Ragna Sigurðardóttir og Óskar Steinn Jónínuson Ómarsson kepptu um forsetastólinn en Ragna Sigurðardóttir bar sigur úr býtum og var kjörinn nýr forseti Ungra jafnaðarmanna;"Heimsfaraldurinn hefur minnt okkur rækilega á að við erum ekki bara eitthvað samansafn af einstaklingum, heldur erum við samfélag. Við erum háð hvert öðru. Þess vegna á hreyfingin - Ungt jafnaðarfólk - brýnt erindi við íslenskt samfélag. Ég hlakka því til að leggja mitt af mörkum til að breikka og stækka hreyfinguna. Við gerum þetta saman og ég er þakklát að fá að leiða þessa vinnu næstu tvö árin," sagði Ragna þegar hún ávarpaði fundinn.

Félagshyggjuverðlaun Ungra jafnaðarmanna voru að þessu sinni veitt Loftslagsverkefninu - Fridays for Future Ísland vegna baráttu þeirra í þágu plánetunnar. Brynjar Bragi Einarsson og Emelía Þorgilsdóttir tóku við verðlaununum og ávörpuðu fundargesti.

Þá ávarpaði Logi Einarsson, formaður Samfylkingarinnar, fulltrúa þingsins; „Kosningarnar 2021 ráðast ekki síst á afstöðu ungs fólks. Sterk hreyfing Ungra jafnaðarmanna er afgerandi, ætli Samfylkingin sér nógu góðan árangur til að takist að mynda öfluga vinstri félagshyggjustjórn fyrir fólkið í landinu.”

Í málefnastarfi þingsins var einmitt lögð áhersla á næstkomandi Alþingiskosningar. Landsþingsfulltrúar voru sammála um að loftslagsmál og jöfnuður ættu að vera í brennidepli.

Landsþingsfulltrúar völdu sér einnig öfluga nýja fulltrúa í framkvæmdarstjórn og miðstjórn. 

Ragnheiður Hulda Örnudóttir Dagsdóttir

Ragnheiður Hulda Önnudóttir Dagsdóttir

Ungir jafnaðarmenn héldu árlegt landsþing sitt í sal Ferðafélags Íslands í Mörkinni um helgina. 100 manns sóttu fundinn í raunheimum en á annað hundrað til viðbótar sóttu fundinn rafrænt vegna sóttvarnartakmarkana. 

Ungir jafnaðarmenn kusu sér nýjan forseta á fjölsóttu landsþingi

Fyrsti félagsfundur haustsins verður haldinn í Ráðhúsinu í Borgarnesi miðvikudaginn 9. september kl. 20:00. 

Við fjöllum um bæjarmálin framundan, félagsstarfið í vetur og undirbúum aðalfund sem fyrirhugaður er um miðjan október.  

Kveðja, Ívar Örn formaður Samfylkingarfélagsins í Borgarbyggð

Und­an­far­in ár hef ég ít­rekað gert til­raun til að vekja at­hygli stjórn­valda á því ástandi sem ríkt hef­ur um ára­bil á fjöl­skyldu­sviði sýslu­manns­ins á höfuðborg­ar­svæðinu. Ástandi sem bitn­ar harka­lega á börn­um en því miður þá fylgja efnd­ir ekki fögr­um orðum stjórn­valda um úr­bæt­ur.

Mér varð hugsað til þessa þegar ég sá aug­lýs­inga­mynd­band dóms­málaráðherra sem dreift er á sam­fé­lags­miðlum þessa dag­ana. Þar er sér­stak­lega vikið að fjár­magni til sýslu­manns­ins á höfuðborg­ar­svæðinu til að stytta málsmeðferðar­tíma á fjöl­skyldu­sviði og ákvað ég því að skoða fram­far­irn­ar vegna aðgerða ráðherra. Hvort eitt­hvað væri að þokast í átt að mannúðlegri málsmeðferð í mál­efn­um barna hjá embætt­inu.

Nú má ekki mis­skilja mig á þann hátt að ég telji starfs­fólk fjöl­skyldu­sviðs ekki vera að sinna sín­um störf­um, held­ur hef ég ein­fald­lega bent á að und­an­far­in ár hef­ur embættið og þá sér­stak­lega fjöl­skyldu­sviðið verið það und­ir­mannað að það hafi bitnað veru­lega á hags­mun­um og rétt­ind­um barna.

