breytist hratt. Fyrir slíkt land skiptir máli að hafa fleiri verkfæri en þau sem íslensk stjórnvöld hafa hingað til sett í forgang.

Evrópski byggðaþróunarsjóðurinn, ERDF, styður meðal annars nýsköpun, samkeppnishæfni fyrirtækja, atvinnuuppbyggingu, stafræna innviði, orkuskipti og þróun dreifðra byggða. Í núverandi kerfi er sérstakt markmið sjóðsins tileinkað samþættri þróun dreifbýlis og strandsvæða. Slík verkfæri gætu nýst íslenskum byggðum til að byggja upp fjölbreyttari atvinnugrunn, styrkja innviði og tengja betur saman opinbera fjárfestingu, atvinnulíf, menntun og rannsóknir.

Fyrir Ísland gæti þetta skapað tækifæri til að efla fjárfestingar í atvinnuþróun utan höfuðborgarsvæðisins, ekki með því að allir staðir geri það sama, heldur með því að hver landshluti og hvert samfélag byggi á eigin styrkleikum.

Landbúnaðarstefna ESB snýst ekki aðeins um framleiðslu matvæla. Sameiginlega landbúnaðarstefnan, CAP, hefur einnig sterka tengingu við þróun dreifbýlis. Markmiðið er meðal annars að skapa störf, efla staðbundin hagkerfi, bæta innviði, stuðla að nýliðun og tryggja sjálfbæra nýtingu náttúruauðlinda.

Þetta gæti haft sérstaka þýðingu fyrir íslenskar sveitir.

Þess vegna myndi ég óska að samtök bænda kæmu sterk inn með stjórnvöldum í samningaviðræður við ESB. Markmiðið á að vera skýrt: Að finna lausnir sem styðja við íslenskan landbúnað, tryggja fæðuöryggi og opna farveg fyrir nýsköpun og framþróun í greininni.

Um eitt ættum við að geta verið sammála: Staða bænda er erfið og núverandi kerfi hefur ekki skilað nægilega sterkri framtíðarsýn.

Fyrirsjáanlegri byggðastefna til lengri tíma

Ávinningurinn af evrópskri byggðastefnu snýst ekki eingöngu um meiri peninga. Hann snýst líka um vinnubrögð.

ESB vinnur með langtímaáætlanir þar sem aðildarríki og sambandið semja um markmið, forgangsröðun og fjármögnun til nokkurra ára í senn. Slík nálgun getur skapað meiri fyrirsjáanleika en þegar byggðaverkefni eru að stórum hluta háð árlegum fjárlögum og pólitískri forgangsröðun hverju sinni. Íslensk byggðastefna þarf einmitt á þessu að halda; meiri festu, skýrari markmiðum, öflugri fjármögnun og sterkari tengingu milli ríkis, sveitarfélaga, atvinnulífs og heimafólks.

Innganga í ESB myndi ekki sjálfkrafa leysa byggðavanda Íslands. Það væri rangt að halda því fram. Aðgangur að sjóðum, fjárhæðir og útfærslur myndu ráðast af reglum ESB, samningsniðurstöðu og því hversu sterkt Ísland færi inn í slíkar viðræður.

En einmitt þess vegna skiptir máli að Ísland fari inn í þá umræðu með skýr byggðapólitísk markmið.

Förum inn í samningaviðræður við ESB með sjálfstraust og setjum markið hátt. Hvað viljum við fá út úr samningaviðræðum fyrir byggðir landsins? Hvernig tryggjum við stöðu strjálbýlla, norðlægra og fámennra svæða? Hvaða verkfæri viljum við hafa til að styðja samfélög sem þurfa að takast á við breytingar?

Byggðir landsins þurfa fleiri tækifæri

Við þurfum byggðastefnu sem gerir meira en að bregðast við þegar skaðinn er skeður. Við þurfum byggðastefnu sem horfir fram á við, styður fólk sem vill skapa störf, styrkir samfélög sem búa yfir sérstöðu og gefur landshlutum raunverulegt svigrúm til að móta eigin framtíð.

ESB-aðild leysir ekki allar áskoranir okkar í byggðaþróun. En hún gæti fært okkur fleiri verkfæri í kistuna. Hún gæti opnað nýja möguleika fyrir íslenskar byggðir og hún gæti styrkt þá langtímahugsun sem okkur hefur allt of oft skort.

