 Þetta eru blaðamennirnir sem höfðu fjallað um „skæruliðadeild Samherja“ og ófrægingarherferð hennar gegn fjölmiðlafólki, listamönnum og embættismönnum og gegn manninum sem ljóstraði upp um framferði fyrirtækisins í Namibíu, blaðamennirnir sem afhjúpuðu klíkuna sem vildi „stinga, snúa og strá salti í sárið“, sem plottaði um afskipti af kosningum hjá félagasamtökum og stjórnmálaflokki og gerði út leynilöggu sem njósnaði um og áreitti fréttamann. 

Lögreglan á Norðurlandi eystra ætlar að yfirheyra blaðamennina vegna gruns um brot gegn friðhelgi einkalífs sem fjallað er um í 228. og 229. gr. almennra hegningarlaga. Lagaákvæðin tóku talsverðum breytingum í fyrra þegar samþykkt var lagafrumvarp til varnar kynferðislegri friðhelgi og gegn stafrænu kynferðisofbeldi. Þá voru einmitt settar inn málsgreinar um að ákvæðin ættu ekki við þegar háttsemi er réttlætanleg vegna almannahagsmuna, til dæmis þegar fluttar eru fréttir sem eiga erindi við almenning. Þessi varnagli er ekki síst mikilvægur í ljósi þess að með frumvarpinu varð sú breyting að brot gegn 228. og 229. gr. sæta nú ákæru óháð því hvort aðili sem misgert var við geri kröfu um það eða ekki. Breytingin var sannarlega ekki gerð til þess að auðvelda yfirvöldum að takmarka prentfrelsi og hafa afskipti af störfum blaðamanna. Í nefndaráliti um frumvarpið tók allsherjar- og menntamálanefnd sérstaklega fram að ákvæðin ættu ekki að hamla störfum og tjáningarfrelsi fjölmiðla, „m.a. í þeim tilvikum þegar þeir fá aðgang að gögnum eða forritum sem hefur verið aflað í heimildarleysi og geti varðað almannahagsmuni“. 

Sjónarmiðin eru ekki sett fram að ástæðulausu heldur varða þau frumforsendur þess að frjáls blaðamennska geti þrifist: að heimildarmenn njóti verndar og blaðamenn geti unnið fréttir upp úr gögnum sem þeim berast og eiga erindi við almenning óháð því hvernig gagna var aflað. Þegar lögregluvaldi er beitt gegn blaðamönnum á hæpnum lagagrundvelli getur það haft alvarleg kælingaráhrif. Þetta virðist fjármálaráðherra eiga erfitt með að skilja. „Eru fjölmiðlamenn of góðir til að mæta og svara spurningum lögreglu eins og almennir borgarar?“ spyr hann og stillir þannig málinu upp eins og verið sé að krefjast forréttinda fyrir fjölmiðlafólk. Fjársterk öfl, sem hafa hagsmuni af því að aðferðir skæruliðadeildar Samherja liggi í þagnargildi, kunna yfirvöldum eflaust bestu þakkir fyrir að atast í óþægilegum blaðamönnum en við hin verðum að brjótast út úr Verbúðinni og sameinast um að verja upplýsingarétt almennings og frjálsa fjölmiðlun. 

Greinin birtist í Morgunblaðinu 16. febrúar.

„Ég þakka þeim sem hlýddu,“ sagði Jón Hjaltalín í Verbúðinni og hafði vart sleppt orðinu þegar það spurðist út að fjórir blaðamenn væru til lögreglurannsóknar vegna umfjöllunar um stærsta útgerðarfyrirtæki landsins.

Ramminn tekur fyrst og fremst mið af skuldastöðu ríkissjóðs til skamms tíma í stað þess að horfa á sjálfbærni samfélagsins og þar með fjárhagsstöðu hins opinbera til langs tíma. Hann tekur ekki mið af stöðunni á húsnæðismarkaði og stöðunni á vinnumarkaði né af fjárhagslegum samskiptum ríkis og sveitarfélaga. Af því leiðir að annað hvort stefnir í afturför í velferðarmálum hér á landi ef samþykktur rammi á að halda, eða þá að nýsamþykkt fjármálastefna ríkisstjórnarinnar til fjögurra ára er nú þegar sprungin. 

Ramminn tekur ekki mið af veruleika og þörfum fatlaðs fólks á Íslandi. Áætlanir stjórnvalda gera ráð fyrir 0,7% raunaukningu útgjalda árlega, eða um 8 milljörðum króna frá 2023-26. Þjónusta við fatlað fólk hefur verið vanfjármögnuð frá því að málaflokkurinn var fluttur yfir til sveitarfélaganna árið 2012 og um 9 milljarða króna vantar inn í málaflokkinn samkvæmt greiningum. Bara það eitt að fullfjármagna þjónustu við fatlað fólk, sem er bundin í lög, með samningum við sveitarfélögin myndi taka allt svigrúmið sem ríkisstjórnin hefur gert ráð fyrir í áætlun sinni út kjörtímabilið. 

Húsnæðisverð hefur hækkað um 25% á síðustu tveimur árum, verðbólga er rúmlega 6% og stefnir í frekari verðþrýsting vegna stríðsins í Úkraínu. Forsendur þess að ramminn haldi er stöðugleiki á vinnumarkaði. Sá stöðugleiki er háður aðgerðum nú en úrræðaleysi stjórnvalda gagnvart verðhækkunum hefur reynst algjört. Úrræðaleysi í dag skapar spennu sem mun brjótast út strax í haust. Aukinn launakostnaður og kostnaður vegna verðbólgu getur hæglega slagað í þá 8 milljarða króna sem ríkisstjórnin hefur skammtað sér í núverandi fjármálastefnu ef ekkert er að gert til að milda höggið af verðhækkunum.