Rétt er að rifja upp að fjöl­skyldu­svið ann­ast hvers kyns ágrein­ings­mál er varða for­sjá og lög­heim­ili barna, um­gengni og meðlag en einnig ætt­leiðing­ar­mál af öllu land­inu sem og mál er varða and­lát og dán­ar­bú. Eins og staðan er í dag, í byrj­un sept­em­ber­mánaðar 2020, þá hafa mál sem bár­ust embætt­inu um for­sjá, lög­heim­ili og um­gengni eft­ir 12. mars sl. enn ekki verið tek­in til um­fjöll­un­ar. Þetta þýðir að ef for­eldra grein­ir á um t.d. um­gengni barns við annað for­eldri eða hvar barn á að búa og hafa leitað með þann ágrein­ing til sýslu­manns þann 13. mars sl. þá hef­ur málið ekki enn kom­ist til full­trúa til fyrsta fund­ar. Við verðum einnig að hafa í huga að þegar mál kom­ast loks­ins til full­trúa sýslu­manns, eft­ir a.m.k. 6 mánaða bið, þá taka við nokkr­ir fund­ir með for­eldr­um, ým­ist sam­an eða hvoru í sínu lagi. Ef ekki tekst að sætta mál hjá full­trúa tek­ur við sáttameðferð hjá sátta­manni. Í barna­lög­um verður að hafa sótt sáttameðferð áður en úr­sk­urðar eða dóms er kraf­ist um for­sjá, lög­heim­ili, um­gengni, dag­sekt­ir eða aðför. For­eldr­ar hafa ekki val held­ur verða þau að fara í sáttameðferð. Á land­inu öllu eru nú fimm stöðugildi sátta­manns en voru til 1. ág­úst sl. fjög­ur. Fimm stöðugildi í 360 þúsund manna sam­fé­lagi. Þessi ákvörðun stjórn­valda leiðir til þess að mál á fjöl­skyldu­sviði sem varða börn, og bár­ust eft­ir 16. októ­ber 2019, eða síðastliðna 11 mánuði, hafa ekki enn verið tek­in til um­fjöll­un­ar hjá sátta­mönn­um. Þau eru bara á bið. Það blas­ir við að grunn­tengslamynd­un barns sem ekki fær að vera í reglu­legri um­gengni við for­eldri sitt skaðast var­an­lega á þess­um langa tíma og þar bera stjórn­völd ábyrgð. Stjórn­völd verða að gera bet­ur þegar kem­ur að þess­um mála­flokki. 

Grein eftir Helgu Völu Helgadóttur þingmann Samfylkingarinnar sem birtist fyrst í Morgunblaðinu 8. september.

Heiða Björg Hilmisdóttir, varaformaður Samfylkingarinnar og formaður velferðaráðs Reykjavíkurborgar, mætti í viðtal á Morgunvaktinni á Rás 1. Þar ræddi hún vinnuna í borginni, hvernig er verið að vinna að því að koma í veg fyrir að fólk verði heimilislaust og komist úr þeim aðstæðum og hvernig samfélagið getur minnkað þann skaða sem hlýst af fíknsjúkdómum og heimilisleysi.

https://www.ruv.is/utvarp/spila/morgunvaktin/23614/7hhgbr/heimilisleysi-og-fikn-heida-bjorg-hilmisdottir?fbclid=IwAR0lEP2pet7dQ1vR-R7s00GmsAEeP3WvdntyosWCZW048IRP-yRkvk3q7QY

Þar ræddi hún vinnuna í borginni, hvernig er verið að vinna að því að koma í veg fyrir að fólk verði heimilislaust.

Heiða Björg var gestur Morgunvaktarinnar

Á Kvenréttindadaginn minnumst við langrar og erfiðrar baráttu kvenna fyrir kvenfrelsi, kosningarétti og kjörgengi og dagurinn í ár var jafn hátíðlegur og hvetjandi og alltaf. Við gleymum nefnilega oft í dagsins önn að þakka þeim konum sem tóku slaginn fyrir kynsystur sínar og kröfðust þess að konur væru líka menn. Um leið og við fyllumst þakklæti og lítum til baka þá er líka mikilvægt að horfa fram og velta fyrir sér hvar erum við stödd. 

