Niðurstaðan var skýr; ekki voru fyrir hendi neinir annmarkar á málsmeðferð kærunefndar jafnréttismála sem leitt gátu til þess að fallist yrði á kröfu íslenska ríkisins um ógildingu á úrskurði kærunefndar. Var íslenska ríkinu gert að greiða stefndu 4,5 milljónir króna. 

Dagur var ekki liðinn þegar menntamálaráðherra lýsti því yfir að hún hygðist áfrýja málinu til Landsréttar. Umsækjandi um starf ráðuneytisstjóra sem leitaði til kærunefndar fær því enn að verma bekk stefndu og ómakinu sem felst í því að eiga í dómsmáli gegn ríkinu er ekki lokið.

Menntamálaráðherra er vissulega í fullum rétti til að nýta allar heimildir sínar til málshöfðunar og áfrýjunar en það má velta fyrir sér þeim aðstöðumun sem hér er á ferðinni. Krafti íslenska ríkisins í málarekstri gegn einstaklingi. Ríkið á þennan rétt, en það þarf að mínu mati að ganga fram af ákveðnu meðalhófi og á það hefur Umboðsmaður bent. Einnig eru fyrir því fordæmi í sambærilegum málum. Það er alltaf vont að tapa en stundum þarf að hugleiða hvort rétt sé að halda áfram eins langt og mögulegt er á kostnað allra annarra en þess sem ákvörðunina tekur.

Aðstöðumunurinn hefur einnig komið til álita  vegna annars máls, er íslenska ríkið tók þá ákvörðun að bera niðurstöðu Mannréttindadómstóls Evrópu í Landsréttarmálinu undir yfirdeild sama dómstóls. Þar tók ríkisstjórn Íslands þá ákvörðun að verjast af fullri hörku fyrir undirdeild og sækja svo til yfirdeildar vegna ólögmætrar dómaraskipunar Sigríðar Á Andersen þáv. dómsmálaráðherra. Fyrir Alþingi liggur svar um hluta þess kostnaðar sem landsréttarmál hefur kostað skattgreiðendur og er þar um að ræða nærri 150 milljónir króna. Aðstöðumunur málsaðila er umtalsverður. Íslenska ríkið keypti sér sérfræðiaðstoð í aðdraganda og í kjölfar niðurstöðu Mannréttindadómstóls Evrópu og yfirdeildar sama dómstóls fyrir rúmar 36 milljónir króna. Þýðingakostnaður íslenska ríkisins vegna sama málareksturs var rúmar sex milljónir. Þá er ótalinn kostnaður embættis ríkislögmanns vegna starfa lögfræðiteymis embættisins en enn er beðið svara vegna þess en fjöldi starfsmanna sinntu málinu. Gagnaðili í málinu fékk dæmdan málskostnað í Strassborg úr hendi ríkissjóðs að fjárhæð 3 milljónir króna en þar af var beinn kostnaður við rekstur málsins 1.2 milljónir. Það er því augljóst að sá einstaklingur sem leitar réttar síns gat ekki sótt mál af viðlíka þrótti og íslenska ríkið og ber að hafa það, sem og hversu íþyngjandi þessi málarekstur er, í huga þegar ráðherrar taka ákvarðanir sínar um áframhaldandi málarekstur fyrir dómi. 

Í liðinni viku varð birt niðurstaða Héraðsdóms Reykjavíkur í máli íslenska ríkisins gegn umsækjanda um starf ráðuneytisstjóra í mennta- og menningarmálaráðuneyti. 

 Meðan við bíðum eftir gosi, krossum fingur að það takist að halda veirufjandanum áfram í böndum, og að illviðri setji líf fólksins í landinu ekki úr skorðum, hittumst við hér, ræðum og ákveðum hvernig við ætlum að bæta samfélagið okkar, skapa ný tækifæri og betri framtíð fyrir börnin okkar og okkur hin. Sækja fram af krafti en verja um leið þau sem þurfa stuðning.

 Ég vildi óska að við værum saman í raunheimum því þessi flokksstjórnarfundur snýst um afrakstur ykkar, drífandi og skapandi Samfylkingarfólks, alls staðar að af landinu. Hér erum við samt mætt, til að undirbúa jarðveginn fyrir gríðarmikilvægar kosningar í haust.

 Við ætlum að ræða og samþykkja uppfærða stefnu Samfylkingarinnar – sem grasrót flokksins hefur unnið að síðustu ár – hún verður svo lögð til grundvallar fyrir kosningabaráttuna framundan.

 Þótt stefnan sé örlítið breytt, byggir hún auðvitað á grundvallarhugmyndafræði og arfleifð jafnaðarmanna, hér á landi og á alþjóðavísu. Gildum frelsis, lýðræðis, jafnréttis og samábyrgðar: Að hverjum einstaklingi séu tryggð skilyrði til að rækta hæfileika sína og nýta í þágu eigin velferðar, samfélags síns og komandi kynslóða – hér og hvar sem er í heiminum!

 Þótt við séum um margt ólík, er sannfæringin fyrir því, að samfélög byggð á jöfnuði, séu friðsælli, heilbrigðari og kraftmeiri en önnur samfélög, það sem sameinar okkur í einum flokki.

Við Íslendingar erum gæfusöm þjóð. Við búum á eyju og höfum því að mestu verið laus við átök við aðrar þjóðir. Við búum við nokkuð milt loftslag; hvorki of heitt eða kalt, þótt við óskum okkur vissulega oft sólríkari daga – og við erum auðug af náttúruauðlindum: Við erum rík þjóð!

Við höfum sannarlega náð að nýta okkur þessa ávexti og að ýmsu leyti byggt upp gott samfélag. Hér er jafnrétti með því besta sem þekkist, góðir almennir skólar, heilbrigðisþjónusta og tekjujöfnuður meiri en víða annars staðar. 

Ekkert af þessu gerðist af sjálfu sér. Margt er til komið vegna þrotlausrar baráttu almennings, launþegahreyfinga og jafnaðarmanna í marga áratugi. Það sem áður þóttu fráleit og jafnvel fjarstæðukennd markmið, þykja sjálfsögð í dag. Það er eðli baráttunnar fyrir betra samfélagi.

Og þrátt fyrir mikla framþróun er enn mikið verk að vinna: Kerfisbundið misrétti viðgengst víða, ójöfnuður er of mikill og hér þrífst því miður fátækt, rétt fyrir framan nefið á okkur. Slíkt á aldrei að viðgangast í íslensku samfélagi!

Það hefur ekki verið fjárfest nægilega í okkar mikilvægustu stoðum sem þýðir að margt fólk getur ekki sótt sér viðunandi heilbrigðisþjónustu eða hefur ekki efni á að sækja sér menntun við hæfi; og vegir, rafmagns- og fjarskiptainnviðir fullnægja víða ekki öryggiskröfum. Það er ekki í lagi, og því viljum við breyta.

Til viðbótar bætast við nýjar og risastórar áskoranir, eins og loftslagsógnin og tæknibyltingin. Allt verkefni sem krefjast kjarks og framsýni - markvissra og skapandi lausna. Þess vegna erum við hér, einbeitt í að láta til okkar taka!