Fyrir strjálbýlt land eins og Ísland ætti þetta að vera sjálfsagður hluti umræðunnar um Evrópusambandið. Þess vegna segi ég já!

Greinin birtist á visi.is 24. ágúst 2026. 

Já við fleiri verk­færum fyrir byggðir landsins

Samfylkingin hefur nú tekið við stjórn landsmálanna og leiðir breytingar í íslensku samfélagi. En verkefninu er hvergi nærri lokið. Við erum í stöðugu samtali við fólkið í landinu. Og nú leitum við beint til þín.

Segðu okkur hvað við getum gert til að létta þér og þínum lífið með því að ýta á hlekkinn hér fyrir neðan.

Vertu með í málefnastarfi Samfylkingarinnar

Daglega lífið var fyrsta forgangsmálið í málefnastarfi Samfylkingarinnar, sem fór af stað haustið 2025.Forgangsmálin hvern starfsvetur eru alls þrjú og eru tekin fyrir eitt í einu. Fjögurra manna stýrihópur heldur utan um og leiðir vinnuna — en þú getur lagt þitt af mörkum með því að senda okkur ábendingu hér fyrir ofan og taka þátt í samtalinu. Næsta forgangsmál og stýrihópur verða kynnt á flokksstjórnarfundi þann 10. október 2026 í Sandgerði.

Formaður stýrihóps

Jónas Már Torfason

Eyrún Fríða Árnadóttir

Árni Rúnar Þorvaldsson

Eydís Ásbjörnsdóttir

Stýrihópur Daglega lífsins

Framkvæmdaplan í húsnæðis- og kjaramálum -- útspil Samfylkingar 30. október 2024.pdf

Krafa um árangur í atvinnu- og samgöngumálum vor 2024.pdf

Örugg skref í heilbrigðis- og öldrunarmálum.pdf

Útspil Samfylkingarinnar fyrir alþingiskosningar 2024

Hefðbundið málefnastarf fer einnig fram samhliða forgangsmálunum. Öllum er sömuleiðis boðið að taka þátt í því. Hér fyrir neðan má nálgast tengiliði í helstu málaflokkum.

Efnahags- og atvinnumál

Jóhanna Ösp Einarsdóttir

Velferðarmál

Ástþór Jón Ragnheiðarson

Loftslags- og umhverfismál

Ísak Már Jóhannesson

Stjórnarfar og mannréttindamál

Steinunn Gyðju- og Guðjónsdóttir

Mennta- og menningarmál

Arnór Heiðar Benónýsson

Alþjóðamál

Magnea Marinósdóttir

Eitt frægasta dæmið um villandi pólitísk skilaboð í Brexit-herferðinni árið 2016 var rauða rútan sem Vote Leave, bresku útgáfunnar af Áfram Ísland-félagsskapnum, sem á stóð: „We send the EU £350 million a week. Let’s fund our NHS instead.“ Skilaboðin voru einföld og áhrifarík: Bretar gætu hætt að senda 350 milljónir punda á viku til Brussel og varið peningunum þess í stað í heilbrigðiskerfið. Þau voru líka lygi.

Talan byggði á greiðsluskyldu Bretlands til Evrópusambandsins en tók með engu tillit til peninga sem skiluðu sér á móti frá sambandinu. Rauntalan sem Bretar greiddu var miklu lægri. Formaður UK Statistics Authority, stofnunar sem hefur eftirlit með hagtölum, kallaði þessa framsetningu alvarlega misnotkun á opinberum hagtölum.

En þetta virkaði og rútan hefur síðan verið táknmynd ákveðinnar tegundar pólitískrar upplýsingaóreiðu. Há tala er valin úr opinberum gögnum, mikilvægu samhengi sleppt og hún svo tengd við aðra notkun með skilaboðum sem kjósendur eiga að geta skilið á nokkrum sekúndum.

Tíu árum eftir Brexit heldur enginn ódrukkinn því fram að Bretland sé betur statt efnahagslega en fyrir útgöngu. Meginþorri greininga kemst að þeirri niðurstöðu að viðskipti hafi dregist saman, fjárfesting sömuleiðis, framleiðni sé minni og breska hagkerfið í heild fyrir vikið veikara. Í stað smjörsins sem átti að drjúpa af hverju strái er ætlað að kostnaður landsins vegna Brexit árið 2015 hafi verið um 1,7 milljarðar punda á viku samkvæmt greiningu National Bureau of Economic Research.