Við eigum því miður enn langt í land að ná fullkomnu jafnrétti á Íslandi og birtingarmyndir þess samfélagsbundna óréttlætis eru margar og þekktar. Þar má nefna launamun kynjanna, kynbundið ofbeldi, kynbundin forystuhlutverk, hlutfall viðmælenda fjölmiðla og svo fleira og fleira. Við í Reykjavíkurborg höfum undir stjórn Samfylkingar tekið stór og mikilvæg skref í jafnréttisátt. Við höfum unnið markvisst að því að eyða launamun með þeim árangri að hann mælist varla.

Á síðasta kjörtímabili settum við á fót ofbeldisvarnarnefnd sem hefur forgangsraðað aðgerðum hvað varðar heimilisofbeldi og kynbundið ofbeldi og ofbeldi gegn börnum. Við höfum sett viðbragðsreglur um hvernig bregðast skuli við áreitni og ofbeldi starfsemi borgarinnar og við nýtum okkur verkfæri kynjaðrar fjárhagsáætlunar til að reyna að tryggja að áhrif aðgerða okkar og framkvæmda hafi ekki neikvæð áhrif á jafnrétti kynjanna eða jafnrétti almennt. 

Til að mynda eiga skólar, íþróttafélög og aðrir að setja sér jafnréttisáætlanir og fylgja þeim. Á síðasta ári höfum við horft mikið til kvenna af erlendum uppruna, fatlaðra kvenna, heimilislausra kvenna, eldri kvenna og hinsegin fólks sem við þurfum að taka með okkur í baráttuna fyrir jöfnum rétti og tækifærum allra. Við erum öll jöfn, við höfum náð miklum árangri í kvennabaráttunni og ef við tökum öll höndum saman getum við náð fullu jafnrétti á Íslandi.

Grein eftir Heiðu Björg Hilmisdóttur, varaformann Samfylkingarinnar og borgarfulltrúa, sem birtist fyrst á Vísi 19. júní 

Áhrif kreppunnar í kjölfar COVID-19-faraldursins bitnar harðast á þeim sem missa vinnuna og fjölskyldum þeirra. Til að dreifa byrðum og draga úr tekjufalli heimila landsins er mikilvægt að hækka atvinnuleysisbætur. Leggur þingflokkur Samfylkingarinnar því til að þær hækki í að minnsta kosti eitt ár. Fátækt er pólitísk ákvörðun sem stjórnvöld geta og eiga að koma í veg fyrir. Samfylkingin  leggur einnig til að hlutabótaleiðin verði framlengd til 1. júní 2021. Hlutabótaleiðin var vel heppnuð aðgerð sem fyrst og fremst gekk út á að að viðhalda ráðningarsamningi í ástandi þegar atvinnuleysi eykst mikið. Stjórnvöld tóku því miður þá ákvörðun sl. vor að beina fyrirtækjum frekar í það úrræði að segja upp fólki með stuðningi stjórnvalda í uppsagnarfresti en að liðka til fyrir fyrirtæki að viðhalda ráðningarsambandi. Samfylkingin leggur til að heimild til greiðslu launa í sóttkví nái einnig til þeirra tilvika þegar foreldrar geta ekki sinnt vinnu að öllu leyti eða að hluta vegna sóttvarnaráðstafana sem leiða til skerðingar á þjónustu eða lokunar skóla barns undir 18 ára aldri sem hann hefur forsjá með en þiggur þjónustu á grundvelli laga um þjónustu við fatlað fólk með langvarandi stuðningsþarfir þó að barnið hafi ekki sætt sóttkví.  Samfylkingin ítrekar nauðsyn þess að stjórnvöld komi til móts við námsmenn. Lánshæfi miðast við nám að lágmarki 22 ETCS einingar á önn. Þannig liggur fyrir að þeir námsmenn sem stunda nám undir þeim einingafjölda eigi ekki rétt á námslánum. Leggur Samfylkingin því til að einingaviðmið verði hækkað að 22 einingum svo komið sé til móts við þá námsmenn sem ekki geta verið í fullu námi og þeim veitt heimild til töku atvinnuleysisbóta. 

 Nálgast má nefndarálit með breytingartillögum hér. 

Þingflokkur Samfylkingarinnar leggur til fjórar breytingar á frumvarpi félagsmálaráðherra um breytingar á ýmsum lögum til að mæta efna­hagslegum áhrifum heimsfaraldurs kórónuveiru. Helga Vala Helgadóttir þingmaður er flutningsmaður breytingartillaganna.