Kæru félagar,
  Nú er eitt ár liðið frá því að því að veirufaraldurinn umturnaði daglegu lífi okkar, og okkur finnst það hafa verið heil elífð. Munum varla hvernig lífið var áður eða hvað við vorum að gera. Við trúum því samt að brátt fáum við að sjá út úr kófinu og við skulum þakka fyrir góða leiðsögn sóttvarnaryfirvalda, stórkostleg afrek framlínufólks og samtakamátt almennings sem hefur verið tilbúinn að breyta lífi sínu og færa áður óþekktar fórnir í þágu samfélagsins okkar.

En það verður að draga skörp skil á milli sóttvarnar þáttar faraldursins – sem leiddur var af færustu sérfræðingum og hins efnahagslega – sem stýrt var af ríkisstjórninni. Og nú er heildarmyndin af efnahagsaðgerðum ríkisstjórninarinnar síðasta ár farin að skýrast: Hún sýnir okkur að ríkisstjórnin áttaði sig ekki á eðli þessarar kreppu. 

Fjármálahrunið 2009 birtist í falli gjaldmiðils – stökkbreyttum lánum – verðbólgu og ekki síst lánsfjárkreppu ríkisins. Við fundum flest fyrir þeirri kreppu með einum eða öðrum hætti.

Cóvíd kreppan skekur hins vegar fyrst og fremst tiltekna hópa. Hún er atvinnukreppa sem bitnar lang harðast á fólki sem misst hefur vinnuna - og fyrirtækjum í afmörkuðum greinum. - Þetta lá fyrir í upphafi og viðbrögð stjórnvalda hefðu frá frá fyrsta degi átt að miðast við þetta – beina aðstoðinni með markvissari hætti til þeirra sem þurftu aðstoð.

Viðbrögð ríkisstjórnarinnar komu seint fram, aðgerðirnar voru tilviljanakenndar og margar komust illa til framkvæmda: Einstaka aðgerðir unnu síðan beinlínis gegn öðrum. 

 Þannig var langbesta úrræðið, hlutabótaleiðin gelt með uppsagnaleiðinni sem fylgdi í kjölfarið. Í stað þess viðhalda ráðningasambandi og verja afkomu fólks, voru fyrirtækin beinlínis hvött til að segja upp fólki.  Þarna opinberaði ríkisstjórnin skilningsleysi sitt á aðstæðum. 

 Í stað þess að beina nægu fjármagni þangað sem þörfin var mest, til heimila þeirra sem misstu vinnuna, þeirra sem voru þegar í erfiðri stöðu fyrir og lítilla og meðalstórra fyrirtækja sem urðu fyrir náttúruhamförum – fabúleruðu ráðamenn um hætturnar af því að hækka atvinnuleysisbætur þessa fólks.

 Ríkisstjórnin lét Seðlabankanum það eftir að koma peningum í umferð - sem flæddu inn á fasteigna- og verðbréfamarkaðinn - kyntu undir eftirspurn og ýttu upp eignaverði. En runnu ekki til þeirra sem þurftu mest á þeim að halda. Það fólk hefur neyðst til að tæma sparnað sinn eða skuldsetja sig til að mæta gríðarlega erfiðum aðstæðum - sem það gat þó hvorki séð fyrir eða bar nokkra ábyrgð á. Afleiðingarnar eru að þau sem áttu mikið eiga nú ennþá meira. 

 Fjármálaráðherra hefur áhyggjur af verðbólgu. Og einna helst áhrif launahækkana á verðbólguna –. Hann ræðir minna um einn stærsta áhrifavaldinn á verðbólguna þessa dagana; krónuna. Lönd með örmynt geta ekki leyft sér að auka peningamagn í umferð án þess að nýta þá peninga mjög skynsamlega. Það er ótrúlegt að hlusta á fjármálaráðherra horfa algjörlega fram hjá stærsta áhrifavaldi verðbólgunnar í dag, veikingu krónunnar, en með velþóknun á mörg hundruð milljarða af nýju fjármagni sem fer í örvun fjármálamarkaða, en ekki til hagvaxtarhvetjandi verkefna; innviða, ráðninga á fólki. Það er svona samspil, léleg nýting á fjármagni og of margar krónur í umferð, sem veikja krónuna. Og auka ójöfnuð í landinu.

Þetta er ríkisstjórn sem er sátt við eignabólu og sátt við örmynt. Báðir þættir eru í þágu þeirra fáu, þeirra eignamestu. Ekki í þágu þjóðarinnar.

 Að sama skapi hefðu stjórnvöld sem skilja eðli ábyrgrar hagstjórnar sett miklu meira púður í opinberar fjárfestingar til að mæta slakanum í hagkerfinu – staðreyndin er að opinber fjárfesting dróst saman um 9,3 prósent í fyrra, í sögulegri keppu.

Forystufólk ríkisstjórnarinnar hefur þagað þunnu hljóði yfir þessum samdrætti eða afsakað sig með því að það taki sinn tíma að koma framkvæmdum af stað – eins og það hafi ekki legið fyrir að flóknar framkvæmdir taka tíma. Ríkisstjórninni hefði betur hlustað á tillögur Samfylkingarinnar um nánara samstarf við sveitarfélög - sem geta farið af stað með samfélagslega mikilvægar framkvæmdar, strax í dag – en skortir fjármagn. 

 Á tímum þar sem svigrúm til aðgerða er takmarkað, í landi með brothættan gjaldmiðil og mikla verðbólgusögu felst hin raunverulega ábyrga hagstjórn í því að beina peningunum þangað sem þeirra er þörf. Að skapa störf, verja velferð fólks, framleiðslugetu fyrirtækja og lyfta undir með sveitarfélögum. Aðeins þannig getum við tryggt öfluga viðspyrnu, sótt fram, varið jöfnuð og komist stolt út úr þessu ástandi - öll saman. 

 Við áföll horfir fólk gjarnan inn á við, veltir fyrir sér hvað skiptir raunverulega máli og gildismat breytist. Alþjóðlegar rannsóknir í yfir 20 löndum sýna að heimsfaraldurinn og afleiðingar hans hafi haft slík áhrif. Fólk hefur áhyggjur af vaxandi ójöfnuði, sérstaklega yngri kynslóðir.  Samábyrgð, félagslegar áherslur og frjálslyndi, virðast nú ofar í hugum fólks en oft áður. 

 Og áhyggjur af auknum ójöfnuði eru heldur ekki úr lausu lofti gripnar eins og ég rakti hér áðan. Almenningur á og mun gera mjög ríkar kröfur til stjórnvalda á þessum tímum – og Samfylkingin þarf að leggja við hlustir.

 Þegar heil þjóð, raunar allur heimurinn, verður fyrir áfalli af þessum toga eigum við að horfa yfir farinn veg og íhuga hvort það eigi að endurræsa vélina óbreytta. Svar mitt er nei – við eigum að gera breytingar á gangverkinu og skipta um kúrs. 

Já Samfylkingin boðar skýrar og markvissar aðgerðir til skemmri tíma – djarfar og framsýnar lausnir til lengri tíma.

Þær aðgerðir munu ekki felast í að veðja á einhverja tiltekna einstaklinga. Við ætlum frekar að fjárfesta í einstaklingnum – í öllum einstaklingum - þannig að hver og einn hafi möguleika á að rækta hæfileika sína og nýta í þágu eigin velferðar, samfélags síns og komandi kynslóða.