Þá tekur ramminn heldur ekki mið af þörfum framtíðarkynslóða þrátt fyrir allt tal um mikilvægi þess að auka ekki byrðar þeirra út frá þröngum mælikvarða um ríkisskuldir. Í umfjöllun fjármálaráðs um fjármálastefnu stjórnvalda kemur fram að fjárfestingarstig í landinu sé orðið varanlega lægra en það var í kringum aldamót. Fjármunastofninn er metinn lægri en í flestum þeim löndum sem við berum okkur saman við. Vanfjárfesting á sér aftur á móti ekki aðeins stað hjá ríkinu, heldur er vandinn mun verri á sveitarstjórnarstiginu. Fjárfesting sem hlutfall af landsframleiðslu hefur fallið hjá sveitarfélögum og núverandi áætlanir benda til þess að fjárfestingarhlutfallið fari lækkandi út árið 2026.

Þetta er sjálfskapaður vítahringur sem stjórnvöld vilja ekki rjúfa. Staðan í fjárfestingum sveitarfélaga er nefnilega afleiðing niðurskurðar bakdyramegin í rekstri ríkissjóðs. Málaflokkar hafa verið fluttir yfir til sveitarfélaga til að hreinsa borð ríkissjóðs og bæta afkomustöðuna, og á móti dregið úr getu sveitarfélaga til að sækja fram. Fjárfesting sveitarfélaga hefur sögulega verið um 1,9% af landsframleiðslu en verður undir lok tímabils fjármálastefnu stjórnvalda um 1,2% af landsframleiðslu. Þessi 0,7% munur er ígildi um 20 milljarða króna í dag. Því má segja að vanfjármögnun í málaflokki fatlaðs fólks jafngildi um helmingnum af þessu fjárfestingargati. 

Þetta er sérstaklega alvarlegt í ljósi þess að svigrúm sveitarfélaga til að auka tekjur sínar er mjög takmarkað og tekjustofnar fáir. Sveitarfélögin eiga erfiðara með að nálgast lánsfjármagn og njóta verri lánskjara en ríkissjóður. Stærri sveitarfélög, líkt og Reykjavíkurborg, geta sótt fjármagn á mörkuðum á hagstæðum kjörum sökum stærðar og því sinnt nauðsynlegri fjárfestingu og framtíðaruppbyggingu. Þannig getur Reykjavíkurborg fylgt nútímalegri efnahagsráðgjöf um að skera ekki niður fjárfestingu á erfiðum tímum en fjöldi sveitarfélaga getur ekki leyft sér slíkt vegna úreltrar efnahagsstefnu þeirra flokka sem fara með landstjórnina. Ríkisstjórnin ætti að leitast eftir því að efla sveitarstjórnarstigið og getu þess til að sækja fram, ekki halda aftur því, með efnahagsstefnu sem er verulega úr takti við tímann. 

Höfundar eru þingmenn Samfylkingar í Reykjavíkurkjördæmum suður og norður.

Greinin birtist í Fréttablaðinu 10. mars 2022.

Alþingi samþykkti nýverið ramma utan um öll umsvif hins opinbera út árið 2026; fjármálastefnu stjórnvalda. 

Flokksstjórnarfundur Samfylkingarinnar fordæmir innrás rússneskra stjórnvalda í Úkraínu, fullvalda lýðræðisríki. Evrópubúar horfast nú í augu við mestu stríðshörmungar í álfunni frá lokum seinni heimstyrjaldarinnar. Rúmlega tvær milljónir manna eru á flótta og neyð almennings er mikil. Flokksstjórn styður fulla þátttöku Íslands í víðtækum þvingunaraðgerðum gegn Rússlandi og fagnar því að taka eigi á móti fjölda flóttafólks hér á landi. Samfylkingin lýsir sig reiðubúna að greiða fyrir meðferð mála á Alþingi og í sveitastjórnum landsins er lúta að móttöku flóttafólks frá Úkraínu. Ekki er síður mikilvægt að koma ríkjum sem eiga landamæri að Úkraínu og hjálparsamtökum sem sinna mannúðaraðstoð til frekari aðstoðar. Stjórnvöld verða að styðja myndarlega við starf stofnana Sameinuðu þjóðanna og Alþjóða rauða krossins sem hefur ríku hlutverki að gegna.

Í samræmi við þjóðaröryggisstefnu Íslands tökum við þátt í borgaralegu starfi Atlantshafsbandalagsins. Að sama skapi reynir nú á aðild Íslands að Schengen og aukið liðsinni við ytri landamæri Evrópusambandsins. Fordæmalausar efnahags- og viðskiptaþvinganir gagnvart Rússlandi munu líka bitna á viðskiptahagsmunum okkar og efnahag landsins en þær fórnir eru hjóm eitt samanborið við það sem íbúar Úkraínu og rússneskur almenningur þarf að þola. Þessi barátta úkraínsku þjóðarinnar fyrir frelsi sínu og sjálfstæði krefst staðfestu og úthalds í nánu samstarfi við vinaþjóðir. 

Hlutverk evrópusambandsins í varnar- og öryggismálum hefur stækkað í kjölfar innrásarinnar, í þeim tilgangi að tryggja betur lýðræði og frið í Evrópu. Hagsmunir Íslands eiga því sem aldrei fyrr samleið með Evrópusambandinu. Flokksstjórn Samfylkingarinnar leggur þunga áherslu á að hefja aðildarviðræður á ný við ESB að undangenginni þjóðaratkvæðagreiðslu. 

Flokksstjórnarfundur Samfylkingarinnar haldinn í Reykjanesbæ 12. mars 2022

Stjórnmálaályktun  - Samfylkingin fordæmir innrás rússneskra stjórnvalda í Úkraínu

Ísland er þar ekki undanskilið. Mörg okkar héldum að innrásarstríð á þröskuldi Vestur-Evrópu heyrðu sögunni til. Engum heilvita manni dytti slíkt í hug, hvað þá að hóta notkun kjarnorkuvopna. En nú horfumst við í augu við einar mestu hörmungar í álfunni frá lokum seinni heimsstyrjaldarinnar og tæplega tvær milljónir manna hafa lagt á flótta.