Samfylkingin vill að ráðist verði í fjölbreyttar fjárfestingar eins og stórátak í nýsköpun og umhverfismálum, sjónvarps- og kvikmyndagerð, umfangsmikla grænmetisframleiðslu, eflingu liststarfsemi, hönnunar og rannsókna, tækniþróun í heilbrigðisþjónustu og stafrænum lausnum af ýmsum toga, öflugum iðnaði, og samgönguumbótum svo eitthvað sé nefnt.

Nú er ekki tíminn fyrir aðhaldskröfur

Í fjármálastefnu ríkisstjórnarinnar er haldið  í sérstaka aðhaldskröfu á þessu ári og næstu 2 árin á sjúkrahús, heilsugæslur, öldrunarstofnanir og skóla, sem eru allt stofnanir sem nú eru þandar til hins ítrasta. Einnig er gerð aðhaldskrafa á listafólk, menningu, nýsköpun, rannsóknir og aðra opinbera starfsemi sem ætti ekki að búa við aðhaldskröfu á þessum tímum. Samfylkingin leggur því til að fyrirhugaðaðar aðhaldskröfur á opinberar stofnanir verði lagðar af.

Verjum velferðina
 Í fjármálastefnunni kemur einnig fram að ekkert verði bætt í bætur velferðarkerfisins á næstu árum „nema til komi samsvarandi lækkun útgjalda í öðrum tilfærslukerfum“ eins og þar segir. Það er öllum augljóst nema ríkisstjórnarflokkunum  að hér þarf sums staðar að bæta verulega í vegna ástandsins. 

Á þessu ári hefur fækkað um 20.000 störf á íslenskum vinnumarkaði  en síðan eru önnur 20.000 manns atvinnulaus. Fjármálaráð segir í umsögn sinni: „Stærsta og alvarlegasta efnahagslega afleiðing núverandi ástands er mikið atvinnuleysi.“ 

Gildistími stefnunnar er einungis til og með árinu 2022. Eftir 2022 stefnir, að öllu óbreyttu, í blóðugan niðurskurð þar sem þá munu hinar ströngu fjármálareglur Sjálfstæðisflokksins taka aftur gildi. Þær reglur gera t.d. ráð fyrir að afkoma hins opinbera verði jákvæð yfir fimm ára tímabil og mjög hröð lækkun ríkisskulda sem er engin leið að ná nema með niðurskurði á þjónustu þeirra sem nýta sér opinbera þjónustu, s.s. aldraða, námsmanna, sjúklinga, öryrkja og fátækra. Samfylkingin vekur sérstaklega athygli á stöðu sveitarfélaga en þau eru mörg hver í miklum vanda og skortir fjármagn til að sinna auknum verkefnum í grunnþjónustu eins og skólamálum og félagsþjónustu. 

Samfylkingin kallar eftir fjármálastefnu sem mætir þeim aðstæðum sem þjóðin stendur frammi fyrir. Það þarf að hugsa stærra og lengra fram í tímann, draga úr aðhaldskröfum á opinberar stofnanir og verja fjárhag heimila.  

Mótmælum aðhaldskröfu í fjármálastefnu ríkisstjórnarinnar

Samvinna og samhjálp eru meðal þess sem fleytt hefur mannkyninu áfram og skapað því einstaka stöðu í náttúrunni. Við höfum ekki alltaf umgengið hana af nægri virðingu en það er önnur saga. Þau samfélög sem hafa byggt á mestum mannréttindum og jöfnuði skara fram úr öðrum. Þetta er nauðsynlegt að hafa í huga nú þegar við glímum við skæðan veirufaraldur og afleiðingar hans.

Ólíkt síðustu kreppu þegar fall krónunnar bitnaði strax á lífskjörum þorra Íslendinga þá leggst þessi þyngst og harðast á einstaka atvinnuvegi og afmarkaðan hóp fólks, sem missir vinnuna með tilheyrandi tekjufalli.

Í vor var ríkissjóði beitt, með áður óþekktum hætti, til að verja fyrirtæki fyrir áhrifum Covid-19 faraldursins sem leiddi til algjörs eftirspurnarhruns í mörgum atvinnugreinum. Hugsunin var að þau hefðu bolmagn til að komast í gegnum hremmingarnar, sem enginn vissi hve lengi mundu vara, og væru í startholunum þegar hlutirnir kæmust í eðlilegra horf. Aðgerðirnar hafa vissulega reynst misvel en ríkur samhljómur var í samfélaginu um að grípa þyrfti til stórra almennra aðgerða. Fjármálaráðherra sagði t.d. af því tilefni að ríkisstjórnin hygðist gera meira en minna fyrir fyrirtækin í landinu í þessu skyni.