Við ætlum að styðja þau sem lentu í tímabundnu áfalli vegna þessara náttúruhamfara og skapa sem flest störf með því að ráðast í stórhuga fjárfestingar og græna uppbyggingu. Tryggja heimilum öryggi og ráðast í aðgerðir sem styðja fyrirtæki til þess að ráða fólk í vinnu.

Þar skiptir máli að styðja við fólkið í þeirri atvinnugrein sem skilað hefur okkur gríðarlegum útflutningsverðmætum og uppbyggingu um allt land eftir hrun; ferðaþjónustuna. 

Til að ná niður atvinnuleysi í landinu hratt og örugglega þarf ferðaþjónustan að komast sem fyrst á lappir – það gerir hún ekki ef fyrirtækin innan hennar mæta of löskuð til leiks.

Stjórnvöld hafa að mörgu leyti brugðist greininni. Framtakssamt og duglegt fólk um allt land, veðjaði á uppbyggingu eftir hrun og skapaði stórkostleg verðmæti – ekki bara í formi mikilla útflutningstekna heldur ekki síður í öðrum gæðum. Þannig hefur t.d. höfuðborgin blómstrað og hver bærinn kringum landið breyst í perlur – og oft þrátt fyrir, en ekki vegna, stuðnings stjórnvalda. 

Ótal verkefni bíða; sem gætu aukið lífsgæði, stutt við skemmtilegra mannlíf og tryggt fjölbreytt atvinnutækifæri um allt land.

Þetta lýtur jafnt að því að fjárfesta í hagkvæmri borgarþróun með öflugri Borgarlínu, tryggja að hægt verði að ferðast með grænum almenningssamgöngum hringinn um landið en líka með markvissri aðkomu að smærri innviðum – þar sem góð hönnun styður við þá ímynd sem við viljum skapa okkur.

Þar eigum við að hafa samráð og nýta okkur þekkingu borgarinnar, sveitarfélaga og úr atvinnugreininn sjálfri.

En á sama tíma og við sköpum fleiri störf og verjum velferð fólks, verðum við líka að horfa til framtíðar. Hætta að stýrast af skammtímasjónarmiðum og gleyma okkur í þeirri vertíðarhugsun sem okkur Íslendingum er svo tamt. 

Við stöndum andspænis framtíð byltingarkenndra breytinga og það er okkar sjálfra að tryggja að hún verði okkur hagfelld. 

Það borgar sig að veðja á þekkingariðnað, nýsköpun og tækni. Slíkar atvinnugreinar bjóða ungu fólki spennandi atvinnutækifæri. Aukin fjölbreytni atvinnulífsins mun líka lágmarka áhrif við efnahagsleg áföll  – því miður höfum við Íslendingar ýmsa fjöruna sopið í þeim efnum. 

Umfram allt verður ný atvinnubylting að taka mið af grænni áherslum! Hún verður að vera græn atvinnubylting! 

Allt síðasta ár höfum við verið minnt á afleiðingar hlýnunar jarðar. Aftakaveður fyrir norðan, snjóflóðin fyrir vestan og aurskriðurnar fyrir austan. Þetta er forskrift sem færustu vísindamenn hafa gefið okkur í mörg ár en stjórnvöld hafa brugðist of illa við. 

Markaðurinn mun ekki leysa þessi mál sjálfur. Það er nauðsynlegt að stjórnvöld leiði stóru verkefnin í samstarfi við atvinnulífið og almenning. Huga þarf sérstaklega vel að því að þær róttæku breytingar sem við verðum að gera á högum okkar bitni ekki harðast á þeim hópum samfélagsins sem mega síst við því.

Stefna Samfylkingarinnar í loftslagsmálum er sú metnaðarfyllsta sem nokkur stjórnmálaflokkur hefur sett sér á Íslandi, og þótt víðar væri leitað. En nýjar og nýjar upplýsingar kalla á stöðugt endumat á stefnunni – og þar ætlum við okkur að vera í fararbroddi. 

Aukinn metnaður í loftslagsmálum verður að komast á dagská nýrrar ríkisstjórnar; Því ef okkur á að takast að stöðva bruna jarðefnaeldsneytis, draga úr losun gróðurhúsalofttegunda og verða leiðandi í grænni uppbyggingu verða stjórnvöld að taka frumkvæði og ryðja brautina. Því er mikilvægt að Samfylkingin myndi næstu ríkisstjórn með flokkum sem eru tilbúnir í þá vegferð.

 Þrátt fyrir tveggja metra regluna held ég að heimsfaraldurinn hafi þjappað fólki saman. Fleiri og fleiri samsama sér með gildum um samábyrgð, samstöðu og frjálslyndi.

 Við búum því við kjöraðstæður fyrir þá stefnu sem við samþykkjum hér í dag. Jafnaðarstefnu. Við vitum að rétta leiðin út úr atvinnukreppunni er leið jafnaðarmanna, leið Samfylkingarinnar. Aðgerðir sem byggja á félagslegu réttlæti, ábyrgri efnahagsstjórn og grænni uppbyggingu um allt Ísland.

 En okkur bíður nú það verkefni að afla hugmyndum okkar og lausnum nægilegs stuðnings til að tryggja að Samfylkingunni forystu í næstu ríkisstjórn. 

 Kæru félagar – Með hörkuvinnu í vor í sumar og í haust er ég bjartsýnn á að  okkur muni  takast það. 

 En aðeins ef við leggjumst öll á árar – róum í sömu átt og verðum umfram allt einbeitt – samstíga og vinir.

Hér má lesa ræðu Loga sem hann flutti á flokksstjórnarfundi Samfylkingarinnar 13. mars.

Gunnar Rúnar Kristjánsson 1. - 4. sæti

"Ódrepandi löngun til að vera í meira návígi við pólitíkina "

Starf: Fulltrúi hjá Rarik og sauðfjárbóndi

Ég er fæddur og uppalin í Reykjavík, nánar tiltekið í Laugarnesinu en lengst af búið utan höfuðborgarsvæðisins. Frá 1997 hef ég búið á Akri í Húnavatnshreppi. Ég er giftur Jóhönnu Erlu Pálmadóttur og eigum við tvö uppkomin börn. Ég er menntaður í búvísindum frá landbúnaðarháskólanum í Danmörku. Auk þess hef ég verið í mastersnámi í opinberri stjórnsýslu í HÍ og á ritgerðina eftir. Við höfum rekið lítið sauðfjárbú á Akri en auk þess starfa ég hjá Rarik á Blönduósi. 

Frá því að ég byrjaði að fylgjast með stjórnmálum hefur jafnaðarstefnan verið sú stefna sem hefur höfðað mest til mín. Ég gekk í samfylkinguna 2012. Ég er 63 ára gamall og þykir sjálfsagt mörgum skrítið að ég skuli vera að þessu framboðsbrölti orðin þetta gamall en því er til að svara að áhugi minn á meiri þátttöku í stjórnmálum en starfi í grasrótinni eingöngu hefur bara aukist.

Efnahags- og atvinnumál eru mér mjög hugleikin. Það eru spennandi tímar framundan þar sem samtvinna þarf atvinnu- og efnahagsmál við stefnu okkar í loftslags- og umhverfismálum. Þetta kallar á nýja hugsun. 