Þjóðaröryggisstefna Íslands byggir á nokkrum jafngildum þáttum. Hún tekur til hnattrænna, samfélagslegra og hernaðarlegra þátta. Aðild að NATO er lykilstoð í stefnunni og vörnum landsins en þátttaka Íslands, sem herlausrar þjóðar, í samstarfi á þeim vettvangi er á borgaralegum forsendum. Nú mun reyna á okkur líkt og aðrar aðildarþjóðir NATO í andstöðunni við innrásarstríð Pútíns. Þar skiptir miklu að ríki hafi úthald í mestu efnahags- og viðskiptaþvinganir sem gripið hefur verið til. Þær munu líka bíta viðskiptahagsmuni okkar en þær fórnir eru hjóm eitt við hliðina á þeim sem íbúar Úkraínu og rússneskur almenningur þarf að þola. 

Vægi Norðurskautsráðsins hefur vaxið mjög á þessari öld. Þar hafa ríki lagt áherslu á friðsamleg samskipti á norðurslóðum. Rússland tók við formennsku af Íslandi vorið 2021 og mun væntanlega gegna henni til 2023. Hin aðildarríkin sjö hljóta að  hugsa sinn gang á þessum mikilvæga vettvangi næstu misserin í ljósi innrásarinnar í Úkraínu.

Að lokum skal ítrekað að hagsmunir Íslands eiga sem aldrei fyrr samleið með Evrópusambandinu og augljóst að huga þarf fljótlega að því að endursenda umsóknarbréfið sem utanríkisráðherra undirritaði í júlí 2009 og hefja aðildarviðræður á ný. Ísland á heima í Evrópu í nánu samstarfi við vinaþjóðir okkar hvort heldur er í Atlantshafsbandalaginu eða í Evrópusambandinu.

Innrás Rússlands í Úkraínu er tilraun Pútíns til að snúa við gangi sögunnar þrjátíu árum eftir að Sovétríkin féllu. Takist honum ætlunarverk sitt mun það hafa langvarandi áhrif á öryggishagsmuni Evrópuríkja. 

Þjóðaröryggi Íslands og stríðið í Úkraínu

Guðmundur Árni Stefánsson leiðir listann en hann var efstur í flokksvali sem haldið var í febrúar. Á eftir Guðmundi Árna koma Sigrún Sverrisdóttir, Árni Rúnar Þorvaldsson, Hildur Rós Guðbjargardóttir, Stefán Már Gunnlaugsson og Kolbrún Magnúsdóttir. Sú röðun er í samræmi við niðurstöður flokksvalsins.

Guðmundur Árni Stefánsson segir að listinn sé feyki sterkur og samanstandi af öflugu fólki á mismunandi aldri og með ólíkan bakgrunn. „Framboðslisti Samfylkingarinnar í Hafnarfirði er ekki bara sigurstranglegur heldur líka fjölbreyttur en á listanum er fólk úr öllum áttum úr hafnfirsku samfélagi. Við erum með ungt og ferskt fólk í bland við reynslu sem hefur brennandi áhuga á öllum hliðum samfélagsins. Við erum mætt til leiks og ætlum að láta verkin tala.“

Guðmundur Árni Stefánsson - Fyrrverandi bæjarstjóri í Hafnarfirði

Sigrún Sverrisdóttir - Bæjarfulltrúi og hjúkrunarfræðinemi

Árni Rúnar Þorvaldsson - Grunnaskólakennari og varabæjarfulltrúi

Hildur Rós Guðbjargardóttir - Kennaranemi og starfsmaður á Hrafnistu

Stefán Már Gunnlaugsson - Héraðsprestur og varabæjarfulltrúi 

Kolbrún Magnúsdóttir - Mannauðsstjóri

Auður Brynjólfsdóttir - Starfsmaður á leikskóla

Jón Grétar Þórsson - Starfsmaður hjá félagsþjónustu Hafnarfjarðarbæjar

Gunnar Þór Sigurjónsson - Upplýsingaöryggisstjóri

Helga Þóra Eiðsdóttir - Markaðsfræðingur

Gauti Skúlason - Verkefnastjóri hjá fimm aðildarfélögum BHM

Gundega Jaunlinina - Starfsmaður hjá verkalýðsfélaginu Hlíf

Snædís Helma Harðardóttir - Háskólanemi í þroskaþjálfun og leikskólastarfsmaður

Símon Jón Jóhannsson - Framhaldsskólakennari í Flensborg

Inga Björk Margrétar Bjarnadóttir - Starfsmaður hjá Þroskahjálp

Guðbjörg Norðfjörð Elíasdóttir - Aðstoðarskólastjóri í Hraunvallaskóla

Sigurjóna Hauksdóttir - Háskólanemi í uppeldis- og menntunarfræði

Gylfi Ingvarsson - Eldri borgari og vélvirki

Steinn Jóhannsson - Rektor Menntaskólans við Hamrahlíð

Adda María Jóhannsdóttir - Bæjarfulltrúi og framhaldsskólakennari

Framboðslisti Samfylkingarinnar í Hafnarfirði fyrir komandi sveitarstjórnarkosningar var samþykktur samhljóða með lófataki á fjölmennum félagsfundi þann 7. mars s.l.

Framboðslisti Samfylkingarinnar í Hafnarfirði

Til þess að á Íslandi þróist og dafni öflugt velferðarsamfélag þurfa sveitarstjórnir að vera öflugar, því þar eru teknar flestar þær ákvarðanir sem hafa áhrif á okkar daglega líf og lífsgæði.  Gott samfélag verður til þegar allir íbúar fá tækifæri til að taka virkan þátt í samfélaginu og enginn er skilinn eftir, þar sem íbúar upplifa frelsi og samstöðu. Þetta eru grunngildi Samfylkingarinnar. 