Það er mikið áhyggjuefni að ríkisstjórnin virðist ekki reiðubúin til að verja einstaklinga og heimilin með beinum hætti í nægilega ríkum mæli. Það mun reynast afdrifaríkt; auka ójöfnuð, skapa sundrungu og vega að mikilvægum samfélagslegum stoðum. Mikilvægasta verkefni stjórnvalda næstu misserin er að styðja við efnahagslífið og verja félagslegan stöðugleika.

Í fyrsta lagi þarf að ráðast í umfangsmiklar fjárfestingar og skapa fjölbreytt störf um allt land sem henta fólki af báðum kynjum, ólíkum aldri með mismunandi bakgrunn. Forgangsraða í þágu arðbærra verkefna sem eru í takt við loftlagsmarkmið okkar og gera okkur mögulegt að feta okkur í átt að grænni framtíð. Þá eigum eigum við viðurkenna fjársvelti margra mikilvægra stofnanna undanfarin ár og manna þær með fullnægjandi hætti. Þetta á jafnt við um skóla, heilbrigðisþjónustu lögreglu og margvíslega aðra þjónustu. Slíkt skapar störf og bætir einnig þjónustu við almenning og atvinnulíf í leiðinni. Aðgerðirnar eru skjótvirkar; skapa vinnu og hafa góð áhrif á vellíðan og öryggi fólks.

Í öðru lagi verðum við að greiða aðgengi fólks að menntun. Bæði ungs fólks sem mun bera uppi lífskjör okkar næstu áratugi og einnig gera fólki á öllum aldri mögulegt að sækja sí- og endurmenntun. Það er ekki síst mikilvægt í kvikum heimi þar sem breytingar eiga sér stað á gífurlegum hraða. Samhliða þessu verðum við að styðja mikið betur við nýsköpun fyrirtækja, með það fyrir augum að byggja meira á hugviti, í stað þess að reiða okkur um of á einfalda frumframleiðslu sem byggir á auðlindanýtingu. Þetta er langtímaverkefni sem krefst þolinmæði. Það er skynsamlegt að skjóta fleiri stoðum undir atvinnulífið og minnka þannig áhættuna sem skapast við ýmis konar áföll eins og við upplifum nú. Og beinlínis lífsnauðsyn í þróun þar sem sífellt færri einstaklingar munu standa undir verðmætasköpuninni, vegna lýðfræðilegri breytinga.

Í þriðja lagi verður að gera allt til að verja það fólk sem missir samt sem áður vinnuna til lengri eða skemmri tíma. Það verður að hækka grunnatvinnuleysisbætur og lengja tekjutengingu þeirra. Það er nauðsynlegt til að að létta álagi af heimilum, ekki síst börnum sem eru á viðkvæmu þroskaskeiði og í mestri áhættu vegna óvissu og neikvæðra áhrifa. Það er auk þess skynsamlegt til að viðhalda neyslu í samfélaginu og blása þannig í glæður efnahagslífsins.

Hlutverk stjórnmála er að varða veginn til meiri hagsældar fyrir allan almenning og gera honum kleift að vaxa á styrkleikum sínum um leið og við bjóðum upp á þéttriðið velferðarnet sem hjálpar þeim sem af ýmsum ástæðum missa tímabundið fótanna. Aðstæðurnar nú krefjast snarpra en yfirvegaðra bragða og markmiðið verður að þessu sinni að vera að gera meira en minna fyrir allt fólk í landinu.

Grein eftir Loga Einarsson, formann Samfylkingarinnar, sem birtist fyrst á Vísi 22. ágúst

Sem þingmaður tala ég ekki eingöngu um verðbólgu og vexti. Ég tala einnig um dýr, og ekki síst um dýravernd. Ég hef látið mig varða velferð villikatta, upplýst þjóðina um blóðmerahald hrossa og vakið athygli á umfangsmiklum veiðum á eina raunverulega landnema Íslands, íslenska refnum en um 6-7.000 refir eru drepnir árlega.

Núverandi ríkisstjórn er ein af þeim fáum í heiminum sem leyfa veiðar á næststærsta dýri jarðar en langreyður er í útrýmingarhættu sé litið til heims-válista. Þessi sömu stjórnvöld eru að skoða hvort heimila eigi veiðar á selategundum, þar með talið á landsel sem er í „bráðri útrýmingarhættu“ hér á landi enda hefur honum fækkað um 80%.