Eftir tæpar tvær vikur greiðum við Íslendingar atkvæði um hvort við ætlum í aðildarviðræður um að ganga í Evrópusambandið. Sú atkvæðagreiðsla snýst ekki um að ganga í Evrópusambandið heldur hvort það eigi að nýta ótrúlega sterka samningsstöðu Íslands í dag til að ná samningi sem getur mætt okkar markmiðum og skilyrðum. Gangi það eftir eru augljósir kostir við að ganga í sambandið. Gangi það ekki getur þjóðin hafnað aðild í seinni atkvæðagreiðslu.

Hart er tekist á um hvort það sé þess virði að fara í þessar viðræður. Hagsmunasólkerfi þeirra sem hafa mikinn hag af krónuhagkerfinu og fákeppninni sem því fylgir berst af miklum ofsa gegn því. Það vill ekki að Íslendingar fái að vita meira, sennilega vegna þess að það hræðist að þeim muni lítast vel á það sem fram muni koma.

Þessi barátta fer fram í gegnum suma hefðbundna fjölmiðla í þeirra eigu, hagsmunasamtök, hugveitur, frjáls félagasamtök, stjórnmálaflokka, pólitíska

málflutningsvettvanga sem dulbúnir eru sem hlaðvörp, bókaútgáfu og ýmsa aðra vettvanga sem tengjast þessu sólkerfi og hafa hag af því. Engu er til sparað, allt er tínt til.

Ráðandi er sú lína að allt sé leyfilegt. Það má afbaka, ljúga og ráðast á æru fólks sem hefur ekkert annað til saka unnið en að vera með aðra skoðun.

Hinum megin eru grasrótarsamtök sem berjast fyrir því sem þau sjá sem aukin tækifæri fyrir Íslendinga í framtíðinni. Þau sjá fyrir sér að hér sé hægt að losa venjulegt vinnandi fólk úr klyfjum krónuhagkerfisins þannig að afborganir af venjulegu húsnæðisláni geti dregist saman um allt að 200 þúsund krónur á mánuði, að matvælaverð, sem er 55 prósentum hærra hér en í Evrópusambandinu, verði mun skaplegra, að samkeppni aukist, fákeppni minnki, tollar á mikilvægar vörur eins og allan fisk og eldisvörur leggist af og að skoðað verði nýtt fyrirkomulag til að festa landbúnað á Íslandi í sessi sem gæti styrkt hann og stöðu bænda verulega.

Þessi samtök telja líka að Ísland hafi aldrei verið í sterkari stöðu til að sækja um aðild, vegna efnahagslegra styrkleika landsins, stöðunnar í alþjóðamálum og þeirrar augljósu staðreyndar að hvorki Noregur né Bretar eru inni í Evrópusambandinu sem stendur, sem myndi gera Ísland að stærstu fiskveiðiþjóðinni innan þess með öllum mótandi tækifærum sem slíku fylgja.

Það eina sem samtökin Já til að sjá eru að berjast fyrir eru meiri upplýsingar. Að fá raunverulega að vita hvað standi okkur til boða í stað þess að láta hagsmunasólkerfið sem lýst var hér að ofan segja okkur að þess þurfi ekkert.

Það virkar illa að hræða skynsama þjóð

Eftir kosningabaráttu sem hefur staðið meira og minna í allt sumar hefur áróður Nei-hliðarinnar ekki skilað neinni marktækri breytingu á afstöðu þjóðarinnar samkvæmt könnunum. Allur hræðsluáróðurinn um að Ísland missi fullveldið og yfirráðin yfir auðlindunum við inngöngu, að ekki sé hægt að semja um neinar sérlausnir sem taki tillit til sérstöðu Íslands og Íslendinga þrátt fyrir skýrar yfirlýsingar stækkunarstjórna Evrópusambandsins um annað, að lífskjör muni hrynja niður í austurevrópskt meðaltal, að atvinnuleysi verði faraldur, að Íslendingar muni enda með að borga lífeyrinn fyrir aldna Evrópubúa og verða svo skikkaðir í evrópskan her til að deyja á vígvelli annarra hefur ekki skilað öðru en sömu stöðu. Enn vill meirihluti þjóðarinnar sjá hvað er í boði og nálin hefur vart hreyfst.