Áskorunum samtímans verður ekki mætt án aðkomu sveitarfélaga. Þau þurfa því að vera skipuð öflugu fólki með framtíðarsýn um það hvernig við búum landsmönnum heil­næmt umhverfi, jöfn tæki­færi og öflugt atvinnu­líf sem gengur ekki á nátt­úru­auð­lindir og saman verða sveitarfélögin að taka höndum saman gegn loftslagsbreytingum. Við setjum velferð fólks í fyrsta sæti, leggjum áherslu á menntun og velferð barna og höfum forystu um uppbyggingu á hagkvæmu húsnæði.

Eitt af mikilvægustu verkefnunum fram undan er að leiðrétta fjárhagslega skiptingu ríkis og sveitarfélaga. Ósanngjörn skipting skatttekna milli ríkis og sveitarfélaga er ógn við velferðarþjónustu og framþróun íslensks samfélags og við það getur Samfylkingin ekki unað.  Ríkisstjórnin getur ekki endalaust flutt verkefni til sveitarfélaga án þess að fjármagn fylgi. 

Sterkir framboðslistar Samfylkingarinnar hafa margir þegar litið dagsins ljós og aðrir verða kynntir á næstu vikum. Brýnt er að jafnaðarmenn verði forystuafl við myndun meirihluta í sem flestum sveitarfélögum landsins, þannig að hér þróist velferðarsamfélag byggt á jöfnuði og réttlæti.  Samfélag sem er sannarlega fyrir okkur öll. 

Stjórnmálaályktun  - jafnaðarmenn í forystu sveitarstjórna landsins

Loksins getum við hist augliti til auglitis og rætt okkar hjartans mál. Á fundinum gefst góður tími til umræðna og ég hvet ykkur til að leggja orð í belg – það er mikilvægt að við nýtum tækifærið og eigum hreinskiptið og hressandi samtal.

Mikilvægasta verkefnið nú er að stíga rétt skref fram á við. Okkar bíða mikilvægar sveitastjórnarkosningar, þar sem við þurfum að tryggja að við höldum þeirri góðu stöðu sem við höfum víða og gera betur annars staðar; styrkja rödd jafnaðarmanna til framtíðar.

Þótt stór verkefni bíði okkar er hollt að líta annað slagið í baksýnis spegilinn – í honum finnast ábyggilega eitthvað af þeim svörum sem flokkurinn þarf til að taka næstu skref.

Það er erfitt að benda á einhvern einn þátt sem olli því að okkur tókst ekki ætlunarverkið - að leiða saman annars konar ríkisstjórn frá miðju til vinstri. Á endanum eru það ótal þættir í aðdraganda kosninga sem að raðast saman í eina mynd og úrslitin eiga sér bæði ytri og innri skýringar. 

Baráttan við heimsfaraldur tók sviðið hálft kjörtímabilið, sem gaf stjórnarflokkunum þremur fjarvistarsönnun í erfiðum pólitískum málum sem hefðu opinberað ólíka stefnu þeirra. 

Líklega ofmátum við ákall kjósenda eftir breytingum við þessar aðstæður. Eða þá að þegar á var hólminn komið hafi kjósendur ekki treyst sér til að velja breytingar – sem meirihlutastuðningur er við í mörgum könnunum. Þeir flokkar sem mynda hina frjálslyndi miðju mældust t.d. allir mun betur vikurnar fyrir kosningar en kom upp úr kössunum á kjördag. 

 Þá var Samfylkingin ekki ein inni á vellinum og ekkert athugavert við að viðurkenna að einstaka keppinautar okkar háðu einfaldlega mjög vel heppnaða kosninga baráttu. 

Ákvörðun Vinstri-grænna í kosningabaráttunni að velja núverandi stjórnarmynstur sem fyrsta valkost, veikti tilboð okkar um annars konar ríkisstjórn - enda byggði sú hugmynd á því að forysta VG gæti hugsað sér að velja sér heppilegri samstarfsfélaga.
 
Barnaleg tiltrú okkar á að Vinstri-græn hefðu raunverulegan áhuga á ríkisstjórnarsamstarfi til vinstri – reyndust því ein okkar stærstu mistök.

Ef við horfum gagnrýnum augum inn á við er vafalaust hægt að leita skýringa víða; aðferðir við val á lista, mótun skilaboða, samskiptaháttum, mannauð og forystu flokksins. Og þar ber ég að sjálfsögðu ábyrgð. 

Þegar öllu er á botninn hvolft má draga dýrmætan lærdóm af síðustu kosningum: Hann er er sá að umbótaflokkar frá miðju til vinstri verða að koma sér upp nýju leikskipulagi – verða valkostur. Það er stórt verkefni sem okkur ber að taka alvarlega.

Það er mjög umhugsunarverð staða ef félagshyggjuflokkarnir verða til lengri tíma áfram sitt hvorum megin víglínu íslenskra stjórnmála. Þá verður verður erfiðara að ná fram nauðsynlegum réttlætis og umbótamálum fyrir almenning í landinu. Og afleiðingin í reynd; nær alltaf hægri stjórn áfram í landinu. 

Nýr þingflokkur Samfylkingarinnar er skipaður verulega öflugu, ólíku fólki og mætir sterkur til leiks á Alþingi í forystu stjórnarandstöðunnar - sem er nú þegar, mun samstilltari en á síðasta kjörtímabili – og það lofar góðu. 