15 fuglategundir eru bæði á válista og á veiðilistum

Í vikunni barst mér svar frá umhverfisráðherra við skriflegri fyrirspurn minni um veiðar á fuglum á „válistum“. Þar kemur fram að umhverfisráðherra leyfir veiðar á 15 fuglategundum sem eru á skilgreindum válista yfirvalda sem þýðir að þær eru í hættu. Þar með talið á krummanum sem hefur fækkað mikið en um 2-3.000 hrafnar hafa verið drepnir árlega undanfarin 10 ár. Þessi árlega veiði er talin vera vel yfir 20% af heildarstofni hrafnsins. Samkvæmt stjórnvöldum má þó drepa hrafn allt árið sem verður að teljast mjög gagnrýnisvert í ljósi þess að hann er á válista þessara sömu stjórnvalda. Lundi er sömuleiðis talinn vera í „bráðri hættu“ en samt voru tæplega 26.000 lundar veiddir 2018.

Af hverju finnst þessum stjórnvöldum eðlilegt að heimila veiðar á dýrum á válistum? Hvar er hið græna og sjálfbæra í því? Umhverfisvernd á ekki aðeins að snúast að vernda grjót og urð heldur einnig um að vernda hið fábreytilega dýralíf Íslands.

Grein eftir Ágúst Ólaf Ágústsson, þingmann Samfylkingarinnar, sem birtist fyrst á Vísi 21. ágúst

Af hverju er leyft að veiða dýr í hættu?

1. Sáralítið mat hefur verið lagt á hvað opnun landsins þýddi í raun, og hver væri ábatinn, kostnaðurinn og áhættan. Um þetta eru flestir sammála nema ráðherrarnir sem áttu að vinna vinnuna sína. Hver erlendur ferðamaður skilar að jafnaði um 240.000 kr. í útflutningsverðmæti. Í júlí voru um 50 þúsund erlendir farþegar. Þetta þýðir 12 milljarða útflutningstekjur og af því er þjóðhagslegur ávinningur um 5 milljarðar. Í öllu samhengi er þetta mjög lág upphæð. Til samanburðar eyða Íslendingar í venjulegu árferði um 17 milljörðum erlendis í hverjum mánuði.

2. Á sama tíma og við erum upplifa dýpstu kreppu okkar í 100 ár og í raun að kljást við eitt stærsta úrlausnarefni aldarinnar er ríkisstjórnin sofandi í aftursætinu. Öllum ákvörðunum er skotið til þríeykisins sem hefur sóttvarnarhlutverki að gegna og gegna þau því hlutverki af prýði. Þríeykið á hins vegar ekki að sinna öðrum hlutverkum. Þau hlutverk liggja hjá ráðherrunum en þar er máttleysið algert. Á sama tíma búa skólar, aldraðir, foreldrar, heimili, menningarlífið, veitingastaðir, íþróttastarf og atvinnulífið við endurtekna óvissu og ráðleysi í boði ríkisstjórnarinnar.

3. Hvert er eiginlega planið hjá þessari ríkisstjórn? Forsætisráðherrann sagði nýlega að „meginmarkmið“ ríkisstjórnarinnar sé að tryggja „stöðugleika í stjórnarfari“ sem þýðir á mannamáli: Markmið okkar er að halda ráðherrastólunum. Annað er ekki að frétta.

4. Ég er lengi búinn að kalla til dæmis eftir fjárfestingaráætlun við þessar aðstæður. Það var gert í síðasta hruni en ekkert bólar á slíku núna. Einungis á þessu ári hafa 20.000 störf bókstaflega horfið úr íslensku hagkerfi. Þetta eru fleiri störf en eru samanlagt á öllu Austurlandi, Vestfjörðum og Akureyri.

Hvernig er ríkisstjórnin að bregðast við þessari stöðu? Hvar er verið að bregðast við breyttu hagkerfi? Og af hverju er þessi ríkisstjórn aldrei undirbúin?

Grein eftir Ágúst Ólaf Ágústsson, þingmann Samfylkingarinnar, sem birtist fyrst á Vísi 12. ágúst

Leit um „��"

3369 niðurstöður fundust við leit að „��"

Póstlisti Samfylkingarinnar

Samfylkingin

Flokkurinn

Flýtileiðir

Um Samfylkinguna

Vertu í bandi:

Leit um „������������������������������������������������������������"

3369 niðurstöður fundust við leit að „������������������������������������������������������������"