Þetta verður að hafa í huga þegar Nei-ið er að rúlla út sinni rauðu rútu, sem keyrir nú um netheima og opin rými í raunheimum. Utan á henni stendur: „50 milljarðar á ári til ESB?“

Rútan rataði líka á forsíðu Morgunblaðsins á laugardag og þar var vísað í greiningu sem hagfræðiprófessor á eftirlaunum sagði við blaðið að sér sýndist vönduð „án þess að hafa lesið hana vandlega“.

Þessi framsetning, sem nær því að vera bæði röng og villandi, byggir á greiningu Samtaka skattgreiðenda, rammpólitískra frjálsra félagasamtaka sem vakna vanalega einungis til lífsins þegar Sjálfstæðisflokkurinn er ekki í ríkisstjórn.

Hér er ekki um nýja formúlu að ræða heldur hefðbundna notkun á hringrásarkerfi hagsmunasólkerfisins. Félagasamtök gera greiningu með pólitískt markmið um fyrirframgefna niðurstöðu, pólitískur fræðimaður vottar hana og Morgunblaðið birtir hana sem staðreynd. Til að auka enn á áferðina hefur greiningin verið send inn til ÖSE þar sem utanríkisráðuneytið er sakað um upplýsingaóreiðu. Þeirri ásökun verður vitanlega hent út

í hafsauga eftir yfirlegu en þangað til mun ugglaust verða vísað í að ÖSE sé með ráðuneytið til rannsóknar.

Þetta er ekki í fyrsta sinn sem Samtök skattgreiðenda, Morgunblaðið og pólitískir bandamenn hafa beitt þessari hringrásarleikjafræði. Til að stytta þessa grein, sem þegar er of löng, læt ég nægja að hlekkja inn á skapandi túlkun þeirra á tölum og gögnum til að barna fullyrðingar sem henta þeirra pólitísku orðræðu hér.

Skapandi túlkun og sleppa því sem kemur inn

Þá skulum við koma aftur að 50 milljarða króna útspili „Áfram Íslands“, Morgunblaðsins og Samtaka skattgreiðenda. Sú tala er fengin með því að beita álíka skapandi aðferðafræði og til að komast að sprenginiðurstöðunni hér að ofan.

Í fyrsta lagi þarf einbeittan vilja og gamalkunna skapandi túlkun til að reikna sig upp í svona háa tölu. Það þarf að gefa sér forsendur sem eiga litla möguleika á að verða að veruleika.

Í öðru, og mun mikilvægara, lagi er um brúttóframlag að ræða. Það er framlag án þess að beinar greiðslur vegna aðildar komi til baka.

Ef horft er til þess hlutfalls sem Finnar hafa greitt til sambandsins og þess að verg landsframleiðsla Íslands nam um 5.000 milljörðum króna árið 2025 má ætla að nettóframlög Íslands, þegar búið er að draga það sem kemur til baka frá því sem fer út, gætu numið um 10–15 milljörðum króna á ári. Á móti fellur líka niður kostnaður vegna EES-samningsins, svo sem framlög til reksturs stofnana EFTA og þýðingamiðstöðvar utanríkisráðuneytisins. Sá kostnaður hefur verið áætlaður um átta milljarðar króna á ári. Að teknu tilliti til þessara niðurfellinga mætti ætla að raunaukning útgjalda við aðild, umfram núverandi útgjöld vegna EES, yrði um 2–7 milljarðar króna á ári.

Óbeini ábatinn drekkir öllum kostnaði

Þá er auðvitað ótalinn allur sá óbeini ábati sem gæti orðið af aðild. Ég ætla að láta nægja að nefna einn slíkan til að skila venjulegum vinnandi Íslendingum strax í mikinn plús.

Vextir íbúðalána í evrulöndum eru að jafnaði 3-4 prósent en 9-10 prósent hérlendis. Ef við tökum þá hóflegu nálgun að vextir myndu lækka um 3–3,5 prósentustig væri sparnaðurinn nálægt 90–100 milljörðum króna á ári miðað við núverandi íbúðalánastofn heimilanna.

Þannig að spurningin sem fólk ætti að vera að spyrja sig er fyrst og síðast eftirfarandi: Er það þess virði að borga 2-7 milljarða króna á ári til að fá að minnsta kosti 100 milljarða króna ábata fyrir heimili landsins?