Umbótaflokkarnir í stjórnarandstöðu hafa ítrekað staðið saman að þingmálum, nefndarálitum og breytingartillögum. Bætt samvinna þessara flokka um sameiginlegar hugsjónir er fyrsta skrefið í átt að nýju leikskipulagi og skýrum valkosti fyrir næstu kosningar. Á sama tíma og við nýtum sameiginlegan slagkraft okkar til að vinna að mikilvægum málum í þágu almennings. 

Það eru mikil sóknarfæri falin í frekara samstarfi. Og mörg stór mál sem við getum sammælst um strax; sem dæmi má nefna réttlátan arð af sjávarauðlindinni, metnaðarfullar aðgerðir í loftslagsmálum og þjóðaratkvæðagreiðslu um áframhaldandi viðræður um aðild Íslands að Evrópusambandinu.

Allir þessir flokkar aðhyllast blandað hagkerfi, með áherslu á sterkt norrænt velferðarkerfi, þar sem mannréttindi eru í hávegum höfð og allir fá jöfn tækifæri til að dafna. Og þótt okkur greini kannski á um leiðir, eru markmiðin sameiginleg og okkur ber að vinna að þeim þvert á flokka. 

Við munum nefnilega seint ná þeim árangri sem til þarf nema með miklu nánari samvinnu. 

En við fáum aldrei nægan slagkraft til að hrinda í framkvæmd nauðsynlegum umbótamálum fyrir almenning nema við hættum að stofna nýja og nýja flokka - oft utan um áhugamál einstakra stjórnmálamanna.

Við þurfum þess vegna að ræða stóru myndina í stjórnmálunum: Ræða hreinskiptið hvaða skyldum flokkurinn okkar hefur að gegna? Hverju við þurfum að breyta til að ná betur eyrum kjósenda? Hvaða mál eigum við að setja á oddinn? Með hvaða flokkum á Alþingi eigum við samleið og með hverjum ekki? Og hvað hvert og eitt okkar getur gert, til að áhrif flokksins nýtist sem best í baráttunni?

Við höfum þá bjargföstu trú að sérhverjum einstaklingi skuli tryggð skilyrði til að rækta hæfileika sína og nýta í þágu eigin velferðar, samfélags síns og komandi kynslóða. Og það er umhugsunarvert að þótt að þorri almennings sé fylgjandi þeim málun sem við setjum á oddinn fyrir kosningar þá uppskerum við ekki eftir því. Auðvitað taka fleiri flokkar undir þetta og bera oft fram keimlík kosningaloforð en það læðist óneitanlega að manni sá grunur að við séum kannski ekki í nægilega góðum tengslum við almenning. Ég tel mikilvægt að við ræðum þann þátt sérstaklega á þessum tímapunkti;
 
Eitt af því dásamlega við mannkynið er að við erum alls konar – líka með mjög ólíkar skoðanir.  En mér finnst stundum umhugsunarefni hvort Samfylkingin unir nægilega þessum fjölbreytileika. Hvort afdráttarlausar útfærslur okkar í öllum mögulegum og ómögulegum málum fær of margt fólk –þó það deili með okkur jafnaðarhugsjóninni– til að finnast það ekki eiga samleið með flokknum.
 
Við dveljum líka örugglega of mikið inni í þeim bergmálshellum sem samfélagsmiðlar eru. Við ættum ef til vill að fara sjaldnar inn á FaceBook, Twitter, Tik Tok og hvað þetta nú allt heitir – þar hittum við fyrst og fremst fyrir viðhorf sem okkur þykja þægileg og speglum okkur í fólki sem er sammála okkur. Fáum einfaldlega skakka mynd af veruleika stórs hluta landsmanna.

Við eigum auðvitað að hafa einarða stefnu í lykilmálum og fylgja henni fast eftir.
 
En þessir bergmálshellar blinda okkur örugglega líka stundum sýn og gefa afmörkuðum málum vigt, langt umfram tilefni eða áhuga þorra almennings. 

Við þykjumst höndla einhvern heilagan sannleik, í samræðum mjög lítils hóps með svipaðar skoðanir og leggjum fram mjög afdráttarlausa stefnu eða útfærslu í einstaka málum. Jafnvel þótt ólík afstaða til þeirra skilgreini á engan hátt hvort fólk sé trútt jafnaðarstefnunni eða ekki – hefur jafnvel alls ekkert með jafnaðarstefnuna að gera.
 
Nærtækt er að nefna t.d. afstöðu fólks til mála er varða sölu á áfengi – orkunýtingu,  fiskeldi, jarðgöng, og hægt væri að nefna fjölda annarra mála. Allt mál sem við getum deilt hart um - og verið á öndverðum meiði - en um leið gott og gilt jafnaðarfólk sem á heima í Samfylkingunni.
 
Ég er með öðrum orðum að hvetja til þess að við leitum leiða til að breikka skírskotun okkar – ekki þrengja. 
 
Við skulum fagna fjölbreytileikanum og ólíkri sýn flokksfólks á umheiminn; gefa því frelsi til að takast á um leiðir að þeim markmiðum sem við deilum: Gildunum um frelsi, jafnrétti og samstöðu.
 
Ég er sannfærður um að þetta mun laða fleiri fylgjendur til liðs við okkur og þetta mun örugglega auðvelda það verk sem hlýtur að vera framundan; að leitast frekar eftir því að þjappa félagshyggjufólki saman í færri flokka en fleiri. Og við ættum að geta þetta. Mörg af þeim málum sem við berjumst fyrir eru hlutir sem gagnast öllum þorra almennings.
 
En þetta mun aldrei ganga nema að við temjum okkar meira umburðarlyndi. Umburðarlyndi fyrir mismunandi sýn á umheiminn; hvernig við erum, hvernig við tölum – og hvaða leiðir við teljum bestar til að auka jöfnuð í heiminum.  