Heilbrigðiskerfið okkar þykkir mjög gott en er það raunin? Vissulega tókst landsspítalanum að halda sjó að mestu þrátt fyrir holskeflur Covid. Það mæddi mjög á starfsfólkinu og í raun aðdáunarvert hvað það var tilbúið að fórna sér. Önnur starfsemi þurfti að víkja og fresta þurfti valkvæðum aðgerðum. Veirusýkingar koma og fara og því nauðsynlegt að byggja heilbrigðiskerfið upp miðað við það. Þá er nauðsynlegt að styrkja heilsugæslu um allt land og efla fjarlækningar.  

Jafnaðarstefnan sem grundvallast í Frelsi – Jafnrétti – Samstaða á sér langa sögu en á jafnmikið erindi við landsmenn í dag eins og áður. 

Við upplifum að fátækt er að aukast og lífeyrisþegar og öryrkjar bera minna og minna úr býtum. Kreppur eins og við búum við í augnablikinu magna upp erfiðleika þessarra hópa. Þá er auðurinn að safnast á mun færri hendur. Breytinga er þörf og því er ég tilbúin að leggja lið. 

Framboðslisti Samfylkingarinnar fyrir Alþingiskosningarnar var samþykktur með yfirgnæfandi meirihluta á Fulltrúaráðsfundi Samfylkingarinnar í Reykjavík í dag. 280 manns greiddu atkvæði um listann. 79% staðfestu framboðslistann en 17,5% höfnuðu, 3,5.% skiluðu auðu.  

Helga Vala Helgadóttir, þingmaður Samfylkingarinnar og formaður Velferðarnefndar Alþingis leiðir listann í Reykjavík norður og Kristrún Frostadóttir, hagfræðingur, leiðir listann í Reykjavík suður. Þá er það sérstök ánægja fyrir reykvíska jafnaðarmenn að Rósa Björk Brynjólfsdóttir, þingmaður Samfylkingarinnar, hafi svarað ákalli þeirra og ósk uppstillingarnefndar um að taka slaginn fyrir annað Reykjavíkurkjördæmið, en hún situr í 2. sæti í Reykjavík suður.

Í öðru sæti í Reykjavík norður situr Jóhann Páll Jóhannsson, blaðamaður og Dagbjört Hákonardóttir, lögfræðingur í því þriðja. Í þriðja sæti í Reykjavík suður situr Viðar Eggertsson, leikstjóri. 

Listarnir tveir eru burðarmiklar enda skarta þeir 44 kröftugum og fjölbreyttum einstaklingum sem eiga það sameiginlegt að vilja vinna að framgangi hugsjóna og málefna Samfylkingarinnar - jafnaðarmannaflokks Íslands.

1.sæti Helga Vala Helgadóttir, alþingismaður

2.sæti Jóhann Páll Jóhannsson, blaðamaður

3.sæti Dagbjört Hákonardóttir, lögfræðingur

5.sæti Ragna Sigurðardóttir, forseti UJ og læknanemi

7.sæti Ásta Guðrún Helgadóttir, ráðgjafi

8.sæti Ásgeir Beinteinsson, fyrrv. skólastjóri

9.sæti Magnea Marinósdóttir, alþjóðastjórnmálafræðingur

10.sæti Sigfús Ómar Höskuldsson, rekstrarfræðingur og þjálfari

11.sæti Sonja Björg Jóhannsdóttir, deildarstjóri í leikskóla

12.sæti Hallgrímur Helgason, rithöfundur

13.sæti Alexandra Ýr van Erven, ritari Samfylkingarinnar

15.sæti Inga Auðbjörg Straumland, formaður Siðmenntar og kaospilot

16.sæti Rúnar Geirmundsson, framkvæmdarstjóri

17.sæti Kolbrún Birna Hallgrímsdóttir, laganaemi

18.sæti Ólafur Örn Ólafsson, veitingamaður

19.sæti Sólveig Ásgrímsdóttir, sálfræðingur og formaður 60+

20.sæti Vilhjálmur Þorsteinsson, hugbúnaðarhönnuður

21.sæti Heiða Björg Hilmisdóttir, varaformaður Samfylkingarinnar

22.sæti Jóhanna Sigurðardóttir, fyrrverandi forsætisráðherra

1.sæti Kristrún Mjöll Frostadóttir, hagfræðingur

2.sæti Rósa Björk Brynjólfsdóttir, alþingismaður

3.sæti Viðar Eggertsson, leikstjóri og verðandi eldri borgari

4.sæti Vilborg Oddsdóttir, félagsráðgjafi

5.sæti Birgir Þórarinsson, tónlistarmaður

6.sæti Aldís Mjöll Geirsdóttir, lögfræðingur

7.sæti Gunnar Alexander Ólafsson, heilsuhagfræðingur

8.sæti Ellen Calmon, borgarfulltrúi og formaður SffR

9.sæti Viktor Stefánsson, stjórnmálahagfræðingur

10.sæti Elín Tryggvadóttir, hjúkrunarfræðingur

11.sæti Hlynur Már Vilhjálmsson, starfsmaður á frístundaheimili

12.sæt Margret Adamsdóttir, leikskólakennari

13.sæti Axel Jón Ellenarson, grafískur hönnuður

14.sæti Ingibjörg S. Guðmundsdóttir, hjúkrunarfræðingur

15.sæti Jakob Magnússon, veitingamaður

16.sæti Ingibjörg Grímsdóttir, þjónustufulltrúi

17.sæti Jónas Hreinsson, rafiðnaðarmaður

18.sæti Sólveig Jónasdóttir, mannfræðingur

19.sæti Hildur Kjartansdóttir, listakona

20.sæti Ellert B. Schram, fyrrverandi alþingismaður

21.sæti Sigríður Ingibjörg Ingadóttir, fyrrverandi alþingismaður

22.sæti Dagur B. Eggertsson, borgarstjóri

Framboðslisti Samfylkingarinnar í Reykjavík fyrir Alþingiskosningarnar samþykktur

"Efla þarf Norðvesturkjördæmi, með nýjum störfum, tækniþróun, uppbyggingu byggðar, áningarstaða og  samgangna."

Starf:   Sveitarstjórnarmaður / Fangavörður

Síðan 1995 hef ég verið virkur í hinum ýmsu félagsamtökum og þá helst íþróttahreyfingunni. Einnig hef tekið virkan þátt í stjórnmálum og þá fyrir Samfylkinguna síðan 2002.  Í félagsstörfum mínum og atvinnu, hef ég haft þá ánægju að kynnast fólki um allan fjórðung og reyndar allt land. Fólki í allskonar  störfum og alls staðar í stjórnmálum. Allt hefur þetta fólk átt það sameiginlegt að starfa saman að uppbyggingu í sinni heimabyggð. Sem þingmaður Samfylkingar í Norðvesturkjördæmi mun ég að öllum mætti beita mér að  nýta þennan samtakamátt til uppbyggingar fyrir okkur öll í þessu frábæra kjördæmi 

Norðvesturkjördæmi þarf að sækja vopn sín í tækninýjungar, störf án staðsetningar, framþróun í menntamálum og styðja við alla þá nýsköpun sem er í boði. Hlúa þarf að menntastofnum og trygga að þær fái að starfa áfram. Eins og sagan hefur sýnt okkur er það ekki sjálfgefið.