Þegar þú ert búinn að svara því þá geturðu bætt við þann ábata sem fyrirtækin og hið opinbera myndu fá vegna sömu breytinga. Eða mun lægra vöruverð í matvörubúðinni.

Eða aukin samkeppni. Eða uppbrot á fákeppni. Eða aukin erlend fjárfesting. Og svo framvegis.

Ég vil vita hvort þetta sé hægt. Og hvet ykkur öll til þess sama 29. ágúst.

Rauða rútan er mætt! Varist rauðu rútuna

Því þetta er ekki bara spurning um eitthvað reglufargan. Þetta er spurning um aukna getu til að takast á við sameiginlegar og alvarlegar áskoranir, eins og á sviði umhverfis- og loftslagsmála.

Sem dæmi má líta til þess að nýjustu vísindarannsóknir sýna fram á meiri óvissu um stöðugleika mikilvægra hafstraumakerfa fyrir framtíð Íslands, veltihringrás Atlantshafsins (AMOC). Breytingar á hafstraumum vegna loftslagsbreytinga munu hafa alvarleg áhrif á loftslag, haf, fæðuöryggi og samfélög um allan heim, ekki síst Norður-Atlantshafi, þar á meðal á Íslandi. Sú ógn er rækilega á dagskrá núverandi ríkisstjórnar enda þjóðaröryggismál fyrir Ísland. Vísindasamfélagið hefur kallað eftir aukinni vöktun, rannsóknum og viðbúnaði og öflugri loftslagsaðgerðum til að sporna gegn þessari þróun.

Ekkert ríki getur rannsakað, vaktað eða brugðist við þessu eitt og sér. Við þurfum sameiginlega vöktun, gögn, rannsóknir, sérþekkingu og getu til að bregðast við nýjum upplýsingum og ekki síður til að sporna gegn þessari þróun. Á meðan Evrópa vinnur nú í að setja upp hafvöktunarkerfi, er vegið harkalega að hafvísindum og rannsóknum í Bandaríkjunum. Á meðan Evrópa setur loftslagsmál rækilega á dagskrá, segja Bandaríkin sig úr Parísarsamkomulaginu. Það endurspeglar vel hvar við ættum að staðsetja okkur í heimsmyndinni.

Meðal annars þess vegna, er ég já-kannski manneskja. Því í stóra samhenginu tel ég framtíð Íslands eiga mesta samleið með framtíð Evrópu. Það reynir á alþjóðakerfin þessa dagana og þegar á reynir er okkar hagsmunum best borgið í nánu Evrópusamstarfi.

Mótum eigin reglur og komum áherslum okkar að

Umhverfis- og loftslagsmál eru í veigamiklum atriðum alþjóðleg í eðli sínu, enda ein stærsta áskorun okkar tíma sem enginn leysir einn. En alþjóðasamstarf þarf ekki að þýða að við afsölum áhrifum, þvert á móti getur það gefið okkur áhrifavald.

Ísland tekur nú þegar upp mjög stóran hluta umhverfislöggjafar Evrópusambandsins í gegnum EES-samninginn. Löggjöf Evrópusambandsins byggir eðli málsins samkvæmt á aðildarríkjunum og aðstæðum þeirra. Í grófum dráttum þýðir þetta að við tökum upp reglur sem aðrir hafa mótað. Stundum hefur það gefist vel. Mörg stærstu framfaraskref í íslenskri umhverfislöggjöf eiga rætur í alþjóðlegu samstarfi, sérstaklega Evrópusamstarfi. Eitt dæmi er reglur um að meta skuli umhverfisáhrif framkvæmda áður en ráðist er í þær. Í dag er það sjálfsagður undanfari framkvæmda, enda markmiðið einfaldlega að koma í veg fyrir umhverfissóðaskap og stuðla að ábyrgri uppbyggingu.

En Ísland fær meira vægi sem fullur þátttakandi í mótun reglnanna. Þannig komum við íslenskum aðstæðum að borðinu, gætum hagsmuna okkar og höfum áhrif á sameiginlegar reglur þegar þær eru í mótun. Jafnframt getum við styrkt stöðu okkar sem þátttakandi í rannsóknum, vöktun og öryggi vegna loftslagsáhættu, sem er verkefni sem við vinnum best að í nánu alþjóðlegu samstarfi.

Meira samstarf þarf því ekki að þýða minni sjálfstjórn. Heldur tækifæri til að efla getu, hafa meiri áhrif og verja íslenska hagsmuni af meiri krafti.