Ef okkur tekst þetta verður okkur treyst fyrir þeim risa áskorunum sem bíða okkar í kjaramálum almennings, loftslagsmálum, og alþjóðamálum. – Og það er mikilvægt að jafnaðarfólk leiði þau.  Það munum við gera af dirfsku og festu, án þess að nauðsynlegar aðgerðir bitni á þeim sem síst mega við því.
 
Þetta er okkar sameiginlega verkefni, nú. Og verður leiðarljósið í aðdraganda Landsfundarins í október, þar sem við tökum stórar ákvarðanir um framtíð flokksins.
 
 __
 
Kæru félagar,

Engum þarf að koma á óvart að ríkisstjórn sem var upphaflega mynduð fyrir fjórum árum, um völd og stöðugleika stjórnmálastéttarinnar, verði áfram afturhaldssöm í stórum framfaramálum og standi vörð um kerfi sem hygla fáum - hvort heldur sem er í sjávarútvegi, efnahagsmálum eða alþjóðlegri samvinnu.
 
Það er sérstaklega bagalegt í ljósi þess að víða eru alvarleg teikn á lofti. Um loftlags- og öryggismál þarf ekki að fjölyrða en í efnahagsmálum innanlands eru líka vísbendingar um að mörg heimili þurfi að kvíða komandi mánuðum. Vextir hafa hækkað, verðbólga líka og stríð í Evrópu gerir útlitið sannarlega ekki bjartara. Eins gleðilegt og það er að við fetum okkur nú út úr faraldrinum, er mikilvægt að endurræsing hagkerfisins bitni ekki í viðkvæmustu hópum samfélagsins – og auki þannig ójöfnuð enn frekar. 

Því miður sýna rannsóknir að ákveðnir samfélagshópar hafa farið verr út úr COVID en aðrir og ljóst að versnandi efnahagsástand, með hærra vöruverði og ófullburða húsnæðismarkaði, mun bæta gráu ofan á svart og bíta marga fast, ef ekki verður brugðist við með sértækum mótvægisaðgerðum. 

Við í Samfylkingunni höfum kallað eftir beinskeittum viðbrögðum við þessu; m.a. með því að ríkisstjórnin stígi nú fast inn á framboðshlið húsnæðismarkaðarins, endurreisi félagslega íbúðakerfið, og styðji þingsályktanir Samfylkingarinnar um fleiri félagslegar íbúðir og mótvægisaðgerðir fyrir heimilin; vegna verðbólgu og hækkana á húsnæðiskostnaði.

En ef marka má orð forsætisráðherra og fjármálaráðherra virðist áhugi ríkisstjórnarinnar á því að styðja þau heimili sem eru nú að lenda í vanda, afar takmarkaður. En yfirlýsingar varaformanns og ráðherra Framsóknarflokksins, í þessa veru, eru líklega innihaldslaus hróp úr flokki sem virðist halda að hann sé enn í kosningabaráttu og ekki þegar kominn að ríkisstjórnarborðinu.
 
 __

Samfylkingin fordæmir hina ólögmætu og hryllilegu árás rússneskra stjórnvalda á Úkraínu. Ef rússneskum stjórnvöldum tekst að mylja Úkraínu undir sig með valdi getur það opnað á svipaðar kröfur og hernaðaraðgerðir gegn fleiri löndum við landamæri Rússlands. Innrás Rússa er því ekki eingöngu árás gegn Úkraínu heldur árás gegn sjálfsákvörðunarrétti þjóða og ógn við lýðræði, frið og öryggi til langs tíma.

Leiðarljós stjórnvalda í viðbrögðum sínum þarf að taka mið að þrennu; að taka fullan þátt í sameiginlegum þvingunaraðgerðum lýðræðisríkja gegn Rússlandi, að styðja íbúa Úkraínu með öllum tiltækum ráðum en einnig leita leiða að tryggja öryggi og styrkja varnir Íslands til framtíðar.

Við Íslendingar njótum þess að tilheyra varnarbandalagi Atlandshafsbandalagsins en það nægir ekki eitt og sér. Í ljósi þess að Evrópusambandið hefur tekið sér vaxandi hlutverk í varnar og öryggismálum í kjölfar innrásarinnar, í þeim tilgangi að tryggja betur lýðræði og frið í Evrópu, er enn meiri ástæða en áður til að Ísland gerist fullgildur aðili í þessu samstarfi lýðræðisríkja. Það verður að endurnýja samfélagslega umræðu um aðild að sambandinu en einnig skerpa málflutning innan okkar eigin raða. Um er að ræða grundvallarhagsmuni þjóðarinnar og það er tími til kominn að setja aðildarumsókn að Evrópusambandi aftur rækilega á dagskrá; 

Okkar jafnaðarmanna bíða því sannarlega stór verkefni. Og ekkert annað í stöðunni en að takast á við þau með þeirri baráttugleði og hugsjónaeldi sem einkennir félaga og talsmenn flokksins.
 
 __
 
Kæra flokksstjórn,
 
Við búum að gríðarlegum mannauði sem er tilbúin að leggja mikið á sig fyrir jafnaðarmannahugsjónina. Sérstaklega vil ég nefna allan fjölda ungs fólks sem kom að krafti inn í kosningabaráttuna síðasta haust - og mun leika lykilhlutverk í aðdraganda sveitarstjórnarkosninga. Þeirra er framtíðin.

Og talandi um sveitarstjórnarkosningar. 
 
Styrkur Samfylkingarinnar birtist skýrt í forystu okkar í mörgum af stærstu sveitarfélögum landsins. Þar má t.d. nefna Akureyri, Reykjanesbæ, Árborg, Akranes og auðvitað Reykjavík sem okkar farsæli borgarstjóri hefur leitt síðastliðin átta ár.
 
Svo ekki sé minnst á forystu gegnheilla jafnaðarmanna undir merkjum sameinaðra lista félagshyggjufólks, sem við styðjum heils hugar. 