Samgöngumál eru okkur í Norðvesturkjördæmi hugleikinn og þar er af nógu að taka bæði í nýbyggingu vega og ekki síður í viðhaldi. Ástand vegakerfis eykur mjög hættu á slysum sem eru næg samt. Þrátt fyrir þá uppbyggingu sem hefur átt sér stað og er að hefjast þá eru samgöngumál í fjórðungnum langt frá því að vera í því ástandi sem þau ættu að vera miðað við þá umferð sem nýtir vegina, hvort sem það er til atvinnu, í daglegu lífi eða ferðalaga. Hér þarf að  bæta mikið í og það strax.

Heilbrigðismál, HVEST, HSN og HVE eru okkar heilbrigðisstofnanir og þeim verður að tryggja öruggt fé til reksturs. Því miður vantar nokkuð upp á að það fjármagn sé tryggt og enn er niðurskurðarkrafa á stofnanir ríkisins.  Öldrunarmál.  Ört vaxandi rekstrarvandamál í koma í veg fyrir að það húsnæði sem er til á svæðinu sé  nýtt, húsnæði stendur autt vegna skorts á fé. Þörfin er til staðar. Með nýtingu húsnæðis sem er til stað er einnig hægt að skapa störf  

Markviss uppbygging áningarstaða. Okkar umdæmi nýtur þess að hafa náttúrufegurð sem sótt er í, hennar þarf að vera hægt að njóta. Bæta þarf aðgengi og stýringu þannig að það nýtist til atvinnusköpunar án átroðnings. Við verðum að hlúa að þeirri viðkvæmu náttúru sem við eigum. Hún er verðmæt. 

Langt er í land að sveitarfélög séu öll nógu öflug til að takast á þau verkefni sem þeim er falið að sjá um. Tryggja þarf aukna tekjustofna sveitafélaga og veita þeim stuðning til að sameinast þannig að þau séu nógu sterk að takast á við öll þau fjölbreyttu verkefni sem þeim er falið. 

"Ég vil vinna fyrir hagsmunum fólksins í landinu."

Ég vil að staðið verði við þau loforð sem gerð voru við stofnun lífeyrissjóða um að þeir eigi að bæta kjör fólks til viðbótar við almannatryggingakerfið og þannig eigi að afnema tafarlaust krónu á móti krónu skerðingu sem fengið hefur að viðgangast of lengi. Öllu fólki á að tryggja laun sem hægt er að lifa á. Við eigum að hjálpa fólki til að hjálpa sér sjálft, ég hef þá trú að allir vilji getað lifað með reisn.

Heilbrigðismálin eru mér líka ofarlega í huga, á tyllidögum státum við okkur af því hvað við eigum gott kerfi. En er það svo um allt land í raun og veru? Nei, því miður skortir þar verulega mikið á. Við þurfum að stokka upp kerfið og endurskipuleggja það. En við eigum frábært starfsfólk í heilbrigðisgeiranum sem er okkur afar dýrmætt og vinnur þrekvirki á hverjum degi. Að þessu fólki þurfum við að hlúa, sérstaklega við þær aðstæður sem eru í samfélaginu í dag. 

Atvinna er svo ein af undirstöðum velferðar sérhvers manns. Því er nauðsynlegt að hlúa að aukinni atvinnustarfsemi og dreifa henni um land allt. Fara þarf í gegnum allt regluverkið og sjá hvar skórinn kreppir að í stofnun og rekstri fyrirtækja. Regluverkið þarf að vera gert einfalt og skýrt.

Fiskveiðistjórnunarkerfinu þarf að breyta strax þar sem markaðsleiðin á að vera notuð til grundvallar. Þannig fæst sanngjarnt verð fyrir aflaheimildirnar og útgerðirnar borga eðlilegt gjald fyrir afnot sinni af auðlindinni. Á sama tíma eigum við að halda áfram að berjast fyrir breytingum á stjórnarskránni í anda niðurstöðu stjórnlagaráðs. Þannig náum við fram grundvallarbreytingum á á auðlindaákvæðinu svo tryggt verði að allar auðlindir séu í eigu þjóðarinnar.

Landbúnaður er mikilvægur bæði vegna matvælaöryggis og verndunar lands. Ég treysti íslenskum bændum til að varðveita landsins gæði og skila landinu betra en þeir tóku við því. Auka þarf frjálsræði í framleiðslu landbúnaðarafurða, svo sem með heimaslátrun og vinnslu afurða heim á búunum. Treystum bændum til að skila okkur fullkominni vöru.

Það er hægt að grípa til fjölmargra aðgerða til að fjármagna þær aðgerðir sem nauðsynlegar eru fyrir fólkið í landinu ef vilji er fyrir hendi að vinna að því. Allavega mun ég ekki una mér hvíldar fyrr en það tekst að vinna á fátækt í landinu og kjör aldraðra og öryrkja verði leiðrétt þannig að fólk geti haft það sómasamlegt. 

Þess vegna gef ég kost á mér í 1.-4. sæti á framboðslista Samfylkingarinnar í Norðvesturkjördæmi. 

Heiða Björg Hilmisdóttir, varaformaður Samfylkingarinnar sem stýrt hefur vinnunni fyrir hönd flokksins, segir stefnuna marka tímamót. 

„Ég ætla leyfa mér að fullyrða að jafn ítarleg efnahagsstefna hefur ekki komið fram hjá stjórnmálaflokki um langt skeið og stefnan sem þarna birtist í loftslagsmálum er einfaldlega sú metnaðarfyllsta sem íslenskur stjórnmálaflokkur hefur lagt fram. Nú ríkir neyðarástand á íslenskum vinnumarkaði og neyðarástand í loftslagsmálum. Í haust verður kosið um lífskjör og loftslagsmál. Samfylkingin hefur skýra sýn um hvað þarf að gera til að takast á við hvort tveggja og byggir lausnir sínar á grunni norrænnar jafnaðarstefnu sem reynst hefur farsælasta stjórnmálastefnan þegar kemur að því að tryggja hag og velferð almennings,“ segir Heiða.

Stefnan byggir á norrænni jafnaðarstefnu og hefur yfirskriftina Vinna, velferð og grænt samfélag og hefur verið unnin í víðtæku samstarfi almennra flokksfélaga á undanförnum þremur árum undir forystu málefnanefnda.

Ný endurskoðuð stefna Samfylkingarinnar samþykkt eftir þriggja ára vinnu og víðtækt samráð.

Stefnan byggir á norrænni jafnaðarstefnu og hefur yfirskriftina Vinna, velferð og grænt samfélag. Þetta verða leiðarstef Samfylkingarinnar í kosningum til Alþingis 2021 og til sveitarstjórna 2022.

Í ítarlegri og uppfærðri stefnu um efnahags- og atvinnumál er meðal annars áhersla á:


Fulla atvinnu sem meginmarkmið í efnahagsstefnu jafnaðarmanna.

Framsækna atvinnustefnu fyrir Ísland allt.

Samfylkingin vill ráðast í gagngera endurskoðun á íslensku velferðarkerfi. Jafnaðarmenn vilja sterka almenna velferðarþjónustu og víðtækar tryggingar sem tryggja mannsæmandi framfærslu þeirra sem lenda í áföllum og fátækt, svo sem vegna atvinnuleysis, örorku eða á efri árum.

Grænn þráður er gegnumgangandi og áberandi í stefnunni. Loftslagsstefna Samfylkingarinnar er stórhuga og spilar saman við áætlanir flokksins um efnahagslega endurreisn Íslands í kjölfar kórónukreppunnar.