Höfundur er aðstoðarmaður umhverfis-, orku- og loftslagsráðherra.

Eitt stærsta tækifæri alþjóðasamstarfs liggur í að deila þekkingu og getu til að takast á við áhættu sem ekkert eitt ríki getur ráðið við eitt og sér. 

Kristrún Frostadóttir forsætisráðherra heldur hlustunarfundi um hagsmuni Íslands vítt um land í aðdraganda þjóðaratkvæðagreiðslu um aðildarviðræður við Evrópusambandið. Verið hjartanlega velkomin í kvöldspjall með Kristrúnu í Eskifjarðarskóla kl. 20:30 miðvikudaginn 12. ágúst.

Forsætisráðherra vill hlusta á ólík sjónarmið og bjóða upp á heiðarlegt samtal um hagsmuni Íslands.

Hvar sérð þú tækifæri fyrir Ísland? Hvað veldur þér áhyggjum? Hvernig vilt þú að unnið verði með niðurstöður þjóðaratkvæðagreiðslunnar 29. ágúst?

Kristrún á Eskifirði: Hlustunarfundur um hagsmuni Íslands

Flokksstjórnarfundur verður haldinn í Samkomuhúsinu í Sandgerði laugardaginn 10. október. 

Boðið er upp á rútuferð frá Reykjavík kl. 11:00 frá bílastæðinu við Hús verslunarinnar. Rútan mun keyra beint til Sandgerðis og heim seinna um kvöldið eftir skemmtun og mat. Þú getur skráð þig í rútuna um leið og þú skráir þig á fundinn.

Kaffi- og fundargjald er 4.000 og 3.000 fyrir námsmenn, lífeyrisþega og fólk á fjárhagsaðstoð. Greiðist inn á bk. 0111 hb. 26 rknr. 19928 - kt. 690199-2899. Innifalið er hádegishressing, kaffi, te og síðdegishressing.

Helstu tímasetningar
11:00 - Lagt af stað frá Reykjavík með rútu
12:00 - Húsið opnar, skráning og hádegismatur
12:30 - Fundur settur
14:30 - Kaffihlé - veitingar frá kvenfélaginu Gefn
17:00 - Fundi slitið
17:00 - 23:00 - Gleðistund, kvöldmatur og skemmtiatriði 
23:00 - Rúta til Reykjavíkur 

Skráning hér: https://forms.gle/a4sWfzLX24G6DqNY6

Veisluhöld! 
Um kvöldið verður boðið upp á veitingar og skemmtun í anda Októberfest. Hobbitarnir frá Suðurnesjum, þeir Óli og Hlynur, munu taka lagið og skemmta gestum. 

Kvöldverður og skemmtun kostar 7.000 og 6.000 fyrir námsmenn, lífeyrisþega og fólk á fjárhagsaðstoð greiðist inn á bk. 0111 hb. 26 rknr. 19928 - kt. 690199-2899.

25. september: Ályktunartillögur sem aðrir flytja en stjórn eða framkvæmdastjórn, skulu hafa borist a.m.k. tveimur vikum fyrir boðaðan fund. 

10. október: Flokksstjórnarfundur verður haldinn í Suðurnesjabæ. 

Kristrún Frostadóttir forsætisráðherra heldur hlustunarfundi um hagsmuni Íslands vítt um land í aðdraganda þjóðaratkvæðagreiðslu um aðildarviðræður við Evrópusambandið. Verið hjartanlega velkomin á hádegisfund með Kristrúnu í Hamrinum (félagsheimili Þórs) á Akureyri kl. 12:00 sunnudaginn 16. ágúst.

Kristrún á Akureyri: Hlustunarfundur um hagsmuni Íslands

Það þýðir ekki að ég hafi ákveðið að ég telji að Ísland eigi að ganga í Evrópusambandið. Ég hef einfaldlega ekki forsendur til að taka þá ákvörðun fyrr en ég sé hvað okkur stendur raunverulega til boða.

Hvort nægjanlegt tillit verði tekið til sérstöðu okkar sem auðlindadrifinnar þjóðar og þess að við erum harðbýl eyja sem býr við allt aðrar áskoranir en flest ríki á meginlandinu.

Fáum samninginn á borðið, skoðum hann og tökum síðan ákvörðun. Við búum í frábæru landi og eigum að ganga að samningaborðinu með sjálfstraust. Að mínu mati höfum við engu að tapa á því að kanna hvort góður samningur geti gert sterkt samfélag enn sterkara.