Og það er staðreynd að enginn stjórnmálaflokkur á Íslandi er í meirihlutastjórnum fyrir hönd fleiri Íslendinga en flokkurinn okkar, Samfylkingin, og munurinn er reyndar mikill á milli okkar og þess flokks sem kemur næstur að þessu leyti.
 
Á sveitarstjórnarstiginu höfum við sýnt og sannað að það er hægt að vinna og það er hægt að vinna saman - að mikilvægum málum í þágu almennings, í nánu samstarfi við aðra umbótaflokka. Þetta þurfum viða að gera í landsstjórninni líka; að sameina umbótaaöflin svo næsta ríkisstjórn verði fær um að ráðast í nauðsynlegar breytingar og gera betur fyrir fólkið í landinu.
 
Ég kom sjálfur inn í stjórnmálin í gegnum sveitarstjórnarmálin. Og með þá reynslu í farteskinu get ég orðið býsna leiður á því þegar kollegar á Alþingi og fólk í ýmsum áhrifastöðum í samfélaginu láta eins og sveitarstjórnarmálin séu annars flokks stjórnmál. Þau skipti minna máli en landsmálin, séu í besta falli einhverskonar stökkpallur fyrir vonarstjörnur stjórnmálaflokkanna. 
 
En það er á sveitarstjórnarstiginu sem ákvarðanir eru teknar um okkar dýrmætustu nærþjónustu. Þar má nefna dagvistun, leikskóla- og grunnskólamál, frístundir barna og ungmenna, barnavernd, húsnæðismál, þjónustu við aldraða, málefni fatlaðra, samgöngur, íþróttir, menningu og listir. - og skiptir miklu máli hver kemur að ákvarðanatökunni.

Það er greinilegt að Íslendingar treysta Samfylkingunni vel til að taka ákvarðanir um þau mál sem snerta þeirra daglega líf.

Og það er gott – og skynsamlegt af kjósendum en það breytir ekki því hrópandi óréttlæti sem blasir við þegar skoðuð er sú þjónusta sem sveitafélög veita og sá hlutur af skattekjum sem þau fá til þess. Þar vantar mikið uppá.

Og til að bæta gráu ofan á svart eru ráðherrar duglegir að leggja fram frumvörp, sem Alþingi samþykkir, sem auka á þennan halla. Því sama hversu góð þau málu eru í eðli sínu er, þá er óforskammað að leggja nýjar skyldur á herðar sveitarfélaga, án þess að það sé tryggt að nægilegt fjármagn fylgi með. Nærtækt er farsældarfrumvarp fyrrverandi velferðar- og barnamálaráðherra.

Það hefur verið og verður áfram eitt af forgangsmálum Samfylkingarinnar á þingi að berjast fyrir meira sanngirni þegar kemur að tekjuskiptingu ríkis- og sveitafélaga.

Kæru félagar,
 
Þrátt fyrir að vera nú þegar í mjög sterkri stöðu vítt og breitt um landið, erum við í dauðafæri að vinna sigra á fleiri vígstöðvum. Í hverri viku birtast glæsilegir listar jafnaðarmanna fyrir kosningarnar í maí. Og það er ótrúlega gleðilegt að sjá hvað mikið af fjölbreyttu fólki gefur kost á sér í þágu nærsamfélags síns. – Nýtt fólk en gamlir og sigursælir refir líka.  Öll eiga þau það sameiginlegt að vera öflugir málsvarar jafnaðarstefnunnar.
 
Framboð Samfylkingarinnar um allt land byggja öll á grundvallargildum jafnaðarstefnunnar um frelsi, jafnrétti og samstöðu. 

Við setjum velferð fólks í fyrsta sæti, leggjum áherslu á menntun og velferð barna og höfum forystu um uppbyggingu á hagkvæmu húsnæði. 

Við viljum fjölga valkostum og auka öryggi og fjölbreytni í samgöngum, svo sem með að efla almenningssamgöngur. Styðja þannig við efnahag fjölskyldna, skapa heilnæmara umhverfi og stíga stór skref í loftlagsmálum.

Við viljum byggja upp fjölbreyttari, grænni og skemmtilegri samfélög þar sem hlúð er að unga fólkinu og þjónusta við eldra fólk er framúrskarandi. Samfélög þar sem atvinnulíf getur blómstrað, fólk hefur greiðan aðgang að menningu, listum og íþróttum, og mannréttindi eru í hávegum höfð.
 
 Við siglum nú inn í spennandi kosningabaráttu og ef við leggjumst öll á árar er ég sannfærður um við uppskerum ríkulega 14. maí.

Svo sækjum sameinuð fram í átt að heilbrigðara og betra samfélagi 

Kæru félagar, verið velkomin á fyrsta flokkstjórnarfundinn eftir kosningar - kosningar sem við hefðum sannarlega viljað að færu betur. 

Ræða formanns, Loga Einarssonar, á vorfundi flokksstjórnar

Kæru félagar!
Í kjölfar afléttinga  covidfaraldursins ætlum við að hefja spjallkaffið okkar á miðvikudögum aftur. Nú þegar borgar-og sveitastjórnarkosningarnar eru framundan, höfum við í huga að fá okkar frábæra fólk sem ætla að vinna borgina, til okkar í spjallkaffi með vorinu.

Hlökkum til að sjá ykkur.
Stjórn 60+

Heiða Björg Hilmisdóttir, varaformaður Samfylkingarinnar og formaður velferðaráðs Reykjavíkur verður gestur okkar að þessu sinni og ræðir við okkur um velferðamál Reykjavíkurborgar.