Ungir jafnaðarmenn og málefnanefnd Umhverfis- og loftlagsmála eiga mestan þátt í loftslagsstefnu Samfylkingarinnar.

Fleira í endurskoðaðri stefnu Samfylkingarinnar:

Nýr kafli um stjórnarfar, ríkisvald og mannréttindi. Samfylkingin gefur engan afslátt af mannréttindum og heldur áfram að draga vagninn á því sviði.

Í stefnunni er mikill bálkur um menntakerfi sem tryggir öllum tækifæri.

Vönduð stefna um menningarlíf og skapandi greinar.

Kosið um lífskjör og loftslagsmál næsta haust. Samfylkingin vill mynda ríkisstjórn undir forystu jafnaðarmanna um vinnu, velferð og grænt samfélag.


Norræn jafnaðarstefna áfram grunnurinn

Samfylkingin byggir áfram á traustum grunni norrænnar jafnaðarstefnu. Sú stjórnmálastefna hefur getið af sér góð lífskjör almennings á Norðurlöndum og er best til þess fallin að stuðla að jöfnum lífstækifærum allra. Við trúum því að við getum bætt hag alls almennings á Íslandi jafnt og þétt og mótað samfélag okkar í anda grunngilda jafnaðarstefnunnar um frelsi, jafnrétti og samstöðu.

Yfirskrift endurskoðaðrar stefnu Samfylkingarinnar gefur vísbendingu um megináherslur flokksins og þá leið sem jafnaðarmenn boða úr atvinnukreppu til grænnar framtíðar. Vinna, velferð og grænt samfélag verða leiðarstef Samfylkingarinnar í kosningum til Alþingis í haust og til sveitarstjórna á næsta ári.

Við viljum beita afli hins opinbera af festu til að fjölga störfum og ráða niðurlögum atvinnuleysis um leið og við gætum þess að tryggja velferð þeirra sem fá ekki vinnu eða geta ekki unnið. Þetta tvennt helst í hendur. Þá viljum við takast á við hamfarahlýnun af mannavöldum með því að ráðast í græna uppbyggingu um land allt af mun meiri metnaði og þunga en núverandi ríkisstjórn hefur gert.

Ítarleg stefna í efnahags- og atvinnumálum

Stefna Samfylkingarinnar hefst á ítarlegum og uppfærðum kafla um efnahags- og atvinnumál og þar er að finna skýra sýn á efnahagslega endurreisn Íslands í kjölfar kórónukreppunnar. Kjarninn í efnahagsstefnu jafnaðarmanna er það meginmarkmið að tryggja jafnan fulla atvinnu með ábyrgri hagstjórn og skipulagi á vinnumarkaði.

Samfylkingin boðar framsækna atvinnustefnu fyrir Ísland allt með áherslu á vöxt háframleiðnigreina sem byggjast á hugviti og sköpunargáfu, tækni og verkkunnáttu. Stefnan grundvallast meðal annars á grænni uppbyggingu, sjálfbærri nýtingu náttúruauðlinda og markmiðum um byggðaþróun.

Þá er einnig að finna í stefnu Samfylkingarinnar greinargóða kafla um aukinn jöfnuð, heilbrigðan vinnumarkað, samband vinnu og velferðar, réttlátara skattkerfi, arð af auðlindum í þjóðareigu, líflegri samkeppni, fjármálakerfi sem þjónar almenningi, lýðræðislegra atvinnulíf og svo mætti lengi telja. Skýrt er kveðið að orði um aðild að Evrópusambandinu og upptöku evru, sem er til lengri tíma litið eitt veigamesta hagsmunamál almennings á Íslandi.

Sterk almenn velferðarþjónusta og víðtækar tryggingar

Samfylkingin vill ráðast í gagngera endurskoðun á íslensku velferðarkerfi. Jafnaðarmenn standa fyrir sterka almenna velferðarþjónustu og víðtækar félagslegar tryggingar gegn áföllum og fátækt, svo sem af völdum atvinnuleysis, örorku eða að loknum formlegum starfsferli. Grafið hefur verið undan hvoru tveggja á Íslandi undafarin ár og nú er nauðsynlegt að snúa vörn í sókn.

Endurskoðuð stefna Samfylkingarinnar er afdráttarlaus í húsnæðismálum og heilbrigðismálum þar sem kallað er eftir kerfisbreytingum og sérstöku átaki gegn undirmönnun. Einnig er sett fram skýr sýn í sérstökum köflum um fátækt, hag barna og foreldra, réttindi fatlaðs fólks, samfélag þar sem er gott að eldast og lýðheilsu, heilsueflingu og forvarnir.

Grænn þráður og efnismikil stefna í loftslagsmálum

Í endurskoðaðri stefnu Samfylkingarinnar er gegnumgangandi og áberandi grænn þráður. Samfylkingin vill endurreisa efnahagslífið í landinu og um leið byggja nýjar grænar stoðir undir verðmætasköpun og útflutning framtíðar. Loftslagsógnin er stærsta áskorun mannkyns og við Íslendingar getum lagt mikið af mörkum og nýtt samkeppnisforskot okkar á sviði grænnar orku, án þess kostnaður falli á herðar tekjulægri hópum eða íbúum í dreifðum byggðum umfram aðra.

Loftslagsstefna Samfylkingarinnar er stórhuga, skýr og raunhæf. Hún er í grunninn unnin af málefnanefnd flokksins um umhverfismál en Ungir jafnaðarmenn gerðu umfangsmiklar breytingartillögur sem voru nær allar teknar inn í stefnuna og styrkja hana mjög. Ungu fólki er best treystandi til að marka stefnu okkar í þessum málaflokki.

Mannréttindi, menntakerfi, menningarstefna

Samfylkingin gefur engan afslátt í baráttu sinni fyrir mannréttindum og jaðarsetta hópa í samfélaginu. Í endurskoðaðri stefnu flokksins ber kaflinn Stjórnarfar, ríkisvald og mannréttindi þess glögg merki og jafnaðarmenn munu halda áfram að draga vagninn á því sviði. Þar er einnig að finna mikinn bálk um menntakerfi sem tryggir öllum tækifæri auk nýrrar og vandaðrar stefnu Samfylkingarinnar um menningarlíf og skapandi greinar í landinu.

Samfylkingin vill efla og dýpka samvinnu Íslands við Evrópusambandið. Í endurskoðaðri stefnu flokksins er lögð áhersla á virka utanríkisstefnu og að Ísland beiti sér fyrir jöfnuði og mannréttindum um allan heim, svo sem með grænni utanríkisstefnu, samstöðu með kúguðum og jaðarsettum, baráttu gegn skaðlegri skattasamkeppni og kraftmikilli þróunarsamvinnu.

Á grunni endurskoðaðrar stefnu Samfylkingarinnar hefst nú vinna við kosningastefnu flokksins fyrir Alþingiskosningar næsta haust. Þá verður meðal annars kosið um lífskjör og loftslagsmál. Nú ríkir neyðarástand á íslenskum vinnumarkaði og neyðarástand í loftslagsmálum. Samfylkingin hefur skýra sýn um hvað þarf að gera til að takast á við hvort tveggja. Að loknum kosningum viljum við mynda nýja ríkisstjórn undir forystu jafnaðarmanna um vinnu, velferð og grænt samfélag. Þá mun endurskoðuð stefna Samfylkingarinnar koma að gagni.