Við höfum í áratugi talað um mikilvægi þess að efla byggð um allt land. Samt hefur safnast upp gríðarleg innviðaskuld á landsbyggðinni sem er fyrir löngu komin á gjalddaga. Stöðugt þarf að berjast fyrir fjárfestingu í samgöngum, atvinnuuppbyggingu, nýsköpun og þjónustu.

Mín skoðun er sú að landsbyggðirnar eigi ekki alltaf að þurfa að vera í varnarbaráttu. Við eigum að vera í stöðu til að sækja fram.

Þess vegna finnst mér áhugavert að skoða hvaða tækifæri gætu falist í byggðastefnu Evrópusambandsins og hvort í henni séu leiðir sem gætu hjálpað okkur að byggja upp sterkari landsbyggð til framtíðar.

Þar sé ég tækifæri sem vert er að skoða en líka stór mál sem við verðum að fá svör við.

Við eigum að ganga til viðræðna með sérstöðu Íslands að leiðarljósi. Þar skipta fiskveiðiauðlindin, íslenskur landbúnaður og fæðuöryggi, strjálbýli, miklar vegalengdir og öflugar sjávarbyggðir um allt land gríðarlega miklu. Þetta eru hagsmunir sem við eigum að standa vörð um og leggja ríka áherslu á í samningaviðræðum. Síðan skulum við sjá hvaða niðurstöðu við getum náð og taka afstöðu til hennar á eigin forsendum.

Fyrir mér eru þessi stóru hagsmunamál því ekki ástæða til að hætta áður en við byrjum. Þau eru ástæða til að fara vel undirbúin að borðinu og kanna hvað hægt er að semja um.

Sama á við um efnahagsmálin. Ég vil vita hvort við getum skapað meiri stöðugleika, fengið lægri vexti og betri kjör fyrir heimilin með inngöngu og upptöku á öðrum

gjaldmiðli. Hvaða áhrif gæti evran haft á íslenskt efnahagslíf? Gæti meiri samkeppni lækkað verð á vörum og matarkörfunni? Gætu íslensk fyrirtæki orðið samkeppnishæfari og fengið fleiri tækifæri á stærri markaði? Gæti erlend fjárfesting aukist?

Þetta skiptir landsbyggðirnar ekki síður máli. Háir vextir, kostnaðarsamar samgöngur og lítill heimamarkaður geta haft mikil áhrif á fólk og fyrirtæki um allt land.

Ég veit ekki svörin við öllum þessum spurningum og það er einmitt ástæðan fyrir því að ég vil viðræður.

Ég ber fulla virðingu fyrir því að fólk komist að ólíkum niðurstöðum í þessu máli. Sumir eru sannfærðir um að framtíð Íslands sé betur borgið utan Evrópusambandsins. Aðrir telja að tækifærin séu meiri innan þess. Sjálf er ég ekki tilbúin að taka lokaákvörðun fyrr en ég veit hvað okkur stendur raunverulega til boða. Ég vil að við göngum sjálfsörugg að borðinu, sem sterk og sjálfstæð þjóð, og reynum að ná besta mögulega samningi fyrir allt Ísland.

Síðan fær þjóðin samninginn í hendurnar. Þá ræðum við kosti hans og galla. Þá metum við það sem við fáum á móti því sem við þurfum að gefa eftir og þá tökum við lokaákvörðunina.

Kannski segi ég þá já. Kannski segi ég nei.

Höfundur er þingmaður Samfylkingarinnar í Norðausturkjördæmi.

Ég hef þegar greitt atkvæði í þjóðaratkvæðagreiðslunni um áframhaldandi viðræður við Evrópusambandið og mitt svar var já.

Miðvikudaginn 9. september
Kl. 10:00–12:00
Hallveigarstígur 1, 101 Reykjavík

Heitt á könnunni og eitthvað gott með því

Velkomin í spjallkaffi 60+ í Reykjavík. 

Leit um „��"

3400 niðurstöður fundust við leit að „��"

Póstlisti Samfylkingarinnar

Samfylkingin

Flokkurinn

Flýtileiðir

Um Samfylkinguna

Vertu í bandi:

Leit um „���������������������������������������������������"

3400 niðurstöður fundust við leit að „���������������������������������������������������"