Flokksstjórn Samfylkingarinnar – jafnaðarmannaflokks Íslands kaus í dag nýja stjórn Verkalýðsmálaráðs flokksins. Í framboði voru níu flokksfélagar með víðtæka reynslu af störfum í verkalýðshreyfingunni en fimm náðu kjöri.
Fundurinn var haldinn í Hljómahöllinni í Reykjanesbæ, yfirskrift fundarins var Velferð fyrir öll! 
Þau sem hlutu kjör voru sem hér segir: 

Kosning nýrrar stjórnar Verkalýðsmálaráðs markar tímamót.

Samfylkingin eflir tengslin við verkalýðshreyfinguna

Dagur B. Eggertsson, borgarstjóri, leiðir listann en hann var efstur í flokksvalinu sem haldið var nú í febrúar. Á eftir Degi á listanum koma Heiða Björg Hilmisdóttir, Skúli Helgason, Sabine Leskopf, Hjálmar Sveinsson og Guðný Maja Riba. Er sú röð í samræmi við niðurstöðu flokksvalsins.

Listinn samanstendur af fjölbreyttum hópi öflugra einstaklinga. Öll eiga þau þó sameiginlegt að brenna fyrir borgarmálin. 

Sigríður Ingibjörg Ingadóttir, formaður uppstillingarnefndar, segir að nefndin sé mjög stolt af framboðslistanum: „Hann endurspeglar fjölbreytileika borgarbúa vel og myndar öfluga liðssveit fyrir borgarstjórann okkar, Dag B. Eggertsson og alla borgarfulltrúa flokksins. Við ætlum okkur að tryggja Samfylkingunni góða kosningu í vor.“

Dagur B. Eggertsson borgarstjóri segir að á listanum sé fólk með mikilvæga reynslu af fjölbreyttum sviðum samfélagins, bæði fólk með reynslu af stjórn borgarinnar en líka ný og fersk andlit sem fengur er að. „Listinn er sigurstranglegur, hann er þéttskipaður fólki úr öllum áttum sem elskar Reykjavík og vill halda áfram að sækja fram og þróa borgina sem græna, fjölbreytta borg með öflugri þjónustu þar sem hugað er að velferð og tækifærum til framtíðar og pláss er fyrir alla“ segir Dagur.

2. Heiða Björg Hilmisdóttir, borgarfulltrúi og varaformaður Samfylkingarinnar

3. Skúli Þór Helgason, borgarfulltrúi

7. Sara Björg Sigurðardóttir, Breiðhyltingur og stjórnsýslufræðingur

 9. Ellen Calmon, borgarfulltrúi og fyrrverandi formaður ÖBÍ

10. Ragna Sigurðardóttir, unglæknir og borgarfulltrúi

11. Helgi Pétursson, formaður Landssambands eldri borgara

12. Aron Leví Beck, myndlistarmaður og málarameistari

13. Alondra Silva Muñoz, markaðsstjóri

14. Pétur Marteinn Urbancic Tómasson, lögfræðingur

15. Ólöf Helga Jakobsdóttir, matreiðslumeistari

16. Stein Olav Romslo, grunnskólakennari

17. Berglind Eyjólfsdóttir, formaður öldungaráðs Reykjavíkur

19. Thomasz Chrapek, tölvunarfræðingur og formaður ProjektPolska.is

20. Elva María Birgisdóttir, forseti Nemendafélags MH

21. Davíð Sól Pálsson, deildarstjóri á leikskóla

22. Valgerður G. Gröndal, bókmenntafræðingur og deildarstjóri á leikskóla

23. Brandur Bryndísarson Karlsson, frumkvöðull og ramtíðarfræðingur

24. Aðalheiður Franzdóttir, framkvæmdastjóri Mæðrastyrksnefndar Reykjavíkur

25. Örn Kaldalóns Magnússon, formaður DM félags Íslands

26. Hjördís Sveinsdóttir, sérfræðingur hjá Umhverfisstofnun

27. Ingiríður Halldórsdóttir, öryrki

28. Geoffrey Þ. Huntingdon-Williams, veitingamaður og tónlistarstjóri

29. Elísabet Unnur Gísladóttir, háskólanemi

30. Konráð Gylfason, framkvæmdastjóri 

31. Frigg Thorlacius, lögfræðingur hjá Umhverfisstofnun

32. Sigfús Ómar Höskuldsson, rekstrarfræðingur og knattspyrnuþjálfari

33. Ragnhildur Berta Bolladóttir, verkefnastjóri hjá Sjúkraliðafélagi Íslands

34. Rúnar Geirmundsson, framkvæmdastjóri

35. Ingibjörg Grímsdóttir, kjaramálafulltrúi hjá Eflingu

36. Jódís Bjarnadóttir, sérfræðingur í málefnum flóttafólks

37. Þóroddur Þórarinsson, þroskaþjálfi  

38. Inga Auðbjörg Straumland, formaður Siðmenntar og kaospilot

40. Hákon Óli Guðmundsson, Rafmagnsverkfræðingur

41. Barbara Bruns, ráðgjafi í málefnum innflytjenda

42. Gísli Víkingsson, sjávarvistfræðingur

43. Björk Vilhelmsdóttir, félagsráðgjafi og fyrrv. borgarfulltrúi

44. Oddný Sturludóttir, menntunarfræðingur og fyrrv. borgarfulltrúi

45. Jón Gnarr, fyrrverandi borgarstjóri

46. Ingibjörg Sólrún Gísladóttir, fyrrverandi borgarstjóri

Framboðslisti Samfylkingarinnar fyrir borgarstjórnarkosningar í vor var samþykktur samhljóða á fundi Fulltrúarráðs Samfylkingarinnar í Reykjavík í gær. 

Framboðslisti fyrir borgarstjórnarkosningar

Leit um „��"

3400 niðurstöður fundust við leit að „��"

Póstlisti Samfylkingarinnar

Samfylkingin

Flokkurinn

Flýtileiðir

Um Samfylkinguna

Vertu í bandi:

Leit um „���������������������������������������������������"

3400 niðurstöður fundust við leit að „���������������������������������������������������"