Ný endurskoðuð stefna Samfylkingarinnar Vinna, velferð og grænt samfélag var í dag birt í heild sinni en hún var samþykkt á flokksstjórnarfundi um helgina. 

Ríkisstjórninni var falið af þinginu að undirbúa lögfestinguna og átti ríkisstjórnin að leggja fram frumvarp á Alþingi, sem fæli í sér lögfestingu samningsins og aðlögun íslenskra laga að honum, eigi síðar en 13. desember 2020. Það er eftir einungis einn mánuð.

Hins vegar er ekkert slíkt frumvarp á málaskrá ríkisstjórnarinnar en sú skrá segir til um hvaða mál ríkisstjórnin ætlar að leggja fram í vetur. Ég trúði satt best að segja ekki mínum eigin augum þegar ég las málaskrá ríkisstjórnarinnar.

Í þessu mikilvæga máli liggur vilji þingsins alveg ljóst fyrir. Ráðherrar eiga ekki að getað valið og hafnað þingsályktunum eftir hentugleika. Ráðherrar eru framkvæmdarvald og eiga að framkvæma vilja þingsins.

Vegna þessa spurði ég forsætisráðherra í þingsal í síðasta mánuði hvernig stæði á því að þetta mál af öllum, mál sem myndi þýða gríðarlega mikla réttarbót fyrir fatlað fólk og öryrkja á Íslandi, sé látið mæta afgangi. Fátt var um svör en hún sagðist ætla að skoða málið en nú er tæpur mánuður liðinn og ekkert hefur heyrst af efndum.

Alþingi, sem er löggjafarvaldið og æðsta stofnun Íslendinga, hefur nú þegar tekið það sögulega skref að samning Sameinuðu þjóðanna um réttindi fatlaðs fólks beri að lögfesta. Þetta risaskref mun stórbæta réttindi fatlaðs fólks og öryrkja á Íslandi, en eins og margir dómar sýna er mikill munur á lögfestingu og fullgildingu.

Við höfum einungis lögfest þrjá meginalþjóðasamninga og eru það Barnasáttmálinn, Mannréttindasáttmáli Evrópu og EES-samningurinn. Með lögfestingu yrði samningur Sameinuðu þjóðanna um réttindi fatlaðs fólks settur á þann stall.

Ég er mjög stoltur af þessu þingmáli sem ég lagði fram og náði í gegn ásamt félögum mínum. Með lögfestingunni yrði Ísland eitt fyrsta land í heimi til að lögfesta þennan alþjóðasamning og það er ekki oft sem Ísland getur státað sig af slíku.

Það var einmitt einnig þingmál frá mér á sínum tíma sem fékkst samþykkt á Alþingi um að lögfesta bæri Barnasáttmálann. Við urðum síðan einnig ein fyrsta þjóðin í heimi sem lögfesti Barnasáttmálann.

Beðið eftir kjarabótum og nú réttarbótum

Öryrkjar hafa lengi beðið eftir kjarabótum frá þessari ríkisstjórn og nú eiga þeir einnig að bíða eftir réttarbótum, og það réttarbótum sem Alþingi hefur nú þegar ákveðið að skuli ráðast í. Þetta mál snertir ekki bara fatlað fólk á Íslandi heldur alla þjóðina. Vilji þingsins er alveg skýr og sé hann ekki virtur í þessu máli af öllum, er um stórfrétt að ræða. Boltinn er því núna hjá ríkisstjórn Katrínar Jakobsdóttur.

Fyrir 17 mánuðum samþykkti Alþingi þingmál sem ég hafði lagt fram ásamt 15 öðrum þingmönnum um að það bæri að lögfesta samning Sameinuðu þjóðanna um réttindi fatlaðs fólks. Ólíkt flestum þingmálum þingmanna var þetta mál samþykkt af öllum flokkum.

Opið bréf til for­sætis­ráð­herra

Í síðasta sjónvarpsþætti um Ráðherrann var allavega aðild Íslands að Evrópusambandinu aðalmálið.

Núna gengur Ísland í sína dýpstu kreppu í 100 ár. Virði krónunnar hefur lækkað um 18% á árinu en það þýðir að peningar venjulegs fólks hafa rýrnað um næstum fimmtung á þessu ári. Á sama tíma gera mörg af hinum stærstu fyrirtækjum landsins upp í evru eða dollar. Hinir ríku verja sig síðan sérstaklega fyrir gengissveiflum krónunnar.

Núna er veruleg hætta á að gengi krónunnar gefi meira eftir, eins og hún gerir alltaf við svona aðstæður. Það þýðir verðbólgu sem þýðir hækkun vaxta. Og verðtryggingin kikkar þá inn. Þetta er hinn klassíski dans íslensku krónunnar.

Stundum er sagt að krónan sé svo heppileg vegna þess að hægt sé að taka efnahagsleg högg í gegnum gengisfellingu í stað atvinnuleysis. Þessi kenning gengur bara ekki upp. Núna er þjóðin að upplifa gengisfellingu OG hátt atvinnuleysi. Það gerðist líka í síðasta hruni.

Þá má minna á að gengisfelling (sem er annað orð yfir virðisrýrnun krónunnar) er engin efnahagsleg töfralausn heldur felur hún í sér umfangsmikla færslu verðmæta frá almenningi, sem er fastur í krónum og háður innfluttum vörum, og til sjávarútvegsfyrirtækja og annarra útflutningsgreina sem eru með tekjur í erlendri mynt.

Króna fyrir þig en evra fyrir…stórfyrirtækin

Lesandi ætti því að spyrja sig þessarar spurningar: Af hverju eru fjármagnseigendur (milljarðamæringarnir) og stórútgerðin svo tilbúin að verja krónuna svo hatrammlega þegar þessir hópar annaðhvort gera upp í erlendum gjaldmiðli eða stunda umfangsmiklar gengisvarnir?

Ástæðan er augljós. Þessi aðilar hagnast á krónunni. Ef þú átt pening, eins og fjármagnseigendur eiga nóg af, eru háir vextir góðir. Vextir eru ekkert annað en verð á peningum. Og þá er verðtryggingin einnig góð því hún verndar fjármagnið fyrir verðbólgu.

Þess vegna er verðbólgan meira að segja ekki slæm fyrir auðmennina. Og þegar kemur að útgerðinni þá fær hún regluleg hjálp í gengum gengisfellinguna enda þýðir gengisfelling meiri gjaldeyrir til útgerðarinnar fyrir fiskinn.

Þetta er því raun afskaplega einfalt. Sérhagsmunir hinna ríku vilja halda í krónuna og því erum við með krónuna. En hvað með hagsmuni almennings og lítilla og meðalstórra fyrirtækja? Fyrir þau er krónan efnahagsleg hengingaról.

Í stuttu máli eru helstu kostir Íslands við aðild að ESB og upptaka evru aukinn stöðugleiki, lægra matvælaverð, lægri vextir til lengri tíma, minni gengisáhætta og gengissveiflur, minni verðbólga, auknar erlendar fjárfestingar og þar með aukin samkeppni, sanngjarnara landbúnaðarkerfi fyrir bæði bændur og neytendur, aukin áhrif á reglur sem núna taka hér gildi vegna EES, minni viðskiptakostnaður, bætt félagsleg réttindi og engin almenn verðtrygging.

Svo má ekki gleyma að Íslendingar eru evrópsk þjóð sem á heima í samfélagi annarra Evrópuþjóða. Það atriði er ansi stórt atriði.

Samfylkingin hefur fyrir löngu komist að þeirri niðurstöðu að hagsmunum Íslendinga sé betur borgið innan ESB frekar en utan. Það er byggt á köldu hagsmunamati á almannahagsmunum en ekki á sérhagsmunum.

Að mínu mati er það sömuleiðis engin tilviljun að nánast allar þjóðir Evrópu eru annaðhvort aðilar að ESB eða hafa sótt um aðild.

Auðvitað mun síðan íslenska þjóðin eiga lokaorðið um hugsanlega aðild. En núna virðast auðmenn og stórútgerðin eiga ein lokaorðið.

Eigum við að tala um Evrópusambandið núna? Er núna rétti tíminn? Vill þjóðin það? Vill Evrópusambandið það?

Þetta helst í hendur við smánun – þegar yfir ein­stak­linga kemur hol­skefla vand­læt­ingar vegna þess að þeir hafa látið í ljós for­dóma í garð hópa sem þeir til­heyra ekki.

Þetta mál hefur ýmsar hlið­ar. Ein er sú að fólk kaupir það sem því sýn­ist. Og missi það ein­hverra hluta vegna áhuga á ein­hverjum lista­manni – þá er það bara þannig. Skilj­an­legt er að fá slíka skömm á til­teknum ein­stak­lingi vegna orða hans eða fram­göngu að maður missi allan áhuga á því sem hann hefur fram að færa. Önnur hlið er sú að rétt er að fólk hugsi sig um áður en það tekur að dæma heilu þjóð­irn­ar, trú­ar­hópana eða kyn­hneigð­irn­ar; dæma fólk fyrir það hvernig það fædd­ist. Almennt talað er ágætt að fólk hugsi sig aðeins um áður en það lætur í ljós skoð­an­ir. Þær eru aldrei jafn sak­lausar og þær kunna að virð­ast ...

En hópefli kringum snið­göngu og skipu­lögð útskúfun vegna umdeildra skoð­ana er hættu­legur leik­ur. Þetta getur orðið til þess að fæla fólk frá því að viðra skoð­anir sínar með hótun um útskúfun og skömm. Þar með fara slíkar skoð­anir í skúma­skotin og skolpræsi umræð­unn­ar. Og birt­ast svo á óvæntan hátt, jafn­vel upp úr kjör­köss­um. Og dæmin sanna líka að skipu­lögð útskúfun byggir oft á æði ein­faldri mynd af því sem við­kom­andi lista­maður hefur sagt og skrif­að.

Í opnu og frjáls­lyndu lýð­ræð­is­þjóð­fé­lagi eigum við að skipt­ast á skoð­un­um. Við eigum að reyna að halda í heiðri þá reglu að skrifa ekk­ert um mann­eskju annað en við gætum sagt við við­kom­andi í eigin per­sónu. Þó að skoð­anir mann­eskju séu okkur ekki að skapi er ágætt að reyna að hemja vand­læt­ingu sína. Þó að skoð­anir séu ekki jafn sak­lausar og margir telja eru þær heldur ekki jafn mikið skað­ræði og stundum mætti halda. 

Á net­inu erum við ekki alltaf „í eigin per­sónu“ heldur er eins og annar karakter taki stundum völdin við lykla­borð­ið, jafn­vel undir dul­nefni. Á sam­fé­lags­miðl­unum svið­setjum við okkur með orðum og mynd­um. Segja má í vissum skiln­ingi að á net­inu séum við öll skáld – en mis­góð. Og þar erum við á eigin yfir­ráða­svæði og karakt­er­inn við lykla­borðið á það til að vera miklu afdrátt­ar­laus­ari, jafn­vel ein­streng­ings­legri en sá sem stendur and­spænis annarri mann­eskju og á í sam­ræðum við hana: í raun­heimum klárum við oft­ast nær sam­ræð­ur, jafn­vel með því að fara að tala um eitt­hvað ann­að, og náum þannig teng­ingu á ný, jafn­vel bara með brosi, en á net­inu förum við eitt­hvað annað bál­reið og allt annað en sátt­­fús. Meira þrátt­­fús. Sam­­fé­lags­miðlar gerir okkur öll að hálf­gerðum þrátta­­semjur­­um.

Við eigum að forð­ast að vera hvert öðru dóm­stóll. Skoð­anir okkar eru sér­stakt sam­safn af því sem við höfum heyrt og lesið og reynt, til­finn­ingum okk­ar, upp­lagi, hug­sjón­um, þrám og kenndum ... Þær eru ekki allar alltaf jafn réttar eða fal­legar eða skyn­sam­legar – og við eigum að geta verið óhrædd við að viðra þær, skoða þær, skipt­ast á þeim: gjörðu svo vel, hér er mín skoð­un, má ég sjá þína? Og þó að okkur kunni að finn­ast hún skrýt­in, jafn­vel ljót, er ekki þar með sagt að verk­efni okkar sé að ausa við­mæl­and­ann skömmum eða kalla út snið­göngu­her.

Einn af mínum upp­á­halds­höf­undum gegnum tíð­ina er Þór­bergur Þórð­ar­son, stíl­snill­ingur og  boð­beri visku og kær­leika og alls konar alt­erna­tífra hug­mynda og lífs­stíls. En hann var líka málsvari fjöldamorð­ingja og mann­hat­urs í afstöðu sinni til Sov­ét­ríkj­anna. Ég veit af því og furða mig á sumum fárán­legum og sorg­legum skoð­unum hans: Samt nýt ég þess að lesa pönkið í Bréfi til Láru, ljóð­ræn­una í Ofvit­an­um, frá­sagn­ar­gleð­ina í Ævi­sögu séra Árna ... ég held meira að segja að það hafi gert mig næm­ari mann­eskju en ella að lesa verkin hans Þór­bergs, en ég vil sjálfur fá að kljást við stalín­is­mann í verkum hans og mér finnst raunar heill­andi umhugs­un­ar­efni hvernig alræð­is­hyggjan hjá honum fékk þrif­ist hjá svo frjáls­lyndum anda. Í okkur býr alls konar fólk. Það er ævi­verk­efni að kynn­ast því öllu og þroska það, og beina eig­in­leikum þess í jákvæðar átt­ir. Eng­inn verður betri mann­eskja af því að vera snið­geng­inn.

Umræðan hefur verið fjörug að und­an­förnu um einn af fylgi­fiskum póli­tískrar umræðu á sam­fé­lags­miðl­um: það sem alþjóð­lega er kennt við aft­ur­köll­un, cancel-cult­ure: mark­vissa og sam­taka snið­göngu á verkum lista­manna sem viðrað hafa umdeil­an­legar skoð­anir á mann­rétt­inda­málum eða eru taldir hafa hegðað sér með óvið­ur­kvæmi­legum hætti í sið­ferð­is­efn­um. 

Leit um „��“

2912 niðurstöður fundust við leit að „��“

Póstlisti Samfylkingarinnar

Samfylkingin

Flokkurinn

Flýtileiðir

Um Samfylkinguna

Vertu í bandi:

Leit um „������������������������������������������������������������“

2912 niðurstöður fundust við leit að „������������������������������������������������������������“